ଊର୍ଵୋରୋଜୋ ଜଙ୍ଘଯୋର୍ଜଵଃ ପାଦଯୋଃ । ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଅରିଷ୍ଟାନି ମେ ସର୍ଵାତ୍ମାନିଭୃଷ୍ଟଃ
ଉରୁରେ ଶକ୍ତି, ଗୋଡ଼ର ଗୁଡ଼ିକୁ ତେଜ, ପାଦରେ ଦୃଢତା ରହୁ। ମୋ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଅକ୍ଷତ ଓ ସ୍ୱସ୍ଥ ରହୁ।
ତନୂସ୍ତନ୍ଵା ମେ ସହେ ଦତଃ ସର୍ଵମାଯୁରଶୀଯ । ସ୍ଯୋନଂ ମେ ସୀଦ ପୁରୁଃ ପୃଣସ୍ଵ ପଵମାନଃ ସ୍ଵର୍ଗେ
ମୋ ଦେହ ଦେହ ସହିତ ଏକତା ହେଉ, ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଉ। ହେ ପବିତ୍ରକର୍ତ୍ତା, ମୋ ପାଇଁ ସୁଖରେ ବସ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ମୋତେ ପ୍ରଚୁରତାରେ ପୂରଣ କର।
ପ୍ରିଯଂ ମା କୃଣୁ ଦେଵେଷୁ ପ୍ରିଯଂ ରାଜସୁ ମା କୃଣୁ । ପ୍ରିଯଂ ସର୍ଵସ୍ଯ ପଶ୍ଯତ ଉତ ଶୂଦ୍ର ଉତାର୍ଯେ
ମୋତେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟ କର, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟ କର। ସମସ୍ତ ଦେଖୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଶୂଦ୍ର ଓ ଆର୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ମୋତେ ପ୍ରିୟ କର।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ଦେଵାନ୍ ଯଜ୍ଞେନ ବୋଧଯ । ଆଯୁଃ ପ୍ରାଣଂ ପ୍ରଜାଂ ପଶୂନ୍ କୀର୍ତିଂ ଯଜମାନଂ ଚ ଵର୍ଧଯ
ଉଠ, ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେକୁ ଜାଗ୍ରତ କର। ଆୟୁଷ୍ୟ, ପ୍ରାଣ, ସନ୍ତାନ, ପଶୁ, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଯଜମାନକୁ ବଢ଼ାଇଦିଅ।
ଅଗ୍ନେ ସମିଧମାହାର୍ଷଂ ବୃହତେ ଜାତଵେଦସେ । ସ ମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଂ ଚ ମେଧାଂ ଚ ଜାତଵେଦାଃ ପ୍ର ଯଚ୍ଛତୁ
ହେ ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ବଡ଼ ଜାତବେଦସ ପାଇଁ ଇଂଧନ ଆଣିଛି। ଜାତବେଦସ ମୋତେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇଧ୍ମେନ ତ୍ଵା ଜାତଵେଦଃ ସମିଧା ଵର୍ଧଯାମସି । ତଥା ତ୍ଵମସ୍ମାନ୍ ଵର୍ଧଯ ପ୍ରଜଯା ଚ ଧନେନ ଚ
ଇଂଧନ ଓ ଜଳାଣା ସହିତ, ହେ ଜାତବେଦସ, ଆମେ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଉଛୁ। ଏହିପରି, ତୁମେ ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଓ ଧନ ଦ୍ୱାରା ବଢ଼ାଇଦିଅ।
ଯଦଗ୍ନେ ଯାନି କାନି ଚିଦା ତେ ଦାରୂଣି ଦଧ୍ମସି । ସର୍ଵଂ ତଦସ୍ତୁ ମେ ଶିଵଂ ତଜ୍ଜୁଷସ୍ଵ ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମ ପାଖରେ ଯେଉଁ ପ୍ରକାରର କାଠି ଯାହା କି ରଖୁଛୁ, ସେସବୁ ମୋ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ଏହାକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଯୁବ ଅଗ୍ନି।
ଏତାସ୍ତେ ଅଗ୍ନେ ସମିଧସ୍ତ୍ଵମିଦ୍ଧଃ ସମିଦ୍ଭଵ । ଆଯୁରସ୍ମାସୁ ଧେହ୍ଯମୃତତ୍ଵମାଚାର୍ଯାଯ
ଏହି ସମିଧାମାନେ ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ଅଗ୍ନି; ଜଳିଉଛ, ସମିଧା ହେଉ। ଆମ ପାଖରେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ, ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଅମରତ୍ୱ ଦିଅ।
ହରିଃ ସୁପର୍ଣୋ ଦିଵମାରୁହୋଽର୍ଚିଷା ଯେ ତ୍ଵା ଦିପ୍ସନ୍ତି ଦିଵମୁତ୍ପତନ୍ତମ୍ । ଅଵ ତାଂ ଜହି ହରସା ଜାତଵେଦୋଽବିଭ୍ଯଦୁଗ୍ରୋଽର୍ଚିଷା ଦିଵମା ରୋହ ସୂର୍ଯ
ପିତାମ୍ବର ଶୁଭ୍ର ପକ୍ଷୀ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଆକାଶକୁ ଉଠିଗଲେ; ଯେମାନେ ତୁମକୁ ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ୁଥିବାବେଳେ ଆଘାତ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ତଳକୁ ପକାଇଦିଅ, ହେ ଜାତବେଦ। ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଜ୍ୱାଳାରେ ଆକାଶକୁ ଉଠିଗଲେ, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ।
ଅଯୋଜାଲା ଅସୁରା ମାଯିନୋଽଯସ୍ମଯୈଃ ପାଶୈରଙ୍କିନୋ ଯେ ଚରନ୍ତି । ତାଂସ୍ତେ ରନ୍ଧଯାମି ହରସା ଜାତଵେଦଃ ସହସ୍ରଋଷ୍ଟିଃ ସପତ୍ନାନ୍ ପ୍ରମୃଣନ୍ ପାହି ଵଜ୍ରଃ
ଯେ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବମାନେ, ଚତୁର ମାୟାବୀ, ଲୋହାର ଦଳାରେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇ ଘୁରୁଛନ୍ତି—ହେ ଜାତବେଦ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ସେମାନେକୁ ବାନ୍ଧିଦେଉଛି। ହେ ହଜାର ରଶ୍ମି ଧାରୀ, ହେ ବଜ୍ର, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କର, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ପଶ୍ଯେମ ଶରଦଃ ଶତମ୍
ଆମେ ଶତ ବର୍ଷ ଦେଖିପାରିବା।
ଜୀଵେମ ଶରଦଃ ଶତମ୍
ଆମେ ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବା।
ବୁଧ୍ଯେମ ଶରଦଃ ଶତମ୍
ଆମେ ଶତ ବର୍ଷ ସଚେତନ ରହିପାରିବା।
ରୋହେମ ଶରଦଃ ଶତମ୍
ଆମେ ଶତ ବର୍ଷ ସୁସ୍ଥ ଓ ଉନ୍ନତି ହେବା।
ପୂଷେମ ଶରଦଃ ଶତମ୍
ଆମେ ଶତ ବର୍ଷ ପୋଷଣ ପାଇପାରିବା।
ଭଵେମ ଶରଦଃ ଶତମ୍
ଆମେ ଶତ ବର୍ଷ ସମୃଦ୍ଧି ହେବା।
ଭୂଷେମ ଶରଦଃ ଶତମ୍
ଆମେ ଶତ ବର୍ଷ ଫୁଲିଫଳି ରହିପାରିବା।
ଭୂଯସୀଃ ଶରଦଃ ଶତମ୍
ଆମେ ଶତ ବର୍ଷ ଠାରୁ ଅଧିକ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବା।
ଅଵ୍ଯସଶ୍ଚ ଵ୍ଯଚସଶ୍ଚ ବିଲଂ ଵି ଷ୍ଯାମି ମାଯଯା । ତାଭ୍ଯାମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଵେଦମଥ କର୍ମାଣି କୃଣ୍ମହେ
ଯେଉଁମାନେ ଖୋଲା ଓ ବନ୍ଧା, ମୁଁ ମାୟାରେ ସେଇ ଗୁହାକୁ ଖୋଲିବି; ଦୁଇଁଠାରୁ ଜ୍ଞାନ ଉଠାଇ ନେଇ, ତାପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା।
ଜୀଵା ସ୍ଥ ଜୀଵ୍ଯାସଂ ସର୍ଵମାଯୁର୍ଜୀଵ୍ଯାସମ୍
ତୁମେ ଜୀବନ୍ତ ରୁହ, ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ରହିପାରିବି।
ଉପଜୀଵା ସ୍ଥୋପ ଜୀଵ୍ଯାସଂ ସର୍ଵମାଯୁର୍ଜୀଵ୍ଯାସମ୍
ତୁମେ ଜୀବନ୍ତ ରୁହ, ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ରହିପାରିବି।
ସଂଜୀଵା ସ୍ଥ ସଂ ଜୀଵ୍ଯାସଂ ସର୍ଵମାଯୁର୍ଜୀଵ୍ଯାସମ୍
ସମେତେ ଜୀବନ୍ତ ରୁହ, ଆମେ ସମେତେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ରହିପାରିବା।
ଜୀଵଲା ସ୍ଥ ଜୀଵ୍ଯାସଂ ସର୍ଵମାଯୁର୍ଜୀଵ୍ଯାସମ୍
ଲମ୍ବା ଜୀବନ୍ତ ରୁହ, ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ରହିପାରିବି।
ଇନ୍ଦ୍ର ଜୀଵ ସୂର୍ଯ ଜୀଵ ଦେଵା ଜୀଵା ଜୀଵ୍ଯାସମହମ୍ । ସର୍ଵମାଯୁର୍ଜୀଵ୍ଯାସମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଜୀବନ୍ତ ରୁହ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜୀବନ୍ତ ରୁହ, ଦେବତାମାନେ ଜୀବନ୍ତ ରୁହ, ମୁଁ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବି, ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ରହିପାରିବି।
ସ୍ତୁତା ମଯା ଵରଦା ଵେଦମାତା ପ୍ର ଚୋଦଯନ୍ତାଂ ପାଵମାନୀ ଦ୍ଵିଜାନାମ୍ । ଆଯୁଃ ପ୍ରାଣଂ ପ୍ରଜାଂ ପଶୁଂ କୀର୍ତିଂ ଦ୍ରଵିଣଂ ବ୍ରହ୍ମଵର୍ଚସମ୍ । ମହ୍ଯଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵ୍ରଜତ ବ୍ରହ୍ମଲୋକମ୍
ମୁଁ ଯାହାକୁ ସ୍ତୁତି କରିଛି, ସେଇ ବରଦା, ବେଦମାତା, ଶୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କରୁନ୍ତୁ। ସେ ମୋତେ ଆୟୁଷ୍ୟ, ପ୍ରାଣ, ସନ୍ତାନ, ପଶୁ, କୀର୍ତି, ଧନ ଓ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦେଇ, ପରେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତୁ।
ଯସ୍ମାତ୍କୋଶାଦୁଦଭରାମ ଵେଦଂ ତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅନ୍ତରଵ ଦଧ୍ମ ଏନମ୍ । କୃତମିଷ୍ଟଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵୀର୍ଯେଣ ତେନ ମା ଦେଵାସ୍ତପସାଵତେହ
ଯେ ପାତ୍ରରୁ ଆମେ ବେଦକୁ ଉଠାଇଥିଲୁ, ସେଇ ପାତ୍ରରେ ଆମେ ପୁଣି ଏହାକୁ ରଖିଦେବା। ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନର ଶକ୍ତିରେ ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି—ଏହି ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ଆମେ ଉପରେ କ୍ରୋଧିତ ହେଉନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵା ଵୃଷଭଂ ଵଯଂ ସୁତେ ସୋମେ ହଵାମହେ । ସ ପାହି ମଧ୍ଵୋ ଅନ୍ଧସଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ, ବଳଶାଳୀ ବୃଷଭ ଭାବେ, ସୋମ ଚାପିବାବେଳେ ଡାକୁଛୁ। ମଧୁର ସୋମରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ମରୁତୋ ଯସ୍ଯ ହି କ୍ଷଯେ ପାଥା ଦିଵୋ ଵିମହସଃ । ସ ସୁଗୋପାତମୋ ଜନଃ
ଯାହାଙ୍କର ଗୃହରେ ମହାନ ଆକାଶର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରୁତମାନେ ବସନ୍ତି, ସେଇ ଲୋକ ସବୁଠାରୁ ଭଲ ରକ୍ଷିତ।
ଉକ୍ଷାନ୍ନାଯ ଵଶାନ୍ନାଯ ସୋମପୃଷ୍ଠାଯ ଵେଧସେ । ସ୍ତୋମୈର୍ଵିଧେମାଗ୍ନଯେ
ଯିଏ ବୃଷ ଓ ଗାଈର ମାଂସ ଖାଏ, ଯିଏ ସୋମ ଚିହ୍ନିତ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା।
20.2 ମରୁତଃ ପୋତ୍ରାତ୍ସୁଷ୍ଟୁଭଃ ସ୍ଵର୍କାଦୃତୁନା ସୋମଂ ପିବନ୍ତୁ
ମାରୁତମାନେ ପୋତ୍ରର ପାତ୍ରରୁ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଛନ୍ଦରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ, ଋତୁଅନୁଯାୟୀ ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ।