ତୁଵିଗ୍ରୀଵୋ ଵପୋଦରଃ ସୁବାହୁରନ୍ଧସୋ ସଦେ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃତ୍ରାଣି ଜିଘ୍ନତେ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଳା, ମଜବୁତ ପେଟ ଓ ଦୃଢ଼ ବାହୁ ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ପାଖରେ ବସିଛନ୍ତି; ସେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଶ୍ୱାନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରେହି ପୁରସ୍ତ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯେଶାନ ଓଜସା । ଵୃତ୍ରାଣି ଵୃତ୍ରହଂ ଜହି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଗରେ ଯାଆନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି ଭାବେ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଶ୍ୱାନ୍ତୁ।
ଦୀର୍ଘସ୍ତେ ଅସ୍ତ୍ଵଙ୍କୁଶୋ ଯେନା ଵସୁ ପ୍ରଯଚ୍ଛସି । ଯଜମାନାଯ ସୁନ୍ଵତେ
ତୁମର ଅଙ୍କୁଶ ଦୀର୍ଘ ହେଉ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସୋମ ଚଢ଼ାଇଥିବା ଯଜମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦେଉଛ।
ଅଯଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମୋ ନିପୂତୋ ଅଧି ବର୍ହିଷି । ଏହୀମସ୍ଯ ଦ୍ରଵା ପିବ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ବର୍ହିରେ ରଖାଯାଇଛି; ଆସ, ଶୀଘ୍ର ଆସ, ଏହା ପିଉ।
ଶାଚିଗୋ ଶାଚିପୂଜନାଯଂ ରଣାଯ ତେ ସୁତଃ । ଆଖଣ୍ଡଲ ପ୍ର ହୂଯସେ
ଏହି ସୋମ ତୁମ ଆନନ୍ଦ, ପୂଜା ଓ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଚଢ଼ାଯାଇଛି; ହେ ଆଖଣ୍ଡଳ, ତୁମକୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ।
ଯସ୍ତେ ଶୃଙ୍ଗଵୃଷୋ ନପାତ୍ପ୍ରଣପାତ୍କୁଣ୍ଡପାଯ୍ଯଃ । ନ୍ଯସ୍ମିନ୍ ଦଧ୍ର ଆ ମନଃ
ଯାହାର ଶିଙ୍ଗଧାରୀ ବୃଷ, ସନ୍ତାନ ଓ କୁଣ୍ଡପାୟ୍ୟ ତୁମର, ତାଙ୍କ ଉପରେ ତୁମେ ମନ ରଖିଛ।
ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵା ଵୃଷଭଂ ଵଯଂ ସୁତେ ସୋମେ ହଵାମହେ । ସ ପାହି ମଧ୍ଵୋ ଅନ୍ଧସଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ଚଢ଼ାଇବାବେଳେ ଆମେ ତୁମକୁ ବୃଷ ଭାବେ ଡାକୁଛୁ; ଏହି ମଧୁର ସୋମ ରସ ପିଉ।
ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରତୁଵିଦଂ ସୁତଂ ସୋମଂ ହର୍ଯ ପୁରୁଷ୍ଟୁତ । ପିବା ଵୃଷସ୍ଵ ତାତୃପିମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନିଷ୍ଠା ଜାଣିଥିବା, ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ଏହି ଚଢ଼ାଯାଇଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କର; ପିଉ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ର ଣୋ ଧିତାଵାନଂ ଯଜ୍ଞଂ ଵିଶ୍ଵେଭିର୍ଦେଵେଭିର୍। ତିର ସ୍ତଵାନ ଵିଶ୍ପତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଆମର ପ୍ରେରିତ ଯଜ୍ଞକୁ ନେଇଯାଅ; ପ୍ରଶଂସିତ, ଜନମାନ୍ୟର ନାଥ, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସଫଳ କର।
ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମାଃ ସୁତା ଇମେ ତଵ ପ୍ର ଯନ୍ତି ସତ୍ପତେ । କ୍ଷଯଂ ଚନ୍ଦ୍ରାସ ଇନ୍ଦଵଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଚଢ଼ାଯାଇଥିବା ସୋମ ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଉଛି; ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିନ୍ଦୁମାନେ ତୁମ ନିବାସ ପାଇଁ।
ଦଧିଷ୍ଵା ଜଠରେ ସୁତଂ ସୋମମିନ୍ଦ୍ର ଵରେଣ୍ଯମ୍ । ତଵ ଦ୍ଯୁକ୍ଷାସ ଇନ୍ଦଵଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଚଢ଼ାଯାଇଥିବା ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୋମକୁ ତୁମ ପେଟରେ ଧର; ଏହି ବିନ୍ଦୁମାନେ ତୁମ ଶକ୍ତି ପାଇଁ।
ଗିର୍ଵଣଃ ପାହି ନଃ ସୁତଂ ମଧୋର୍ଧାରାଭିରଜ୍ଯସେ । ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାଦାତମିଦ୍ଯଶଃ
ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ, ଆମେ ଚଢ଼ାଇଥିବା ସୋମ ପିଉ, ମଧୁର ଧାରାରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି କୀର୍ତ୍ତି ତୁମଠାରୁ ମିଳିଛି।
ଅଭି ଦ୍ଯୁମ୍ନାନି ଵନିନ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସଚନ୍ତେ ଅକ୍ଷିତା । ପୀତ୍ଵୀ ସୋମସ୍ଯ ଵାଵୃଧେ
ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କର ମହିମାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି; ସୋମ ପିଇ ସେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଅର୍ଵାଵତୋ ନ ଆ ଗହି ପରାଵତଶ୍ଚ ଵୃତ୍ରହନ୍ । ଇମା ଜୁଷସ୍ଵ ନୋ ଗିରଃ
ହେ ବିପ୍ରତ୍ର ହନନ୍ତା, ନିକଟ ଓ ଦୂରରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ଆମ ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଯଦନ୍ତରା ପରାଵତମର୍ଵାଵତଂ ଚ ହୂଯସେ । ଇନ୍ଦ୍ରେହ ତତ ଆ ଗହି
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦୂର ଓ ନିକଟ ମଧ୍ୟରେ ଡାକାଯାଉଛ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଠାରୁ ଏଠାକୁ ଆସ।
ଉଦ୍ଘେଦଭି ଶ୍ରୁତାମଘଂ ଵୃଷଭଂ ନର୍ଯାପସମ୍ । ଅସ୍ତାରମେଷି ସୂର୍ଯ
ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଉଦୟ ହୁଅଛ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବୃଷ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ନାଥ; ତୁମେ ଅସ୍ତମାନ କରୁଛ।
ନଵ ଯୋ ନଵତିଂ ପୁରୋ ବିଭେଦ ବାହ୍ଵୋଜସା । ଅହିଂ ଚ ଵୃତ୍ରହାଵଧୀତ୍
ଯିଏ ତାଙ୍କର ବାହୁର ଶକ୍ତିରେ ନବଟି ନବଟି ପୁରକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ, ଓ ଅହି, ବିପ୍ରତ୍ର ହନନ୍ତାକୁ ମାରିଥିଲେ।
ସ ନ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ଶିଵଃ ସଖାଶ୍ଵାଵଦ୍ଗୋମଦ୍ଯଵମତ୍। ଉରୁଧାରେଵ ଦୋହତେ
ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୟାଳୁ ବନ୍ଧୁ, ଅଶ୍ୱ, ଗୋ ଓ ଯବରେ ଧନୀ, ଆମ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଥନରୁ ଦୁଧ ଦେଉନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରତୁଵିଦଂ ସୁତଂ ସୋମଂ ହର୍ଯ ପୁରୁଷ୍ଟୁତ । ପିବା ଵୃଷସ୍ଵ ତାତୃପିମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନିଷ୍ଠା ଜାଣିଥିବା, ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ଏହି ଚଢ଼ାଯାଇଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କର; ପିଉ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।
ଏଵା ପାହି ପ୍ରତ୍ନଥା ମନ୍ଦତୁ ତ୍ଵା ଶ୍ରୁଧି ବ୍ରହ୍ମ ଵାଵୃଧସ୍ଵୋତ ଗୀର୍ଭିଃ । ଆଵିଃ ସୂର୍ଯଂ କୃଣୁହି ପୀପିହୀଷୋ ଜହି ଶତ୍ରୂଂରଭି ଗା ଇନ୍ଦ୍ର ତୃନ୍ଧି
ଏଭଳି ପୂର୍ବବତ୍ ପିଉ, ଏହା ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ; ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ, ଗୀତରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ; ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶିତ କର, ଆମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଳନ କର, ଗାଈମାନେକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଅର୍ଵାଙେହି ସୋମକାମଂ ତ୍ଵାହୁରଯଂ ସୁତସ୍ତସ୍ଯ ପିବା ମଦାଯ । ଉରୁଵ୍ଯଚା ଜଠର ଆ ଵୃଷସ୍ଵ ପିତେଵ ନଃ ଶୃଣୁହି ହୂଯମାନଃ
ଏହିଠାରେ ଆସ, ତୁମକୁ ସମସ୍ତେ ଡାକୁଛନ୍ତି, ହେ ସୋମ ପ୍ରିୟ। ଏହି ସୋମ ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଛି—ତୁମେ ଏହାକୁ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପିଉ। ତୁମ ଗଭାକୁ ବଡ଼ କର, ଶକ୍ତି ସହିତ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ବାପା ଯେପରି ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣନ୍ତି, ସେପରି ତୁମେ ଆମ ହାକକୁ ଶୁଣ।
ଆପୂର୍ଣୋ ଅସ୍ଯ କଲଶଃ ସ୍ଵାହା ସେକ୍ତେଵ କୋଶଂ ସିଷିଚେ ପିବଧ୍ଯୈ । ସମୁ ପ୍ରିଯା ଆଵଵୃତ୍ରନ୍ ମଦାଯ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣିଦଭି ସୋମାସ ଇନ୍ଦ୍ରମ୍
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଘଡ଼ା ପୂରା ଭରାଯାଇଛି—ସ୍ୱାହା!—ଯେପରି ଏକ ଆଞ୍ଜଳି ଭରି ଦେଉଛନ୍ତି, ସେପରି ପିବା ପାଇଁ ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଛି। ପ୍ରିୟମାନେ ଏହି ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଏକଠା ହୋଇଛନ୍ତି; ସୋମମାନେ ଡାହାଣ ଦିଗକୁ ଘୁଞ୍ଚି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରିଛନ୍ତି।
ତଂ ଵୋ ଦସ୍ମମୃତୀଷହଂ ଵସୋର୍ମନ୍ଦାନମନ୍ଧସଃ । ଅଭି ଵତ୍ସଂ ନ ସ୍ଵସରେଷୁ ଧେନଵ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଗୀର୍ଭିର୍ନଵାମହେ
ଯିଏ ଅଦ୍ଭୁତ, ଅଜୟ, ଶକ୍ତି ଓ ମଦରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଗୋମାନେ ଯେପରି ଗୋଠରେ ଛୁଆଁକୁ ଘେରିଥାନ୍ତି, ଆମେ ନୂତନ ଶ୍ଲୋକରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଉଛୁ।
ଦ୍ଯୁକ୍ଷଂ ସୁଦାନୁଂ ତଵିଷୀଭିରାଵୃତଂ ଗିରିଂ ନ ପୁରୁଭୋଜସମ୍ । କ୍ଷୁମନ୍ତଂ ଵାଜଂ ଶତିନଂ ସହସ୍ରିଣଂ ମକ୍ଷୂ ଗୋମନ୍ତମୀମହେ
ଅମେ ତାଙ୍କୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯିଏ ଆକାଶ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦାନଶୀଳ, ଶକ୍ତିରେ ଘେରା, ପର୍ବତ ପରି ଦାନରେ ପୁଷ୍ଟ; ଭୋଜନରେ ଧନୀ, ବିଜୟୀ, ହଜାର ଧନର ମାଲିକ, ଶୀଘ୍ର ଗୋ ଆଣୁଥିବା।
ତତ୍ତ୍ଵା ଯାମି ସୁଵୀର୍ଯଂ ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତଯେ । ଯେନା ଯତିଭ୍ଯୋ ଭୃଗଵେ ଧନେ ହିତେ ଯେନ ପ୍ରସ୍କଣ୍ଵମାଵିଥ
ମୁଁ ତୁମ ଏହି ବୀରତାକୁ, ପୁରୁଣା ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଭୃଗୁମାନେ ଧନ ଜିତିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍କଣ୍ବଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲ।
ଯେନା ସମୁଦ୍ରମସୃଜୋ ମହୀରପସ୍ତଦିନ୍ଦ୍ର ଵୃଷ୍ଣି ତେ ଶଵଃ । ସଦ୍ଯଃ ସୋ ଅସ୍ଯ ମହିମା ନ ସଂନଶେ ଯଂ କ୍ଷୋଣୀରନୁଚକ୍ରଦେ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବଡ଼ ବଡ଼ ନଦୀମାନେକୁ ଚଳାଇଲ, ଏହି ତୁମ ଶକ୍ତି; ଯାହାଙ୍କୁ ପୃଥିବୀ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିନାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମହିମା କେବେ କମିନଥାଏ।
ଉଦୁ ତେ ମଧୁମତ୍ତମା ଗିର ସ୍ତୋମାସ ଈରତେ । ସତ୍ରାଜିତୋ ଧନସା ଅକ୍ଷିତୋତଯୋ ଵାଜଯନ୍ତୋ ରଥା ଇଵ
ତୁମର ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ଗୀତ ଉପରକୁ ଉଠୁଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଧନ ବିଜେତା ପାଇଁ ଅବିରତ ପ୍ରଶଂସାର ଧାରା, ଯେପରି ରଥମାନେ ବିଜୟ ପାଇଁ ଦୌଡ଼ୁଛନ୍ତି।
କଣ୍ଵା ଇଵ ଭୃଗଵଃ ସୂର୍ଯା ଇଵ ଵିଶ୍ଵମିଦ୍ଧୀତମାନଶୁଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସ୍ତୋମେଭିର୍ମହଯନ୍ତ ଆଯଵଃ ପ୍ରିଯମେଧାସୋ ଅସ୍ଵରନ୍
କଣ୍ବମାନେ, ଭୃଗୁମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟମାନେ ପରି, ସମସ୍ତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଉତ୍ସାହିତମାନେ ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ କରୁଛନ୍ତି; ପ୍ରିୟମେଧମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଗାଇଛନ୍ତି।
ତୁ. ଋଗ୍ଵେଦଃ [https://sa.wikisource.org/s/13j5 ୩.୩୪]ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୂର୍ଭିଦାତିରଦ୍ଦାସମର୍କୈର୍ଵିଦଦ୍ଵସୁର୍ଦଯମାନୋ ଵି ଶତ୍ରୂନ୍ । ବ୍ରହ୍ମଜୂତସ୍ତନ୍ଵା ଵାଵୃଧାନୋ ଭୂରିଦାତ୍ର ଆପୃଣଦ୍ରୋଦସୀ ଉଭେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିବାଳା, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଦାସମାନେକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ, ଧନ ଦେଇ, ଦୟା କରି, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଚିତ୍ରାଇଦେଲେ; ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପ୍ରେରିତ, ଦେହରେ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇ, ସେ ଦୁଇଁ ଦିଗ—ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ—କୁ ତାଙ୍କ ଦାନରେ ପୂରିଦେଲେ।
ମଖସ୍ଯ ତେ ତଵିଷସ୍ଯ ପ୍ର ଜୂତିମିଯର୍ମି ଵାଚମମୃତାଯ ଭୂଷନ୍ । ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ଷିତୀନାମସି ମାନୁଷୀଣାଂ ଵିଶାଂ ଦୈଵୀନାମୁତ ପୂର୍ଵଯାଵା
ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଭାଷାକୁ ଅମୃତତ୍ୱ ପାଇଁ ଶୋଭିତ କରି ପଠାଉଛି; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମାନବ ଜନମାନେର, ଦେବମାନେର ଓ ପୂର୍ବଜମାନେର ନାଥ।