ଅସ୍ମିନ୍ ଵସୁ ଵସଵୋ ଧାରଯନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦ୍ରଃ ପୂଷା ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅଗ୍ନିଃ । ଇମମାଦିତ୍ଯା ଉତ ଵିଶ୍ଵେ ଚ ଦେଵା ଉତ୍ତରସ୍ମିନ୍ ଜ୍ଯୋତିଷି ଧାରଯନ୍ତୁ
ଏହି ଧନରେ ବସୁମାନେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ—ଇନ୍ଦ୍ର, ପୂଷା, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅଗ୍ନି। ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଲୋକରେ ଧାରଣ କରୁନ୍ତୁ।
ଅସ୍ଯ ଦେଵାଃ ପ୍ରଦିଶି ଜ୍ଯୋତିରସ୍ତୁ ସୂର୍ଯୋ ଅଗ୍ନିରୁତ ଵା ହିରଣ୍ଯମ୍ । ସପତ୍ନା ଅସ୍ମଦଧରେ ଭଵନ୍ତୂତ୍ତମଂ ନାକମଧି ରୋହଯେମମ୍
ଦେବତାମାନେ ଏହି ଦିଗରେ ଆଲୋକ ଦିଅନ୍ତୁ—ସେଥିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ସୁନା ଯେଉଁହେଉ। ଆମର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେ ଆମ ତଳେ ରହୁନ୍ତୁ; ଏହି ଜଣକୁ ଆମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠାଉ।
ଯେନେନ୍ଦ୍ରାଯ ସମଭରଃ ପଯାଂସ୍ଯୁତ୍ତମେନ ବ୍ରହ୍ମଣା ଜାତଵେଦଃ । ତେନ ତ୍ଵମଗ୍ନ ଇହ ଵର୍ଧଯେମଂ ସଜାତାନାଂ ଶ୍ରୈଷ୍ଠ୍ଯ ଆ ଧେହ୍ଯେନମ୍
ଯେଉଁ ଉପାୟରେ ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୋଷଣ ଦେଇଥିଲ, ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୂଜାଦ୍ୱାରା, ଜାତବେଦ, ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଜନମାନ୍ତରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ଥାନରେ ରଖ।
ଐଷାଂ ଯଜ୍ଞମୁତ ଵର୍ଚୋ ଦଦେଽହଂ ରାଯସ୍ପୋଷମୁତ ଚିତ୍ତାନ୍ଯଗ୍ନେ । ସପତ୍ନା ଅସ୍ମଦଧରେ ଭଵନ୍ତୂତ୍ତମଂ ନାକମଧି ରୋହଯେମମ୍
ମୁଁ ଏମାନେଂକୁ ଯଜ୍ଞ ଓ ତେଜ ଦେଉଛି, ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି, ଏବଂ ଚିନ୍ତାଧାରା ଅଗ୍ନି, ଦେଉଛି। ଆମର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେ ଆମ ତଳେ ରହୁନ୍ତୁ; ଏହି ଜଣକୁ ଆମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠାଉ।
ଅଯଂ ଦେଵାନାମସୁରୋ ଵି ରାଜତି ଵଶା ହି ସତ୍ଯା ଵରୁଣସ୍ଯ ରାଜ୍ଞଃ । ତତସ୍ପରି ବ୍ରହ୍ମଣା ଶାଶଦାନ ଉଗ୍ରସ୍ଯ ମନ୍ଯୋରୁଦିମଂ ନଯାମି
ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ନାୟକ ଚମକୁଛନ୍ତି, କାରଣ ସତ୍ୟ ବରୁଣ ରାଜାଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ସର୍ବୋପରି। ଏହିଠାରୁ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ଦୟା ଆଶା କରି, ମୁଁ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରୁ ଦୂରେ ନେଉଛି।
ନମସ୍ତେ ରଜନ୍ ଵରୁଣାସ୍ତୁ ମନ୍ଯଵେ ଵିଶ୍ଵଂ ହ୍ଯୁଗ୍ର ନିଚିକେଷି ଦ୍ରୁଗ୍ଧମ୍ । ସହସ୍ରମନ୍ଯାନ୍ ପ୍ର ସୁଵାମି ସାକଂ ଶତଂ ଜୀଵାତି ଶରଦସ୍ତଵାଯମ୍
ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ରାତି, ବରୁଣଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଶାନ୍ତ ହେଉ। ହେ ଭୟଙ୍କର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ଜାଣ, ମୁଁ ହଜାର ଭକ୍ତି ସହିତ ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଶତ ବର୍ଷ ଯାଉଁଯାଉ ଜୀବନ୍ତୁ।
ଯଦୁଵକ୍ଥାନୃତଂ ଜିହ୍ଵଯା ଵୃଜିନଂ ବହୁ । ରାଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵା ସତ୍ଯଧର୍ମଣୋ ମୁଞ୍ଚାମି ଵରୁଣାଦହମ୍
ଯଦି ମୁଁ ମୁଁହରେ ଅସତ୍ୟ କିମ୍ବା ବହୁ ଦୁଷ୍କର୍ମ କହିଥିଲି, ମୁଁ ତୁମକୁ ନ୍ୟାୟବାନ୍ ରାଜା ବରୁଣଙ୍କ ଆଠୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି।
ମୁଞ୍ଚାମି ତ୍ଵା ଵୈଶ୍ଵାନରାଦର୍ଣଵାନ୍ ମହତସ୍ପରି । ସଜାତାନ୍ ଉଗ୍ରେହା ଵଦ ବ୍ରହ୍ମ ଚାପ ଚିକୀହି ନଃ
ମୁଁ ତୁମକୁ ବୈଶ୍ୱାନର ଏବଂ ମହା ସମୁଦ୍ରରୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି। ହେ ଭୟଙ୍କର, ତୁମର ଜନମାନ୍ତରେ କଥା କହ; ପୂଜା କର, ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ଵଷଟ୍ତେ ପୂଷନ୍ନ୍ ଅସ୍ମିନ୍ତ୍ସୂତାଵର୍ଯମା ହୋତା କୃଣୋତୁ ଵେଧାଃ । ସିସ୍ରତାଂ ନାର୍ଯୃତପ୍ରଜାତା ଵି ପର୍ଵାଣି ଜିହତାଂ ସୂତଵା ଉ
ଏହି ସୂତାରେ ପୂଷା 'ବଷଟ୍' ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁନ୍ତୁ; ଅର୍ୟମାନ୍ ହୋତା ହେଉନ୍ତୁ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରୁନ୍ତୁ। ନ୍ୟାୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ନାରୀମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ପର୍ଯ୍ୟାୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତୁ, ସୂତାକୁ ଚାପି ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ।
ଚତସ୍ରୋ ଦିଵଃ ପ୍ରଦିଶଶ୍ଚତସ୍ରୋ ଭୂମ୍ଯା ଉତ । ଦେଵା ଗର୍ଭଂ ସମୈରଯନ୍ ତଂ ଵ୍ଯୂର୍ଣୁଵନ୍ତୁ ସୂତଵେ
ଆକାଶର ଚାରି ଦିଗ, ପୃଥିବୀର ଚାରି ଦିଗ—ଦେବତାମାନେ ଗର୍ଭକୁ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି; ସେହି ଗର୍ଭକୁ ସୂତା ପାଇଁ ଢାକି ଦିଅନ୍ତୁ।
ସୂଷା ଵ୍ଯୂର୍ଣୋତୁ ଵି ଯୋନିଂ ହାପଯାମସି । ଶ୍ରଥଯା ସୂଷଣେ ତ୍ଵମଵ ତ୍ଵଂ ବିଷ୍କଲେ ସୃଜ
ଢାକିବା ଜଣେ ଏହାକୁ ଚିତାଇ ଢାକୁନ୍ତୁ; ଆମେ ଏହାକୁ ଗର୍ଭରେ ରଖୁଛୁ। ହେ ଢାକୁଥିବା, ଏହାକୁ ଖୋଲ; ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ ଭାବେ ଛାଡ଼ିଦିଅ।
ନେଵ ମାଂସେ ନ ପୀଵସି ନେଵ ମଜ୍ଜସ୍ଵାହତମ୍ । ଅଵୈତୁ ପୃଶ୍ନି ଶେଵଲଂ ଶୁନେ ଜରାଯ୍ଵତ୍ତଵେଽଵ ଜରାଯୁ ପଦ୍ଯତାମ୍
ମାଂସରେ ନୁହେଁ, ଚର୍ବିରେ ନୁହେଁ, ମଜ୍ଜାରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ଚିହ୍ନିତ ଯାଉଥିବା ଜରାୟୁ କୁକୁର ପାଖକୁ ଯାଉ; ଜରାୟୁ ଛାଡ଼ିଯାଉ।
ଵି ତେ ଭିନଦ୍ମି ମେହନଂ ଵି ଯୋନିଂ ଵି ଗଵୀନିକେ । ଵି ମାତରଂ ଚ ପୁତ୍ରଂ ଚ ଵି କୁମାରଂ ଜରାଯୁଣାଵ ଜରାଯୁ ପଦ୍ଯତାମ୍
ମୁଁ ତୋର ମୁତ୍ର, ଗର୍ଭ, ଗାଈର ଗୋଥ ଅଲଗା କରୁଛି। ମାଆ ଓ ଶିଶୁକୁ ଅଲଗା କରୁଛି, ପୁଅକୁ ଜରାୟୁଠାରୁ ଅଲଗା କରୁଛି; ଜରାୟୁ ଛାଡ଼ିଯାଉ।
ଯଥା ଵାତୋ ଯଥା ମନୋ ଯଥା ପତନ୍ତି ପକ୍ଷିଣଃ । ଏଵା ତ୍ଵଂ ଦଶମାସ୍ଯ ସାକଂ ଜରାଯୁଣା ପତାଵ ଜରାଯୁ ପଦ୍ଯତାମ୍
ଯେପରି ହାଵା, ଯେପରି ମନ, ଯେପରି ପକ୍ଷୀମାନେ ଉଡ଼ନ୍ତି, ସେପରି ଦଶମାସିଆ ଶିଶୁ, ଜରାୟୁ ସହିତ ତୁମେ ଛାଡ଼ିଯାଅ; ଜରାୟୁ ଛାଡ଼ିଯାଉ।
ଜରାଯୁଜଃ ପ୍ରଥମ ଉସ୍ରିଯୋ ଵୃଷା ଵାତାଭ୍ରଜା ସ୍ତନଯନ୍ନ୍ ଏତି ଵୃଷ୍ଟ୍ଯା । ସ ନୋ ମୃଡାତି ତନ୍ଵ ଋଜୁଗୋ ରୁଜନ୍ ଯ ଏକମୋଜସ୍ତ୍ରେଧା ଵିଚକ୍ରମେ
ଗର୍ଭରେ ଥିବା ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମା, ବୃଷ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ପବନ ଓ ମେଘରେ ଢାକା, ବର୍ଷା ସହିତ ଆସୁଥିବା ସେ, ସିଧା ଓ ବାକା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭଙ୍ଗ କରେ, ଏକ ଶକ୍ତିରେ ତିନି ପଥରେ ପଦକ୍ଷେପ କରେ, ସେ ଆମକୁ ନିରାପଦ ରଖୁନ୍ତୁ।
ଅଙ୍ଗେଅଙ୍ଗେ ଶୋଚିଷା ଶିଶ୍ରିଯାଣଂ ନମସ୍ଯନ୍ତସ୍ତ୍ଵା ହଵିଷା ଵିଧେମ । ଅଙ୍କାନ୍ତ୍ସମଙ୍କାନ୍ ହଵିଷା ଵିଧେମ ଯୋ ଅଗ୍ରଭୀତ୍ପର୍ଵାସ୍ଯା ଗ୍ରଭୀତା
ତୁମେ ଦେହର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଂଗରେ ଆଲୋକିତ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଆମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମକୁ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରୁଛୁ। ତୁମ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଂଗକୁ ମଧ୍ୟ ହବି ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରୁଛୁ, ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ଋତୁମାନ୍ୟ ଯୋଡ଼ାକୁ ଧରିଥିଲେ।
ମୁଞ୍ଚ ଶୀର୍ଷକ୍ତ୍ଯା ଉତ କାସ ଏନଂ ପରୁଷ୍ପରୁରାଵିଵେଶା ଯୋ ଅସ୍ଯ । ଯୋ ଅଭ୍ରଜା ଵାତଜା ଯଶ୍ଚ ଶୁଷ୍ମୋ ଵନସ୍ପତୀନ୍ତ୍ସଚତାଂ ପର୍ଵତାଂଶ୍ଚ
ତାଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ବେଥା ଓ କାଶିରୁ, ଏବଂ ଯେ ତୀବ୍ର ଯନ୍ତ୍ରଣା ତାଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ସେଠାରୁ ମୁକ୍ତ କର। ମେଘରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ପବନରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଓ ଜ୍ୱର, ଗଛ ଓ ପାହାଡ଼ ସହିତ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯାଆନ୍ତୁ।
ଶଂ ମେ ପରସ୍ମୈ ଗାତ୍ରାଯ ଶମସ୍ତ୍ଵଵରାଯ ମେ । ଶଂ ମେ ଚତୁର୍ଭ୍ଯୋ ଅଙ୍ଗେଭ୍ଯଃ ଶମସ୍ତୁ ତନ୍ଵେ ମମ
ମୋର ବାହାର ଅଂଗକୁ ଶାନ୍ତି ମିଳୁ, ମୋର ତଳ ଅଂଗକୁ ଶାନ୍ତି ମିଳୁ। ଚାରିଟିଏ ଅଂଗରେ ଶାନ୍ତି ହେଉ, ମୋ ଦେହରେ ଶାନ୍ତି ହେଉ।
ନମସ୍ତେ ଅସ୍ତୁ ଵିଦ୍ଯୁତେ ନମସ୍ତେ ସ୍ତନଯିତ୍ନଵେ । ନମସ୍ତେ ଅସ୍ତ୍ଵଶ୍ମନେ ଯେନା ଦୂଡାଶେ ଅସ୍ଯସି
ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ବିଜୁଳି; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଗର୍ଜନ; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ପାଥର, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପ୍ରହାର କର।
ନମସ୍ତେ ପ୍ରଵତୋ ନପାଦ୍ଯତସ୍ତପଃ ସମୂହସି । ମୃଡଯା ନସ୍ତନୂଭ୍ଯୋ ମଯସ୍ତୋକେଭ୍ଯସ୍କୃଧି
ପାହାଡ଼ର ସନ୍ତାନ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଯାହାର ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ଆମ ଦେହକୁ କୃପା କର, ଆମ ସନ୍ତାନମାନେ ଖୁସିରେ ରହନ୍ତୁ।
ପ୍ରଵତୋ ନପାନ୍ ନମ ଏଵାସ୍ତୁ ତୁଭ୍ଯଂ ନମସ୍ତେ ହେତଯେ ତପୁଷେ ଚ କୃଣ୍ମଃ । ଵିଦ୍ମ ତେ ଧାମ ପରମଂ ଗୁହା ଯତ୍ସମୁଦ୍ରେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତାସି ନାଭିଃ
ପାହାଡ଼ର ସନ୍ତାନ, ତୁମକୁ ସଦା ନମସ୍କାର। ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଅସ୍ତ୍ର; ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ତୀବ୍ର ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ। ଆମେ ଜାଣୁଛୁ, ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସ ସମୁଦ୍ର ଭିତରେ ଗୁପ୍ତ ଅଛି, ତୁମର ନାଭି ସେଠି ରହିଛି।
ଯାଂ ତ୍ଵା ଦେଵା ଅସୃଜନ୍ତ ଵିଶ୍ଵ ଇଷୁଂ କୃଣ୍ଵାନା ଅସନାଯ ଧୃଷ୍ଣୁମ୍ । ସା ନୋ ମୃଡ ଵିଦଥେ ଗୃଣାନା ତସ୍ଯୈ ତେ ନମୋ ଅସ୍ତୁ ଦେଵି
ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାଣ, ସେ ଦେବୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ବେଳେ, ସଭାରେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପାଳୁ ହେଉ। ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଭଗମସ୍ଯା ଵର୍ଚ ଆଦିଷ୍ଯଧି ଵୃକ୍ଷାଦିଵ ସ୍ରଜମ୍ । ମହାବୁଧ୍ନ ଇଵ ପର୍ଵତୋ ଜ୍ଯୋକ୍ପିତୃଷ୍ଵାସ୍ତାମ୍
ଏହି ଜନନୀଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ତୁମେ ପାଉ, ଯେପରି ଗଛରୁ ମାଳା ନିଆଯାଏ। ବଡ଼ ମୂଳ ଥିବା ପାହାଡ଼ ପରି, ତୁମେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପୂର୍ବଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରୁହ।
ଏଷା ତେ ରାଜନ୍ କନ୍ଯା ଵଧୂର୍ନି ଧୂଯତାଂ ଯମ । ସା ମାତୁର୍ବଧ୍ଯତାଂ ଗୃହେଽଥୋ ଭ୍ରାତୁରଥୋ ପିତୁଃ
ଏହି ତୁମର କନ୍ୟା ବଧୁ, ରାଜା ଯମ। ସେ ମାଆର ଘରକୁ, କିମ୍ବା ଭାଇର, କିମ୍ବା ବାପାଙ୍କ ଘରକୁ ନେଇଯିବେ।
ଏଷା ତେ କୁଲପା ରାଜନ୍ ତାମୁ ତେ ପରି ଦଦ୍ମସି । ଜ୍ଯୋକ୍ପିତୃଷ୍ଵାସାତା ଆ ଶୀର୍ଷ୍ଣଃ ଶମୋପ୍ଯାତ୍
ଏହି ତୁମର କୁଳର ରକ୍ଷକ, ରାଜା। ଆମେ ତାଙ୍କୁ ତୁମ ପାଖରେ ଦେଉଛୁ। ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପୂର୍ବଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରୁହନ୍ତୁ, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଶାନ୍ତି ହେଉ।
ଅସିତସ୍ଯ ତେ ବ୍ରହ୍ମଣା କଶ୍ଯପସ୍ଯ ଗଯସ୍ଯ ଚ । ଅନ୍ତଃକୋଶମିଵ ଜାମଯୋଽପି ନହ୍ଯାମି ତେ ଭଗମ୍
ଅସିତ, କଶ୍ୟପ ଓ ଗୟାଙ୍କ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଯେପରି ଗୃହର ମଧ୍ୟରେ ଜନନୀମାନେ ବନ୍ଧା ରହନ୍ତି, ସେପରି ମୁଁ ତୁମର ଭାଗ୍ୟକୁ ତୁମ ସହିତ ବନ୍ଧୁଛି।
ସଂ ସଂ ସ୍ରଵନ୍ତୁ ସିନ୍ଧଵଃ ସଂ ଵାତାଃ ସଂ ପତତ୍ରିଣଃ । ଇମଂ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରଦିଵୋ ମେ ଜୁଷନ୍ତାଂ ସଂସ୍ରାଵ୍ଯେଣ ହଵିଷା ଜୁହୋମି
ନଦୀମାନେ ଏକତ୍ରେ ବହୁନ୍ତୁ, ପବନମାନେ ଏକତ୍ରେ ହେଉନ୍ତୁ, ପକ୍ଷୀମାନେ ଏକତ୍ରେ ଆସନ୍ତୁ। ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଆକାଶରୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଏକତ୍ର ହବି ଦେଇ ମୁଁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି।
ଇହୈଵ ହଵମା ଯାତ ମ ଇହ ସଂସ୍ରାଵଣା ଉତେମଂ ଵର୍ଧଯତା ଗିରଃ । ଇହୈତୁ ସର୍ଵୋ ଯଃ ପଶୁରସ୍ମିନ୍ ତିଷ୍ଠତୁ ଯା ରଯିଃ
ଏଠାରେ ଆସ, ହବି ଦ୍ୱାରା ଡାକାଯାଇଥିବାମାନେ, ଏଠାରେ ଏକତ୍ର ଝରଣା ସହିତ ଆସ, ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ବଢ଼ା। ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ପଶୁ ଓ ଧନ ରୁହ।
ଯେ ନଦୀନାଂ ସଂସ୍ରଵନ୍ତ୍ଯୁତ୍ସାସଃ ସଦମକ୍ଷିତାଃ । ତେଭିର୍ମେ ସର୍ଵୈଃ ସଂସ୍ରାଵୈର୍ଧନଂ ସଂ ସ୍ରାଵଯାମସି
ଯେଉଁ ଅକ୍ଷୟ ଝରଣାମାନେ ନଦୀମାନଙ୍କର ଏକତ୍ରେ ବହୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଏକତ୍ର ଝରଣା ସହିତ, ଆମେ ଧନକୁ ଏକତ୍ର କରିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ଯେ ସର୍ପିଷଃ ସଂସ୍ରଵନ୍ତି କ୍ଷୀରସ୍ଯ ଚୋଦକସ୍ଯ ଚ ତେଭିର୍ମେ ସର୍ଵୈଃ ସଂସ୍ରାଵୈର୍ଧନଂ ସଂ ସ୍ରାଵଯାମସି
ଯେଉଁ ଘିଅ, ଦୁଧ ଓ ପାଣିର ଝରଣାମାନେ ଏକତ୍ରେ ବହୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଏକତ୍ର ଝରଣା ସହିତ, ଆମେ ଧନକୁ ଏକତ୍ର କରିବାକୁ ଚାହୁଁ।