ଇହୈଵ ସ୍ତଂ ମା ଵି ଯୌଷ୍ଟଂ ଵିଶ୍ଵମାଯୁର୍ଵ୍ଯଶ୍ନୁତମ୍ । କ୍ରୀଡନ୍ତୌ ପୁତ୍ରୈର୍ନପ୍ତୃଭିର୍ମୋଦମାନୌ ସ୍ଵସ୍ତକୌ
ଏଠି ରୁହ, ଅଲଗା ହେଉନି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ଉପଭୋଗ କର; ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେ ସହ ଖେଳ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଶୁଭ ରହ।
ପୂର୍ଵାପରଂ ଚରତୋ ମାଯଯୈତୌ ଶିଶୂ କ୍ରୀଡନ୍ତୌ ପରି ଯାତୋଽର୍ଣଵମ୍ । ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯୋ ଭୁଵନା ଵିଚଷ୍ଟ ଋତୂଂରନ୍ଯୋ ଵିଦଧଜ୍ଜାଯସେ ନଵଃ
ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଚଳି, ଏହି ଦୁଇ ଶିଶୁ ଖେଳି ଖେଳି ସମୁଦ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି; ଗୋଟିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଦେଖେ, ଅନ୍ୟଜଣ ଋତୁଗୁଡ଼ିକୁ ବିନ୍ୟାସ କରେ, ତୁମେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଉଛ।
ନଵୋନଵୋ ଭଵସି ଜାଯମାନୋଽହ୍ନାଂ କେତୁରୁଷସାମେଷ୍ଯଗ୍ରମ୍ । ଭାଗଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଵି ଦଧାସ୍ଯାଯନ୍ ପ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରମସ୍ତିରସେ ଦୀର୍ଘମାଯୁଃ
ତୁମେ ପ୍ରତିଦିନ ନୂତନ ହେଉଛ, ଦିନର ଚିହ୍ନ ଭାବେ ଉଷାର ସହିତ ପ୍ରଥମେ ଆସିବ। ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ବଣ୍ଟନ କରିବ, ଏବଂ ଚମକୁଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଲାଭ କର।
ପରା ଦେହି ଶାମୁଲ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମଭ୍ଯୋ ଵି ଭଜା ଵସୁ । କୃତ୍ଯୈଷା ପଦ୍ଵତୀ ଭୂତ୍ଵା ଜାଯା ଵିଶତେ ପତିମ୍
ବିବାଦର ମୂଳ ଦୂର କର, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଧନ ବଣ୍ଟନ କର। ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଚାଲି, ଜାଏ ତାଙ୍କର ପତିଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ।
ନୀଲଲୋହିତଂ ଭଵତି କୃତ୍ଯାସକ୍ତିର୍ଵ୍ଯଜ୍ଯତେ । ଏଧନ୍ତେ ଅସ୍ଯା ଜ୍ଞାତଯଃ ପତିର୍ବନ୍ଧେଷୁ ବଧ୍ଯତେ
ଖରାପ କାମରେ ଆସକ୍ତି ହେଲେ ମନ ଅନ୍ଧକାର ଓ ରକ୍ତିମ ହୁଏ, ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ। ତାଙ୍କର ଜଣା-ପରିଚିତମାନେ ବଢ଼ିଯାନ୍ତି, ପତି ବନ୍ଧନରେ ପଡ଼ିଯାନ୍ତି।
ଅଶ୍ଲୀଲା ତନୂର୍ଭଵତି ରୁଶତୀ ପାପଯାମୁଯା । ପତିର୍ଯଦ୍ଵଧ୍ଵୋ ଵାସସଃ ସ୍ଵମଙ୍ଗମଭ୍ଯୂର୍ଣୁତେ
ଖରାପ କାରଣରୁ ଦେହ ଅଶୁଭ ଓ ଦାଗ ଲାଗିଯାଏ। ପତି ଯେତେବେଳେ ଜାଏଙ୍କର ପୋଷାକରେ ନିଜ ଦେହ ଢାକିଥାଏ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଅବସ୍ଥା ହୁଏ।
ଆଶସନଂ ଵିଶସନମଥୋ ଅଧିଵିକର୍ତନମ୍ । ସୂର୍ଯାଯାଃ ପଶ୍ଯ ରୂପାଣି ତାନି ବ୍ରହ୍ମୋତ ଶୁମ୍ଭତି
ଆଶା, ଶାସନ ଓ କଠୋର ଶାସ୍ତି—ଏହି ସବୁ ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କର ରୂପ ଦେଖ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହାକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।
ତୃଷ୍ଟମେତତ୍କଟୁକମପାଷ୍ଠଵଦ୍ଵିଷଵନ୍ ନୈତଦତ୍ତଵେ । ସୂର୍ଯାଂ ଯୋ ବ୍ରହ୍ମା ଵେଦ ସ ଇଦ୍ଵାଧୂଯମର୍ହତି
ଏହା ଶୁଷ୍କ, ତିକ୍ତ, ମଜ୍ଜା ନଥିବା ହାଡ଼ ପରି, ବିଷ ପରି—ଏହା ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟା ବିଧି ଯିଏ ଜାଣନ୍ତି, ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହିଁ ବଧୁ ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ସ ଇତ୍ତତ୍ସ୍ଯୋନଂ ହରତି ବ୍ରହ୍ମା ଵାସଃ ସୁମଙ୍ଗଲମ୍ । ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତିଂ ଯୋ ଅଧ୍ଯେତି ଯେନ ଜାଯା ନ ରିଷ୍ଯତି
ଏହି ଅଶୁଭକୁ କେବଳ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୂର କରିପାରିବେ, ଯିଏ ଶୁଭ ପୋଷାକ ଓ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଜାଣନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଜାଏ କେବେ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁନାହାନ୍ତି।
{୩} ଯୁଵଂ ଭଗଂ ସଂ ଭରତଂ ସମୃଦ୍ଧମୃତଂ ଵଦନ୍ତାଵୃତୋଦ୍ଯେଷୁ । ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ପତିମସ୍ଯୈ ରୋଚଯ ଚାରୁ ସଂଭଲୋ ଵଦତୁ ଵାଚମେତାମ୍
ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ବିବାହ ସମୟରେ ଧନ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଅମରତ୍ୱ ଏକାଠି କର। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଏହି ଜାଏ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପତିକୁ ପ୍ରିୟ କର, ଓ ମିଷ୍ଟି ସହଚରୀ ଏହି କଥା କହୁ।
ଇହେଦସାଥ ନ ପରୋ ଗମାଥେମଂ ଗାଵଃ ପ୍ରଜଯା ଵର୍ଧଯାଥ । ଶୁଭଂ ଯତୀରୁସ୍ରିଯାଃ ସୋମଵର୍ଚସୋ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ କ୍ରନ୍ନ୍ ଇହ ଵୋ ମନାଂସି
ତୁମେ ଏଠି ରୁହ, ଅନ୍ୟଠାରେ ଯାଅନାହାଁ। ଏହି ଗାଈମାନେ ସନ୍ତାନ ସହ ବଢ଼ନ୍ତୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟାର ଯେଉଁ ଶୁଭ ଅଛି, ସୋମଙ୍କର ତେଜ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏଠି ତୁମ ପ୍ରତି ମନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇମଂ ଗାଵଃ ପ୍ରଜଯା ସଂ ଵିଶାଥାଯଂ ଦେଵାନାଂ ନ ମିନାତି ଭାଗମ୍ । ଅସ୍ମୈ ଵଃ ପୂଷା ମରୁତଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଅସ୍ମୈ ଵୋ ଧାତା ସଵିତା ସୁଵାତି
ଏହି ଗାଈମାନେ ସନ୍ତାନ ସହ ଏଠିକୁ ଆସନ୍ତୁ, ସେ ଦେବତାଙ୍କର ଅଂଶ କମାଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ପୂଷା ଓ ସମସ୍ତ ମାରୁତ, ଧାତୃ ଓ ସବିତା ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅନୃକ୍ଷରା ଋଜଵଃ ସନ୍ତୁ ପନ୍ଥାନୋ ଯେଭିଃ ସଖାଯୋ ଯନ୍ତି ନୋ ଵରେଯମ୍ । ସଂ ଭଗେନ ସମର୍ଯମ୍ଣା ସଂ ଧାତା ସୃଜତୁ ଵର୍ଚସା
ସେଇ ପଥ ଏକଦମ ସିଧା ଓ ସତ୍ୟ ହେଉ, ଯେଉଁପଥରେ ବନ୍ଧୁମାନେ ଆମକୁ ବାଛିବାକୁ ଯାନ୍ତି। ଭାଗ, ଅର୍ୟମାନ୍ ଓ ଧାତୃ ସମେତ ତେଜ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯଚ୍ଚ ଵର୍ଚୋ ଅକ୍ଷେଷୁ ସୁରାଯାଂ ଚ ଯଦାହିତମ୍ । ଯଦ୍ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵିନା ଵର୍ଚସ୍ତେନେମାଂ ଵର୍ଚସାଵତମ୍
ଯେଉଁ ତେଜ ଗୋଟିଏ ଦାୟାରେ କିମ୍ବା ମଦ୍ୟରେ ଅଛି, କିମ୍ବା ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସେଇ ତେଜ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜାଏକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯେନ ମହାନଘ୍ନ୍ଯା ଜଘନମଶ୍ଵିନା ଯେନ ଵା ସୁରା । ଯେନାକ୍ଷା ଅଭ୍ଯଷିଚ୍ଯନ୍ତ ତେନେମାଂ ଵର୍ଚସାଵତମ୍
ଯେଉଁ ତେଜ ଦ୍ୱାରା ମହା ପବିତ୍ରାଙ୍କୁ ଆଘାତ ଦିଆଗଲା, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, କିମ୍ବା ମଦ୍ୟରେ, କିମ୍ବା ଦାୟାରେ ଯେଉଁ ତେଜ ଥିଲା, ସେଇ ତେଜ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜାଏକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯୋ ଅନିଧ୍ମୋ ଦୀଦଯଦପ୍ସ୍ଵନ୍ତର୍ଯଂ ଵିପ୍ରାସ ଈଡତେ ଅଧ୍ଵରେଷୁ । ଅପାଂ ନପାନ୍ ମଧୁମତୀରପୋ ଦା ଯାଭିରିନ୍ଦ୍ରୋ ଵାଵୃଧେ ଵୀର୍ଯାଵାନ୍
ଯିଏ ଅଗ୍ନି ବିନା ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଚମକେ, ଯାହାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ହେ ଜଳର ସନ୍ତାନ, ସେଇ ମଧୁର ଜଳ ଦିଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ଇଦମହଂ ରୁଶନ୍ତଂ ଗ୍ରାଭଂ ତନୂଦୂଷିମପୋହାମି । ଯୋ ଭଦ୍ରୋ ରୋଚନସ୍ତମୁଦଚାମି
ଏହି ଚମକୁଥିବା ସଂସ୍ପର୍ଶ, ଯାହା ଦେହକୁ ଅପବିତ୍ର କରେ, ମୁଁ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଦୂର କରୁଛି। ଯେଉଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଚମକୁଥିବା, ମୁଁ ସେଉଁଠାକୁ ଉପରକୁ ଉଠେଇ ଦେଉଛି।
ଆସ୍ଯୈ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସ୍ନପନୀର୍ହରନ୍ତ୍ଵଵୀରଘ୍ନୀରୁଦଜନ୍ତ୍ଵାପଃ । ଅର୍ଯମ୍ଣୋ ଅଗ୍ନିଂ ପର୍ଯେତୁ ପୂଷନ୍ ପ୍ରତୀକ୍ଷନ୍ତେ ଶ୍ଵଶୁରୋ ଦେଵରଶ୍ଚ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଜଳ ଆଣନ୍ତୁ, ଜଳ ତାଙ୍କର ବନ୍ଧ୍ୟାତ୍ୱ ଦୂର କରୁ। ପୂଷା ଅର୍ୟମାନଙ୍କ ଅଗ୍ନିକୁ ପରିକ୍ରମା କରୁ, ଶ୍ୱଶୁର ଓ ଦେବର ତାଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଶଂ ତେ ହିରଣ୍ଯଂ ଶମୁ ସନ୍ତ୍ଵାପଃ ଶଂ ମେଥିର୍ଭଵତୁ ଶଂ ଯୁଗସ୍ଯ ତର୍ଦ୍ମ । ଶଂ ତ ଆପଃ ଶତପଵିତ୍ରା ଭଵନ୍ତୁ ଶମୁ ପତ୍ଯା ତନ୍ଵଂ ସଂ ସ୍ପୃଶସ୍ଵ
ତୁମ ପାଇଁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୁଭ ହେଉ, ଜଳ ଶୁଭ ହେଉ, ସଂଯୋଗ ଶୁଭ ହେଉ, ଯୁଗ ମୃଦୁ ହେଉ। ଶତପବିତ୍ର ଜଳ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ପତିଙ୍କ ଦେହକୁ ସମ୍ମିଳିତ ଭାବେ ସ୍ପର୍ଶ କର।
{୪} ଖେ ରଥସ୍ଯ ଖେଽନସଃ ଖେ ଯୁଗସ୍ଯ ଶତକ୍ରତୋ । ଅପାଲାମିନ୍ଦ୍ର ତ୍ରିଷ୍ପୂତ୍ଵାକୃଣୋଃ ସୂର୍ଯତ୍ଵଚମ୍
ଆକାଶରେ ରଥ, ଆକାଶରେ ଧୁର, ଆକାଶରେ ଯୁଗ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର। ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କର ଚର୍ମକୁ ଦୋଷରହିତ କରିଥିଲ।
ଆଶାସାନା ସୌମନସଂ ପ୍ରଜାଂ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ରଯିମ୍ । ପତ୍ଯୁରନୁଵ୍ରତା ଭୂତ୍ଵା ସଂ ନହ୍ଯସ୍ଵାମୃତାଯ କମ୍
ସେ ନିଜ ମନରେ ଆଶା ଧରି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଭଲ, ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଚାହିଁ, ପତିଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାରେ ରହି, ଆମ ସହ ଅମୃତତ୍ୱରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।
ଯଥା ସିନ୍ଧୁର୍ନଦୀନାଂ ସାମ୍ରାଜ୍ଯଂ ସୁଷୁଵେ ଵୃଷା । ଏଵା ତ୍ଵଂ ସମ୍ରାଜ୍ଞ୍ଯେଧି ପତ୍ଯୁରସ୍ତଂ ପରେତ୍ଯ
ଯେପରି ସିନ୍ଧୁ ନଦୀ ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିପତ୍ୟ ଦେଇଛି, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ପତିଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ଅଧିନାୟିକା ହେଉ।
ସମ୍ରାଜ୍ଞ୍ଯେଧି ଶ୍ଵଶୁରେଷୁ ସମ୍ରାଜ୍ଞ୍ଯୁତ ଦେଵୃଷୁ । ନନାନ୍ଦୁଃ ସମ୍ରାଜ୍ଞ୍ଯେଧି ସମ୍ରାଜ୍ଞ୍ଯୁତ ଶ୍ଵଶ୍ର୍ଵାଃ
ଶ୍ୱଶୁରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଅଧିନାୟିକା ହେଉ, ଦେଉରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଅଧିନାୟିକା ହେଉ। ନନଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଓ ଶ୍ୱଶ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଅଧିନାୟିକା ହେଉ।
ଯା ଅକୃନ୍ତନ୍ନ୍ ଅଵଯନ୍ ଯାଶ୍ଚ ତତ୍ନିରେ ଯା ଦେଵୀରନ୍ତାମଭିତୋଽଦଦନ୍ତ । ତାସ୍ତ୍ଵା ଜରସେ ସଂ ଵ୍ଯଯନ୍ତ୍ଵାଯୁଷ୍ମତୀଦଂ ପରି ଧତ୍ସ୍ଵ ଵାସଃ
ଯେମାନେ କେବେ କାଟିନାହାନ୍ତି, ଭାଗ କରିନାହାନ୍ତି, ଯେମାନେ ବସ୍ତ୍ର ବୁନିଛନ୍ତି, ଚାରିପଟେ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ; ଏହି ଜୀବନ୍ତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧ।
ଜୀଵଂ ରୁଦନ୍ତି ଵି ନଯନ୍ତ୍ଯଧ୍ଵରଂ ଦୀର୍ଘାମନୁ ପ୍ରସିତିଂ ଦୀଧ୍ଯୁର୍ନରଃ । ଵାମଂ ପିତୃଭ୍ଯୋ ଯ ଇଦଂ ସମୀରିରେ ମଯଃ ପତିଭ୍ଯୋ ଜନଯେ ପରିଷ୍ଵଜେ
ଯେଉଁବେଳେ ଜୀବନ୍ତା ଝିଅକୁ କ୍ରିୟାକାଣ୍ଡକୁ ନେଯାଯିବା ସମୟରେ ଲୋକେ କାନ୍ଦନ୍ତି, ପୁରୁଷମାନେ ଦୀର୍ଘ ପରମ୍ପରା ଅନୁସରି ଉଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି; ପିତୃମାନେ ଯାହାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେହି ଦୟା ପତିମାନଙ୍କୁ ମିଳୁ; ମୁଁ ବଧୁକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ।
ସ୍ଯୋନଂ ଧ୍ରୁଵଂ ପ୍ରଜାଯୈ ଧାରଯାମି ତେଽଶ୍ମାନଂ ଦେଵ୍ଯାଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଉପସ୍ଥେ । ତମା ତିଷ୍ଠାନୁମାଦ୍ଯା ସୁଵର୍ଚା ଦୀର୍ଘଂ ତ ଆଯୁଃ ସଵିତା କୃଣୋତୁ
ତୁମ ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଦେବୀ ପୃଥିବୀର ଆଞ୍ଚଳରେ ଏକ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ସ୍ଥିର ପାଥର ରଖୁଛି; ଏହା ଉପରେ ଦଢ଼ି ଦଢ଼ି ଦିଆଁ, ଉଜ୍ୱଳ ହୁଅ, ସବିତା ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯେନାଗ୍ନିରସ୍ଯା ଭୂମ୍ଯା ହସ୍ତଂ ଜଗ୍ରାହ ଦକ୍ଷିଣମ୍ । ତେନ ଗୃହ୍ଣାମି ତେ ହସ୍ତଂ ମା ଵ୍ଯଥିଷ୍ଠା ମଯା ସହ ପ୍ରଜଯା ଚ ଧନେନ ଚ
ଯେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ଅଗ୍ନି ଏହି ପୃଥିବୀର ଦକ୍ଷିଣ ହାତ ଧରିଥିଲେ, ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ତୁମର ହାତ ଧରୁଛି; ଭୟ କରନି, ମୋ ସହିତ, ସନ୍ତାନ ଓ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ସହିତ ରୁହ।
ଦେଵସ୍ତେ ସଵିତା ହସ୍ତଂ ଗୃହ୍ଣାତୁ ସୋମୋ ରାଜା ସୁପ୍ରଜସଂ କୃଣୋତୁ । ଅଗ୍ନିଃ ସୁଭଗାଂ ଜତଵେଦାଃ ପତ୍ଯେ ପତ୍ନୀଂ ଜରଦଷ୍ଟିଂ କୃଣୋତୁ
ସବିତା ଦେବ ତୁମର ହାତ ଧରନ୍ତୁ, ସୋମ ରାଜା ତୁମକୁ ସୁସନ୍ତାନୀ କରନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି, ସବୁ କିଛି ଜାଣିଥିବା, ପତିଙ୍କ ପାଇଁ ପତ୍ନୀକୁ ସୁଭାଗ୍ୟଶାଳି ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ କରନ୍ତୁ।
ଗୃହ୍ଣାମି ତେ ସୌଭଗତ୍ଵାଯ ହସ୍ତଂ ମଯା ପତ୍ଯା ଜରଦଷ୍ଟିର୍ଯଥାସଃ । ଭଗୋ ଅର୍ଯମା ସଵିତା ପୁରଂଧିର୍ମହ୍ଯଂ ତ୍ଵାଦୁର୍ଗାର୍ହପତ୍ଯାଯ ଦେଵାଃ
ମୁଁ ତୁମର ହାତ ଧରୁଛି ସୁଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମର ପତି ଭାବେ ତୁମ ସହିତ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁହିପାରିବି; ଭଗ, ଅର୍ୟମା, ସବିତା ଓ ପୁରନ୍ଧି, ଦେବତାମାନେ ଘରର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ତୁମକୁ ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ।
{୫} ଭଗସ୍ତେ ହସ୍ତମଗ୍ରହୀତ୍ସଵିତା ହସ୍ତମଗ୍ରହୀତ୍। ପତ୍ନୀ ତ୍ଵମସି ଧର୍ମଣାହଂ ଗୃହପତିସ୍ତଵ
ଭଗ ତୁମର ହାତ ଧରିଛନ୍ତି, ସବିତା ମଧ୍ୟ ଧରିଛନ୍ତି; ତୁମେ ଧର୍ମରେ ପତ୍ନୀ, ମୁଁ ତୁମର ଗୃହସ୍ୱାମୀ।