ଇହେଦସାଥ ନ ପରୋ ଗମାଥେମଂ ଗାଵଃ ପ୍ରଜଯା ଵର୍ଧଯାଥ । ଶୁଭଂ ଯତୀରୁସ୍ରିଯାଃ ସୋମଵର୍ଚସୋ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ କ୍ରନ୍ନ୍ ଇହ ଵୋ ମନାଂସି
ତୁମେ ଏଠି ରୁହ, ଅନ୍ୟଠାରେ ଯାଅନାହାଁ। ଏହି ଗାଈମାନେ ସନ୍ତାନ ସହ ବଢ଼ନ୍ତୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟାର ଯେଉଁ ଶୁଭ ଅଛି, ସୋମଙ୍କର ତେଜ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏଠି ତୁମ ପ୍ରତି ମନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇମଂ ଗାଵଃ ପ୍ରଜଯା ସଂ ଵିଶାଥାଯଂ ଦେଵାନାଂ ନ ମିନାତି ଭାଗମ୍ । ଅସ୍ମୈ ଵଃ ପୂଷା ମରୁତଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଅସ୍ମୈ ଵୋ ଧାତା ସଵିତା ସୁଵାତି
ଏହି ଗାଈମାନେ ସନ୍ତାନ ସହ ଏଠିକୁ ଆସନ୍ତୁ, ସେ ଦେବତାଙ୍କର ଅଂଶ କମାଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ପୂଷା ଓ ସମସ୍ତ ମାରୁତ, ଧାତୃ ଓ ସବିତା ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅନୃକ୍ଷରା ଋଜଵଃ ସନ୍ତୁ ପନ୍ଥାନୋ ଯେଭିଃ ସଖାଯୋ ଯନ୍ତି ନୋ ଵରେଯମ୍ । ସଂ ଭଗେନ ସମର୍ଯମ୍ଣା ସଂ ଧାତା ସୃଜତୁ ଵର୍ଚସା
ସେଇ ପଥ ଏକଦମ ସିଧା ଓ ସତ୍ୟ ହେଉ, ଯେଉଁପଥରେ ବନ୍ଧୁମାନେ ଆମକୁ ବାଛିବାକୁ ଯାନ୍ତି। ଭାଗ, ଅର୍ୟମାନ୍ ଓ ଧାତୃ ସମେତ ତେଜ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯଚ୍ଚ ଵର୍ଚୋ ଅକ୍ଷେଷୁ ସୁରାଯାଂ ଚ ଯଦାହିତମ୍ । ଯଦ୍ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵିନା ଵର୍ଚସ୍ତେନେମାଂ ଵର୍ଚସାଵତମ୍
ଯେଉଁ ତେଜ ଗୋଟିଏ ଦାୟାରେ କିମ୍ବା ମଦ୍ୟରେ ଅଛି, କିମ୍ବା ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସେଇ ତେଜ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜାଏକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯେନ ମହାନଘ୍ନ୍ଯା ଜଘନମଶ୍ଵିନା ଯେନ ଵା ସୁରା । ଯେନାକ୍ଷା ଅଭ୍ଯଷିଚ୍ଯନ୍ତ ତେନେମାଂ ଵର୍ଚସାଵତମ୍
ଯେଉଁ ତେଜ ଦ୍ୱାରା ମହା ପବିତ୍ରାଙ୍କୁ ଆଘାତ ଦିଆଗଲା, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, କିମ୍ବା ମଦ୍ୟରେ, କିମ୍ବା ଦାୟାରେ ଯେଉଁ ତେଜ ଥିଲା, ସେଇ ତେଜ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜାଏକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯୋ ଅନିଧ୍ମୋ ଦୀଦଯଦପ୍ସ୍ଵନ୍ତର୍ଯଂ ଵିପ୍ରାସ ଈଡତେ ଅଧ୍ଵରେଷୁ । ଅପାଂ ନପାନ୍ ମଧୁମତୀରପୋ ଦା ଯାଭିରିନ୍ଦ୍ରୋ ଵାଵୃଧେ ଵୀର୍ଯାଵାନ୍
ଯିଏ ଅଗ୍ନି ବିନା ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଚମକେ, ଯାହାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ହେ ଜଳର ସନ୍ତାନ, ସେଇ ମଧୁର ଜଳ ଦିଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ଇଦମହଂ ରୁଶନ୍ତଂ ଗ୍ରାଭଂ ତନୂଦୂଷିମପୋହାମି । ଯୋ ଭଦ୍ରୋ ରୋଚନସ୍ତମୁଦଚାମି
ଏହି ଚମକୁଥିବା ସଂସ୍ପର୍ଶ, ଯାହା ଦେହକୁ ଅପବିତ୍ର କରେ, ମୁଁ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଦୂର କରୁଛି। ଯେଉଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଚମକୁଥିବା, ମୁଁ ସେଉଁଠାକୁ ଉପରକୁ ଉଠେଇ ଦେଉଛି।
ଆସ୍ଯୈ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସ୍ନପନୀର୍ହରନ୍ତ୍ଵଵୀରଘ୍ନୀରୁଦଜନ୍ତ୍ଵାପଃ । ଅର୍ଯମ୍ଣୋ ଅଗ୍ନିଂ ପର୍ଯେତୁ ପୂଷନ୍ ପ୍ରତୀକ୍ଷନ୍ତେ ଶ୍ଵଶୁରୋ ଦେଵରଶ୍ଚ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଜଳ ଆଣନ୍ତୁ, ଜଳ ତାଙ୍କର ବନ୍ଧ୍ୟାତ୍ୱ ଦୂର କରୁ। ପୂଷା ଅର୍ୟମାନଙ୍କ ଅଗ୍ନିକୁ ପରିକ୍ରମା କରୁ, ଶ୍ୱଶୁର ଓ ଦେବର ତାଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଶଂ ତେ ହିରଣ୍ଯଂ ଶମୁ ସନ୍ତ୍ଵାପଃ ଶଂ ମେଥିର୍ଭଵତୁ ଶଂ ଯୁଗସ୍ଯ ତର୍ଦ୍ମ । ଶଂ ତ ଆପଃ ଶତପଵିତ୍ରା ଭଵନ୍ତୁ ଶମୁ ପତ୍ଯା ତନ୍ଵଂ ସଂ ସ୍ପୃଶସ୍ଵ
ତୁମ ପାଇଁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୁଭ ହେଉ, ଜଳ ଶୁଭ ହେଉ, ସଂଯୋଗ ଶୁଭ ହେଉ, ଯୁଗ ମୃଦୁ ହେଉ। ଶତପବିତ୍ର ଜଳ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ପତିଙ୍କ ଦେହକୁ ସମ୍ମିଳିତ ଭାବେ ସ୍ପର୍ଶ କର।
{୪} ଖେ ରଥସ୍ଯ ଖେଽନସଃ ଖେ ଯୁଗସ୍ଯ ଶତକ୍ରତୋ । ଅପାଲାମିନ୍ଦ୍ର ତ୍ରିଷ୍ପୂତ୍ଵାକୃଣୋଃ ସୂର୍ଯତ୍ଵଚମ୍
ଆକାଶରେ ରଥ, ଆକାଶରେ ଧୁର, ଆକାଶରେ ଯୁଗ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର। ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କର ଚର୍ମକୁ ଦୋଷରହିତ କରିଥିଲ।
ଆଶାସାନା ସୌମନସଂ ପ୍ରଜାଂ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ରଯିମ୍ । ପତ୍ଯୁରନୁଵ୍ରତା ଭୂତ୍ଵା ସଂ ନହ୍ଯସ୍ଵାମୃତାଯ କମ୍
ସେ ନିଜ ମନରେ ଆଶା ଧରି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଭଲ, ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଚାହିଁ, ପତିଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାରେ ରହି, ଆମ ସହ ଅମୃତତ୍ୱରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।
ଯଥା ସିନ୍ଧୁର୍ନଦୀନାଂ ସାମ୍ରାଜ୍ଯଂ ସୁଷୁଵେ ଵୃଷା । ଏଵା ତ୍ଵଂ ସମ୍ରାଜ୍ଞ୍ଯେଧି ପତ୍ଯୁରସ୍ତଂ ପରେତ୍ଯ
ଯେପରି ସିନ୍ଧୁ ନଦୀ ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିପତ୍ୟ ଦେଇଛି, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ପତିଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ଅଧିନାୟିକା ହେଉ।
ସମ୍ରାଜ୍ଞ୍ଯେଧି ଶ୍ଵଶୁରେଷୁ ସମ୍ରାଜ୍ଞ୍ଯୁତ ଦେଵୃଷୁ । ନନାନ୍ଦୁଃ ସମ୍ରାଜ୍ଞ୍ଯେଧି ସମ୍ରାଜ୍ଞ୍ଯୁତ ଶ୍ଵଶ୍ର୍ଵାଃ
ଶ୍ୱଶୁରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଅଧିନାୟିକା ହେଉ, ଦେଉରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଅଧିନାୟିକା ହେଉ। ନନଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଓ ଶ୍ୱଶ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଅଧିନାୟିକା ହେଉ।
ଯା ଅକୃନ୍ତନ୍ନ୍ ଅଵଯନ୍ ଯାଶ୍ଚ ତତ୍ନିରେ ଯା ଦେଵୀରନ୍ତାମଭିତୋଽଦଦନ୍ତ । ତାସ୍ତ୍ଵା ଜରସେ ସଂ ଵ୍ଯଯନ୍ତ୍ଵାଯୁଷ୍ମତୀଦଂ ପରି ଧତ୍ସ୍ଵ ଵାସଃ
ଯେମାନେ କେବେ କାଟିନାହାନ୍ତି, ଭାଗ କରିନାହାନ୍ତି, ଯେମାନେ ବସ୍ତ୍ର ବୁନିଛନ୍ତି, ଚାରିପଟେ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ; ଏହି ଜୀବନ୍ତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧ।
ଜୀଵଂ ରୁଦନ୍ତି ଵି ନଯନ୍ତ୍ଯଧ୍ଵରଂ ଦୀର୍ଘାମନୁ ପ୍ରସିତିଂ ଦୀଧ୍ଯୁର୍ନରଃ । ଵାମଂ ପିତୃଭ୍ଯୋ ଯ ଇଦଂ ସମୀରିରେ ମଯଃ ପତିଭ୍ଯୋ ଜନଯେ ପରିଷ୍ଵଜେ
ଯେଉଁବେଳେ ଜୀବନ୍ତା ଝିଅକୁ କ୍ରିୟାକାଣ୍ଡକୁ ନେଯାଯିବା ସମୟରେ ଲୋକେ କାନ୍ଦନ୍ତି, ପୁରୁଷମାନେ ଦୀର୍ଘ ପରମ୍ପରା ଅନୁସରି ଉଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି; ପିତୃମାନେ ଯାହାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେହି ଦୟା ପତିମାନଙ୍କୁ ମିଳୁ; ମୁଁ ବଧୁକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ।
ସ୍ଯୋନଂ ଧ୍ରୁଵଂ ପ୍ରଜାଯୈ ଧାରଯାମି ତେଽଶ୍ମାନଂ ଦେଵ୍ଯାଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଉପସ୍ଥେ । ତମା ତିଷ୍ଠାନୁମାଦ୍ଯା ସୁଵର୍ଚା ଦୀର୍ଘଂ ତ ଆଯୁଃ ସଵିତା କୃଣୋତୁ
ତୁମ ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଦେବୀ ପୃଥିବୀର ଆଞ୍ଚଳରେ ଏକ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ସ୍ଥିର ପାଥର ରଖୁଛି; ଏହା ଉପରେ ଦଢ଼ି ଦଢ଼ି ଦିଆଁ, ଉଜ୍ୱଳ ହୁଅ, ସବିତା ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯେନାଗ୍ନିରସ୍ଯା ଭୂମ୍ଯା ହସ୍ତଂ ଜଗ୍ରାହ ଦକ୍ଷିଣମ୍ । ତେନ ଗୃହ୍ଣାମି ତେ ହସ୍ତଂ ମା ଵ୍ଯଥିଷ୍ଠା ମଯା ସହ ପ୍ରଜଯା ଚ ଧନେନ ଚ
ଯେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ଅଗ୍ନି ଏହି ପୃଥିବୀର ଦକ୍ଷିଣ ହାତ ଧରିଥିଲେ, ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ତୁମର ହାତ ଧରୁଛି; ଭୟ କରନି, ମୋ ସହିତ, ସନ୍ତାନ ଓ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ସହିତ ରୁହ।
ଦେଵସ୍ତେ ସଵିତା ହସ୍ତଂ ଗୃହ୍ଣାତୁ ସୋମୋ ରାଜା ସୁପ୍ରଜସଂ କୃଣୋତୁ । ଅଗ୍ନିଃ ସୁଭଗାଂ ଜତଵେଦାଃ ପତ୍ଯେ ପତ୍ନୀଂ ଜରଦଷ୍ଟିଂ କୃଣୋତୁ
ସବିତା ଦେବ ତୁମର ହାତ ଧରନ୍ତୁ, ସୋମ ରାଜା ତୁମକୁ ସୁସନ୍ତାନୀ କରନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି, ସବୁ କିଛି ଜାଣିଥିବା, ପତିଙ୍କ ପାଇଁ ପତ୍ନୀକୁ ସୁଭାଗ୍ୟଶାଳି ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ କରନ୍ତୁ।
ଗୃହ୍ଣାମି ତେ ସୌଭଗତ୍ଵାଯ ହସ୍ତଂ ମଯା ପତ୍ଯା ଜରଦଷ୍ଟିର୍ଯଥାସଃ । ଭଗୋ ଅର୍ଯମା ସଵିତା ପୁରଂଧିର୍ମହ୍ଯଂ ତ୍ଵାଦୁର୍ଗାର୍ହପତ୍ଯାଯ ଦେଵାଃ
ମୁଁ ତୁମର ହାତ ଧରୁଛି ସୁଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମର ପତି ଭାବେ ତୁମ ସହିତ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁହିପାରିବି; ଭଗ, ଅର୍ୟମା, ସବିତା ଓ ପୁରନ୍ଧି, ଦେବତାମାନେ ଘରର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ତୁମକୁ ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ।
{୫} ଭଗସ୍ତେ ହସ୍ତମଗ୍ରହୀତ୍ସଵିତା ହସ୍ତମଗ୍ରହୀତ୍। ପତ୍ନୀ ତ୍ଵମସି ଧର୍ମଣାହଂ ଗୃହପତିସ୍ତଵ
ଭଗ ତୁମର ହାତ ଧରିଛନ୍ତି, ସବିତା ମଧ୍ୟ ଧରିଛନ୍ତି; ତୁମେ ଧର୍ମରେ ପତ୍ନୀ, ମୁଁ ତୁମର ଗୃହସ୍ୱାମୀ।
ମମେଯମସ୍ତୁ ପୋଷ୍ଯା ମହ୍ଯଂ ତ୍ଵାଦାଦ୍ବୃହସ୍ପତିଃ । ମଯା ପତ୍ଯା ପ୍ରଜାଵତି ସଂ ଜୀଵ ଶରଦଃ ଶତମ୍
ଏହି ଜଣେ ମହିଳା ମୋ ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳି ହେଉ, ବୃହସ୍ପତି ତୁମକୁ ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ; ମୋ ସହିତ, ପତି ଭାବେ, ସନ୍ତାନ ସହିତ, ଶତବର୍ଷ ଏକାସାଥି ଜୀବନ୍ତୁ।
ତ୍ଵଷ୍ଟା ଵାସୋ ଵ୍ଯଦଧାଚ୍ଛୁଭେ କଂ ବୃହସ୍ପତେଃ ପ୍ରଶିଷା କଵୀନାମ୍ । ତେନେମାଂ ନାରୀଂ ସଵିତା ଭଗଶ୍ଚ ସୂର୍ଯାମିଵ ପରି ଧତ୍ତାଂ ପ୍ରଜଯା
ତ୍ୱଷ୍ଟା ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ବୁନିଥିଲେ; ସେଇ ବସ୍ତ୍ରରେ ସବିତା ଓ ଭଗ ଏହି ନାରୀକୁ ସନ୍ତାନ ସହିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟା ପରି ଆଚ୍ଛାଦିତ କରନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ମାତରିଶ୍ଵା ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଭଗୋ ଅଶ୍ଵିନୋଭା । ବୃହସ୍ପତିର୍ମରୁତୋ ବ୍ରହ୍ମ ସୋମ ଇମାଂ ନାରିଂ ପ୍ରଜଯା ଵର୍ଧଯନ୍ତୁ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଦ୍ୟାଉଁ ଓ ପୃଥିବୀ, ମାତରିଶ୍ୱା, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଭଗ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ବୃହସ୍ପତି, ମାରୁତ, ବ୍ରହ୍ମା, ଓ ସୋମ—ସେମାନେ ଏହି ନାରୀଙ୍କୁ ସନ୍ତାନରେ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ।
ବୃହସ୍ପତିଃ ପ୍ରଥମଃ ସୂର୍ଯାଯାଃ ଶୀର୍ଷେ କେଶାଁ ଅକଲ୍ପଯତ୍। ତେନେମାମଶ୍ଵିନା ନାରୀଂ ପତ୍ଯେ ସଂ ଶୋଭଯାମସି
ବୃହସ୍ପତି ପ୍ରଥମେ ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ କେଶ ଗଠନ କରିଥିଲେ; ସେଇ ଶୋଭାରେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମେ ଏହି ନାରୀକୁ ପତି ପାଇଁ ଶୃଙ୍ଗାର କରୁ।
ଇଦଂ ତଦ୍ରୂପଂ ଯଦଵସ୍ତ ଯୋଷା ଜାଯାଂ ଜିଜ୍ଞାସେ ମନସା ଚରନ୍ତୀମ୍ । ତାମନ୍ଵର୍ତିଷ୍ଯେ ସଖିଭିର୍ନଵଗ୍ଵୈଃ କ ଇମାନ୍ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଵି ଚଚର୍ତ ପାଶାନ୍
ଏହି ହେଉଛି ନାରୀର ସ୍ୱଭାବ: ଜଣେ ଜାୟା ନିଜ ପତିକୁ ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ମନରେ ଚିନ୍ତା କରେ; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନୂତନ ସଖୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଅନୁସରିବି—ଏହି ଗୁପ୍ତ ଗଠନ କିଏ ଖୋଲିଛି, କିଏ ଜାଣିଛି?
ଅହଂ ଵି ଷ୍ଯାମି ମଯି ରୂପମସ୍ଯା ଵେଦଦିତ୍ପଶ୍ଯନ୍ ମନସଃ କୁଲାଯମ୍ । ନ ସ୍ତେଯମଦ୍ମି ମନସୋଦମୁଚ୍ଯେ ସ୍ଵଯଂ ଶ୍ରଥ୍ନାନୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ପାଶାନ୍
ମୁଁ ଏହି ଗଠନ ଖୋଲିଦେବି; ତାଙ୍କର ରୂପ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ମୁଁ ଜାଣିଛି, ମନର ଘର ଦେଖିଛି; ମୁଁ କିଛି ଚୋରି କରିନାହିଁ, ମନ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ମୁକ୍ତି ପାଉନାହିଁ, ମୁଁ ନିଜେ ଭାରୁଣଙ୍କ ଗଠନ ଖୋଲିଦେଉଛି।
ପ୍ର ତ୍ଵା ମୁଞ୍ଚାମି ଵରୁଣସ୍ଯ ପାଶାଦ୍ଯେନ ତ୍ଵାବଧ୍ନାତ୍ସଵିତା ସୁଶେଵାଃ । ଉରୁଂ ଲୋକଂ ସୁଗମତ୍ର ପନ୍ଥାଂ କୃଣୋମି ତୁଭ୍ଯଂ ସହପତ୍ନ୍ଯୈ ଵଧୁ
ମୁଁ ତୁମକୁ ଭାରୁଣଙ୍କ ଗଠନରୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ଯାହା ସବିତା ଦୟାଳୁ ତୁମକୁ ବାନ୍ଧିଥିଲେ; ତୁମ ପାଇଁ, ବଧୂ, ପତି ସହିତ ଏକ ଖୋଲା ଜଗତ ଓ ସହଜ ପଥ ତିଆରି କରୁଛି।
ଉଦ୍ଯଚ୍ଛଧ୍ଵମପ ରକ୍ଷୋ ହନାଥେମଂ ନାରୀଂ ସୁକୃତେ ଦଧାତ । ଧାତା ଵିପଶ୍ଚିତ୍ପତିମସ୍ଯୈ ଵିଵେଦ ଭଗୋ ରାଜା ପୁର ଏତୁ ପ୍ରଜାନନ୍
ଉଠ, ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିମାନେ ଦୂରେ ହଟ, ଏହି ନାରୀକୁ ସଦ୍ଗୁଣୀମାନଙ୍କ ସହିତ ରଖ; ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପତି ଚିହ୍ନିଛନ୍ତି, ଭଗ ରାଜା ଏଠାରେ ଆସନ୍ତୁ, ସନ୍ତାନ ଦେବା ପାଇଁ।
ଭଗସ୍ତତକ୍ଷ ଚତୁରଃ ପାଦାନ୍ ଭଗସ୍ତତକ୍ଷ ଚତ୍ଵାର୍ଯୁଷ୍ପଲାନି । ତ୍ଵଷ୍ଟା ପିପେଶ ମଧ୍ଯତୋଽନୁ ଵର୍ଧ୍ରାନ୍ତ୍ସା ନୋ ଅସ୍ତୁ ସୁମଙ୍ଗଲୀ
ଭଗ ଚାରିଟି ପାଦ ଏବଂ ଚାରିଟି ଚକା ତିଆରି କରିଛନ୍ତି। ତ୍ୱଷ୍ଟା ମଧ୍ୟ ଭାଗକୁ ଭଲଭାବେ ଗଠନ କରି, ତାର ସ୍ପୋକ୍ଗୁଡିକୁ ଯଥାଯଥି ଲଗାଇଛନ୍ତି। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ।
ସୁକିଂଶୁକଂ ଵହତୁଂ ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣଂ ସୁଵୃତଂ ସୁଚକ୍ରମ୍ । ଆ ରୋହ ସୂର୍ଯେ ଅମୃତସ୍ଯ ଲୋକଂ ସ୍ଯୋନଂ ପତିଭ୍ଯୋ ଵହତୁଂ କୃଣୁ ତ୍ଵମ୍
ସେ ଅନେକ ରୂପରେ, ସୁନ୍ଦର ଆବରଣ, ସୁନା ରଙ୍ଗରେ, ଭଲ ଚକା ଓ ଭଲ ଗଠିତ ଥିବା ଗାଡ଼ିକୁ ବହି ଆସୁ। ବଧୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଅମୃତ ଲୋକକୁ ଉଠ, ପତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମର ପଥକୁ ସୁଖଦ କର।