{୭} ଅତି ଦ୍ରଵ ଶ୍ଵାନୌ ସାରମେଯୌ ଚତୁରକ୍ଷୌ ଶବଲୌ ସାଧୁନା ପଥା । ଅଧା ପିତୄନ୍ତ୍ସୁଵିଦତ୍ରାମପୀହି ଯମେନ ଯେ ସଧମାଦଂ ମଦନ୍ତି
ସାରମେୟ ନାମକ ଯମଙ୍କର ଦୁଇଟି ଚାରି ଚକୁଅଳି, ଚିହ୍ନିତ କୁକୁର ଉପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଥରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ । ତାପରେ, ଯେଉଁ ପିତୃମାନେ ଯମଙ୍କ ସହିତ ଉତ୍ସବରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚ ।
ଯୌ ତେ ଶ୍ଵାନୌ ଯମ ରକ୍ଷିତାରୌ ଚତୁରକ୍ଷୌ ପଥିଷଦୀ ନୃଚକ୍ଷସା । ତାଭ୍ଯାଂ ରାଜନ୍ ପରି ଧେହ୍ଯେନଂ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯସ୍ମା ଅନମୀଵଂ ଚ ଧେହି
ହେ ଯମ, ତୁମର ଦୁଇଟି ଚାରି ଚକୁଅଳି ରକ୍ଷକ କୁକୁର ଯେଉଁମାନେ ପଥରେ ବସି ଲୋକମାନେକୁ ଦେଖନ୍ତି, ରାଜା, ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ସେମାନଙ୍କ ଦେଖାଶୁଣାରେ ଦିଅ । ଆମ ପାଇଁ ସୁରକ୍ଷା ଓ ନିରାପଦ ଦିଅ ।
ଉରୂଣସାଵସୁତୃପାଵୁଦୁମ୍ବଲୌ ଯମସ୍ଯ ଦୂତୌ ଚରତୋ ଜନାମନୁ । ତାଵସ୍ମଭ୍ଯଂ ଦୃଶଯେ ସୂର୍ଯାଯ ପୁନର୍ଦାତାମସୁମଦ୍ଯେହ ଭଦ୍ରମ୍
ଉଦୁମ୍ବର ରଙ୍ଗର, ଚଉଡ଼ା ନାକ ଓ ଆହୁତି ପାଇଁ ଆତୁର, ଯମଙ୍କ ଦୂତମାନେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଘୁଞ୍ଚିବା କରନ୍ତି । ସେମାନେ ଆମକୁ ପୁଣି ଦୃଷ୍ଟିକୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏଠାରେ ଜୀବନ ଓ ଭଲ ଦିନ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ସୋମ ଏକେଭ୍ଯଃ ପଵତେ ଘୃତମେକ ଉପାସତେ । ଯେଭ୍ଯୋ ମଧୁ ପ୍ରଧାଵତି ତାଂଶ୍ଚିଦେଵାପି ଗଚ୍ଛତାତ୍
କିଛି ପାଇଁ ସୋମ ଝରେ, ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଘିଅ ଆହୁତି ହୁଏ । ଯେଉଁମାନେ ପାଇଁ ମଧୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ସେଉଁଠିକୁ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ଯାଉନ୍ତୁ ।
ଯେ ଚିତ୍ପୂର୍ଵ ଋତସାତା ଋତଜାତା ଋତାଵୃଧଃ । ଋଷୀନ୍ ତପସ୍ଵତୋ ଯମ ତପୋଜାମପି ଗଚ୍ଛତାତ୍
ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଧର୍ମର ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ, ଧର୍ମରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଧର୍ମରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ, ତାପସ୍ଵୀ ଋଷିମାନେ, ତପସ୍ଵାଦ୍ ଉତ୍ପନ୍ନ, ହେ ଯମ, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଉନ୍ତୁ ।
ତପସା ଯେ ଅନାଧୃଷ୍ଯାସ୍ତପସା ଯେ ସ୍ଵର୍ଯଯୁଃ । ତପୋ ଯେ ଚକ୍ରିରେ ମହସ୍ତାଂଶ୍ଚିଦେଵାପି ଗଚ୍ଛତାତ୍
ଯେଉଁମାନେ ତପସ୍ଵାଦ୍ ଅଜୟ, ତପସ୍ଵାଦ୍ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ, ଏବଂ ମହାନ ତପସ୍ଵା କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଉନ୍ତୁ ।
ଯେ ଯୁଧ୍ଯନ୍ତେ ପ୍ରଧନେଷୁ ଶୂରାସୋ ଯେ ସ୍ଵର୍ତନୂତ୍ଯଜଃ । ଯେ ଵା ସହସ୍ରଦକ୍ଷିଣାସ୍ତାଂ ଚିଦେଵାପି ଗଚ୍ଛତାତ୍
ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ, ବୀରମାନେ, ନିଜ ଲୋକ ପାଇଁ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ହଜାର ଦାନ ଦେଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଉନ୍ତୁ ।
ସହସ୍ରଣୀଥାଃ କଵଯୋ ଯେ ଗୋପାଯନ୍ତି ସୂର୍ଯମ୍ । ଋଷୀନ୍ ତପସ୍ଵତୋ ଯମ ତପୋଜାମପି ଗଚ୍ଛତାତ୍
ଯେଉଁ ହଜାର ନେତୃତ୍ୱ ଥିବା ଋଷିମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତପସ୍ଵୀ ଋଷିମାନେ, ତପସ୍ଵାଦ୍ ଉତ୍ପନ୍ନ, ହେ ଯମ, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଉନ୍ତୁ ।
ସ୍ଯୋନାସ୍ମୈ ଭଵ ପୃଥିଵ୍ଯନୃକ୍ଷରା ନିଵେଶନୀ । ଯଛାସ୍ମୈ ଶର୍ମ ସପ୍ରଥାଃ
ହେ ପୃଥିବୀ, ଏହା ପାଇଁ ମୃଦୁ ଓ ଅଚଳ ହେଉ, ଏକ ସୁରକ୍ଷିତ ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ ହେଉ । ଏହାକୁ ବିସ୍ତୃତ ଓ ରକ୍ଷାକାରୀ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ ।
ଅସଂବାଧେ ପୃଥିଵ୍ଯା ଉରୌ ଲୋକେ ନି ଧୀଯସ୍ଵ । ସ୍ଵଧା ଯାଶ୍ଚକୃଷେ ଜୀଵନ୍ ତାସ୍ତେ ସନ୍ତୁ ମଧୁଶ୍ଚୁତଃ
ପୃଥିବୀର ଅସୀମ ଓ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନରେ ଏହାକୁ ଶୋଇଦିଅ । ତୁମେ ଜୀବନରେ ଯେଉଁ ଆହୁତି ଦେଇଛ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁର ହେଉ ।
{୮} ହ୍ଵଯାମି ତେ ମନସା ମନ ଇହେମାନ୍ ଗୃହାମୁପ ଜୁଜୁଷାଣ ଏହି । ସଂ ଗଚ୍ଛସ୍ଵ ପିତୃଭିଃ ସଂ ଯମେନ ସ୍ଯୋନାସ୍ତ୍ଵା ଵାତା ଉପ ଵାନ୍ତୁ ଶଗ୍ମାଃ
ମୁଁ ମନରେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଏହି ଘରମାନେରେ ବାସ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଏଠାକୁ ଆସ । ପିତୃମାନେ ସହିତ, ଯମଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ । ମୃଦୁ ବାୟୁମାନେ ତୁମକୁ ଭଲରେ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ ।
ଉତ୍ତ୍ଵା ଵହନ୍ତୁ ମରୁତ ଉଦଵାହା ଉଦପ୍ରୁତଃ । ଅଜେନ କୃଣ୍ଵନ୍ତଃ ଶୀତଂ ଵର୍ଷେଣୋକ୍ଷନ୍ତୁ ବାଲିତି
ମାରୁତମାନେ ତୁମକୁ ଉପରକୁ ଉଠାନ୍ତୁ, ଉପରକୁ ନେଇଯିବାମାନେ ତୁମକୁ ଉଠାନ୍ତୁ । ଛାଗ ସହିତ ତୁମକୁ ଶୀତଳ କରନ୍ତୁ, ବର୍ଷା ତୁମକୁ ଭିଜାଉ, ହେ ଶିଶୁ ।
ଉଦହ୍ଵମାଯୁରାଯୁଷେ କ୍ରତ୍ଵେ ଦକ୍ଷାଯ ଜୀଵସେ । ସ୍ଵାନ୍ ଗଚ୍ଛତୁ ତେ ମନୋ ଅଧା ପିତୄଂରୁପ ଦ୍ରଵ
ଉପରକୁ ଉଠି, ତୁମର ଆୟୁଷ୍ୟ ଜୀବନ, ଶକ୍ତି, ଦକ୍ଷତା ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ ହେଉ । ତୁମର ମନ ନିଜ ଲୋକଙ୍କୁ ଯାଉ, ତାପରେ ପିତୃମାନେ ନିକଟକୁ ଦୌଡ଼ ।
ମା ତେ ମନୋ ମାସୋର୍ମାଙ୍ଗାନାଂ ମା ରସସ୍ଯ ତେ । ମା ତେ ହାସ୍ତ ତନ୍ଵଃ କିଂ ଚନେହ
ତୁମର ମନ ମାସକୁ, ଅଙ୍ଗମାନେକୁ, ରସକୁ ଯାଉନାହୁଁ । ତୁମର ହାତ ବା ଦେହର କୌଣସି ଅଂଶ ଏଠାରେ ଯାଉନାହୁଁ ।
ମା ତ୍ଵା ଵୃକ୍ଷଃ ସଂ ବାଧିଷ୍ଟ ମା ଦେଵୀ ପୃଥିଵୀ ମହୀ । ଲୋକଂ ପିତୃଷୁ ଵିତ୍ତ୍ଵୈଧସ୍ଵ ଯମରାଜସୁ
ଗଛ ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁନାହୁଁ, ମହାନ ଦେବୀ ପୃଥିବୀ ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁନାହୁଁ । ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଯମ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ସ୍ଥାନ ମିଳୁ ।
ଯତ୍ତେ ଅଙ୍ଗମତିହିତଂ ପରାଚୈରପାନଃ ପ୍ରାଣୋ ଯ ଉ ଵା ତେ ପରେତଃ । ତତ୍ତେ ସଂଗତ୍ଯ ପିତରଃ ସନୀଡା ଘାସାଦ୍ଘାସଂ ପୁନରା ଵେଶଯନ୍ତୁ
ତୁମର ଯେଉଁ ଅଂଶ ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଇଛି, ପ୍ରାଣ ବା ଶ୍ୱାସ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କିଛି ଯାହା ଚାଲିଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମର ପୂର୍ବଜମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ପୁନି ପୁନି ତୁମରେ ବସାନ୍ତୁ ।
ଅପେମଂ ଜୀଵା ଅରୁଧନ୍ ଗୃହେଭ୍ଯସ୍ତଂ ନିର୍ଵହତ ପରି ଗ୍ରାମାଦିତଃ । ମୃତ୍ଯୁର୍ଯମସ୍ଯାସୀଦ୍ଦୂତଃ ପ୍ରଚେତା ଅସୂନ୍ ପିତୃଭ୍ଯୋ ଗମଯାଂ ଚକାର
ଜୀବମାନେ ତାଙ୍କୁ ନେଇ କାନ୍ଦିଲେ; ଘର ଓ ଗାଁରୁ ତାଙ୍କୁ ବାହାର କର। ମୃତ୍ୟୁ, ଯମଙ୍କର ଜ୍ଞାନୀ ଦୂତ, ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣକୁ ପିତୃମାନେଂକ ପାଖକୁ ନେଇଗଲେ।
ଯେ ଦସ୍ଯଵଃ ପିତୃଷୁ ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ଜ୍ଞାତିମୁଖା ଅହୁତାଦଶ୍ଚରନ୍ତି । ପରାପୁରୋ ନିପୁରୋ ଯେ ଭରନ୍ତ୍ଯଗ୍ନିଷ୍ଟାନ୍ ଅସ୍ମାତ୍ପ୍ର ଧମାତି ଯଜ୍ଞାତ୍
ଯେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ପିତୃମାନେଂକ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ନଦାନ ନ ହୋଇ ଆତ୍ମୀୟ ଭାବେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନି ଓ ହବି ନେଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଯଜ୍ଞରୁ ଦୂରେ ଚାଲିଯାନ୍ତୁ।
ସଂ ଵିଶନ୍ତ୍ଵିହ ପିତରଃ ସ୍ଵା ନଃ ସ୍ଯୋନଂ କୃଣ୍ଵନ୍ତଃ ପ୍ରତିରନ୍ତ ଆଯୁଃ । ତେଭ୍ଯଃ ଶକେମ ହଵିଷା ନକ୍ଷମାଣା ଜ୍ଯୋଗ୍ଜୀଵନ୍ତଃ ଶରଦଃ ପୁରୂଚୀଃ
ପିତୃମାନେ ସମେତି ଏଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ, ଆମ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଓ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମେ ସେମାନେଂକୁ ହବି ଦେଇ ଅନେକ ବର୍ଷ ଜୀବନ୍ତ ରୁହିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଉ।
ଯାଂ ତେ ଧେନୁଂ ନିପୃଣାମି ଯମୁ କ୍ଷୀର ଓଦନମ୍ । ତେନା ଜନସ୍ଯାସୋ ଭର୍ତା ଯୋଽତ୍ରାସଦଜୀଵନଃ
ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଯେ ଗାଈର ଦୁଧ ଭୋଜନ ହେଉଛି, ସେହି ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ବସିଥିବା ଜୀବନ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ଲୋକମାନେଂକର ପୋଷକ ହେଉ।
{୯} ଅଶ୍ଵାଵତୀଂ ପ୍ର ତର ଯା ସୁଶେଵା ର୍କ୍ଷାକଂ ଵା ପ୍ରତରଂ ନଵୀଯଃ । ଯସ୍ତ୍ଵା ଜଘାନ ଵଧ୍ଯଃ ସୋ ଅସ୍ତୁ ମା ସୋ ଅନ୍ଯଦ୍ଵିଦତ ଭାଗଧେଯମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ଘୋଡ଼ା ଓ ସୁସେବା ମିଳେ, କିମ୍ବା ନୂଆ ପଥରେ ଯାଅ। ଯିଏ ତୁମକୁ ଆଘାତ କଲା, ସେ ଦଣ୍ଡିତ ହେଉ; ସେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାଗ୍ୟ ନ ପାଉ।
ଯମଃ ପରୋଽଵରୋ ଵିଵସ୍ଵାନ୍ ତତଃ ପରଂ ନାତି ପଶ୍ଯାମି କିଂ ଚନ । ଯମେ ଅଧ୍ଵରୋ ଅଧି ମେ ନିଵିଷ୍ଟୋ ଭୁଵୋ ଵିଵସ୍ଵାନ୍ ଅନ୍ଵାତତାନ
ଯମ ଦୂରେ, ବିବସ୍ୱାନ୍ ନିକଟରେ; ଏହାଠାରୁ ଆଉ କିଛି ଦେଖୁନି। ଯମଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ତୁମକୁ ରଖାଯାଇଛି; ବିବସ୍ୱାନ୍ ତୁମକୁ ଭୂମିରେ ପ୍ରସାରିତ କରିଛନ୍ତି।
ଅପାଗୂହନ୍ନ୍ ଅମୃତାଂ ମର୍ତ୍ଯେଭ୍ଯଃ କୃତ୍ଵା ସଵର୍ଣାମଦଧୁର୍ଵିଵସ୍ଵତେ । ଉତାଶ୍ଵିନାଵଭରଦ୍ଯତ୍ତଦାସୀଦଜହାଦୁ ଦ୍ଵା ମିଥୁନା ସରଣ୍ଯୂଃ
ଅମରମାନେ ମର୍ତ୍ୟମାନେଂକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ, ବିବସ୍ୱାନ୍ ପାଇଁ ଭିନ୍ନତା କଲେ। ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତା ଦିଆଯାଇଥିବା ଜିନିଷ ନେଇଗଲେ; ସରଣ୍ୟୁ ଦୁଇ ଜୁମ୍ଲା ସନ୍ତାନକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ।
ଯେ ନିଖାତା ଯେ ପରୋପ୍ତା ଯେ ଦଗ୍ଧା ଯେ ଚୋଦ୍ଧିତାଃ । ସର୍ଵାଂସ୍ତାନ୍ ଅଗ୍ନ ଆ ଵହ ପିତୄନ୍ ହଵିଷେ ଅତ୍ତଵେ
ଯେଉଁମାନେ ମାଟି ତଳେ, ଉପରେ, ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ିଛନ୍ତି କିମ୍ବା ଖୋଲାରେ ରଖାଯାଇଛନ୍ତି—ଏ ସମସ୍ତ ପିତୃମାନେଂକୁ ହବି ଭୋଗ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣ, ଅଗ୍ନି।
ଯେ ଅଗ୍ନିଦଗ୍ଧା ଯେ ଅନଗ୍ନିଦଗ୍ଧା ମଧ୍ଯେ ଦିଵଃ ସ୍ଵଧଯା ମାଦଯନ୍ତେ । ତ୍ଵଂ ତାନ୍ ଵେତ୍ଥ ଯଦି ତେ ଜାତଵେଦଃ ସ୍ଵଧଯା ଯଜ୍ଞଂ ସ୍ଵଧିତିଂ ଜୁଷନ୍ତାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ନପୁଡ଼ିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଦିଗନ୍ତରେ ସ୍ୱଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି—ତୁମେ ସେମାନେଂକୁ ଜାଣ, ଜାତବେଦସ୍, ଯଦି ଜାଣିଥିବ। ସେମାନେ ଯଜ୍ଞ ଓ ହବିକୁ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତୁ।
ଶଂ ତପ ମାତି ତପୋ ଅଗ୍ନେ ମା ତନ୍ଵଂ ତପଃ । ଵଣେଷୁ ଶୁଷ୍ମୋ ଅସ୍ତୁ ତେ ପୃଥିଵ୍ଯାମସ୍ତୁ ଯଦ୍ଧରଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଅତିରିକ୍ତ ଜଳାନ୍ତୁ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଦେହକୁ ଜଳାନ୍ତୁ ନାହିଁ। ତୁମ ଶକ୍ତି କାଠରେ ରହୁ, ଯାହା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତାହା ପୃଥିବୀରେ ରହୁ।
ଦଦାମ୍ଯସ୍ମା ଅଵସାନମେତଦ୍ଯ ଏଷ ଆଗନ୍ ମମ ଚେଦଭୂଦିହ । ଯମଶ୍ଚିକିତ୍ଵାନ୍ ପ୍ରତ୍ଯେତଦାହ ମମୈଷ ରାଯ ଉପ ତିଷ୍ଠତାମିହ
ମୁଁ ଏହି ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ ଦେଉଛି; ଯିଏ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି, ସେ ମୋର ହେଉନ୍ତୁ, ଯଦି ସେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ଯମ ଜାଣି, ଉତ୍ତର ଦେଲେ: ଏହିଜଣ ଏଠାରେ ମୋର ଧନ ପାଖରେ ରୁହନ୍ତୁ।
ଇମାଂ ମାତ୍ରାଂ ମିମୀମହେ ଯଥାପରଂ ନ ମାସାତୈ । ଶତେ ଶରତ୍ସୁ ନୋ ପୁରା
ଆମେ ଏହି ଆୟୁଷ୍ୟ ମାପିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁ, ଯେପରି ଆମେ ନିଜ ଅଧିକାରରୁ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ନ ହେଉ। ଆମେ ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବା।
ପ୍ରେମାଂ ମାତ୍ରାଂ ମିମୀମହେ ଯଥାପରଂ ନ ମାସାତୈ । ଶତେ ଶରତ୍ସୁ ନୋ ପୁରା
ଆମେ ଏହି ଆୟୁଷ୍ୟ ମାପିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁ, ଯେପରି ଆମେ ନିଜ ଅଧିକାରରୁ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ନ ହେଉ। ଆମେ ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବା।
ଅପେମାଂ ମାତ୍ରାଂ ମିମୀମହେ ଯଥାପରଂ ନ ମାସାତୈ । ଶତେ ଶରତ୍ସୁ ନୋ ପୁରା
ଆମେ ଏହି ଆୟୁଷ୍ୟ ମାପିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁ, ଯେପରି ଆମେ ନିଜ ଅଧିକାରରୁ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ନ ହେଉ। ଆମେ ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବା।