ଵିଦ୍ମ ତେ ସ୍ଵପ୍ନ ଜନିତ୍ରମଭୂତ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରୋଽସି ଯମସ୍ଯ କରଣଃ । ଅନ୍ତକୋଽସି ମୃତ୍ଯୁରସି । ତଂ ତ୍ଵା ସ୍ଵପ୍ନ ତଥା ସଂ ଵିଦ୍ମ ସ ନଃ ସ୍ଵପ୍ନ ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯାତ୍ପାହି
ହେ ନିଦ୍ରା, ଆମେ ତୁମର ଉତ୍ପତ୍ତି ଜାଣୁଛୁ; ତୁମେ ଅଭୂତିଙ୍କର ପୁଅ, ଯମଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ; ତୁମେ ସମାପ୍ତି, ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁ। ଏଭଳି ଆମେ ତୁମକୁ ଜାଣୁଛୁ, ହେ ନିଦ୍ରା, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଵିଦ୍ମ ତେ ସ୍ଵପ୍ନ ଜନିତ୍ରଂ ନିର୍ଭୂତ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରୋଽସି ଯମସ୍ଯ କରଣଃ । ଅନ୍ତକୋଽସି ମୃତ୍ଯୁରସି । ତଂ ତ୍ଵା ସ୍ଵପ୍ନ ତଥା ସଂ ଵିଦ୍ମ ସ ନଃ ସ୍ଵପ୍ନ ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯାତ୍ପାହି
ହେ ନିଦ୍ରା, ଆମେ ତୁମର ଉତ୍ପତ୍ତି ଜାଣୁଛୁ; ତୁମେ ନିର୍ଭୂତିଙ୍କର ପୁଅ, ଯମଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ; ତୁମେ ସମାପ୍ତି, ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁ। ଏଭଳି ଆମେ ତୁମକୁ ଜାଣୁଛୁ, ହେ ନିଦ୍ରା, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଵିଦ୍ମ ତେ ସ୍ଵପ୍ନ ଜନିତ୍ରଂ ପରାଭୂତ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରୋଽସି ଯମସ୍ଯ କରଣଃ । ଅନ୍ତକୋଽସି ମୃତ୍ଯୁରସି । ତଂ ତ୍ଵା ସ୍ଵପ୍ନ ତଥା ସଂ ଵିଦ୍ମ ସ ନଃ ସ୍ଵପ୍ନ ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯାତ୍ପାହି
ହେ ସ୍ୱପ୍ନ, ଆମେ ତୁମର ଉତ୍ପତ୍ତିକୁ ଜାଣୁଛୁ; ତୁମେ ପରାଜୟର ସନ୍ତାନ, ଯମଙ୍କର ଦୂତ। ତୁମେ ଶେଷକାରୀ, ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁ। ଏଭଳି ଆମେ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିଲୁ। ହେ ସ୍ୱପ୍ନ, ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଵିଦ୍ମ ତେ ସ୍ଵପ୍ନ ଜନିତ୍ରଂ ଦେଵଜାମୀନାଂ ପୁତ୍ରୋଽସି ଯମସ୍ଯ କରଣଃ । ଅନ୍ତକୋଽସି ମୃତ୍ଯୁରସି । ତଂ ତ୍ଵା ସ୍ଵପ୍ନ ତଥା ସଂ ଵିଦ୍ମ ସ ନଃ ସ୍ଵପ୍ନ ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯାତ୍ପାହି
ହେ ସ୍ୱପ୍ନ, ଆମେ ତୁମର ଉତ୍ପତ୍ତିକୁ ଜାଣୁଛୁ; ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନର ସନ୍ତାନ, ଯମଙ୍କର ଦୂତ। ତୁମେ ଶେଷକାରୀ, ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁ। ଏଭଳି ଆମେ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିଲୁ। ହେ ସ୍ୱପ୍ନ, ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅଜୈଷ୍ମାଦ୍ଯାସନାମଦ୍ଯାମୂମନାଗସୋ ଵଯମ୍
ଆଜି ଆମେ ଜିତିଛୁ, ଆଜି ଆମେ ବସିଛୁ, ଆଜି ଆମେ ଦୋଷମୁକ୍ତ।
ଉଷୋ ଯସ୍ମାଦ୍ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯାଦଭୈଷ୍ମାପ ତଦୁଚ୍ଛତୁ
ଯେ କ୍ଷଣରେ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖି ଆମେ ଭୟଭୀତ ହେଇଥିଲୁ, ସେ ଭୟ ଅପସାରିଯାଉ।
ଦ୍ଵିଷତେ ତତ୍ପରା ଵହ ଶପତେ ତତ୍ପରା ଵହ
ଯାହା ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ତାହା ଦୂରେ ନେଇଯାଅ; ଯାହା ଶାପିତ, ତାହା ଦୂରେ ନେଇଯାଅ।
ଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମୋ ଯଶ୍ଚ ନୋ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ତସ୍ମା ଏନଦ୍ଗମଯାମଃ
ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ ଏବଂ ଯିଏ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ, ସେଠାକୁ ଏହା ପହଞ୍ଚିଯାଉ।
ଉଷା ଦେଵୀ ଵାଚା ସଂଵିଦାନା ଵାଗ୍ଦେଵ୍ଯୁଷସା ସଂଵିଦାନା
ଦେବୀ ଉଷା ଓ ଦେବୀ ବାଣୀ, ଦୁହେଁ ଏକମତ।
ଉଷସ୍ପତିର୍ଵାଚସ୍ପତିନା ସଂଵିଦାନୋ ଵାଚସ୍ପତିନା ସଂଵିଦାନଃ
ଉଷାଙ୍କର ପତି ଓ ବାଣୀଙ୍କର ପତି, ଦୁହେଁ ଏକମତ।
ତେଽମୁଷ୍ମୈ ପରା ଵହନ୍ତ୍ଵରାଯାନ୍ ଦୁର୍ଣାମ୍ନଃ ସଦାନ୍ଵାଃ
ସେମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟର ସହଚରମାନେ, ଦୁଷ୍ଟ କଥା କହୁଥିବା ଲୋକମାନେକୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଉ।
କୁମ୍ଭୀକାଃ ଦୂଷୀକାଃ ପୀଯକାନ୍
କୁମ୍ଭିକା, ଦୂଷିକା, ପୀୟକା।
ଜାଗ୍ରଦ୍ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ସ୍ଵପ୍ନେଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯମ୍
ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥାରେ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ, ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ।
ଅନାଗମିଷ୍ଯତୋ ଵରାନ୍ ଅଵିତ୍ତେଃ ସଂକଲ୍ପାନ୍ ଅମୁଚ୍ଯା ଦ୍ରୁହଃ ପାଶାନ୍
ଠକେଇର ଜଞ୍ଜାଳ, ଅବିବେକୀଙ୍କର ଇଚ୍ଛା, ଦୁଃଖୀଙ୍କର ଆଶା ଏଠିକୁ ଫେରି ନାଆସୁ।
ତଦମୁଷ୍ମା ଅଗ୍ନେ ଦେଵାଃ ପରା ଵହନ୍ତୁ ଵଘ୍ରିର୍ଯଥାସଦ୍ଵିଥୁରୋ ନ ସାଧୁଃ
ଯେପରି ଏକ ନିର୍ବଳକୁ ବଘ ଉଠାଇନେଇଯାଏ, ସେପରି ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୂରେ ନେଇଯାଉ।
ତେନୈନଂ ଵିଧ୍ଯାମ୍ଯଭୂତ୍ଯୈନଂ ଵିଧ୍ଯାମି ନିର୍ଭୂତ୍ଯୈନଂ ଵିଧ୍ଯାମି ପରାଭୂତ୍ଯୈନଂ ଵିଧ୍ଯାମି ଗ୍ରାହ୍ଯୈନଂ ଵିଧ୍ଯାମି ତମସୈନଂ ଵିଧ୍ଯାମି
ଏହା ସହିତ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅସୁଭିତା, ନାଶ, ଧ୍ୱଂସ, ପରାଜୟ, ବନ୍ଧନ ଓ ଅନ୍ଧକାର ଦେଉଛି।
ଦେଵାନାମେନଂ ଘୋରୈଃ କ୍ରୂରୈଃ ପ୍ରୈଷୈରଭିପ୍ରେଷ୍ଯାମି
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଓ କ୍ରୂର ଦୂତମାନଙ୍କ ସହିତ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପଠାଉଛି।
ଵୈଶ୍ଵାନରସ୍ଯୈନଂ ଦଂଷ୍ଟ୍ରଯୋରପି ଦଧାମି
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କର ଦୁଇ ଜହ୍ନର ମଧ୍ୟରେ ରଖୁଛି।
ଏଵାନେଵାଵ ସା ଗରତ୍
ଏଭଳି, ଏଭଳି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଖାଇଦେଉ।
ଯୋଽସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ତମାତ୍ମା ଦ୍ଵେଷ୍ଟୁ ଯଂ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମଃ ସ ଆତ୍ମାନଂ ଦ୍ଵେଷ୍ଟୁ
ଯିଏ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ, ତାଙ୍କର ନିଜ ଆତ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ସେ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଘୃଣା କରୁ।
ନିର୍ଦ୍ଵିଷନ୍ତଂ ଦିଵୋ ନିଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ନିରନ୍ତରିକ୍ଷାଦ୍ଭଜାମ
ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଓ ମଧ୍ୟ ଆକାଶରୁ ଶତ୍ରୁତା ହୀନ ଯାହା ଅଛି, ସେଠାରୁ ବଣ୍ଟନ କରିବା।
ସୁଯାମଂଶ୍ଚାକ୍ଷୁଷ
ଆମେ ସୁପଥରେ ଚଳିବା ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିବା।
ଇଦମହମାମୁଷ୍ଯାଯଣେଽମୁଷ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରେ ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ମୃଜେ
ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନଟିକୁ ମୁଁ ସେ ଜଣଙ୍କର ବଂଶଜ, ସେଠି ତାଙ୍କର ପୁଅ ପାଇଁ ଦୂର କରୁଛି।
ଯଦଦୋଅଦୋ ଅଭ୍ଯଗଛଂ ଯଦ୍ଦୋଷା ଯତ୍ପୂର୍ଵାଂ ରାତ୍ରିମ୍
ମୁଁ ଯେଉଁ ଅପକାର କରିଛି, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ କିମ୍ବା ପୂର୍ବ ରାତିରେ ଯାହା କରିଛି, ସେସବୁ।
ଯଜ୍ଜାଗ୍ରଦ୍ଯତ୍ସୁପ୍ତୋ ଯଦ୍ଦିଵା ଯନ୍ ନକ୍ତମ୍
ଜାଗିଥିବାବେଳେ, ସୁତିଥିବାବେଳେ, ଦିନେ କିମ୍ବା ରାତିରେ ଯାହା କରିଛି, ସେସବୁ।
ଯଦହରହରଭିଗଛାମି ତସ୍ମାଦେନମଵ ଦଯେ
ମୁଁ ପ୍ରତିଦିନ ଯାହା ପାଖକୁ ଯାଉଛି, ସେଠାରୁ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବି, ଦୟା କରିବି।
ତଂ ଜହି ତେନ ମନ୍ଦସ୍ଵ ତସ୍ଯ ପୃଷ୍ଟୀରପି ଶୃଣୀହି
ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କର, ସେଥିରେ ଆନନ୍ଦ ଉଠ, ତାଙ୍କର ପଛକୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଣ।
ସ ମା ଜୀଵୀତ୍ତଂ ପ୍ରାଣୋ ଜହାତୁ
ସେ ଜୀବନ୍ତ ରହୁନାହିଁ, ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ ବିଦାୟ ହେଉ।
ଜିତମସ୍ମାକମୁଦ୍ଭିନ୍ନମସ୍ମାକମୃତମସ୍ମାକଂ ତେଜସସ୍ମାକଂ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ମାକଂ ସ୍ଵରସ୍ମାକଂ ଯଜ୍ଞୋଽସ୍ମାକଂ ପଶଵୋଽସ୍ମାକଂ ପ୍ରଜା ଅସ୍ମାକଂ ଵୀରା ଅସ୍ମାକମ୍
ଜୟ ଆମର, ବିସ୍ତାର ଆମର, ମୃତ୍ୟୁ ଆମର, ଶକ୍ତି ଆମର, ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଆମର, ସ୍ୱର୍ଗ ଆମର, ଯଜ୍ଞ ଆମର, ପଶୁ ଆମର, ସନ୍ତାନ ଆମର, ବୀର ଆମର।
ଜିତମସ୍ମାକମୁଦ୍ଭିନ୍ନମସ୍ମାକମୃତମସ୍ମାକଂ ତେଜୋଽସ୍ମାକଂ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ମାକଂ ସ୍ଵରସ୍ମାକଂ ଯଜ୍ଞୋଽସ୍ମାକଂ ପଶଵୋଽସ୍ମାକଂ ପ୍ରଜା ଅସ୍ମାକଂ ଵୀରା ଅସ୍ମାକମ୍ । ତସ୍ମାଦମୁଂ ନିର୍ଭଜାମୋଽମୁମାମୁଷ୍ଯାଯଣମମୁଷ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରମସୌ ଯଃ । ସ ନିର୍ଋତ୍ଯାଃ ପାଶାନ୍ ମା ମୋଚି
ଜୟ ଆମର, ବିସ୍ତାର ଆମର, ମୃତ୍ୟୁ ଆମର, ଶକ୍ତି ଆମର, ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଆମର, ସ୍ୱର୍ଗ ଆମର, ଯଜ୍ଞ ଆମର, ପଶୁ ଆମର, ସନ୍ତାନ ଆମର, ବୀର ଆମର। ଏହିଠାରୁ, ଆମେ ସେଠି ଜଣେ, ସେଠି ବଂଶଜ, ସେଠି ତାଙ୍କର ପୁଅକୁ ବଣ୍ଟନ କରିବା। ସେ ନାସ୍ତିର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉନାହିଁ।