ଆକୂତିଂ ଦେଵୀଂ ସୁଭଗାଂ ପୁରୋ ଦଧେ ଚିତ୍ତସ୍ଯ ମାତା ସୁହଵା ନୋ ଅସ୍ତୁ । ଯାମାଶାମେମି କେଵଲୀ ସା ମେ ଅସ୍ତୁ ଵିଦେଯମେନାଂ ମନସି ପ୍ରଵିଷ୍ଟାମ୍
ମୁଁ ଆଗରେ ଦେବୀ, ଶୁଭ ଓ ଦୟାଳୁ, ଚିନ୍ତାର ମାତା ଆକୁତିକୁ ରଖୁଛି; ସେ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ। ଯେ ଆକୁତିକୁ ମୁଁ ଆଶା କରେ, ସେ ମୋର ହେଉ; ମୋ ମନରେ ଯେପରି ଚାହେଁ, ସେପରି ପ୍ରବେଶ କରୁ।
ଆକୂତ୍ଯା ନୋ ବୃହସ୍ପତ ଆକୂତ୍ଯା ନ ଉପା ଗହି । ଅଥୋ ଭଗସ୍ଯ ନୋ ଧେହ୍ଯଥୋ ନଃ ସୁହଵୋ ଭଵ
ଆକୁତି ଦ୍ୱାରା, ବୃହସ୍ପତି, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ଆକୁତି ଦ୍ୱାରା ଆସ। ଆମକୁ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ, ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହେଉ।
ବୃହସ୍ପତିର୍ମ ଆକୂତିମାଙ୍ଗିରସଃ ପ୍ରତି ଜାନାତୁ ଵାଚମେତାମ୍ । ଯସ୍ଯ ଦେଵା ଦେଵତାଃ ସଂବଭୂଵୁଃ ସ ସୁପ୍ରଣୀତାଃ କାମୋ ଅନ୍ଵେତ୍ଵସ୍ମାନ୍
ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ଅନୁସୂତ ବୃହସ୍ପତି ମୋର ଏହି କଥାକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍। ଯାହାଙ୍କର ଦେବତାମାନେ ଦେବତା ହେଇଥିଲେ—ସେହି ଭଲ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟମାନେ ଆମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ରାଜା ଜଗତଶ୍ଚର୍ଷଣୀନାମଧି କ୍ଷମି ଵିଷୁରୂପଂ ଯଦସ୍ତି । ତତୋ ଦଦାତି ଦାଶୁଷେ ଵସୂନି ଚୋଦଦ୍ରାଧ ଉପସ୍ତୁତଶ୍ଚିଦର୍ଵାକ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଚଳିତ ଜନମାନେ ଓ ପୃଥିବୀର ରାଜା, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ରୂପ ଅଛି। ସେଠାରୁ ସେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ନିକଟକୁ ଆଣିଦିଅନ୍ତି।
ସହସ୍ରବାହୁଃ ପୁରୁଷଃ ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ ସହସ୍ରପାତ୍। ସ ଭୂମିଂ ଵିଶ୍ଵତୋ ଵୃତ୍ଵାତ୍ଯତିଷ୍ଠଦ୍ଦଶାଙ୍ଗୁଲମ୍
ସେ ପୁରୁଷଙ୍କର ହଜାର ହାତ, ହଜାର ଆଖି, ହଜାର ପାଦ। ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପୃଥିବୀକୁ ଆବୃତ କରି, ତାହାଠାରୁ ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳ ବେଶି ଚାଲିଗଲେ।
ତ୍ରିଭିଃ ପଦ୍ଭିର୍ଦ୍ଯାମରୋହତ୍ପାଦସ୍ଯେହାଭଵତ୍ପୁନଃ । ତଥା ଵ୍ଯକ୍ରାମଦ୍ଵିଷ୍ଵଙଶନାନଶନେ ଅନୁ
ତିନିଟି ପାଦରେ ସେ ଆକାଶକୁ ଚଢ଼ିଗଲେ, ଚତୁର୍ଥ ପାଦରେ ପୁଣି ଏଠାରେ ରହିଗଲେ। ଏଭଳି ସେ ସମସ୍ତଠାରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲେ, ଯାହା ଖାଏ ଓ ଯାହା ନଖାଏ, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ।
ତାଵନ୍ତୋ ଅସ୍ଯ ମହିମାନସ୍ତତୋ ଜ୍ଯାଯାଂଶ୍ଚ ପୂରୁଷଃ । ପାଦୋଽସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵା ଭୂତାନି ତ୍ରିପାଦସ୍ଯାମୃତଂ ଦିଵି
ଏହି ସମସ୍ତ ତାଙ୍କର ମହିମା, କିନ୍ତୁ ପୁରୁଷ ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ। ତାଙ୍କର ଚତୁର୍ଥାଂଶ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ତିନି ଅଂଶ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅମୃତ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।
ପୁରୁଷ ଏଵେଦଂ ସର୍ଵଂ ଯଦ୍ଭୂତଂ ଯଚ୍ଚ ଭାଵ୍ଯମ୍ । ଉତାମୃତତ୍ଵସ୍ଯେଶ୍ଵରୋ ଯଦନ୍ଯେନାଭଵତ୍ସହ
ଏହି ସମସ୍ତ କିଛି—ଯାହା ଥିଲା ଓ ଯାହା ହେବ—ସେଇ ପୁରୁଷ। ସେ ଅମୃତତ୍ୱର ଅଧିପତି, ଯାହା କି ତାଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉଛି।
ଯତ୍ପୁରୁଷଂ ଵ୍ଯଦଧୁଃ କତିଧା ଵ୍ଯକଲ୍ପଯନ୍ । ମୁଖଂ କିମସ୍ଯ କିଂ ବାହୂ କିମୂରୂ ପାଦା ଉଚ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ବିଭାଜନ କରାଗଲା, କେତେ ଭାଗରେ ବଣ୍ଟନ କରାଗଲା? କଣ ତାଙ୍କର ମୁଁହ, କଣ ତାଙ୍କର ବାହୁ, କଣ ଉରୁ ଓ ପାଦ ବୋଲାଯାଏ?
ବ୍ରାହ୍ମଣୋଽସ୍ଯ ମୁଖମାସୀଦ୍ବାହୂ ରାଜନ୍ଯୋଽଭଵତ୍। ମଧ୍ଯଂ ତଦସ୍ଯ ଯଦ୍ଵୈଶ୍ଯଃ ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ଶୂଦ୍ରୋ ଅଜାଯତ
ତାଙ୍କର ମୁଁହ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଲା, ବାହୁ ରାଜନ୍ୟ ହେଲେ। ମଧ୍ୟଭାଗ ଭାଇଶ୍ୟ ହେଲେ, ପାଦ ଠାରୁ ଶୂଦ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଚନ୍ଦ୍ରମା ମନସୋ ଜାତଶ୍ଚକ୍ଷୋଃ ସୂର୍ଯୋ ଅଜାଯତ । ମୁଖାଦିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚାଗ୍ନିଶ୍ଚ ପ୍ରାଣାଦ୍ଵାଯୁରଜାଯତ
ତାଙ୍କର ମନ ଠାରୁ ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଆଖି ଠାରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ମୁଁହ ଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଶ୍ୱାସ ଠାରୁ ବାୟୁ ଜନ୍ମିଲେ।
ନାଭ୍ଯା ଆସୀଦନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଶୀର୍ଷ୍ଣୋ ଦ୍ଯୌଃ ସମଵର୍ତତ । ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ଭୂମିର୍ଦିଶଃ ଶ୍ରୋତ୍ରାତ୍ତଥା ଲୋକାମକଲ୍ପଯନ୍
ତାଙ୍କର ନାଭିଠାରୁ ଆକାଶ, ମୁଣ୍ଡ ଠାରୁ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଗଠିତ ହେଲା। ପାଦ ଠାରୁ ପୃଥିବୀ, କାନ ଠାରୁ ଦିଗମାନେ—ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଲୋକ ତିଆରି ହେଲା।
ଵିରାଡଗ୍ରେ ସମଭଵଦ୍ଵିରାଜୋ ଅଧି ପୂରୁଷଃ । ସ ଜାତୋ ଅତ୍ଯରିଚ୍ଯତ ପଶ୍ଚାଦ୍ଭୂମିମଥୋ ପୁରଃ
ଆରମ୍ଭରେ ବିରାଟ୍ ଜନ୍ମିଲେ, ବିରାଟ୍ ଠାରୁ ପୁରୁଷ ହେଲେ। ସେ ଜନ୍ମି ହେବା ପରେ ପୃଥିବୀର ପଛ ଓ ସାମ୍ନା ଦୁହିଁ ଦିଗକୁ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲେ।
ଯତ୍ପୁରୁଷେଣ ହଵିଷା ଦେଵା ଯଜ୍ଞମତନ୍ଵତ । ଵସନ୍ତୋ ଅସ୍ଯାସୀଦାଜ୍ଯଂ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଇଧ୍ମଃ ଶରଦ୍ଧଵିଃ
ଯେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ହବି ଭାବେ ନେଇ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ବସନ୍ତ ତାହାର ଘିଅ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଜଳାଣା, ଶରତ୍ ହବି ହେଲା।
ତଂ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରାଵୃଷା ପ୍ରୌକ୍ଷନ୍ ପୁରୁଷଂ ଜାତମଗ୍ରଶଃ । ତେନ ଦେଵା ଅଯଜନ୍ତ ସାଧ୍ଯା ଵସଵଶ୍ଚ ଯେ
ସେହି ଯଜ୍ଞକୁ, ଆଦି ଜନ୍ମିତ ପୁରୁଷଙ୍କୁ, ବର୍ଷାଧାରାରେ ସିଞ୍ଚିତ କରାଗଲା। ଏହି ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଦେବତା, ସାଧ୍ୟ ଓ ବସୁମାନେ ଯଜ୍ଞ କଲେ।
ତସ୍ମାଦଶ୍ଵା ଅଜାଯନ୍ତ ଯେ ଚ କେ ଚୋଭଯାଦତଃ । ଗାଵୋ ହ ଜଜ୍ଞିରେ ତସ୍ମାତ୍ତସ୍ମାଜ୍ଜାତା ଅଜାଵଯଃ
ସେହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯଜ୍ଞଠାରୁ ଘୋଡ଼ା ଓ ଦୁଇ ଦାନ୍ତ ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଜନ୍ମିଲେ। ଏହିଠାରୁ ଗାଈ ଓ ଏଠାରୁ ଛାଗ ଓ ମେଷ ଜନ୍ମିଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଯଜ୍ଞାତ୍ସର୍ଵହୁତ ଋଚଃ ସାମାନି ଜଜ୍ଞିରେ । ଛନ୍ଦୋ ହ ଜଜ୍ଞିରେ ତସ୍ମାଦ୍ଯଜୁସ୍ତସ୍ମାଦଜାଯତ
ସେହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯଜ୍ଞଠାରୁ ଋକ୍ ଓ ସାମ ଜନ୍ମିଲା। ଛନ୍ଦ ଏଠାରୁ ଜନ୍ମିଲା, ଏବଂ ଏଠାରୁ ଯଜୁସ୍ ଜନ୍ମିଲା।
ତସ୍ମାଦ୍ଯଜ୍ଞାତ୍ସର୍ଵହୁତଃ ସଂଭୃତଂ ପୃଷଦାଜ୍ଯମ୍ । ପଶୂଂସ୍ତାଂଶ୍ଚକ୍ରେ ଵାଯଵ୍ଯାନ୍ ଆରଣ୍ଯା ଗ୍ରାମ୍ଯାଶ୍ଚ ଯେ
ସେହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯଜ୍ଞଠାରୁ ମିଶ୍ରିତ ଘିଅ ସଂଗ୍ରହ ହେଲା। ସେ ଏହିଠାରୁ ପବନର, ଅରଣ୍ୟର ଓ ଗ୍ରାମର ପଶୁମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ସପ୍ତାସ୍ଯାସନ୍ ପରିଧଯସ୍ତ୍ରିଃ ସପ୍ତ ସମିଧଃ କୃତାଃ । ଦେଵା ଯଦ୍ଯଜ୍ଞଂ ତନ୍ଵାନା ଅବଧ୍ନନ୍ ପୁରୁଷଂ ପଶୁମ୍
ସେହି ଯଜ୍ଞର ସାତଟି ପରିବେଷ୍ଟକ ଥିଲା, ତିନିଥର ସାତଟି କଣ୍ଡ ଲଗାଯାଇଥିଲା। ଦେବତାମାନେ ଯେତେବେଳେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିଲେ, ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପଶୁ ଭାବେ ବାନ୍ଧିଥିଲେ।
ମୂର୍ଧ୍ନୋ ଦେଵସ୍ଯ ବୃହତୋ ଅଂଶଵଃ ସପ୍ତ ସପ୍ତତୀଃ । ରାଜ୍ଞଃ ସୋମସ୍ଯାଜାଯନ୍ତ ଜାତସ୍ଯ ପୁରୁଷାଦଧି
ବଡ଼ ଦେବତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡଠାରୁ, ରାଜା ସୋମଙ୍କୁ, ସତତି ସପ୍ତ ଅଂଶ ଜନ୍ମିଲା, ପୁରୁଷ ଜନ୍ମିବା ପରେ।
ଚିତ୍ରାଣି ସାକଂ ଦିଵି ରୋଚନାନି ସରୀସୃପାଣି ଭୁଵନେ ଜଵାନି । ତୁର୍ମିଶଂ ସୁମତିମିଚ୍ଛମାନୋ ଅହାନି ଗୀର୍ଭିଃ ସପର୍ଯାମି ନାକମ୍
ଆକାଶର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତାରାମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ, ପୃଥିବୀରେ ଦ୍ରୁତ ଚଳିଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସହିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୁଦ୍ଧି ଆଶା କରି, ମୁଁ ତୁର୍ମିଶାଙ୍କୁ ବାଣୀରେ ସ୍ତୁତି କରି ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ପୂଜା କରେ।
ସୁହଵମଗ୍ନେ କୃତ୍ତିକା ରୋହିଣୀ ଚାସ୍ତୁ ଭଦ୍ରଂ ମୃଗଶିରଃ ଶମାର୍ଦ୍ରା । ପୁନର୍ଵସୂ ସୂନୃତା ଚାରୁ ପୁଷ୍ଯୋ ଭାନୁରାଶ୍ଲେଷା ଅଯନଂ ମଘା ମେ
ଏ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସହଜରେ ପ୍ରାର୍ଥିତ, କୃତ୍ତିକା, ରୋହିଣୀ, ଶୁଭ ମୃଗଶିରା ଓ ଆର୍ଦ୍ରା ମୋତେ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ। ପୁନର୍ବସୁ, ମଧୁର ବାଣୀ, ଆକର୍ଷଣୀୟ ପୁଷ୍ୟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଶ୍ଲେଷା, ଦକ୍ଷିଣାୟନ ଓ ମଘା ମୋ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ।
ପୁଣ୍ଯଂ ପୂର୍ଵା ଫଲ୍ଗୁନ୍ଯୌ ଚାତ୍ର ହସ୍ତଶ୍ଚିତ୍ରା ଶିଵା ସ୍ଵାତି ସୁଖୋ ମେ ଅସ୍ତୁ । ରାଧେ ଵିଶାଖେ ସୁହଵାନୁରାଧା ଜ୍ଯେଷ୍ଠା ସୁନକ୍ଷତ୍ରମରିଷ୍ଟ ମୂଲମ୍
ଶୁଭ ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତର ଫାଲ୍ଗୁନୀ, ହସ୍ତ, ଚିତ୍ରା, ଶୁଭ ସ୍ୱାତୀ ଓ ସୁଖ ମୋତେ ମିଳୁ। ରାଧା, ବିଶାଖା, ସହଜରେ ପ୍ରାର୍ଥିତ ଅନୁରାଧା, ଜ୍ୟେଷ୍ଠା, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ତାରା ଓ ଅବିନାଶୀ ମୂଳା ମୋ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ।
ଅନ୍ନଂ ପୂର୍ଵା ରାସତାଂ ମେ ଅଷାଢା ଊର୍ଜଂ ଦେଵ୍ଯୁତ୍ତରା ଆ ଵହନ୍ତୁ । ଅଭିଜିନ୍ ମେ ରାସତାଂ ପୁଣ୍ଯମେଵ ଶ୍ରଵଣଃ ଶ୍ରଵିଷ୍ଠାଃ କୁର୍ଵତାଂ ସୁପୁଷ୍ଟିମ୍
ପୂର୍ବ ଅଷାଢ଼ା ମୋତେ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦେବୀ ଉତ୍ତର ଅଷାଢ଼ା ଶକ୍ତି ଆଣନ୍ତୁ। ଅଭିଜିତ୍ ମୋତେ ପୁଣ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ଶ୍ରବଣ ଓ ଶ୍ରବିଷ୍ଠା ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ପୋଷଣ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆ ମେ ମହଚ୍ଛତଭିଷଗ୍ଵରୀଯ ଆ ମେ ଦ୍ଵଯା ପ୍ରୋଷ୍ଠପଦା ସୁଶର୍ମ । ଆ ରେଵତୀ ଚାଶ୍ଵଯୁଜୌ ଭଗଂ ମ ଆ ମେ ରଯିଂ ଭରଣ୍ଯ ଆ ଵହନ୍ତୁ
ବଡ଼ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶତଭିଷା ମୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଉଭୟ ପ୍ରୋଷ୍ଠପଦା ମୋତେ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ରେବତୀ ଓ ଆଶ୍ୱୟୁଜ ମୋତେ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣନ୍ତୁ, ଭରଣୀ ମୋ ପାଇଁ ଧନ ଆଣନ୍ତୁ।
ଯାନି ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଦିଵ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷେ ଅପ୍ସୁ ଭୂମୌ ଯାନି ନଗେଷୁ ଦିକ୍ଷୁ । ପ୍ରକଲ୍ପଯଂଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରମା ଯାନ୍ଯେତି ସର୍ଵାଣି ମମୈତାନି ଶିଵାନି ସନ୍ତୁ
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ତାରାମଣ୍ଡଳୀ ଆକାଶ, ମଧ୍ୟାକାଶ, ଜଳ, ପୃଥିବୀ, ପାହାଡ଼ ଓ ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକରେ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଚନ୍ଦ୍ରମା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି ଚଳାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସବୁ ମୋ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ।
ଅଷ୍ଟାଵିଂଶାନି ଶିଵାନି ଶଗ୍ମାନି ସହ ଯୋଗଂ ଭଜନ୍ତୁ ମେ । ଯୋଗଂ ପ୍ର ପଦ୍ଯେ କ୍ଷେମଂ ଚ କ୍ଷେମଂ ପ୍ର ପଦ୍ଯେ ଯୋଗଂ ଚ ନମୋଽହୋରାତ୍ରାଭ୍ଯାମସ୍ତୁ
ଅଠାଇଶଟି ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ତାରାମଣ୍ଡଳୀ ମୋ ସହିତ ଏକତାରେ ଯୁକ୍ତ ହେଉ। ମୁଁ ଏକତା ଓ ମଙ୍ଗଳ ଆଶା କରେ, ମଙ୍ଗଳ ଓ ଏକତା ଆଶା କରେ। ଦିନ ଓ ରାତିକୁ ନମସ୍କାର।
ସ୍ଵସ୍ତିତଂ ମେ ସୁପ୍ରାତଃ ସୁସାଯଂ ସୁଦିଵଂ ସୁମୃଗଂ ସୁଶକୁନଂ ମେ ଅସ୍ତୁ । ସୁହଵମଗ୍ନେ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯମର୍ତ୍ଯଂ ଗତ୍ଵା ପୁନରାଯାଭିନନ୍ଦନ୍
ପ୍ରଭାତରେ, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ, ସମସ୍ତ ଦିନରେ, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ, ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଓ ଶୁଭ ସଙ୍କେତ ସହିତ ମୋ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ଏ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସହଜରେ ପ୍ରାର୍ଥିତ, ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ, ବାହାରି ଯାଇ ପୁଣି ଆସି ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ।
ଅନୁହଵଂ ପରିହଵଂ ପରିଵାଦଂ ପରିକ୍ଷଵମ୍ । ସର୍ଵୈର୍ମେ ରିକ୍ତକୁମ୍ଭାନ୍ ପରା ତାନ୍ତ୍ସଵିତଃ ସୁଵ
ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷ, ନିନ୍ଦା, ଅପବାଦ ଓ ଅପମାନ ଦୂର ହେଉ। ହେ ସବିତା, ମୋ ପାଖରୁ ସମସ୍ତ ଖାଲି ପାତ୍ର ଦୂର କର।
ଅପପାପଂ ପରିକ୍ଷଵଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଭକ୍ଷୀମହି କ୍ଷଵମ୍ । ଶିଵା ତେ ପାପ ନାସିକାଂ ପୁଣ୍ଯଗଶ୍ଚାଭି ମେହତାମ୍
ମୁଁ ଶୁଭ ଓ ପବିତ୍ର, ପାପ ଓ ଅପବାଦ ରହିତ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବି। ହେ ଶୁଭା, ତୁମର ନାକ ପାପ ରହିତ ହେଉ, ଓ ପୁଣ୍ୟ ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁ।