ଏମଂ ପନ୍ଥାମରୁକ୍ଷାମ ସୁଗଂ ସ୍ଵସ୍ତିଵାହନମ୍ । ଯସ୍ମିନ୍ ଵୀରୋ ନ ରିଷ୍ଯତ୍ଯନ୍ଯେଷାଂ ଵିନ୍ଦତେ ଵସୁ
ଆମେ ଏହି ସହଜ ଓ ଶୁଭଦାୟକ ପଥକୁ ଚୟନ କରୁ, ଯେଉଁଠି ଶୂର ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଧନ ଲାଭ କରିଥାଏ ଏବଂ କଷ୍ଟ ଭୋଗ କରିନାହିଁ।
ଇଦଂ ସୁ ମେ ନରଃ ଶୃଣୁତ ଯଯାଶିଷା ଦଂପତୀ ଵାମମଶ୍ନୁତଃ । ଯେ ଗନ୍ଧର୍ଵା ଅପ୍ସରସଶ୍ଚ ଦେଵୀରେଷୁ ଵାନସ୍ପତ୍ଯେଷୁ ଯେଽଧି ତସ୍ଥୁଃ । ସ୍ଯୋନାସ୍ତେ ଅସ୍ଯୈ ଵଧ୍ଵୈ ଭଵନ୍ତୁ ମା ହିଂସିଷୁର୍ଵହତୁମୁହ୍ଯମାନମ୍
ହେ ଲୋକମାନେ, ଏହି ଶୁଣନ୍ତୁ, ଯାହା ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଦମ୍ପତି ଦୁଇଜଣ ଏକାଠି ଶୁଭ ଜୀବନ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବେ। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା ଓ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଗଛରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ବଧୁ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ; ନୂତନ ଘରକୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ସେମାନେ କଷ୍ଟ ଦେଉନାହିଁ।
ଯେ ଵଧ୍ଵଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଂ ଵହତୁଂ ଯକ୍ଷ୍ମା ଯନ୍ତି ଜନାମନୁ । ପୁନସ୍ତାନ୍ ଯଜ୍ଞିଯା ଦେଵା ନଯନ୍ତୁ ଯତ ଆଗତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଲୋକଙ୍କ ପଛରେ ବଧୁକୁ ରୋଗ ଦେଇଥାନ୍ତି, ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସେମାନେକୁ ଯେଉଁଠୁ ଆସିଥିଲେ, ସିଏଠିକୁ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତୁ।
{୭} ମା ଵିଦନ୍ ପରିପନ୍ଥିନୋ ଯ ଆସୀଦନ୍ତି ଦଂପତୀ । ସୁଗେନ ଦୁର୍ଗମତୀତାମପ ଦ୍ରାନ୍ତ୍ଵରାତଯଃ
ଯେଉଁ ଚୋରମାନେ ଦମ୍ପତିକୁ ହାନି କରିବାକୁ ଲୁଚି ରହିଛନ୍ତି, ସେମାନେ କଷ୍ଟ ଦେଉନାହିଁ। ଆପଣମାନେ ସୁଖଦ ଭାବରେ ଦୁର୍ଗମ ସ୍ଥାନ ଅତିକ୍ରମ କରିବାବେଳେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ଚାଲିଯାନ୍ତୁ।
ସଂ କାଶଯାମି ଵହତୁଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ଗୃହୈରଘୋରେଣ ଚକ୍ଷୁଷା ମିତ୍ରିଯେଣ । ପର୍ଯାଣଦ୍ଧଂ ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ଯଦସ୍ତି ସ୍ଯୋନଂ ପତିଭ୍ଯଃ ସଵିତା ତତ୍କୃଣୋତୁ
ମୁଁ ବଧୁ ଗାଡ଼ିକୁ ବ୍ରହ୍ମ, ଘର, ଶାନ୍ତ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ମିତ୍ରତା ସହିତ ଯୋଡ଼ିଛି। ଯେଉଁ ଗାଡ଼ି ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ବନ୍ଧାଯାଇଛି, ସବିତା ଏହାକୁ ପତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଖଦ କରନ୍ତୁ।
ଶିଵା ନାରୀଯମସ୍ତମାଗନ୍ନ୍ ଇମଂ ଧାତା ଲୋକମସ୍ଯୈ ଦିଦେଶ । ତାମର୍ଯମା ଭଗୋ ଅଶ୍ଵିନୋଭା ପ୍ରଜାପତିଃ ପ୍ରଜଯା ଵର୍ଧଯନ୍ତୁ
ଏକ ଶୁଭ ନାରୀ ଘରକୁ ଆସିଛି; ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତାଙ୍କୁ ଏହି ସ୍ଥାନ ଦେଇଛନ୍ତି। ଆର୍ୟମା, ଭଗ, ଅଶ୍ୱିନୀ ଏବଂ ପ୍ରଜାପତି ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ସହିତ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ।
ଆତ୍ମନ୍ଵତ୍ଯୁର୍ଵରା ନାରୀଯମାଗନ୍ ତସ୍ଯାଂ ନରୋ ଵପତ ବୀଜମସ୍ଯାମ୍ । ସା ଵଃ ପ୍ରଜାଂ ଜନଯଦ୍ଵକ୍ଷଣାଭ୍ଯୋ ବିଭ୍ରତୀ ଦୁଗ୍ଧମୃଷଭସ୍ଯ ରେତଃ
ସ୍ୱୟଂ ଆତ୍ମାନ୍ୱିତ, ଉତ୍ତମ ଜନନୀ ଏଠାକୁ ଆସୁନ୍ତୁ; ପୁରୁଷ ତାଙ୍କ ଭିତରେ ବୀଜ ବପନ୍ତୁ। ସେ ତୁମମାନେ ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେଉ, ତାଙ୍କ ଛାତିରୁ ଦୁଧ ଓ ବୃଷଭର ସାର ଧାରଣ କରି।
ପ୍ରତି ତିଷ୍ଠ ଵିରାଡସି ଵିଷ୍ଣୁରିଵେହ ସରସ୍ଵତି । ସିନୀଵାଲି ପ୍ର ଜାଯତାଂ ଭଗସ୍ଯ ସୁମତାଵସତ୍
ଦୃଢ଼ ହୁଅ, ଏଠାରେ ତୁମେ ମହାନ୍, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି, ହେ ସରସ୍ୱତୀ। ସିନୀବାଳୀ ଜନ୍ମ ନେଉ, ଭଗର ଭଲ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବସି।
ଉଦ୍ଵ ଊର୍ମିଃ ଶମ୍ଯା ହନ୍ତ୍ଵାପୋ ଯୋକ୍ତ୍ରାଣି ମୁଞ୍ଚତ । ମାଦୁଷ୍କୃତୌ ଵ୍ଯେନସାଵଘ୍ନ୍ଯାଵଶୁନମାରତାମ୍
ଉପରକୁ ତରଙ୍ଗ ଉଠୁ, ସେ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଆଘାତ କରୁ; ହେ ଜଳ, ବନ୍ଧନ ଖୋଲ। ଦୁଷ୍ଟ, ଈର୍ଷ୍ୟାଳୁ କିମ୍ବା ହତ୍ୟାକାରୀ ଆମକୁ କ୍ଷତି ନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଘୋରଚକ୍ଷୁରପତିଘ୍ନୀ ସ୍ଯୋନା ଶଗ୍ମା ସୁଶେଵା ସୁଯମା ଗୃହେଭ୍ଯଃ । ଵୀରସୂର୍ଦେଵୃକାମା ସଂ ତ୍ଵଯୈଧିଷୀମହି ସୁମସ୍ଯମାନା
ମୃଦୁ ଦୃଷ୍ଟି, ଶତୃତା ନଥିବା, ଶୁଭ, ଦୟାଳୁ, ଭଲ ଚିନ୍ତା ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ଘରରୁ ଆସ, ପୁଅ ଓ ଦେବର ଆଶା କରୁଥିବା, ସେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ସୁଖ ଚାହିଁ।
ଅଦେଵୃଘ୍ନ୍ଯପତିଘ୍ନୀହୈଧି ଶିଵା ପଶୁଭ୍ଯଃ ସୁଯମା ସୁଵର୍ଚାଃ । ପ୍ରଜାଵତୀ ଵୀରସୂର୍ଦେଵୃକାମା ସ୍ଯୋନେମମଗ୍ନିଂ ଗାର୍ହପତ୍ଯଂ ସପର୍ଯ
ଦେବରଙ୍କ ପ୍ରତି ଶତୃତା ନଥିବା, ପଶୁମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭ, ଭଲ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ସନ୍ତାନ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଉଥିବା, ଦେବର ଆଶା କରୁଥିବା, ଏହି ଗୃହ୍ୟାଗ୍ନି ପାଖରେ ବସ, ହେ ମୃଦୁ ମନ।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠେତଃ କିମିଚ୍ଛନ୍ତୀଦମାଗା ଅହଂ ତ୍ଵେଡେ ଅଭିଭୂଃ ସ୍ଵାଦ୍ଗୃହାତ୍। ଶୂନ୍ଯୈଷୀ ନିର୍ଋତେ ଯାଜଗନ୍ଥୋତ୍ତିଷ୍ଠାରାତେ ପ୍ର ପତ ମେହ ରଂସ୍ଥାଃ
କାହିଁକି ତୁମେ ଉଠୁଛ, କଣ ଆଶା କରୁଛ, ଏଠାକୁ ଆସିଛ? ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମ ଘରରୁ ବାହାର କରିଛି। ଏହା ଖାଲି, ହେ ନିରୃତି, ତୁମେ ଏଠାକୁ ବାନ୍ଧିଛ; ଉଠ, ଚାଲିଯାଅ, ଏଠାରେ ରୁହନି।
ଯଦା ଗାର୍ହପତ୍ଯମସପର୍ଯୈତ୍ପୂର୍ଵମଗ୍ନିଂ ଵଧୂରିଯମ୍ । ଅଧା ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ନାରି ପିତୃଭ୍ଯଶ୍ଚ ନମସ୍କୁରୁ
ଯଦି ବଧୂ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୃହ୍ୟାଗ୍ନିକୁ ପୂଜା କରିନାହାନ୍ତି, ତେବେ ପ୍ରଥମେ ସେ ସରସ୍ୱତୀ ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତୁ।
{୮} ଶର୍ମ ଵର୍ମୈତଦା ହରାସ୍ଯୈ ନାର୍ଯା ଉପସ୍ତିରେ । ସିନୀଵାଲି ପ୍ର ଜାଯତାଂ ଭଗସ୍ଯ ସୁମତାଵସତ୍
ଏହି ରକ୍ଷା, ଏହି କବଚ ମୁଁ ଏହି ଜନନୀ ପାଇଁ ପିଛାଉଛି। ସିନୀବାଳୀ ଜନ୍ମ ନେଉ, ଭଗର ଭଲ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବସି।
ଯଂ ବଲ୍ବଜଂ ନ୍ଯସ୍ଯଥ ଚର୍ମ ଚୋପସ୍ତୃଣୀଥନ । ତଦା ରୋହତୁ ସୁପ୍ରଜା ଯା କନ୍ଯା ଵିନ୍ଦତେ ପତିମ୍
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ବଲ୍ବଜ ରଖିବା ଓ ଚର୍ମ ପିଛାଇବା, ସେତେବେଳେ ଯିଏ ବର ପାଉଛି, ସେ କନ୍ୟା ଭଲ ସନ୍ତାନ ସହ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।
ଉପ ସ୍ତୃଣୀହି ବଲ୍ବଜମଧି ଚର୍ମଣି ରୋହିତେ । ତତ୍ରୋପଵିଶ୍ଯ ସୁପ୍ରଜା ଇମମଗ୍ନିଂ ସପର୍ଯତୁ
ଲାଲ ଚର୍ମ ଉପରେ ବଲ୍ବଜ ପିଛାଅ; ସେଠାରେ ବସି, ଭଲ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ପୂଜନ୍ତୁ।
ଆ ରୋହ ଚର୍ମୋପ ସୀଦାଗ୍ନିମେଷ ଦେଵୋ ହନ୍ତି ରକ୍ଷାଂସି ସର୍ଵା । ଇହ ପ୍ରଜାଂ ଜନଯ ପତ୍ଯେ ଅସ୍ମୈ ସୁଜ୍ଯୈଷ୍ଠ୍ଯୋ ଭଵତ୍ପୁତ୍ରସ୍ତ ଏଷଃ
ଚର୍ମ ଉପରେ ଚଢ଼, ଅଗ୍ନି ପାଖରେ ବସ; ଏହି ଦେବତା ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ନଶ୍ୱାନ୍ତି। ଏଠାରେ, ଏହି ପତି ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦିଅ; ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ପାଅ, ଏହି ତୁମ ପୁଅ ହେଉ।
ଵି ତିଷ୍ଠନ୍ତାଂ ମାତୁରସ୍ଯା ଉପସ୍ଥାନ୍ ନାନାରୂପାଃ ପଶଵୋ ଜାଯମାନାଃ । ସୁମଙ୍ଗଲ୍ଯୁପ ସୀଦେମମଗ୍ନିଂ ସଂପତ୍ନୀ ପ୍ରତି ଭୂଷେହ ଦେଵାନ୍
ମାଆର ପାଖରେ ନିଜ ନିଜ ଆକୃତିରେ ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା ପଶୁମାନେ ଦଢ଼ ହେଉ। ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ସହ ବସ, ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ପୂଜ, ଦେବତାମାନେକୁ ଶୋଭା ଦିଅ, ହେ ସହପତ୍ନୀ।
ସୁମଙ୍ଗଲୀ ପ୍ରତରଣୀ ଗୃହାଣାଂ ସୁଶେଵା ପତ୍ଯେ ଶ୍ଵଶୁରାଯ ଶଂଭୂଃ । ସ୍ଯୋନା ଶ୍ଵଶ୍ର୍ଵୈ ପ୍ର ଗୃହାନ୍ ଵିଶେମାନ୍
ଶୁଭ, ସଫଳ ହୋଇ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କର; ପତି ପାଇଁ ଭଲ ଭାବରେ, ଶ୍ୱଶୁର ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହେଉ। ଶ୍ୱଶ୍ରୁ ପାଇଁ ମୃଦୁ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କର।
ସ୍ଯୋନା ଭଵ ଶ୍ଵଶୁରେଭ୍ଯଃ ସ୍ଯୋନା ପତ୍ଯେ ଗୃହେଭ୍ଯଃ । ସ୍ଯୋନାସ୍ଯୈ ସର୍ଵସ୍ଯୈ ଵିଶେ ସ୍ଯୋନା ପୁଷ୍ଟାଯୈଷାଂ ଭଵ
ଶ୍ୱଶୁରମାନେ ପାଇଁ ମୃଦୁ ହେଉ, ପତି ଓ ଘର ପାଇଁ ମୃଦୁ ହେଉ; ସମସ୍ତ ଲୋକ ପାଇଁ ମୃଦୁ ହେଉ, ସେମାନଙ୍କ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ମୃଦୁ ହେଉ।
ସୁମଙ୍ଗଲୀରିଯଂ ଵଧୂରିମାଂ ସମେତ ପଶ୍ଯତ । ସୌଭାଗ୍ଯମସ୍ଯୈ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦୌର୍ଭାଗ୍ଯୈର୍ଵିପରେତନ
ଏହି ବଧୂ ଶୁଭ; ସମସ୍ତେ ଏକଠି ହେଉ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖ। ତାଙ୍କୁ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ, ଅଭାଗ୍ୟକୁ ଦୂର କର।
ଯା ଦୁର୍ହାର୍ଦୋ ଯୁଵତଯୋ ଯାଶ୍ଚେହ ଜରତୀରପି । ଵର୍ଚୋ ନ୍ଵସ୍ଯୈ ସଂ ଦତ୍ତାଥାସ୍ତଂ ଵିପରେତନ
ଯେଉଁ ଯୁବତୀମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଏଠାରେ ଯେଉଁ ବୃଦ୍ଧାମାନେ ଅଛନ୍ତି — ସେମାନଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଏହି ବଧୂଙ୍କୁ ମିଳୁ, ତାଙ୍କ ଅଭାଗ୍ୟ ଦୂର ହେଉ।
ରୁକ୍ମପ୍ରସ୍ତରଣଂ ଵହ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଣି ବିଭ୍ରତମ୍ । ଆରୋହତ୍ସୂର୍ଯା ସାଵିତ୍ରୀ ବୃହତେ ସୌଭଗାଯ କମ୍
ସମସ୍ତ ଆକୃତି ଧାରଣ କରୁଥିବା ସୁନା ଆବରଣ ଆଣ। ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ କନ୍ୟା ସୂର୍ଯ୍ୟା ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଚଢ଼ନ୍ତୁ।
{୯} ଆ ରୋହ ତଲ୍ପଂ ସୁମନସ୍ଯମାନେହ ପ୍ରଜାଂ ଜନଯ ପତ୍ଯେ ଅସ୍ମୈ । ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଵ ସୁବୁଧା ବୁଧ୍ଯମାନା ଜ୍ଯୋତିରଗ୍ରା ଉଷସଃ ପ୍ରତି ଜାଗରାସି
ସୁଖି ମନେ ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ଚଢ଼; ଏଠାରେ, ଏହି ପତି ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ପରି ସଚେତନ ହୋଇ, ଆଲୋକ ଧାରଣ କର, ପ୍ରଭାତ ଆସିଲେ ତୁମେ ଜାଗିଉ।
ଦେଵା ଅଗ୍ରେ ନ୍ଯପଦ୍ଯନ୍ତ ପତ୍ନୀଃ ସମସ୍ପୃଶନ୍ତ ତନ୍ଵସ୍ତନୂଭିଃ । ସୂର୍ଯେଵ ନାରି ଵିଶ୍ଵରୂପା ମହିତ୍ଵା ପ୍ରଜାଵତୀ ପତ୍ଯା ସଂ ଭଵେହ
ଦେବତାମାନେ ଆରମ୍ଭରେ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ; ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏକାଉଁକୁ ଦେହରେ ଛୁଇଁଲେ। ହେ ନାରୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ନିଜ ରୂପକୁ ବିଭିନ୍ନ କର, ମହାନ ମର୍ଯ୍ୟାଦାରେ ରହ, ସନ୍ତାନବତୀ ହେଉ; ଏଠାରେ ତୁମର ପତି ସହିତ ଏକତା ହେଉ।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠେତୋ ଵିଶ୍ଵାଵସୋ ନମସେଡାମହେ ତ୍ଵା । ଜାମିମିଚ୍ଛ ପିତୃଷଦଂ ନ୍ଯକ୍ତାଂ ସ ତେ ଭାଗୋ ଜନୁଷା ତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଧି
ଉଠ, ହେ ବିଶ୍ୱାବସୁ; ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁ। ତୁମର ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନିଜ ଜାତିଜନକୁ ଖୋଜ; ଜନ୍ମରେ ତୁମର ଅଂଶ ତାଙ୍କ ସହିତ ଅଛି—ଏହାକୁ ଜାଣ।
ଅପ୍ସରସଃ ସଧମାଦଂ ମଦନ୍ତି ହଵିର୍ଧାନମନ୍ତରା ସୂର୍ଯଂ ଚ । ତାସ୍ତେ ଜନିତ୍ରମଭି ତାଃ ପରେହି ନମସ୍ତେ ଗନ୍ଧର୍ଵର୍ତୁନା କୃଣୋମି
ଅପ୍ସରାମାନେ ସମ୍ମିଳିତ ଭୋଜନରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ହବି ଦେବା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ। ତୁମର ଉତ୍ପତ୍ତି ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉ, ସେଠାକୁ; ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ତୁମକୁ ପଠାଉଛି।
ନମୋ ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ଯ ନମସେ ନମୋ ଭାମାଯ ଚକ୍ଷୁଷେ ଚ କୃଣ୍ମଃ । ଵିଶ୍ଵାଵସୋ ବ୍ରହ୍ମଣା ତେ ନମୋଽଭି ଜାଯା ଅପ୍ସରସଃ ପରେହି
ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଭାମା ଓ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ବିଶ୍ୱାବସୁ, ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣରେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ହେ ବଧୁ, ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଆଗେ ବଢ଼।
ରାଯା ଵଯଂ ସୁମନସଃ ସ୍ଯାମୋଦିତୋ ଗନ୍ଧର୍ଵମାଵୀଵୃତାମ । ଅଗନ୍ତ୍ସ ଦେଵଃ ପରମଂ ସଧସ୍ଥମଗନ୍ମ ଯତ୍ର ପ୍ରତିରନ୍ତ ଆଯୁଃ
ଧନରେ ଆମେ ସୁମନା ହେଉ, ଆନନ୍ଦ କରିବା; ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ଡାକିବା। ଦେବତା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି; ଆମେ ସେଠି ଆସିଛୁ, ଯେଉଁଠି ଜୀବନ ନବୀନ ହୁଏ।
ସଂ ପିତରାଵୃତ୍ଵିଯେ ସୃଜେଥାଂ ମାତା ପିତା ଚ ରେତସୋ ଭଵାଥଃ । ମର୍ଯ ଇଵ ଯୋଷାମଧି ରୋହଯୈନାଂ ପ୍ରଜାଂ କୃଣ୍ଵାଥାମିହ ପୁଷ୍ଯତଂ ରଯିମ୍
ମା ଓ ପିତା, ବୀଜ ଦେବା ଦାତା ଭାବରେ, ବଧୁକୁ ପଠାନ୍ତୁ; ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ପରି, ବିବାହ ଶୟନରେ ଏହାକୁ ରଖନ୍ତୁ। ଏଠାରେ, ତୁମେ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପାଦନ କରିବା ଓ ଧନରେ ସମୃଦ୍ଧି ହେଉ।