ତାଂ ପୂଷଂ ଛିଵତମାମେରଯସ୍ଵ ଯସ୍ଯାଂ ବୀଜଂ ମନୁଷ୍ଯା ଵପନ୍ତି । ଯା ନ ଊରୂ ଉଶତୀ ଵିଶ୍ରଯାତି ଯସ୍ଯାମୁଶନ୍ତଃ ପ୍ରହରେମ ଶେପଃ
ପୂଷଣ, ସେଉଁଠି ନେଇଯାଉ, ଯେଉଁଠି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ବୀଜ ରୋପନ କରନ୍ତି। ଯାହାର ଉରୁ ଦୁର୍ବଳ ହୁଏନାହିଁ, ଯାହା ଶିଥିଳ ହୁଏନାହିଁ—ଶକ୍ତିଶାଳି ଯିଏ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ବନ୍ଧନ ଛାଡ଼ିବା।
ଆ ରୋହୋରୁମୁପ ଧତ୍ସ୍ଵ ହସ୍ତଂ ପରି ଷ୍ଵଜସ୍ଵ ଜାଯାଂ ସୁମନସ୍ଯମାନଃ । ପ୍ରଜାଂ କୃଣ୍ଵାଥାମିହ ମୋଦମାନୌ ଦୀର୍ଘଂ ଵାମାଯୁଃ ସଵିତା କୃଣୋତୁ
ତାଙ୍କର ହାତକୁ ନିଅ, ତୁମର ଉରୁରେ ରଖ; ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ତୁମର ବଧୁକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କର। ଏଠାରେ ଦୁଇଜଣେ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପାଦନ କରିବା, ଖୁସି ହେଉ; ସବିତା ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦେଉ।
ଆ ଵାଂ ପ୍ରଜାଂ ଜନଯତୁ ପ୍ରଜାପତିରହୋରାତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ସମନକ୍ତ୍ଵର୍ଯମା । ଅଦୁର୍ମଙ୍ଗଲୀ ପତିଲୋକମା ଵିଶେମଂ ଶଂ ନୋ ଭଵ ଦ୍ଵିପଦେ ଶଂ ଚତୁଷ୍ପଦେ
ପ୍ରଜାପତି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ଦେଉ; ଦିନ ଓ ରାତି ଆର୍ୟମା ସହିତ ଏକତା ଦେଉ। ଅଶୁଭ ଛଡ଼ି ପତିର ଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା; ଦୁଇପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଭଲ ରହିବା।
{୧୦} ଦେଵୈର୍ଦତ୍ତଂ ମନୁନା ସାକମେତଦ୍ଵାଧୂଯଂ ଵାସୋ ଵଧ୍ଵଶ୍ଚ ଵସ୍ତ୍ରମ୍ । ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଚିକିତୁଷେ ଦଦାତି ସ ଇଦ୍ରକ୍ଷାଂସି ତଲ୍ପାନି ହନ୍ତି
ଦେବତାମାନେ ଓ ମନୁ ସହିତ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏହି ବଧୁର ପୋଷାକ, ବଧୁ ଓ ବରର ପୋଷାକ। ଯିଏ ଏହାକୁ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦେଇଥାଏ, ସେ ଶୟନରୁ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଅଶୁଭ ଦୂର କରେ।
ଯଂ ମେ ଦତ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଭାଗଂ ଵଧୂଯୋର୍ଵାଧୂଯଂ ଵାସୋ ଵଧ୍ଵଶ୍ଚ ଵସ୍ତ୍ରମ୍ । ଯୁଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣେଽନୁମନ୍ଯମାନୌ ବୃହସ୍ପତେ ସାକମିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଦତ୍ତମ୍
ମୋତେ ଦିଆଯାଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଅଂଶ, ବଧୁର ପୋଷାକ, ବଧୁ ଓ ବରର ପୋଷାକ—ଦୁଇଜଣେ ସମ୍ମତି ଦେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦିଅ, ବୃହସ୍ପତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ।
ସ୍ଯୋନାଦ୍ଯୋନେରଧି ବଧ୍ଯମାନୌ ହସାମୁଦୌ ମହସା ମୋଦମାନୌ । ସୁଗୂ ସୁପୁତ୍ରୌ ସୁଗୃହୌ ତରାଥୋ ଜୀଵାଵୁଷସୋ ଵିଭାତୀଃ
ସୁଖଦ ବିବାହ ଶୟନରେ ବନ୍ଧି ହସୁଥିବା, ଏକାଉଁ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା—ଦୁଇଜଣେ ଭଲ ରକ୍ଷିତ, ଭଲ ସନ୍ତାନ, ଭଲ ଘରେ ରହିବା; ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଦେଖିବା।
ନଵଂ ଵସାନଃ ସୁରଭିଃ ସୁଵାସା ଉଦାଗାଂ ଜୀଵ ଉଷସୋ ଵିଭାତୀଃ । ଆଣ୍ଡାତ୍ପତତ୍ରୀଵାମୁକ୍ଷି ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦେନସସ୍ପରି
ନୂତନ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ସୁଗନ୍ଧିତ, ଭଲ ଭାବରେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ, ଜୀବନ୍ତ ଭାବରେ ଉଠି ଉଷାକୁ ଦେଖ। ଡିଉଁ ଭିତରୁ ପକ୍ଷୀ ପରି, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ।
ଶୁମ୍ଭନୀ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅନ୍ତିସୁମ୍ନେ ମହିଵ୍ରତେ । ଆପଃ ସପ୍ତ ସୁସ୍ରୁଵୁର୍ଦେଵୀସ୍ତା ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ସୁଶୋଭିତ ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ, ଉତ୍ତମ ଭାବରେ, ମହା ନିଶ୍ଚୟରେ; ସାତି ଦେବୀ ଜଳ ଝରିଛି—ସେମାନେ ଆମକୁ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ସୂର୍ଯାଯୈ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ମିତ୍ରାଯ ଵରୁଣାଯ ଚ । ଯେ ଭୂତସ୍ଯ ପ୍ରଚେତସସ୍ତେଭ୍ଯ ଇଦମକରଂ ନମଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟା, ଦେବତାମାନେ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ; ଯେଉଁମାନେ ଭୂତର ଜ୍ଞାନୀ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ନମସ୍କାର ଦେଇଛି।
ଯ ଋତେ ଚିଦଭିଶ୍ରିଷଃ ପୁରା ଜତ୍ରୁଭ୍ଯ ଆତୃଦଃ । ସଂଧାତା ସଂଧିଂ ମଘଵା ପୁରୂଵସୁର୍ନିଷ୍କର୍ତା ଵିହ୍ରୁତଂ ପୁନଃ
ଯିଏ କୌଣସି କ୍ରିୟା ଛଡ଼ି ଏକଥାରେ ଅଙ୍ଗକୁ ସମର୍ଥନ ଦେଇଥିଲେ—ସେ ଯୋଗଦାତା, ବନ୍ଧନକାରୀ, ଅନେକ ଦାନ ଦେଇଥିବା ମଘବନ, ହାରାଇଥିବାକୁ ପୁନଃ ଫେରାଇଥିବା।
ଅପାସ୍ମତ୍ତମ ଉଚ୍ଛତୁ ନୀଲଂ ପିଶଙ୍ଗମୁତ ଲୋହିତଂ ଯତ୍। ନିର୍ଦହନୀ ଯା ପୃଷାତକ୍ଯସ୍ମିନ୍ ତାଂ ସ୍ଥାଣାଵଧ୍ଯା ସଜାମି
କଳା, ପିତଳି ଓ ଲାଲ ଅନ୍ଧାର ଆମଠାରୁ ଦୂର ହେଉ। ଯେଉଁ ଦହିବା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏଠି ଅଛି, ମୁଁ ଏହାକୁ ଦଣ୍ଡରେ ରଖୁଛି।
ଯାଵତୀଃ କୃତ୍ଯା ଉପଵାସନେ ଯାଵନ୍ତୋ ରାଜ୍ଞୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ପାଶାଃ । ଵ୍ଯୃଦ୍ଧଯୋ ଯା ଅସମୃଦ୍ଧଯୋ ଯା ଅସ୍ମିନ୍ ତା ସ୍ଥାଣାଵଧି ସାଦଯାମି
ଯେଉଁଠି ବିବାହ ଶୟନରେ ଯେତେ ଅପକାର, ରାଜା ବରୁଣଙ୍କର ଯେତେ ବନ୍ଧନ, ଯେତେ ବିଫଳ ଓ ଅସଫଳତା ଏଠି ଅଛି, ମୁଁ ସେଗୁଡିକୁ ଦଣ୍ଡରେ ରଖୁଛି।
ଯା ମେ ପ୍ରିଯତମା ତନୂଃ ସା ମେ ବିଭାଯ ଵାସସଃ । ତସ୍ଯାଗ୍ରେ ତ୍ଵଂ ଵନସ୍ପତେ ନୀଵିଂ କୃଣୁଷ୍ଵ ମା ଵଯଂ ରିଷାମ
ମୋର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ଦେହଟିକୁ ଭଲ ଭାବରେ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧାଯାଉ। ହେ ବୃକ୍ଷ, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ତଳ ପୋଶାକ ତୁମେ ତିଆରି କର, ଯାହାଫଳରେ ଆମେ କୌଣସି କଷ୍ଟ ଭୋଗ ନ କରିବା।
{୧୧} ଯେ ଅନ୍ତା ଯାଵତୀଃ ସିଚୋ ଯ ଓତଵୋ ଯେ ଚ ତନ୍ତଵଃ । ଵାସୋ ଯତ୍ପତ୍ନୀଭିରୁତଂ ତନ୍ ନ ସ୍ଯୋନମୁପ ସ୍ପୃଶାତ୍
ଯେଉଁ ସବୁ ଶେଷ, ଯେଉଁ ସବୁ ସୂତା, ତାଣା ଓ ଓଡ଼ାନା ଅଛି, ଏବଂ ଯେଉଁ ସବୁ ଧାଗା ଅଛି—ସେଇ ପତ୍ନୀମାନେ ଯେ ପୋଶାକ ବୁନିଛନ୍ତି, ସେହି ପୋଶାକ ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଛୁଆଁ ଦିଅ।
ଉଶତୀଃ କନ୍ଯଲା ଇମାଃ ପିତୃଲୋକାତ୍ପତିଂ ଯତୀଃ । ଅଵ ଦୀକ୍ଷାମସୃକ୍ଷତ ସ୍ଵାହା
ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କନ୍ୟାମାନେ ପିତୃଲୋକୁ ଛାଡ଼ି ପତିଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୀକ୍ଷାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ—ସ୍ୱାହା।
ବୃହସ୍ପତିନାଵସୃଷ୍ଟାଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଧାରଯନ୍ । ଵର୍ଚୋ ଗୋଷୁ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଂ ଯତ୍ତେନେମାଂ ସଂ ସୃଜାମସି
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ, ଗାଈମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଯେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା—ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଥାଉ।
ବୃହସ୍ପତିନାଵସୃଷ୍ଟାଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଧାରଯନ୍ । ତେଜୋ ଗୋଷୁ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଂ ଯତ୍ତେନେମାଂ ସଂ ସୃଜାମସି
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ, ଗାଈମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଯେ ତେଜ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା—ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଥାଉ।
ବୃହସ୍ପତିନାଵସୃଷ୍ଟାଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଧାରଯନ୍ । ଭଜୋ ଗୋଷୁ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ଯସ୍ତେନେମାଂ ସଂ ସୃଜାମସି
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ, ଗାଈମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଯେ ଶକ୍ତି ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା—ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଥାଉ।
ବୃହସ୍ପତିନାଵସୃଷ୍ଟାଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଧାରଯନ୍ । ଯଶୋ ଗୋଷୁ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଂ ଯତ୍ତେନେମାଂ ସଂ ସୃଜାମସି
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ, ଗାଈମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଯେ ଯଶ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା—ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଥାଉ।
ବୃହସ୍ପତିନାଵସୃଷ୍ଟାଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଧାରଯନ୍ । ପଯୋ ଗୋଷୁ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଂ ଯତ୍ତେନେମାଂ ସଂ ସୃଜାମସି
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ, ଗାଈମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଯେ ଦୁଧ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା—ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଥାଉ।
ବୃହସ୍ପତିନାଵସୃଷ୍ଟାଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଧାରଯନ୍ । ରସୋ ଗୋଷୁ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ଯସ୍ତେନେମାଂ ସଂ ସୃଜାମସି
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ, ଗାଈମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଯେ ରସ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା—ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଥାଉ।
ଯଦୀମେ କେଶିନୋ ଜନା ଗୃହେ ତେ ସମନର୍ତିଷୂ ରୋଦେନ କୃଣ୍ଵନ୍ତୋଽଘମ୍ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟ୍ଵା ତସ୍ମାଦେନସଃ ସଵିତା ଚ ପ୍ର ମୁଞ୍ଚତାମ୍
ଯଦି ଏହି ଦୀର୍ଘ କେଶ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଘରେ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦି କାହାକୁ ଅପମାନ କରନ୍ତି, ତେବେ ଅଗ୍ନି ଓ ସବିତା ତୁମକୁ ସେହି ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।
ଯଦୀଯଂ ଦୁହିତା ତଵ ଵିକେଶ୍ଯରୁଦଦ୍ଗୃହେ ରୋଦେନ କୃଣ୍ଵତ୍ଯଘମ୍ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟ୍ଵା ତସ୍ମାଦେନସଃ ସଵିତା ଚ ପ୍ର ମୁଞ୍ଚତାମ୍
ଯଦି ତୁମର କନ୍ୟା ବିଖୁଲ କେଶରେ ଘରେ ବସି କାନ୍ଦି ଦୁଃଖ କରେ, ଏବଂ ତାହାର କାନ୍ଦିବାରୁ କୌଣସି ଅପମାନ ହୁଏ, ତେବେ ଅଗ୍ନି ଓ ସବିତା ତୁମକୁ ସେହି ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।
{୧୨} ଯଜ୍ଜାମଯୋ ଯଦ୍ଯୁଵତଯୋ ଗୃହେ ତେ ସମନର୍ତିଷୂ ରୋଦେନ କୃଣ୍ଵତୀରଘମ୍ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟ୍ଵା ତସ୍ମାଦେନସଃ ସଵିତା ଚ ପ୍ର ମୁଞ୍ଚତାମ୍
ଯଦି ଭଉଣୀମାନେ କିମ୍ବା ଯୁବତୀମାନେ ଘରେ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦି ଅପମାନ କରନ୍ତି, ତେବେ ଅଗ୍ନି ଓ ସବିତା ତୁମକୁ ସେହି ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।
ଯତ୍ତେ ପ୍ରଜାଯାଂ ପଶୁଷୁ ଯଦ୍ଵା ଗୃହେଷୁ ନିଷ୍ଠିତମଘକୃଦ୍ଭିରଘଂ କୃତମ୍ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟ୍ଵା ତସ୍ମାଦେନସଃ ସଵିତା ଚ ପ୍ର ମୁଞ୍ଚତାମ୍
ତୁମର ସନ୍ତାନ, ପଶୁ କିମ୍ବା ଘରରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଯେଉଁ ଅପକାର କରିଛନ୍ତି, ତାହାରୁ ଅଗ୍ନି ଓ ସବିତା ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।
ଇଯଂ ନାର୍ଯୁପ ବ୍ରୂତେ ପୂଲ୍ଯାନ୍ଯାଵପନ୍ତିକା । ଦୀର୍ଘାଯୁରସ୍ତୁ ମେ ପତିର୍ଜୀଵାତି ଶରଦଃ ଶତମ୍
ଏହି ନାରୀ, ଯିଏ ବାପାଘର ଛାଡ଼ିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, କହୁଛନ୍ତି: ମୋର ସ୍ୱାମୀ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଉନ୍ତୁ, ସେ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚନ୍ତୁ।
ଇହେମାଵିନ୍ଦ୍ର ସଂ ନୁଦ ଚକ୍ରଵାକେଵ ଦଂପତୀ । ପ୍ରଜଯୈନୌ ସ୍ଵସ୍ତକୌ ଵିଶ୍ଵମାଯୁର୍ଵ୍ଯଶ୍ନୁତାମ୍
ଏଠାରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ପରି ଦମ୍ପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବିରୋଧ ଦୂର କର। ସେମାନେ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଶୁଭ ହେଉନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଆୟୁଷ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ।
ଯଦାସନ୍ଦ୍ଯାମୁପଧାନେ ଯଦ୍ଵୋପଵାସନେ କୃତମ୍ । ଵିଵାହେ କୃତ୍ଯାଂ ଯାଂ ଚକ୍ରୁରାସ୍ନାନେ ତାଂ ନି ଦଧ୍ମସି
ବିବାହ କିମ୍ବା ସ୍ନାନ ସମୟରେ ବିଛାନା କିମ୍ବା ଆସନରେ ଯେଉଁ ଦୋଷ କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ରତା ହୋଇଥିଲା, ତାହାକୁ ଆମେ ପଛେ ଛାଡ଼ିଦେଉ।
ଯଦ୍ଦୁଷ୍କୃତଂ ଯଚ୍ଛମଲଂ ଵିଵାହେ ଵହତୌ ଚ ଯତ୍। ତତ୍ସଂଭଲସ୍ଯ କମ୍ବଲେ ମୃଜ୍ମହେ ଦୁରିତଂ ଵଯମ୍
ବିବାହ କିମ୍ବା ନେଇଯିବା ସମୟରେ ଯେଉଁ ଦୁଷ୍କର୍ମ କିମ୍ବା ମଳ ହୋଇଥିଲା, ସେସବୁକୁ ସମ୍ଭଳାର କମ୍ବଳ ଉପରେ ଆମେ ପରିଷ୍କାର କରୁଛୁ; ଆମେ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦୂର କରୁଛୁ।
ସଂଭଲେ ମଲଂ ସାଦଯିତ୍ଵା କମ୍ବଲେ ଦୁରିତଂ ଵଯମ୍ । ଅଭୂମ ଯଜ୍ଞିଯାଃ ଶୁଦ୍ଧାଃ ପ୍ର ଣ ଆଯୂଂଷି ତାରିଷତ୍
ସମ୍ଭଳାର କମ୍ବଳ ଉପରେ ମଳ ଦୂର କରି, ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ପରିଷ୍କାର କରି, ଆମେ ବଳିଦାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ହେଲୁ; ଆମେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଉପରେ ପହଞ୍ଚିବା।