{୧୩} ଵର୍ଚସା ମାଂ ସମନକ୍ତ୍ଵଗ୍ନିର୍ମେଧାଂ ମେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ନ୍ଯନକ୍ତ୍ଵାସନ୍ । ରଯିଂ ମେ ଵିଶ୍ଵେ ନି ଯଚ୍ଛନ୍ତୁ ଦେଵାଃ ସ୍ଯୋନା ମାପଃ ପଵନୈଃ ପୁନନ୍ତୁ
ଅଗ୍ନି ମୋତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅନ୍ତୁ, ବିଷ୍ଣୁ ମୋତେ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ପାଣି ତାଙ୍କର ପ୍ରବାହରେ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ମିତ୍ରାଵରୁଣା ପରି ମାମଧାତାମାଦିତ୍ଯା ମା ସ୍ଵରଵୋ ଵର୍ଧଯନ୍ତୁ । ଵର୍ଚୋ ମ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନ୍ଯନକ୍ତୁ ହସ୍ତଯୋର୍ଜରଦଷ୍ଟିଂ ମା ସଵିତା କୃଣୋତୁ
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ମୋର କୀର୍ତି ବଢ଼ାନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ମୋତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅନ୍ତୁ, ସବିତା ମୋର ହାତରୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଯୋ ମମାର ପ୍ରଥମୋ ମର୍ତ୍ଯାନାଂ ଯଃ ପ୍ରେଯାଯ ପ୍ରଥମୋ ଲୋକମେତମ୍ । ଵୈଵସ୍ଵତଂ ସଂଗମନଂ ଜନାନାଂ ଯମଂ ରାଜାନଂ ହଵିଷା ସପର୍ଯତ
ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ଏହି ଲୋକକୁ ଯାଇଥିଲେ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ବୈବସ୍ବତ ଯମ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଏକତ୍ର ସ୍ଥାନ; ସେ ରାଜା ଯମଙ୍କୁ ହବି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କର।
ପରା ଯାତ ପିତର ଆ ଚ ଯାତାଯଂ ଵୋ ଯଜ୍ଞୋ ମଧୁନା ସମକ୍ତଃ । ଦତ୍ତୋ ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଦ୍ରଵିଣେହ ଭଦ୍ରଂ ରଯିଂ ଚ ନଃ ସର୍ଵଵୀରଂ ଦଧାତ
ପିତୃମାନେ, ଦୂରକୁ ଯାଆନ୍ତୁ ଏବଂ ପୁନି ଆସନ୍ତୁ; ଏହି ୱିଦି ତୁମ ପାଇଁ ମଧୁ ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ଆମକୁ ଏଠାରେ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଓ ଧନ ଦିଅ, ସମସ୍ତ ପୁତ୍ର ସମ୍ପନ୍ନ ସମୃଦ୍ଧି ଆମକୁ ଦିଅ।
କଣ୍ଵଃ କକ୍ଷୀଵାନ୍ ପୁରୁମୀଢୋ ଅଗସ୍ତ୍ଯଃ ଶ୍ଯାଵାଶ୍ଵଃ ସୋଭର୍ଯର୍ଚନାନାଃ । ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋଽଯଂ ଜମଦଗ୍ନିରତ୍ରିରଵନ୍ତୁ ନଃ କଶ୍ଯପୋ ଵାମଦେଵଃ
କଣ୍ବ, କକ୍ଷୀବାନ, ପୁରୁମୀଢ଼, ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ଶ୍ୟାବାଶ୍ୱ, ଶୋଭରି, ଅର୍ଚ୍ଚନାନା, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଜମଦଗ୍ନି, ଅତ୍ରି, କଶ୍ୟପ ଓ ବାମଦେବ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ର ଜମଦଗ୍ନେ ଵସିଷ୍ଠ ଭରଦ୍ଵାଜ ଗୋତମ ଵାମଦେଵ । ଶର୍ଦିର୍ନୋ ଅତ୍ରିରଗ୍ରଭୀନ୍ ନମୋଭିଃ ସୁସଂଶାସଃ ପିତରୋ ମୃଡତା ନଃ
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଜମଦଗ୍ନି, ବଶିଷ୍ଠ, ଭୃଗୁ, ଗୌତମ, ବାମଦେବ, ଅତ୍ରି ଆମ ପାଇଁ ଅଗ୍ରଭାଗରେ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତୁ; ଭଲ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସିତ ପିତୃମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ।
କସ୍ଯେ ମୃଜାନା ଅତି ଯନ୍ତି ରିପ୍ରମାଯୁର୍ଦଧାନାଃ ପ୍ରତରଂ ନଵୀଯଃ । ଆପ୍ଯାଯମାନାଃ ପ୍ରଜଯା ଧନେନାଧ ସ୍ଯାମ ସୁରଭଯୋ ଗୃହେଷୁ
ଯାହାଙ୍କ ପବିତ୍ରମାନେ ଶତ୍ରୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ନୂତନ ଜୀବନ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ସନ୍ତାନ ଓ ଧନରେ ବଢ଼ିବା ସହିତ, ଆମେ ଘରେ ସମୃଦ୍ଧି ହେଉ।
ଅଞ୍ଜତେ ଵ୍ଯଞ୍ଜତେ ସମଞ୍ଜତେ କ୍ରତୁଂ ରିହନ୍ତି ମଧୁନାଭ୍ଯଞ୍ଜତେ । ସିନ୍ଧୋରୁଚ୍ଛ୍ଵାସେ ପତଯନ୍ତମୁକ୍ଷଣଂ ହିରଣ୍ଯପାଵାଃ ପଶୁମାସୁ ଗୃହ୍ନତେ
ସେମାନେ ଚୁଆନ୍ତି, ଶୋଭା ଦିଅନ୍ତି, ଏକତ୍ର କରନ୍ତି, ଇଚ୍ଛାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ମଧୁ ସହିତ ଚୁଆନ୍ତି; ସୁନାର ଖୁର ଥିବା ବୃଷଭ ନଦୀର ପ୍ରବାହରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ବେଳେ ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧରିନେଇଥାନ୍ତି।
ଯଦ୍ଵୋ ମୁଦ୍ରଂ ପିତରଃ ସୋମ୍ଯଂ ଚ ତେନୋ ସଚଧ୍ଵଂ ସ୍ଵଯଶସୋ ହି ଭୂତ । ତେ ଅର୍ଵାଣଃ କଵଯ ଆ ଶୃଣୋତ ସୁଵିଦତ୍ରା ଵିଦଥେ ହୁଯମାନାଃ
ପିତୃମାନେ, ତୁମର ସୋମ ଅର୍ପଣ ଓ ଚିହ୍ନ ଯାହା ଅଛି, ସେଥିରେ ଏକତ୍ର ହେଅ, କାରଣ ତୁମେ ନିଜର ମହିମାରେ ଅଛ; ତୁମେ ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ, ଏଠାରେ ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣ, ଭଲ ଉପଦେଶକ ହୋଇ ବୈଠକରେ ଆହ୍ୱାନିତ।
ଯେ ଅତ୍ରଯୋ ଅଙ୍ଗିରସୋ ନଵଗ୍ଵା ଇଷ୍ଟାଵନ୍ତୋ ରାତିଷାଚୋ ଦଧାନାଃ । ଦକ୍ଷିଣାଵନ୍ତଃ ସୁକୃତୋ ଯ ଉ ସ୍ଥାସଦ୍ଯାସ୍ମିନ୍ ବର୍ହିଷି ମାଦଯଧ୍ଵମ୍
ଏଠାରେ ଥିବା ଅତ୍ରି, ଅଙ୍ଗିରସ, ନବଗ୍ୱ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ଦାନ କରୁଥିବା, ଦକ୍ଷିଣା ଦେଉଥିବା, ସଦ୍ବ୍ୟବହାରୀ, ଏଠାରେ ଦର୍ବା ଉପରେ ଦଣ୍ଡାଇ ଆନନ୍ଦ କର।
{୧୪} ଅଧା ଯଥା ନଃ ପିତରଃ ପରାସଃ ପ୍ରତ୍ନାସୋ ଅଗ୍ନ ଋତମାଶଶାନାଃ । ଶୁଚୀଦଯନ୍ ଦୀଧ୍ଯତ ଉକ୍ଥଶସଃ କ୍ଷାମା ଭିନ୍ଦନ୍ତୋ ଅରୁଣୀରପ ଵ୍ରନ୍
ଯେପରି ପୁରୁଣା ଆମ ପିତୃଗଣ, ହେ ଅଗ୍ନି, ସତ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଥିଲେ, ପବିତ୍ରତାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଇ, ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଭୂମିକୁ ଭେଦି, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ—
ସୁକର୍ମାନଃ ସୁରୁଚୋ ଦେଵଯନ୍ତୋ ଅଯୋ ନ ଦେଵା ଜନିମା ଧମନ୍ତଃ । ଶୁଚନ୍ତୋ ଅଗ୍ନିଂ ଵାଵୃଧନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରମୁର୍ଵୀଂ ଗଵ୍ଯାଂ ପରିଷଦଂ ନୋ ଅକ୍ରନ୍
ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପରି ଦିବ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ଅବସ୍ଥିତ, ପବିତ୍ର, ସେମାନେ ଅଗ୍ନି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଳିଅନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ, ଗୋଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଭା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।
ଆ ଯୂଥେଵ କ୍ଷୁମତି ପଶ୍ଵୋ ଅଖ୍ଯଦ୍ଦେଵାନାଂ ଜନିମାନ୍ତ୍ଯୁଗ୍ରଃ । ମର୍ତାସଶ୍ଚିଦୁର୍ଵଶୀରକୃପ୍ରନ୍ ଵୃଧେ ଚିଦର୍ଯ ଉପରସ୍ଯାଯୋଃ
ଉପଜାଉ ଭୂମିରେ ଏକ ଝୁଣ୍ଡ ଯେପରି ଦେଖାଯାଏ, ସେହିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ମୂଳକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି; ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ ଆଶା କରି, ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ହେ ଆର୍ୟ।
ଅକର୍ମ ତେ ସ୍ଵପସୋ ଅଭୂମ ଋତମଵସ୍ରନ୍ନ୍ ଉଷସୋ ଵିଭାତୀଃ । ଵିଶ୍ଵଂ ତଦ୍ଭଦ୍ରଂ ଯଦଵନ୍ତି ଦେଵା ବୃହଦ୍ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ
ଆମେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରିନଥିଲୁ, ହେ ସ୍ୱୟଂଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ ସତ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛୁ, ଉଷାମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଦେଖାଦେଲେ। ଯାହା କି ଭଲ, ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେସବୁ ଆମ ପାଖରେ ହେଉ; ଆମେ ସଭାରେ ଗର୍ବରେ କଥା କହିପାରିବା, ଭଲ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବା।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମା ମରୁତ୍ଵାନ୍ ପ୍ରାଚ୍ଯା ଦିଶଃ ପାତୁ ବାହୁଚ୍ଯୁତା ପୃଥିଵୀ ଦ୍ଯାମିଵୋପରି । ଲୋକକୃତଃ ପଥିକୃତୋ ଯଜାମହେ ଯେ ଦେଵାନାଂ ହୁତଭାଗା ଇହ ସ୍ଥ
ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତମାନଙ୍କ ସହିତ, ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ତାଙ୍କର ବାହୁଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ଧରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ଆକାଶ ଉପରେ। ଯେମାନେ ଲୋକ ଓ ପଥ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ହବି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ଧାତା ମା ନିର୍ଋତ୍ଯା ଦକ୍ଷିଣାଯା ଦିଶଃ ପାତୁ ବାହୁଚ୍ଯୁତା ପୃଥିଵୀ ଦ୍ଯାମିଵୋପରି । ଲୋକକୃତଃ ପଥିକୃତୋ ଯଜାମହେ ଯେ ଦେଵାନାଂ ହୁତଭାଗା ଇହ ସ୍ଥ
ଧାତା ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ତାଙ୍କର ବାହୁଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ଧରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ଆକାଶ ଉପରେ। ଯେମାନେ ଲୋକ ଓ ପଥ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ହବି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ଅଦିତିର୍ମାଦିତ୍ଯୈଃ ପ୍ରତୀଚ୍ଯା ଦିଶଃ ପାତୁ ବାହୁଚ୍ଯୁତା ପୃଥିଵୀ ଦ୍ଯାମିଵୋପରି । ଲୋକକୃତଃ ପଥିକୃତୋ ଯଜାମହେ ଯେ ଦେଵାନାଂ ହୁତଭାଗା ଇହ ସ୍ଥ
ଅଦିତି ଏବଂ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ତାଙ୍କର ବାହୁଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ଧରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ଆକାଶ ଉପରେ। ଯେମାନେ ଲୋକ ଓ ପଥ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ହବି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ସୋମୋ ମା ଵିଶ୍ଵୈର୍ଦେଵୈରୁଦୀଚ୍ଯା ଦିଶଃ ପାତୁ ବାହୁଚ୍ଯୁତା ପୃଥିଵୀ ଦ୍ଯାମିଵୋପରି । ଲୋକକୃତଃ ପଥିକୃତୋ ଯଜାମହେ ଯେ ଦେଵାନାଂ ହୁତଭାଗା ଇହ ସ୍ଥ
ସୋମ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ତାଙ୍କର ବାହୁଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ଧରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ଆକାଶ ଉପରେ। ଯେମାନେ ଲୋକ ଓ ପଥ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ହବି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ଧର୍ତା ହ ତ୍ଵା ଧରୁଣୋ ଧାରଯାତା ଊର୍ଧ୍ଵଂ ଭାନୁଂ ସଵିତା ଦ୍ଯାମିଵୋପରି । ଲୋକକୃତଃ ପଥିକୃତୋ ଯଜାମହେ ଯେ ଦେଵାନାଂ ହୁତଭାଗା ଇହ ସ୍ଥ
ଧାରକ ତୁମକୁ ଧାରଣ କରୁନ୍ତୁ, ସ୍ଥିତିଦାତା ତୁମକୁ ସମ୍ଭାଳନ୍ତୁ; ସବିତା ତୁମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ଆକାଶ ଉପରେ ଉଠାଇଦିଅନ୍ତୁ। ଯେମାନେ ଲୋକ ଓ ପଥ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ହବି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ତ୍ଵା ଦିଶି ପୁରା ସମ୍ଵୃତଃ ସ୍ଵଧାଯାମା ଦଧାମି ବାହୁଚ୍ଯୁତା ପୃଥିଵୀ ଦ୍ଯାମିଵୋପରି । ଲୋକକୃତଃ ପଥିକୃତୋ ଯଜାମହେ ଯେ ଦେଵାନାଂ ହୁତଭାଗା ଇହ ସ୍ଥ
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ପୂର୍ବରୁ ଆବୃତ, ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମ ନିଜ ଅଂଶରେ ରଖୁଛି, ବାହୁଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇଥିବା ଭୂମି, ଯେପରି ଆକାଶ ଉପରେ। ଯେମାନେ ଲୋକ ଓ ପଥ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ହବି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।
{୧୫} ଦକ୍ଷିଣାଯାଂ ତ୍ଵା ଦିଶି ପୁରା ସମ୍ଵୃତଃ ସ୍ଵଧାଯାମା ଦଧାମି ବାହୁଚ୍ଯୁତା ପୃଥିଵୀ ଦ୍ଯାମିଵୋପରି । ଲୋକକୃତଃ ପଥିକୃତୋ ଯଜାମହେ ଯେ ଦେଵାନାଂ ହୁତଭାଗା ଇହ ସ୍ଥ
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ, ପୂର୍ବରୁ ଆବୃତ, ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମ ନିଜ ଅଂଶରେ ରଖୁଛି, ବାହୁଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇଥିବା ଭୂମି, ଯେପରି ଆକାଶ ଉପରେ। ଯେମାନେ ଲୋକ ଓ ପଥ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ହବି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ପ୍ରତୀଚ୍ଯାଂ ତ୍ଵା ଦିଶି ପୁରା ସଂଵୃତଃ ସ୍ଵଧାଯାମା ଦଧାମି ବାହୁଚ୍ଯୁତା ପୃଥିଵୀ ଦ୍ଯାମିଵୋପରି । ଲୋକକୃତଃ ପଥିକୃତୋ ଯଜାମହେ ଯେ ଦେଵାନାଂ ହୁତଭାଗା ଇହ ସ୍ଥ
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ପୂର୍ବରୁ ଆବୃତ, ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମ ନିଜ ଅଂଶରେ ରଖୁଛି, ବାହୁଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇଥିବା ଭୂମି, ଯେପରି ଆକାଶ ଉପରେ। ଯେମାନେ ଲୋକ ଓ ପଥ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ହବି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ଉଦୀଚ୍ଯାଂ ତ୍ଵା ଦିଶି ପୁରା ସମ୍ଵୃତଃ ସ୍ଵଧାଯାମା ଦଧାମି ବାହୁଚ୍ଯୁତା ପୃଥିଵୀ ଦ୍ଯାମିଵୋପରି । ଲୋକକୃତଃ ପଥିକୃତୋ ଯଜାମହେ ଯେ ଦେଵାନାଂ ହୁତଭାଗା ଇହ ସ୍ଥ
ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ପୂର୍ବରୁ ଆବୃତ, ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମ ନିଜ ଅଂଶରେ ରଖୁଛି, ବାହୁଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇଥିବା ଭୂମି, ଯେପରି ଆକାଶ ଉପରେ। ଯେମାନେ ଲୋକ ଓ ପଥ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ହବି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ଧ୍ରୁଵାଯାଂ ତ୍ଵା ଦିଶି ପୁରା ସଂଵୃତଃ ସ୍ଵଧାଯାମା ଦଧାମି ବାହୁଚ୍ଯୁତା ପୃଥିଵୀ ଦ୍ଯାମିଵୋପରି । ଲୋକକୃତଃ ପଥିକୃତୋ ଯଜାମହେ ଯେ ଦେଵାନାଂ ହୁତଭାଗା ଇହ ସ୍ଥ
ଧ୍ରୁବ ଦିଗରେ, ପୂର୍ବରୁ ଆବୃତ, ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମ ନିଜ ଅଂଶରେ ରଖୁଛି, ବାହୁଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇଥିବା ଭୂମି, ଯେପରି ଆକାଶ ଉପରେ। ଯେମାନେ ଲୋକ ଓ ପଥ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ହବି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ଊର୍ଧ୍ଵାଯାଂ ତ୍ଵା ଦିଶି ପୁରା ସମ୍ଵୃତଃ ସ୍ଵଧାଯାମା ଦଧାମି ବାହୁଚ୍ଯୁତା ପୃଥିଵୀ ଦ୍ଯାମିଵୋପରି । ଲୋକକୃତଃ ପଥିକୃତୋ ଯଜାମହେ ଯେ ଦେଵାନାଂ ହୁତଭାଗା ଇହ ସ୍ଥ
ଉପର ଦିଗରେ, ପୂର୍ବରୁ ଆବୃତ, ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମ ନିଜ ଅଂଶରେ ରଖୁଛି, ବାହୁଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇଥିବା ଭୂମି, ଯେପରି ଆକାଶ ଉପରେ। ଯେମାନେ ଲୋକ ଓ ପଥ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ହବି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ଧର୍ତାସି ଧରୁନୋଽସି ଵଂସଗୋଽସି
ତୁମେ ଧାରକ, ତୁମେ ଆଧାର, ତୁମେ ବଂଶର ଉତ୍ସ।
ଉଦପୂରସି ମଧୁପୂରସି ଵାତପୂରସି
ତୁମେ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମଧୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପବନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଇତଶ୍ଚ ମାମୁତଶ୍ଚାଵତାଂ ଯମେ ଇଵ ଯତମାନେ ଯଦୈତମ୍ । ପ୍ର ଵାଂ ଭରନ୍ ମାନୁଷା ଦେଵଯନ୍ତୋ ଆ ସୀଦତାଂ ସ୍ଵମୁ ଲୋକଂ ଵିଦାନେ
ଏଠାରୁ ଓ ସେଠାରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ଯମ ଚେଷ୍ଟା କରି ଯାଆନ୍ତି। ମଣିଷମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭଜି, ତୁମକୁ ଆଣନ୍ତି; ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ନିଜ ଲୋକରେ ବସ, ତାହାକୁ ଜାଣି।
ସ୍ଵାସସ୍ଥେ ଭଵତମିନ୍ଦଵେ ନୋ ଯୁଜେ ଵାଂ ବ୍ରହ୍ମ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ନମୋଭିଃ । ଵି ଶ୍ଲୋକ ଏତି ପଥ୍ଯେଵ ସୂରିଃ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵେ ଅମୃତାସ ଏତତ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ତୁମେ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ରୁହ, ଆମେ ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ତୁମକୁ ଯୋଗ କରୁଛୁ। ଏହି ସ୍ତୁତି କବି ଯେପରି ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିଥାଏ, ସେପରି ପ୍ରସାରିତ ହେଉଛି। ସମସ୍ତ ଅମର ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ତ୍ରୀଣି ପଦାନି ରୁପୋ ଅନ୍ଵରୋହଚ୍ଚତୁଷ୍ପଦୀମନ୍ଵେତଦ୍ଵ୍ରତେନ । ଅକ୍ଷରେଣ ପ୍ରତି ମିମୀତେ ଅର୍କମୃତସ୍ଯ ନାଭାଵଭି ସଂ ପୁନାତି
ସେ ତିନିଟି ପଦକ୍ରମରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ, ପରେ ନିୟମରେ ଚାରିଟି ପଦକୁ ଅନୁସରିଲେ। ଅକ୍ଷୟ ଶବ୍ଦରେ ସେ ସ୍ତୁତିକୁ ମାପିଲେ, ଅମରତ୍ୱର ନାଭିରେ ଏହାକୁ ପବିତ୍ର କଲେ।