ମମେଯମସ୍ତୁ ପୋଷ୍ଯା ମହ୍ଯଂ ତ୍ଵାଦାଦ୍ବୃହସ୍ପତିଃ । ମଯା ପତ୍ଯା ପ୍ରଜାଵତି ସଂ ଜୀଵ ଶରଦଃ ଶତମ୍
ଏହି ଜଣେ ମହିଳା ମୋ ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳି ହେଉ, ବୃହସ୍ପତି ତୁମକୁ ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ; ମୋ ସହିତ, ପତି ଭାବେ, ସନ୍ତାନ ସହିତ, ଶତବର୍ଷ ଏକାସାଥି ଜୀବନ୍ତୁ।
ତ୍ଵଷ୍ଟା ଵାସୋ ଵ୍ଯଦଧାଚ୍ଛୁଭେ କଂ ବୃହସ୍ପତେଃ ପ୍ରଶିଷା କଵୀନାମ୍ । ତେନେମାଂ ନାରୀଂ ସଵିତା ଭଗଶ୍ଚ ସୂର୍ଯାମିଵ ପରି ଧତ୍ତାଂ ପ୍ରଜଯା
ତ୍ୱଷ୍ଟା ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ବୁନିଥିଲେ; ସେଇ ବସ୍ତ୍ରରେ ସବିତା ଓ ଭଗ ଏହି ନାରୀକୁ ସନ୍ତାନ ସହିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟା ପରି ଆଚ୍ଛାଦିତ କରନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ମାତରିଶ୍ଵା ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଭଗୋ ଅଶ୍ଵିନୋଭା । ବୃହସ୍ପତିର୍ମରୁତୋ ବ୍ରହ୍ମ ସୋମ ଇମାଂ ନାରିଂ ପ୍ରଜଯା ଵର୍ଧଯନ୍ତୁ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଦ୍ୟାଉଁ ଓ ପୃଥିବୀ, ମାତରିଶ୍ୱା, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଭଗ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ବୃହସ୍ପତି, ମାରୁତ, ବ୍ରହ୍ମା, ଓ ସୋମ—ସେମାନେ ଏହି ନାରୀଙ୍କୁ ସନ୍ତାନରେ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ।
ବୃହସ୍ପତିଃ ପ୍ରଥମଃ ସୂର୍ଯାଯାଃ ଶୀର୍ଷେ କେଶାଁ ଅକଲ୍ପଯତ୍। ତେନେମାମଶ୍ଵିନା ନାରୀଂ ପତ୍ଯେ ସଂ ଶୋଭଯାମସି
ବୃହସ୍ପତି ପ୍ରଥମେ ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ କେଶ ଗଠନ କରିଥିଲେ; ସେଇ ଶୋଭାରେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମେ ଏହି ନାରୀକୁ ପତି ପାଇଁ ଶୃଙ୍ଗାର କରୁ।
ଇଦଂ ତଦ୍ରୂପଂ ଯଦଵସ୍ତ ଯୋଷା ଜାଯାଂ ଜିଜ୍ଞାସେ ମନସା ଚରନ୍ତୀମ୍ । ତାମନ୍ଵର୍ତିଷ୍ଯେ ସଖିଭିର୍ନଵଗ୍ଵୈଃ କ ଇମାନ୍ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଵି ଚଚର୍ତ ପାଶାନ୍
ଏହି ହେଉଛି ନାରୀର ସ୍ୱଭାବ: ଜଣେ ଜାୟା ନିଜ ପତିକୁ ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ମନରେ ଚିନ୍ତା କରେ; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନୂତନ ସଖୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଅନୁସରିବି—ଏହି ଗୁପ୍ତ ଗଠନ କିଏ ଖୋଲିଛି, କିଏ ଜାଣିଛି?
ଅହଂ ଵି ଷ୍ଯାମି ମଯି ରୂପମସ୍ଯା ଵେଦଦିତ୍ପଶ୍ଯନ୍ ମନସଃ କୁଲାଯମ୍ । ନ ସ୍ତେଯମଦ୍ମି ମନସୋଦମୁଚ୍ଯେ ସ୍ଵଯଂ ଶ୍ରଥ୍ନାନୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ପାଶାନ୍
ମୁଁ ଏହି ଗଠନ ଖୋଲିଦେବି; ତାଙ୍କର ରୂପ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ମୁଁ ଜାଣିଛି, ମନର ଘର ଦେଖିଛି; ମୁଁ କିଛି ଚୋରି କରିନାହିଁ, ମନ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ମୁକ୍ତି ପାଉନାହିଁ, ମୁଁ ନିଜେ ଭାରୁଣଙ୍କ ଗଠନ ଖୋଲିଦେଉଛି।
ପ୍ର ତ୍ଵା ମୁଞ୍ଚାମି ଵରୁଣସ୍ଯ ପାଶାଦ୍ଯେନ ତ୍ଵାବଧ୍ନାତ୍ସଵିତା ସୁଶେଵାଃ । ଉରୁଂ ଲୋକଂ ସୁଗମତ୍ର ପନ୍ଥାଂ କୃଣୋମି ତୁଭ୍ଯଂ ସହପତ୍ନ୍ଯୈ ଵଧୁ
ମୁଁ ତୁମକୁ ଭାରୁଣଙ୍କ ଗଠନରୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ଯାହା ସବିତା ଦୟାଳୁ ତୁମକୁ ବାନ୍ଧିଥିଲେ; ତୁମ ପାଇଁ, ବଧୂ, ପତି ସହିତ ଏକ ଖୋଲା ଜଗତ ଓ ସହଜ ପଥ ତିଆରି କରୁଛି।
ଉଦ୍ଯଚ୍ଛଧ୍ଵମପ ରକ୍ଷୋ ହନାଥେମଂ ନାରୀଂ ସୁକୃତେ ଦଧାତ । ଧାତା ଵିପଶ୍ଚିତ୍ପତିମସ୍ଯୈ ଵିଵେଦ ଭଗୋ ରାଜା ପୁର ଏତୁ ପ୍ରଜାନନ୍
ଉଠ, ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିମାନେ ଦୂରେ ହଟ, ଏହି ନାରୀକୁ ସଦ୍ଗୁଣୀମାନଙ୍କ ସହିତ ରଖ; ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପତି ଚିହ୍ନିଛନ୍ତି, ଭଗ ରାଜା ଏଠାରେ ଆସନ୍ତୁ, ସନ୍ତାନ ଦେବା ପାଇଁ।
ଭଗସ୍ତତକ୍ଷ ଚତୁରଃ ପାଦାନ୍ ଭଗସ୍ତତକ୍ଷ ଚତ୍ଵାର୍ଯୁଷ୍ପଲାନି । ତ୍ଵଷ୍ଟା ପିପେଶ ମଧ୍ଯତୋଽନୁ ଵର୍ଧ୍ରାନ୍ତ୍ସା ନୋ ଅସ୍ତୁ ସୁମଙ୍ଗଲୀ
ଭଗ ଚାରିଟି ପାଦ ଏବଂ ଚାରିଟି ଚକା ତିଆରି କରିଛନ୍ତି। ତ୍ୱଷ୍ଟା ମଧ୍ୟ ଭାଗକୁ ଭଲଭାବେ ଗଠନ କରି, ତାର ସ୍ପୋକ୍ଗୁଡିକୁ ଯଥାଯଥି ଲଗାଇଛନ୍ତି। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ।
ସୁକିଂଶୁକଂ ଵହତୁଂ ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣଂ ସୁଵୃତଂ ସୁଚକ୍ରମ୍ । ଆ ରୋହ ସୂର୍ଯେ ଅମୃତସ୍ଯ ଲୋକଂ ସ୍ଯୋନଂ ପତିଭ୍ଯୋ ଵହତୁଂ କୃଣୁ ତ୍ଵମ୍
ସେ ଅନେକ ରୂପରେ, ସୁନ୍ଦର ଆବରଣ, ସୁନା ରଙ୍ଗରେ, ଭଲ ଚକା ଓ ଭଲ ଗଠିତ ଥିବା ଗାଡ଼ିକୁ ବହି ଆସୁ। ବଧୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଅମୃତ ଲୋକକୁ ଉଠ, ପତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମର ପଥକୁ ସୁଖଦ କର।
ଅଭ୍ରାତୃଘ୍ନୀଂ ଵରୁଣାପଶୁଘ୍ନୀଂ ବୃହସ୍ପତେ । ଇନ୍ଦ୍ରାପତିଘ୍ନୀଂ ପୁତ୍ରିଣୀମାସ୍ମଭ୍ଯଂ ସଵିତର୍ଵହ
ହେ ସବିତା, ଆମ ପାଇଁ ଏମିତି ଜନ୍ମାଳୁ ନାରୀ ଆଣ, ଯିଏ ଭାଇକୁ ହନନ କରିନାହିଁ, ପତିକୁ କଷ୍ଟ ଦେଇନାହିଁ, ଭରୁଣଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଥିବା, ଶୁଭ ଓ ଫଳଦାୟି, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ପତିକୁ କଷ୍ଟ ଦେଇନାହିଁ।
ମା ହିଂସିଷ୍ଟଂ କୁମାର୍ଯଂ ସ୍ଥୂଣେ ଦେଵକୃତେ ପଥି । ଶାଲାଯା ଦେଵ୍ଯା ଦ୍ଵାରଂ ସ୍ଯୋନଂ କୃଣ୍ମୋ ଵଧୂପଥମ୍
ଦେବତାଙ୍କ ତିଆରି କରିଥିବା ପଥରେ, ହେ ଥାମ, ତୁମେ କୁମାରୀକୁ କଷ୍ଟ ଦେଉନାହିଁ। ଦେବୀ ଘରର ଦ୍ୱାରରେ, ଆମେ ବଧୁ ପାଇଁ ପଥକୁ ସୁଖଦ କରୁ।
ବ୍ରହ୍ମାପରଂ ଯୁଜ୍ଯତାଂ ବ୍ରହ୍ମ ପୂର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ତତୋ ମଧ୍ଯତୋ ବ୍ରହ୍ମ ସର୍ଵତଃ । ଅନାଵ୍ଯାଧାଂ ଦେଵପୁରାଂ ପ୍ରପଦ୍ଯ ଶିଵା ସ୍ଯୋନା ପତିଲୋକେ ଵି ରାଜ
ବ୍ରହ୍ମ ଆରମ୍ଭରେ, ଶେଷରେ, ମଧ୍ୟରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଯୋଡ଼ାଯାଉ। ଦେବତାଙ୍କ ସହରକୁ କଷ୍ଟ ନ ପାଇଁ ଯାଇ, ପତିର ଲୋକରେ ଶୁଭ ଓ ସୁଖଦ ଭାବରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉ।
14.2 (ଵିଵାହ ପ୍ରକରଣମ୍) ତୁଭ୍ଯମଗ୍ରେ ପର୍ଯଵହନ୍ତ୍ସୂର୍ଯାଂ ଵହତୁନା ସହ । ସ ନଃ ପତିଭ୍ଯୋ ଜାଯାଂ ଦା ଅଗ୍ନେ ପ୍ରଜଯା ସହ
ତୁମ ପାଇଁ ସମ୍ମୁଖରେ ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ବଧୁ ଗାଡ଼ି ସହ ବହି ଆଣାଯାଇଛି। ହେ ଅଗ୍ନି, ପତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ ଜନ୍ମାଳୁ ଜାୟା ଦିଅ।
ପୁନଃ ପତ୍ନୀମଗ୍ନିରଦାଦାଯୁଷା ସହ ଵର୍ଚସା । ଦୀର୍ଘାଯୁରସ୍ଯା ଯଃ ପତିର୍ଜୀଵାତି ଶରଦଃ ଶତମ୍
ଅଗ୍ନି ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ତେଜ ସହିତ ପତ୍ନୀକୁ ପୁନଃ ଦେଇଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପତି ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ସହିତ ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ କରନ୍ତୁ।
ସୋମସ୍ଯ ଜାଯା ପ୍ରଥମଂ ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ତେଽପରଃ ପତିଃ । ତୃତୀଯୋ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟେ ପତିସ୍ତୁରୀଯସ୍ତେ ମନୁଷ୍ଯଜାଃ
ସୋମ ତୁମର ପ୍ରଥମ ପତି, ଗନ୍ଧର୍ବ ଦ୍ୱିତୀୟ, ଅଗ୍ନି ତୃତୀୟ, ଚତୁର୍ଥ ପତି ହେଉଛନ୍ତି ମାନବ।
ସୋମୋ ଦଦଦ୍ଗନ୍ଧର୍ଵାଯ ଗନ୍ଧର୍ଵୋ ଦଦଦଗ୍ନଯେ । ରଯିଂ ଚ ପୁତ୍ରାଂଶ୍ଚାଦାଦଗ୍ନିର୍ମହ୍ଯମଥୋ ଇମାମ୍
ସୋମ ତାଙ୍କୁ ଗନ୍ଧର୍ବକୁ ଦେଲେ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଅଗ୍ନିକୁ ଦେଲେ; ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ଧନ ଓ ପୁଅ ଦେଲେ, ଏବଂ ଏହି ନାରୀକୁ ମଧ୍ୟ।
ଆ ଵାମଗନ୍ତ୍ସୁମତିର୍ଵାଜିନୀଵସୂ ନ୍ଯଶ୍ଵିନା ହୃତ୍ସୁ କାମା ଅରଂସତ । ଅଭୂତଂ ଗୋପା ମିଥୁନା ଶୁଭସ୍ପତୀ ପ୍ରିଯା ଅର୍ଯମ୍ଣୋ ଦୁର୍ଯାମଶୀମହି
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଭଲ ଚିନ୍ତା ଓ ଅନେକ ଘୋଡ଼ା ନେଇ ଆସନ୍ତୁ; ଆପଣଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଇଚ୍ଛା ରହୁ। ଦୁଇଜଣ ଦୟାଳୁ ଓ ଶୁଭ ରୂପର ରକ୍ଷକ ହେଉ; ଆମେ ଆର୍ୟମାଙ୍କ ଆନୁଗ୍ରହ ପାଇପାରିବା।
ସା ମନ୍ଦସାନା ମନସା ଶିଵେନ ରଯିଂ ଧେହି ସର୍ଵଵୀରଂ ଵଚସ୍ଯମ୍ । ସୁଗଂ ତୀର୍ଥଂ ସୁପ୍ରପାଣଂ ଶୁଭସ୍ପତୀ ସ୍ଥାଣୁଂ ପଥିଷ୍ଠାମପ ଦୁର୍ମତିଂ ହତମ୍
ସେ ଆନନ୍ଦିତ ମନ ଓ ଶୁଭ ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଶୂର ଓ ପ୍ରଶିଦ୍ଧ ଧନ ଦିଅ। ସହଜ ପଥ, ଭଲ ପାନୀୟ ଦିଅ, ଶୁଭ ରୂପର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦେବତା; ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଥିବାକୁ ଦିଅ, ଖରାପ ଭାବକୁ ଦୂର କର।
ଯା ଓଷଧଯୋ ଯା ନଦ୍ଯୋ ଯାନି କ୍ଷେତ୍ରାଣି ଯା ଵନା । ତାସ୍ତ୍ଵା ଵଧୁ ପ୍ରଜାଵତୀଂ ପତ୍ଯେ ରକ୍ଷନ୍ତୁ ରକ୍ଷସଃ
ଯେଉଁ ଔଷଧି, ନଦୀ, କ୍ଷେତ୍ର ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ବଧୁକୁ ତାଙ୍କ ପତି ପାଇଁ ଫଳଦାୟି ଭାବରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଏମଂ ପନ୍ଥାମରୁକ୍ଷାମ ସୁଗଂ ସ୍ଵସ୍ତିଵାହନମ୍ । ଯସ୍ମିନ୍ ଵୀରୋ ନ ରିଷ୍ଯତ୍ଯନ୍ଯେଷାଂ ଵିନ୍ଦତେ ଵସୁ
ଆମେ ଏହି ସହଜ ଓ ଶୁଭଦାୟକ ପଥକୁ ଚୟନ କରୁ, ଯେଉଁଠି ଶୂର ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଧନ ଲାଭ କରିଥାଏ ଏବଂ କଷ୍ଟ ଭୋଗ କରିନାହିଁ।
ଇଦଂ ସୁ ମେ ନରଃ ଶୃଣୁତ ଯଯାଶିଷା ଦଂପତୀ ଵାମମଶ୍ନୁତଃ । ଯେ ଗନ୍ଧର୍ଵା ଅପ୍ସରସଶ୍ଚ ଦେଵୀରେଷୁ ଵାନସ୍ପତ୍ଯେଷୁ ଯେଽଧି ତସ୍ଥୁଃ । ସ୍ଯୋନାସ୍ତେ ଅସ୍ଯୈ ଵଧ୍ଵୈ ଭଵନ୍ତୁ ମା ହିଂସିଷୁର୍ଵହତୁମୁହ୍ଯମାନମ୍
ହେ ଲୋକମାନେ, ଏହି ଶୁଣନ୍ତୁ, ଯାହା ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଦମ୍ପତି ଦୁଇଜଣ ଏକାଠି ଶୁଭ ଜୀବନ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବେ। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା ଓ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଗଛରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ବଧୁ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ; ନୂତନ ଘରକୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ସେମାନେ କଷ୍ଟ ଦେଉନାହିଁ।
ଯେ ଵଧ୍ଵଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଂ ଵହତୁଂ ଯକ୍ଷ୍ମା ଯନ୍ତି ଜନାମନୁ । ପୁନସ୍ତାନ୍ ଯଜ୍ଞିଯା ଦେଵା ନଯନ୍ତୁ ଯତ ଆଗତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଲୋକଙ୍କ ପଛରେ ବଧୁକୁ ରୋଗ ଦେଇଥାନ୍ତି, ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସେମାନେକୁ ଯେଉଁଠୁ ଆସିଥିଲେ, ସିଏଠିକୁ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତୁ।
{୭} ମା ଵିଦନ୍ ପରିପନ୍ଥିନୋ ଯ ଆସୀଦନ୍ତି ଦଂପତୀ । ସୁଗେନ ଦୁର୍ଗମତୀତାମପ ଦ୍ରାନ୍ତ୍ଵରାତଯଃ
ଯେଉଁ ଚୋରମାନେ ଦମ୍ପତିକୁ ହାନି କରିବାକୁ ଲୁଚି ରହିଛନ୍ତି, ସେମାନେ କଷ୍ଟ ଦେଉନାହିଁ। ଆପଣମାନେ ସୁଖଦ ଭାବରେ ଦୁର୍ଗମ ସ୍ଥାନ ଅତିକ୍ରମ କରିବାବେଳେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ଚାଲିଯାନ୍ତୁ।
ସଂ କାଶଯାମି ଵହତୁଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ଗୃହୈରଘୋରେଣ ଚକ୍ଷୁଷା ମିତ୍ରିଯେଣ । ପର୍ଯାଣଦ୍ଧଂ ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ଯଦସ୍ତି ସ୍ଯୋନଂ ପତିଭ୍ଯଃ ସଵିତା ତତ୍କୃଣୋତୁ
ମୁଁ ବଧୁ ଗାଡ଼ିକୁ ବ୍ରହ୍ମ, ଘର, ଶାନ୍ତ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ମିତ୍ରତା ସହିତ ଯୋଡ଼ିଛି। ଯେଉଁ ଗାଡ଼ି ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ବନ୍ଧାଯାଇଛି, ସବିତା ଏହାକୁ ପତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଖଦ କରନ୍ତୁ।
ଶିଵା ନାରୀଯମସ୍ତମାଗନ୍ନ୍ ଇମଂ ଧାତା ଲୋକମସ୍ଯୈ ଦିଦେଶ । ତାମର୍ଯମା ଭଗୋ ଅଶ୍ଵିନୋଭା ପ୍ରଜାପତିଃ ପ୍ରଜଯା ଵର୍ଧଯନ୍ତୁ
ଏକ ଶୁଭ ନାରୀ ଘରକୁ ଆସିଛି; ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତାଙ୍କୁ ଏହି ସ୍ଥାନ ଦେଇଛନ୍ତି। ଆର୍ୟମା, ଭଗ, ଅଶ୍ୱିନୀ ଏବଂ ପ୍ରଜାପତି ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ସହିତ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ।
ଆତ୍ମନ୍ଵତ୍ଯୁର୍ଵରା ନାରୀଯମାଗନ୍ ତସ୍ଯାଂ ନରୋ ଵପତ ବୀଜମସ୍ଯାମ୍ । ସା ଵଃ ପ୍ରଜାଂ ଜନଯଦ୍ଵକ୍ଷଣାଭ୍ଯୋ ବିଭ୍ରତୀ ଦୁଗ୍ଧମୃଷଭସ୍ଯ ରେତଃ
ସ୍ୱୟଂ ଆତ୍ମାନ୍ୱିତ, ଉତ୍ତମ ଜନନୀ ଏଠାକୁ ଆସୁନ୍ତୁ; ପୁରୁଷ ତାଙ୍କ ଭିତରେ ବୀଜ ବପନ୍ତୁ। ସେ ତୁମମାନେ ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେଉ, ତାଙ୍କ ଛାତିରୁ ଦୁଧ ଓ ବୃଷଭର ସାର ଧାରଣ କରି।
ପ୍ରତି ତିଷ୍ଠ ଵିରାଡସି ଵିଷ୍ଣୁରିଵେହ ସରସ୍ଵତି । ସିନୀଵାଲି ପ୍ର ଜାଯତାଂ ଭଗସ୍ଯ ସୁମତାଵସତ୍
ଦୃଢ଼ ହୁଅ, ଏଠାରେ ତୁମେ ମହାନ୍, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି, ହେ ସରସ୍ୱତୀ। ସିନୀବାଳୀ ଜନ୍ମ ନେଉ, ଭଗର ଭଲ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବସି।
ଉଦ୍ଵ ଊର୍ମିଃ ଶମ୍ଯା ହନ୍ତ୍ଵାପୋ ଯୋକ୍ତ୍ରାଣି ମୁଞ୍ଚତ । ମାଦୁଷ୍କୃତୌ ଵ୍ଯେନସାଵଘ୍ନ୍ଯାଵଶୁନମାରତାମ୍
ଉପରକୁ ତରଙ୍ଗ ଉଠୁ, ସେ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଆଘାତ କରୁ; ହେ ଜଳ, ବନ୍ଧନ ଖୋଲ। ଦୁଷ୍ଟ, ଈର୍ଷ୍ୟାଳୁ କିମ୍ବା ହତ୍ୟାକାରୀ ଆମକୁ କ୍ଷତି ନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଘୋରଚକ୍ଷୁରପତିଘ୍ନୀ ସ୍ଯୋନା ଶଗ୍ମା ସୁଶେଵା ସୁଯମା ଗୃହେଭ୍ଯଃ । ଵୀରସୂର୍ଦେଵୃକାମା ସଂ ତ୍ଵଯୈଧିଷୀମହି ସୁମସ୍ଯମାନା
ମୃଦୁ ଦୃଷ୍ଟି, ଶତୃତା ନଥିବା, ଶୁଭ, ଦୟାଳୁ, ଭଲ ଚିନ୍ତା ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ଘରରୁ ଆସ, ପୁଅ ଓ ଦେବର ଆଶା କରୁଥିବା, ସେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ସୁଖ ଚାହିଁ।