ବଭ୍ରେ ରକ୍ଷଃ ସମଦମା ଵପୈଭ୍ଯୋଽବ୍ରାହ୍ମଣା ଯତମେ ତ୍ଵୋପସୀଦାନ୍ । ପୁରୀଷିଣଃ ପ୍ରଥମାନାଃ ପୁରସ୍ତାଦାର୍ଷେଯାସ୍ତେ ମା ରିଷନ୍ ପ୍ରାଶିତାରଃ
ଓ ବାଘା, ଏମାନେ ପାଇଁ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିକୁ ଦୂର କର, ଭଲ କଥା କହୁଥିବା, ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ସହିତ ଆସ। ପ୍ରଥମ, ପୁରୁଣା ପିତୃମାନେ, ଋଷିମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଯେଉଁମାନେ ଏହା ଖାଆନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଅନିଷ୍ଠ ଦେଖନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଆର୍ଷେଯେଷୁ ନି ଦଧ ଓଦନ ତ୍ଵା ନାନାର୍ଷେଯାଣାମପ୍ଯସ୍ତ୍ଯତ୍ର । ଅଗ୍ନିର୍ମେ ଗୋପ୍ତା ମରୁତଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଭି ରକ୍ଷନ୍ତୁ ପକ୍ଵମ୍
ଋଷିମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମକୁ ରଖୁଛି, ଓ ଉଦନ; ଏଠି ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଋଷିସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ମୋର ରକ୍ଷକ, ସମସ୍ତ ମାରୁତ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଯଜ୍ଞଂ ଦୁହାନଂ ସଦମିତ୍ପ୍ରପୀନଂ ପୁମାଂସଂ ଧେନୁଂ ସଦନଂ ରଯୀଣାମ୍ । ପ୍ରଜାମୃତତ୍ଵମୁତ ଦୀର୍ଘମାଯୂ ରାଯଶ୍ଚ ପୋଷୈରୁପ ତ୍ଵା ସଦେମ
ଯଜ୍ଞ, ସଦା ଦେଉଥିବା, ସଦା ପୁଷ୍ଟ, ବଳିଅଂଶ, ଗାଈ, ଧନର ଆସନ। ସନ୍ତାନ, ଅମୃତତ୍ୱ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ଧନ ସହିତ ପୁଷ୍ଟି ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁ।
ଵୃଷଭୋଽସି ସ୍ଵର୍ଗ ଋଷୀନ୍ ଆର୍ଷେଯାନ୍ ଗଚ୍ଛ । ସୁକୃତାଂ ଲୋକେ ସୀଦ ତତ୍ର ନୌ ସଂସ୍କୃତମ୍
ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗର ବଳିଅଂଶ, ଋଷିମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ। ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ରହୁଥିବା ଲୋକରେ, ସେଠାରେ ଆମ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅର୍ପଣ ବସୁ।
ସମାଚିନୁଷ୍ଵାନୁସଂପ୍ରଯାହ୍ଯଗ୍ନେ ପଥଃ କଲ୍ପଯ ଦେଵଯାନାନ୍ । ଏତୈଃ ସୁକୃତୈରନୁ ଗଚ୍ଛେମ ଯଜ୍ଞଂ ନାକେ ତିଷ୍ଠନ୍ତମଧି ସପ୍ତରଶ୍ମୌ
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକଠା କର, କ୍ରମରେ ଯାଅ; ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମାର୍ଗ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ଏହି ସଦ୍କର୍ମମାନେ ସହିତ ଆମେ ଯଜ୍ଞକୁ ଅନୁସରିବା, ସେଠାରେ ସପ୍ତରଶ୍ମି ରହନ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା।
ଯେନ ଦେଵା ଜ୍ଯୋତିଷା ଦ୍ଯାମୁଦାଯନ୍ ବ୍ରହ୍ମୌଦନଂ ପକ୍ତ୍ଵା ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକମ୍ । ତେନ ଗେଷ୍ମ ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକଂ ସ୍ଵରାରୋହନ୍ତୋ ଅଭି ନାକମୁତ୍ତମମ୍
ଯେଉଁ ଆଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠିଥିଲେ, ବ୍ରହ୍ମଉଦନ ପକାଇ, ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ରହୁଥିବା ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ—ସେଇ ମାର୍ଗରେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ରହୁଥିବା ଲୋକକୁ ଯିବା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା।
ଭଵାଶର୍ଵୌ ମୃଡତଂ ମାଭି ଯାତଂ ଭୂତପତୀ ପଶୁପତୀ ନମୋ ଵାମ୍ । ପ୍ରତିହିତାମାଯତାଂ ମା ଵି ସ୍ରାଷ୍ଟଂ ମା ନୋ ହିଂସିଷ୍ଟଂ ଦ୍ଵିପଦୋ ମା ଚତୁଷ୍ପଦଃ
ଭବ ଓ ଶର୍ବ, ଦୟା କର, ଆମ ପାଖକୁ କଷ୍ଟ ନେଇ ଆସନି; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଓ ପଶୁମାନଙ୍କ ଠାକୁର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଯେ ଅସ୍ତ୍ର ଧରାଯାଇଛି, ତାହା ଛାଡ଼ି ଦିଅନି; ଆମକୁ ଆଘାତ କରନି, ଦୁଇପଦି ଓ ଚାରିପଦି ପ୍ରାଣୀକୁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଶୁନେ କ୍ରୋଷ୍ଟ୍ରେ ମା ଶରୀରାଣି କର୍ତମଲିକ୍ଲଵେଭ୍ଯୋ ଗୃଧ୍ରେଭ୍ଯୋ ଯେ ଚ କୃଷ୍ଣା ଅଵିଷ୍ଯଵଃ । ମକ୍ଷିକାସ୍ତେ ପଶୁପତେ ଵଯାଂସି ତେ ଵିଘସେ ମା ଵିଦନ୍ତ
କୁକୁର କିମ୍ବା ଶିଆଳଙ୍କ ଶରୀରକୁ କ୍ଷତି କରନି, ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ, ଗୃଧ୍ର, କିମ୍ବା କଳା ମାଂସ ଖାଉଥିବା ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ପଶୁମାନଙ୍କ ଠାକୁର, ମକିଁମାନେ ତୁମ ପକ୍ଷୀ; ମାଂସ ଖାଉଥିବାମାନେ ଆମକୁ ଦେଖିବାକୁ ନ ପାଆନ୍ତୁ।
କ୍ରନ୍ଦାଯ ତେ ପ୍ରାଣାଯ ଯାଶ୍ଚ ତେ ଭଵ ରୋପଯଃ । ନମସ୍ତେ ରୁଦ୍ର କୃଣ୍ମଃ ସହସ୍ରାକ୍ଷାଯାମର୍ତ୍ଯ
ତୁମର କ୍ରନ୍ଦନ, ଶ୍ୱାସ ଓ ତୁମେ ଯେଉଁ ମୂଳ ରୋପିଛ, ସେସବୁକୁ ଆମେ ଶିର ନମାଉଛୁ। ହେ ରୁଦ୍ର, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଅମର, ତୁମକୁ ଆମର ପ୍ରଣାମ।
ପୁରସ୍ତାତ୍ତେ ନମଃ କୃଣ୍ମ ଉତ୍ତରାଦଧରାଦୁତ । ଅଭୀଵର୍ଗାଦ୍ଦିଵସ୍ପର୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷାଯ ତେ ନମଃ
ପୂର୍ବ, ଉତ୍ତର, ତଳ ଓ ଉପର—ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ। ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଆମର ପ୍ରଣାମ।
ମୁଖାଯ ତେ ପଶୁପତେ ଯାନି ଚକ୍ଷୂଂଷି ତେ ଭଵ । ତ୍ଵଚେ ରୂପାଯ ସଂଦୃଶେ ପ୍ରତୀଚୀନାଯ ତେ ନମଃ
ହେ ପଶୁପତି, ତୁମର ମୁହଁ, ଭବ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି, ତୁମର ଚର୍ମ, ତୁମର ଆକୃତି, ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ଅଙ୍ଗେଭ୍ଯସ୍ତ ଉଦରାଯ ଜିହ୍ଵାଯା ଆସ୍ଯାଯ ତେ । ଦଦ୍ଭ୍ଯୋ ଗନ୍ଧାଯ ତେ ନମଃ
ତୁମର ଅଙ୍ଗ, ତୁମର ପେଟ, ଜିଭ, ମୁହଁ, ଦାନ୍ତ ଓ ତୁମର ସୁଗନ୍ଧକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ଅସ୍ତ୍ରା ନୀଲଶିଖଣ୍ଡେନ ସହସ୍ରାକ୍ଷେଣ ଵାଜିନା । ରୁଦ୍ରେଣାର୍ଧକଘାତିନା ତେନ ମା ସମରାମହି
ନୀଳ ଚୂଡ଼ା, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଓ ଦ୍ରୁତ ଗତି ଥିବା ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଶସ୍ତ୍ର ସହିତ, ଆମେ ସେଠାରେ କେବେ ମୁହଁମୁହିଁ ହେବାକୁ ଚାହୁଁନାହିଁ।
ସ ନୋ ଭଵଃ ପରି ଵୃଣକ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵତ ଆପ ଇଵାଗ୍ନିଃ ପରି ଵୃଣକ୍ତୁ ନୋ ଭଵଃ । ମା ନୋଽଭି ମାଂସ୍ତ ନମୋ ଅସ୍ତ୍ଵସ୍ମୈ
ଭବ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆଢ଼କି ରଖନ୍ତୁ, ଯେପରି ଜଳ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ଘେରି ରହେ। ଭବ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖନ୍ତୁ। ସେ ଆମ ଉପରେ କ୍ରୋଧ କରିନାହନ୍ତୁ; ତାଙ୍କୁ ଆମର ନମସ୍କାର।
ଚତୁର୍ନମୋ ଅଷ୍ଟକୃତ୍ଵୋ ଭଵାଯ ଦଶ କୃତ୍ଵଃ ପଶୁପତେ ନମସ୍ତେ । ତଵେମେ ପଞ୍ଚ ପଶଵୋ ଵିଭକ୍ତା ଗାଵୋ ଅଶ୍ଵାଃ ପୁରୁଷା ଅଜାଵଯଃ
ଚାରିଥର, ଆଠଥର, ଦଶଥର ଆମେ ଭବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ପଶୁପତି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମର ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ପଶୁ—ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ମନୁଷ୍ୟ, ଛାଗା, ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ବିଭକ୍ତ।
ତଵ ଚତସ୍ରଃ ପ୍ରଦିଶସ୍ତଵ ଦ୍ଯୌସ୍ତଵ ପୃଥିଵୀ ତଵେଦମୁଗ୍ରୋର୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ତଵେଦଂ ସର୍ଵମାତ୍ମନ୍ଵଦ୍ଯତ୍ପ୍ରାଣତ୍ପୃଥିଵୀମନୁ
ତୁମର ଚାରି ଦିଗ, ତୁମର ଦ୍ୟୁଲୋକ, ତୁମର ପୃଥିବୀ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ମଧ୍ୟାକାଶ—ସମସ୍ତ କିଛି ତୁମର। ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ୱାସ ନିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତୁମର।
{୫} ଉରୁଃ କୋଶୋ ଵସୁଧାନସ୍ତଵାଯଂ ଯସ୍ମିନ୍ନ୍ ଇମା ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନ୍ଯନ୍ତଃ । ସ ନୋ ମୃଡ ପଶୁପତେ ନମସ୍ତେ ପରଃ କ୍ରୋଷ୍ଟାରୋ ଅଭିଭାଃ ଶ୍ଵାନଃ ପରୋ ଯନ୍ତ୍ଵଘରୁଦୋ ଵିକେଶ୍ଯଃ
ତୁମର ଏଇ ବିଶାଳ ପାତ୍ର ହେଉଛି ପୃଥିବୀ, ଯାହାର ଭିତରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ବସିଛି। ହେ ପଶୁପତି, ଆମ ଉପରେ କୃପା କର, ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ। ଦୂରରେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଭଉଙ୍କା ଦେଉଥିବା, ଦୂରକୁ ଯିବା, ଭୟଙ୍କର କେଶ ଥିବା ସେମାନେ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରହନ୍ତୁ।
ଧନୁର୍ବିଭର୍ଷି ହରିତଂ ହିରଣ୍ଯଯଂ ସହସ୍ରଘ୍ନିଂ ଶତଵଧଂ ଶିଖଣ୍ଡିନ୍ । ରୁଦ୍ରସ୍ଯେଷୁଶ୍ଚରତି ଦେଵହେତିସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ଯତମସ୍ଯାଂ ଦିଶୀତଃ
ତୁମେ ହରିତ ଓ ସୁନାର ଧନୁଷ୍ୟ ଧାରଣ କର, ହଜାରକୁ ଘାତ କରିପାରିବା, ଶତକୁ ମାରିପାରିବା, ଚୂଡ଼ା ଥିବା। ରୁଦ୍ରଙ୍କର ବାଣ ଦେବତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର, ତାହାକୁ ଓ ଯେଉଁ ଦିଗକୁ ତାହା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯାଇଛି, ସେଠାକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ଯୋଽଭିଯାତୋ ନିଲଯତେ ତ୍ଵାଂ ରୁଦ୍ର ନିଚିକୀର୍ଷତି । ପଶ୍ଚାଦନୁପ୍ରଯୁଙ୍କ୍ଷେ ତଂ ଵିଦ୍ଧସ୍ଯ ପଦନୀରିଵ
ଯେଉଁଠି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କେହି କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଆସେ, କିମ୍ବା ଅପକାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେମାନେ ପଛରୁ ଘାତ ପାଉନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆହତ ହୋଇଥିବା ଜଣଙ୍କର ପଦଚିହ୍ନ।
ଭଵାରୁଦ୍ରୌ ସଯୁଜା ସଂଵିଦାନାଵୁଭାଵୁଗ୍ରୌ ଚରତୋ ଵୀର୍ଯାଯ । ତାଭ୍ଯାଂ ନମୋ ଯତମସ୍ଯାଂ ଦିଶୀତଃ
ଭବ ଓ ରୁଦ୍ର, ଦୁଇଁଜଣ ଏକତ୍ରିତ ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ଦୁଇଁଜଣ ଭୟଙ୍କର, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଚଳିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଏବଂ ଯେଉଁ ଦିଗକୁ ସେମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯାଇଛି, ସେଠାକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ନମସ୍ତେ ଅସ୍ତ୍ଵାଯତେ ନମୋ ଅସ୍ତୁ ପରାଯତେ । ନମସ୍ତେ ରୁଦ୍ର ତିଷ୍ଠତ ଆସୀନାଯୋତ ତେ ନମଃ
ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ପଛକୁ ଫେରୁଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ହେ ରୁଦ୍ର, ଦଣ୍ଡାଇ ଓ ବସିଥିବା ତୁମକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ନମଃ ସାଯଂ ନମଃ ପ୍ରାତର୍ନମୋ ରାତ୍ର୍ଯା ନମୋ ଦିଵା । ଭଵାଯ ଚ ଶର୍ଵାଯ ଚୋଭାଭ୍ଯାମକରଂ ନମଃ
ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ନମସ୍କାର, ପ୍ରଭାତରେ ନମସ୍କାର, ରାତିରେ ନମସ୍କାର, ଦିନରେ ନମସ୍କାର। ଭବ ଓ ଶର୍ବ, ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ସହସ୍ରାକ୍ଷମତିପଶ୍ଯଂ ପୁରସ୍ତାଦ୍ରୁଦ୍ରମସ୍ଯନ୍ତଂ ବହୁଧା ଵିପଶ୍ଚିତମ୍ । ମୋପାରାମ ଜିହ୍ଵଯେଯମାନମ୍
ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ସବୁ ଦେଖୁଥିବା ରୁଦ୍ର ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ିଆ ଭାବେ ଦଢ଼ିଆ ଅଛନ୍ତି, ବହୁ ପ୍ରକାର ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ। ମୋ ଜିଭ ତାଙ୍କୁ କେବେ ଅପମାନ କରୁନାହୁଁ।
ଶ୍ଯାଵାଶ୍ଵଂ କୃଷ୍ଣମସିତଂ ମୃଣନ୍ତଂ ଭୀମଂ ରଥଂ କେଶିନଃ ପାଦଯନ୍ତମ୍ । ପୂର୍ଵେ ପ୍ରତୀମୋ ନମୋ ଅସ୍ତ୍ଵସ୍ମୈ
କଳା ଘୋଡ଼ା, କୃଷ୍ଣ ଘୋଡ଼ା, ଅଦମ୍ୟ, ଭୟଙ୍କର ରଥ, ଲମ୍ବା କେଶ ଥିବା, ପଦଦ୍ୱାରା ଦଳିଦେଉଥିବା—ପୁରୁଣା ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ମା ନୋଽଭି ସ୍ରା ମତ୍ଯଂ ଦେଵହେତିଂ ମା ନଃ କ୍ରୁଧଃ ପଶୁପତେ ନମସ୍ତେ । ଅନ୍ଯତ୍ରାସ୍ମଦ୍ଦିଵ୍ଯାଂ ଶାଖାଂ ଵି ଧୂନୁ
ଦେବତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଆମ ଉପରେ ପଡ଼ୁନାହିଁ, ହେ ପଶୁପତି, ତୁମର କ୍ରୋଧ ଆମ ଉପରେ ନ ପଡ଼ୁ। ତୁମର ଦିବ୍ୟ ଶାଖାକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଅ।
ମା ନୋ ହିଂସୀରଧି ନୋ ବ୍ରୂହି ପରି ଣୋ ଵୃଙ୍ଧି ମା କ୍ରୁଧଃ । ମା ତ୍ଵଯା ସମରାମହି
ସେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରୁନାହିଁ, ଆମ ସହ ମିଠା କଥା କହ, ଆମକୁ ଘେରି ରଖ, କ୍ରୋଧିତ ହେଉନାହିଁ। ଆମେ ତୁମ ସହ କେବେ ବିରୋଧ କରିବାକୁ ଚାହୁଁନାହିଁ।
{୬} ମା ନୋ ଗୋଷୁ ପୁରୁଷେଷୁ ମା ଗୃଧୋ ନୋ ଅଜାଵିଷୁ । ଅନ୍ଯତ୍ରୋଗ୍ର ଵି ଵର୍ତଯ ପିଯାରୂଣାଂ ପ୍ରଜାଂ ଜହି
ଅମାନେ ଗାଁଠିରେ କିମ୍ବା ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଲୋଭ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଛାଗ କିମ୍ବା ମେଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷା ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ। ହେ ଉଗ୍ର, ତୁମ ଦୃଷ୍ଟି ଅନ୍ୟଠାରେ ଦିଅ, ତୁମ ପ୍ରିୟମାନେ ଯାହାଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ସେମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କର।
ଯସ୍ଯ ତକ୍ମା କାସିକା ହେତିରେକମଶ୍ଵସ୍ଯେଵ ଵୃଷଣଃ କ୍ରନ୍ଦ ଏତି । ଅଭିପୂର୍ଵଂ ନିର୍ଣଯତେ ନମୋ ଅସ୍ତ୍ଵସ୍ମୈ
ଯାହାଙ୍କ ଜ୍ୱର, କାଶି ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଘୋଡ଼ାର ହିନ୍ହିନାହାଟି ପରି ଚିତ୍କାର କରେ—ସେ ଏହାକୁ ପୂର୍ବରୁ ହଟାଇଦିଅନ୍ତି; ସେଉଁଠି ଆମର ନମସ୍କାର।
ଯୋଽନ୍ତରିକ୍ଷେ ତିଷ୍ଠତି ଵିଷ୍ଟଭିତୋଽଯଜ୍ଵନଃ ପ୍ରମୃଣନ୍ ଦେଵପୀଯୂନ୍ । ତସ୍ମୈ ନମୋ ଦଶଭିଃ ଶକ୍ଵରୀଭିଃ
ଯିଏ ଆକାଶରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ିଆଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ କରୁନଥିବାଙ୍କର ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଥିବା ନିବେଦନକୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେ ଦେବତାଙ୍କ ପାନୀୟ ପିଉଛନ୍ତି—ସେଉଁଠି ଦଶଟି ସ୍ତୁତି ସହ ନମସ୍କାର।
ତୁଭ୍ଯମାରଣ୍ଯାଃ ପଶଵୋ ମୃଗା ଵନେ ହିତା ହଂସାଃ ସୁପର୍ଣାଃ ଶକୁନା ଵଯାଂସି । ତଵ ଯକ୍ଷଂ ପଶୁପତେ ଅପ୍ସ୍ଵନ୍ତସ୍ତୁଭ୍ଯଂ କ୍ଷରନ୍ତି ଦିଵ୍ଯା ଆପୋ ଵୃଧେ
ବନର ମୃଗ, ଜଙ୍ଗଲରେ ରଖିଥିବା ପଶୁ, ହଂସ, ଗରୁଡ଼, ପକ୍ଷୀ ଓ ଉଡ଼ୁଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତୁମର। ହେ ପଶୁପତି, ତୁମ ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଦେବତାମୟ ଜଳ ଜଳରେ ତୁମ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ବହୁଛି।