ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯ ପ୍ରତିମାଂ ଯାଂ ତ୍ଵା ରାତ୍ର୍ଯୁପାସ୍ମହେ । ସା ନ ଆଯୁଷ୍ମତୀଂ ପ୍ରଜାଂ ରାଯସ୍ପୋଷେଣ ସଂ ସୃଜ
ତୁମକୁ, ଯାହାକୁ ଆମେ ବର୍ଷର ସମାନ ରାତି ଭାବରେ ପୂଜା କରୁ, ଦୟା କରି ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ଧନ-ପୋଷଣ ସହିତ ସନ୍ତାନ ଦିଅ।
ଇଯମେଵ ସା ଯା ପ୍ରଥମା ଵ୍ଯୌଚ୍ଛଦାସ୍ଵିତରାସୁ ଚରତି ପ୍ରଵିଷ୍ଟା । ମହାନ୍ତୋ ଅସ୍ଯାଂ ମହିମାନୋ ଅନ୍ତର୍ଵଧୂର୍ଜିଗାଯ ନଵଗଜ୍ଜନିତ୍ରୀ
ଏହି ସେ, ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ଉଷାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳି, ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି। ତାଙ୍କ ଭିତରେ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଅଛି, ବଧୁ ଜିତିଛି, ନବ ସନ୍ତାନର ମା।
ଵାନସ୍ପତ୍ଯା ଗ୍ରାଵାଣୋ ଘୋଷମକ୍ରତ ହଵିଷ୍କୃଣ୍ଵନ୍ତଃ ପରିଵତ୍ସରୀଣମ୍ । ଏକାଷ୍ଟକେ ସୁପ୍ରଜସଃ ସୁଵୀରା ଵଯଂ ସ୍ଯାମ ପତଯୋ ରଯୀଣାମ୍
ବନର ପଥର ଶବ୍ଦ କରି, ବର୍ଷ ପାଇଁ ହବି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି। ଏକାଷ୍ଟକ ରାତିରେ, ଆମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ସହିତ ଧନର ମାଲିକ ହେଉ।
ଇଡାଯାସ୍ପଦଂ ଘୃତଵତ୍ସରୀସୃପଂ ଜାତଵେଦଃ ପ୍ରତି ହଵ୍ଯା ଗୃଭାଯ । ଯେ ଗ୍ରାମ୍ଯାଃ ପଶଵୋ ଵିଶ୍ଵରୂପାସ୍ତେଷାଂ ସପ୍ତାନାଂ ମଯି ରନ୍ତିରସ୍ତୁ
ଇଡାର ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘରକୁ, ଜାତବେଦ, ହବି ଗ୍ରହଣ କର। ଯେ ଗ୍ରାମର ସପ୍ତ ପଶୁ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଆମେ ପାଉ।
ଆ ମା ପୁଷ୍ଟେ ଚ ପୋଷେ ଚ ରାତ୍ରି ଦେଵାନାଂ ସୁମତୌ ସ୍ଯାମ । ପୂର୍ଣା ଦର୍ଵେ ପରା ପତ ସୁପୂର୍ଣା ପୁନରା ପତ । ସର୍ଵାନ୍ ଯଜ୍ଞାନ୍ତ୍ସଂଭୁଞ୍ଜତୀଷମୂର୍ଜଂ ନ ଆ ଭର
ପୋଷଣ ଓ ବୃଦ୍ଧିରେ, ରାତି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୟାରେ ଆମେ ରହିବା। ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦର୍ବାରୁ ଉଡ଼ିଯାଉ, ଆଉଥରେ ଭଲ ଭରିଥିବା ଦର୍ବାରୁ ଉଡ଼ିଯାଉ। ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଭୋଗ କରି, ଆମକୁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ଆଯମଗନ୍ତ୍ସଂଵତ୍ସରଃ ପତିରେକାଷ୍ଟକେ ତଵ । ସା ନ ଆଯୁଷ୍ମତୀଂ ପ୍ରଜାଂ ରାଯସ୍ପୋଷେଣ ସଂ ସୃଜ
ଏହି ବର୍ଷ ଆସିଛି, ଏକାଷ୍ଟକ ରାତିରେ ତୁମ ପତି। ଦୟା କରି ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ଧନ-ପୋଷଣ ସହିତ ସନ୍ତାନ ଦିଅ।
ଋତୂନ୍ ଯଜ ଋତୁପତୀନ୍ ଆର୍ତଵାନ୍ ଉତ ହାଯନାନ୍ । ସମାଃ ସଂଵତ୍ସରାନ୍ ମାସାନ୍ ଭୂତସ୍ଯ ପତଯେ ଯଜେ
ଋତୁ, ଋତୁପତି, ଆର୍ତ୍ତବ ଓ ବର୍ଷକୁ ପୂଜା କରୁଛି। ମାସ, ବର୍ଷ, ଭୂତର ପତି ପାଇଁ ପୂଜା କରୁଛି।
ଋତୁଭ୍ଯଷ୍ଟ୍ଵାର୍ତଵେଭ୍ଯୋ ମାଦ୍ଭ୍ଯଃ ସଂଵତ୍ସରେଭ୍ଯଃ । ଧାତ୍ରେ ଵିଧାତ୍ରେ ସମୃଧେ ଭୂତସ୍ଯ ପତଯେ ଯଜେ
ଋତୁ, ଆର୍ତ୍ତବ, ମାସ ଓ ବର୍ଷକୁ; ଧାତା, ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ସମୃଦ୍ଧି, ଭୂତର ପତି ପାଇଁ ପୂଜା କରୁଛି।
ଇଡଯା ଜୁହ୍ଵତୋ ଵଯଂ ଦେଵାନ୍ ଘୃତଵତା ଯଜେ । ଗୃହାନ୍ ଅଲୁଭ୍ଯତୋ ଵଯଂ ସଂ ଵିଶେମୋପ ଗୋମତଃ
ଘୃତ ସହିତ ଇଡା ଦେଇ, ଆମେ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରୁ। ଲୋଭ ନଥିବା ଘରକୁ, ଗୋଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘରକୁ ଆମେ ପ୍ରବେଶ କରିବା।
ଏକାଷ୍ଟକା ତପସା ତପ୍ଯମାନା ଜଜାନ ଗର୍ଭଂ ମହିମାନମିନ୍ଦ୍ରମ୍ । ତେନ ଦେଵା ଵ୍ଯସହନ୍ତ ଶତ୍ରୂନ୍ ହନ୍ତା ଦସ୍ଯୂନାମଭଵଚ୍ଛଚୀପତିଃ
ଏକାଷ୍ଟକ ରାତି ତପସ୍ୟାରେ ତପି, ବଡ଼ ଗର୍ଭ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲା। ତାଙ୍କ ସହିତ ଦେବତାମାନେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜିତିଲେ, ଦସ୍ୟୁମାନେକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ଶକ୍ତିର ପତି ହେଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରପୁତ୍ରେ ସୋମପୁତ୍ରେ ଦୁହିତାସି ପ୍ରଜାପତେଃ । କାମାନ୍ ଅସ୍ମାକଂ ପୂରଯ ପ୍ରତି ଗୃହ୍ଣାହି ନୋ ହଵିଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମର ସନ୍ତାନ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଝିଅ, ଆମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର, ଆମର ହବି ଗ୍ରହଣ କର।
ମୁଞ୍ଚାମି ତ୍ଵା ହଵିଷା ଜୀଵନାଯ କମଜ୍ଞାତଯକ୍ଷ୍ମାଦୁତ ରାଜଯକ୍ଷ୍ମାତ୍। ଗ୍ରାହିର୍ଜଗ୍ରାହ ଯଦ୍ଯେତଦେନଂ ତସ୍ଯା ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ପ୍ର ମୁମୁକ୍ତମେନମ୍
ଜୀବନ ପାଇଁ ହବି ଦେଇ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ଜଣା ଓ ରାଜ ରୋଗରୁ। ଯଦି ଗ୍ରାହୀ ଏହା ସହିତ ଧରିଛି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯଦି କ୍ଷିତାଯୁର୍ଯଦି ଵା ପରେତୋ ଯଦି ମୃତ୍ଯୋରନ୍ତିକମେଵ । ତମା ହରାମି ନିର୍ଋତେରୁପସ୍ଥାଦସ୍ପାର୍ଶମେନଂ ଶତଶାରଦାଯ
ସେ ଯଦି ଏହି ଭୂମିରେ ଜୀବନ ଧାରଣ କରୁଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦେହ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ, କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନଶ୍ୱରତାର ଆଲିଙ୍ଗନରୁ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ଅବସ୍ଥାରେ ଏକଶ ଶରଦ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୂରେ ନେଇଯାଏ।
ସହସ୍ରାକ୍ଷେଣ ଶତଵୀର୍ଯେଣ ଶତାଯୁଷା ହଵିଷାହାର୍ଷମେନମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯଥୈନଂ ଶରଦୋ ନଯାତ୍ଯତି ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଦୁରିତସ୍ଯ ପାରମ୍
ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ଶତଶକ୍ତି ଓ ଶତାୟୁ ଯଜ୍ଞର ଶକ୍ତି ସହିତ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଆଣିଛି; ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଶରଦ୍ ଦେଇ ଦୁଃଖର ସମସ୍ତ ସୀମା ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରାନ୍ତି।
ଶତଂ ଜୀଵ ଶରଦୋ ଵର୍ଧମାନଃ ଶତଂ ହେମନ୍ତାନ୍ ଛତମୁ ଵସନ୍ତାନ୍ । ଶତଂ ତେ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଗ୍ନିଃ ସଵିତା ବୃହସ୍ପତିଃ ଶତାଯୁଷା ହଵିଷାହାର୍ଷମେନମ୍
ତୁମେ ଏକଶ ଶରଦ୍ ଜୀବନ୍ତୁ, ଦେହରେ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାନ୍ତୁ; ଏକଶ ହେମନ୍ତ, ଏକଶ ବସନ୍ତ ଦେଖନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସବିତା ଓ ବୃହସ୍ପତି ଏହି ଶତାୟୁ ଯଜ୍ଞ ସହିତ ତୁମକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ପ୍ର ଵିଶତଂ ପ୍ରାଣାପାନାଵନଡ୍ଵାହାଵିଵ ଵ୍ରଜମ୍ । ଵ୍ଯନ୍ଯେ ଯନ୍ତୁ ମୃତ୍ଯଵୋ ଯାନ୍ ଆହୁରିତରାନ୍ ଛତମ୍
ଓ ପ୍ରାଣ ଓ ଅପାନ, ଗୋଉଁ ଗୋବଢ଼ି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ପରି ଏଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କର; ଯେଉଁ ଶତମୃତ୍ୟୁ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେଉଁଠି ଅନ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁମାନେ ଦୂରେ ଯାଆନ୍ତୁ।
ଇହୈଵ ସ୍ତଂ ପ୍ରାଣାପାନୌ ମାପ ଗାତମିତୋ ଯୁଵମ୍ । ଶରୀରମସ୍ଯାଙ୍ଗାନି ଜରସେ ଵହତଂ ପୁନଃ
ଏଠାରେ ରୁହ, ଓ ପ୍ରାଣ ଓ ଅପାନ, ଏଠାରୁ ଯିଅନାହିଁ। ଏହି ଦେହର ଅଙ୍ଗ ଓ ଶରୀରକୁ ପୁଣି ଯୌବନକୁ ନେଇଯାଅ।
ଜରାଯୈ ତ୍ଵା ପରି ଦଦାମି ଜରାଯୈ ନି ଧୁଵାମି ତ୍ଵା । ଜରା ତ୍ଵା ଭଦ୍ରା ନେଷ୍ଟ ଵ୍ଯନ୍ଯେ ଯନ୍ତୁ ମୃତ୍ଯଵୋ ଯାନ୍ ଆହୁରିତରାନ୍ ଛତମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ରଖୁଛି, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ବସାଉଛି। ଶୁଭ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ତୁମକୁ ନେଇଯାଉ; ଯେଉଁ ଶତମୃତ୍ୟୁ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେଉଁଠି ଅନ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁମାନେ ଦୂରେ ଯାଆନ୍ତୁ।
ଅଭି ତ୍ଵା ଜରିମାହିତ ଗାମୁକ୍ଷଣମିଵ ରଜ୍ଜ୍ଵା । ଯସ୍ତ୍ଵା ମୃତ୍ଯୁରଭ୍ଯଧତ୍ତ ଜାଯମାନଂ ସୁପାଶଯା । ତଂ ତେ ସତ୍ଯସ୍ଯ ହସ୍ତାଭ୍ଯାମୁଦମୁଞ୍ଚଦ୍ବୃହସ୍ପତିଃ
ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ତୁମକୁ ଗାଁଠି ଦେଇଛି, ଯେପରି ଗାଈକୁ ରସି ଦେଇ ଆଟି ରଖାଯାଏ। ଯେଉଁ ମୃତ୍ୟୁ ଜନ୍ମ ସମୟରୁ ତୁମକୁ ଦୃଢ଼ ବନ୍ଧନରେ ଆଣିଥିଲା, ବୃହସ୍ପତି ସତ୍ୟର ହାତରେ ସେଠାରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ।
ଇହୈଵ ଧ୍ରୁଵାଂ ନି ମିନୋମି ଶାଲାଂ କ୍ଷେମେ ତିଷ୍ଠାତି ଘୃତମୁକ୍ଷମାଣା । ତାଂ ତ୍ଵା ଶାଲେ ସର୍ଵଵୀରାଃ ସୁଵୀରା ଅରିଷ୍ଟଵୀରା ଉପ ସଂ ଚରେମ
ଏଠାରେ ମୁଁ ଏକ ଦୃଢ଼ ଘର ତିଆରି କରୁଛି, ଯେଉଁଠି ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଘୃତ ବହୁଛି। ଏହି ଘରରେ, ଘର, ସମସ୍ତ ବୀର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଅକ୍ଷତ ନାୟକମାନେ ତୁମ ସହ ବସନ୍ତୁ।
ଇହୈଵ ଧ୍ରୁଵା ପ୍ରତି ତିଷ୍ଠ ଶାଲେଽଶ୍ଵାଵତୀ ଗୋମତୀ ସୂନୃତାଵତୀ । ଊର୍ଜସ୍ଵତୀ ଘୃତଵତୀ ପଯସ୍ଵତ୍ଯୁଚ୍ଛ୍ରଯସ୍ଵ ମହତେ ସୌଭଗାଯ
ଏଠାରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ରୁହ, ଘର; ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ, ମିଠା କଥା, ଶକ୍ତି, ଘୃତ ଓ ଦୁଧ ସହିତ ରୁହ; ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ହେଉ।
ଧରୁଣ୍ଯସି ଶାଲେ ବୃହଚ୍ଛନ୍ଦାଃ ପୂତିଧାନ୍ଯା । ଆ ତ୍ଵା ଵତ୍ସୋ ଗମେଦା କୁମାର ଆ ଧେନଵଃ ସାଯମାସ୍ପନ୍ଦମାନାଃ
ତୁମେ ଏକ ଦୃଢ଼ ଆଶ୍ରୟ, ଘର; ବିସ୍ତୃତ ଛାୟା ଓ ପବିତ୍ର ଧାନ୍ୟ ରହିଛି। ବଛା ତୁମଠାରେ ଆସୁ, ପୁଅ ଆସୁ, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଗାଈମାନେ ହଲଚଲ କରି ଘରକୁ ଫେରନ୍ତୁ।
ଇମାଂ ଶାଲାଂ ସଵିତା ଵାଯୁରିନ୍ଦ୍ରୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ନି ମିନୋତୁ ପ୍ରଜାନନ୍ । ଉକ୍ଷନ୍ତୂଦ୍ନା ମରୁତୋ ଘୃତେନ ଭଗୋ ନୋ ରାଜା ନି କୃଷିଂ ତନୋତୁ
ଏହି ଘରକୁ ସବିତା, ବାୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତି ଜାଣିବା ସହିତ ତିଆରି କରନ୍ତୁ। ମାରୁତମାନେ ଘୃତ ସିଞ୍ଚନ କରନ୍ତୁ; ଭାଗ ରାଜା ଆମର ଚାଷକୁ ବଢ଼ାନ୍ତୁ।
ମାନସ୍ଯ ପତ୍ନି ଶରଣା ସ୍ଯୋନା ଦେଵୀ ଦେଵେଭିର୍ନିମିତାସ୍ଯଗ୍ରେ । ତୃଣଂ ଵସାନା ସୁମନା ଅସସ୍ତ୍ଵମଥାସ୍ମଭ୍ଯଂ ସହଵୀରଂ ରଯିଂ ଦାଃ
ମନସ୍ୟ ପତ୍ନୀ, ଆଶ୍ରୟ, ମୃଦୁ ଦେବୀ, ଦେବମାନେ ଆରମ୍ଭରେ ତୁମକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ତୁମେ ତୃଣ ପିନ୍ଧିଛ, ଭଲ ମନ, ଦୁଷ୍ଟତା ନଥିବା, ଆମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ସହିତ ଧନ ଦିଅ।
ଋତେନ ସ୍ଥୂଣାମଧି ରୋହ ଵଂଶୋଗ୍ରୋ ଵିରାଜନ୍ନ୍ ଅପ ଵୃଙ୍କ୍ଷ୍ଵ ଶତ୍ରୂନ୍ । ମା ତେ ରିଷନ୍ନ୍ ଉପସତ୍ତାରୋ ଗୃହାଣାଂ ଶାଲେ ଶତଂ ଜୀଵେମ ଶରଦଃ ସର୍ଵଵୀରାଃ
ସତ୍ୟ ସହିତ ଦଣ୍ଡ ଉପରେ ଚଢ଼, ବାଁଶ ଦୃଢ଼ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ। ଯେଉଁମାନେ ଘରକୁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ; ଘର, ସମସ୍ତ ବୀର ସହିତ ଆମେ ଏକଶ ଶରଦ୍ ଜୀବନ୍ତୁ।
ଏମାଂ କୁମାରସ୍ତରୁଣ ଆ ଵତ୍ସୋ ଜଗତା ସହ । ଏମାଂ ପରିସ୍ରୁତଃ କୁମ୍ଭ ଆ ଦଧ୍ନଃ କଲଶୈରଗୁଃ
ଏଠି ତରୁଣ ପୁଅ, ବଛା, ସଜୀବମାନେ ସହିତ ଆସେ; ଏଠି ଝରୁଥିବା ମଟକ, ଦହିର କଳଶ ସହିତ ଆଣାଯାଏ।
ପୂର୍ଣଂ ନାରି ପ୍ର ଭର କୁମ୍ଭମେତଂ ଘୃତସ୍ଯ ଧାରାମମୃତେନ ସଂଭୃତାମ୍ । ଇମାଂ ପାତୄନ୍ ଅମୃତେନ ସମଙ୍ଗ୍ଧୀଷ୍ଟାପୂର୍ତମଭି ରକ୍ଷାତ୍ଯେନାମ୍
ଓ ଜନନୀ, ଏହି ପୂର୍ଣ୍ଣ କୁମ୍ଭକୁ ଆଣ, ଘୃତର ଧାରା, ଅମୃତ ସହିତ ଭରିଥିବା। ଏହି ପାତ୍ରମାନେକୁ ଅମୃତ ସହିତ ମିଶାଅ; ଯଜ୍ଞ ଓ ଦାନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଇମା ଆପଃ ପ୍ର ଭରାମ୍ଯଯକ୍ଷ୍ମା ଯକ୍ଷ୍ମନାଶନୀଃ । ଗୃହାନ୍ ଉପ ପ୍ର ସୀଦାମ୍ଯମୃତେନ ସହାଗ୍ନିନା
ମୁଁ ଏହି ଜଳ ଆଣୁଛି, ରୋଗ ନଥିବା, ରୋଗ ନାଶ କରୁଥିବା। ଅମୃତ ଓ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଛି।
ଯଦଦଃ ସଂପ୍ରଯତୀରହାଵନଦତା ହତେ । ତସ୍ମାଦା ନଦ୍ଯୋ ନାମ ସ୍ଥ ତା ଵୋ ନାମାନି ସିନ୍ଧଵଃ
ଯେବେ ପ୍ରବାହମାନ ନଦୀମାନେ ଏକାଠି ଚଳିଲେ, ଶବ୍ଦ କରି, ଅକ୍ଷତ ଅବସ୍ଥାରେ, ସେଠାରୁ ତୁମେ ନଦୀ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ; ଏହି ହେଉଛି ତୁମର ନାମ, ଓ ସିନ୍ଧୁମାନେ।
ଯତ୍ପ୍ରେଷିତା ଵରୁଣେନାଚ୍ଛୀଭଂ ସମଵଲ୍ଗତ । ତଦାପ୍ନୋଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଵୋ ଯତୀସ୍ତସ୍ମାଦାପୋ ଅନୁ ଷ୍ଠନ
ଯେବେ ବରୁଣ ତୁମକୁ ପଠାଇଲେ, ତୁମେ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ଗଲେ, ସେବେ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, ଓ ଜଳମାନେ; ଏହିଠାରୁ, ଜଳମାନେ, ତୁମେ ଅଗ୍ରସର ହେଉଛ।