ଅର୍ଵାଙେହି ସୋମକାମଂ ତ୍ଵାହୁରଯଂ ସୁତସ୍ତସ୍ଯ ପିବା ମଦାଯ । ଉରୁଵ୍ଯଚା ଜଠର ଆ ଵୃଷସ୍ଵ ପିତେଵ ନଃ ଶୃଣୁହି ହୂଯମାନଃ
ଏହିଠାରେ ଆସ, ତୁମକୁ ସମସ୍ତେ ଡାକୁଛନ୍ତି, ହେ ସୋମ ପ୍ରିୟ। ଏହି ସୋମ ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଛି—ତୁମେ ଏହାକୁ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପିଉ। ତୁମ ଗଭାକୁ ବଡ଼ କର, ଶକ୍ତି ସହିତ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ବାପା ଯେପରି ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣନ୍ତି, ସେପରି ତୁମେ ଆମ ହାକକୁ ଶୁଣ।
ଆପୂର୍ଣୋ ଅସ୍ଯ କଲଶଃ ସ୍ଵାହା ସେକ୍ତେଵ କୋଶଂ ସିଷିଚେ ପିବଧ୍ଯୈ । ସମୁ ପ୍ରିଯା ଆଵଵୃତ୍ରନ୍ ମଦାଯ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣିଦଭି ସୋମାସ ଇନ୍ଦ୍ରମ୍
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଘଡ଼ା ପୂରା ଭରାଯାଇଛି—ସ୍ୱାହା!—ଯେପରି ଏକ ଆଞ୍ଜଳି ଭରି ଦେଉଛନ୍ତି, ସେପରି ପିବା ପାଇଁ ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଛି। ପ୍ରିୟମାନେ ଏହି ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଏକଠା ହୋଇଛନ୍ତି; ସୋମମାନେ ଡାହାଣ ଦିଗକୁ ଘୁଞ୍ଚି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରିଛନ୍ତି।
ତଂ ଵୋ ଦସ୍ମମୃତୀଷହଂ ଵସୋର୍ମନ୍ଦାନମନ୍ଧସଃ । ଅଭି ଵତ୍ସଂ ନ ସ୍ଵସରେଷୁ ଧେନଵ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଗୀର୍ଭିର୍ନଵାମହେ
ଯିଏ ଅଦ୍ଭୁତ, ଅଜୟ, ଶକ୍ତି ଓ ମଦରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଗୋମାନେ ଯେପରି ଗୋଠରେ ଛୁଆଁକୁ ଘେରିଥାନ୍ତି, ଆମେ ନୂତନ ଶ୍ଲୋକରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଉଛୁ।
ଦ୍ଯୁକ୍ଷଂ ସୁଦାନୁଂ ତଵିଷୀଭିରାଵୃତଂ ଗିରିଂ ନ ପୁରୁଭୋଜସମ୍ । କ୍ଷୁମନ୍ତଂ ଵାଜଂ ଶତିନଂ ସହସ୍ରିଣଂ ମକ୍ଷୂ ଗୋମନ୍ତମୀମହେ
ଅମେ ତାଙ୍କୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯିଏ ଆକାଶ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦାନଶୀଳ, ଶକ୍ତିରେ ଘେରା, ପର୍ବତ ପରି ଦାନରେ ପୁଷ୍ଟ; ଭୋଜନରେ ଧନୀ, ବିଜୟୀ, ହଜାର ଧନର ମାଲିକ, ଶୀଘ୍ର ଗୋ ଆଣୁଥିବା।
ତତ୍ତ୍ଵା ଯାମି ସୁଵୀର୍ଯଂ ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତଯେ । ଯେନା ଯତିଭ୍ଯୋ ଭୃଗଵେ ଧନେ ହିତେ ଯେନ ପ୍ରସ୍କଣ୍ଵମାଵିଥ
ମୁଁ ତୁମ ଏହି ବୀରତାକୁ, ପୁରୁଣା ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଭୃଗୁମାନେ ଧନ ଜିତିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍କଣ୍ବଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲ।
ଯେନା ସମୁଦ୍ରମସୃଜୋ ମହୀରପସ୍ତଦିନ୍ଦ୍ର ଵୃଷ୍ଣି ତେ ଶଵଃ । ସଦ୍ଯଃ ସୋ ଅସ୍ଯ ମହିମା ନ ସଂନଶେ ଯଂ କ୍ଷୋଣୀରନୁଚକ୍ରଦେ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବଡ଼ ବଡ଼ ନଦୀମାନେକୁ ଚଳାଇଲ, ଏହି ତୁମ ଶକ୍ତି; ଯାହାଙ୍କୁ ପୃଥିବୀ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିନାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମହିମା କେବେ କମିନଥାଏ।
ଉଦୁ ତେ ମଧୁମତ୍ତମା ଗିର ସ୍ତୋମାସ ଈରତେ । ସତ୍ରାଜିତୋ ଧନସା ଅକ୍ଷିତୋତଯୋ ଵାଜଯନ୍ତୋ ରଥା ଇଵ
ତୁମର ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ଗୀତ ଉପରକୁ ଉଠୁଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଧନ ବିଜେତା ପାଇଁ ଅବିରତ ପ୍ରଶଂସାର ଧାରା, ଯେପରି ରଥମାନେ ବିଜୟ ପାଇଁ ଦୌଡ଼ୁଛନ୍ତି।
କଣ୍ଵା ଇଵ ଭୃଗଵଃ ସୂର୍ଯା ଇଵ ଵିଶ୍ଵମିଦ୍ଧୀତମାନଶୁଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସ୍ତୋମେଭିର୍ମହଯନ୍ତ ଆଯଵଃ ପ୍ରିଯମେଧାସୋ ଅସ୍ଵରନ୍
କଣ୍ବମାନେ, ଭୃଗୁମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟମାନେ ପରି, ସମସ୍ତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଉତ୍ସାହିତମାନେ ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ କରୁଛନ୍ତି; ପ୍ରିୟମେଧମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଗାଇଛନ୍ତି।
ତୁ. ଋଗ୍ଵେଦଃ [https://sa.wikisource.org/s/13j5 ୩.୩୪]ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୂର୍ଭିଦାତିରଦ୍ଦାସମର୍କୈର୍ଵିଦଦ୍ଵସୁର୍ଦଯମାନୋ ଵି ଶତ୍ରୂନ୍ । ବ୍ରହ୍ମଜୂତସ୍ତନ୍ଵା ଵାଵୃଧାନୋ ଭୂରିଦାତ୍ର ଆପୃଣଦ୍ରୋଦସୀ ଉଭେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିବାଳା, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଦାସମାନେକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ, ଧନ ଦେଇ, ଦୟା କରି, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଚିତ୍ରାଇଦେଲେ; ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପ୍ରେରିତ, ଦେହରେ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇ, ସେ ଦୁଇଁ ଦିଗ—ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ—କୁ ତାଙ୍କ ଦାନରେ ପୂରିଦେଲେ।
ମଖସ୍ଯ ତେ ତଵିଷସ୍ଯ ପ୍ର ଜୂତିମିଯର୍ମି ଵାଚମମୃତାଯ ଭୂଷନ୍ । ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ଷିତୀନାମସି ମାନୁଷୀଣାଂ ଵିଶାଂ ଦୈଵୀନାମୁତ ପୂର୍ଵଯାଵା
ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଭାଷାକୁ ଅମୃତତ୍ୱ ପାଇଁ ଶୋଭିତ କରି ପଠାଉଛି; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମାନବ ଜନମାନେର, ଦେବମାନେର ଓ ପୂର୍ବଜମାନେର ନାଥ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃତ୍ରମଵୃଣୋଚ୍ଛର୍ଧନୀତିଃ ପ୍ର ମାଯିନାମମିନାଦ୍ଵର୍ପଣୀତିଃ । ଅହନ୍ ଵ୍ଯଂସମୁଶଧଗ୍ଵନେଷ୍ଵାଵିର୍ଧେନା ଅକୃଣୋଦ୍ରାମ୍ଯାଣାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଙ୍କର ବୃତ୍ରକୁ ମାରିଦେଲେ, ତାଙ୍କ ଚତୁର୍ତ୍ତାକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ; ମାୟାବୀମାନେକୁ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ। ସେ ଗୁହାକୁ ଭାଗିଦେଲେ, ଗୋମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କରି, ଗୁପ୍ତମାନେକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଦେଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସ୍ଵର୍ଷା ଜନଯନ୍ନ୍ ଅହାନି ଜିଗାଯୋଶିଗ୍ଭିଃ ପୃତନା ଅଭିଷ୍ଟିଃ । ପ୍ରାରୋଚଯନ୍ ମନଵେ [https://vedastudy.yolasite.com/ketu1.php କେତୁ ଉପରି ଟିପ୍ପଣୀ], [http://puranastudy.000space.com/pur_index15/nachiketa.htm ଆରୁଣକେତୁକ ଉପରି ଟିପ୍ପଣୀ]। ବୃହଦ୍ଦୈଵଜ୍ଞରଞ୍ଜନେ [https://sa.wikisource.org/s/2xff ୩୨.୬] କଥନମସ୍ତି ଯତ୍ କେତୁଗ୍ରହସ୍ଯ ପୂର୍ଣରୂପଃ ମୀନାଵତାରଃ ଅସ୍ତି - କେତୋର୍ମୀନାଵତାରଶ୍ଚ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ତେପି ଖେଟଜାଃ । ପୁରାଣେଷୁ ମତ୍ସ୍ଯାଵତାରସ୍ଯ ଏକଂ ଵୈଶିଷ୍ଟ୍ଯଂ ଜଲପ୍ରଲଯତଃ ମନୋଃ ରକ୍ଷଣମସ୍ତି। କେତୁମହ୍ନାମଵିନ୍ଦଜ୍ଜ୍ଯୋତିର୍ବୃହତେ ରଣାଯ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଲୋକ ଦେଇଥିବା, ଦିନମାନେକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରରେ ସେନାମାନେକୁ ଜିତିଲେ; ସେ ମନୁ ପାଇଁ ଚିହ୍ନ ଦେଲେ, ମହା ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଉଦ୍ଭାସିତ କଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ତୁଜୋ ବର୍ହଣା ଆ ଵିଵେଶ ନୃଵଦ୍ଦଧାନୋ ନର୍ଯା ପୁରୂଣି । ଅଚେତଯଦ୍ଧିଯ ଇମା ଜରିତ୍ରେ ପ୍ରେମଂ ଵର୍ଣମତିରଚ୍ଛୁକ୍ରମାସାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ଶ୍ଲୋକରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଶକ୍ତିର ଆସନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ଓ ବହୁତ ଦାନ ଦେଲେ; ସେ ଗାୟକ ପାଇଁ ଏହି ଚିନ୍ତାମାନେକୁ ଜାଗ୍ରତ କଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରଭାଶାଳୀ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧି ପାଇଲେ।
ମହୋ ମହାନି ପନଯନ୍ତ୍ଯସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କର୍ମ ସୁକୃତା ପୁରୂଣି । ଵୃଜନେନ ଵୃଜିନାନ୍ତ୍ସଂ ପିପେଷ ମାଯାଭିର୍ଦସ୍ଯୂଂରଭିଭୂତ୍ଯୋଜାଃ
ମହାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନେକ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସେ ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଚୁର୍ମାର କଲେ, ମାୟା ଓ ଶକ୍ତିରେ ଦାସ୍ୟୁମାନେକୁ ଜିତିଲେ।
ଯୁଧେନ୍ଦ୍ରୋ ମହ୍ନା ଵରିଵଶ୍ଚକାର ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସତ୍ପତିଶ୍ଚର୍ଷଣିପ୍ରାଃ । ଵିଵସ୍ଵତଃ ସଦନେ ଅସ୍ଯ ତାନି ଵିପ୍ରା ଉକ୍ଥେଭିଃ କଵଯୋ ଗୃଣନ୍ତି
ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ବଡ଼ତାରେ ଦେବମାନେ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ପଥ ତିଆରି କଲେ, ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ରକ୍ଷକ; ବିବସ୍ବାନ୍ଙ୍କ ଗୃହରେ, ପଣ୍ଡିତମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଶ୍ଲୋକରେ ଗାଇଛନ୍ତି।
ସତ୍ରାସାହଂ ଵରେଣ୍ଯଂ ସହୋଦାଂ ସସଵାଂସଂ ସ୍ଵରପଶ୍ଚ ଦେଵୀଃ । ସସାନ ଯଃ ପୃଥିଵୀଂ ଦ୍ଯାମୁତେମାମିନ୍ଦ୍ରଂ ମଦନ୍ତ୍ଯନୁ ଧୀରଣାସଃ
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିବାଳା, ମହାନ୍, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା, ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବୀମାନେ—ସେ ପୃଥିବୀ ଓ ଏହି ଆକାଶକୁ ସ୍ଥିର କଲେ; ବୁଦ୍ଧିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରରେ ଆନନ୍ଦିତ।
ସସାନାତ୍ଯାମୁତ ସୂର୍ଯଂ ସସାନେନ୍ଦ୍ରଃ ସସାନ ପୁରୁଭୋଜସଂ ଗାମ୍ । ହିରଣ୍ଯଯମୁତ ଭୋଗଂ ସସାନ ହତ୍ଵୀ ଦସ୍ଯୂନ୍ ପ୍ରାର୍ଯଂ ଵର୍ଣମାଵତ୍
ସେ ଜଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ଥିର କଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ଅଧିକ ଦାନ ଦେଇଥିବା ଗୋ, ସୁନା ଧନକୁ ନିଶ୍ଚିତ କଲେ, ଦାସ୍ୟୁମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରି, ଆର୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣକୁ ଉଦ୍ଭାସିତ କଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଓଷଧୀରସନୋଦହାନି ଵନସ୍ପତୀଂରସନୋଦନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ବିଭେଦ ବଲଂ ନୁନୁଦେ ଵିଵାଚୋଽଥାଭଵଦ୍ଦମିତାଭିକ୍ରତୂନାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଔଷଧି, ଜଳ, ଗଛ ଓ ଆକାଶକୁ ଚଳାଇଲେ; ସେ ଶତ୍ରୁମାନେର ଶକ୍ତିକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ସେମାନଙ୍କର କଥାକୁ ନିରବ କଲେ, ଏବଂ ଅହଂକାରୀମାନେକୁ ଶାନ୍ତ କରିଦେଲେ।
ଶୁନଂ ହୁଵେମ ମଘଵାନମିନ୍ଦ୍ରମସ୍ମିନ୍ ଭରେ ନୃତମଂ ଵାଜସାତୌ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତମୁଗ୍ରମୂତଯେ ସମତ୍ସୁ ଘ୍ନନ୍ତଂ ଵୃତ୍ରାଣି ସଂଜିତଂ ଧନାନାମ୍
ଆମେ ଏହି ପରିସ୍ପର ହୋଇଥିବା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଦାନଶୀଳ, ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ। ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣନ୍ତି, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନେ ଆଡ଼କୁ ଦେଇଥିବା ବାଧାକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ଧନରେ ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି।
ଉଦୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯୈରତ ଶ୍ରଵସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରଂ ସମର୍ଯେ ମହଯା ଵସିଷ୍ଠ । ଆ ଯୋ ଵିଶ୍ଵାନି ଶଵସା ତତାନୋପଶ୍ରୋତା ମ ଈଵତୋ ଵଚାଂସି
ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ମହିମା ପାଇଁ ଉଠିଛି; ବସିଷ୍ଠ, ସଭାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର। ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତକୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି, ଆମର କଥା ଶୁଣନ୍ତି, ଆମ ଉଚ୍ଚାରଣ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ।
ଅଯାମି ଘୋଷ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଵଜାମିରିରଜ୍ଯନ୍ତ ଯଚ୍ଛୁରୁଧୋ ଵିଵାଚି । ନହି ସ୍ଵମାଯୁଶ୍ଚିକିତେ ଜନେଷୁ ତାନୀଦଂହାଂସ୍ଯତି ପର୍ଷ୍ଯସ୍ମାନ୍
ମୁଁ ଏହି ଧ୍ୱନି ସହିତ ଆସିଛି, ହେ ଦେବତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁଠାରେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାଉଛନ୍ତି। ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି ନିଜ ଆୟୁଷ୍ୟ କେତେ ଅଛି ଜାଣିନାହାନ୍ତି—ଆପଣ ଆମକୁ ଏହି ବିପଦରୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରାନ୍ତୁ।
ଯୁଜେ ରଥଂ ଗଵେଷଣଂ ହରିଭ୍ଯାମୁପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ଜୁଜୁଷାଣମସ୍ଥୁଃ । ଵି ବାଧିଷ୍ଟ ସ୍ଯ ରୋଦସୀ ମହିତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯପ୍ରତୀ ଜଘନ୍ଵାନ୍
ସେ ନିଜର ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଇ ତାଲାଶ କରୁଥିବା ରଥକୁ ଚଲାଇଛନ୍ତି, ଗୀତର ସମୀପକୁ ଆସି ତାହାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଭାଗ କରିଛନ୍ତି, ବାଧାକୁ ଜିତିଛନ୍ତି, କେହି ତାଙ୍କୁ ହାରାଇପାରିନାହାନ୍ତି।
ଆପଶ୍ଚିତ୍ପିପ୍ଯୁ ସ୍ତର୍ଯୋ ନ ଗାଵୋ ନକ୍ଷନ୍ନ୍ ଋତଂ ଜରିତାରସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର । ଯାହି ଵାଯୁର୍ନ ନିଯୁତୋ ନୋ ଅଚ୍ଛା ତ୍ଵଂ ହି ଧୀଭିର୍ଦଯସେ ଵି ଵାଜାନ୍
ପାଣି ମଧ୍ୟ ଗାଈଁମାନେ ପରି ପ୍ରବଳ ହୋଇଯାଇଛି, ସତ୍ୟରେ କେବେ ଅସଫଳ ହୁଏନାହିଁ, ଯେପରି ଗାୟକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାଇ ଗୁଣଗାନ କରନ୍ତି। ବାୟୁ ପରି ଆପଣ ନିଜ ଦଳ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, କାରଣ ଆପଣଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିରେ ଆମକୁ ବହୁତ ପୁରସ୍କାର ଦିଅନ୍ତି।
ତେ ତ୍ଵା ମଦା ଇନ୍ଦ୍ର ମାଦଯନ୍ତୁ ଶୁଷ୍ମିଣଂ ତୁଵିରାଧସଂ ଜରିତ୍ରେ । ଏକୋ ଦେଵତ୍ରା ଦଯସେ ହି ମର୍ତାନ୍ ଅସ୍ମିନ୍ ଛୂର ସଵନେ ମାଦଯସ୍ଵ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଆନନ୍ଦ ଆପଣଙ୍କୁ ଖୁସି କରୁନ୍ତୁ—ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଗାୟକ ପାଇଁ ବଡ଼ ଦାନଦାର। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ ଏକାକି ମାନବମାନେ ପ୍ରତି ଦୟା କରନ୍ତି—ଏହି ସବୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନରେ ହେ ଶୂର, ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଏଵେଦିନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃଷଣଂ ଵଜ୍ରବାହୁଂ ଵସିଷ୍ଠାସୋ ଅଭ୍ଯର୍ଚନ୍ତ୍ଯର୍କୈଃ । ସ ନ ସ୍ତୁତୋ ଵୀରଵଦ୍ଧାତୁ ଗୋମଦ୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏପରି ଭାବେ ବସିଷ୍ଠମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ବଜ୍ରଧାରୀ, ନିଜ ଗୀତରେ ସମ୍ମାନ ଦେଇଛନ୍ତି। ସେ, ଯିଏ ଆମ ପ୍ରଶଂସାରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଆମକୁ ବୀରତା ଓ ଗୋଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭେଚ୍ଛାରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଋଜୀଷୀ ଵଜ୍ରୀ ଵୃଷଭସ୍ତୁରାଷାଟ୍ଛୁଷ୍ମୀ ରାଜା ଵୃତ୍ରହା ସୋମପାଵା । ଯୁକ୍ତ୍ଵା ହରିଭ୍ଯାମୁପ ଯାସଦର୍ଵାଙ୍ମାଧ୍ଯଂଦିନେ ସଵନେ ମତ୍ସଦିନ୍ଦ୍ରଃ
ତୀବ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀ, ବଳିଅଂଶ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରାଜା, ବାଧା ନାଶକ, ସୋମ ପାନ କରୁଥିବା—ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଇ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ଏହି ସବୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଆସନ୍ତୁ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ।
ଉଦୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯୈରତ ଶ୍ରଵସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରଂ ସମର୍ଯେ ମହଯା ଵସିଷ୍ଠ । ଆ ଯୋ ଵିଶ୍ଵାନି ଶଵସା ତତାନୋପଶ୍ରୋତା ମ ଈଵତୋ ଵଚାଂସି
ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ମହିମା ପାଇଁ ଉଠିଛି; ବସିଷ୍ଠ, ସଭାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର। ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତକୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି, ଆମର କଥା ଶୁଣନ୍ତି, ଆମ ଉଚ୍ଚାରଣ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ।
ଅଯାମି ଘୋଷ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଵଜାମିରିରଜ୍ଯନ୍ତ ଯଚ୍ଛୁରୁଧୋ ଵିଵାଚି । ନହି ସ୍ଵମାଯୁଶ୍ଚିକିତେ ଜନେଷୁ ତାନୀଦଂହାଂସ୍ଯତି ପର୍ଷ୍ଯସ୍ମାନ୍
ମୁଁ ଏହି ଧ୍ୱନି ସହିତ ଆସିଛି, ହେ ଦେବତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁଠାରେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାଉଛନ୍ତି। ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି ନିଜ ଆୟୁଷ୍ୟ କେତେ ଅଛି ଜାଣିନାହାନ୍ତି—ଆପଣ ଆମକୁ ଏହି ବିପଦରୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରାନ୍ତୁ।
ଯୁଜେ ରଥଂ ଗଵେଷଣଂ ହରିଭ୍ଯାମୁପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ଜୁଜୁଷାଣମସ୍ଥୁଃ । ଵି ବାଧିଷ୍ଟ ସ୍ଯ ରୋଦସୀ ମହିତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯପ୍ରତୀ ଜଘନ୍ଵାନ୍
ସେ ନିଜର ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଇ ତାଲାଶ କରୁଥିବା ରଥକୁ ଚଲାଇଛନ୍ତି, ଗୀତର ସମୀପକୁ ଆସି ତାହାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଭାଗ କରିଛନ୍ତି, ବାଧାକୁ ଜିତିଛନ୍ତି, କେହି ତାଙ୍କୁ ହାରାଇପାରିନାହାନ୍ତି।
ଆପଶ୍ଚିତ୍ପିପ୍ଯୁ ସ୍ତର୍ଯୋ ନ ଗାଵୋ ନକ୍ଷନ୍ନ୍ ଋତଂ ଜରିତାରସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର । ଯାହି ଵାଯୁର୍ନ ନିଯୁତୋ ନୋ ଅଛା ତ୍ଵଂ ହି ଧୀଭିର୍ଦଯସେ ଵି ଵାଜାନ୍
ପାଣି ମଧ୍ୟ ଗାଈଁମାନେ ପରି ପ୍ରବଳ ହୋଇଯାଇଛି, ସତ୍ୟରେ କେବେ ଅସଫଳ ହୁଏନାହିଁ, ଯେପରି ଗାୟକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାଇ ଗୁଣଗାନ କରନ୍ତି। ବାୟୁ ପରି ଆପଣ ନିଜ ଦଳ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, କାରଣ ଆପଣଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିରେ ଆମକୁ ବହୁତ ପୁରସ୍କାର ଦିଅନ୍ତି।