ଯାସ୍ତେ ରୁହଃ ପ୍ରରୁହୋ ଯାସ୍ତ ଆରୁହୋ ଯାଭିରାପୃଣାସି ଦିଵମନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ତାସାଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ପଯସା ଵଵୃଧାନୋ ଵିଶି ରାଷ୍ଟ୍ରେ ଜାଗୃହି ରୋହିତସ୍ଯ
ତୁମର ସେଇ ଉଠିବା, ବଡ଼ ଚଢ଼ିବା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟାକାଶକୁ ପୂରଣ କର; ବେଦ ଓ ଦୁଧରେ ପୋଷିତ ହୋଇ, ଲାଲ ଦେବତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟରେ ଜାଗ୍ରତ ହେଉ।
ଯସ୍ତେ ଵିଶସ୍ତପସଃ ସଂବଭୂଵୁର୍ଵତ୍ସଂ ଗାଯତ୍ରୀମନୁ ତା ଇହାଗୁଃ । ତାସ୍ତ୍ଵା ଵିଶନ୍ତୁ ମନସା ଶିଵେନ ସଂମାତା ଵତ୍ସୋ ଅଭ୍ଯେତୁ ରୋହିତଃ
ତୁମର ସେଇ କୁଳ, ଯେଉଁମାନେ ତାପରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ଗାୟତ୍ରୀକୁ ବଛା ପରି ଅନୁସରି, ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଶାନ୍ତ ମନରେ ତୁମରେ ପ୍ରବେଶ କରୁନ୍ତୁ; ଲାଲ ଦେବତା ବଢ଼ିଆ ବଛା ପରି ତୁମକୁ ଆସନ୍ତୁ।
{୧} ଊର୍ଧ୍ଵୋ ରୋହିତୋ ଅଧି ନାକେ ଅସ୍ଥାଦ୍ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଣି ଜନଯନ୍ ଯୁଵା କଵିଃ । ତିଗ୍ମେନାଗ୍ନିର୍ଜ୍ଯୋତିଷା ଵି ଭାତି ତୃତୀଯେ ଚକ୍ରେ ରଜସି ପ୍ରିଯାଣି
ଲାଲ ଦେବତା ଆକାଶରେ ସିଧା ଦଣ୍ଡ ହୋଇ ଦଢ଼ିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ରୂପ ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଛନ୍ତି, ଯୁବକ ଓ ଜ୍ଞାନୀ। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅଗ୍ନିର ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ତୃତୀୟ ଦିଗରେ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।
ସହସ୍ରଶୃଙ୍ଗୋ ଵୃଷଭୋ ଜାତଵେଦା ଘୃତାହୁତଃ ସୋମପୃଷ୍ଠଃ ସୁଵୀରଃ । ମା ମା ହାସୀନ୍ ନାଥିତୋ ନେତ୍ତ୍ଵା ଜହାନି ଗୋପୋଷଂ ଚ ମେ ଵୀରପୋଷଂ ଚ ଧେହି
ସହସ୍ର ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ବୃଷଭ, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା, ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପିତ, ସୋମରେ ପୃଷ୍ଠ, ପ୍ରବଳ—ତୁମେ ମୋତେ ଅସହାୟ ଛାଡ଼ି ଦିଅନାହାଁତୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବିନାହିଁ; ମୋତେ ଗାଈ ଓ ବୀର ପୋଷଣ ଦିଅ।
ରୋହିତୋ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଜନିତା ମୁଖଂ ଚ ରୋହିତାଯ ଵାଚା ଶ୍ରୋତ୍ରେଣ ମନସା ଜୁହୋମି । ରୋହିତଂ ଦେଵା ଯନ୍ତି ସୁମନସ୍ଯମାନାଃ ସ ମା ରୋହୈଃ ସାମିତ୍ଯୈ ରୋହଯତୁ
ଏହି ଲାଲ ଦେବତା ଯଜ୍ଞର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରୀ ଓ ମୁଖ। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ମୋର କଥା, କାନ ଓ ମନ ସହିତ ଅର୍ପଣ କରେ। ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହୋଇ ଏହି ଲାଲ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆସନ୍ତି। ସେ ଲାଲ ଦେବତା ମୋତେ ସାମଗାନ ପାଇଁ ଉନ୍ନତ କରୁନ୍।
ରୋହିତୋ ଯଜ୍ଞଂ ଵ୍ଯଦଧାଦ୍ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣେ ତସ୍ମାତ୍ତେଜାଂସ୍ଯୁପ ମେମାନ୍ଯାଗୁଃ । ଵୋଚେଯଂ ତେ ନାଭିଂ ଭୁଵନସ୍ଯାଧି ମଜ୍ମନି
ଲାଲ ଦେବତା ସମସ୍ତଙ୍କ ନିର୍ମାତା ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଠାରୁ ଶକ୍ତିମାନ ଶକ୍ତିମାନୀ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛି। ମୁଁ ତୁମର ନାଭିକୁ, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଧାର ଉପରେ, ଘୋଷଣା କରିବି।
ଆ ତ୍ଵା ରୁରୋହ ବୃହତ୍ଯୁତ ପଙ୍କ୍ତିରା କକୁବ୍ଵର୍ଚସା ଜାତଵେଦଃ । ଆ ତ୍ଵା ରୁରୋହୋଷ୍ଣିହାକ୍ଷରୋ ଵଷଟ୍କାର ଆ ତ୍ଵା ରୁରୋହ ରୋହିତୋ ରେତସା ସହ
ବଡ଼ ଛନ୍ଦ ଓ ପଙ୍କ୍ତି ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜାତବେଦସ୍। ଉଷ୍ଣିକ୍ ଛନ୍ଦ, 'ବଷଟ୍' ଶବ୍ଦ ଓ ଲାଲ ଦେବତା ସହ ତାଙ୍କର ବୀଜ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି।
ଅଯଂ ଵସ୍ତେ ଗର୍ଭଂ ପୃଥିଵ୍ଯା ଦିଵଂ ଵସ୍ତେଽଯମନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ଅଯଂ ବ୍ରଧ୍ନସ୍ଯ ଵିଷ୍ଟପି ସ୍ଵର୍ଲୋକାନ୍ ଵ୍ଯାନଶେ
ଏହି ଦେବତା ପୃଥିବୀର ଗର୍ଭକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ଦେବତା ବ୍ରଧ୍ନଙ୍କ ଆସନରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି।
ଵାଚସ୍ପତେ ପୃଥିଵୀ ନଃ ସ୍ଯୋନା ସ୍ଯୋନା ଯୋନିସ୍ତଲ୍ପା ନଃ ସୁଶେଵା । ଇହୈଵ ପ୍ରାଣଃ ସଖ୍ଯେ ନୋ ଅସ୍ତୁ ତଂ ତ୍ଵା ପରମେଷ୍ଠିନ୍ ପର୍ଯଗ୍ନିରାଯୁଷା ଵର୍ଚସା ଦଧାତୁ
ବାଣୀର ଦେବତା, ପୃଥିବୀ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ଗର୍ଭ ଓ ଶୟ୍ୟା ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ। ଏଠାରେ ଆମ ସହ ମିତ୍ରତାରେ ପ୍ରାଣ ରହୁ। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ ତୁମକୁ ଆୟୁ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଘେରି ରଖନ୍ତୁ।
ଵାଚସ୍ପତ ଋତଵଃ ପଞ୍ଚ ଯେ ନୌ ଵୈଶ୍ଵକର୍ମଣାଃ ପରି ଯେ ସଂବଭୂଵୁଃ । ଇହୈଵ ପ୍ରାଣଃ ସଖ୍ଯେ ନୋ ଅସ୍ତୁ ତଂ ତ୍ଵା ପରମେଷ୍ଠିନ୍ ପରି ରୋହିତ ଆଯୁଷା ଵର୍ଚସା ଦଧାତୁ
ବାଣୀର ଦେବତା, ସେହି ପାଞ୍ଚ ଋତୁ ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ନିର୍ମାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମ ପାଇଁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ। ଏଠାରେ ପ୍ରାଣ ଆମ ସହ ମିତ୍ରତାରେ ରହୁ। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ, ଲାଲ ଦେବତା, ତୁମକୁ ଆୟୁ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଘେରି ରଖନ୍ତୁ।
ଵାଚସ୍ପତେ ସୌମନସଂ ମନଶ୍ଚ ଗୋଷ୍ଠେ ନୋ ଗା ଜନଯ ଯୋନିଷୁ ପ୍ରଜାଃ । ଇହୈଵ ପ୍ରାଣଃ ସଖ୍ଯେ ନୋ ଅସ୍ତୁ ତଂ ତ୍ଵା ପରମେଷ୍ଠିନ୍ ପର୍ଯହମାଯୁଷା ଵର୍ଚସା ଦଧାତୁ
ବାଣୀର ଦେବତା, ଆମକୁ ଖୁସି ମନ ଓ ଭଲ ଚିନ୍ତା ଦିଅ। ଗୋଶାଳାରେ ଆମ ପାଇଁ ଗାଈ ଓ ଗର୍ଭରେ ସନ୍ତାନ ଦିଅ। ଏଠାରେ ପ୍ରାଣ ଆମ ସହ ମିତ୍ରତାରେ ରହୁ। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ ତୁମକୁ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଆୟୁ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଘେରି ରଖନ୍ତୁ।
ପରି ତ୍ଵା ଧାତ୍ସଵିତା ଦେଵୋ ଅଗ୍ନିର୍ଵର୍ଚସା ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵଭି ତ୍ଵା । ସର୍ଵା ଅରାତୀରଵକ୍ରାମନ୍ନ୍ ଏହୀଦଂ ରାଷ୍ଟ୍ରମକରଃ ସୁନୃତାଵତ୍
ଦେବତା ସବିତା ତୁମକୁ ଘେରି ରଖନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ତୁମକୁ ସହାୟ କରନ୍ତି, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ତୁମକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁତା ଦୂରେଇଯାଉ। ଆସ, ଏହି ଦେଶକୁ ଭଲ କଥାରେ ଭରିଦେ।
{୨} ଯଂ ତ୍ଵା ପୃଷତୀ ରଥେ ପ୍ରଷ୍ଟିର୍ଵହତି ରୋହିତ । ଶୁଭା ଯାସି ରିଣନ୍ନ୍ ଅପଃ
ଯେଉଁ ଲାଲ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡ଼ା ରଥରେ ଟାଣି ନେଉଛି, ତୁମେ ଶୋଭାମୟ ଭାବେ ଯାଉଛ। ତୁମେ ପାଣିକୁ ଦୂରେଇଦେଉଛ।
ଅନୁଵ୍ରତା ରୋହିଣୀ ରୋହିତସ୍ଯ ସୂରିଃ ସୁଵର୍ଣା ବୃହତୀ ସୁଵର୍ଚାଃ । ତଯା ଵାଜାନ୍ ଵିଶ୍ଵରୂପାଂ ଜଯେମ ତଯା ଵିଶ୍ଵାଃ ପୃତନା ଅଭି ଷ୍ଯାମ
ରୋହିଣୀ, ଲାଲ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସୁନଳିଆ, ବଡ଼ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ତାଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଧନ ଜିତିପାରିବା। ତାଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିପାରିବା।
ଇଦଂ ସଦୋ ରୋହିଣୀ ରୋହିତସ୍ଯାସୌ ପନ୍ଥାଃ ପୃଷତୀ ଯେନ ଯାତି । ତାଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ କଶ୍ଯପା ଉନ୍ ନଯନ୍ତି ତାଂ ରକ୍ଷନ୍ତି କଵଯୋଽପ୍ରମାଦମ୍
ଏହି ହେଉଛି ରୋହିଣୀଙ୍କ ଆସନ, ଲାଲ ଦେବତାଙ୍କର ପଥ, ଯାହାରେ ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡ଼ା ଯାଉଛି। ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କଶ୍ୟପମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଉଛନ୍ତି। ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭ୍ରମରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ସୂର୍ଯସ୍ଯାଶ୍ଵା ହରଯଃ କେତୁମନ୍ତଃ ସଦା ଵହନ୍ତ୍ଯମୃତାଃ ସୁଖଂ ରଥମ୍ । ଘୃତପାଵା ରୋହିତୋ ଭ୍ରାଜମାନୋ ଦିଵଂ ଦେଵଃ ପୃଷତୀମା ଵିଵେଶ
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଘୋଡ଼ାମାନେ, ପତାକାଧାରୀ, ସଦା ଅମୃତ ଓ ସୁଖଦାୟକ ରଥକୁ ଟାଣନ୍ତି। ଘୃତରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଲାଲ ଦେବତା, ଦେବତା ଭାବେ ଆକାଶରେ ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡ଼ାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଯୋ ରୋହିତୋ ଵୃଷଭସ୍ତିଗ୍ମଶୃଙ୍ଗଃ ପର୍ଯଗ୍ନିଂ ପରି ସୂର୍ଯଂ ବଭୂଵ । ଯୋ ଵିଷ୍ଟଭ୍ନାତି ପୃଥିଵୀଂ ଦିଵଂ ଚ ତସ୍ମାଦ୍ଦେଵା ଅଧି ସୃଷ୍ଟୀଃ ସୃଜନ୍ତେ
ଯେ ଲାଲ ଦେବତା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ବୃଷଭ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ସେ ପୃଥିବୀ ଓ ଦିଗନ୍ତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଠାରୁ ଦେବତାମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।
ରୋହିତୋ ଦିଵମାରୁହନ୍ ମହତଃ ପର୍ଯର୍ଣଵାତ୍। ସର୍ଵୋ ରୁରୋହ ରୋହିତୋ ରୁହଃ
ଲାଲ ଦେବତା ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରରୁ ଆକାଶକୁ ଉଠିଗଲେ। ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଉଠିଛନ୍ତି, ଲାଲ ଦେବତା ଉତ୍ତିର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଵି ମିମୀଷ୍ଵ ପଯସ୍ଵତୀଂ ଘୃତାଚୀଂ ଦେଵାନାଂ ଧେନୁରନପସ୍ପୃଗେଷା । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୋମଂ ପିବତୁ କ୍ଷେମୋ ଅସ୍ତ୍ଵଗ୍ନିଃ ପ୍ର ସ୍ତୌତୁ ଵି ମୃଧୋ ନୁଦସ୍ଵ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ଘୃତ ଭରିଥିବା, ପୋଷଣ ଦେଉଥିବା ଗାଈକୁ ମାପ। ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ, ନିରାପଦ ହେଉ। ଅଗ୍ନି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ, ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେଇଯାଉ।
ସମିଦ୍ଧୋ ଅଗ୍ନିଃ ସମିଧାନୋ ଘୃତଵୃଦ୍ଧୋ ଘୃତାହୁତଃ । ଅଭୀଷାଟ୍ଵିଶ୍ଵାଷାଡଗ୍ନିଃ ସପତ୍ନାନ୍ ହନ୍ତୁ ଯେ ମମ
ଅଗ୍ନି ଜଳିଉଛନ୍ତି, ଇଂଧନରେ ଜଳିଉଛନ୍ତି, ଘୃତରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି, ଘୃତ ଅର୍ପଣରେ ଉନ୍ନତ ହେଉଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଜୟୀ ଅଗ୍ନି, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ବିରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତୁ।
ହନ୍ତ୍ଵେନାନ୍ ପ୍ର ଦହତ୍ଵରିର୍ଯୋ ନଃ ପୃତନ୍ଯତି । କ୍ରଵ୍ଯାଦାଗ୍ନିନା ଵଯଂ ସପତ୍ନାନ୍ ପ୍ର ଦହାମସି
ସେମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତୁ, ଆମ ବିରୋଧରେ ଯେ ଶତ୍ରୁ ଅଛି, ସେମାନେକୁ ଦହନ୍ତୁ। ମାଂସ ଭୋଜୀ ଅଗ୍ନି ସହିତ, ଆମେ ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦହାଉଛୁ।
ଅଵାଚୀନାନ୍ ଅଵ ଜହୀନ୍ଦ୍ର ଵଜ୍ରେଣ ବାହୁମାନ୍ । ଅଧା ସପତ୍ନାନ୍ ମାମକାନ୍ ଅଗ୍ନେସ୍ତେଜୋଭିରାଦିଷି
ଅବନମିତ ମୁହଁଥିବା ଶତ୍ରୁମାନେକୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘାତ କର। ତାପରେ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେଇଦିଅ।
{୩} ଅଗ୍ନେ ସପତ୍ନାନ୍ ଅଧରାନ୍ ପାଦଯାସ୍ମଦ୍ଵ୍ଯଥଯା ସଜାତମୁତ୍ପିପାନଂ ବୃହସ୍ପତେ । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵଧରେ ପଦ୍ଯନ୍ତାମପ୍ରତିମନ୍ଯୂଯମାନାଃ
ଅଗ୍ନି, ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେ ତଳେ ପଡ଼ନ୍ତୁ; ବୃହସ୍ପତି, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱେଷ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ର ଓ ଵରୁଣ, ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱେଷ ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଶକ୍ତ ହେଇ ତଳେ ପଡ଼ନ୍ତୁ।
ଉଦ୍ଯଂସ୍ତ୍ଵଂ ଦେଵ ସୂର୍ଯ ସପତ୍ନାନ୍ ଅଵ ମେ ଜହି । ଅଵୈନାନ୍ ଅଶ୍ମନା ଜହି ତେ ଯନ୍ତ୍ଵଧମଂ ତମଃ
ଦେବ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଉଠି ଆମର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କର। ପଥରରେ ସେମାନେକୁ ଚାପି ଦିଅ; ସେମାନେ ଅତି ଅନ୍ଧାରରେ ଯାନ୍ତୁ।
ଵତ୍ସୋ ଵିରାଜୋ ଵୃଷଭୋ ମତୀନାମା ରୁରୋହ ଶୁକ୍ରପୃଷ୍ଠୋଽନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ଘୃତେନାର୍କମଭ୍ଯର୍ଚନ୍ତି ଵତ୍ସଂ ବ୍ରହ୍ମ ସନ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ଵର୍ଧଯନ୍ତି
ଉଜ୍ୱଳ ଛାଉଁ ଥିବା ବଛା, ଚିନ୍ତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବଳିଅଛି, ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ଉପରେ ଚଢ଼ିଛି। ଘିଅ ଦେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବଛାକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମ ଥିବା ସେ, ବ୍ରହ୍ମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବୃଦ୍ଧି ହୁଅନ୍ତି।
ଦିଵଂ ଚ ରୋହ ପୃଥିଵୀଂ ଚ ରୋହ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଚ ରୋହ ଦ୍ରଵିଣଂ ଚ ରୋହ । ପ୍ରଜାଂ ଚ ରୋହାମୃତଂ ଚ ରୋହ ରୋହିତେନ ତନ୍ଵଂ ସଂ ସ୍ପୃଷସ୍ଵ
ଆକାଶକୁ ଚଢ଼, ପୃଥିବୀକୁ ଚଢ଼, ରାଜ୍ୟକୁ ଚଢ଼, ଧନକୁ ଚଢ଼। ସନ୍ତାନକୁ ଚଢ଼, ଅମୃତତ୍ୱକୁ ଚଢ଼; ରୋହିତ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଶରୀରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର।
ଯେ ଦେଵା ରାଷ୍ଟ୍ରଭୃତୋଽଭିତୋ ଯନ୍ତି ସୂର୍ଯମ୍ । ତୈଷ୍ଟେ ରୋହିତଃ ସମ୍ଵିଦାନୋ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଦଧାତୁ ସୁମନସ୍ଯମାନଃ
ଯେ ଦେବତାମାନେ ରାଜ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଘୁଞ୍ଚିଅଛନ୍ତି; ସେମାନେ ସହିତ ରୋହିତ, ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇ, ଭଲ ଭାବରେ ରାଜ୍ୟକୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ।
ଉତ୍ତ୍ଵା ଯଜ୍ଞା ବ୍ରହ୍ମପୂତା ଵହନ୍ତ୍ଯଧ୍ଵଗତୋ ହରଯସ୍ତ୍ଵା ଵହନ୍ତି । ତିରଃ ସମୁଦ୍ରମତି ରୋଚସେଽର୍ଣଵମ୍
ତୁମ ପାଖରେ, ବ୍ରହ୍ମ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଯଜ୍ଞ ଆଣାଯାଉଛି; ହରିମାନେ ତୁମକୁ ତାଙ୍କ ପଥରେ ବୋହି ନେଉଛନ୍ତି। ତୁମେ ସମୁଦ୍ର ଓ ଅର୍ଣ୍ଣବ ଉପରେ ଉଜ୍ୱଳ ହୁଅଛ।
ରୋହିତେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅଧି ଶ୍ରିତେ ଵସୁଜିତି ଗୋଜିତି ସଂଧନାଜିତି । ସହସ୍ରଂ ଯସ୍ଯ ଜନିମାନି ସପ୍ତ ଚ ଵୋଚେଯଂ ତେ ନାଭିଂ ଭୁଵନସ୍ଯାଧି ମଜ୍ମନି
ରୋହିତ ଉପରେ ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ଅଟୁଛି, ଧନରେ ବିଜୟ, ଗୋମାନେରେ ବିଜୟ, ଏକତ୍ର କରିବାରେ ବିଜୟ। ତାଙ୍କର ହଜାର ଜନ୍ମ ଓ ସାତଟି ଅଛି; ମୁଁ ତୁମର ନାଭିକୁ ବିଶ୍ୱର ମଧ୍ୟରେ ଘୋଷଣା କରିବି।
ଯଶା ଯାସି ପ୍ରଦିଶୋ ଦିଶଶ୍ଚ ଯଶାଃ ପଶୂନାମୁତ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍ । ଯଶାଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଦିତ୍ଯା ଉପସ୍ଥେଽହଂ ଭୂଯାସଂ ସଵିତେଵ ଚାରୁଃ
ତୁମେ ଯଶସ୍ୱୀ ହୋଇ ଦିଗ ଓ ପ୍ରଦିଗକୁ ଯାଉଛ, ପଶୁମାନେ ଓ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯଶସ୍ୱୀ। ପୃଥିବୀର ଉତ୍ତାନରେ ଯଶସ୍ୱୀ ଅଛ, ଅଦିତି, ମୁଁ ଶାବିତ୍ରୀ ପରି ସୁନ୍ଦର ହେବି।