ନ ଯସ୍ଯାଃ ପାରଂ ଦଦୃଶେ ନ ଯୋଯୁଵଦ୍ଵିଶ୍ଵମସ୍ଯାଂ ନି ଵିଶତେ ଯଦେଜତି । ଅରିଷ୍ଟାସସ୍ତ ଉର୍ଵି ତମସ୍ଵତି ରାତ୍ରି ପାରମଶୀମହି ଭଦ୍ରେ ପାରମଶୀମହି
ତୁମର ଦୂର ସୀମା କେହି ଦେଖିନାହିଁ, ତୁମର ଯୁବ ରୂପ କେହି ଦେଖିନାହିଁ; ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଚଳିବାରେ, ସମସ୍ତ ତୁମେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ। ରାତି, ଆମେ ତୁମର ଶୁଭ ଦୂର ସୀମାକୁ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଭଲ ଦୂର ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ଯେ ତେ ରାତ୍ରି ନୃଚକ୍ଷସୋ ଦ୍ରଷ୍ଟାରୋ ନଵତିର୍ନଵ । ଅଶୀତିଃ ସନ୍ତ୍ଯଷ୍ଟା ଉତୋ ତେ ସପ୍ତ ସପ୍ତତିଃ
ରାତି, ତୁମର ଦୃଷ୍ଟିଶାଳୀ ମାନବ ଦେଖିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନେ ନବେ ଏବଂ ଏକ; ଅଠାଉଁ ଏବଂ ଏଠାଉଁ, ଏବଂ ସାତ ସାତ।
ଷଷ୍ଟିଶ୍ଚ ଷଟ୍ଚ ରେଵତି ପଞ୍ଚାଶତ୍ପଞ୍ଚ ସୁମ୍ନଯି । ଚତ୍ଵାରଶ୍ଚତ୍ଵାରିଂଶଚ୍ଚ ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିଂଶଚ୍ଚ ଵାଜିନି
ଷଠି ଏବଂ ଛଅ, ରେବତୀ; ପଞ୍ଚାଶି ଏବଂ ପଞ୍ଚ, ସୁମ୍ନୟୀ; ଚାରି ଏବଂ ଚାରିଶି, ବାଜିନୀ; ତିନି ଏବଂ ତିନିଶି।
ଦ୍ଵୌ ଚ ତେ ଵିଂଶତିଶ୍ଚ ତେ ରାତ୍ର୍ଯେକାଦଶାଵମାଃ । ତେଭିର୍ନୋ ଅଦ୍ଯ ପାଯୁଭିର୍ନୁ ପାହି ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ
ଦୁଇ ଏବଂ ବିଶି, ରାତି, ଏକାଦଶ ଶେଷ; ଏହି ରକ୍ଷକମାନେ ଆଜି ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କର, ସ୍ୱର୍ଗର କନ୍ୟା, ଏବେ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କର।
ରକ୍ଷା ମାକିର୍ନୋ ଅଘଶଂସ ଈଶତ ମା ନୋ ଦୁଃଶଂସ ଈଶତ । ମା ନୋ ଅଦ୍ଯ ଗଵାଂ ସ୍ତେନୋ ମାଵୀନାଂ ଵୃକ ଈଶତ
ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଦୁଷ୍ଟ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଲୋକ ଆମପରେ ଶକ୍ତି ଦେଖାନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଖରାପ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଲୋକ ଆମପରେ ଶକ୍ତି ଦେଖାନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଆଜି ଗୋ ଚୋର, ମେଁଡା ଉପରେ ଉଲ, ଆମପରେ ଶକ୍ତି ଦେଖାନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ମାଶ୍ଵାନାଂ ଭଦ୍ରେ ତସ୍କରୋ ମା ନୃଣାଂ ଯାତୁଧାନ୍ଯଃ । ପରମେଭିଃ ପଥିଭି ସ୍ତେନୋ ଧାଵତୁ ତସ୍କରଃ । ପରେଣ ଦତ୍ଵତୀ ରଜ୍ଜୁଃ ପରେଣାଘାଯୁରର୍ଷତୁ
ଅଶ୍ୱ ଚୋର, ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଷ୍ଟ, ଆମପରେ ଶକ୍ତି ଦେଖାନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଚୋର ଦୂର ରାସ୍ତାରେ ଦୌଡ଼ିଯାଉ, ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦିଆ ରସି ତାକୁ ବାନ୍ଧିଦିଅ, ଦୁଷ୍ଟ ଅନ୍ୟ ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିଯାଉ।
ଅଧ ରାତ୍ରି ତୃଷ୍ଟଧୂମମଶୀର୍ଷାଣମହିଂ କୃଣୁ । ହନୂ ଵୃକସ୍ଯ ଜମ୍ଭଯା ସ୍ତେନଂ ଦ୍ରୁପଦେ ଜହି
ଏବେ, ରାତି, ତିନି ଚୁଡ଼ିଆ ଥିବା, ମୁଣ୍ଡ ନଥିବା, ଶକ୍ତିହୀନକୁ ଅଶକ୍ତ କର; ଓଲର ଜିହ୍ବାକୁ ଚୁପ କର, ଜଙ୍ଗଲରେ ଚୋରକୁ ଦମନ କର।
ତ୍ଵଯି ରାତ୍ରି ଵସାମସି ସ୍ଵପିଷ୍ଯାମସି ଜାଗୃହି । ଗୋଭ୍ଯୋ ନଃ ଶର୍ମ ଯଛାଶ୍ଵେଭ୍ଯଃ ପୁରୁଷେଭ୍ଯଃ
ରାତି, ଆମେ ତୁମେ ଭିତରେ ବସୁଛୁ, ତୁମେ ଭିତରେ ଶୁଇବା; ତୁମେ ଜାଗି ରହ। ଆମର ଗୋ, ଅଶ୍ୱ, ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ରକ୍ଷା ଦିଅ।
ଅଥୋ ଯାନି ଚ ଯସ୍ମା ହ ଯାନି ଚାନ୍ତଃ ପରୀଣହି । ତାନି ତେ ପରି ଦଦ୍ମସି
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ବାହାରେ ଅଛି, ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଭିତରେ ଅଛି, ସେଗୁଡିକୁ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି ରଖ; ଆମେ ସେଗୁଡିକୁ ତୁମକୁ ଭରସା କରୁ।
ରାତ୍ରି ମାତରୁଷସେ ନଃ ପରି ଦେହି । ଉଷା ନୋ ଅହ୍ନେ ପରି ଦଦାତ୍ଵହସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଵିଭାଵରି
ରାତି, ମା, ଉଷା ପାଇଁ ଆମକୁ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି ରଖ; ଉଷା ଦିନ ପାଇଁ ଆମକୁ ଘେରି ରଖ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା, ତୁମର ହାତରେ।
ଯତ୍କିଂ ଚେଦଂ ପତଯତି ଯତ୍କିଂ ଚେଦଂ ସରୀସୃପମ୍ । ଯତ୍କିଂ ଚ ପର୍ଵତାଯାସତ୍ଵଂ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ରାତ୍ରି ପାହି ନଃ
ଏଠାରେ ଯେଉଁ କିଛି ଉଡ଼ିଯାଉଛି, ଯେଉଁ କିଛି ଗୁଡ଼ିଯାଉଛି, ପାହାଡ଼ରେ ଯେଉଁ କିଛି ଜଙ୍ଗଲି ପଶୁ ଅଛି, ସେମାନାଠୁ ରାତି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ସା ପଶ୍ଚାତ୍ପାହି ସା ପୁରଃ ସୋତ୍ତରାଦଧରାଦୁତ । ଗୋପାଯ ନୋ ଵିଭାଵରି ସ୍ତୋତାରସ୍ତ ଇହ ସ୍ମସି
ପଛୁଆଠୁ ରକ୍ଷା କର, ପୂର୍ବାଠୁ ରକ୍ଷା କର, ଉତ୍ତର ଓ ତଳାଠୁ ରକ୍ଷା କର; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, କାରଣ ଆମେ ଏଠାରେ ତୁମର ସ୍ତୁତି କରୁ।
ଯେ ରାତ୍ରିମନୁତିଷ୍ଠନ୍ତି ଯେ ଚ ଭୂତେଷୁ ଜାଗ୍ରତି । ପଶୂନ୍ ଯେ ସର୍ଵାନ୍ ରକ୍ଷନ୍ତି ତେ ନ ଆତ୍ମସୁ ଜାଗ୍ରତି ତେ ନଃ ପଶୁଷୁ ଜାଗ୍ରତି
ଯେମାନେ ରାତି ଦେଖିବାକୁ ଉଭେଇ ରହନ୍ତି, ଯେମାନେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜାଗି ରହନ୍ତି, ଯେମାନେ ସମସ୍ତ ପଶୁମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମର ଜୀବନ ଉପରେ ଜାଗି ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମର ପଶୁମାନେ ଉପରେ ଜାଗି ରହନ୍ତି।
ଵେଦ ଵୈ ରାତ୍ରି ତେ ନାମ ଘୃତାଚୀ ନାମ ଵା ଅସି । ତାଂ ତ୍ଵାଂ ଭରଦ୍ଵାଜୋ ଵେଦ ସା ନୋ ଵିତ୍ତେଽଧି ଜାଗ୍ରତି
ସତ୍ୟ, ରାତି, ତୁମର ନାମ ଜଣାଶୁଣା; ଘୃତରେ ଲିପ୍ତ ତୁମର ନାମ। ଭରଦ୍ୱାଜ ତୁମକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି; ତିନି ଜଣା ରାତି ଆମର ଧନ ଉପରେ ଜାଗି ରହନ୍ତି।
ଇଷିରା ଯୋଷା ଯୁଵତିର୍ଦମୂନା ରାତ୍ରୀ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁର୍ଭଗସ୍ଯ । ଅଶ୍ଵକ୍ଷଭା ସୁହଵା ସଂଭୃତଶ୍ରୀରା ପପ୍ରୌ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ମହିତ୍ଵା
ଚଳିତା, ଯୁବତୀ, ନିଜକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାରେ ଅନୁଶାସନ କରିଥିବା ରାତି, ଦେବତା ସବିତାର ଭଗାଙ୍କର, ଘୋଡାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଶୋଭିତ, ଦୟାଳୁ ଏବଂ ଅଧିକ ଶ୍ରୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦିନ ଓ ଜମି ଦୁଇଁଟିର ମହାତ୍ୱକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛି।
ଅତି ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯରୁହଦ୍ଗମ୍ଭିରୋ ଵର୍ଷିଷ୍ଠମରୁହନ୍ତ ଶ୍ରଵିଷ୍ଠାଃ । ଉଶତୀ ରାତ୍ର୍ଯନୁ ସା ଭଦ୍ରାଭି ତିଷ୍ଠତେ ମିତ୍ର ଇଵ ସ୍ଵଧାଭିଃ
ସେ ସମସ୍ତ କଥାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି, ଗଭୀର ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚ, ଯାହାକୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧମାନେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିନାହାନ୍ତି; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରାତି, ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ସହିତ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ରହିଛି, ମିତ୍ରଙ୍କ ପରି ନିଜ ନିୟମରେ।
ଵର୍ଯେ ଵନ୍ଦେ ସୁଭଗେ ସୁଜାତ ଆଜଗନ୍ ରାତ୍ରି ସୁମନା ଇହ ସ୍ଯାମ୍ । ଅସ୍ମାଂସ୍ତ୍ରାଯସ୍ଵ ନର୍ଯାଣି ଜାତା ଅଥୋ ଯାନି ଗଵ୍ଯାନି ପୁଷ୍ଟ୍ଯା
ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଭଲ ଜନ୍ମ ନିଆ ରାତିକୁ ପ୍ରଣାମ କରେ; ଏଠାରେ ମୁଁ ଭଲ ମନରେ ରହିପାରିବି। ଆମକୁ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କର, ମଣିଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ଓ ଗୋ ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧିରୁ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ବିପଦରୁ।
ସିଂହସ୍ଯ ରାତ୍ର୍ଯୁଶତୀ ପୀଂଷସ୍ଯ ଵ୍ଯାଘ୍ରସ୍ଯ ଦ୍ଵୀପିନୋ ଵର୍ଚ ଆ ଦଦେ । ଅଶ୍ଵସ୍ଯ ବ୍ରଧ୍ନଂ ପୁରୁଷସ୍ଯ ମାଯୁଂ ପୁରୁ ରୂପାଣି କୃଣୁଷେ ଵିଭାତୀ
ରାତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସିଂହର ଶକ୍ତି, ବାଘ ଓ ଦ୍ୱୀପିନର ଶକ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମ ଘୋଡାର ଧଳା ରଙ୍ଗ, ପୁରୁଷର ଶକ୍ତି ନେଇଛି; ପ୍ରଭାତରେ ତୁମେ ଅନେକ ରୂପ ସୃଷ୍ଟି କର।
ଶିଵାଂ ରାତ୍ରିମନୁସୂର୍ଯଂ ଚ ହିମସ୍ଯ ମାତା ସୁହଵା ନୋ ଅସ୍ତୁ । ଅସ୍ଯ ସ୍ତୋମସ୍ଯ ସୁଭଗେ ନି ବୋଧ ଯେନ ତ୍ଵା ଵନ୍ଦେ ଵିଶ୍ଵାସୁ ଦିକ୍ଷୁ
ଶୁଭ ରାତି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା, ହିମର ମାଆ, ଆମ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହେଉ। ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ରାତି, ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ରକୁ ଜାଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ସ୍ତୋମସ୍ଯ ନୋ ଵିଭାଵରି ରାତ୍ରି ରାଜେଵ ଜୋଷସେ । ଅସାମ ସର୍ଵଵୀରା ଭଵାମ ସର୍ଵଵେଦସୋ ଵ୍ଯୁଚ୍ଛନ୍ତୀରନୂଷସଃ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରାତି, ରାଜା ପରି ତୁମେ ଆମ ଷ୍ଟୋତ୍ରରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ; ଆମେ ସମସ୍ତ ଜୟୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ ହେଉ, ଯେପରି ତୁମେ ପ୍ରଭାତରେ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହୁଅ।
ଶମ୍ଯା ହ ନାମ ଦଧିଷେ ମମ ଦିପ୍ସନ୍ତି ଯେ ଧନା । ରାତ୍ରୀହି ତାନ୍ ଅସୁତପା ଯ ସ୍ତେନୋ ନ ଵିଦ୍ଯତେ ଯତ୍ପୁନର୍ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ତୁମେ 'ଶାନ୍ତି' ନାମ ଆମ ପାଇଁ ଧରିଛ, ଯେମାନେ ଆମ ଧନକୁ ଚାହନ୍ତି। ରାତି, ସେମାନେ ଦୂର କର, ଅନିଦ୍ରା ରାତି, ଯେଉଁଠାରେ ଚୋର ମିଳେନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ପୁନି ମିଳେନାହିଁ।
ଭଦ୍ରାସି ରାତ୍ରି ଚମସୋ ନ ଵିଷ୍ଟୋ ଵିଷ୍ଵଙ୍ଗୋରୂପଂ ଯୁଵତିର୍ବିଭର୍ଷି । ଚକ୍ଷୁଷ୍ମତୀ ମେ ଉଶତୀ ଵପୂମ୍ଷି ପ୍ରତି ତ୍ଵଂ ଦିଵ୍ଯା ନ କ୍ଷାମମୁକ୍ଥାଃ
ଶୁଭ ରାତି, ତୁମେ ଏକ ଉପରେ ଥିବା କମ୍ପ ପରି, ଯାହା ଉଲଟି ଯାଇନାହିଁ; ଯୁବତୀ ରାତି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଗୋର ରୂପ ଧରିଛ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରାତି, ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ, ତୁମେ ଶୋଭାମୟ ରୂପ ଧରିଛ; ତୁମେ ଆକାଶ ପରି ପୃଥିବୀକୁ ତ୍ୟାଗ କରନାହିଁ।
ଯୋ ଅଦ୍ଯ ସ୍ତେନ ଆଯତ୍ଯଘାଯୁର୍ମର୍ତ୍ଯୋ ରିପୁଃ । ରାତ୍ରୀ ତସ୍ଯ ପ୍ରତୀତ୍ଯ ପ୍ର ଗ୍ରୀଵାଃ ପ୍ର ଶିରୋ ହନତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଆଜି ଚୋର, ଅପରାଧୀ, ଶତ୍ରୁ ଅଛି—ରାତି, ସେମାନେ ସାମ୍ନା କରି, ତାଙ୍କର ଗଳା ଓ ମୁଣ୍ଡ କୁ ଘାତ କର।
ପ୍ର ପାଦୌ ନ ଯଥାଯତି ପ୍ର ହସ୍ତୌ ନ ଯଥାଶିଷତ୍। ଯୋ ମଲିମ୍ଲୁରୁପାଯତି ସ ସଂପିଷ୍ଟୋ ଅପାଯତି । ଅପାଯତି ସ୍ଵପାଯତି ଶୁଷ୍କେ ସ୍ଥାଣାଵପାଯତି
ତାଙ୍କର ପାଦ ଯଥାଯଥା ଚଳିନାହିଁ, ତାଙ୍କର ହାତ ଚାହିଲେ ଯଥାଯଥା ପହଞ୍ଚିନାହିଁ; ଯେ କିଛି ଅପବିତ୍ରରେ ଘୁଞ୍ଚିବା କରେ, ସେ ଚିପି ନଷ୍ଟ ହେଉ; ସେ ନଷ୍ଟ ହେଉ, ନଷ୍ଟ ହେଉ, ଶୁଷ୍କ କାଠରେ ଦଣ୍ଡ ହେଇ ନଷ୍ଟ ହେଉ।
ଅଧ ରାତ୍ରି ତୃଷ୍ଟଧୂମମଶୀର୍ଷାଣମହିଂ କୃଣୁ । ଅକ୍ଷୌ ଵୃକସ୍ଯ ନିର୍ଜହ୍ଯାସ୍ତେନ ତଂ ଦ୍ରୁପଦେ ଜହି
ଏବେ, ରାତି, ତିନି ଧୂମ ଦେଉଥିବା, ମୁଣ୍ଡ ନଥିବା ସର୍ପକୁ ଅଶକ୍ତ କର; ବାଘର ଦାୟାକୁ ଭଙ୍ଗ କର, ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲରେ ଚୋରକୁ ଦଣ୍ଡ କର।
ଯେ ତେ ରାତ୍ର୍ଯନଡ୍ଵାହସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣଶୃଙ୍ଗାଃ ସ୍ଵାଶଵଃ । ତେଭିର୍ନୋ ଅଦ୍ଯ ପାରଯାତି ଦୁର୍ଗାଣି ଵିଶ୍ଵହା
ରାତି, ତୁମର ଯେଉଁ ଗୋମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନ୍ତ ରଖିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆଜି ଆମକୁ ସମସ୍ତ ବିପଦରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କର, ହେ ସମସ୍ତ ବିଜୟୀ।
ରାତ୍ରିଂରାତ୍ରିମରିଷ୍ଯନ୍ତସ୍ତରେମ ତନ୍ଵା ଵଯମ୍ । ଗମ୍ଭୀରମପ୍ଲଵା ଇଵ ନ ତରେଯୁରରାତଯଃ
ରାତି ପରେ ରାତି, ଆମେ ଜୀବନ୍ତ ରହି, ନିଜ ଶରୀର ସହିତ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉ; ଯେପରି ଅପ୍ଲବ୍ୟ ଲୋକ ଗଭୀର ଜଳ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି, ତେଣୁ ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିପାରିବେନାହିଁ।
ଯଥା ଶାମ୍ଯାକଃ ପ୍ରପତନ୍ନ୍ ଅପଵାନ୍ ନାନୁଵିଦ୍ଯତେ । ଏଵା ରାତ୍ରି ପ୍ର ପାତଯ ଯୋ ଅସ୍ମାମଭ୍ଯଘାଯତି
ଯେପରି ଶୁଷ୍କ ଗଛର ଶାଖା ପଡି ଯାଏ, ପବନ ତାହାକୁ ଅନୁସରଣ କରେନାହିଁ; ସେପରି, ରାତି, ଯେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ତଳେ ପକା।
ଅପ ସ୍ତେନଂ ଵାସଯୋ ଗୋଅଜମୁତ ତସ୍କରମ୍ । ଅଥୋ ଯୋ ଅର୍ଵତଃ ଶିରୋଽଭିଧାଯ ନିନୀଷତି
ଚୋର, ଗୋ ଚୋର, ଏବଂ ଦସ୍ୟୁକୁ ଦୂର କର; ଏବଂ ଯେ ଘୋଡାର ମୁଣ୍ଡକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ନେବାକୁ ଚାହେ, ସେକୁ ଦୂର କର।
ଯଦଦ୍ଯ ରାତ୍ରି ସୁଭଗେ ଵିଭଜନ୍ତ୍ଯଯୋ ଵସୁ । ଯଦେତଦସ୍ମାନ୍ ଭୋଜଯ ଯଥେଦନ୍ଯାନ୍ ଉପାଯସି
ଏ ଶୁଭ ରାତି, ଯେ କିଛି ଧନ ଆଜି ବଣ୍ଟିତ ହେଉଛି, ଯେ କିଛି ତୁମେ ଆମକୁ ଦେଉଛ, ଯେପରି ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଥିବା ପରି—