ଆ ପ୍ର ଦ୍ରଵ ପରମସ୍ଯାଃ ପରାଵତଃ ଶିଵେ ତେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଉଭେ ସ୍ତାମ୍ । ତଦଯଂ ରାଜା ଵରୁଣସ୍ତଥାହ ସ ତ୍ଵାଯମହ୍ଵତ୍ସ ଉପେଦମେହି
ସବୁଠୁ ଦୂର ଦିଗରୁ ତୁମେ ଦୂତି ଆସନ୍ତୁ; ଦିନ ଓ ପୃଥିବୀ ଦୁଇଁଜଣ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ଏହିପରି ରାଜା ବରୁଣ କହିଛନ୍ତି; ସେ ତୁମକୁ ଡାକିଛନ୍ତି—ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରେନ୍ଦ୍ର ମନୁଷ୍ଯାଃ ପରେହି ସଂ ହ୍ଯଜ୍ଞାସ୍ଥା ଵରୁଣୈଃ ସଂଵିଦାନଃ । ସ ତ୍ଵାଯମହ୍ଵତ୍ସ୍ଵେ ସଧସ୍ଥେ ସ ଦେଵାନ୍ ଯକ୍ଷତ୍ସ ଉ କଲ୍ପଯଦ୍ଵିଶଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାଉ; ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଓ ବରୁଣଙ୍କ ସହ ଏକାଠି ଦଁଡିଛ। ସେ ତୁମକୁ ତାଙ୍କ ସଭାରେ ଡାକିଛନ୍ତି; ସେ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ପୂଜିଛନ୍ତି, ସେ ଜନମାନେଙ୍କୁ ଏକାଠି କରିଛନ୍ତି।
ପଥ୍ଯା ରେଵତୀର୍ବହୁଧା ଵିରୂପାଃ ସର୍ଵାଃ ସଂଗତ୍ଯ ଵରୀଯସ୍ତେ ଅକ୍ରନ୍ । ତାସ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵାଃ ସଂଵିଦାନା ହ୍ଵଯନ୍ତୁ ଦଶମୀମୁଗ୍ରଃ ସୁମନା ଵଶେହ
ବହୁ ରୂପରେ ରହିଥିବା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପଥମାନେ, ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ, ତୁମକୁ ବଡ କରିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତୁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଭଲ ମନରେ ଥିବା ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର।
ଆଯମଗନ୍ ପର୍ଣମଣିର୍ବଲୀ ବଲେନ ପ୍ରମୃଣନ୍ତ୍ସପତ୍ନାନ୍ । ଓଜୋ ଦେଵାନାଂ ପଯ ଓଷଧୀନାଂ ଵର୍ଚସା ମା ଜିନ୍ଵନ୍ତ୍ଵପ୍ରଯାଵନ୍
ପତ୍ର ମଣି ଆସିଛି, ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଶକ୍ତିରେ ଦଳି ଦେଉଛି। ଦେବମାନେଙ୍କର ଶକ୍ତି, ଉଦ୍ଭିଦମାନେଙ୍କର ଦୁଧ ଓ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ମୋତେ ଅବିରତ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।
ମଯି କ୍ଷତ୍ରଂ ପର୍ଣମଣେ ମଯି ଧାରଯତାଦ୍ରଯିମ୍ । ଅହଂ ରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯାଭୀଵର୍ଗେ ନିଜୋ ଭୂଯାସମୁତ୍ତମଃ
ପତ୍ର ମଣି, ଶାସନ ଶକ୍ତି ମୋରେ ରହୁ; ତୁମେ ମୋତେ ଦୃଢତା ଦିଅ। ଲୋକମାନେଙ୍କ ଏକାଠି ହେବାରେ, ମୁଁ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉ।
ଯଂ ନିଦଧୁର୍ଵନସ୍ପତୌ ଗୁହ୍ଯଂ ଦେଵାଃ ପ୍ରିଯଂ ମଣିମ୍ । ତମସ୍ମଭ୍ଯଂ ସହାଯୁଷା ଦେଵା ଦଦତୁ ଭର୍ତଵେ
ଯେ ମଣି ଦେବମାନେ ଗଛରେ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ରଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରିୟ ମଣି—ଦେବମାନେ ଏହି ମଣିକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦେଇ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସୋମସ୍ଯ ପର୍ଣଃ ସହ ଉଗ୍ରମାଗନ୍ନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଦତ୍ତୋ ଵରୁଣେନ ଶିଷ୍ଟଃ । ତଂ ପ୍ରିଯାସଂ ବହୁ ରୋଚମାନୋ ଦୀର୍ଘାଯୁତ୍ଵାଯ ଶତଶାରଦାଯ
ସୋମର ପତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଇଥିଲେ, ବରୁଣ ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି। ସେ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିବା, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ଶତ ବର୍ଷ ପାଇଁ ହେଉ।
ଆ ମାରୁକ୍ଷତ୍ପର୍ଣମଣିର୍ମହ୍ଯା ଅରିଷ୍ଟତାତଯେ । ଯଥାହମୁତ୍ତରୋଽସାନ୍ଯର୍ଯମ୍ଣ ଉତ ସଂଵିଦଃ
ପତ୍ର ମଣି ମୋତେ ଶତ୍ରୁ ଓ ନକାରାତ୍ମକ ଆକ୍ରମଣରୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଆର୍ୟମାନଙ୍କର କୃପା ଓ ସମ୍ମତିରେ, ମୁଁ ଅନ୍ୟମାନେଠାରୁ ଉତ୍ତମ ହେଉ।
ଯେ ଧୀଵାନୋ ରଥକାରାଃ କର୍ମାରା ଯେ ମନୀଷିଣଃ । ଉପସ୍ତୀନ୍ ପର୍ଣ ମହ୍ଯଂ ତ୍ଵଂ ସର୍ଵାନ୍ କୃଣ୍ଵଭିତୋ ଜନାନ୍
ଯେମାନେ ଦକ୍ଷ—ରଥ ତିଆରି କରୁଥିବା, କୁମ୍ଭାର, ଓ ଚିନ୍ତକମାନେ—ପତ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେକୁ ମୋ ପାଖରେ ଅନୁଗତ କର।
ଯେ ରାଜାନୋ ରାଜକୃତଃ ସୂତା ଗ୍ରାମଣ୍ଯଶ୍ଚ ଯେ । ଉପସ୍ତୀନ୍ ପର୍ଣ ମହ୍ଯଂ ତ୍ଵଂ ସର୍ଵାନ୍ କୃଣ୍ଵଭିତୋ ଜନାନ୍
ଯେ ରାଜା, ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ, ସୁତ ଓ ଗ୍ରାମ ପ୍ରଧାନମାନେ—ପତ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେକୁ ମୋ ପାଖରେ ଅନୁଗତ କର।
ପର୍ଣୋଽସି ତନୂପାନଃ ସଯୋନିର୍ଵୀରୋ ଵୀରେଣ ମଯା । ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯ ତେଜସା ତେନ ବଧ୍ନାମି ତ୍ଵା ମଣେ
ତୁମେ ପତ୍ର, ଶରୀରର ରକ୍ଷାକାରୀ, ବୀର ସହ ଏକାଠି, ମୋ ସହ ବୀରତାରେ ଏକାଠି। ବର୍ଷର ଶକ୍ତିରେ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ବାନ୍ଧୁଛି, ମଣି।
ପୁମାନ୍ ପୁଂସଃ ପରିଜାତୋଽଶ୍ଵତ୍ଥଃ ଖଦିରାଦଧି । ସ ହନ୍ତୁ ଶତ୍ରୂନ୍ ମାମକାନ୍ ଯାନ୍ ଅହଂ ଦ୍ଵେଷ୍ମି ଯେ ଚ ମାମ୍
ପୁରୁଷର ପୁରୁଷ ସନ୍ତାନ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ, ଖଦିର ଉପରେ ଅଛି। ଏହା ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ—ମୁଁ ଘୃଣା କରେ ଓ ଯେମାନେ ମୋତେ ଘୃଣା କରନ୍ତି—ସେମାନେକୁ ଦଳି ଦେଉ।
ତାନ୍ ଅଶ୍ଵତ୍ଥ ନିଃ ଶୃଣୀହି ଶତ୍ରୂନ୍ ଵୈବାଧଦୋଧତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଵୃତ୍ରଘ୍ନା ମେଦୀ ମିତ୍ରେଣ ଵରୁଣେନ ଚ
ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ଏହି ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ଫିଙ୍ଗି ଦେଉ, ଦୂରେ ହଟାଇ ଦେଉ; ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ସହିତ।
ଯଥାଶ୍ଵତ୍ଥ ନିରଭନୋଽନ୍ତର୍ମହତ୍ଯର୍ଣଵେ । ଏଵା ତାନ୍ତ୍ସର୍ଵାନ୍ ନିର୍ଭଙ୍ଗ୍ଧି ଯାନ୍ ଅହଂ ଦ୍ଵେଷ୍ମି ଯେ ଚ ମାମ୍
ଯେପରି ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ ଗଭୀର ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ରରେ ଫିଙ୍ଗି ଦିଆଯାଇଛି, ସେପରି ମୁଁ ଘୃଣା କରେ ଓ ଯେମାନେ ମୋତେ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ତୁମେ ଦଳି ଦେଉ।
ଯଃ ସହମାନଶ୍ଚରସି ସାସହାନ ଇଵ ଋଷଭଃ । ତେନାଶ୍ଵତ୍ଥ ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ସପତ୍ନାନ୍ତ୍ସହିଷୀମହି
ଯେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରି, ଚଳିବା କରୁଛ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରିଥିବା ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳିୟା ଷଣ୍ଡ ପରି—ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ତୁମେ ଆମକୁ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜୟ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କର।
ସିନାତ୍ଵେନାନ୍ ନିର୍ଋତିର୍ମୃତ୍ଯୋଃ ପାଶୈରମୋକ୍ଯୈଃ । ଅଶ୍ଵତ୍ଥ ଶତ୍ରୂନ୍ ମାମକାନ୍ ଯାନ୍ ଅହଂ ଦ୍ଵେଷ୍ମି ଯେ ଚ ମାମ୍
ତୁମର ଶକ୍ତିରେ, ନିରୃତି ଓ ମୃତ୍ୟୁର ଫାଦ ଖୋଲି ଯାଉ; ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ—ମୁଁ ଘୃଣା କରେ ଓ ଯେମାନେ ମୋତେ ଘୃଣା କରନ୍ତି—ସେମାନେକୁ ଦଳି ଦେଉ।
ଯଥାଶ୍ଵତ୍ଥ ଵାନସ୍ପତ୍ଯାନ୍ ଆରୋହନ୍ କୃଣୁଷେଽଧରାନ୍ । ଏଵା ମେ ଶତ୍ରୋର୍ମୂର୍ଧାନଂ ଵିଷ୍ଵଗ୍ଭିନ୍ଦ୍ଧି ସହସ୍ଵ ଚ
ଯେପରି ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛର ମୂଳକୁ ତୁମେ ଉପରକୁ ବଢାଇଦେଉଛ, ସେହିପରି, ମୋର ଶତ୍ରୁର ମୁଣ୍ଡକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଭାଙ୍ଗିଦେଉ ଏବଂ ତାକୁ ଦମନ କର।
ତେଽଧରାଞ୍ଚଃ ପ୍ର ପ୍ଲଵନ୍ତାଂ ଛିନ୍ନା ନୌରିଵ ବନ୍ଧନାତ୍। ନ ଵୈବାଧପ୍ରଣୁତ୍ତାନାଂ ପୁନରସ୍ତି ନିଵର୍ତନମ୍
ଯେମାନେ ତଳକୁ ପଡିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ବନ୍ଧନ ଛୁଟିଥିବା ନାଉର ପରି ଦୂରେ ଭାସିଯାନ୍ତୁ; ଯେମାନେ ଦୁଃଖରେ ଦୂରେ ଚାଲିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନି ଫେରି ଆସିବେ ନାହିଁ।
ପ୍ରୈଣାନ୍ ନୁଦେ ମନସା ପ୍ର ଚିତ୍ତେନୋତ ବ୍ରହ୍ମଣା । ପ୍ରୈଣାନ୍ ଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ଶାଖଯାଶ୍ଵତ୍ଥସ୍ଯ ନୁଦାମହେ
ମୁଁ ମନ, ଚିନ୍ତା ଏବଂ ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ସେମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଉଛି; ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛର ଏକ ଡାଲି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସେମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଉ।
ହରିଣସ୍ଯ ରଘୁଷ୍ଯଦୋଽଧି ଶୀର୍ଷଣି ଭେଷଜମ୍ । ସ କ୍ଷେତ୍ରିଯଂ ଵିଷାଣଯା ଵିଷୂଚୀନମନୀନଶତ୍
ତେଜସ୍ୱୀ ହରିଣର ମୁଣ୍ଡରେ ଔଷଧ ଅଛି; ଏହାର ଶିଙ୍ଗରେ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗ ଓ ଅପଶକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଛି।
ଅନୁ ତ୍ଵା ହରିଣୋ ଵୃଷା ପଦ୍ଭିଶ୍ଚତୁର୍ଭିରକ୍ରମୀତ୍। ଵିଷାଣେ ଵି ଷ୍ଯ ଗୁଷ୍ପିତଂ ଯଦସ୍ଯ କ୍ଷେତ୍ରିଯଂ ହୃଦି
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହରିଣ ତୁମକୁ ଚାରିଟି ପାଦରେ ଅନୁସରଣ କଲା; ତାହାର ଶିଙ୍ଗରେ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗ ପାଇଁ ଔଷଧ ଅଛି, ଯାହା ତାହାର ହୃଦୟରେ ରହିଛି।
ଅଦୋ ଯଦଵରୋଚତେ ଚତୁଷ୍ପକ୍ଷମିଵ ଛଦିଃ । ତେନା ତେ ସର୍ଵଂ କ୍ଷେତ୍ରିଯମଙ୍ଗେଭ୍ଯୋ ନାଶଯାମସି
ଯେଉଁ ଜିନିଷ ଚାରିଟି କୋଣା ଥିବା ଚାଦର ପରି ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି, ସେହି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମ ଶରୀରରୁ ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଉ।
ଅମୂ ଯେ ଦିଵି ସୁଭଗେ ଵିଚୃତୌ ନାମ ତାରକେ । ଵି କ୍ଷେତ୍ରିଯସ୍ଯ ମୁଞ୍ଚତାମଧମଂ ପାଶମୁତ୍ତମମ୍
ଯେମାନେ ଆକାଶରେ ତାରା ନାମରେ ଘୁଡ଼ୁଛନ୍ତି, ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେମାନେ ତୁମରୁ କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗର ଉପର ଓ ତଳ ବନ୍ଧନକୁ ଖୋଲିଦିଅନ୍ତୁ।
ଆପ ଇଦ୍ଵା ଉ ଭେଷଜୀରାପୋ ଅମୀଵଚାତନୀଃ । ଆପୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭେଷଜୀସ୍ତାସ୍ତ୍ଵା ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ କ୍ଷେତ୍ରିଯାତ୍
ପାଣି ଏକ ଔଷଧ; ପାଣି ରୋଗ ଦୂର କରେ; ପାଣି ସମସ୍ତ ରୋଗର ଔଷଧ; ସେହି ପାଣି ତୁମକୁ କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯଦାସୁତେଃ କ୍ରିଯମାନାଯାଃ କ୍ଷେତ୍ରିଯଂ ତ୍ଵା ଵ୍ଯାନଶେ । ଵେଦାହଂ ତସ୍ଯ ଭେଷଜଂ କ୍ଷେତ୍ରିଯଂ ନାଶଯାମି ତ୍ଵତ୍
ଯେ କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗ ତୁମ ଶରୀରରେ ଆଘାତ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ତାହାର ଔଷଧ ମୁଁ ଜାଣେ; ମୁଁ ତୁମରୁ କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଉ।
ଅପଵାସେ ନକ୍ଷତ୍ରାଣାମପଵାସ ଉଷସାମୁତ । ଅପାସ୍ମତ୍ସର୍ଵଂ ଦୁର୍ଭୂତମପ କ୍ଷେତ୍ରିଯମୁଚ୍ଛତୁ
ତାରାମାନେ ଅପସାରିବା ସମୟରେ, ଉଷାମାନେ ଅପସାରିବା ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ ଆମରୁ ଦୂରେ ଯାଉ, କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗ ମୁକ୍ତ ହେଉ।
ଆ ଯାତୁ ମିତ୍ର ଋତୁଭିଃ କଲ୍ପମାନଃ ସଂଵେଶଯନ୍ ପୃଥିଵୀମୁସ୍ରିଯାଭିଃ । ଅଥାସ୍ମଭ୍ଯଂ ଵରୁଣୋ ଵାଯୁରଗ୍ନିର୍ବୃହଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ସଂଵେଶ୍ଯଂ ଦଧାତୁ
ମିତ୍ର ଋତୁମାନେ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, ପୃଥିବୀକୁ କିରଣମାନେ ସହିତ ଶୁଭ ଭାବେ ବିନ୍ୟାସ କରନ୍ତୁ; ତାପରେ, ଭାରୁଣ, ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷିତ ଅଞ୍ଚଳ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ।
ଧାତା ରାତିଃ ସଵିତେଦଂ ଜୁଷନ୍ତାମିନ୍ଦ୍ରସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ପ୍ରତି ହର୍ଯନ୍ତୁ ମେ ଵଚଃ । ହୁଵେ ଦେଵୀମଦିତିଂ ଶୂରପୁତ୍ରାଂ ସଜାତାନାଂ ମଧ୍ଯମେଷ୍ଠା ଯଥାସାନି
ଧାତା, ରତି ଓ ସବିତା ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ତ୍ୱଷ୍ଟା ମୋର କଥାକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ; ମୁଁ ଦେବୀ ଅଦିତି, ଶୂରବନ୍ଧୁମାତା, ତାଙ୍କର ଜନମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ଆହ୍ୱାନ କରେ।
ହୁଵେ ସୋମଂ ସଵିତାରଂ ନମୋଭିର୍ଵିଶ୍ଵାନ୍ ଆଦିତ୍ଯାମହମୁତ୍ତରତ୍ଵେ । ଅଯମଗ୍ନିର୍ଦୀଦାଯଦ୍ଦୀର୍ଘମେଵ ସଜାତୈରିଦ୍ଧୋଽପ୍ରତିବ୍ରୁଵଦ୍ଭିଃ
ମୁଁ ସୋମ ଓ ସବିତାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ସମସ୍ତ ଆଦିତ୍ୟମାନେକୁ; ଏହି ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଜନମାନ୍ୟ ସହିତ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଜ୍ୱଳିଛି, ଯେମାନେ ବିରୋଧ କରିନାହାନ୍ତି।
ଇହେଦସାଥ ନ ପରୋ ଗମାଥେର୍ଯୋ ଗୋପାଃ ପୁଷ୍ଟପତିର୍ଵ ଆଜତ୍। ଅସ୍ମୈ କାମାଯୋପ କାମିନୀର୍ଵିଶ୍ଵେ ଵୋ ଦେଵା ଉପସଂଯନ୍ତୁ
ଏଠାରେ ରୁହ, ଅନ୍ୟ କୋଉଠି ଯିବା ନାହିଁ; ଯିଏ ଗୋପାଳ, ପୋଷଣର ନାଥ, ସେ ଆସିଛି; ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଇଚ୍ଛାକୁ ନେଇ, ଏକଠା ହେଉ।