ମୁଖାଯ ତେ ପଶୁପତେ ଯାନି ଚକ୍ଷୂଂଷି ତେ ଭଵ । ତ୍ଵଚେ ରୂପାଯ ସଂଦୃଶେ ପ୍ରତୀଚୀନାଯ ତେ ନମଃ
ହେ ପଶୁପତି, ତୁମର ମୁହଁ, ଭବ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି, ତୁମର ଚର୍ମ, ତୁମର ଆକୃତି, ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ଅଙ୍ଗେଭ୍ଯସ୍ତ ଉଦରାଯ ଜିହ୍ଵାଯା ଆସ୍ଯାଯ ତେ । ଦଦ୍ଭ୍ଯୋ ଗନ୍ଧାଯ ତେ ନମଃ
ତୁମର ଅଙ୍ଗ, ତୁମର ପେଟ, ଜିଭ, ମୁହଁ, ଦାନ୍ତ ଓ ତୁମର ସୁଗନ୍ଧକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ଅସ୍ତ୍ରା ନୀଲଶିଖଣ୍ଡେନ ସହସ୍ରାକ୍ଷେଣ ଵାଜିନା । ରୁଦ୍ରେଣାର୍ଧକଘାତିନା ତେନ ମା ସମରାମହି
ନୀଳ ଚୂଡ଼ା, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଓ ଦ୍ରୁତ ଗତି ଥିବା ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଶସ୍ତ୍ର ସହିତ, ଆମେ ସେଠାରେ କେବେ ମୁହଁମୁହିଁ ହେବାକୁ ଚାହୁଁନାହିଁ।
ସ ନୋ ଭଵଃ ପରି ଵୃଣକ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵତ ଆପ ଇଵାଗ୍ନିଃ ପରି ଵୃଣକ୍ତୁ ନୋ ଭଵଃ । ମା ନୋଽଭି ମାଂସ୍ତ ନମୋ ଅସ୍ତ୍ଵସ୍ମୈ
ଭବ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆଢ଼କି ରଖନ୍ତୁ, ଯେପରି ଜଳ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ଘେରି ରହେ। ଭବ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖନ୍ତୁ। ସେ ଆମ ଉପରେ କ୍ରୋଧ କରିନାହନ୍ତୁ; ତାଙ୍କୁ ଆମର ନମସ୍କାର।
ଚତୁର୍ନମୋ ଅଷ୍ଟକୃତ୍ଵୋ ଭଵାଯ ଦଶ କୃତ୍ଵଃ ପଶୁପତେ ନମସ୍ତେ । ତଵେମେ ପଞ୍ଚ ପଶଵୋ ଵିଭକ୍ତା ଗାଵୋ ଅଶ୍ଵାଃ ପୁରୁଷା ଅଜାଵଯଃ
ଚାରିଥର, ଆଠଥର, ଦଶଥର ଆମେ ଭବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ପଶୁପତି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମର ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ପଶୁ—ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ମନୁଷ୍ୟ, ଛାଗା, ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ବିଭକ୍ତ।
ତଵ ଚତସ୍ରଃ ପ୍ରଦିଶସ୍ତଵ ଦ୍ଯୌସ୍ତଵ ପୃଥିଵୀ ତଵେଦମୁଗ୍ରୋର୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ତଵେଦଂ ସର୍ଵମାତ୍ମନ୍ଵଦ୍ଯତ୍ପ୍ରାଣତ୍ପୃଥିଵୀମନୁ
ତୁମର ଚାରି ଦିଗ, ତୁମର ଦ୍ୟୁଲୋକ, ତୁମର ପୃଥିବୀ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ମଧ୍ୟାକାଶ—ସମସ୍ତ କିଛି ତୁମର। ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ୱାସ ନିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତୁମର।
{୫} ଉରୁଃ କୋଶୋ ଵସୁଧାନସ୍ତଵାଯଂ ଯସ୍ମିନ୍ନ୍ ଇମା ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନ୍ଯନ୍ତଃ । ସ ନୋ ମୃଡ ପଶୁପତେ ନମସ୍ତେ ପରଃ କ୍ରୋଷ୍ଟାରୋ ଅଭିଭାଃ ଶ୍ଵାନଃ ପରୋ ଯନ୍ତ୍ଵଘରୁଦୋ ଵିକେଶ୍ଯଃ
ତୁମର ଏଇ ବିଶାଳ ପାତ୍ର ହେଉଛି ପୃଥିବୀ, ଯାହାର ଭିତରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ବସିଛି। ହେ ପଶୁପତି, ଆମ ଉପରେ କୃପା କର, ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ। ଦୂରରେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଭଉଙ୍କା ଦେଉଥିବା, ଦୂରକୁ ଯିବା, ଭୟଙ୍କର କେଶ ଥିବା ସେମାନେ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରହନ୍ତୁ।
ଧନୁର୍ବିଭର୍ଷି ହରିତଂ ହିରଣ୍ଯଯଂ ସହସ୍ରଘ୍ନିଂ ଶତଵଧଂ ଶିଖଣ୍ଡିନ୍ । ରୁଦ୍ରସ୍ଯେଷୁଶ୍ଚରତି ଦେଵହେତିସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ଯତମସ୍ଯାଂ ଦିଶୀତଃ
ତୁମେ ହରିତ ଓ ସୁନାର ଧନୁଷ୍ୟ ଧାରଣ କର, ହଜାରକୁ ଘାତ କରିପାରିବା, ଶତକୁ ମାରିପାରିବା, ଚୂଡ଼ା ଥିବା। ରୁଦ୍ରଙ୍କର ବାଣ ଦେବତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର, ତାହାକୁ ଓ ଯେଉଁ ଦିଗକୁ ତାହା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯାଇଛି, ସେଠାକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ଯୋଽଭିଯାତୋ ନିଲଯତେ ତ୍ଵାଂ ରୁଦ୍ର ନିଚିକୀର୍ଷତି । ପଶ୍ଚାଦନୁପ୍ରଯୁଙ୍କ୍ଷେ ତଂ ଵିଦ୍ଧସ୍ଯ ପଦନୀରିଵ
ଯେଉଁଠି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କେହି କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଆସେ, କିମ୍ବା ଅପକାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେମାନେ ପଛରୁ ଘାତ ପାଉନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆହତ ହୋଇଥିବା ଜଣଙ୍କର ପଦଚିହ୍ନ।
ଭଵାରୁଦ୍ରୌ ସଯୁଜା ସଂଵିଦାନାଵୁଭାଵୁଗ୍ରୌ ଚରତୋ ଵୀର୍ଯାଯ । ତାଭ୍ଯାଂ ନମୋ ଯତମସ୍ଯାଂ ଦିଶୀତଃ
ଭବ ଓ ରୁଦ୍ର, ଦୁଇଁଜଣ ଏକତ୍ରିତ ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ଦୁଇଁଜଣ ଭୟଙ୍କର, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଚଳିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଏବଂ ଯେଉଁ ଦିଗକୁ ସେମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯାଇଛି, ସେଠାକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ନମସ୍ତେ ଅସ୍ତ୍ଵାଯତେ ନମୋ ଅସ୍ତୁ ପରାଯତେ । ନମସ୍ତେ ରୁଦ୍ର ତିଷ୍ଠତ ଆସୀନାଯୋତ ତେ ନମଃ
ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ପଛକୁ ଫେରୁଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ହେ ରୁଦ୍ର, ଦଣ୍ଡାଇ ଓ ବସିଥିବା ତୁମକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ନମଃ ସାଯଂ ନମଃ ପ୍ରାତର୍ନମୋ ରାତ୍ର୍ଯା ନମୋ ଦିଵା । ଭଵାଯ ଚ ଶର୍ଵାଯ ଚୋଭାଭ୍ଯାମକରଂ ନମଃ
ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ନମସ୍କାର, ପ୍ରଭାତରେ ନମସ୍କାର, ରାତିରେ ନମସ୍କାର, ଦିନରେ ନମସ୍କାର। ଭବ ଓ ଶର୍ବ, ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ସହସ୍ରାକ୍ଷମତିପଶ୍ଯଂ ପୁରସ୍ତାଦ୍ରୁଦ୍ରମସ୍ଯନ୍ତଂ ବହୁଧା ଵିପଶ୍ଚିତମ୍ । ମୋପାରାମ ଜିହ୍ଵଯେଯମାନମ୍
ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ସବୁ ଦେଖୁଥିବା ରୁଦ୍ର ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ିଆ ଭାବେ ଦଢ଼ିଆ ଅଛନ୍ତି, ବହୁ ପ୍ରକାର ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ। ମୋ ଜିଭ ତାଙ୍କୁ କେବେ ଅପମାନ କରୁନାହୁଁ।
ଶ୍ଯାଵାଶ୍ଵଂ କୃଷ୍ଣମସିତଂ ମୃଣନ୍ତଂ ଭୀମଂ ରଥଂ କେଶିନଃ ପାଦଯନ୍ତମ୍ । ପୂର୍ଵେ ପ୍ରତୀମୋ ନମୋ ଅସ୍ତ୍ଵସ୍ମୈ
କଳା ଘୋଡ଼ା, କୃଷ୍ଣ ଘୋଡ଼ା, ଅଦମ୍ୟ, ଭୟଙ୍କର ରଥ, ଲମ୍ବା କେଶ ଥିବା, ପଦଦ୍ୱାରା ଦଳିଦେଉଥିବା—ପୁରୁଣା ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ମା ନୋଽଭି ସ୍ରା ମତ୍ଯଂ ଦେଵହେତିଂ ମା ନଃ କ୍ରୁଧଃ ପଶୁପତେ ନମସ୍ତେ । ଅନ୍ଯତ୍ରାସ୍ମଦ୍ଦିଵ୍ଯାଂ ଶାଖାଂ ଵି ଧୂନୁ
ଦେବତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଆମ ଉପରେ ପଡ଼ୁନାହିଁ, ହେ ପଶୁପତି, ତୁମର କ୍ରୋଧ ଆମ ଉପରେ ନ ପଡ଼ୁ। ତୁମର ଦିବ୍ୟ ଶାଖାକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଅ।
ମା ନୋ ହିଂସୀରଧି ନୋ ବ୍ରୂହି ପରି ଣୋ ଵୃଙ୍ଧି ମା କ୍ରୁଧଃ । ମା ତ୍ଵଯା ସମରାମହି
ସେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରୁନାହିଁ, ଆମ ସହ ମିଠା କଥା କହ, ଆମକୁ ଘେରି ରଖ, କ୍ରୋଧିତ ହେଉନାହିଁ। ଆମେ ତୁମ ସହ କେବେ ବିରୋଧ କରିବାକୁ ଚାହୁଁନାହିଁ।
{୬} ମା ନୋ ଗୋଷୁ ପୁରୁଷେଷୁ ମା ଗୃଧୋ ନୋ ଅଜାଵିଷୁ । ଅନ୍ଯତ୍ରୋଗ୍ର ଵି ଵର୍ତଯ ପିଯାରୂଣାଂ ପ୍ରଜାଂ ଜହି
ଅମାନେ ଗାଁଠିରେ କିମ୍ବା ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଲୋଭ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଛାଗ କିମ୍ବା ମେଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷା ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ। ହେ ଉଗ୍ର, ତୁମ ଦୃଷ୍ଟି ଅନ୍ୟଠାରେ ଦିଅ, ତୁମ ପ୍ରିୟମାନେ ଯାହାଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ସେମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କର।
ଯସ୍ଯ ତକ୍ମା କାସିକା ହେତିରେକମଶ୍ଵସ୍ଯେଵ ଵୃଷଣଃ କ୍ରନ୍ଦ ଏତି । ଅଭିପୂର୍ଵଂ ନିର୍ଣଯତେ ନମୋ ଅସ୍ତ୍ଵସ୍ମୈ
ଯାହାଙ୍କ ଜ୍ୱର, କାଶି ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଘୋଡ଼ାର ହିନ୍ହିନାହାଟି ପରି ଚିତ୍କାର କରେ—ସେ ଏହାକୁ ପୂର୍ବରୁ ହଟାଇଦିଅନ୍ତି; ସେଉଁଠି ଆମର ନମସ୍କାର।
ଯୋଽନ୍ତରିକ୍ଷେ ତିଷ୍ଠତି ଵିଷ୍ଟଭିତୋଽଯଜ୍ଵନଃ ପ୍ରମୃଣନ୍ ଦେଵପୀଯୂନ୍ । ତସ୍ମୈ ନମୋ ଦଶଭିଃ ଶକ୍ଵରୀଭିଃ
ଯିଏ ଆକାଶରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ିଆଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ କରୁନଥିବାଙ୍କର ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଥିବା ନିବେଦନକୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେ ଦେବତାଙ୍କ ପାନୀୟ ପିଉଛନ୍ତି—ସେଉଁଠି ଦଶଟି ସ୍ତୁତି ସହ ନମସ୍କାର।
ତୁଭ୍ଯମାରଣ୍ଯାଃ ପଶଵୋ ମୃଗା ଵନେ ହିତା ହଂସାଃ ସୁପର୍ଣାଃ ଶକୁନା ଵଯାଂସି । ତଵ ଯକ୍ଷଂ ପଶୁପତେ ଅପ୍ସ୍ଵନ୍ତସ୍ତୁଭ୍ଯଂ କ୍ଷରନ୍ତି ଦିଵ୍ଯା ଆପୋ ଵୃଧେ
ବନର ମୃଗ, ଜଙ୍ଗଲରେ ରଖିଥିବା ପଶୁ, ହଂସ, ଗରୁଡ଼, ପକ୍ଷୀ ଓ ଉଡ଼ୁଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତୁମର। ହେ ପଶୁପତି, ତୁମ ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଦେବତାମୟ ଜଳ ଜଳରେ ତୁମ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ବହୁଛି।
ଶିଂଶୁମାରା ଅଜଗରାଃ ପୁରୀକଯା ଜଷା ମତ୍ସ୍ଯା ରଜସା ଯେଭ୍ଯୋ ଅସ୍ଯସି । ନ ତେ ଦୂରଂ ନ ପରିଷ୍ଠାସ୍ତି ତେ ଭଵ ସଦ୍ଯଃ ସର୍ଵାଂ ପରି ପଶ୍ଯସି ଭୂମିଂ ପୂର୍ଵସ୍ମାଦ୍ଧଂସ୍ଯୁତ୍ତରସ୍ମିନ୍ତ୍ସମୁଦ୍ରେ
ଶିଂଶୁମାର, ଅଜଗର, କଠିନ ତ୍ୱକ୍ ଥିବା ପ୍ରାଣୀ, ମାଛ ଓ ଯେଉଁମାନେ ଧୂଳିରେ ତୁମେ ଆଘାତ କର, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ସ୍ଥାନ ଦୂର କିମ୍ବା ଅପହୃତ ନୁହେଁ; ତୁମେ ସବୁଠାରେ ଅଛ, ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ଏକ ସମୟରେ ଦେଖୁଛ।
ମା ନୋ ରୁଦ୍ର ତକ୍ମନା ମା ଵିଷେଣ ମା ନଃ ସଂ ସ୍ରା ଦିଵ୍ଯେନାଗ୍ନିନା । ଅନ୍ଯତ୍ରାସ୍ମଦ୍ଵିଦ୍ଯୁତଂ ପାତଯୈତାମ୍
ହେ ରୁଦ୍ର, ଜ୍ୱର ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ବିଷ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ଦେବତାମୟ ଅଗ୍ନିରେ ଆମକୁ ଶୋଷିବେ ନାହିଁ। ତୁମର ବିଜୁଳିକୁ ଅନ୍ୟଠାରେ ଫିଙ୍ଗିଦିଅ।
ଭଵୋ ଦିଵୋ ଭଵ ଈଶେ ପୃଥିଵ୍ଯା ଭଵ ଆ ପପ୍ର ଉର୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ତସ୍ଯୈ ନମୋ ଯତମସ୍ଯାଂ ଦିଶୀତଃ
ତୁମେ ଦିଗନ୍ତରେ ଭବ, ପୃଥିବୀରେ ଭବ, ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ତୁମେ ପୂରଣ କରିଛ। ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ନିୟୋଜିତ, ସେଉଁଠି ଆମର ନମସ୍କାର।
ଭଵ ରାଜନ୍ ଯଜମାନାଯ ମୃଡ ପଶୂନାଂ ହି ପଶୁପତିର୍ବଭୂଥ । ଯଃ ଶ୍ରଦ୍ଦଧାତି ସନ୍ତି ଦେଵା ଇତି ଚତୁଷ୍ପଦେ ଦ୍ଵିପଦେଽସ୍ଯ ମୃଡ
ହେ ଭବ, ରାଜା, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାକୁ ଦୟା କର, କାରଣ ତୁମେ ପଶୁମାନଙ୍କ ଠାରେ ପଶୁପତି ହୋଇଛ। ଯିଏ ବିଶ୍ୱାସ କରେ—'ଦେବତାମାନେ ଅଛନ୍ତି'—ତାଙ୍କର ଚାରିପାଏ ଓ ଦୁଇପାଏ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ଦୟା କର।
ମା ନୋ ମହାନ୍ତମୁତ ମା ନୋ ଅର୍ଭକଂ ମା ନୋ ଵହନ୍ତମୁତ ମା ନୋ ଵକ୍ଷ୍ଯତଃ । ମା ନୋ ହିଂସୀଃ ପିତରଂ ମାତରଂ ଚ ସ୍ଵାଂ ତନ୍ଵଂ ରୁଦ୍ର ମା ରୀରିଷୋ ନଃ
ଆମର ବଡ଼, ଆମର ଶିଶୁ, ଆମର ଗର୍ଭବତୀ କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ଗର୍ଭ ହେବେ, ସେମାନେ ପ୍ରତି କ୍ଷତି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଆମର ବାପା ଓ ମାଆ, ନିଜ ଦେହ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ହେ ରୁଦ୍ର, ଆପଣ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ରୁଦ୍ରସ୍ଯୈଲବକାରେଭ୍ଯୋଽସଂସୂକ୍ତଗିଲେଭ୍ଯଃ । ଇଦଂ ମହାସ୍ଯେଭ୍ଯଃ ଶ୍ଵଭ୍ଯୋ ଅକରଂ ନମଃ
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ହୁଁକାର ରୂପ, ଅଉଚ୍ଚାରିତ ମନ୍ତ୍ର ଖାଇଯାଉଥିବା, ବଡ଼ମୁହଁ ଥିବା ଏହିମାନେ ଓ କୁକୁରମାନେ ପାଇଁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମସ୍ତେ ଘୋଷିଣୀଭ୍ଯୋ ନମସ୍ତେ କେଶିନୀଭ୍ଯଃ । ନମୋ ନମସ୍କୃତାଭ୍ଯୋ ନମଃ ସଂଭୁଞ୍ଜତୀଭ୍ଯଃ । ନମସ୍ତେ ଦେଵ ସେନାଭ୍ଯଃ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋ ଅଭଯଂ ଚ ନଃ
ଶବ୍ଦ କରୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ନମସ୍କାର, ଦୀର୍ଘ କେଶ ଥିବାମାନେ ପାଇଁ ନମସ୍କାର, ଯେଉଁମାନେ ନମସ୍କାର ପାଇଥିବେ ସେମାନେ ପାଇଁ ନମସ୍କାର, ଏକାଠି ଭୋଜନ କରୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ନମସ୍କାର। ଦେବସେନାମାନେ ପାଇଁ ନମସ୍କାର; ଆମ ପାଇଁ କୁଶଳ ଓ ନିରାପଦ ହେଉ।
ତସ୍ଯୌଦନସ୍ଯ ବୃହସ୍ପତିଃ ଶିରୋ ବ୍ରହ୍ମ ମୁଖମ୍
ସେହି ହବି ଭାତର ମୁଣ୍ଡ ହେଉଛନ୍ତି ବୃହସ୍ପତି, ମୁଁହ ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମା।
ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଶ୍ରୋତ୍ରେ ସୂର୍ଯାଚନ୍ଦ୍ରମସାଵକ୍ଷିଣୀ ସପ୍ତଋଷଯଃ ପ୍ରାଣାପାନାଃ
ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ତାହାର କାନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ତାହାର ଆଖି, ସପ୍ତ ଋଷି ତାହାର ଶ୍ୱାସ ଓ ପ୍ରଶ୍ୱାସ।
ଚକ୍ଷୁର୍ମୁସଲଂ କାମ ଉଲୂଖଲମ୍
ମୁସଳ ତାହାର ଆଖି, ଆକାଂକ୍ଷା ହେଉଛି ଉଲୁଖଳ।