ଶୁଚୀ ତେ ଚକ୍ରେ ଯାତ୍ଯା ଵ୍ଯାନୋ ଅକ୍ଷ ଆହତଃ । ଅନୋ ମନସ୍ମଯଂ ସୂର୍ଯାରୋହତ୍ପ୍ରଯତୀ ପତିମ୍
ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚକା ଘୁରୁଛି, ଧୁର ଭଲଭାବେ ଲାଗିଛି; ସୂର୍ଯ୍ୟା ମନରେ ତିଆରି ଗଡ଼ିରେ ଚଢ଼ି, ବର ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ।
ସୂର୍ଯାଯା ଵହତୁଃ ପ୍ରାଗାତ୍ସଵିତା ଯମଵାସୃଜତ୍। ମଘାସୁ ହନ୍ଯନ୍ତେ ଗାଵଃ ଫଲ୍ଗୁନୀଷୁ ଵ୍ଯୁହ୍ଯତେ
ସବିତା ସୂର୍ଯ୍ୟା ପାଇଁ ଯୋଗାଣ ଜନ୍ତୁ ପଠାଇଲେ; ମଘା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଗାଈମାନେ ବଳିଯାନ୍ତି, ଫାଲ୍ଗୁନୀରେ ଯୋଗାଯାନ୍ତି।
ଯଦଶ୍ଵିନା ପୃଚ୍ଛମାନାଵଯାତଂ ତ୍ରିଚକ୍ରେଣ ଵହତୁଂ ସୂର୍ଯାଯାଃ । କ୍ଵୈକଂ ଚକ୍ରଂ ଵାମାସୀତ୍କ୍ଵ ଦେଷ୍ଟ୍ରାଯ ତସ୍ଥଥୁଃ
ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ, ପଚାରି ପଚାରି, ସୂର୍ଯ୍ୟା ପାଇଁ ତିନି ଚକାର ଗଡ଼ି ନେଇ ଆସିଲେ, ତୁମର ଏକ ଚକା କେଉଁଠି ଥିଲା, ଯୋକ କେଉଁଠି ରଖିଥିଲେ?
ଯଦଯାତଂ ଶୁଭସ୍ପତୀ ଵରେଯଂ ସୂର୍ଯାମୁପ । ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅନୁ ତଦ୍ଵାମଜାନନ୍ ପୁତ୍ରଃ ପିତରମଵୃଣୀତ ପୂଷା
ଯେତେବେଳେ ଶୋଭାର ଠାକୁରମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟାକୁ ବାଛିବାକୁ ଆସିଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏହି କଥା ଜାଣିଥିଲେ; ପୂଷା, ପୁଅ, ବାପାକୁ ବାଛିଲେ।
ଦ୍ଵେ ତେ ଚକ୍ରେ ସୂର୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମାଣ ଋତୁଥା ଵିଦୁଃ । ଅଥୈକଂ ଚକ୍ରଂ ଯଦ୍ଗୁହା ତଦଦ୍ଧାତଯ ଇଦ୍ଵିଦୁଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟା, ତୁମର ଦୁଇଟି ଚକା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଋତୁଅନୁଯାୟୀ ଜାଣନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଏକ ଲୁଚିଥିବା ଚକା କେବଳ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି।
ଅର୍ଯମଣଂ ଯଜାମହେ ସୁବନ୍ଧୁଂ ପତିଵେଦନମ୍ । ଉର୍ଵାରୁକମିଵ ବନ୍ଧନାତ୍ପ୍ରେତୋ ମୁଞ୍ଚାମି ନାମୁତଃ
ଆମେ ଅର୍ୟମାନଙ୍କୁ ପୂଜିବା, ସୁମିତ୍ର ଓ ବିବାହ ଜଣାଇଥିବା; ଉରୁବା ଫଳ ଯେପରି ବନ୍ଧନରୁ ଛୁଟିଯାଏ, ଏଠାରୁ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ଅନ୍ୟଠାରୁ ନୁହେଁ।
ପ୍ରେତୋ ମୁଞ୍ଚାମି ନାମୁତଃ ସୁବଦ୍ଧାମମୁତସ୍କରମ୍ । ଯଥେଯମିନ୍ଦ୍ର ମୀଢ୍ଵଃ ସୁପୁତ୍ରା ସୁଭଗାସତି
ଏଠାରୁ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ଭଲରେ ବନ୍ଧା, ହରାଇଯିବା ନୁହେଁ; ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର, ମହାନ ହେଉଛନ୍ତି, ଭଲ ପୁଅ ପାଇଛନ୍ତି।
ପ୍ର ତ୍ଵା ମୁଞ୍ଚାମି ଵରୁଣସ୍ଯ ପାଶାଦ୍ଯେନ ତ୍ଵାବଧ୍ନାତ୍ସଵିତା ସୁଶେଵାଃ । ଋତସ୍ଯ ଯୋନୌ ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକେ ସ୍ଯୋନଂ ତେ ଅସ୍ତୁ ସହସଂଭଲାଯୈ
ତୁମକୁ ଭରୁଣଙ୍କର ପାଶରୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ଯାହା ସବିତା, ଦୟାଳୁ, ବନ୍ଧିଥିଲେ; ସତ୍ୟର ଗର୍ଭରେ, ଭଲ କାମର ଲୋକରେ, ସମ୍ପଦ ଓ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମେ ଖୁସି ରୁହ।
ଭଗସ୍ତ୍ଵେତୋ ନଯତୁ ହସ୍ତଗୃହ୍ଯାଶ୍ଵିନା ତ୍ଵା ପ୍ର ଵହତାଂ ରଥେନ । ଗୃହାନ୍ ଗଚ୍ଛ ଗୃହପତ୍ନୀ ଯଥାସୋ ଵଶିନୀ ତ୍ଵଂ ଵିଦଥମା ଵଦାସି
ଭଗ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ହାତ ଧରି ଆଣୁନ୍ତୁ; ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ ତୁମକୁ ତାଙ୍କର ରଥରେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ; ଘରକୁ ଯାଅ, ଘରମାଳିକା ଭାବେ, ସଭାରେ ବୁଦ୍ଧିମତି ଭାବରେ କହ।
{୨} ଇହ ପ୍ରିଯଂ ପ୍ରଜାଯୈ ତେ ସମୃଧ୍ଯତାମସ୍ମିନ୍ ଗୃହେ ଗାର୍ହପତ୍ଯାଯ ଜାଗୃହି । ଏନା ପତ୍ଯା ତନ୍ଵଂ ସଂ ସ୍ପୃଶସ୍ଵାଥ ଜିର୍ଵିର୍ଵିଦଥମା ଵଦାସି
ଏଠି ତୁମର ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନମାନେ ଉନ୍ନତି କରୁନ୍ତୁ, ଏହି ଘରରେ ଗୃହଅଗ୍ନିକୁ ରକ୍ଷା କର; ପତି ସହ ଦେହକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର, ପରେ ବୟସ୍କ ହେଲେ ସଭାରେ ବୁଦ୍ଧିମତି ଭାବରେ କହ।
ଇହୈଵ ସ୍ତଂ ମା ଵି ଯୌଷ୍ଟଂ ଵିଶ୍ଵମାଯୁର୍ଵ୍ଯଶ୍ନୁତମ୍ । କ୍ରୀଡନ୍ତୌ ପୁତ୍ରୈର୍ନପ୍ତୃଭିର୍ମୋଦମାନୌ ସ୍ଵସ୍ତକୌ
ଏଠି ରୁହ, ଅଲଗା ହେଉନି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ଉପଭୋଗ କର; ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେ ସହ ଖେଳ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଶୁଭ ରହ।
ପୂର୍ଵାପରଂ ଚରତୋ ମାଯଯୈତୌ ଶିଶୂ କ୍ରୀଡନ୍ତୌ ପରି ଯାତୋଽର୍ଣଵମ୍ । ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯୋ ଭୁଵନା ଵିଚଷ୍ଟ ଋତୂଂରନ୍ଯୋ ଵିଦଧଜ୍ଜାଯସେ ନଵଃ
ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଚଳି, ଏହି ଦୁଇ ଶିଶୁ ଖେଳି ଖେଳି ସମୁଦ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି; ଗୋଟିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଦେଖେ, ଅନ୍ୟଜଣ ଋତୁଗୁଡ଼ିକୁ ବିନ୍ୟାସ କରେ, ତୁମେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଉଛ।
ନଵୋନଵୋ ଭଵସି ଜାଯମାନୋଽହ୍ନାଂ କେତୁରୁଷସାମେଷ୍ଯଗ୍ରମ୍ । ଭାଗଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଵି ଦଧାସ୍ଯାଯନ୍ ପ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରମସ୍ତିରସେ ଦୀର୍ଘମାଯୁଃ
ତୁମେ ପ୍ରତିଦିନ ନୂତନ ହେଉଛ, ଦିନର ଚିହ୍ନ ଭାବେ ଉଷାର ସହିତ ପ୍ରଥମେ ଆସିବ। ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ବଣ୍ଟନ କରିବ, ଏବଂ ଚମକୁଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଲାଭ କର।
ପରା ଦେହି ଶାମୁଲ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମଭ୍ଯୋ ଵି ଭଜା ଵସୁ । କୃତ୍ଯୈଷା ପଦ୍ଵତୀ ଭୂତ୍ଵା ଜାଯା ଵିଶତେ ପତିମ୍
ବିବାଦର ମୂଳ ଦୂର କର, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଧନ ବଣ୍ଟନ କର। ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଚାଲି, ଜାଏ ତାଙ୍କର ପତିଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ।
ନୀଲଲୋହିତଂ ଭଵତି କୃତ୍ଯାସକ୍ତିର୍ଵ୍ଯଜ୍ଯତେ । ଏଧନ୍ତେ ଅସ୍ଯା ଜ୍ଞାତଯଃ ପତିର୍ବନ୍ଧେଷୁ ବଧ୍ଯତେ
ଖରାପ କାମରେ ଆସକ୍ତି ହେଲେ ମନ ଅନ୍ଧକାର ଓ ରକ୍ତିମ ହୁଏ, ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ। ତାଙ୍କର ଜଣା-ପରିଚିତମାନେ ବଢ଼ିଯାନ୍ତି, ପତି ବନ୍ଧନରେ ପଡ଼ିଯାନ୍ତି।
ଅଶ୍ଲୀଲା ତନୂର୍ଭଵତି ରୁଶତୀ ପାପଯାମୁଯା । ପତିର୍ଯଦ୍ଵଧ୍ଵୋ ଵାସସଃ ସ୍ଵମଙ୍ଗମଭ୍ଯୂର୍ଣୁତେ
ଖରାପ କାରଣରୁ ଦେହ ଅଶୁଭ ଓ ଦାଗ ଲାଗିଯାଏ। ପତି ଯେତେବେଳେ ଜାଏଙ୍କର ପୋଷାକରେ ନିଜ ଦେହ ଢାକିଥାଏ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଅବସ୍ଥା ହୁଏ।
ଆଶସନଂ ଵିଶସନମଥୋ ଅଧିଵିକର୍ତନମ୍ । ସୂର୍ଯାଯାଃ ପଶ୍ଯ ରୂପାଣି ତାନି ବ୍ରହ୍ମୋତ ଶୁମ୍ଭତି
ଆଶା, ଶାସନ ଓ କଠୋର ଶାସ୍ତି—ଏହି ସବୁ ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କର ରୂପ ଦେଖ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହାକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।
ତୃଷ୍ଟମେତତ୍କଟୁକମପାଷ୍ଠଵଦ୍ଵିଷଵନ୍ ନୈତଦତ୍ତଵେ । ସୂର୍ଯାଂ ଯୋ ବ୍ରହ୍ମା ଵେଦ ସ ଇଦ୍ଵାଧୂଯମର୍ହତି
ଏହା ଶୁଷ୍କ, ତିକ୍ତ, ମଜ୍ଜା ନଥିବା ହାଡ଼ ପରି, ବିଷ ପରି—ଏହା ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟା ବିଧି ଯିଏ ଜାଣନ୍ତି, ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହିଁ ବଧୁ ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ସ ଇତ୍ତତ୍ସ୍ଯୋନଂ ହରତି ବ୍ରହ୍ମା ଵାସଃ ସୁମଙ୍ଗଲମ୍ । ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତିଂ ଯୋ ଅଧ୍ଯେତି ଯେନ ଜାଯା ନ ରିଷ୍ଯତି
ଏହି ଅଶୁଭକୁ କେବଳ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୂର କରିପାରିବେ, ଯିଏ ଶୁଭ ପୋଷାକ ଓ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଜାଣନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଜାଏ କେବେ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁନାହାନ୍ତି।
{୩} ଯୁଵଂ ଭଗଂ ସଂ ଭରତଂ ସମୃଦ୍ଧମୃତଂ ଵଦନ୍ତାଵୃତୋଦ୍ଯେଷୁ । ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ପତିମସ୍ଯୈ ରୋଚଯ ଚାରୁ ସଂଭଲୋ ଵଦତୁ ଵାଚମେତାମ୍
ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ବିବାହ ସମୟରେ ଧନ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଅମରତ୍ୱ ଏକାଠି କର। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଏହି ଜାଏ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପତିକୁ ପ୍ରିୟ କର, ଓ ମିଷ୍ଟି ସହଚରୀ ଏହି କଥା କହୁ।
ଇହେଦସାଥ ନ ପରୋ ଗମାଥେମଂ ଗାଵଃ ପ୍ରଜଯା ଵର୍ଧଯାଥ । ଶୁଭଂ ଯତୀରୁସ୍ରିଯାଃ ସୋମଵର୍ଚସୋ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ କ୍ରନ୍ନ୍ ଇହ ଵୋ ମନାଂସି
ତୁମେ ଏଠି ରୁହ, ଅନ୍ୟଠାରେ ଯାଅନାହାଁ। ଏହି ଗାଈମାନେ ସନ୍ତାନ ସହ ବଢ଼ନ୍ତୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟାର ଯେଉଁ ଶୁଭ ଅଛି, ସୋମଙ୍କର ତେଜ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏଠି ତୁମ ପ୍ରତି ମନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇମଂ ଗାଵଃ ପ୍ରଜଯା ସଂ ଵିଶାଥାଯଂ ଦେଵାନାଂ ନ ମିନାତି ଭାଗମ୍ । ଅସ୍ମୈ ଵଃ ପୂଷା ମରୁତଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଅସ୍ମୈ ଵୋ ଧାତା ସଵିତା ସୁଵାତି
ଏହି ଗାଈମାନେ ସନ୍ତାନ ସହ ଏଠିକୁ ଆସନ୍ତୁ, ସେ ଦେବତାଙ୍କର ଅଂଶ କମାଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ପୂଷା ଓ ସମସ୍ତ ମାରୁତ, ଧାତୃ ଓ ସବିତା ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅନୃକ୍ଷରା ଋଜଵଃ ସନ୍ତୁ ପନ୍ଥାନୋ ଯେଭିଃ ସଖାଯୋ ଯନ୍ତି ନୋ ଵରେଯମ୍ । ସଂ ଭଗେନ ସମର୍ଯମ୍ଣା ସଂ ଧାତା ସୃଜତୁ ଵର୍ଚସା
ସେଇ ପଥ ଏକଦମ ସିଧା ଓ ସତ୍ୟ ହେଉ, ଯେଉଁପଥରେ ବନ୍ଧୁମାନେ ଆମକୁ ବାଛିବାକୁ ଯାନ୍ତି। ଭାଗ, ଅର୍ୟମାନ୍ ଓ ଧାତୃ ସମେତ ତେଜ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯଚ୍ଚ ଵର୍ଚୋ ଅକ୍ଷେଷୁ ସୁରାଯାଂ ଚ ଯଦାହିତମ୍ । ଯଦ୍ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵିନା ଵର୍ଚସ୍ତେନେମାଂ ଵର୍ଚସାଵତମ୍
ଯେଉଁ ତେଜ ଗୋଟିଏ ଦାୟାରେ କିମ୍ବା ମଦ୍ୟରେ ଅଛି, କିମ୍ବା ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସେଇ ତେଜ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜାଏକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯେନ ମହାନଘ୍ନ୍ଯା ଜଘନମଶ୍ଵିନା ଯେନ ଵା ସୁରା । ଯେନାକ୍ଷା ଅଭ୍ଯଷିଚ୍ଯନ୍ତ ତେନେମାଂ ଵର୍ଚସାଵତମ୍
ଯେଉଁ ତେଜ ଦ୍ୱାରା ମହା ପବିତ୍ରାଙ୍କୁ ଆଘାତ ଦିଆଗଲା, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, କିମ୍ବା ମଦ୍ୟରେ, କିମ୍ବା ଦାୟାରେ ଯେଉଁ ତେଜ ଥିଲା, ସେଇ ତେଜ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜାଏକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯୋ ଅନିଧ୍ମୋ ଦୀଦଯଦପ୍ସ୍ଵନ୍ତର୍ଯଂ ଵିପ୍ରାସ ଈଡତେ ଅଧ୍ଵରେଷୁ । ଅପାଂ ନପାନ୍ ମଧୁମତୀରପୋ ଦା ଯାଭିରିନ୍ଦ୍ରୋ ଵାଵୃଧେ ଵୀର୍ଯାଵାନ୍
ଯିଏ ଅଗ୍ନି ବିନା ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଚମକେ, ଯାହାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ହେ ଜଳର ସନ୍ତାନ, ସେଇ ମଧୁର ଜଳ ଦିଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ଇଦମହଂ ରୁଶନ୍ତଂ ଗ୍ରାଭଂ ତନୂଦୂଷିମପୋହାମି । ଯୋ ଭଦ୍ରୋ ରୋଚନସ୍ତମୁଦଚାମି
ଏହି ଚମକୁଥିବା ସଂସ୍ପର୍ଶ, ଯାହା ଦେହକୁ ଅପବିତ୍ର କରେ, ମୁଁ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଦୂର କରୁଛି। ଯେଉଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଚମକୁଥିବା, ମୁଁ ସେଉଁଠାକୁ ଉପରକୁ ଉଠେଇ ଦେଉଛି।
ଆସ୍ଯୈ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସ୍ନପନୀର୍ହରନ୍ତ୍ଵଵୀରଘ୍ନୀରୁଦଜନ୍ତ୍ଵାପଃ । ଅର୍ଯମ୍ଣୋ ଅଗ୍ନିଂ ପର୍ଯେତୁ ପୂଷନ୍ ପ୍ରତୀକ୍ଷନ୍ତେ ଶ୍ଵଶୁରୋ ଦେଵରଶ୍ଚ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଜଳ ଆଣନ୍ତୁ, ଜଳ ତାଙ୍କର ବନ୍ଧ୍ୟାତ୍ୱ ଦୂର କରୁ। ପୂଷା ଅର୍ୟମାନଙ୍କ ଅଗ୍ନିକୁ ପରିକ୍ରମା କରୁ, ଶ୍ୱଶୁର ଓ ଦେବର ତାଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଶଂ ତେ ହିରଣ୍ଯଂ ଶମୁ ସନ୍ତ୍ଵାପଃ ଶଂ ମେଥିର୍ଭଵତୁ ଶଂ ଯୁଗସ୍ଯ ତର୍ଦ୍ମ । ଶଂ ତ ଆପଃ ଶତପଵିତ୍ରା ଭଵନ୍ତୁ ଶମୁ ପତ୍ଯା ତନ୍ଵଂ ସଂ ସ୍ପୃଶସ୍ଵ
ତୁମ ପାଇଁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୁଭ ହେଉ, ଜଳ ଶୁଭ ହେଉ, ସଂଯୋଗ ଶୁଭ ହେଉ, ଯୁଗ ମୃଦୁ ହେଉ। ଶତପବିତ୍ର ଜଳ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ପତିଙ୍କ ଦେହକୁ ସମ୍ମିଳିତ ଭାବେ ସ୍ପର୍ଶ କର।
{୪} ଖେ ରଥସ୍ଯ ଖେଽନସଃ ଖେ ଯୁଗସ୍ଯ ଶତକ୍ରତୋ । ଅପାଲାମିନ୍ଦ୍ର ତ୍ରିଷ୍ପୂତ୍ଵାକୃଣୋଃ ସୂର୍ଯତ୍ଵଚମ୍
ଆକାଶରେ ରଥ, ଆକାଶରେ ଧୁର, ଆକାଶରେ ଯୁଗ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର। ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କର ଚର୍ମକୁ ଦୋଷରହିତ କରିଥିଲ।