{୧୧} ଇଦମିଦ୍ଵା ଉ ନାପରଂ ଜରସ୍ଯନ୍ଯଦିତୋଽପରମ୍ । ଜାଯା ପତିମିଵ ଵାସସାଭ୍ଯେନଂ ଭୂମ ଊର୍ଣୁହି
ଏବେ ତୁମେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା କିମ୍ବା ଆଉ କିଛି ଦେଖିପାରିବେନି। ଯେପରି ଜଣେ ଜଣାଣୀ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀକୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକନ୍ତି, ସେପରି ପୃଥିବୀ ତୁମକୁ ଆଚଳରେ ଆଢ଼କୁ।
ଅଭି ତ୍ଵୋର୍ଣୋମି ପୃଥିଵ୍ଯା ମାତୁର୍ଵସ୍ତ୍ରେଣ ଭଦ୍ରଯା । ଜୀଵେଷୁ ଭଦ୍ରଂ ତନ୍ ମଯି ସ୍ଵଧା ପିତୃଷୁ ସା ତ୍ଵଯି
ମୁଁ ତୁମକୁ ପୃଥିବୀ ମାଆଁର ଶୁଭ ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକୁଛି। ଜୀବନ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଭ ହେଉ, ପିତୃମାନେଠାରେ ଉତ୍ତମ ଆହାର ହେଉ, ଏବଂ ତୁମଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶୁଭତା ରହୁ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମା ପଥିକୃତା ସ୍ଯୋନଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ରତ୍ନଂ ଦଧଥୁର୍ଵି ଲୋକମ୍ । ଉପ ପ୍ରେଷ୍ଯନ୍ତଂ ପୂଷଣଂ ଯୋ ଵହାତ୍ଯଞ୍ଜୋଯାନୈଃ ପଥିଭିସ୍ତତ୍ର ଗଚ୍ଛତମ୍
ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ପଥ ତିଆରିକର୍ତ୍ତା, ଦେବତାମାନେଠାରେ ମୂଲ୍ୟବାନ ନିବାସ ରଖିଛନ୍ତି। ପୂଷାନ୍କୁ ପଠା, ଯିଏ ଦୃତ ରଥରେ ଚାଲି ଯାଇଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କୁ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି; ସେଠି ସେମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତୁ।
ପୂଷା ତ୍ଵେତଶ୍ଚ୍ଯାଵଯତୁ ପ୍ର ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଅନଷ୍ଟପଶୁର୍ଭୁଵନସ୍ଯ ଗୋପାଃ । ସ ତ୍ଵୈତେଭ୍ଯଃ ପରି ଦଦତ୍ପିତୃଭ୍ଯୋଽଗ୍ନିର୍ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୁଵିଦତ୍ରିଯେଭ୍ଯଃ
ପୂଷା, ଯିଏ ଜଣାଶିଲ୍ପୀ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ଯିଏ କେବେ ବୃଦ୍ଧିକୁ ହରାଏନାହିଁ, ସେ ତୁମକୁ ଆଗକୁ ନେଉନ୍ତୁ। ସେ ପିତୃମାନେଠାରେ ଦେଉଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ଦେବତାମାନେଠାରେ ଶୁଭ ଦାନ ଦେଉଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଉଛନ୍ତି।
ଆଯୁର୍ଵିଶ୍ଵାଯୁଃ ପରି ପାତୁ ତ୍ଵା ପୂଷା ତ୍ଵା ପାତୁ ପ୍ରପଥେ ପୁରସ୍ତାତ୍। ଯତ୍ରାସତେ ସୁକୃତୋ ଯତ୍ର ତ ଈଯୁସ୍ତତ୍ର ତ୍ଵା ଦେଵଃ ସଵିତା ଦଧାତୁ
ଆୟୁଷ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟ, ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ପୂଷା ଆଗକୁ ଯିବା ପଥରେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଯେଠି ନ୍ୟାୟବାନ୍ ଲୋକେ ବସନ୍ତି, ଯେଠି ସେମାନେ ଗଲେ, ସେଠି ଦେବତା ସବିତା ତୁମକୁ ରଖନ୍ତୁ।
ଇମୌ ଯୁନଜ୍ମି ତେ ଵହ୍ନୀ ଅସୁନୀତାଯ ଵୋଢଵେ । ତାଭ୍ଯାଂ ଯମସ୍ଯ ସାଦନଂ ସମିତିଶ୍ଚାଵ ଗଚ୍ଛତାତ୍
ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଦୁଇ ଅଗ୍ନିକୁ ଆଉ ଜୀବନ୍ ନେବା ପାଇଁ ଯୁତ କରୁଛି। ଏହି ଦୁଇଁ ସହିତ ତୁମେ ଯମଙ୍କ ଆସନ ଓ ସଭାକୁ ପହଞ୍ଚ।
ଏତତ୍ତ୍ଵା ଵାସଃ ପ୍ରଥମଂ ନ୍ଵାଗନ୍ନ୍ ଅପୈତଦୂହ ଯଦିହାବିଭଃ ପୁରା । ଇଷ୍ଟାପୂର୍ତମନୁସଂକ୍ରାମ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଯତ୍ର ତେ ଦତ୍ତଂ ବହୁଧା ଵିବନ୍ଧୁଷୁ
ଏହା ତୁମର ପ୍ରଥମ ବସ୍ତ୍ର, ଏହା ଏଠାକୁ ଆସିଛି। ଯେଉଁ ବସ୍ତ୍ର ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ସେଠାରୁ ଏହା ବିଦାୟ ନିଅ। ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମେ ଇଷ୍ଟାପୂର୍ତ୍ତର ଫଳକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କର, ଯେଠି ତୁମର ଦାନ ବହୁତ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟିତ ହେଉଛି।
ଅଗ୍ନେର୍ଵର୍ମ ପରି ଗୋଭିର୍ଵ୍ଯଯସ୍ଵ ସଂ ପ୍ରୋର୍ଣୁଷ୍ଵ ମେଦସା ପୀଵସା ଚ । ନେତ୍ତ୍ଵା ଧୃଷ୍ଣୁର୍ହରସା ଜର୍ହୃଷାଣୋ ଦଧୃଗ୍ଵିଧକ୍ଷନ୍ ପରୀଙ୍ଖଯାତୈ
ଅଗ୍ନିଙ୍କର କବଚ ଗାଏଁମାନେ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପିନ୍ଧ। ଚର୍ବି ଓ ମଜ୍ଜାରେ ତୁମେ ଆପଣକୁ ଢାକ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ତୁମେ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆଗକୁ ନିଆଯାଉ, ଏବଂ ବିଳମ୍ବ ବିନା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚ।
ଦଣ୍ଡଂ ହସ୍ତାଦାଦଦାନୋ ଗତାସୋଃ ସହ ଶ୍ରୋତ୍ରେଣ ଵର୍ଚସା ବଲେନ । ଅତ୍ରୈଵ ତ୍ଵମିହ ଵଯଂ ସୁଵୀରା ଵିଶ୍ଵା ମୃଧୋ ଅଭିମାତୀର୍ଜଯେମ
ହାତରୁ ଦଣ୍ଡ ନେଇ, ଚାଲିଯାଇଥିବା ପ୍ରାଣ, ଶ୍ରବଣ, ତେଜ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ—ଏଠି, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଶୂରବୀର ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଓ ବିପକ୍ଷକୁ ଜୟ କରିବା।
ଧନୁର୍ହସ୍ତାଦାଦଦାନୋ ମୃତସ୍ଯ ସହ କ୍ଷତ୍ରେଣ ଵର୍ଚସା ବଲେନ । ସମାଗୃଭାଯ ଵସୁ ଭୂରି ପୁଷ୍ଟମର୍ଵାଙ୍ତ୍ଵମେହ୍ଯୁପ ଜୀଵଲୋକମ୍
ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ହାତରୁ ଧନୁଷ ନେଇ, ଶକ୍ତି, ତେଜ ଓ ବଳ ସହିତ—ଧନ ଓ ବହୁତ ପୋଷଣ ସଂଗ୍ରହ କର, ନିକଟକୁ ଆ, ଜୀବନ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଫେର।
ଇଯଂ ନାରୀ ପତିଲୋକଂ ଵୃଣାନା ନି ପଦ୍ଯତ ଉପ ତ୍ଵା ମର୍ତ୍ଯ ପ୍ରେତମ୍ । ଧର୍ମଂ ପୁରାଣମନୁପାଲଯନ୍ତୀ ତସ୍ଯୈ ପ୍ରଜାଂ ଦ୍ରଵିଣଂ ଚେହ ଧେହି
ଏହି ଜଣାଣୀ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଲୋକ ବାଛି, ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛି, ମରଣଶୀଳ ମଣିଷ। ପୁରୁଣା ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରି, ଏଠି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ଓ ଧନ ଦିଅ।
ଉଦୀର୍ଷ୍ଵ ନାର୍ଯଭି ଜୀଵଲୋକଂ ଗତାସୁମେତମୁପ ଶେଷ ଏହି । ହସ୍ତଗ୍ରାଭସ୍ଯ ଦଧିଷୋସ୍ତଵେଦଂ ପତ୍ଯୁର୍ଜନିତ୍ଵମଭି ସଂ ବଭୂଥ
ଉଠ, ଜଣାଣୀ, ଜୀବନ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯାଅ। ଚାଲିଯାଇଥିବା ପ୍ରାଣବନ୍ତ ଏହି ଲୋକଙ୍କୁ ଆସି ଯୋଗ ଦିଅ। ହାତ ଧରିବା ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ମାଆଁ ହେଲା; ତୁମେ ସେଙ୍କୁ ସଂଯୁକ୍ତ ହେଲା।
ଅପଶ୍ଯଂ ଯୁଵତିଂ ନୀଯମାନାଂ ଜୀଵାଂ ମୃତେଭ୍ଯଃ ପରିଣୀଯମାନାମ୍ । ଅନ୍ଧେନ ଯତ୍ତମସା ପ୍ରାଵୃତାସୀତ୍ପ୍ରାକ୍ତୋ ଅପାଚୀମନଯଂ ତଦେନାମ୍
ମୁଁ ଦେଖିଲି ଏକ ଯୁବତୀକୁ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି, ସେ ଜୀବନ୍ତ, ମୃତମାନେଠାରୁ ଅଲଗା କରାଯାଇଛି; ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକି ଦିଆଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପୁରୁଣା ପଥରେ ମୁଁ ତାକୁ ଫେରାଇ ଆଣିଲି।
ପ୍ରଜାନତ୍ଯଘ୍ନ୍ଯେ ଜୀଵଲୋକଂ ଦେଵାନାଂ ପନ୍ଥାମନୁସଂଚରନ୍ତୀ । ଅଯଂ ତେ ଗୋପତିସ୍ତଂ ଜୁଷସ୍ଵ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଲୋକମଧି ରୋହଯୈନମ୍
ହେ ପାପହୀନେ, ତୁମେ ଜଣା, କିପରି ଜୀବମାନେ ବଞ୍ଚନ୍ତି, ଦେବମାନଙ୍କ ପଥରେ ଚାଲୁଛ; ଏହି ତୁମର ରକ୍ଷକ, ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଅ।
ଉପ ଦ୍ଯାମୁପ ଵେତସମଵତ୍ତରୋ ନଦୀନାମ୍ । ଅଗ୍ନେ ପିତ୍ତମପାମସି
ଆକାଶକୁ ଉଠ, ଦର୍ବାକୁ ଉଠ, ନଦୀମାନେ ଉପରେ ତଳକୁ ଯାଅ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ପାଣିରୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣତାକୁ ଦୂର କରୁଛୁ।
ଯଂ ତ୍ଵମଗ୍ନେ ସମଦହସ୍ତମୁ ନିର୍ଵାପଯ ପୁନଃ । କ୍ଯାମ୍ବୂରତ୍ର ରୋହତୁ ଶାଣ୍ଡଦୂର୍ଵା ଵ୍ଯଲ୍କଶା
ଯାହାକୁ ତୁମେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ସମଭାବରେ ଭସ୍ମ କରିଛ, ସେଉଁଠି ପୁନି ଶାନ୍ତ କର; ସେ ଏଠାରେ ପାଣି, ଦର୍ବା ଓ ବିସ୍ତୃତ ତୃଣ ସହିତ ଉଠିଆସୁ।
ଇଦଂ ତ ଏକଂ ପୁର ଊ ତ ଏକଂ ତୃତୀଯେନ ଜ୍ଯୋତିଷା ସଂ ଵିଶସ୍ଵ । ସଂଵେଶନେ ତନ୍ଵା ଚାରୁରେଧି ପ୍ରିଯୋ ଦେଵାନାଂ ପରମେ ସଧସ୍ଥେ
ଏହା ତୁମର ପୂର୍ବ ଏକ ସ୍ଥାନ, ସେଉଁଠି ଆଉ ଏକ ସ୍ଥାନ; ତୃତୀୟ ଆଲୋକ ସହିତ ଏକାଠି ପ୍ରବେଶ କର; ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନରେ ତୁମ ଦେହ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଅ, ଦେବମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହେଇ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚ।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠ ପ୍ରେହି ପ୍ର ଦ୍ରଵୌକଃ କୃଣୁଷ୍ଵ ସଲିଲେ ସଧସ୍ଥେ । ତତ୍ର ତ୍ଵଂ ପିତୃଭିଃ ସଂଵିଦାନଃ ସଂ ସୋମେନ ମଦସ୍ଵ ସଂ ସ୍ଵଧାଭିଃ
ଉଠ, ଯାଅ, ତୁମର ନିବାସକୁ ପାଣିରେ ପ୍ରବେଶ କର; ସେଠାରେ ପିତୃମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଇ, ସୋମ ଓ ଅର୍ପଣ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କର।
ପ୍ର ଚ୍ଯଵସ୍ଵ ତନ୍ଵଂ ସଂ ଭରସ୍ଵ ମା ତେ ଗାତ୍ରା ଵି ହାଯି ମୋ ଶରୀରମ୍ । ମନୋ ନିଵିଷ୍ଟମନୁସଂଵିଶସ୍ଵ ଯତ୍ର ଭୂମେର୍ଜୁଷସେ ତତ୍ର ଗଚ୍ଛ
ତୁମ ଦେହକୁ ଛାଡ଼, ନିଜକୁ ଏକତ୍ର କର; ତୁମ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ବିକିରଣ ହେଉନାହିଁ, ଶରୀର ଭାଙ୍ଗିଯାଉନାହିଁ; ନିଶ୍ଚିତ ମନ ସହିତ ପ୍ରବେଶ କର, ଯେଉଁଠାରେ ପୃଥିବୀରେ ତୁମକୁ ସ୍ୱୀକାର କରାଯାଏ, ସେଠାକୁ ଯାଅ।
ଵର୍ଚସା ମାଂ ପିତରଃ ସୋମ୍ଯାସୋ ଅଞ୍ଜନ୍ତୁ ଦେଵା ମଧୁନା ଘୃତେନ । ଚକ୍ଷୁଷେ ମା ପ୍ରତରଂ ତାରଯନ୍ତୋ ଜରସେ ମା ଜରଦଷ୍ଟିଂ ଵର୍ଧନ୍ତୁ
ସୋମରେ ଆନନ୍ଦିତ ପିତୃମାନେ ମୋତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଚୁଆନ୍ତୁ, ଦେବମାନେ ମଧୁ ଓ ଘିଅ ସହିତ; ସେମାନେ ମୋତେ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଅତିକ୍ରମ କରାନ୍ତୁ, ଦାନ୍ତ ନଥିବା ମୁଖ ସହିତ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତୁ।
{୧୩} ଵର୍ଚସା ମାଂ ସମନକ୍ତ୍ଵଗ୍ନିର୍ମେଧାଂ ମେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ନ୍ଯନକ୍ତ୍ଵାସନ୍ । ରଯିଂ ମେ ଵିଶ୍ଵେ ନି ଯଚ୍ଛନ୍ତୁ ଦେଵାଃ ସ୍ଯୋନା ମାପଃ ପଵନୈଃ ପୁନନ୍ତୁ
ଅଗ୍ନି ମୋତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅନ୍ତୁ, ବିଷ୍ଣୁ ମୋତେ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ପାଣି ତାଙ୍କର ପ୍ରବାହରେ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ମିତ୍ରାଵରୁଣା ପରି ମାମଧାତାମାଦିତ୍ଯା ମା ସ୍ଵରଵୋ ଵର୍ଧଯନ୍ତୁ । ଵର୍ଚୋ ମ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନ୍ଯନକ୍ତୁ ହସ୍ତଯୋର୍ଜରଦଷ୍ଟିଂ ମା ସଵିତା କୃଣୋତୁ
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ମୋର କୀର୍ତି ବଢ଼ାନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ମୋତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅନ୍ତୁ, ସବିତା ମୋର ହାତରୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଯୋ ମମାର ପ୍ରଥମୋ ମର୍ତ୍ଯାନାଂ ଯଃ ପ୍ରେଯାଯ ପ୍ରଥମୋ ଲୋକମେତମ୍ । ଵୈଵସ୍ଵତଂ ସଂଗମନଂ ଜନାନାଂ ଯମଂ ରାଜାନଂ ହଵିଷା ସପର୍ଯତ
ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ଏହି ଲୋକକୁ ଯାଇଥିଲେ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ବୈବସ୍ବତ ଯମ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଏକତ୍ର ସ୍ଥାନ; ସେ ରାଜା ଯମଙ୍କୁ ହବି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କର।
ପରା ଯାତ ପିତର ଆ ଚ ଯାତାଯଂ ଵୋ ଯଜ୍ଞୋ ମଧୁନା ସମକ୍ତଃ । ଦତ୍ତୋ ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଦ୍ରଵିଣେହ ଭଦ୍ରଂ ରଯିଂ ଚ ନଃ ସର୍ଵଵୀରଂ ଦଧାତ
ପିତୃମାନେ, ଦୂରକୁ ଯାଆନ୍ତୁ ଏବଂ ପୁନି ଆସନ୍ତୁ; ଏହି ୱିଦି ତୁମ ପାଇଁ ମଧୁ ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ଆମକୁ ଏଠାରେ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଓ ଧନ ଦିଅ, ସମସ୍ତ ପୁତ୍ର ସମ୍ପନ୍ନ ସମୃଦ୍ଧି ଆମକୁ ଦିଅ।
କଣ୍ଵଃ କକ୍ଷୀଵାନ୍ ପୁରୁମୀଢୋ ଅଗସ୍ତ୍ଯଃ ଶ୍ଯାଵାଶ୍ଵଃ ସୋଭର୍ଯର୍ଚନାନାଃ । ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋଽଯଂ ଜମଦଗ୍ନିରତ୍ରିରଵନ୍ତୁ ନଃ କଶ୍ଯପୋ ଵାମଦେଵଃ
କଣ୍ବ, କକ୍ଷୀବାନ, ପୁରୁମୀଢ଼, ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ଶ୍ୟାବାଶ୍ୱ, ଶୋଭରି, ଅର୍ଚ୍ଚନାନା, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଜମଦଗ୍ନି, ଅତ୍ରି, କଶ୍ୟପ ଓ ବାମଦେବ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ର ଜମଦଗ୍ନେ ଵସିଷ୍ଠ ଭରଦ୍ଵାଜ ଗୋତମ ଵାମଦେଵ । ଶର୍ଦିର୍ନୋ ଅତ୍ରିରଗ୍ରଭୀନ୍ ନମୋଭିଃ ସୁସଂଶାସଃ ପିତରୋ ମୃଡତା ନଃ
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଜମଦଗ୍ନି, ବଶିଷ୍ଠ, ଭୃଗୁ, ଗୌତମ, ବାମଦେବ, ଅତ୍ରି ଆମ ପାଇଁ ଅଗ୍ରଭାଗରେ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତୁ; ଭଲ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସିତ ପିତୃମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ।
କସ୍ଯେ ମୃଜାନା ଅତି ଯନ୍ତି ରିପ୍ରମାଯୁର୍ଦଧାନାଃ ପ୍ରତରଂ ନଵୀଯଃ । ଆପ୍ଯାଯମାନାଃ ପ୍ରଜଯା ଧନେନାଧ ସ୍ଯାମ ସୁରଭଯୋ ଗୃହେଷୁ
ଯାହାଙ୍କ ପବିତ୍ରମାନେ ଶତ୍ରୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ନୂତନ ଜୀବନ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ସନ୍ତାନ ଓ ଧନରେ ବଢ଼ିବା ସହିତ, ଆମେ ଘରେ ସମୃଦ୍ଧି ହେଉ।
ଅଞ୍ଜତେ ଵ୍ଯଞ୍ଜତେ ସମଞ୍ଜତେ କ୍ରତୁଂ ରିହନ୍ତି ମଧୁନାଭ୍ଯଞ୍ଜତେ । ସିନ୍ଧୋରୁଚ୍ଛ୍ଵାସେ ପତଯନ୍ତମୁକ୍ଷଣଂ ହିରଣ୍ଯପାଵାଃ ପଶୁମାସୁ ଗୃହ୍ନତେ
ସେମାନେ ଚୁଆନ୍ତି, ଶୋଭା ଦିଅନ୍ତି, ଏକତ୍ର କରନ୍ତି, ଇଚ୍ଛାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ମଧୁ ସହିତ ଚୁଆନ୍ତି; ସୁନାର ଖୁର ଥିବା ବୃଷଭ ନଦୀର ପ୍ରବାହରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ବେଳେ ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧରିନେଇଥାନ୍ତି।
ଯଦ୍ଵୋ ମୁଦ୍ରଂ ପିତରଃ ସୋମ୍ଯଂ ଚ ତେନୋ ସଚଧ୍ଵଂ ସ୍ଵଯଶସୋ ହି ଭୂତ । ତେ ଅର୍ଵାଣଃ କଵଯ ଆ ଶୃଣୋତ ସୁଵିଦତ୍ରା ଵିଦଥେ ହୁଯମାନାଃ
ପିତୃମାନେ, ତୁମର ସୋମ ଅର୍ପଣ ଓ ଚିହ୍ନ ଯାହା ଅଛି, ସେଥିରେ ଏକତ୍ର ହେଅ, କାରଣ ତୁମେ ନିଜର ମହିମାରେ ଅଛ; ତୁମେ ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ, ଏଠାରେ ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣ, ଭଲ ଉପଦେଶକ ହୋଇ ବୈଠକରେ ଆହ୍ୱାନିତ।
ଯେ ଅତ୍ରଯୋ ଅଙ୍ଗିରସୋ ନଵଗ୍ଵା ଇଷ୍ଟାଵନ୍ତୋ ରାତିଷାଚୋ ଦଧାନାଃ । ଦକ୍ଷିଣାଵନ୍ତଃ ସୁକୃତୋ ଯ ଉ ସ୍ଥାସଦ୍ଯାସ୍ମିନ୍ ବର୍ହିଷି ମାଦଯଧ୍ଵମ୍
ଏଠାରେ ଥିବା ଅତ୍ରି, ଅଙ୍ଗିରସ, ନବଗ୍ୱ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ଦାନ କରୁଥିବା, ଦକ୍ଷିଣା ଦେଉଥିବା, ସଦ୍ବ୍ୟବହାରୀ, ଏଠାରେ ଦର୍ବା ଉପରେ ଦଣ୍ଡାଇ ଆନନ୍ଦ କର।