ଵାଚସ୍ପତେ ସୌମନସଂ ମନଶ୍ଚ ଗୋଷ୍ଠେ ନୋ ଗା ଜନଯ ଯୋନିଷୁ ପ୍ରଜାଃ । ଇହୈଵ ପ୍ରାଣଃ ସଖ୍ଯେ ନୋ ଅସ୍ତୁ ତଂ ତ୍ଵା ପରମେଷ୍ଠିନ୍ ପର୍ଯହମାଯୁଷା ଵର୍ଚସା ଦଧାତୁ
ବାଣୀର ଦେବତା, ଆମକୁ ଖୁସି ମନ ଓ ଭଲ ଚିନ୍ତା ଦିଅ। ଗୋଶାଳାରେ ଆମ ପାଇଁ ଗାଈ ଓ ଗର୍ଭରେ ସନ୍ତାନ ଦିଅ। ଏଠାରେ ପ୍ରାଣ ଆମ ସହ ମିତ୍ରତାରେ ରହୁ। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ ତୁମକୁ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଆୟୁ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଘେରି ରଖନ୍ତୁ।
ପରି ତ୍ଵା ଧାତ୍ସଵିତା ଦେଵୋ ଅଗ୍ନିର୍ଵର୍ଚସା ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵଭି ତ୍ଵା । ସର୍ଵା ଅରାତୀରଵକ୍ରାମନ୍ନ୍ ଏହୀଦଂ ରାଷ୍ଟ୍ରମକରଃ ସୁନୃତାଵତ୍
ଦେବତା ସବିତା ତୁମକୁ ଘେରି ରଖନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ତୁମକୁ ସହାୟ କରନ୍ତି, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ତୁମକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁତା ଦୂରେଇଯାଉ। ଆସ, ଏହି ଦେଶକୁ ଭଲ କଥାରେ ଭରିଦେ।
{୨} ଯଂ ତ୍ଵା ପୃଷତୀ ରଥେ ପ୍ରଷ୍ଟିର୍ଵହତି ରୋହିତ । ଶୁଭା ଯାସି ରିଣନ୍ନ୍ ଅପଃ
ଯେଉଁ ଲାଲ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡ଼ା ରଥରେ ଟାଣି ନେଉଛି, ତୁମେ ଶୋଭାମୟ ଭାବେ ଯାଉଛ। ତୁମେ ପାଣିକୁ ଦୂରେଇଦେଉଛ।
ଅନୁଵ୍ରତା ରୋହିଣୀ ରୋହିତସ୍ଯ ସୂରିଃ ସୁଵର୍ଣା ବୃହତୀ ସୁଵର୍ଚାଃ । ତଯା ଵାଜାନ୍ ଵିଶ୍ଵରୂପାଂ ଜଯେମ ତଯା ଵିଶ୍ଵାଃ ପୃତନା ଅଭି ଷ୍ଯାମ
ରୋହିଣୀ, ଲାଲ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସୁନଳିଆ, ବଡ଼ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ତାଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଧନ ଜିତିପାରିବା। ତାଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିପାରିବା।
ଇଦଂ ସଦୋ ରୋହିଣୀ ରୋହିତସ୍ଯାସୌ ପନ୍ଥାଃ ପୃଷତୀ ଯେନ ଯାତି । ତାଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ କଶ୍ଯପା ଉନ୍ ନଯନ୍ତି ତାଂ ରକ୍ଷନ୍ତି କଵଯୋଽପ୍ରମାଦମ୍
ଏହି ହେଉଛି ରୋହିଣୀଙ୍କ ଆସନ, ଲାଲ ଦେବତାଙ୍କର ପଥ, ଯାହାରେ ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡ଼ା ଯାଉଛି। ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କଶ୍ୟପମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଉଛନ୍ତି। ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭ୍ରମରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ସୂର୍ଯସ୍ଯାଶ୍ଵା ହରଯଃ କେତୁମନ୍ତଃ ସଦା ଵହନ୍ତ୍ଯମୃତାଃ ସୁଖଂ ରଥମ୍ । ଘୃତପାଵା ରୋହିତୋ ଭ୍ରାଜମାନୋ ଦିଵଂ ଦେଵଃ ପୃଷତୀମା ଵିଵେଶ
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଘୋଡ଼ାମାନେ, ପତାକାଧାରୀ, ସଦା ଅମୃତ ଓ ସୁଖଦାୟକ ରଥକୁ ଟାଣନ୍ତି। ଘୃତରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଲାଲ ଦେବତା, ଦେବତା ଭାବେ ଆକାଶରେ ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡ଼ାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଯୋ ରୋହିତୋ ଵୃଷଭସ୍ତିଗ୍ମଶୃଙ୍ଗଃ ପର୍ଯଗ୍ନିଂ ପରି ସୂର୍ଯଂ ବଭୂଵ । ଯୋ ଵିଷ୍ଟଭ୍ନାତି ପୃଥିଵୀଂ ଦିଵଂ ଚ ତସ୍ମାଦ୍ଦେଵା ଅଧି ସୃଷ୍ଟୀଃ ସୃଜନ୍ତେ
ଯେ ଲାଲ ଦେବତା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ବୃଷଭ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ସେ ପୃଥିବୀ ଓ ଦିଗନ୍ତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଠାରୁ ଦେବତାମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।
ରୋହିତୋ ଦିଵମାରୁହନ୍ ମହତଃ ପର୍ଯର୍ଣଵାତ୍। ସର୍ଵୋ ରୁରୋହ ରୋହିତୋ ରୁହଃ
ଲାଲ ଦେବତା ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରରୁ ଆକାଶକୁ ଉଠିଗଲେ। ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଉଠିଛନ୍ତି, ଲାଲ ଦେବତା ଉତ୍ତିର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଵି ମିମୀଷ୍ଵ ପଯସ୍ଵତୀଂ ଘୃତାଚୀଂ ଦେଵାନାଂ ଧେନୁରନପସ୍ପୃଗେଷା । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୋମଂ ପିବତୁ କ୍ଷେମୋ ଅସ୍ତ୍ଵଗ୍ନିଃ ପ୍ର ସ୍ତୌତୁ ଵି ମୃଧୋ ନୁଦସ୍ଵ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ଘୃତ ଭରିଥିବା, ପୋଷଣ ଦେଉଥିବା ଗାଈକୁ ମାପ। ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ, ନିରାପଦ ହେଉ। ଅଗ୍ନି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ, ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେଇଯାଉ।
ସମିଦ୍ଧୋ ଅଗ୍ନିଃ ସମିଧାନୋ ଘୃତଵୃଦ୍ଧୋ ଘୃତାହୁତଃ । ଅଭୀଷାଟ୍ଵିଶ୍ଵାଷାଡଗ୍ନିଃ ସପତ୍ନାନ୍ ହନ୍ତୁ ଯେ ମମ
ଅଗ୍ନି ଜଳିଉଛନ୍ତି, ଇଂଧନରେ ଜଳିଉଛନ୍ତି, ଘୃତରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି, ଘୃତ ଅର୍ପଣରେ ଉନ୍ନତ ହେଉଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଜୟୀ ଅଗ୍ନି, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ବିରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତୁ।
ହନ୍ତ୍ଵେନାନ୍ ପ୍ର ଦହତ୍ଵରିର୍ଯୋ ନଃ ପୃତନ୍ଯତି । କ୍ରଵ୍ଯାଦାଗ୍ନିନା ଵଯଂ ସପତ୍ନାନ୍ ପ୍ର ଦହାମସି
ସେମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତୁ, ଆମ ବିରୋଧରେ ଯେ ଶତ୍ରୁ ଅଛି, ସେମାନେକୁ ଦହନ୍ତୁ। ମାଂସ ଭୋଜୀ ଅଗ୍ନି ସହିତ, ଆମେ ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦହାଉଛୁ।
ଅଵାଚୀନାନ୍ ଅଵ ଜହୀନ୍ଦ୍ର ଵଜ୍ରେଣ ବାହୁମାନ୍ । ଅଧା ସପତ୍ନାନ୍ ମାମକାନ୍ ଅଗ୍ନେସ୍ତେଜୋଭିରାଦିଷି
ଅବନମିତ ମୁହଁଥିବା ଶତ୍ରୁମାନେକୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘାତ କର। ତାପରେ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେଇଦିଅ।
{୩} ଅଗ୍ନେ ସପତ୍ନାନ୍ ଅଧରାନ୍ ପାଦଯାସ୍ମଦ୍ଵ୍ଯଥଯା ସଜାତମୁତ୍ପିପାନଂ ବୃହସ୍ପତେ । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵଧରେ ପଦ୍ଯନ୍ତାମପ୍ରତିମନ୍ଯୂଯମାନାଃ
ଅଗ୍ନି, ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେ ତଳେ ପଡ଼ନ୍ତୁ; ବୃହସ୍ପତି, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱେଷ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ର ଓ ଵରୁଣ, ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱେଷ ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଶକ୍ତ ହେଇ ତଳେ ପଡ଼ନ୍ତୁ।
ଉଦ୍ଯଂସ୍ତ୍ଵଂ ଦେଵ ସୂର୍ଯ ସପତ୍ନାନ୍ ଅଵ ମେ ଜହି । ଅଵୈନାନ୍ ଅଶ୍ମନା ଜହି ତେ ଯନ୍ତ୍ଵଧମଂ ତମଃ
ଦେବ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଉଠି ଆମର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କର। ପଥରରେ ସେମାନେକୁ ଚାପି ଦିଅ; ସେମାନେ ଅତି ଅନ୍ଧାରରେ ଯାନ୍ତୁ।
ଵତ୍ସୋ ଵିରାଜୋ ଵୃଷଭୋ ମତୀନାମା ରୁରୋହ ଶୁକ୍ରପୃଷ୍ଠୋଽନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ଘୃତେନାର୍କମଭ୍ଯର୍ଚନ୍ତି ଵତ୍ସଂ ବ୍ରହ୍ମ ସନ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ଵର୍ଧଯନ୍ତି
ଉଜ୍ୱଳ ଛାଉଁ ଥିବା ବଛା, ଚିନ୍ତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବଳିଅଛି, ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ଉପରେ ଚଢ଼ିଛି। ଘିଅ ଦେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବଛାକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମ ଥିବା ସେ, ବ୍ରହ୍ମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବୃଦ୍ଧି ହୁଅନ୍ତି।
ଦିଵଂ ଚ ରୋହ ପୃଥିଵୀଂ ଚ ରୋହ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଚ ରୋହ ଦ୍ରଵିଣଂ ଚ ରୋହ । ପ୍ରଜାଂ ଚ ରୋହାମୃତଂ ଚ ରୋହ ରୋହିତେନ ତନ୍ଵଂ ସଂ ସ୍ପୃଷସ୍ଵ
ଆକାଶକୁ ଚଢ଼, ପୃଥିବୀକୁ ଚଢ଼, ରାଜ୍ୟକୁ ଚଢ଼, ଧନକୁ ଚଢ଼। ସନ୍ତାନକୁ ଚଢ଼, ଅମୃତତ୍ୱକୁ ଚଢ଼; ରୋହିତ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଶରୀରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର।
ଯେ ଦେଵା ରାଷ୍ଟ୍ରଭୃତୋଽଭିତୋ ଯନ୍ତି ସୂର୍ଯମ୍ । ତୈଷ୍ଟେ ରୋହିତଃ ସମ୍ଵିଦାନୋ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଦଧାତୁ ସୁମନସ୍ଯମାନଃ
ଯେ ଦେବତାମାନେ ରାଜ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଘୁଞ୍ଚିଅଛନ୍ତି; ସେମାନେ ସହିତ ରୋହିତ, ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇ, ଭଲ ଭାବରେ ରାଜ୍ୟକୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ।
ଉତ୍ତ୍ଵା ଯଜ୍ଞା ବ୍ରହ୍ମପୂତା ଵହନ୍ତ୍ଯଧ୍ଵଗତୋ ହରଯସ୍ତ୍ଵା ଵହନ୍ତି । ତିରଃ ସମୁଦ୍ରମତି ରୋଚସେଽର୍ଣଵମ୍
ତୁମ ପାଖରେ, ବ୍ରହ୍ମ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଯଜ୍ଞ ଆଣାଯାଉଛି; ହରିମାନେ ତୁମକୁ ତାଙ୍କ ପଥରେ ବୋହି ନେଉଛନ୍ତି। ତୁମେ ସମୁଦ୍ର ଓ ଅର୍ଣ୍ଣବ ଉପରେ ଉଜ୍ୱଳ ହୁଅଛ।
ରୋହିତେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅଧି ଶ୍ରିତେ ଵସୁଜିତି ଗୋଜିତି ସଂଧନାଜିତି । ସହସ୍ରଂ ଯସ୍ଯ ଜନିମାନି ସପ୍ତ ଚ ଵୋଚେଯଂ ତେ ନାଭିଂ ଭୁଵନସ୍ଯାଧି ମଜ୍ମନି
ରୋହିତ ଉପରେ ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ଅଟୁଛି, ଧନରେ ବିଜୟ, ଗୋମାନେରେ ବିଜୟ, ଏକତ୍ର କରିବାରେ ବିଜୟ। ତାଙ୍କର ହଜାର ଜନ୍ମ ଓ ସାତଟି ଅଛି; ମୁଁ ତୁମର ନାଭିକୁ ବିଶ୍ୱର ମଧ୍ୟରେ ଘୋଷଣା କରିବି।
ଯଶା ଯାସି ପ୍ରଦିଶୋ ଦିଶଶ୍ଚ ଯଶାଃ ପଶୂନାମୁତ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍ । ଯଶାଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଦିତ୍ଯା ଉପସ୍ଥେଽହଂ ଭୂଯାସଂ ସଵିତେଵ ଚାରୁଃ
ତୁମେ ଯଶସ୍ୱୀ ହୋଇ ଦିଗ ଓ ପ୍ରଦିଗକୁ ଯାଉଛ, ପଶୁମାନେ ଓ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯଶସ୍ୱୀ। ପୃଥିବୀର ଉତ୍ତାନରେ ଯଶସ୍ୱୀ ଅଛ, ଅଦିତି, ମୁଁ ଶାବିତ୍ରୀ ପରି ସୁନ୍ଦର ହେବି।
ଅମୁତ୍ର ସନ୍ନ୍ ଇହ ଵେତ୍ଥେତଃ ସଂସ୍ତାନି ପଶ୍ଯସି । ଇତଃ ପଶ୍ଯନ୍ତି ରୋଚନଂ ଦିଵି ସୂର୍ଯଂ ଵିପଶ୍ଚିତମ୍
ସେଉଁଠି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏଠି ତୁମେ ଜାଣୁଛ; ତୁମେ ସମ୍ମିଳନ ଦେଖୁଛ। ଏଠିରୁ ସେମାନେ ଆକାଶରେ ଉଜ୍ୱଳ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି।
ଦେଵୋ ଦେଵାନ୍ ମର୍ଚଯସ୍ଯନ୍ତଶ୍ଚରସ୍ଯର୍ଣଵେ । ସମାନମଗ୍ନିମିନ୍ଧତେ ତଂ ଵିଦୁଃ କଵଯଃ ପରେ
ଦେବତା ଭାବରେ ତୁମେ ଦେବମାନେକୁ ସମ୍ମାନ କରୁଛ; ତୁମେ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଚଳିତ କରୁଛ। ସମାନ ଅଗ୍ନିକୁ ସେମାନେ ଜଳାନ୍ତି; ପାର ଦିଗର ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି।
{୪} ଅଵଃ ପରେଣ ପର ଏନାଵରେଣ ପଦା ଵତ୍ସଂ ବିବ୍ରତୀ ଗୌରୁଦସ୍ଥାତ୍। ସା କଦ୍ରୀଚୀ କଂ ସ୍ଵିଦର୍ଧଂ ପରାଗାତ୍କ୍ଵ ସ୍ଵିତ୍ସୂତେ ନହି ଯୂଥେ ଅସ୍ମିନ୍
ଗାଉଁ ବଛାକୁ ବୋହି ଏକ ପା ଉପରେ ଓ ଏକ ପା ତଳେ ଦଉଁଥିଲା। ସେ କଦ୍ରି ରଙ୍ଗର ଗାଉଁ କିଛି ଅଂଶ ନେଇ ଦୂରକୁ ଚାଲିଗଲା; ସେ କେଉଁଠି ଜନ୍ମ ଦେଇଛି, ଏହି ଦଳ ମଧ୍ୟରେ ନୁହେଁ।
ଏକପଦୀ ଦ୍ଵିପଦୀ ସା ଚତୁଷ୍ପଦ୍ଯଷ୍ଟାପଦୀ ନଵପଦୀ ବଭୂଵୁଷୀ । ସହସ୍ରାକ୍ଷରା ଭୁଵନସ୍ଯ ପଙ୍କ୍ତିସ୍ତସ୍ଯାଃ ସମୁଦ୍ରା ଅଧି ଵି କ୍ଷରନ୍ତି
ସେ ଏକପା, ଦୁଇପା, ଚାରିପା, ଆଠପା, ନଉପା ହେଲା। ବିଶ୍ୱର ହଜାର ଅକ୍ଷର ଥିବା ପଙ୍କ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଦେଇ ସମୁଦ୍ର ଉପସ୍ରୁତି ହୁଅଛି।
ଆରୋହନ୍ ଦ୍ଯାମମୃତଃ ପ୍ରାଵ ମେ ଵଚଃ । ଉତ୍ତ୍ଵା ଯଜ୍ଞା ବ୍ରହ୍ମପୂତା ଵହନ୍ତ୍ଯଧ୍ଵଗତୋ ହରଯସ୍ତ୍ଵା ଵହନ୍ତି
ଅମୃତ, ତୁମେ ଦିବାକୁ ଚଢ଼ିଛ; ମୋର କଥା ଚାଲିଗଲା। ତୁମ ପାଖରେ, ବ୍ରହ୍ମ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଯଜ୍ଞ ଆଣାଯାଉଛି; ହରିମାନେ ତୁମକୁ ତାଙ୍କ ପଥରେ ବୋହି ନେଉଛନ୍ତି।
ଵେଦ ତତ୍ତେ ଅମର୍ତ୍ଯ ଯତ୍ତ ଆକ୍ରମଣଂ ଦିଵି । ଯତ୍ତେ ସଧସ୍ଥଂ ପରମେ ଵ୍ଯୋମନ୍
ଅମର ତୁମର ଆକାଶରେ ଚାଲିବାକୁ ଜାଣିଛି, ତୁମର ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ଆସନକୁ ଜାଣିଛି।
ସୂର୍ଯୋ ଦ୍ଯାଂ ସୂର୍ଯଃ ପୃଠିଵୀଂ ସୂର୍ଯ ଆପୋଽତି ପଶ୍ଯତି । ସୂର୍ଯୋ ଭୂତସ୍ଯୈକଂ ଚକ୍ଷୁରା ରୁରୋହ ଦିଵଂ ମହୀମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିବାକୁ ଦେଖୁଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୃଥିବୀକୁ ଦେଖୁଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜଳକୁ ଦେଖୁଛି। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଭୂତମାନେର ଏକ ଚକ୍ଷୁ, ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଉପରେ ଚଢ଼ିଛି।
ଉର୍ଵୀରାସନ୍ ପରିଧଯୋ ଵେଦିର୍ଭୂମିରକଲ୍ପତ । ତତ୍ରୈତାଵଗ୍ନୀ ଆଧତ୍ତ ହିମଂ ଘ୍ରଂସଂ ଚ ରୋହିତଃ
ବିସ୍ତୃତ ଘେରା ତିଆରି ହେଲା, ବେଦି ଭୂମି ସଜାଯାଇଲା। ସେଠି ଅଗ୍ନି ହିମ ଓ ଶୀତ ରଖିଲା, ଏବଂ ରୋହିତକୁ।
ହିମଂ ଘ୍ରଂସଂ ଚାଧାଯ ଯୂପାନ୍ କୃତ୍ଵା ପର୍ଵତାନ୍ । ଵର୍ଷାଜ୍ଯାଵଗ୍ନୀ ଈଜାତେ ରୋହିତସ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଵିଦଃ
ହିମ ଓ ଶୀତ ରଖି, ପର୍ବତ ପରି ଯୂପ ତିଆରି କରି, ରୋହିତର ଆଲୋକ ଜାଣିଥିବାମାନେ ଘିଅ ଓ ମଧୁ ଦେଇ ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଇଲେ।
ସ୍ଵର୍ଵିଦୋ ରୋହିତସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣାଗ୍ନିଃ ସମିଧ୍ଯତେ । ତସ୍ମାଦ୍ଘ୍ରଂସସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଧିମସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଯଜ୍ଞୋଽଜାଯତ
ରୋହିତର ବ୍ରହ୍ମ ଦ୍ୱାରା, ଆଲୋକ ଜାଣିଥିବା ଅଗ୍ନି ଜଳାଯାଉଛି। ତାଙ୍କୁ ଦେଇ ଶୀତ, ହିମ ଓ ଯଜ୍ଞ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।