ଅନୁ ତ୍ଵା ହରିଣୋ ଵୃଷା ପଦ୍ଭିଶ୍ଚତୁର୍ଭିରକ୍ରମୀତ୍। ଵିଷାଣେ ଵି ଷ୍ଯ ଗୁଷ୍ପିତଂ ଯଦସ୍ଯ କ୍ଷେତ୍ରିଯଂ ହୃଦି
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହରିଣ ତୁମକୁ ଚାରିଟି ପାଦରେ ଅନୁସରଣ କଲା; ତାହାର ଶିଙ୍ଗରେ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗ ପାଇଁ ଔଷଧ ଅଛି, ଯାହା ତାହାର ହୃଦୟରେ ରହିଛି।
ଅଦୋ ଯଦଵରୋଚତେ ଚତୁଷ୍ପକ୍ଷମିଵ ଛଦିଃ । ତେନା ତେ ସର୍ଵଂ କ୍ଷେତ୍ରିଯମଙ୍ଗେଭ୍ଯୋ ନାଶଯାମସି
ଯେଉଁ ଜିନିଷ ଚାରିଟି କୋଣା ଥିବା ଚାଦର ପରି ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି, ସେହି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମ ଶରୀରରୁ ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଉ।
ଅମୂ ଯେ ଦିଵି ସୁଭଗେ ଵିଚୃତୌ ନାମ ତାରକେ । ଵି କ୍ଷେତ୍ରିଯସ୍ଯ ମୁଞ୍ଚତାମଧମଂ ପାଶମୁତ୍ତମମ୍
ଯେମାନେ ଆକାଶରେ ତାରା ନାମରେ ଘୁଡ଼ୁଛନ୍ତି, ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେମାନେ ତୁମରୁ କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗର ଉପର ଓ ତଳ ବନ୍ଧନକୁ ଖୋଲିଦିଅନ୍ତୁ।
ଆପ ଇଦ୍ଵା ଉ ଭେଷଜୀରାପୋ ଅମୀଵଚାତନୀଃ । ଆପୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭେଷଜୀସ୍ତାସ୍ତ୍ଵା ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ କ୍ଷେତ୍ରିଯାତ୍
ପାଣି ଏକ ଔଷଧ; ପାଣି ରୋଗ ଦୂର କରେ; ପାଣି ସମସ୍ତ ରୋଗର ଔଷଧ; ସେହି ପାଣି ତୁମକୁ କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯଦାସୁତେଃ କ୍ରିଯମାନାଯାଃ କ୍ଷେତ୍ରିଯଂ ତ୍ଵା ଵ୍ଯାନଶେ । ଵେଦାହଂ ତସ୍ଯ ଭେଷଜଂ କ୍ଷେତ୍ରିଯଂ ନାଶଯାମି ତ୍ଵତ୍
ଯେ କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗ ତୁମ ଶରୀରରେ ଆଘାତ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ତାହାର ଔଷଧ ମୁଁ ଜାଣେ; ମୁଁ ତୁମରୁ କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଉ।
ଅପଵାସେ ନକ୍ଷତ୍ରାଣାମପଵାସ ଉଷସାମୁତ । ଅପାସ୍ମତ୍ସର୍ଵଂ ଦୁର୍ଭୂତମପ କ୍ଷେତ୍ରିଯମୁଚ୍ଛତୁ
ତାରାମାନେ ଅପସାରିବା ସମୟରେ, ଉଷାମାନେ ଅପସାରିବା ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ ଆମରୁ ଦୂରେ ଯାଉ, କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗ ମୁକ୍ତ ହେଉ।
ଆ ଯାତୁ ମିତ୍ର ଋତୁଭିଃ କଲ୍ପମାନଃ ସଂଵେଶଯନ୍ ପୃଥିଵୀମୁସ୍ରିଯାଭିଃ । ଅଥାସ୍ମଭ୍ଯଂ ଵରୁଣୋ ଵାଯୁରଗ୍ନିର୍ବୃହଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ସଂଵେଶ୍ଯଂ ଦଧାତୁ
ମିତ୍ର ଋତୁମାନେ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, ପୃଥିବୀକୁ କିରଣମାନେ ସହିତ ଶୁଭ ଭାବେ ବିନ୍ୟାସ କରନ୍ତୁ; ତାପରେ, ଭାରୁଣ, ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷିତ ଅଞ୍ଚଳ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ।
ଧାତା ରାତିଃ ସଵିତେଦଂ ଜୁଷନ୍ତାମିନ୍ଦ୍ରସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ପ୍ରତି ହର୍ଯନ୍ତୁ ମେ ଵଚଃ । ହୁଵେ ଦେଵୀମଦିତିଂ ଶୂରପୁତ୍ରାଂ ସଜାତାନାଂ ମଧ୍ଯମେଷ୍ଠା ଯଥାସାନି
ଧାତା, ରତି ଓ ସବିତା ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ତ୍ୱଷ୍ଟା ମୋର କଥାକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ; ମୁଁ ଦେବୀ ଅଦିତି, ଶୂରବନ୍ଧୁମାତା, ତାଙ୍କର ଜନମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ଆହ୍ୱାନ କରେ।
ହୁଵେ ସୋମଂ ସଵିତାରଂ ନମୋଭିର୍ଵିଶ୍ଵାନ୍ ଆଦିତ୍ଯାମହମୁତ୍ତରତ୍ଵେ । ଅଯମଗ୍ନିର୍ଦୀଦାଯଦ୍ଦୀର୍ଘମେଵ ସଜାତୈରିଦ୍ଧୋଽପ୍ରତିବ୍ରୁଵଦ୍ଭିଃ
ମୁଁ ସୋମ ଓ ସବିତାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ସମସ୍ତ ଆଦିତ୍ୟମାନେକୁ; ଏହି ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଜନମାନ୍ୟ ସହିତ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଜ୍ୱଳିଛି, ଯେମାନେ ବିରୋଧ କରିନାହାନ୍ତି।
ଇହେଦସାଥ ନ ପରୋ ଗମାଥେର୍ଯୋ ଗୋପାଃ ପୁଷ୍ଟପତିର୍ଵ ଆଜତ୍। ଅସ୍ମୈ କାମାଯୋପ କାମିନୀର୍ଵିଶ୍ଵେ ଵୋ ଦେଵା ଉପସଂଯନ୍ତୁ
ଏଠାରେ ରୁହ, ଅନ୍ୟ କୋଉଠି ଯିବା ନାହିଁ; ଯିଏ ଗୋପାଳ, ପୋଷଣର ନାଥ, ସେ ଆସିଛି; ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଇଚ୍ଛାକୁ ନେଇ, ଏକଠା ହେଉ।
ସଂ ଵୋ ମନାଂସି ସଂ ଵ୍ରତା ସମାକୂତୀର୍ନମାମସି । ଅମୀ ଯେ ଵିଵ୍ରତା ସ୍ଥନ ତାନ୍ ଵଃ ସଂ ନମଯାମସି
ତୁମର ମନ, ନିୟମ, ଇଚ୍ଛା ଏକତାରେ ଆସୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ; ଯେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଆମେ ଏକତାରେ ଆଣିଦେଉ।
ଅହଂ ଗୃଭ୍ଣାମି ମନସା ମନାଂସି ମମ ଚିତ୍ତମନୁ ଚିତ୍ତେଭିରେତ । ମମ ଵଶେଷୁ ହୃଦଯାନି ଵଃ କୃଣୋମି ମମ ଯାତମନୁଵର୍ତ୍ମାନ ଏତ
ମୁଁ ମୋର ମନ ଦ୍ୱାରା ତୁମର ମନକୁ ଧରିଛି; ମୋର ଚିନ୍ତା ତୁମର ଚିନ୍ତାକୁ ଅନୁସରେ; ମୁଁ ତୁମର ହୃଦୟକୁ ମୋର ଅଧୀନ କରେ, ତୁମେ ମୋର ଦିଆ ରାସ୍ତାକୁ ଅନୁସରିବା।
କର୍ଶଫସ୍ଯ ଵିଶଫସ୍ଯ ଦ୍ଯୌଃ ପିତା ପୃଥିଵୀ ମାତା । ଯଥାଭିଚକ୍ର ଦେଵାସ୍ତଥାପ କୃଣୁତା ପୁନଃ
ହଳର ଫଳା ଓ ଫଳାର ଅଂଶର ପିତା ହେଲେ ଆକାଶ, ମାତା ହେଲେ ପୃଥିବୀ; ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ଏହାକୁ ଏକତାରେ ଆଣିଛନ୍ତି, ସେହିପରି, ପାଣି ଏହାକୁ ପୁନି ଏକତାରେ ଆଣନ୍ତୁ।
ଅଶ୍ରେଷ୍ମାଣୋ ଅଧାରଯନ୍ ତଥା ତନ୍ ମନୁନା କୃତମ୍ । କୃଣୋମି ଵଧ୍ରି ଵିଷ୍କନ୍ଧଂ ମୁଷ୍କାବର୍ହୋ ଗଵାମିଵ
ଯେମାନେ ଭାର ସହିପାରିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପରେ ଧରାଯାଇଥିଲେ; ଏହିପରି ମନୁ କରିଥିଲେ; ମୁଁ ଅନ୍ଫଳା ଡାଲିକୁ ଫଳଦାୟି କରେ, ଗାଁର ଅଁତୁ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ପରି।
ପିଶଙ୍ଗେ ସୂତ୍ରେ ଖୃଗଲଂ ତଦା ବଧ୍ନନ୍ତି ଵେଧସଃ । ଶ୍ରଵସ୍ଯୁଂ ଶୁଷ୍ମଂ କାବଵଂ ଵଧ୍ରିଂ କୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ବନ୍ଧୁରଃ
ପିଙ୍ଗଳ ତାଗରେ ଖୃଗଳକୁ ବାନ୍ଧନ୍ତି, ଜଣେ ଦକ୍ଷ କାରିଗର ଶ୍ରବସ୍ୟୁ, ଶୁଷ୍ମ, କାବବ ଓ ବଧ୍ରିକୁ ଦୃଢ କରନ୍ତୁ।
ଯେନା ଶ୍ରଵସ୍ଯଵଶ୍ଚରଥ ଦେଵା ଇଵାସୁରମାଯଯା । ଶୁନାଂ କପିରିଵ ଦୂଷଣୋ ବନ୍ଧୁରା କାବଵସ୍ଯ ଚ
ଯେଉଁ ଶ୍ରବସ୍ୟୁ ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାୟାରେ ଚଳନ କରନ୍ତି, ବନ୍ଧୁରା ଓ କାବବ ଏକ ମକଡ଼ି ପରି, ଦୂଷଣ କରେ।
ଦୁଷ୍ଟ୍ଯୈ ହି ତ୍ଵା ଭତ୍ସ୍ଯାମି ଦୂଷଯିଷ୍ଯାମି କାବଵମ୍ । ଉଦାଶଵୋ ରଥା ଇଵ ଶପଥେଭିଃ ସରିଷ୍ଯଥ
ତୁମକୁ ଅପକାର ପାଇଁ ଅପମାନ କରିବି, କାବବକୁ ଦୂଷଣ କରିବି। ଘୋଡ଼ା ନଥିବା ରଥ ପରି, ଶାପ ଦେଇ ତୁମେ ଆଗକୁ ଯିବ।
ଏକଶତଂ ଵିଷ୍କନ୍ଧାନି ଵିଷ୍ଠିତା ପୃଥିଵୀମନୁ । ତେଷାଂ ତ୍ଵାମଗ୍ରେ ଉଜ୍ଜହରୁର୍ମଣିଂ ଵିଷ୍କନ୍ଧଦୂଷଣମ୍
ଏକଶ ଶତ ବିଷ୍କନ୍ଧ ଭୂମିରେ ବିସ୍ତାରିତ ଅଛି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ତୁମକୁ ପ୍ରମୁଖ ରୂପେ ଉଠାଇଛନ୍ତି, ମଣି, ବିଷ୍କନ୍ଧ ଦୂଷକ।
ପ୍ରଥମା ହ ଵ୍ଯୁଵାସ ସା ଧେନୁରଭଵଦ୍ଯମେ । ସା ନଃ ପଯସ୍ଵତୀ ଦୁହାମୁତ୍ତରାମୁତ୍ତରାଂ ସମାମ୍
ସେ ପ୍ରଥମେ ଜାଗିଲା, ଯମଙ୍କ ଗାଈ ହେଲା। ଦୟା କରି, ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆମ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧନ ଦିଅ।
ଯାଂ ଦେଵାଃ ପ୍ରତିନନ୍ଦନ୍ତି ରାତ୍ରିଂ ଧେନୁମୁପାଯତୀମ୍ । ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯ ଯା ପତ୍ନୀ ସା ନୋ ଅସ୍ତୁ ସୁମଙ୍ଗଲୀ
ଯାକୁ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ରାତି ଗାଈ ଭାବରେ ଆସୁଛି। ସେ, ବର୍ଷର ପତ୍ନୀ, ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ।
ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯ ପ୍ରତିମାଂ ଯାଂ ତ୍ଵା ରାତ୍ର୍ଯୁପାସ୍ମହେ । ସା ନ ଆଯୁଷ୍ମତୀଂ ପ୍ରଜାଂ ରାଯସ୍ପୋଷେଣ ସଂ ସୃଜ
ତୁମକୁ, ଯାହାକୁ ଆମେ ବର୍ଷର ସମାନ ରାତି ଭାବରେ ପୂଜା କରୁ, ଦୟା କରି ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ଧନ-ପୋଷଣ ସହିତ ସନ୍ତାନ ଦିଅ।
ଇଯମେଵ ସା ଯା ପ୍ରଥମା ଵ୍ଯୌଚ୍ଛଦାସ୍ଵିତରାସୁ ଚରତି ପ୍ରଵିଷ୍ଟା । ମହାନ୍ତୋ ଅସ୍ଯାଂ ମହିମାନୋ ଅନ୍ତର୍ଵଧୂର୍ଜିଗାଯ ନଵଗଜ୍ଜନିତ୍ରୀ
ଏହି ସେ, ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ଉଷାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳି, ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି। ତାଙ୍କ ଭିତରେ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଅଛି, ବଧୁ ଜିତିଛି, ନବ ସନ୍ତାନର ମା।
ଵାନସ୍ପତ୍ଯା ଗ୍ରାଵାଣୋ ଘୋଷମକ୍ରତ ହଵିଷ୍କୃଣ୍ଵନ୍ତଃ ପରିଵତ୍ସରୀଣମ୍ । ଏକାଷ୍ଟକେ ସୁପ୍ରଜସଃ ସୁଵୀରା ଵଯଂ ସ୍ଯାମ ପତଯୋ ରଯୀଣାମ୍
ବନର ପଥର ଶବ୍ଦ କରି, ବର୍ଷ ପାଇଁ ହବି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି। ଏକାଷ୍ଟକ ରାତିରେ, ଆମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ସହିତ ଧନର ମାଲିକ ହେଉ।
ଇଡାଯାସ୍ପଦଂ ଘୃତଵତ୍ସରୀସୃପଂ ଜାତଵେଦଃ ପ୍ରତି ହଵ୍ଯା ଗୃଭାଯ । ଯେ ଗ୍ରାମ୍ଯାଃ ପଶଵୋ ଵିଶ୍ଵରୂପାସ୍ତେଷାଂ ସପ୍ତାନାଂ ମଯି ରନ୍ତିରସ୍ତୁ
ଇଡାର ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘରକୁ, ଜାତବେଦ, ହବି ଗ୍ରହଣ କର। ଯେ ଗ୍ରାମର ସପ୍ତ ପଶୁ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଆମେ ପାଉ।
ଆ ମା ପୁଷ୍ଟେ ଚ ପୋଷେ ଚ ରାତ୍ରି ଦେଵାନାଂ ସୁମତୌ ସ୍ଯାମ । ପୂର୍ଣା ଦର୍ଵେ ପରା ପତ ସୁପୂର୍ଣା ପୁନରା ପତ । ସର୍ଵାନ୍ ଯଜ୍ଞାନ୍ତ୍ସଂଭୁଞ୍ଜତୀଷମୂର୍ଜଂ ନ ଆ ଭର
ପୋଷଣ ଓ ବୃଦ୍ଧିରେ, ରାତି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୟାରେ ଆମେ ରହିବା। ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦର୍ବାରୁ ଉଡ଼ିଯାଉ, ଆଉଥରେ ଭଲ ଭରିଥିବା ଦର୍ବାରୁ ଉଡ଼ିଯାଉ। ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଭୋଗ କରି, ଆମକୁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ଆଯମଗନ୍ତ୍ସଂଵତ୍ସରଃ ପତିରେକାଷ୍ଟକେ ତଵ । ସା ନ ଆଯୁଷ୍ମତୀଂ ପ୍ରଜାଂ ରାଯସ୍ପୋଷେଣ ସଂ ସୃଜ
ଏହି ବର୍ଷ ଆସିଛି, ଏକାଷ୍ଟକ ରାତିରେ ତୁମ ପତି। ଦୟା କରି ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ଧନ-ପୋଷଣ ସହିତ ସନ୍ତାନ ଦିଅ।
ଋତୂନ୍ ଯଜ ଋତୁପତୀନ୍ ଆର୍ତଵାନ୍ ଉତ ହାଯନାନ୍ । ସମାଃ ସଂଵତ୍ସରାନ୍ ମାସାନ୍ ଭୂତସ୍ଯ ପତଯେ ଯଜେ
ଋତୁ, ଋତୁପତି, ଆର୍ତ୍ତବ ଓ ବର୍ଷକୁ ପୂଜା କରୁଛି। ମାସ, ବର୍ଷ, ଭୂତର ପତି ପାଇଁ ପୂଜା କରୁଛି।
ଋତୁଭ୍ଯଷ୍ଟ୍ଵାର୍ତଵେଭ୍ଯୋ ମାଦ୍ଭ୍ଯଃ ସଂଵତ୍ସରେଭ୍ଯଃ । ଧାତ୍ରେ ଵିଧାତ୍ରେ ସମୃଧେ ଭୂତସ୍ଯ ପତଯେ ଯଜେ
ଋତୁ, ଆର୍ତ୍ତବ, ମାସ ଓ ବର୍ଷକୁ; ଧାତା, ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ସମୃଦ୍ଧି, ଭୂତର ପତି ପାଇଁ ପୂଜା କରୁଛି।
ଇଡଯା ଜୁହ୍ଵତୋ ଵଯଂ ଦେଵାନ୍ ଘୃତଵତା ଯଜେ । ଗୃହାନ୍ ଅଲୁଭ୍ଯତୋ ଵଯଂ ସଂ ଵିଶେମୋପ ଗୋମତଃ
ଘୃତ ସହିତ ଇଡା ଦେଇ, ଆମେ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରୁ। ଲୋଭ ନଥିବା ଘରକୁ, ଗୋଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘରକୁ ଆମେ ପ୍ରବେଶ କରିବା।
ଏକାଷ୍ଟକା ତପସା ତପ୍ଯମାନା ଜଜାନ ଗର୍ଭଂ ମହିମାନମିନ୍ଦ୍ରମ୍ । ତେନ ଦେଵା ଵ୍ଯସହନ୍ତ ଶତ୍ରୂନ୍ ହନ୍ତା ଦସ୍ଯୂନାମଭଵଚ୍ଛଚୀପତିଃ
ଏକାଷ୍ଟକ ରାତି ତପସ୍ୟାରେ ତପି, ବଡ଼ ଗର୍ଭ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲା। ତାଙ୍କ ସହିତ ଦେବତାମାନେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜିତିଲେ, ଦସ୍ୟୁମାନେକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ଶକ୍ତିର ପତି ହେଲେ।