ସୁମଙ୍ଗଲୀରିଯଂ ଵଧୂରିମାଂ ସମେତ ପଶ୍ଯତ । ସୌଭାଗ୍ଯମସ୍ଯୈ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦୌର୍ଭାଗ୍ଯୈର୍ଵିପରେତନ
ଏହି ବଧୂ ଶୁଭ; ସମସ୍ତେ ଏକଠି ହେଉ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖ। ତାଙ୍କୁ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ, ଅଭାଗ୍ୟକୁ ଦୂର କର।
ଯା ଦୁର୍ହାର୍ଦୋ ଯୁଵତଯୋ ଯାଶ୍ଚେହ ଜରତୀରପି । ଵର୍ଚୋ ନ୍ଵସ୍ଯୈ ସଂ ଦତ୍ତାଥାସ୍ତଂ ଵିପରେତନ
ଯେଉଁ ଯୁବତୀମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଏଠାରେ ଯେଉଁ ବୃଦ୍ଧାମାନେ ଅଛନ୍ତି — ସେମାନଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଏହି ବଧୂଙ୍କୁ ମିଳୁ, ତାଙ୍କ ଅଭାଗ୍ୟ ଦୂର ହେଉ।
ରୁକ୍ମପ୍ରସ୍ତରଣଂ ଵହ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଣି ବିଭ୍ରତମ୍ । ଆରୋହତ୍ସୂର୍ଯା ସାଵିତ୍ରୀ ବୃହତେ ସୌଭଗାଯ କମ୍
ସମସ୍ତ ଆକୃତି ଧାରଣ କରୁଥିବା ସୁନା ଆବରଣ ଆଣ। ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ କନ୍ୟା ସୂର୍ଯ୍ୟା ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଚଢ଼ନ୍ତୁ।
{୯} ଆ ରୋହ ତଲ୍ପଂ ସୁମନସ୍ଯମାନେହ ପ୍ରଜାଂ ଜନଯ ପତ୍ଯେ ଅସ୍ମୈ । ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଵ ସୁବୁଧା ବୁଧ୍ଯମାନା ଜ୍ଯୋତିରଗ୍ରା ଉଷସଃ ପ୍ରତି ଜାଗରାସି
ସୁଖି ମନେ ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ଚଢ଼; ଏଠାରେ, ଏହି ପତି ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ପରି ସଚେତନ ହୋଇ, ଆଲୋକ ଧାରଣ କର, ପ୍ରଭାତ ଆସିଲେ ତୁମେ ଜାଗିଉ।
ଦେଵା ଅଗ୍ରେ ନ୍ଯପଦ୍ଯନ୍ତ ପତ୍ନୀଃ ସମସ୍ପୃଶନ୍ତ ତନ୍ଵସ୍ତନୂଭିଃ । ସୂର୍ଯେଵ ନାରି ଵିଶ୍ଵରୂପା ମହିତ୍ଵା ପ୍ରଜାଵତୀ ପତ୍ଯା ସଂ ଭଵେହ
ଦେବତାମାନେ ଆରମ୍ଭରେ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ; ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏକାଉଁକୁ ଦେହରେ ଛୁଇଁଲେ। ହେ ନାରୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ନିଜ ରୂପକୁ ବିଭିନ୍ନ କର, ମହାନ ମର୍ଯ୍ୟାଦାରେ ରହ, ସନ୍ତାନବତୀ ହେଉ; ଏଠାରେ ତୁମର ପତି ସହିତ ଏକତା ହେଉ।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠେତୋ ଵିଶ୍ଵାଵସୋ ନମସେଡାମହେ ତ୍ଵା । ଜାମିମିଚ୍ଛ ପିତୃଷଦଂ ନ୍ଯକ୍ତାଂ ସ ତେ ଭାଗୋ ଜନୁଷା ତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଧି
ଉଠ, ହେ ବିଶ୍ୱାବସୁ; ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁ। ତୁମର ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନିଜ ଜାତିଜନକୁ ଖୋଜ; ଜନ୍ମରେ ତୁମର ଅଂଶ ତାଙ୍କ ସହିତ ଅଛି—ଏହାକୁ ଜାଣ।
ଅପ୍ସରସଃ ସଧମାଦଂ ମଦନ୍ତି ହଵିର୍ଧାନମନ୍ତରା ସୂର୍ଯଂ ଚ । ତାସ୍ତେ ଜନିତ୍ରମଭି ତାଃ ପରେହି ନମସ୍ତେ ଗନ୍ଧର୍ଵର୍ତୁନା କୃଣୋମି
ଅପ୍ସରାମାନେ ସମ୍ମିଳିତ ଭୋଜନରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ହବି ଦେବା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ। ତୁମର ଉତ୍ପତ୍ତି ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉ, ସେଠାକୁ; ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ତୁମକୁ ପଠାଉଛି।
ନମୋ ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ଯ ନମସେ ନମୋ ଭାମାଯ ଚକ୍ଷୁଷେ ଚ କୃଣ୍ମଃ । ଵିଶ୍ଵାଵସୋ ବ୍ରହ୍ମଣା ତେ ନମୋଽଭି ଜାଯା ଅପ୍ସରସଃ ପରେହି
ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଭାମା ଓ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ବିଶ୍ୱାବସୁ, ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣରେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ହେ ବଧୁ, ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଆଗେ ବଢ଼।
ରାଯା ଵଯଂ ସୁମନସଃ ସ୍ଯାମୋଦିତୋ ଗନ୍ଧର୍ଵମାଵୀଵୃତାମ । ଅଗନ୍ତ୍ସ ଦେଵଃ ପରମଂ ସଧସ୍ଥମଗନ୍ମ ଯତ୍ର ପ୍ରତିରନ୍ତ ଆଯୁଃ
ଧନରେ ଆମେ ସୁମନା ହେଉ, ଆନନ୍ଦ କରିବା; ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ଡାକିବା। ଦେବତା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି; ଆମେ ସେଠି ଆସିଛୁ, ଯେଉଁଠି ଜୀବନ ନବୀନ ହୁଏ।
ସଂ ପିତରାଵୃତ୍ଵିଯେ ସୃଜେଥାଂ ମାତା ପିତା ଚ ରେତସୋ ଭଵାଥଃ । ମର୍ଯ ଇଵ ଯୋଷାମଧି ରୋହଯୈନାଂ ପ୍ରଜାଂ କୃଣ୍ଵାଥାମିହ ପୁଷ୍ଯତଂ ରଯିମ୍
ମା ଓ ପିତା, ବୀଜ ଦେବା ଦାତା ଭାବରେ, ବଧୁକୁ ପଠାନ୍ତୁ; ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ପରି, ବିବାହ ଶୟନରେ ଏହାକୁ ରଖନ୍ତୁ। ଏଠାରେ, ତୁମେ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପାଦନ କରିବା ଓ ଧନରେ ସମୃଦ୍ଧି ହେଉ।
ତାଂ ପୂଷଂ ଛିଵତମାମେରଯସ୍ଵ ଯସ୍ଯାଂ ବୀଜଂ ମନୁଷ୍ଯା ଵପନ୍ତି । ଯା ନ ଊରୂ ଉଶତୀ ଵିଶ୍ରଯାତି ଯସ୍ଯାମୁଶନ୍ତଃ ପ୍ରହରେମ ଶେପଃ
ପୂଷଣ, ସେଉଁଠି ନେଇଯାଉ, ଯେଉଁଠି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ବୀଜ ରୋପନ କରନ୍ତି। ଯାହାର ଉରୁ ଦୁର୍ବଳ ହୁଏନାହିଁ, ଯାହା ଶିଥିଳ ହୁଏନାହିଁ—ଶକ୍ତିଶାଳି ଯିଏ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ବନ୍ଧନ ଛାଡ଼ିବା।
ଆ ରୋହୋରୁମୁପ ଧତ୍ସ୍ଵ ହସ୍ତଂ ପରି ଷ୍ଵଜସ୍ଵ ଜାଯାଂ ସୁମନସ୍ଯମାନଃ । ପ୍ରଜାଂ କୃଣ୍ଵାଥାମିହ ମୋଦମାନୌ ଦୀର୍ଘଂ ଵାମାଯୁଃ ସଵିତା କୃଣୋତୁ
ତାଙ୍କର ହାତକୁ ନିଅ, ତୁମର ଉରୁରେ ରଖ; ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ତୁମର ବଧୁକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କର। ଏଠାରେ ଦୁଇଜଣେ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପାଦନ କରିବା, ଖୁସି ହେଉ; ସବିତା ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦେଉ।
ଆ ଵାଂ ପ୍ରଜାଂ ଜନଯତୁ ପ୍ରଜାପତିରହୋରାତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ସମନକ୍ତ୍ଵର୍ଯମା । ଅଦୁର୍ମଙ୍ଗଲୀ ପତିଲୋକମା ଵିଶେମଂ ଶଂ ନୋ ଭଵ ଦ୍ଵିପଦେ ଶଂ ଚତୁଷ୍ପଦେ
ପ୍ରଜାପତି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ଦେଉ; ଦିନ ଓ ରାତି ଆର୍ୟମା ସହିତ ଏକତା ଦେଉ। ଅଶୁଭ ଛଡ଼ି ପତିର ଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା; ଦୁଇପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଭଲ ରହିବା।
{୧୦} ଦେଵୈର୍ଦତ୍ତଂ ମନୁନା ସାକମେତଦ୍ଵାଧୂଯଂ ଵାସୋ ଵଧ୍ଵଶ୍ଚ ଵସ୍ତ୍ରମ୍ । ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଚିକିତୁଷେ ଦଦାତି ସ ଇଦ୍ରକ୍ଷାଂସି ତଲ୍ପାନି ହନ୍ତି
ଦେବତାମାନେ ଓ ମନୁ ସହିତ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏହି ବଧୁର ପୋଷାକ, ବଧୁ ଓ ବରର ପୋଷାକ। ଯିଏ ଏହାକୁ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦେଇଥାଏ, ସେ ଶୟନରୁ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଅଶୁଭ ଦୂର କରେ।
ଯଂ ମେ ଦତ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଭାଗଂ ଵଧୂଯୋର୍ଵାଧୂଯଂ ଵାସୋ ଵଧ୍ଵଶ୍ଚ ଵସ୍ତ୍ରମ୍ । ଯୁଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣେଽନୁମନ୍ଯମାନୌ ବୃହସ୍ପତେ ସାକମିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଦତ୍ତମ୍
ମୋତେ ଦିଆଯାଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଅଂଶ, ବଧୁର ପୋଷାକ, ବଧୁ ଓ ବରର ପୋଷାକ—ଦୁଇଜଣେ ସମ୍ମତି ଦେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦିଅ, ବୃହସ୍ପତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ।
ସ୍ଯୋନାଦ୍ଯୋନେରଧି ବଧ୍ଯମାନୌ ହସାମୁଦୌ ମହସା ମୋଦମାନୌ । ସୁଗୂ ସୁପୁତ୍ରୌ ସୁଗୃହୌ ତରାଥୋ ଜୀଵାଵୁଷସୋ ଵିଭାତୀଃ
ସୁଖଦ ବିବାହ ଶୟନରେ ବନ୍ଧି ହସୁଥିବା, ଏକାଉଁ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା—ଦୁଇଜଣେ ଭଲ ରକ୍ଷିତ, ଭଲ ସନ୍ତାନ, ଭଲ ଘରେ ରହିବା; ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଦେଖିବା।
ନଵଂ ଵସାନଃ ସୁରଭିଃ ସୁଵାସା ଉଦାଗାଂ ଜୀଵ ଉଷସୋ ଵିଭାତୀଃ । ଆଣ୍ଡାତ୍ପତତ୍ରୀଵାମୁକ୍ଷି ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦେନସସ୍ପରି
ନୂତନ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ସୁଗନ୍ଧିତ, ଭଲ ଭାବରେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ, ଜୀବନ୍ତ ଭାବରେ ଉଠି ଉଷାକୁ ଦେଖ। ଡିଉଁ ଭିତରୁ ପକ୍ଷୀ ପରି, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ।
ଶୁମ୍ଭନୀ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅନ୍ତିସୁମ୍ନେ ମହିଵ୍ରତେ । ଆପଃ ସପ୍ତ ସୁସ୍ରୁଵୁର୍ଦେଵୀସ୍ତା ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ସୁଶୋଭିତ ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ, ଉତ୍ତମ ଭାବରେ, ମହା ନିଶ୍ଚୟରେ; ସାତି ଦେବୀ ଜଳ ଝରିଛି—ସେମାନେ ଆମକୁ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ସୂର୍ଯାଯୈ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ମିତ୍ରାଯ ଵରୁଣାଯ ଚ । ଯେ ଭୂତସ୍ଯ ପ୍ରଚେତସସ୍ତେଭ୍ଯ ଇଦମକରଂ ନମଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟା, ଦେବତାମାନେ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ; ଯେଉଁମାନେ ଭୂତର ଜ୍ଞାନୀ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ନମସ୍କାର ଦେଇଛି।
ଯ ଋତେ ଚିଦଭିଶ୍ରିଷଃ ପୁରା ଜତ୍ରୁଭ୍ଯ ଆତୃଦଃ । ସଂଧାତା ସଂଧିଂ ମଘଵା ପୁରୂଵସୁର୍ନିଷ୍କର୍ତା ଵିହ୍ରୁତଂ ପୁନଃ
ଯିଏ କୌଣସି କ୍ରିୟା ଛଡ଼ି ଏକଥାରେ ଅଙ୍ଗକୁ ସମର୍ଥନ ଦେଇଥିଲେ—ସେ ଯୋଗଦାତା, ବନ୍ଧନକାରୀ, ଅନେକ ଦାନ ଦେଇଥିବା ମଘବନ, ହାରାଇଥିବାକୁ ପୁନଃ ଫେରାଇଥିବା।
ଅପାସ୍ମତ୍ତମ ଉଚ୍ଛତୁ ନୀଲଂ ପିଶଙ୍ଗମୁତ ଲୋହିତଂ ଯତ୍। ନିର୍ଦହନୀ ଯା ପୃଷାତକ୍ଯସ୍ମିନ୍ ତାଂ ସ୍ଥାଣାଵଧ୍ଯା ସଜାମି
କଳା, ପିତଳି ଓ ଲାଲ ଅନ୍ଧାର ଆମଠାରୁ ଦୂର ହେଉ। ଯେଉଁ ଦହିବା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏଠି ଅଛି, ମୁଁ ଏହାକୁ ଦଣ୍ଡରେ ରଖୁଛି।
ଯାଵତୀଃ କୃତ୍ଯା ଉପଵାସନେ ଯାଵନ୍ତୋ ରାଜ୍ଞୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ପାଶାଃ । ଵ୍ଯୃଦ୍ଧଯୋ ଯା ଅସମୃଦ୍ଧଯୋ ଯା ଅସ୍ମିନ୍ ତା ସ୍ଥାଣାଵଧି ସାଦଯାମି
ଯେଉଁଠି ବିବାହ ଶୟନରେ ଯେତେ ଅପକାର, ରାଜା ବରୁଣଙ୍କର ଯେତେ ବନ୍ଧନ, ଯେତେ ବିଫଳ ଓ ଅସଫଳତା ଏଠି ଅଛି, ମୁଁ ସେଗୁଡିକୁ ଦଣ୍ଡରେ ରଖୁଛି।
ଯା ମେ ପ୍ରିଯତମା ତନୂଃ ସା ମେ ବିଭାଯ ଵାସସଃ । ତସ୍ଯାଗ୍ରେ ତ୍ଵଂ ଵନସ୍ପତେ ନୀଵିଂ କୃଣୁଷ୍ଵ ମା ଵଯଂ ରିଷାମ
ମୋର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ଦେହଟିକୁ ଭଲ ଭାବରେ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧାଯାଉ। ହେ ବୃକ୍ଷ, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ତଳ ପୋଶାକ ତୁମେ ତିଆରି କର, ଯାହାଫଳରେ ଆମେ କୌଣସି କଷ୍ଟ ଭୋଗ ନ କରିବା।
{୧୧} ଯେ ଅନ୍ତା ଯାଵତୀଃ ସିଚୋ ଯ ଓତଵୋ ଯେ ଚ ତନ୍ତଵଃ । ଵାସୋ ଯତ୍ପତ୍ନୀଭିରୁତଂ ତନ୍ ନ ସ୍ଯୋନମୁପ ସ୍ପୃଶାତ୍
ଯେଉଁ ସବୁ ଶେଷ, ଯେଉଁ ସବୁ ସୂତା, ତାଣା ଓ ଓଡ଼ାନା ଅଛି, ଏବଂ ଯେଉଁ ସବୁ ଧାଗା ଅଛି—ସେଇ ପତ୍ନୀମାନେ ଯେ ପୋଶାକ ବୁନିଛନ୍ତି, ସେହି ପୋଶାକ ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଛୁଆଁ ଦିଅ।
ଉଶତୀଃ କନ୍ଯଲା ଇମାଃ ପିତୃଲୋକାତ୍ପତିଂ ଯତୀଃ । ଅଵ ଦୀକ୍ଷାମସୃକ୍ଷତ ସ୍ଵାହା
ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କନ୍ୟାମାନେ ପିତୃଲୋକୁ ଛାଡ଼ି ପତିଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୀକ୍ଷାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ—ସ୍ୱାହା।
ବୃହସ୍ପତିନାଵସୃଷ୍ଟାଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଧାରଯନ୍ । ଵର୍ଚୋ ଗୋଷୁ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଂ ଯତ୍ତେନେମାଂ ସଂ ସୃଜାମସି
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ, ଗାଈମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଯେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା—ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଥାଉ।
ବୃହସ୍ପତିନାଵସୃଷ୍ଟାଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଧାରଯନ୍ । ତେଜୋ ଗୋଷୁ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଂ ଯତ୍ତେନେମାଂ ସଂ ସୃଜାମସି
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ, ଗାଈମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଯେ ତେଜ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା—ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଥାଉ।
ବୃହସ୍ପତିନାଵସୃଷ୍ଟାଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଧାରଯନ୍ । ଭଜୋ ଗୋଷୁ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ଯସ୍ତେନେମାଂ ସଂ ସୃଜାମସି
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ, ଗାଈମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଯେ ଶକ୍ତି ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା—ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଥାଉ।
ବୃହସ୍ପତିନାଵସୃଷ୍ଟାଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଧାରଯନ୍ । ଯଶୋ ଗୋଷୁ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଂ ଯତ୍ତେନେମାଂ ସଂ ସୃଜାମସି
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ, ଗାଈମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଯେ ଯଶ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା—ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଥାଉ।
ବୃହସ୍ପତିନାଵସୃଷ୍ଟାଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଧାରଯନ୍ । ପଯୋ ଗୋଷୁ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଂ ଯତ୍ତେନେମାଂ ସଂ ସୃଜାମସି
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ, ଗାଈମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଯେ ଦୁଧ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା—ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଥାଉ।