ପୂର୍ଵୋ ଜାତୋ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଘର୍ମଂ ଵସାନସ୍ତପସୋଦତିଷ୍ଠତ୍। ତସ୍ମାଜ୍ଜାତଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଦେଵାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଅମୃତେନ ସାକମ୍
ବ୍ରହ୍ମରୁ ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ପବିତ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ତପସ୍ୟା କରି ଉଠେ; ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅମୃତ ସହିତ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଚାର୍ଯେତି ସମିଧା ସମିଦ୍ଧଃ କାର୍ଷ୍ଣଂ ଵସାନୋ ଦୀକ୍ଷିତୋ ଦୀର୍ଘଶ୍ମଶ୍ରୁଃ । ସ ସଦ୍ଯ ଏତି ପୂର୍ଵସ୍ମାଦୁତ୍ତରଂ ସମୁଦ୍ରଂ ଲୋକାନ୍ତ୍ସଂଗୃଭ୍ଯ ମୁହୁରାଚରିକ୍ରତ୍
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ସମିତି ଜଳାଇ, କଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଦୀର୍ଘ କେଶ ଓ ଦୀକ୍ଷିତ ଅବସ୍ଥାରେ, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପୂର୍ବ ରୁ ପାର ମହାସାଗରକୁ ଯାଏ, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଧାରଣ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଜନଯନ୍ ବ୍ରହ୍ମାପୋ ଲୋକଂ ପ୍ରଜାପତିଂ ପରମେଷ୍ଠିନଂ ଵିରାଜମ୍ । ଗର୍ଭୋ ଭୂତ୍ଵାମୃତସ୍ଯ ଯୋନାଵିନ୍ଦ୍ରୋ ହ ଭୂତ୍ଵାସୁରାଂସ୍ତତର୍ହ
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ବ୍ରହ୍ମ, ଜଳ, ଲୋକ, ପ୍ରଜାପତି, ପରମେଶ୍ୱର ଓ ବିରାଟ୍ ସୃଷ୍ଟି କରେ; ଅମୃତର ଗର୍ଭରେ ଗର୍ଭ ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ହୋଇ ଦାନବମାନେକୁ ଜୟ କରେ।
ଆଚାର୍ଯସ୍ତତକ୍ଷ ନଭସୀ ଉଭେ ଇମେ ଉର୍ଵୀ ଗମ୍ଭୀରେ ପୃଥିଵୀଂ ଦିଵଂ ଚ । ତେ ରକ୍ଷତି ତପସା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ତସ୍ମିନ୍ ଦେଵାଃ ସଂମନସୋ ଭଵନ୍ତି
ଗୁରୁ ଏହି ବିଶାଳ ଓ ଗଭୀର ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଗଢ଼ିଛନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କରେ; ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାମାନେ ଏକମତ ହୁଅନ୍ତି।
ଇମାଂ ଭୂମିଂ ପୃଥିଵୀଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭିକ୍ଷାମା ଜଭାର ପ୍ରଥମୋ ଦିଵଂ ଚ । ତେ କୃତ୍ଵା ସମିଧାଵୁପାସ୍ତେ ତଯୋରାର୍ପିତା ଭୁଵନାନି ଵିଶ୍ଵା
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭିକ୍ଷା ମାଗୁଥିବା ବେଳେ ପ୍ରଥମେ ଏହି ପୃଥିବୀ ଓ ଦିଗନ୍ତକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ; ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ ସମିତି ସହ ପୂଜା କରେ—ସମସ୍ତ ଭୁବନ ସେଥିରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଅର୍ଵାଗନ୍ଯଃ ପରୋ ଅନ୍ଯୋ ଦିଵସ୍ପୃଷ୍ଠାଦ୍ଗୁହା ନିଧୀ ନିହିତୌ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ । ତୌ ରକ୍ଷତି ତପସା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ତତ୍କେଵଲଂ କୃଣୁତେ ବ୍ରହ୍ମ ଵିଦ୍ଵାନ୍
ଏକଟି ନିକଟରେ, ଅନ୍ୟଟି ଦୂରରେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦିଗନ୍ତର ଗୁହାରେ ଲୁଚିଛି—ଏହି ଦୁଇଟି ଧନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଭିତରେ ରଖାଯାଇଛି; ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ସେଇ ଏକମାତ୍ରକୁ ନିଜର କରନ୍ତି।
{୧୪} ଅର୍ଵାଗନ୍ଯ ଇତୋ ଅନ୍ଯଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଗ୍ନୀ ସମେତୋ ନଭସୀ ଅନ୍ତରେମେ । ତଯୋଃ ଶ୍ରଯନ୍ତେ ରଶ୍ମଯୋଽଧି ଦୃଢାସ୍ତାନ୍ ଆ ତିଷ୍ଠତି ତପସା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ
ଏଠାରେ ଦୁଇଟି ଅଗ୍ନି ଅଛି—ଏକଟି ଏଠାରୁ ଆସୁଛି, ଅନ୍ୟଟି ପୃଥିବୀରୁ ଆସି ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛି। ସେମାନଙ୍କର ଦୃଢ଼ କିରଣଗୁଡ଼ିକ ସେଉଠାରେ ବିଶ୍ରାମ କରେ; ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସେଇଠାରେ ଦଢ଼ି ରହେ।
ଅଭିକ୍ରନ୍ଦନ୍ ସ୍ତନଯନ୍ନ୍ ଅରୁଣଃ ଶିତିଙ୍ଗୋ ବୃହଚ୍ଛେପୋଽନୁ ଭୂମୌ ଜଭାର । ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସିଞ୍ଚତି ସାନୌ ରେତଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ତେନ ଜୀଵନ୍ତି ପ୍ରଦିଶଶ୍ଚତସ୍ରଃ
ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ମେଘ ଭଳି ଗଜ୍ଜନ କରୁଥିବା, ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର, ସ୍ୱେତ ଆଗୁନ ଶିଖା ଓ ଦୀର୍ଘ ଜିହ୍ୱା ସହିତ, ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଆପଣ ଦଖଳ କରିଛି। ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଶିଖରରେ ବୀଜ ଛିଟିଦେଇଥାଏ; ସେଇ ବଳରେ ପୃଥିବୀର ଚାରିଦିଗ ଜୀବନ୍ତ ହୁଏ।
ଅଗ୍ନୌ ସୂର୍ଯେ ଚନ୍ଦ୍ରମସି ମାତରିଶ୍ଵନ୍ ବ୍ରହ୍ମଚାର୍ଯପ୍ସୁ ସମିଧମା ଦଧାତି । ତାସାମର୍ଚୀଂଷି ପୃଥଗଭ୍ରେ ଚରନ୍ତି ତାସାମାଜ୍ଯଂ ପୁରୁଷୋ ଵର୍ଷମାପଃ
ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ରମା, ବାୟୁ ଏବଂ ପାଣିରେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଅର୍ପଣ କରେ। ସେମାନଙ୍କର ଆଗୁନ ଶିଖା ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବେ ଘୁରୁଛି; ସେଠାରୁ ମଣିଷ ଘିଅ, ବର୍ଷା ଏବଂ ପାଣି ପାଏ।
ଆଚାର୍ଯୋ ମୃତ୍ଯୁର୍ଵରୁଣଃ ସୋମ ଓଷଧଯଃ ପଯଃ । ଜୀମୂତା ଆସନ୍ତ୍ସତ୍ଵାନସ୍ତୈରିଦଂ ସ୍ଵରାଭୃତମ୍
ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ମୃତ୍ୟୁ, ବରୁଣ, ସୋମ, ଔଷଧି, ଦୁଧ; ମେଘମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରାଣୀ। ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଆଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଗତ ଅଟୁଟ ରହିଛି।
ଅମା ଘୃତଂ କୃଣୁତେ କେଵଲମାଚାର୍ଯୋ ଭୂତ୍ଵା ଵରୁଣଃ ଯଦ୍ଯଦୈଚ୍ଛତ୍ପ୍ରଜାପତୌ। ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ପ୍ରାଯଚ୍ଛତ୍ସ୍ଵାନ୍ ମିତ୍ରୋ ଅଧ୍ଯାତ୍ମନଃ
ଘରେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ଘିଅ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି; ବରୁଣ ଭାବେ, ସେ ଯାହା ଚାହାଁଥିଲେ, ସେଇ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ତାଙ୍କର ମିତ୍ର ଭାବେ, ନିଜ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରିଥିଲେ।
ଆଚାର୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ପ୍ରଜାପତିଃ । ପ୍ରଜାପତିର୍ଵି ରାଜତି ଵିରାଡିନ୍ଦ୍ରୋଽଭଵଦ୍ଵଶୀ
ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ; ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଜାପତି। ପ୍ରଜାପତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି; ସ୍ୱାମୀ ଇନ୍ଦ୍ର ହୋଇଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ତପସା ରାଜା ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଵି ରକ୍ଷତି । ଆଚାର୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣମିଚ୍ଛତେ
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟା ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ରାଜା ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ କନ୍ଯା ଯୁଵାନଂ ଵିନ୍ଦତେ ପତିମ୍ । ଅନଡ୍ଵାନ୍ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣାଶ୍ଵୋ ଘାସଂ ଜିଗୀଷତି
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଏକ କନ୍ୟା ଯୁବକ ସ୍ୱାମୀ ପାଏ। ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ବଳଦ ଘାସ ଚାହେ, ଘୋଡ଼ା ମଧ୍ୟ ତାହା ଚାହେ।
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ତପସା ଦେଵା ମୃତ୍ଯୁମପାଘ୍ନତ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ହ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵରାଭରତ୍
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟା ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ। ନିଶ୍ଚୟ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଆଲୋକମୟ ଜଗତ ଆଣିଥିଲେ।
ଓଷଧଯୋ ଭୂତଭଵ୍ଯମହୋରାତ୍ରେ ଵନସ୍ପତିଃ । ସଂଵତ୍ସରଃ ସହ ଋତୁଭିସ୍ତେ ଜାତା ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ
ଔଷଧି, ଯାହା ହୋଇଛି ଓ ଯାହା ହେବ, ଦିନ ଓ ରାତି, ବୃକ୍ଷ, ବର୍ଷ ଓ ଋତୁମାନେ—ଏସବୁ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
{୧୫} ପାର୍ଥିଵା ଦିଵ୍ଯାଃ ପଶଵ ଆରଣ୍ଯା ଗ୍ରାମ୍ଯାଶ୍ଚ ଯେ । ଅପକ୍ଷାଃ ପକ୍ଷିଣଶ୍ଚ ଯେ ତେ ଜାତା ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ
ପୃଥିବୀ ଓ ଦିବ୍ୟ ପଶୁ, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଘରୋଇ, ଯେମାନେ ପଙ୍ଖ ବିନା ଓ ପଙ୍ଖ ସହିତ—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।
ପୃଥକ୍ସର୍ଵେ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯାଃ ପ୍ରାଣାନ୍ ଆତ୍ମସୁ ବିଭ୍ରତି । ତାନ୍ତ୍ସର୍ଵାନ୍ ବ୍ରହ୍ମ ରକ୍ଷତି ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣ୍ଯାଭୃତମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାପତିର ପ୍ରାଣୀମାନେ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବେ ନିଜ ଶରୀରରେ ପ୍ରାଣ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଦ୍ୱାରା ପୂରିତ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଦେଵାନାମେତତ୍ପରିଷୂତମନଭ୍ଯାରୂଢଂ ଚରତି ରୋଚମାନମ୍ । ତସ୍ମାଜ୍ଜାତଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଦେଵାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଅମୃତେନ ସାକମ୍
ଏହା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଅପ୍ରାପ୍ୟ ଭାବରେ ଚଳିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ଏହାରୁ ଦେବତାମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଅମୃତ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି; ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ସବୁଠାରୁ ପୁରୁଣା।
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ବ୍ରହ୍ମ ଭ୍ରାଜଦ୍ବିଭର୍ତି ତସ୍ମିନ୍ ଦେଵା ଅଧି ଵିଶ୍ଵେ ସମୋତାଃ । ପ୍ରାଣାପାନୌ ଜନଯନ୍ନ୍ ଆଦ୍ଵ୍ଯାନଂ ଵାଚଂ ମନୋ ହୃଦଯଂ ବ୍ରହ୍ମ ମେଧାମ୍
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବ୍ରହ୍ମାକୁ ବହନ କରେ; ସେଠି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକତ୍ରିତ। ସେ ପ୍ରାଣ, ଅପାନ, ବ୍ୟାନ, ବାକ୍, ମନ, ହୃଦୟ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବୁଦ୍ଧି ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ।
ଚକ୍ଷୁଃ ଶ୍ରୋତ୍ରଂ ଯଶୋ ଅସ୍ମାସୁ ଧେହ୍ଯନ୍ନଂ ରେତୋ ଲୋହିତମୁଦରମ୍
ଆମକୁ ଦୃଷ୍ଟି, ଶ୍ରବଣ, କୀର୍ତ୍ତି, ଖାଦ୍ୟ, ବୀଜ, ରକ୍ତ ଓ ପେଟ ଦିଅ।
ତାନି କଲ୍ପନ୍ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସଲିଲସ୍ଯ ପୃଷ୍ଠେ ତପୋଽତିଷ୍ଠତ୍ତପ୍ଯମାନଃ ସମୁଦ୍ରେ । ସ ସ୍ନାତୋ ବଭ୍ରୁଃ ପିଙ୍ଗଲଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ବହୁ ରୋଚତେ
ଏହି ସବୁ ଗଠନ କରି, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ପାଣିର ଉପରେ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ, ସମୁଦ୍ରରେ ତାପିତ ହେଉଥିଲେ। ସ୍ନାନ କରି, ପିତାମ୍ବର ଓ ସୁନାଲି ରଙ୍ଗରେ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ବହୁତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ।
11.6(୧୧.୮) ଅଗ୍ନିଂ ବ୍ରୂମୋ ଵନସ୍ପତୀନ୍ ଓଷଧୀରୁତ ଵୀରୁଧଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ବୃହସ୍ପତିଂ ସୂର୍ଯଂ ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଆମେ ଅଗ୍ନି, ବନସ୍ପତି, ଔଷଧି ଓ ଉଦ୍ଭିଦମାନେଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ବ୍ରୂମୋ ରାଜାନଂ ଵରୁଣଂ ମିତ୍ରଂ ଵିଷ୍ଣୁମଥୋ ଭଗମ୍ । ଅଂଶଂ ଵିଵସ୍ଵନ୍ତଂ ବ୍ରୂମସ୍ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଆମେ ରାଜା ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଭଗକୁ ଡାକୁଛୁ। ଆମେ ଅଂଶ ଓ ବିବସ୍ବାନ୍ତକୁ ଡାକୁଛୁ। ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ବ୍ରୂମୋ ଦେଵଂ ସଵିତାରଂ ଧାତାରମୁତ ପୂଷଣମ୍ । ତ୍ଵଷ୍ଟାରମଗ୍ରିଯଂ ବ୍ରୂମସ୍ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଆମେ ସବିତା ଦେବତା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ପୂଷଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ। ଆମେ ତ୍ୱଷ୍ଟା, ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଡାକୁଛୁ। ସେମାନେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।
ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସୋ ବ୍ରୂମୋ ଅଶ୍ଵିନା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିମ୍ । ଅର୍ଯମା ନାମ ଯୋ ଦେଵସ୍ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଆମେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା ଓ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ। ଆମେ ଅର୍ୟମା ନାମକ ଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଡାକୁଛୁ। ସେମାନେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।
ଅହୋରାତ୍ରେ ଇଦଂ ବ୍ରୂମଃ ସୂର୍ଯାଚନ୍ଦ୍ରମସାଵୁଭା । ଵିଶ୍ଵାନ୍ ଆଦିତ୍ଯାନ୍ ବ୍ରୂମସ୍ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଆମେ ଦିନ ଓ ରାତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଉଭୟଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ। ସମସ୍ତ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଆମର ଆହ୍ୱାନ। ସେମାନେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।
ଵାତଂ ବ୍ରୂମଃ ପର୍ଜନ୍ଯମନ୍ତରିକ୍ଷମଥୋ ଦିଶଃ । ଆଶାଶ୍ଚ ସର୍ଵା ବ୍ରୂମସ୍ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଆମେ ବାୟୁ, ପର୍ଜନ୍ୟ, ଆକାଶ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗମାନେ, ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ଅଞ୍ଚଳମାନେକୁ ଡାକୁଛୁ। ସେମାନେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।
ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ ମା ଶପଥ୍ଯାଦହୋରାତ୍ରେ ଅଥୋ ଉଷାଃ । ସୋମୋ ମା ଦେଵୋ ମୁଞ୍ଚତୁ ଯମାହୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରମା ଇତି
ଦିନ ଓ ରାତି, ଏବଂ ଉଷାମାନେ ମୋତେ ଶାପରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ। ସେଇ ଦେବତା ସୋମ, ଯାହାକୁ ଲୋକେ ଚନ୍ଦ୍ରମା କୁହନ୍ତି, ସେ ମୋତେ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।
ପାର୍ଥିଵା ଦିଵ୍ଯାଃ ପଶଵ ଆରଣ୍ଯା ଉତ ଯେ ମୃଗାଃ । ଶକୁନ୍ତାନ୍ ପକ୍ଷିଣୋ ବ୍ରୂମସ୍ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଆମେ ପୃଥିବୀ ଓ ଦିବ୍ୟ ପଶୁମାନେ, ଜଙ୍ଗଲରେ ବସୁଥିବା ଓ ବନ୍ୟ ପଶୁମାନେ, ପକ୍ଷୀ ଓ ଡେଣା ଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ। ସେମାନେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।