ଵନସ୍ପତିଃ ସହ ଦେଵୈର୍ନ ଆଗନ୍ ରକ୍ଷଃ ପିଶାଚାମପବାଧମାନଃ । ସ ଉଚ୍ଛ୍ରଯାତୈ ପ୍ର ଵଦାତି ଵାଚଂ ତେନ ଲୋକାମଭି ସର୍ଵାନ୍ ଜଯେମ
ବନସ୍ପତି ଦେବମାନେ ସହିତ ଆସିଛି, ରାକ୍ଷସ ଓ ପିଶାଚମାନେକୁ ଦୂର କରୁଛି। ସେ ଉଠି ମଧୁର କଥା କହୁଛି; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଜୟ କରିପାରିବା।
ସପ୍ତ ମେଧାନ୍ ପଶଵଃ ପର୍ଯଗୃହ୍ଣନ୍ ଯ ଏଷାଂ ଜ୍ଯୋତିଷ୍ମାଁ ଉତ ଯଶ୍ଚକର୍ଶ । ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିଂଶଦ୍ଦେଵତାସ୍ତାନ୍ତ୍ସଚନ୍ତେ ସ ନଃ ସ୍ଵର୍ଗମଭି ନେଷ ଲୋକମ୍
ପଶୁମାନେ ସାତଟି ମେଧକୁ ଘେରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଯେଉଁମାନେ ଟାଣି ନେଇଥାନ୍ତି। ତିରିଶି ଦେବତା ତାଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ହେଇଛନ୍ତି; ସେ ଆମକୁ ଶ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ନେଇଯାଉ।
ସ୍ଵର୍ଗଂ ଲୋକମଭି ନୋ ନଯାସି ସଂ ଜାଯଯା ସହ ପୁତ୍ରୈଃ ସ୍ଯାମ । ଗୃହ୍ଣାମି ହସ୍ତମନୁ ମୈତ୍ଵତ୍ର ମା ନସ୍ତାରୀନ୍ ନିର୍ଋତିର୍ମୋ ଅରାତିଃ
ଆମକୁ ଶ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ନେଇଯାଉ; ଆମେ ସନ୍ତାନ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଏକାଠି ହେଉ। ଏଠାରେ ମୁଁ ତୁମର ହାତ ଧରୁଛି ଶୁଭ ଲାଗି; ଦୁଃଖ, ନିରୃତି, ଶତ୍ରୁତା ଆମକୁ ନ ଛୁଅ।
ଗ୍ରାହିଂ ପାପ୍ମାନମତି ତାମଯାମ ତମୋ ଵ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ର ଵଦାସି ଵଲ୍ଗୁ । ଵାନସ୍ପତ୍ଯ ଉଦ୍ଯତୋ ମା ଜିହିଂସୀର୍ମା ତଣ୍ଡୁଲଂ ଵି ଶରୀର୍ଦେଵଯନ୍ତମ୍
ଆମେ ଦୁଷ୍ଟ ଅପରାଧକୁ ଦୂର କରୁଛୁ, ଅନ୍ଧାରକୁ ହଟାଉଛୁ, ତୁମେ ମଧୁର କଥା କହୁଛ। ବନସ୍ପତି ଉପକରଣ, ଉଠିଥିବା, କୌଣସି କ୍ଷତି କରିନାହଁ; ଦେବମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯାଉଥିବା ଚାଉଳକୁ ବିକିରଣ କରିନାହଁ।
ଵିଶ୍ଵଵ୍ଯଚା ଘୃତପୃଷ୍ଠୋ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତ୍ସଯୋନିର୍ଲୋକମୁପ ଯାହ୍ଯେତମ୍ । ଵର୍ଷଵୃଦ୍ଧମୁପ ଯଚ୍ଛ ଶୂର୍ପଂ ତୁଷଂ ପଲାଵାନ୍ ଅପ ତଦ୍ଵିନକ୍ତୁ
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିତ, ପଛ ଘୀରେ ଭରିଥିବା, ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେବାକୁ ଯାଉଥିବା ତୁମେ, ଏହି ଜଗତକୁ ଯାଉ, ବର୍ଷାରେ ପୁରୁଣା ହୋଇଥିବା ଶୂର୍ପକୁ ନେଇ, ତାହା ଦାନା ଓ ଚାଉଳ ଭୁସିକୁ ଅଲଗା କରୁ।
ତ୍ରଯୋ ଲୋକାଃ ସଂମିତା ବ୍ରାହ୍ମଣେନ ଦ୍ଯୌରେଵାସୌ ପୃଥିଵ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ଅଂଶୂନ୍ ଗୃଭୀତ୍ଵାନ୍ଵାରଭେଥାମା ପ୍ଯାଯନ୍ତାଂ ପୁନରା ଯନ୍ତୁ ଶୂର୍ପମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ତିନି ଲୋକକୁ ମାପିଛନ୍ତି—ଏହା ହେଉଛି ଦିବ, ପୃଥିବୀ ଓ ମଧ୍ୟ ଆକାଶ। ସେମାନଙ୍କର କିରଣଗୁଡିକୁ ଏକତ୍ର କରି, ସେମାନେ ଫୁଲି ଆଉ ଏହି ଶୂର୍ପକୁ ପୁନଃ ଫେରିଆସନ୍ତୁ।
{୧୪} ପୃଥଗ୍ରୂପାଣି ବହୁଧା ପଶୂନାମେକରୂପୋ ଭଵସି ସଂ ସମୃଦ୍ଧ୍ଯା । ଏତାଂ ତ୍ଵଚଂ ଲୋହିନୀଂ ତାଂ ନୁଦସ୍ଵ ଗ୍ରାଵା ଶୁମ୍ଭାତି ମଲଗ ଇଵ ଵସ୍ତ୍ରା
ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଅନେକ ରୂପ ଧରିଥିବା, କିନ୍ତୁ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଏକ ରୂପ ହେଉଛ। ଏହି ଲାଲ ଚମଡ଼କୁ ଦୂର କର, ପଥର ଜଣେ ଧୋଇବା ବ୍ୟକ୍ତି ଭଳି ଏହାକୁ ପରିଷ୍କାର କରେ।
ପୃଥିଵୀଂ ତ୍ଵା ପୃଥିଵ୍ଯାମା ଵେଶଯାମି ତନୂଃ ସମାନୀ ଵିକୃତା ତ ଏଷା । ଯଦ୍ଯଦ୍ଦ୍ଯୁତ୍ତଂ ଲିଖିତମର୍ପଣେନ ତେନ ମା ସୁସ୍ରୋର୍ବ୍ରହ୍ମଣାପି ତଦ୍ଵପାମି
ପୃଥିବୀକୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବସାଉଛି; ଏହି ଦେହ ଏକ, ଯଦିଓ ବଦଳିଯାଇଛି। ଯାହା ଉପରେ ଅର୍ପଣ କରି ଲେଖାଯାଇଛି, ତାହା ମୋଠୁ ଦୂର ହେବା ଦିଅନାହିଁ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଏହାକୁ ଦୂର କରୁଛି।
ଜନିତ୍ରୀଵ ପ୍ରତି ହର୍ଯାସି ସୂନୁଂ ସଂ ତ୍ଵା ଦଧାମି ପୃଥିଵୀଂ ପୃଥିଵ୍ଯା । ଉଖା କୁମ୍ଭୀ ଵେଦ୍ଯାଂ ମା ଵ୍ଯଥିଷ୍ଠା ଯଜ୍ଞାଯୁଧୈରାଜ୍ଯେନାତିଷକ୍ତା
ମା ଜଣେ ପୁଅକୁ ଦେଖି ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି, ସେହିପରି ମୁଁ ପୃଥିବୀକୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବସାଉଛି। ଉଖା, କୁମ୍ଭୀ, ବେଦୀ—ତୁମେ କମ୍ପିବା ଦିଅନାହିଁ, ଯଜ୍ଞ ଉପକରଣ ଓ ଘୀରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅ।
ଅଗ୍ନିଃ ପଚନ୍ ରକ୍ଷତୁ ତ୍ଵା ପୁରସ୍ତାଦିନ୍ଦ୍ରୋ ରକ୍ଷତୁ ଦକ୍ଷିଣତୋ ମରୁତ୍ଵାନ୍ । ଵରୁଣସ୍ତ୍ଵା ଦୃଂହାଦ୍ଧରୁଣେ ପ୍ରତୀଚ୍ଯା ଉତ୍ତରାତ୍ତ୍ଵା ସୋମଃ ସଂ ଦଦାତୈ
ଆଗ୍ନି, ରନ୍ଧନକାରୀ, ତୁମକୁ ସାମ୍ନାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମରୁତମାନେ ଦକ୍ଷିଣରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ବରୁଣ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ତୁମକୁ ଦୃଢ କରନ୍ତୁ; ଉତ୍ତରରୁ ସୋମ ତୁମକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ପୂତାଃ ପଵିତ୍ରୈଃ ପଵନ୍ତେ ଅଭ୍ରାଦ୍ଦିଵଂ ଚ ଯନ୍ତି ପୃଥିଵୀଂ ଚ ଲୋକାନ୍ । ତା ଜୀଵଲା ଜୀଵଧନ୍ଯାଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଃ ପାତ୍ର ଆସିକ୍ତାଃ ପର୍ଯଗ୍ନିରିନ୍ଧାମ୍
ପବିତ୍ର ଛାଣିରେ ପରିଷ୍କାର ହୋଇ, ସେମାନେ ବଦଳରୁ ଦିବ ଓ ପୃଥିବୀ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ସେ ଜୀବନ ଦେଇଥିବା, ଜୀବନରେ ଭରିଥିବା, ନିଶ୍ଚିତ ଥିବା ଜଳଗୁଡିକୁ ପାତ୍ରରେ ଢେଳାଯାଇଛି; ମୁଁ ଚାରିପାଖରେ ଅଗ୍ନି ଜଳାଉଛି।
ଆ ଯନ୍ତି ଦିଵଃ ପୃଥିଵୀଂ ସଚନ୍ତେ ଭୂମ୍ଯାଃ ସଚନ୍ତେ ଅଧ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ଶୁଦ୍ଧାଃ ସତୀସ୍ତା ଉ ଶୁମ୍ଭନ୍ତ ଏଵ ତା ନଃ ସ୍ଵର୍ଗମଭି ଲୋକଂ ନଯନ୍ତୁ
ସେମାନେ ଦିବରୁ ଆସି, ପୃଥିବୀ ସହ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି; ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଥିବା ଆକାଶ ସହ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଚମକୁଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଆମକୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ନେଇଯାନ୍ତୁ।
ଉତେଵ ପ୍ରଭ୍ଵୀରୁତ ସଂମିତାସ ଉତ ଶୁକ୍ରାଃ ଶୁଚଯଶ୍ଚାମୃତାସଃ । ତା ଓଦନଂ ଦଂପତିଭ୍ଯାଂ ପ୍ରଶିଷ୍ଟା ଆପଃ ଶିକ୍ଷନ୍ତୀଃ ପଚତା ସୁନାଥାଃ
ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମାପିଥିବା, ଚମକୁଥିବା, ପବିତ୍ର ଓ ଅମର। ଏହି ଜଳ, ଦମ୍ପତିମାନଙ୍କ ନିର୍ଦେଶରେ, ଭଲ ଭାବରେ ଖାଦ୍ୟ ପାକ କରୁଛି।
ସଂଖ୍ଯାତା ସ୍ତୋକାଃ ପୃଥିଵୀଂ ସଚନ୍ତେ ପ୍ରାଣାପାନୈଃ ସଂମିତା ଓଷଧୀଭିଃ । ଅସଂଖ୍ଯାତା ଓପ୍ଯମାନାଃ ସୁଵର୍ଣାଃ ସର୍ଵଂ ଵ୍ଯାପୁଃ ଶୁଚଯଃ ଶୁଚିତ୍ଵମ୍
ଗଣିଥିବା ଫୁଟା ଦିଅଁ, ପୃଥିବୀ ସହ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ଶ୍ୱାସ ଓ ଉଦ୍ଭିଦରେ ମାପିଥିବା। ଅଗଣିତ, ଢେଳାଯାଇଥିବା, ସୁନା ଭଳି, ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପି, ପବିତ୍ରତାରେ ପବିତ୍ର।
ଉଦ୍ଯୋଧନ୍ତ୍ଯଭି ଵଲ୍ଗନ୍ତି ତପ୍ତାଃ ଫେନମସ୍ଯନ୍ତି ବହୁଲାଂଶ୍ଚ ବିନ୍ଦୂନ୍ । ଯୋଷେଵ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପତିମୃତ୍ଵିଯାଯୈତୈସ୍ତଣ୍ଡୁଲୈର୍ଭଵତା ସମାପଃ
ସେମାନେ ଉଠିବା, ଚମକୁଥିବା, ତାପିତ, ଫେନ ଓ ଅନେକ ଫୁଟା ଛାଡ଼ିବା। ଯାହାକି ଏକ ଅନ୍ତର୍ଗତା ନାରୀ ପତିକୁ ଦେଖିବା, ଏହି ତଣ୍ଡୁଳ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଏକତ୍ର ହେଉଛ।
ଉତ୍ଥାପଯ ସୀଦତୋ ବୁଧ୍ନ ଏନାନ୍ ଅଦ୍ଭିରାତ୍ମାନମଭି ସଂ ସ୍ପୃଶନ୍ତାମ୍ । ଅମାସି ପାତ୍ରୈରୁଦକଂ ଯଦେତନ୍ ମିତାସ୍ତଣ୍ଡୁଲାଃ ପ୍ରଦିଶୋ ଯଦୀମାଃ
ଯେମାନେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଉଠିବାକୁ ଦିଅ, ଜଳରେ ନିଜକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତୁ। ଏହି ପାତ୍ରରେ ଜଳ ଅଛି; ଏହି ମାପିଥିବା ତଣ୍ଡୁଳ, ଏହି ଦିଗଗୁଡିକ।
{୧୫} ପ୍ର ଯଚ୍ଛ ପର୍ଶୁଂ ତ୍ଵରଯା ହରୌଷମହିଂସନ୍ତ ଓଷଧୀର୍ଦାନ୍ତୁ ପର୍ଵନ୍ । ଯାସାଂ ସୋମଃ ପରି ରାଜ୍ଯଂ ବଭୂଵାମନ୍ଯୁତା ନୋ ଵୀରୁଧୋ ଭଵନ୍ତୁ
କୁହାଡ଼କୁ ଦିଅ, ଶୀଘ୍ର କର, ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି ନ ହୋଇ କାଟିବାକୁ ଦିଅ, ଯାହାର ରାଜ୍ୟ ସୋମ ଘେରିଛି; ଅନ୍ୟ ଅଙ୍କୁରମାନେ ଆମ ପାଇଁ ହେଉ।
ନଵଂ ବର୍ହିରୋଦନାଯ ସ୍ତୃଣୀତ ପ୍ରିଯଂ ହୃଦଶ୍ଚକ୍ଷୁଷୋ ଵଲ୍ଗ୍ଵସ୍ତୁ । ତସ୍ମିନ୍ ଦେଵାଃ ସହ ଦୈଵୀର୍ଵିଶନ୍ତ୍ଵିମଂ ପ୍ରାଶ୍ନନ୍ତ୍ଵୃତୁଭିର୍ନିଷଦ୍ଯ
ନୂତନ କୁଶ ଛାଡ଼, ଯାହା ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି, ଚକ୍ଷୁକୁ ଭଲ ଲାଗେ। ଏହାରେ ଦେବମାନେ ଦେବୀମାନଙ୍କ ସହ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ, ଋତୁମାନେ ସହ ବସି ଏହି ଖାଦ୍ୟ ଖାନ୍ତୁ।
ଵନସ୍ପତେ ସ୍ତୀର୍ଣମା ସୀଦ ବର୍ହିରଗ୍ନିଷ୍ଟୋମୈଃ ସଂମିତୋ ଦେଵତାଭିଃ । ତ୍ଵଷ୍ଟ୍ରେଵ ରୂପଂ ସୁକୃତଂ ସ୍ଵଧିତ୍ଯୈନା ଏହାଃ ପରି ପାତ୍ରେ ଦଦୃଶ୍ରାମ୍
ବନସ୍ପତି, ପ୍ରସ୍ତୁତ କୁଶ ଉପରେ ବସ, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଦ୍ୱାରା ମାପିଥିବା ଦେବମାନେ ସହ। ତ୍ୱଷ୍ଟାର ଭଳି ଭଲ ରୂପ ନେଇ, ଏଠାକୁ ଆସ; ପାତ୍ରରେ ଚାରିପାଖରେ ତୁମେ ଦେଖାଯିଅ।
ଷଷ୍ଟ୍ଯାଂ ଶରତ୍ସୁ ନିଧିପା ଅଭୀଚ୍ଛାତ୍ସ୍ଵଃ ପକ୍ଵେନାଭ୍ଯଶ୍ନଵାତୈ । ଉପୈନଂ ଜୀଵାନ୍ ପିତରଶ୍ଚ ପୁତ୍ରା ଏତଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଗମଯାନ୍ତମଗ୍ନେଃ
ଷଷ୍ଟି ଶରରେ ଧନର ରକ୍ଷକମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଭଲ ରନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ଖାନ୍ତୁ। ତାଙ୍କୁ, ଜୀବନ୍ତ ପିତାମାନେ ଓ ପୁଅମାନେ, ଅଗ୍ନିର ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ନେଇଯାନ୍ତୁ।
ଧର୍ତା ଧ୍ରିଯସ୍ଵ ଧରୁଣେ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଚ୍ଯୁତଂ ତ୍ଵା ଦେଵତାଶ୍ଚ୍ଯାଵଯନ୍ତୁ । ତଂ ତ୍ଵା ଦଂପତୀ ଜୀଵନ୍ତୌ ଜୀଵପୁତ୍ରାଵୁଦ୍ଵାସଯାତଃ ପର୍ଯଗ୍ନିଧାନାତ୍
ଧରିବା, ପୃଥିବୀର ଭିତିରେ ଦୃଢ କର; ଦେବମାନେ ତୁମକୁ ତୁମ ସ୍ଥାନରୁ ହେଲାଇବା ଦିଅନାହିଁ। ଜୀବନ୍ତ ଦମ୍ପତି ଓ ଜୀବନ୍ତ ପୁଅମାନେ ତୁମକୁ ଅଗ୍ନି ଚାରିପାଖରୁ ବାହାର କରନ୍ତୁ।
ସର୍ଵାନ୍ତ୍ସମାଗା ଅଭିଜିତ୍ଯ ଲୋକାନ୍ ଯାଵନ୍ତଃ କାମାଃ ସମତୀତୃପସ୍ତାନ୍ । ଵି ଗାହେଥାମାଯଵନଂ ଚ ଦର୍ଵିରେକସ୍ମିନ୍ ପାତ୍ରେ ଅଧ୍ଯୁଦ୍ଧରୈନମ୍
ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଜିତି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ତୁମେ ଏକତ୍ର ହେଇଛ। ଯାଉ, ଚମଚ ଓ ଦାରୁ, ଏକ ପାତ୍ରରେ ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇବା।
ଉପ ସ୍ତୃଣୀହି ପ୍ରଥଯ ପୁରସ୍ତାଦ୍ଘୃତେନ ପାତ୍ରମଭି ଘାରଯୈତତ୍। ଵାଶ୍ରେଵୋସ୍ରା ତରୁଣଂ ସ୍ତନସ୍ଯୁମିମଂ ଦେଵାସୋ ଅଭିହିଙ୍କୃଣୋତ
ପାତ୍ରଟିକୁ ଆଗରେ ଖୋଲା କର, ଘୃତ ଲଗାଇ ଏହାକୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କର; ଏହି ପାତ୍ରଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ଗାଁ ତାର ଛୋଟ ଛାଣି ପାଇଁ ଯେପରି ଡାକେ, ଦେବତାମାନେ ଏହି ତରୁଣ ପିଲାକୁ ଷ୍ଟନ ପାଇଁ ଡାକନ୍ତୁ।
ଉପାସ୍ତରୀରକରୋ ଲୋକମେତମୁରୁଃ ପ୍ରଥତାମସମଃ ସ୍ଵର୍ଗଃ । ତସ୍ମିଂ ଛ୍ରଯାତୈ ମହିଷଃ ସୁପର୍ଣୋ ଦେଵା ଏନଂ ଦେଵତାଭ୍ଯଃ ପ୍ର ଯଛାନ୍
ଖଟି ତିଆରି କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ବିଶାଳ ଜଗତକୁ ଖୋଲା କରନ୍ତୁ, ଶ୍ୱର୍ଗ ଅପୂର୍ବ ଭାବରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ। ଏହାପରେ ମହିଷ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପକ୍ଷୀ, ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ, ଏହାକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତୁ।
ଯଦ୍ଯଜ୍ଜାଯା ପଚତି ତ୍ଵତ୍ପରଃପରଃ ପତିର୍ଵା ଜାଯେ ତ୍ଵତ୍ତିରଃ । ସଂ ତତ୍ସୃଜେଥାଂ ସହ ଵାଂ ତଦସ୍ତୁ ସଂପାଦଯନ୍ତୌ ସହ ଲୋକମେକମ୍
ଜାଏ କିମ୍ବା ପତି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା ରନ୍ଧନ୍ତି, ଦୁଇଜଣେ ଏହାକୁ ସହଯୋଗରେ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଏହିପରି ହେଉ। ଦୁଇଜଣେ ଏକସାଥି ଉଦ୍ୟମ କରି, ଏକ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯାଵନ୍ତୋ ଅସ୍ଯାଃ ପୃଥିଵୀଂ ସଚନ୍ତେ ଅସ୍ମତ୍ପୁତ୍ରାଃ ପରି ଯେ ସଂବଭୂଵୁଃ । ସର୍ଵାଂସ୍ତାମୁପ ପାତ୍ରେ ହ୍ଵଯେଥାଂ ନାଭିଂ ଜାନାନାଃ ଶିଶଵଃ ସମାଯାନ୍
ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଆମ ପୁଅମାନେ ଏବଂ ଆମ ପାଖରେ ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପାତ୍ରଟିକୁ ଡାକନ୍ତୁ। ନାଭିକୁ ଜାଣି, ପିଲାମାନେ ଏକସାଥି ଆସନ୍ତୁ।
{୧୬} ଵସୋର୍ଯା ଧାରା ମଧୁନା ପ୍ରପୀନା ଘୃତେନ ମିଶ୍ରା ଅମୃତସ୍ଯ ନାଭଯଃ । ସର୍ଵାସ୍ତା ଅଵ ରୁନ୍ଧେ ସ୍ଵର୍ଗଃ ଷଷ୍ଟ୍ଯାଂ ଶରତ୍ସୁ ନିଧିପା ଅଭୀଛାତ୍
ଧନର ଧାରା, ମଧୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଘୃତରେ ମିଶ୍ରିତ, ଅମୃତର ନାଭି, ଶ୍ୱର୍ଗ ଏହାକୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରନ୍ତୁ, ରତ୍ନର ରକ୍ଷକମାନେ ଷଷ୍ଟି ତୀରରେ ରହନ୍ତୁ।
ନିଧିଂ ନିଧିପା ଅଭ୍ଯେନମିଛାଦନୀଶ୍ଵରା ଅଭିତଃ ସନ୍ତୁ ଯେଽନ୍ଯେ । ଅସ୍ମାଭିର୍ଦତ୍ତୋ ନିହିତଃ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ତ୍ରିଭିଃ କାଣ୍ଡୈସ୍ତ୍ରୀନ୍ତ୍ସ୍ଵର୍ଗାନ୍ ଅରୁକ୍ଷତ୍
ରତ୍ନର ରକ୍ଷକମାନେ ଏହି ଧନକୁ ଢାକନ୍ତୁ, ଅନ୍ୟ ଅଶକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଏହାକୁ ଚାରିପାଖରେ ରହନ୍ତୁ। ଆମେ ଦେଇଥିବା, ନିହିତ କରାଯାଇଥିବା, ଶ୍ୱର୍ଗ ତିନି ଗଠିରେ ତିନି ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଉପରେ ଉଠିଛି।
ଅଗ୍ନୀ ରକ୍ଷସ୍ତପତୁ ଯଦ୍ଵିଦେଵଂ କ୍ରଵ୍ଯାଦ୍ପିଶାଚ ଇହ ମା ପ୍ର ପାସ୍ତ । ନୁଦାମ ଏନମପ ରୁଧ୍ମୋ ଅସ୍ମଦାଦିତ୍ଯା ଏନମଙ୍ଗିରସଃ ସଚନ୍ତାମ୍
ଅଗ୍ନି ଭୂତକୁ ଜଳାନ୍ତୁ, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ। ମାଂସ ଭକ୍ଷକ, ପିଶାଚ ଏଠାକୁ ନ ଆସନ୍ତୁ। ଆମେ ଏହାକୁ ଦୂର କରୁଛୁ, ଆମଠାରୁ ବନ୍ଦ କରୁଛୁ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ସହ ଏହାକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ଆଦିତ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଅଙ୍ଗିରୋଭ୍ଯୋ ମଧ୍ଵିଦଂ ଘୃତେନ ମିଶ୍ରଂ ପ୍ରତି ଵେଦଯାମି । ଶୁଦ୍ଧହସ୍ତୌ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯାନିହତ୍ଯୈତଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ସୁକୃତାଵପୀତମ୍
ଆଦିତ୍ୟ ଏବଂ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ପାଇଁ ମୁଁ ଘୃତରେ ମିଶ୍ରିତ ମଧୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ଶୁଦ୍ଧ ହାତରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଘାତ ହୋଇ, ଏହି ଶ୍ୱର୍ଗୀୟ ଭାଗକୁ ଉପଭୋଗ କରିଛନ୍ତି।