ସରସ୍ଵତୀଂ ପିତରୋ ହଵନ୍ତେ ଦକ୍ଷିଣା ଯଜ୍ଞମଭିନକ୍ଷମାଣାଃ । ଆସଦ୍ଯାସ୍ମିନ୍ ବର୍ହିଷି ମାଦଯଧ୍ଵମନମୀଵା ଇଷ ଆ ଧେହ୍ଯସ୍ମେ
ପିତୃମାନେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ଯେମାନେ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ଯଜ୍ଞରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି । ସେମାନେ ଏହି କୁଶାସନରେ ବସି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ । ହେ ନିର୍ମଳା, ଆମ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ ।
ସରସ୍ଵତି ଯା ସରଥଂ ଯଯାଥୋକ୍ଥୈଃ ସ୍ଵଧାଭିର୍ଦେଵି ପିତୃଭିର୍ମଦନ୍ତୀ । ସହସ୍ରାର୍ଘମିଡୋ ଅତ୍ର ଭାଗଂ ରାଯସ୍ପୋଷଂ ଯଜମାନାଯ ଧେହି
ହେ ସରସ୍ୱତୀ, ଯିଏ ରଥରେ ଆସନ୍ତି, ଶ୍ରୁତି ଓ ନିଜ ଶକ୍ତି ସହିତ ପିତୃମାନେ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେଠି ଭକ୍ତଙ୍କୁ ହଜାରଗୁଣ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଧନ ଦିଅ ।
ଉଦୀରତାମଵର ଉତ୍ପରାସ ଉନ୍ ମଧ୍ଯମାଃ ପିତରଃ ସୋମ୍ଯାସଃ । ଅସୁଂ ଯ ଈଯୁରଵୃକା ଋତଜ୍ଞାସ୍ତେ ନୋଽଵନ୍ତୁ ପିତରୋ ହଵେଷୁ
ନିମ୍ନ, ଉଚ୍ଚ ଓ ମଧ୍ୟମ ପିତୃମାନେ, ଯେମାନେ ସୋମର ଆସ୍ୱାଦନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଉଠିବେ । ଯେମାନେ ନିଷ୍ପାପ ଓ ସତ୍ୟଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ ଜୀବନ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ, ସେମାନେ ଆମକୁ ହବନ ସମୟରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।
ଆହଂ ପିତୄନ୍ତ୍ସୁଵିଦତ୍ରାମଵିତ୍ସି ନପାତଂ ଚ ଵିକ୍ରମଣଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୋଃ । ବର୍ହିଷଦୋ ଯେ ସ୍ଵଧଯା ସୁତସ୍ଯ ଭଜନ୍ତ ପିତ୍ଵସ୍ତ ଇହାଗମିଷ୍ଠାଃ
ମୁଁ ଜଣେ ଜାଣିଛି, ସୁବିଦ୍ୟା ପିତୃମାନେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଓ ବିକ୍ରମ ଓ ସେମାନେ କୁଶାସନରେ ବସି, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସୋମ ପାନ କରନ୍ତି । ସେମାନେ ଏଠି ସହଜରେ ଆସନ୍ତୁ ।
ଇଦଂ ପିତୃଭ୍ଯୋ ନମୋ ଅସ୍ତ୍ଵଦ୍ଯ ଯେ ପୂର୍ଵାସୋ ଯେ ଅପରାସ ଈଯୁଃ । ଯେ ପାର୍ଥିଵେ ରଜସ୍ଯା ନିଷକ୍ତା ଯେ ଵା ନୂନଂ ସୁଵୃଜନାସୁ ଦିକ୍ଷୁ
ଆଜି ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ପ୍ରାଚୀନ ଓ ପରେ ଯିଏ ଚାଲିଗଲେ, ଯେମାନେ ପୃଥିବୀର ଅଞ୍ଚଳରେ ବସିଛନ୍ତି କିମ୍ବା ବର୍ତ୍ତମାନ ଲୋକପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିଗରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ ।
ମାତଲୀ କଵ୍ଯୈର୍ଯମୋ ଅଙ୍ଗିରୋଭିର୍ବୃହସ୍ପତିର୍ଋକ୍ଵଭିର୍ଵାଵୃଧାନଃ । ଯାଂଶ୍ଚ ଦେଵା ଵାଵୃଧୁର୍ଯେ ଚ ଦେଵାଂସ୍ତେ ନୋଽଵନ୍ତୁ ପିତରୋ ହଵେଷୁ
ମାତଳି କାବ୍ୟମାନେ ସହିତ, ଯମ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ସହିତ, ବୃହସ୍ପତି ଋକ୍ବମାନେ ସହିତ ବଳବତ୍ତର ହେଲେ । ଯେମାନେ ଦେବତାମାନେ ବଳିୟାନ କରିଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ଦେବତା, ସେମାନେ ହବନ ସମୟରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।
ସ୍ଵାଦୁଷ୍କିଲାଯଂ ମଧୁମାଁ ଉତାଯଂ ତୀଵ୍ରଃ କିଲାଯଂ ରସଵାଁ ଉତାଯମ୍ । ଉତୋ ନ୍ଵସ୍ଯ ପପିଵାଂସମିନ୍ଦ୍ରଂ ନ କଶ୍ଚନ ସହତ ଆହଵେଷୁ
ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ମିଠା, ଏହା ମଧୁର, ଏହା ତୀବ୍ର, ଏହା ରସଭରା । ଏହା ପିଇଥିବା କେହିମଧ୍ୟ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ କେବେ ହାରିପାରିବେ ନାହିଁ ।
ପରେଯିଵାଂସଂ ପ୍ରଵତୋ ମହୀରିତି ବହୁଭ୍ଯଃ ପନ୍ଥାମନୁପସ୍ପଶାନମ୍ । ଵୈଵସ୍ଵତଂ ସଂଗମନଂ ଜନାନାଂ ଯମଂ ରାଜାନଂ ହଵିଷା ସପର୍ଯତ
ଯିଏ ଦୂରକୁ ଚାଲିଗଲେ, ବଡ଼ ଦୂରତା ଅତିକ୍ରମ କଲେ, ଅନେକ ପଥ ଖୋଜିଲେ, ସେମାନେ ପାଇଁ ଅବିରତ ଯାତ୍ରା । ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଲୋକମାନଙ୍କ ସଂଗ୍ରହକ ରାଜା ଯମଙ୍କୁ ହବି ଦେଇ ସମ୍ମାନ କର ।
ଯମୋ ନୋ ଗାତୁଂ ପ୍ରଥମୋ ଵିଵେଦ ନୈଷା ଗଵ୍ଯୂତିରପଭର୍ତଵା ଉ । ଯତ୍ରା ନଃ ପୂର୍ଵେ ପିତରଃ ପରେତା ଏନା ଜଜ୍ଞାନାଃ ପଥ୍ଯା ଅନୁ ସ୍ଵାଃ
ଯମ ଆମ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରଥମେ ଖୋଜିଥିଲେ । ଏହି ଚରାଗାହ କେବେ ଅପହୃତ ହେବା ନୁହେଁ । ଯେଉଁଠି ଆମ ପୂର୍ବଜ ପିତୃମାନେ ଚାଲିଗଲେ, ସେମାନେ ଏକେ ନୀତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସେଇ ପଥରେ ଗଲେ ।
{୫} ବର୍ହିଷଦଃ ପିତର ଊତ୍ଯର୍ଵାଗିମା ଵୋ ହଵ୍ଯା ଚକୃମା ଜୁଷଧ୍ଵମ୍ । ତ ଆ ଗତାଵସା ଶଂତମେନାଧା ନଃ ଶଂ ଯୋରରପୋ ଦଧାତ
କୁଶାସନରେ ବସିଥିବା ପିତୃମାନେ, ଆପଣମାନେ ଆସି ଆମକୁ ସହଯୋଗ କରନ୍ତୁ । ଆମେ ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ଏହି ହବି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛୁ — ଦୟାକରି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ । ଦୟା ସହିତ ଏଠିକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଶୁଭ ଓ ନିର୍ମଳତା ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଆଚ୍ଯା ଜାନୁ ଦକ୍ଷିଣତୋ ନିଷଦ୍ଯେଦଂ ନୋ ହଵିରଭି ଗୃଣନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵେ । ମା ହିଂସିଷ୍ଟ ପିତରଃ କେନ ଚିନ୍ ନୋ ଯଦ୍ଵ ଆଗଃ ପୁରୁଷତା କରାମ
ଡାହାଣ ଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଡ଼ି ରଖି ବସି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆମ ଏହି ନିବେଦିତ ଅନ୍ନକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ପିତୃମାନେ କେବେ ବି ଆମକୁ କୌଣସି ଭଳି ହାନି ନ କରନ୍ତୁ, ଯଦି କିଛି ମାନବୀୟ ତ୍ରୁଟି ଆମେ କରିଥିଲେ।
ତ୍ଵଷ୍ଟା ଦୁହିତ୍ରେ ଵହତୁଂ କୃଣୋତି ତେନେଦଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଭୁଵନଂ ସମେତି । ଯମସ୍ଯ ମାତା ପର୍ଯୁହ୍ଯମାନା ମହୋ ଜାଯା ଵିଵସ୍ଵତୋ ନନାଶ
ତ୍ୱଷ୍ଟା ତାଙ୍କ ଝିଅ ପାଇଁ ବର ଚୟନ କରିଥିଲେ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛି। ଯମଙ୍କ ମାଆ, ବିବସ୍ବତଙ୍କ ଘରେ ଘେରି ଧରାଯାଇ, ମହତ୍ତ୍ୱରେ ନଶ୍ୱର ହୋଇଗଲେ।
ପ୍ରେହି ପ୍ରେହି ପଥିଭିଃ ପୂର୍ଯାଣୈର୍ଯେନା ତେ ପୂର୍ଵେ ପିତରଃ ପରେତାଃ । ଉଭା ରାଜାନୌ ସ୍ଵଧଯା ମଦନ୍ତୌ ଯମଂ ପଶ୍ଯାସି ଵରୁଣଂ ଚ ଦେଵମ୍
ଚାଲ, ଚାଲ, ସେଇ ପୁରୁଣା ପଥରେ ଯାଅ, ଯେଉଁଠାରେ ତୋର ପୂର୍ବଜ ପିତୃମାନେ ଯାଇଥିଲେ। ସେଠାରେ ତୁମେ ଦୁଇ ରାଜା, ଯମ ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ନିଜ ଆନନ୍ଦ ଲୋକରେ ଦେଖିପାରିବ।
ଅପେତ ଵୀତ ଵି ଚ ସର୍ପତାତୋଽସ୍ମା ଏତଂ ପିତରୋ ଲୋକମକ୍ରନ୍ । ଅହୋଭିରଦ୍ଭିରକ୍ତୁଭିର୍ଵ୍ଯକ୍ତଂ ଯମୋ ଦଦାତ୍ଯଵସାନମସ୍ମୈ
ଚାଲିଯାଅ, ଦୂରେ ହଟିଯାଅ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ। ପିତୃମାନେ ଏହି ଲୋକକୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି। ଦିନ, ଜଳ ଓ ରାତି ଦ୍ୱାରା ଯମ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦେଇଛନ୍ତି।
ଉଶନ୍ତସ୍ତ୍ଵେଧୀମହ୍ଯୁଶନ୍ତଃ ସମିଧୀମହି । ଉଶନ୍ନ୍ ଉଶତ ଆ ଵହ ପିତୄନ୍ ହଵିଷେ ଅତ୍ତଵେ
ଆମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରୁଛୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଅଗ୍ନିକୁ ଆରମ୍ଭ କରୁଛୁ। ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ପିତୃମାନେ ଏଠାରେ ନିବେଦିତ ଅନ୍ନ ପାଇଁ ଆଣ।
ଦ୍ଯୁମନ୍ତସ୍ତ୍ଵେଧୀମହି ଦ୍ଯୁମନ୍ତଃ ସମିଧୀମହି । ଦ୍ଯୁମାନ୍ ଦ୍ଯୁମତ ଆ ଵହ ପିତୄନ୍ ହଵିଷେ ଅତ୍ତଵେ
ଆମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରୁଛୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଆରମ୍ଭ କରୁଛୁ। ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପିତୃମାନେ ଏଠାରେ ନିବେଦିତ ଅନ୍ନ ପାଇଁ ଆଣ।
ଅଙ୍ଗିରସୋ ନଃ ପିତରୋ ନଵଗ୍ଵା ଅଥର୍ଵାଣୋ ଭୃଗଵଃ ସୋମ୍ଯାସଃ । ତେଷାଂ ଵଯଂ ସୁମତୌ ଯଜ୍ଞିଯାନାମପି ଭଦ୍ରେ ସୌମନସେ ସ୍ଯାମ
ଅଙ୍ଗିରସ, ଆମ ପିତୃମାନେ, ନବଗ୍ବ, ଅଥର୍ବା, ଭୃଗୁ, ସୋମଧାରୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ଭଲ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଦୟାମୟ ମନରେ ଆମେ ସ୍ଥାନ ପାଉ।
ଅଙ୍ଗିରୋଭିର୍ଯଜ୍ଞିଯୈରା ଗହୀହ ଯମ ଵୈରୂପୈରିହ ମାଦଯସ୍ଵ । ଵିଵସ୍ଵନ୍ତଂ ହୁଵେ ଯଃ ପିତା ତେଽସ୍ମିନ୍ ବର୍ହିଷ୍ଯା ନିଷଦ୍ଯ
ଯମ, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଥିବା ପିତୃମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ ଆନନ୍ଦ କର। ମୁଁ ବିବସ୍ବତଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମର ପିତା, ଏହି କୁଶାସନରେ ବସ।
ଇମଂ ଯମ ପ୍ରସ୍ତରମା ହି ରୋହାଙ୍ଗିରୋଭିଃ ପିତୃଭିଃ ସଂଵିଦାନଃ । ଆ ତ୍ଵା ମନ୍ତ୍ରାଃ କଵିଶସ୍ତା ଵହନ୍ତ୍ଵେନା ରାଜନ୍ ହଵିଷୋ ମାଦଯସ୍ଵ
ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶାସନରେ ଚଢ଼ିବା ନାହିଁ, ହେ ଯମ, ଅଙ୍ଗିରସ ଓ ପିତୃମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ରାଜା, ଋଷିମାନେ ରଚିଥିବା ମନ୍ତ୍ରମାନେ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ, ଏହି ନିବେଦିତ ଅନ୍ନରେ ଆନନ୍ଦ କର।
ଇତ ଏତ ଉଦାରୁହନ୍ ଦିଵସ୍ପୃଷ୍ଠାନ୍ଵାରୁହନ୍ । ପ୍ର ଭୂର୍ଜଯୋ ଯଥା ପଥା ଦ୍ଯାମଙ୍ଗିରସୋ ଯଯୁଃ
ଏଠାରୁ ସେମାନେ ଉପରକୁ ଚଢ଼ିଛନ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗର ଶିଖରକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି। ବିଜୟୀ ହୋଇ, ପଥରେ ଯିବା ପରି, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଦିଗନ୍ତରେ ଗଲେ।
18.2 ଯମାଯ ସୋମଃ ପଵତେ ଯମାଯ କ୍ରିଯତେ ହଵିଃ । ଯମଂ ହ ଯଜ୍ଞୋ ଗଚ୍ଛତ୍ଯଗ୍ନିଦୂତୋ ଅରଂକୃତଃ
ଯମଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଛି, ଯମଙ୍କ ପାଇଁ ନିବେଦିତ ଅନ୍ନ ତିଆରି ହେଉଛି। ଯଜ୍ଞ ତଥା ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଭଲ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ଥାପିତ ହୋଇ, ଯମଙ୍କୁ ଯାଉଛି।
ଯମାଯ ମଧୁମତ୍ତମଂ ଜୁହୋତା ପ୍ର ଚ ତିଷ୍ଠତ । ଇଦଂ ନମ ଋଷିଭ୍ଯଃ ପୂର୍ଵଜେଭ୍ଯଃ ପୂର୍ଵେଭ୍ଯଃ ପଥିକୃଦ୍ଭ୍ଯଃ
ଯମଙ୍କୁ ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ନିବେଦନ ଦିଅ, ଏବଂ ସାମ୍ନାକୁ ଆସ। ଏହା ପ୍ରାଚୀନ ଋଷିମାନେ, ପୂର୍ବଜମାନେ ଓ ପଥ ଦେଖାଇଥିବାମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି।
ଯମାଯ ଘୃତଵତ୍ପଯୋ ରାଜ୍ଞେ ହଵିର୍ଜୁହୋତନ । ସ ନୋ ଜୀଵେଷ୍ଵା ଯମେଦ୍ଦୀର୍ଘମାଯୁଃ ପ୍ର ଜୀଵସେ
ଯମ ରାଜାଙ୍କୁ ଘିଅ ଓ ଦୁଧର ନିବେଦନ ଦିଅ। ସେ ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବା।
ମୈନମଗ୍ନେ ଵି ଦହୋ ମାଭି ଶୂଶୁଚୋ ମାସ୍ଯ ତ୍ଵଚଂ ଚିକ୍ଷିପୋ ମା ଶରୀରମ୍ । ଶୃତଂ ଯଦା କରସି ଜାତଵେଦୋଽଥେମେନଂ ପ୍ର ହିଣୁତାତ୍ପିତୄଂରୁପ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦହିବା ନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଜଳାଅ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଚର୍ମ କିମ୍ବା ଶରୀରକୁ ଭସ୍ମ କରିବା ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପକାଇଦେଉଛ, ଏହା ପରେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପିତୃମାନେ ପାଖକୁ ପଠାଇଦିଅ।
ଯଦା ଶୃତଂ କୃଣଵୋ ଜାତଵେଦୋଽଥେମମେନଂ ପରି ଦତ୍ତାତ୍ପିତୃଭ୍ଯଃ । ଯଦୋ ଗଛାତ୍ଯସୁନୀତିମେତାମଥ ଦେଵାନାଂ ଵଶନୀର୍ଭଵାତି
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପକାଇଦେଉଛ, ତାପରେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପିତୃମାନେ ପାଖକୁ ଦେଇଦିଅ। ଯଦି ସେ ଅନ୍ୟାୟ ପଥକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ତେବେ ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଅଧୀନ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ତ୍ରିକଦ୍ରୁକେଭିଃ ପଵତେ ଷଡୁର୍ଵୀରେକମିଦ୍ବୃହତ୍। ତ୍ରିଷ୍ଟୁବ୍ଗାଯତ୍ରୀ ଛନ୍ଦାଂସି ସର୍ଵା ତା ଯମ ଆର୍ପିତା
ତିନି କଦ୍ରୁ ସହିତ ସୋମ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଛି, ଛଅ ବଡ଼ ପାତ୍ରରେ ଏହି ମହାନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧି ହେଉଛି। ତିଷ୍ଟୁଭ, ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ସମସ୍ତ ଛନ୍ଦ ଯମଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ।
ସୂର୍ଯଂ ଚକ୍ଷୁଷା ଗଚ୍ଛ ଵାତମାତ୍ମନା ଦିଵଂ ଚ ଗଚ୍ଛ ପୃଥିଵୀଂ ଚ ଧର୍ମଭିଃ । ଅପୋ ଵା ଗଚ୍ଛ ଯଦି ତତ୍ର ତେ ହିତମୋଷଧୀଷୁ ପ୍ରତି ତିଷ୍ଠା ଶରୀରୈଃ
ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି ସୂର୍ଯ୍ୟରେ, ଶ୍ୱାସ ବାୟୁରେ ଯାଉ, ଧର୍ମରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଯାଉ। କିମ୍ବା ତୁମ ଇଚ୍ଛା ହେଲେ ଜଳକୁ ଯାଉ, ଶରୀର ସହିତ ଔଷଧୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରୁହ।
ଅଜୋ ଭାଗସ୍ତପସସ୍ତଂ ତପସ୍ଵ ତଂ ତେ ଶୋଚିସ୍ତପତୁ ତଂ ତେ ଅର୍ଚିଃ । ଯାସ୍ତେ ଶିଵାସ୍ତନ୍ଵୋ ଜାତଵେଦସ୍ତାଭିର୍ଵହୈନଂ ସୁକୃତାମୁ ଲୋକମ୍
ଅଜନ୍ମା ଅଂଶ ତପସ୍ୟାର ଅଂଶ, ତାହା ପାଇଁ ତୁମେ ତପସ୍ୟା କର। ତୁମ ଆଗ୍ନି ତାହାକୁ ଦହୁ, ତୁମ ଆଲୋକ ତାହାକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରୁ। ହେ ଜାତବେଦସ, ତୁମ ଶୁଭ ରୂପମାନେ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ସୁକୃତ୍ ଲୋକକୁ ନେଇଯାଅ।
ଯାସ୍ତେ ଶୋଚଯୋ ରଂହଯୋ ଜାତଵେଦୋ ଯାଭିରାପୃଣାସି ଦିଵମନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ଅଜଂ ଯନ୍ତମନୁ ତାଃ ସମୃଣ୍ଵତାମଥେତରାଭିଃ ଶିଵତମାଭିଃ ଶୃତଂ କୃଧି
ହେ ଜାତବେଦ, ତୁମର ଯେଉଁ ତୀବ୍ର ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଶିଖାମାନେ ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟଲୋକକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି, ସେଇ ଶିଖାମାନେ ଯିଏ ନେଇଯାଉଛି, ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତୁ । ଏହା ସହିତ ଅନ୍ୟ ସବୁ ଶୁଭ ଶିଖାମାନେ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କର ।
ଅଵ ସୃଜ ପୁନରଗ୍ନେ ପିତୃଭ୍ଯୋ ଯସ୍ତ ଆହୁତଶ୍ଚରତି ସ୍ଵଧାଵାନ୍ । ଆଯୁର୍ଵସାନ ଉପ ଯାତୁ ଶେଷଃ ସଂ ଗଚ୍ଛତାଂ ତନ୍ଵା ସୁଵର୍ଚାଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଆହୁତି ସହିତ ଚଳିଯାଉଛନ୍ତି, ସେଉଁଠିଠାରେ ପୁନି ଛାଡିଦିଅ । ଯେଉଁ ଅଂଶ ଜୀବନ ସହିତ ଅଛି, ସେ ଦେହରେ ଦୀପ୍ତି ନେଇ ଆସୁନ୍ତୁ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉନ୍ତୁ ।