ପୂତାଃ ପଵିତ୍ରୈଃ ପଵନ୍ତେ ଅଭ୍ରାଦ୍ଦିଵଂ ଚ ଯନ୍ତି ପୃଥିଵୀଂ ଚ ଲୋକାନ୍ । ତା ଜୀଵଲା ଜୀଵଧନ୍ଯାଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଃ ପାତ୍ର ଆସିକ୍ତାଃ ପର୍ଯଗ୍ନିରିନ୍ଧାମ୍
ପବିତ୍ର ଛାଣିରେ ପରିଷ୍କାର ହୋଇ, ସେମାନେ ବଦଳରୁ ଦିବ ଓ ପୃଥିବୀ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ସେ ଜୀବନ ଦେଇଥିବା, ଜୀବନରେ ଭରିଥିବା, ନିଶ୍ଚିତ ଥିବା ଜଳଗୁଡିକୁ ପାତ୍ରରେ ଢେଳାଯାଇଛି; ମୁଁ ଚାରିପାଖରେ ଅଗ୍ନି ଜଳାଉଛି।
ଆ ଯନ୍ତି ଦିଵଃ ପୃଥିଵୀଂ ସଚନ୍ତେ ଭୂମ୍ଯାଃ ସଚନ୍ତେ ଅଧ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ଶୁଦ୍ଧାଃ ସତୀସ୍ତା ଉ ଶୁମ୍ଭନ୍ତ ଏଵ ତା ନଃ ସ୍ଵର୍ଗମଭି ଲୋକଂ ନଯନ୍ତୁ
ସେମାନେ ଦିବରୁ ଆସି, ପୃଥିବୀ ସହ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି; ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଥିବା ଆକାଶ ସହ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଚମକୁଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଆମକୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ନେଇଯାନ୍ତୁ।
ଉତେଵ ପ୍ରଭ୍ଵୀରୁତ ସଂମିତାସ ଉତ ଶୁକ୍ରାଃ ଶୁଚଯଶ୍ଚାମୃତାସଃ । ତା ଓଦନଂ ଦଂପତିଭ୍ଯାଂ ପ୍ରଶିଷ୍ଟା ଆପଃ ଶିକ୍ଷନ୍ତୀଃ ପଚତା ସୁନାଥାଃ
ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମାପିଥିବା, ଚମକୁଥିବା, ପବିତ୍ର ଓ ଅମର। ଏହି ଜଳ, ଦମ୍ପତିମାନଙ୍କ ନିର୍ଦେଶରେ, ଭଲ ଭାବରେ ଖାଦ୍ୟ ପାକ କରୁଛି।
ସଂଖ୍ଯାତା ସ୍ତୋକାଃ ପୃଥିଵୀଂ ସଚନ୍ତେ ପ୍ରାଣାପାନୈଃ ସଂମିତା ଓଷଧୀଭିଃ । ଅସଂଖ୍ଯାତା ଓପ୍ଯମାନାଃ ସୁଵର୍ଣାଃ ସର୍ଵଂ ଵ୍ଯାପୁଃ ଶୁଚଯଃ ଶୁଚିତ୍ଵମ୍
ଗଣିଥିବା ଫୁଟା ଦିଅଁ, ପୃଥିବୀ ସହ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ଶ୍ୱାସ ଓ ଉଦ୍ଭିଦରେ ମାପିଥିବା। ଅଗଣିତ, ଢେଳାଯାଇଥିବା, ସୁନା ଭଳି, ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପି, ପବିତ୍ରତାରେ ପବିତ୍ର।
ଉଦ୍ଯୋଧନ୍ତ୍ଯଭି ଵଲ୍ଗନ୍ତି ତପ୍ତାଃ ଫେନମସ୍ଯନ୍ତି ବହୁଲାଂଶ୍ଚ ବିନ୍ଦୂନ୍ । ଯୋଷେଵ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପତିମୃତ୍ଵିଯାଯୈତୈସ୍ତଣ୍ଡୁଲୈର୍ଭଵତା ସମାପଃ
ସେମାନେ ଉଠିବା, ଚମକୁଥିବା, ତାପିତ, ଫେନ ଓ ଅନେକ ଫୁଟା ଛାଡ଼ିବା। ଯାହାକି ଏକ ଅନ୍ତର୍ଗତା ନାରୀ ପତିକୁ ଦେଖିବା, ଏହି ତଣ୍ଡୁଳ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଏକତ୍ର ହେଉଛ।
ଉତ୍ଥାପଯ ସୀଦତୋ ବୁଧ୍ନ ଏନାନ୍ ଅଦ୍ଭିରାତ୍ମାନମଭି ସଂ ସ୍ପୃଶନ୍ତାମ୍ । ଅମାସି ପାତ୍ରୈରୁଦକଂ ଯଦେତନ୍ ମିତାସ୍ତଣ୍ଡୁଲାଃ ପ୍ରଦିଶୋ ଯଦୀମାଃ
ଯେମାନେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଉଠିବାକୁ ଦିଅ, ଜଳରେ ନିଜକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତୁ। ଏହି ପାତ୍ରରେ ଜଳ ଅଛି; ଏହି ମାପିଥିବା ତଣ୍ଡୁଳ, ଏହି ଦିଗଗୁଡିକ।
{୧୫} ପ୍ର ଯଚ୍ଛ ପର୍ଶୁଂ ତ୍ଵରଯା ହରୌଷମହିଂସନ୍ତ ଓଷଧୀର୍ଦାନ୍ତୁ ପର୍ଵନ୍ । ଯାସାଂ ସୋମଃ ପରି ରାଜ୍ଯଂ ବଭୂଵାମନ୍ଯୁତା ନୋ ଵୀରୁଧୋ ଭଵନ୍ତୁ
କୁହାଡ଼କୁ ଦିଅ, ଶୀଘ୍ର କର, ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି ନ ହୋଇ କାଟିବାକୁ ଦିଅ, ଯାହାର ରାଜ୍ୟ ସୋମ ଘେରିଛି; ଅନ୍ୟ ଅଙ୍କୁରମାନେ ଆମ ପାଇଁ ହେଉ।
ନଵଂ ବର୍ହିରୋଦନାଯ ସ୍ତୃଣୀତ ପ୍ରିଯଂ ହୃଦଶ୍ଚକ୍ଷୁଷୋ ଵଲ୍ଗ୍ଵସ୍ତୁ । ତସ୍ମିନ୍ ଦେଵାଃ ସହ ଦୈଵୀର୍ଵିଶନ୍ତ୍ଵିମଂ ପ୍ରାଶ୍ନନ୍ତ୍ଵୃତୁଭିର୍ନିଷଦ୍ଯ
ନୂତନ କୁଶ ଛାଡ଼, ଯାହା ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି, ଚକ୍ଷୁକୁ ଭଲ ଲାଗେ। ଏହାରେ ଦେବମାନେ ଦେବୀମାନଙ୍କ ସହ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ, ଋତୁମାନେ ସହ ବସି ଏହି ଖାଦ୍ୟ ଖାନ୍ତୁ।
ଵନସ୍ପତେ ସ୍ତୀର୍ଣମା ସୀଦ ବର୍ହିରଗ୍ନିଷ୍ଟୋମୈଃ ସଂମିତୋ ଦେଵତାଭିଃ । ତ୍ଵଷ୍ଟ୍ରେଵ ରୂପଂ ସୁକୃତଂ ସ୍ଵଧିତ୍ଯୈନା ଏହାଃ ପରି ପାତ୍ରେ ଦଦୃଶ୍ରାମ୍
ବନସ୍ପତି, ପ୍ରସ୍ତୁତ କୁଶ ଉପରେ ବସ, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଦ୍ୱାରା ମାପିଥିବା ଦେବମାନେ ସହ। ତ୍ୱଷ୍ଟାର ଭଳି ଭଲ ରୂପ ନେଇ, ଏଠାକୁ ଆସ; ପାତ୍ରରେ ଚାରିପାଖରେ ତୁମେ ଦେଖାଯିଅ।
ଷଷ୍ଟ୍ଯାଂ ଶରତ୍ସୁ ନିଧିପା ଅଭୀଚ୍ଛାତ୍ସ୍ଵଃ ପକ୍ଵେନାଭ୍ଯଶ୍ନଵାତୈ । ଉପୈନଂ ଜୀଵାନ୍ ପିତରଶ୍ଚ ପୁତ୍ରା ଏତଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଗମଯାନ୍ତମଗ୍ନେଃ
ଷଷ୍ଟି ଶରରେ ଧନର ରକ୍ଷକମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଭଲ ରନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ଖାନ୍ତୁ। ତାଙ୍କୁ, ଜୀବନ୍ତ ପିତାମାନେ ଓ ପୁଅମାନେ, ଅଗ୍ନିର ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ନେଇଯାନ୍ତୁ।
ଧର୍ତା ଧ୍ରିଯସ୍ଵ ଧରୁଣେ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଚ୍ଯୁତଂ ତ୍ଵା ଦେଵତାଶ୍ଚ୍ଯାଵଯନ୍ତୁ । ତଂ ତ୍ଵା ଦଂପତୀ ଜୀଵନ୍ତୌ ଜୀଵପୁତ୍ରାଵୁଦ୍ଵାସଯାତଃ ପର୍ଯଗ୍ନିଧାନାତ୍
ଧରିବା, ପୃଥିବୀର ଭିତିରେ ଦୃଢ କର; ଦେବମାନେ ତୁମକୁ ତୁମ ସ୍ଥାନରୁ ହେଲାଇବା ଦିଅନାହିଁ। ଜୀବନ୍ତ ଦମ୍ପତି ଓ ଜୀବନ୍ତ ପୁଅମାନେ ତୁମକୁ ଅଗ୍ନି ଚାରିପାଖରୁ ବାହାର କରନ୍ତୁ।
ସର୍ଵାନ୍ତ୍ସମାଗା ଅଭିଜିତ୍ଯ ଲୋକାନ୍ ଯାଵନ୍ତଃ କାମାଃ ସମତୀତୃପସ୍ତାନ୍ । ଵି ଗାହେଥାମାଯଵନଂ ଚ ଦର୍ଵିରେକସ୍ମିନ୍ ପାତ୍ରେ ଅଧ୍ଯୁଦ୍ଧରୈନମ୍
ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଜିତି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ତୁମେ ଏକତ୍ର ହେଇଛ। ଯାଉ, ଚମଚ ଓ ଦାରୁ, ଏକ ପାତ୍ରରେ ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇବା।
ଉପ ସ୍ତୃଣୀହି ପ୍ରଥଯ ପୁରସ୍ତାଦ୍ଘୃତେନ ପାତ୍ରମଭି ଘାରଯୈତତ୍। ଵାଶ୍ରେଵୋସ୍ରା ତରୁଣଂ ସ୍ତନସ୍ଯୁମିମଂ ଦେଵାସୋ ଅଭିହିଙ୍କୃଣୋତ
ପାତ୍ରଟିକୁ ଆଗରେ ଖୋଲା କର, ଘୃତ ଲଗାଇ ଏହାକୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କର; ଏହି ପାତ୍ରଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ଗାଁ ତାର ଛୋଟ ଛାଣି ପାଇଁ ଯେପରି ଡାକେ, ଦେବତାମାନେ ଏହି ତରୁଣ ପିଲାକୁ ଷ୍ଟନ ପାଇଁ ଡାକନ୍ତୁ।
ଉପାସ୍ତରୀରକରୋ ଲୋକମେତମୁରୁଃ ପ୍ରଥତାମସମଃ ସ୍ଵର୍ଗଃ । ତସ୍ମିଂ ଛ୍ରଯାତୈ ମହିଷଃ ସୁପର୍ଣୋ ଦେଵା ଏନଂ ଦେଵତାଭ୍ଯଃ ପ୍ର ଯଛାନ୍
ଖଟି ତିଆରି କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ବିଶାଳ ଜଗତକୁ ଖୋଲା କରନ୍ତୁ, ଶ୍ୱର୍ଗ ଅପୂର୍ବ ଭାବରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ। ଏହାପରେ ମହିଷ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପକ୍ଷୀ, ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ, ଏହାକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତୁ।
ଯଦ୍ଯଜ୍ଜାଯା ପଚତି ତ୍ଵତ୍ପରଃପରଃ ପତିର୍ଵା ଜାଯେ ତ୍ଵତ୍ତିରଃ । ସଂ ତତ୍ସୃଜେଥାଂ ସହ ଵାଂ ତଦସ୍ତୁ ସଂପାଦଯନ୍ତୌ ସହ ଲୋକମେକମ୍
ଜାଏ କିମ୍ବା ପତି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା ରନ୍ଧନ୍ତି, ଦୁଇଜଣେ ଏହାକୁ ସହଯୋଗରେ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଏହିପରି ହେଉ। ଦୁଇଜଣେ ଏକସାଥି ଉଦ୍ୟମ କରି, ଏକ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯାଵନ୍ତୋ ଅସ୍ଯାଃ ପୃଥିଵୀଂ ସଚନ୍ତେ ଅସ୍ମତ୍ପୁତ୍ରାଃ ପରି ଯେ ସଂବଭୂଵୁଃ । ସର୍ଵାଂସ୍ତାମୁପ ପାତ୍ରେ ହ୍ଵଯେଥାଂ ନାଭିଂ ଜାନାନାଃ ଶିଶଵଃ ସମାଯାନ୍
ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଆମ ପୁଅମାନେ ଏବଂ ଆମ ପାଖରେ ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପାତ୍ରଟିକୁ ଡାକନ୍ତୁ। ନାଭିକୁ ଜାଣି, ପିଲାମାନେ ଏକସାଥି ଆସନ୍ତୁ।
{୧୬} ଵସୋର୍ଯା ଧାରା ମଧୁନା ପ୍ରପୀନା ଘୃତେନ ମିଶ୍ରା ଅମୃତସ୍ଯ ନାଭଯଃ । ସର୍ଵାସ୍ତା ଅଵ ରୁନ୍ଧେ ସ୍ଵର୍ଗଃ ଷଷ୍ଟ୍ଯାଂ ଶରତ୍ସୁ ନିଧିପା ଅଭୀଛାତ୍
ଧନର ଧାରା, ମଧୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଘୃତରେ ମିଶ୍ରିତ, ଅମୃତର ନାଭି, ଶ୍ୱର୍ଗ ଏହାକୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରନ୍ତୁ, ରତ୍ନର ରକ୍ଷକମାନେ ଷଷ୍ଟି ତୀରରେ ରହନ୍ତୁ।
ନିଧିଂ ନିଧିପା ଅଭ୍ଯେନମିଛାଦନୀଶ୍ଵରା ଅଭିତଃ ସନ୍ତୁ ଯେଽନ୍ଯେ । ଅସ୍ମାଭିର୍ଦତ୍ତୋ ନିହିତଃ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ତ୍ରିଭିଃ କାଣ୍ଡୈସ୍ତ୍ରୀନ୍ତ୍ସ୍ଵର୍ଗାନ୍ ଅରୁକ୍ଷତ୍
ରତ୍ନର ରକ୍ଷକମାନେ ଏହି ଧନକୁ ଢାକନ୍ତୁ, ଅନ୍ୟ ଅଶକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଏହାକୁ ଚାରିପାଖରେ ରହନ୍ତୁ। ଆମେ ଦେଇଥିବା, ନିହିତ କରାଯାଇଥିବା, ଶ୍ୱର୍ଗ ତିନି ଗଠିରେ ତିନି ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଉପରେ ଉଠିଛି।
ଅଗ୍ନୀ ରକ୍ଷସ୍ତପତୁ ଯଦ୍ଵିଦେଵଂ କ୍ରଵ୍ଯାଦ୍ପିଶାଚ ଇହ ମା ପ୍ର ପାସ୍ତ । ନୁଦାମ ଏନମପ ରୁଧ୍ମୋ ଅସ୍ମଦାଦିତ୍ଯା ଏନମଙ୍ଗିରସଃ ସଚନ୍ତାମ୍
ଅଗ୍ନି ଭୂତକୁ ଜଳାନ୍ତୁ, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ। ମାଂସ ଭକ୍ଷକ, ପିଶାଚ ଏଠାକୁ ନ ଆସନ୍ତୁ। ଆମେ ଏହାକୁ ଦୂର କରୁଛୁ, ଆମଠାରୁ ବନ୍ଦ କରୁଛୁ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ସହ ଏହାକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ଆଦିତ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଅଙ୍ଗିରୋଭ୍ଯୋ ମଧ୍ଵିଦଂ ଘୃତେନ ମିଶ୍ରଂ ପ୍ରତି ଵେଦଯାମି । ଶୁଦ୍ଧହସ୍ତୌ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯାନିହତ୍ଯୈତଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ସୁକୃତାଵପୀତମ୍
ଆଦିତ୍ୟ ଏବଂ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ପାଇଁ ମୁଁ ଘୃତରେ ମିଶ୍ରିତ ମଧୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ଶୁଦ୍ଧ ହାତରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଘାତ ହୋଇ, ଏହି ଶ୍ୱର୍ଗୀୟ ଭାଗକୁ ଉପଭୋଗ କରିଛନ୍ତି।
ଇଦଂ ପ୍ରାପମୁତ୍ତମଂ କାଣ୍ଡମସ୍ଯ ଯସ୍ମାଲ୍ଲୋକାତ୍ପରମେଷ୍ଠୀ ସମାପ । ଆ ସିଞ୍ଚ ସର୍ପିର୍ଘୃତଵତ୍ସମଙ୍ଗ୍ଧ୍ଯେଷ ଭାଗୋ ଅଙ୍ଗିରସୋ ନୋ ଅତ୍ର
ମୁଁ ଏହି ଉତ୍ତମ ଗଠିକୁ ପାଇଛି, ଏହି ଲୋକରୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଛି। ଘୃତ ଢାଲ, ଘୃତ ଲଗା; ଏହା ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କର ଭାଗ ଆମଠାରେ।
ସତ୍ଯାଯ ଚ ତପସେ ଦେଵତାଭ୍ଯୋ ନିଧିଂ ଶେଵଧିଂ ପରି ଦଦ୍ମ ଏତମ୍ । ମା ନୋ ଦ୍ଯୂତେଽଵ ଗାନ୍ ମା ସମିତ୍ଯାଂ ମା ସ୍ମାନ୍ଯସ୍ମା ଉତ୍ସୃଜତା ପୁରା ମତ୍
ସତ୍ୟ ଏବଂ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ, ମୁଁ ଏହି ଧନ, ଏହି ଭଲ ଧନକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ଏହା ଜୁଆରେ ହାରି ଯିବ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ବିବାଦରେ ହାରି ଯିବ ନାହିଁ; ଆମେ କେବେ ଏହାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ନାହିଁ।
ଅହଂ ପଚାମ୍ଯହଂ ଦଦାମି ମମେଦୁ କର୍ମନ୍ କରୁଣେଽଧି ଜାଯା । କୌମାରୋ ଲୋକୋ ଅଜନିଷ୍ଟ ପୁତ୍ରୋଽନ୍ଵାରଭେଥାଂ ଵଯ ଉତ୍ତରାଵତ୍
ମୁଁ ରନ୍ଧି, ମୁଁ ଦେଇ, କାମ କରିବା ମୋର; ଜାଏ କରୁଣା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି। ଯୁବ ଜଗତ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ପୁଅ; ଦୁଇଜଣେ ଏହାକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତୁ, ବୟସରେ ଆଗେ ଯାଉ।
ନ କିଲ୍ବିଷମତ୍ର ନାଧାରୋ ଅସ୍ତି ନ ଯନ୍ ମିତ୍ରୈଃ ସମମମାନ ଏତି । ଅନୂନଂ ପାତ୍ରଂ ନିହିତଂ ନ ଏତତ୍ପକ୍ତାରଂ ପକ୍ଵଃ ପୁନରା ଵିଶାତି
ଏଠାରେ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ, କୌଣସି ଅଭାବ ନାହିଁ; ମିତ୍ରମାନେ ସହିତ ମାପି ଆସିବା କିଛି ନାହିଁ। ରଖାଯାଇଥିବା ପାତ୍ରଟି ଅଭାବୀ ନୁହେଁ; ରନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ପୁନି ରନ୍ଧନ୍ତା ପାଖକୁ ଫେରି ନାହିଁ।
ପ୍ରିଯଂ ପ୍ରିଯାଣାଂ କୃଣଵାମ ତମସ୍ତେ ଯନ୍ତୁ ଯତମେ ଦ୍ଵିଷନ୍ତି । ଧେନୁରନଡ୍ଵାନ୍ ଵଯୋଵଯ ଆଯଦେଵ ପୌରୁଷେଯମପ ମୃତ୍ଯୁଂ ନୁଦନ୍ତୁ
ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ପାଇଁ ଆମେ ତିଆରି କରିବା; ଯେଉଁମାନେ ଘୃଣା କରନ୍ତି ସେମାନେ ଚାହିଁଲେ ଦୂରେ ଯାଉ। ଦେହୁ ଅନଡ଼ ଥିବା, ଛାଣି ସହିତ, ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ସମଗ୍ନଯଃ ଵିଦୁରନ୍ଯୋ ଅନ୍ଯଂ ଯ ଓଷଧୀଃ ସଚତେ ଯଶ୍ଚ ସିନ୍ଧୂନ୍ । ଯାଵନ୍ତୋ ଦେଵା ଦିଵ୍ଯାତପନ୍ତି ହିରଣ୍ଯଂ ଜ୍ଯୋତିଃ ପଚତୋ ବଭୂଵ
ଅଗ୍ନିମାନେ ଏକାପରକୁ ଜାଣନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଔଷଧୀରେ ଲଗିଥିବା, ଯେଉଁମାନେ ନଦୀରେ ଲଗିଥିବା। ଯେତେ ଦେବତା ଆକାଶରେ ଚମକନ୍ତି, ସୁନା, ଆଲୋକ, ଏହି ସମସ୍ତ ରନ୍ଧା ହୋଇଛି।
{୧୭} ଏଷା ତ୍ଵଚାଂ ପୁରୁଷେ ସଂ ବଭୂଵାନଗ୍ନାଃ ସର୍ଵେ ପଶଵୋ ଯେ ଅନ୍ଯେ । କ୍ଷତ୍ରେଣାତ୍ମାନଂ ପରି ଧାପଯାଥୋଽମୋତଂ ଵାସୋ ମୁଖମୋଦନସ୍ଯ
ଏହା ମନୁଷ୍ୟର ଚମ୍ର, ସମସ୍ତ ପଶୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ, ଅଜଳା। ରାଜଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ନିଜକୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କର; ଏହି ବସ୍ତ୍ର ଆନନ୍ଦର ମୁଖ ହେଉ।
ଯଦକ୍ଷେଷୁ ଵଦା ଯତ୍ସମିତ୍ଯାଂ ଯଦ୍ଵା ଵଦା ଅନୃତଂ ଵିତ୍ତକାମ୍ଯା । ସମାନଂ ତନ୍ତୁମଭି ସମ୍ଵସାନୌ ତସ୍ମିନ୍ତ୍ସର୍ଵଂ ଶମଲଂ ସାଦଯାଥଃ
ତୁମେ ଯାହା ଜୁଆରେ କହ, ଯାହା ବିବାଦରେ କହ, କିମ୍ବା ଲାଭ ପାଇଁ ଅସତ୍ୟ କହ, ସମାନ ତନ୍ତୁରେ ଏକସାଥି ରହି, ସମସ୍ତ ଅଶୁଦ୍ଧି ଏହିଠାରେ ଶମିତ ହେଉ।
ଵର୍ଷଂ ଵନୁଷ୍ଵାପି ଗଚ୍ଛ ଦେଵାଂସ୍ତ୍ଵଚୋ ଧୂମଂ ପର୍ଯୁତ୍ପାତଯାସି । ଵିଶ୍ଵଵ୍ଯଚା ଘୃତପୃଷ୍ଠୋ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତ୍ସଯୋନିର୍ଲୋକମୁପ ଯାହ୍ଯେତମ୍
ବର୍ଷାକୁ ସହି, ଜଳକୁ ଯାଉ; ଦେବତାମାନଙ୍କର ଚମ୍ର, ଧୂଆଁ ଉଠାଇଦେଉ। ସମସ୍ତଠାରେ ବିସ୍ତାରିତ, ଘୃତରେ ଆବୃତ, ତୁମେ ହେବା; ଭଲ ଆସନ ରଖି, ଏହି ଲୋକକୁ ଯାଉ।
ତନ୍ଵଂ ସ୍ଵର୍ଗୋ ବହୁଧା ଵି ଚକ୍ରେ ଯଥା ଵିଦ ଆତ୍ମନ୍ନ୍ ଅନ୍ଯଵର୍ଣାମ୍ । ଅପାଜୈତ୍କୃଷ୍ଣାଂ ରୁଶତୀଂ ପୁନାନୋ ଯା ଲୋହିନୀ ତାଂ ତେ ଅଗ୍ନୌ ଜୁହୋମି
ଶ୍ୱର୍ଗ ଦେହକୁ ବହୁ ରୂପରେ କରିଛି, ଯଥା ଜଣାଯାଇଛି, ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗରେ। କଳାକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ଚମକାଉଛି, ଯାହା ଲାଲ, ଏହାକୁ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି।