ଉପଶ୍ଵସେ ଦ୍ରୁଵଯେ ସୀଦତା ଯୂଯଂ ଵି ଵିଚ୍ଯଧ୍ଵଂ ଯଜ୍ଞିଯାସସ୍ତୁଷୈଃ । ଶ୍ରିଯା ସମାନାନ୍ ଅତି ସର୍ଵାନ୍ତ୍ସ୍ଯାମାଧସ୍ପଦଂ ଦ୍ଵିଷତସ୍ପାଦଯାମି
ସ୍ଥିର ଏବଂ ଦୃଢ଼ ପାଇଁ ବସ, ସମସ୍ତେ। ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଭିନ୍ନ କର। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ମୁଁ ଶତ୍ରୁକୁ ନିମ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ରଖିବି।
ପରେହି ନାରି ପୁନରେହି କ୍ଷିପ୍ରମପାଂ ତ୍ଵା ଗୋଷ୍ଠୋ ଅଧ୍ଯରୁକ୍ଷଦ୍ଭରାଯ । ତାସାଂ ଗୃହ୍ଣୀତାଦ୍ଯତମା ଯଜ୍ଞିଯା ଅସନ୍ ଵିଭାଜ୍ଯ ଧୀରୀତରା ଜହୀତାତ୍
ଯାଉ, ନାରୀ, ଶୀଘ୍ର ଫେରି ଆସ। ଗୋଠରେ ପ୍ରବେଶ ହୋଇଛି, ଭାର ବହିବା ପାଇଁ। ପୂଜାଯୋଗ୍ୟମାନେ ଉଦ୍ୟମ କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ଅଧିକ ବିବେକୀ ଭାଗକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତୁ।
ଏମା ଅଗୁର୍ଯୋଷିତଃ ଶୁମ୍ଭମାନା ଉତ୍ତିଷ୍ଠ ନାରି ତଵସଂ ରଭସ୍ଵ । ସୁପତ୍ନୀ ପତ୍ଯା ପ୍ରଜଯା ପ୍ରଜାଵତ୍ଯା ତ୍ଵାଗନ୍ ଯଜ୍ଞଃ ପ୍ରତି କୁମ୍ଭଂ ଗୃଭାଯ
ଏହି ଯୁବତୀମାନେ, ଚମକୁଥିବା, ଉଠ, ନାରୀ, ଶକ୍ତିକୁ ଧର। ଭଲ ଘରଣୀ ଭାବେ, ସନ୍ତାନ ଏବଂ ପ୍ରଜା ସହିତ, ଯଜ୍ଞ ତୁମକୁ ପାତ୍ର ପାଖକୁ ଆଣିଛି; ତାକୁ ଧର।
ଊର୍ଜୋ ଭାଗୋ ନିହିତୋ ଯଃ ପୁରା ଵ ଋଷିପ୍ରଶିଷ୍ଟାପ ଆ ଭରୈତାଃ । ଅଯଂ ଯଜ୍ଞୋ ଗାତୁଵିନ୍ ନାଥଵିତ୍ପ୍ରଜାଵିଦୁଗ୍ରଃ ପଶୁଵିଦ୍ଵୀରଵିଦ୍ଵୋ ଅସ୍ତୁ
ଯେ ପୋଷଣ ଅଂଶ ପୂର୍ବରୁ ତୁମ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଥିଲା, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଋଷିମାନେ ଦେଇଥିଲେ, ସେଠିକୁ ଆଣ। ଏହି ଯଜ୍ଞ ଆମ ପାଇଁ ପଥ ଦେଖାଉ, ରକ୍ଷା କର, ପ୍ରଜା, ପଶୁ ଏବଂ ବୀରରେ ଧନୀ ହେଉ।
ଅଗ୍ନେ ଚରୁର୍ଯଜ୍ଞିଯସ୍ତ୍ଵାଧ୍ଯରୁକ୍ଷଚ୍ଛୁଚିସ୍ତପିଷ୍ଠସ୍ତପସା ତପୈନମ୍ । ଆର୍ଷେଯା ଦୈଵା ଅଭିସଂଗତ୍ଯ ଭାଗମିମଂ ତପିଷ୍ଠା ଋତୁଭିସ୍ତପନ୍ତୁ
ଅଗ୍ନି, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ, ଅତି ତାପମୟ, ତାପରେ ଏହିକୁ ତାପିବା। ଋଷି ଏବଂ ଦେବତାମାନେ, ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଋତୁମାନେ ସହିତ ଏହି ଅଂଶକୁ ତାପିବା।
ଶୁଦ୍ଧାଃ ପୂତା ଯୋଷିତୋ ଯଜ୍ଞିଯା ଇମା ଆପଶ୍ଚରୁମଵ ସର୍ପନ୍ତୁ ଶୁଭ୍ରାଃ । ଅଦୁଃ ପ୍ରଜାଂ ବହୁଲାଂ ପଶୂନ୍ ନଃ ପକ୍ତୌଦନସ୍ଯ ସୁକୃତାମେତୁ ଲୋକମ୍
ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ପରିଶୁଦ୍ଧ ଯୁବତୀମାନେ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ଏହି ଜଳ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଭୋଗରେ ବହିଯାଉ। ଅଧିକ ସନ୍ତାନ ଏବଂ ପଶୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ପକା ଭୋଗ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ କର୍ମର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିବା।
ବ୍ରହ୍ମଣା ଶୁଦ୍ଧା ଉତ ପୂତା ଘୃତେନ ସୋମସ୍ଯାଂଶଵସ୍ତଣ୍ଡୁଲା ଯଜ୍ଞିଯା ଇମେ । ଅପଃ ପ୍ର ଵିଶତ ପ୍ରତି ଗୃହ୍ଣାତୁ ଵଶ୍ଚରୁରିମଂ ପକ୍ତ୍ଵା ସୁକୃତାମେତ ଲୋକମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ, ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ପରିଶୁଦ୍ଧ, ଏହି ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ଚାଉଳ ହେଉଛି ସୋମର ଅଂଶ। ଜଳକୁ ପ୍ରବେଶ କର, ବଡ ପୃଥିବୀ ଏହି ଭୋଗକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁ। ପକାଇ, ଉତ୍ତମ କର୍ମର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିବା।
ଉରୁଃ ପ୍ରଥସ୍ଵ ମହତା ମହିମ୍ନା ସହସ୍ରପୃଷ୍ଠଃ ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକେ । ପିତାମହାଃ ପିତରଃ ପ୍ରଜୋପଜାହଂ ପକ୍ତା ପଞ୍ଚଦଶସ୍ତେ ଅସ୍ମି
ବଡ ମହିମା ସହିତ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ, ହଜାର ପିଠ ଥିବା, ଉତ୍ତମ କର୍ମର ଲୋକରେ। ପୁରୁଷ ପିତାମହ, ପିତା, ପ୍ରଜା, ମୁଁ ପନ୍ଦରଟି ପକାଇ ଦେଇଛି।
ସହସ୍ରପୃଷ୍ଠଃ ଶତଧାରୋ ଅକ୍ଷିତୋ ବ୍ରହ୍ମୌଦନୋ ଦେଵଯାନଃ ସ୍ଵର୍ଗଃ । ଅମୂଂସ୍ତ ଆ ଦଧାମି ପ୍ରଜଯା ରେଷଯୈନାନ୍ ବଲିହାରାଯ ମୃଡତାନ୍ ମହ୍ଯମେଵ
ହଜାର ପିଠ ଥିବା, ଶତ ଧାରା, ଅକ୍ଷୟ, ବ୍ରହ୍ମା ପକାଇଥିବା, ଦିବ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗୀୟ। ମୁଁ ସେମାନେକୁ ପ୍ରଜା ସହିତ ସେଠି ରଖୁଛି; ବଳି ପାଇଁ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ମୋତେ କୃପା କରନ୍ତୁ।
{୨} ଉଦେହି ଵେଦିଂ ପ୍ରଜଯା ଵର୍ଧଯୈନାଂ ନୁଦସ୍ଵ ରକ୍ଷଃ ପ୍ରତରଂ ଧେହ୍ଯେନାମ୍ । ଶ୍ରିଯା ସମାନାନ୍ ଅତି ସର୍ଵାନ୍ତ୍ସ୍ଯାମାଧସ୍ପଦଂ ଦ୍ଵିଷତସ୍ପାଦଯାମି
ଉଠ, ବେଦିକୁ ପ୍ରଜା ସହିତ ବୃଦ୍ଧି କର, ରାକ୍ଷସକୁ ଦୂର କର, ଏହା ପାଇଁ ପଥ ଦେ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ମୁଁ ଶତ୍ରୁକୁ ନିମ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ରଖିବି।
ଅଭ୍ଯାଵର୍ତସ୍ଵ ପଶୁଭିଃ ସହୈନାଂ ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ଙେନାଂ ଦେଵତାଭିଃ ସହୈଧି । ମା ତ୍ଵା ପ୍ରାପଚ୍ଛପଥୋ ମାଭିଚାରଃ ସ୍ଵେ କ୍ଷେତ୍ରେ ଅନମୀଵା ଵି ରାଜ
ଗୋମାନେ ସହିତ ତୁମେ ଫେରିଆସ, ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏହି ଜଣେକୁ ଆଣିନେଇଯାଅ। ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏହା ସହ ଆଉଥିବା ଦିନେ ତୁମେ ଆସ। କୌଣସି ଶତ୍ରୁତା ରାସ୍ତା କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ର-ତନ୍ତ୍ର ତୁମ ପାଖକୁ ନ ଆସୁ। ନିଜ ଜମିରେ ରୋଗ ଭିନ୍ନ ହୋଇ ରାଜ କର।
ଋତେନ ତଷ୍ଟା ମନସା ହିତୈଷା ବ୍ରହ୍ମୌଦନସ୍ଯ ଵିହିତା ଵେଦିରଗ୍ରେ । ଅଂସଦ୍ରୀଂ ଶୁଦ୍ଧାମୁପ ଧେହି ନାରି ତତ୍ରୌଦନଂ ସାଦଯ ଦୈଵାନାମ୍
ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କଠମିଷ୍ଟ୍ରୀ, ମନରେ ଭଲ ଚିନ୍ତା ରଖି, ଆଗରେ ବ୍ରହ୍ମଉଦନର ବେଦି ତିଆରି ହୋଇଛି। ଓ ନାରୀ, ପବିତ୍ର ଶୁଦ୍ଧ ଆଂଶ ରଖ, ଏଠି ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦନ ପକା।
ଅଦିତେର୍ହସ୍ତାଂ ସ୍ରୁଚମେତାଂ ଦ୍ଵିତୀଯାଂ ସପ୍ତଋଷଯୋ ଭୂତକୃତୋ ଯାମକୃଣ୍ଵନ୍ । ସା ଗାତ୍ରାଣି ଵିଦୁଷ୍ଯୋଦନସ୍ଯ ଦର୍ଵିର୍ଵେଦ୍ଯାମଧ୍ଯେନଂ ଚିନୋତୁ
ଏହି ଚମଚଟି ଅଦିତିର ଦ୍ୱିତୀୟ ହାତ, ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଏହାକୁ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ଏହା ଉଦନର ଅଂଗଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଣୁ, ଚମଚଟି ବେଦିର ମଧ୍ୟରେ ଏହାକୁ ରଖୁ।
ଶୃତଂ ତ୍ଵା ହଵ୍ଯମୁପ ସୀଦନ୍ତୁ ଦୈଵା ନିଃସୃପ୍ଯାଗ୍ନେଃ ପୁନରେନାନ୍ ପ୍ର ସୀଦ । ସୋମେନ ପୂତୋ ଜଠରେ ସୀଦ ବ୍ରହ୍ମଣାମାର୍ଷେଯାସ୍ତେ ମା ରିଷନ୍ ପ୍ରାଶିତାରଃ
ପକାଯାଇଥିବା ହବ୍ୟ ତୁମକୁ ଦେବତାମାନେ ଆସି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନିରୁ ନିଷ୍କାସିତ ହୋଇ ପୁନି ଏଠି ବସ। ସୋମରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଜଠରରେ ବସ। ଋଷିମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଯେଉଁମାନେ ଏହା ଖାଆନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଅନିଷ୍ଠ ଦେଖନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ସୋମ ରାଜନ୍ତ୍ସଂଜ୍ଞାନମା ଵପୈଭ୍ଯଃ ସୁବ୍ରାହ୍ମଣା ଯତମେ ତ୍ଵୋପସୀଦାନ୍ । ଋଷୀନ୍ ଆର୍ଷେଯାଂସ୍ତପସୋଽଧି ଜାତାନ୍ ବ୍ରହ୍ମୌଦନେ ସୁହଵା ଜୋହଵୀମି
ହେ ସୋମ ରାଜା, ଏମାନେ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଦିଅ, ଭଲ କଥା କହୁଥିବା, ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ସହିତ ଆସ। ତପସ୍ୟାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଋଷିମାନଙ୍କୁ, ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମଉଦନ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି।
ଶୁଦ୍ଧାଃ ପୂତା ଯୋଷିତୋ ଯଜ୍ଞିଯା ଇମା ବ୍ରହ୍ମଣାଂ ହସ୍ତେଷୁ ପ୍ରପୃଥକ୍ସାଦଯାମି । ଯତ୍କାମ ଇଦମଭିଷିଞ୍ଚାମି ଵୋଽହମିନ୍ଦ୍ରୋ ମରୁତ୍ଵାନ୍ତ୍ସ ଦଦାଦିଦଂ ମେ
ଏହି ଜଣେ ଶୁଦ୍ଧ, ପବିତ୍ର, ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ ନାରୀମାନେ, ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ହାତରେ ଏମାନେକୁ ଅଲଗା କରି ଦେଉଛି। ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହା ଦେଉଛି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମାରୁତମାନେ ଏହି ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ।
ଇଦଂ ମେ ଜ୍ଯୋତିରମୃତଂ ହିରଣ୍ଯଂ ପକ୍ଵଂ କ୍ଷେତ୍ରାତ୍କାମଦୁଘା ମ ଏଷା । ଇଦଂ ଧନଂ ନି ଦଧେ ବ୍ରାହ୍ମଣେଷୁ କୃଣ୍ଵେ ପନ୍ଥାଂ ପିତୃଷୁ ଯଃ ସ୍ଵର୍ଗଃ
ଏହି ମୋର ଆଲୋକ, ଅମୃତତ୍ୱ, ସୁନା, ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ଜମିରୁ ମିଳୁଥିବା ଇଚ୍ଛାପୂରକ ଗାଈ। ଏହି ଧନ ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖୁଛି; ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାର୍ଗ ତିଆରି କରୁଛି।
ଅଗ୍ନୌ ତୁଷାନ୍ ଆ ଵପ ଜାତଵେଦସି ପରଃ କମ୍ବୂକାମପ ମୃଡ୍ଢି ଦୂରମ୍ । ଏତଂ ଶୁଶ୍ରୁମ ଗୃହରାଜସ୍ଯ ଭାଗମଥୋ ଵିଦ୍ମ ନିର୍ଋତେର୍ଭାଗଧେଯମ୍
ଅଗ୍ନି, ଜାତବେଦସ୍, ତୁମେ ଧାନର ଚୋଉଳି ଜଳାଇଦିଅ; ବାହାର ଛାଡ଼କୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦିଅ। ଘରମାଳିକଙ୍କ ଅଂଶ ଏପରି ହେବାକୁ ଶୁଣିଛୁ; ଏବେ ନିରୃତିଙ୍କ ଅଂଶ କଣ ତାହା ଜାଣିଲୁ।
ଶ୍ରାମ୍ଯତଃ ପଚତୋ ଵିଦ୍ଧି ସୁନ୍ଵତଃ ପନ୍ଥାଂ ସ୍ଵର୍ଗମଧି ରୋହଯୈନମ୍ । ଯେନ ରୋହାତ୍ପରମାପଦ୍ଯ ଯଦ୍ଵଯ ଉତ୍ତମଂ ନାକଂ ପରମଂ ଵ୍ଯୋମ
ଯେଉଁମାନେ କ୍ଳାନ୍ତ, ଯେଉଁମାନେ ପକାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ମାର୍ଗ ଜାଣ। ସେମାନେକୁ ସ୍ୱର୍ଗ ମାର୍ଗରେ ଉଠାଇ ନେଉ। ଯେଉଁ ଉତ୍ତରଣ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ ନାକ ଓ ପରମ ଆକାଶକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ସେଇ ମାର୍ଗରେ ନେଉ।
{୩} ବଭ୍ରେରଧ୍ଵର୍ଯୋ ମୁଖମେତଦ୍ଵି ମୃଡ୍ଢ୍ଯାଜ୍ଯାଯ ଲୋକଂ କୃଣୁହି ପ୍ରଵିଦ୍ଵାନ୍ । ଘୃତେନ ଗାତ୍ରାନୁ ସର୍ଵା ଵି ମୃଡ୍ଢି କୃଣ୍ଵେ ପନ୍ଥାଂ ପିତୃଷୁ ଯଃ ସ୍ଵର୍ଗଃ
ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ବାଘା ମୁହଁକୁ ପରିଷ୍କାର କର, ଘୃତ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ କର, ଭଲଭାବେ ଜାଣି। ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଅଂଗକୁ ମନ୍ଦାଇଦିଅ। ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାର୍ଗ ତିଆରି କରୁଛି।
ବଭ୍ରେ ରକ୍ଷଃ ସମଦମା ଵପୈଭ୍ଯୋଽବ୍ରାହ୍ମଣା ଯତମେ ତ୍ଵୋପସୀଦାନ୍ । ପୁରୀଷିଣଃ ପ୍ରଥମାନାଃ ପୁରସ୍ତାଦାର୍ଷେଯାସ୍ତେ ମା ରିଷନ୍ ପ୍ରାଶିତାରଃ
ଓ ବାଘା, ଏମାନେ ପାଇଁ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିକୁ ଦୂର କର, ଭଲ କଥା କହୁଥିବା, ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ସହିତ ଆସ। ପ୍ରଥମ, ପୁରୁଣା ପିତୃମାନେ, ଋଷିମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଯେଉଁମାନେ ଏହା ଖାଆନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଅନିଷ୍ଠ ଦେଖନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଆର୍ଷେଯେଷୁ ନି ଦଧ ଓଦନ ତ୍ଵା ନାନାର୍ଷେଯାଣାମପ୍ଯସ୍ତ୍ଯତ୍ର । ଅଗ୍ନିର୍ମେ ଗୋପ୍ତା ମରୁତଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଭି ରକ୍ଷନ୍ତୁ ପକ୍ଵମ୍
ଋଷିମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମକୁ ରଖୁଛି, ଓ ଉଦନ; ଏଠି ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଋଷିସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ମୋର ରକ୍ଷକ, ସମସ୍ତ ମାରୁତ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଯଜ୍ଞଂ ଦୁହାନଂ ସଦମିତ୍ପ୍ରପୀନଂ ପୁମାଂସଂ ଧେନୁଂ ସଦନଂ ରଯୀଣାମ୍ । ପ୍ରଜାମୃତତ୍ଵମୁତ ଦୀର୍ଘମାଯୂ ରାଯଶ୍ଚ ପୋଷୈରୁପ ତ୍ଵା ସଦେମ
ଯଜ୍ଞ, ସଦା ଦେଉଥିବା, ସଦା ପୁଷ୍ଟ, ବଳିଅଂଶ, ଗାଈ, ଧନର ଆସନ। ସନ୍ତାନ, ଅମୃତତ୍ୱ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ଧନ ସହିତ ପୁଷ୍ଟି ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁ।
ଵୃଷଭୋଽସି ସ୍ଵର୍ଗ ଋଷୀନ୍ ଆର୍ଷେଯାନ୍ ଗଚ୍ଛ । ସୁକୃତାଂ ଲୋକେ ସୀଦ ତତ୍ର ନୌ ସଂସ୍କୃତମ୍
ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗର ବଳିଅଂଶ, ଋଷିମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ। ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ରହୁଥିବା ଲୋକରେ, ସେଠାରେ ଆମ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅର୍ପଣ ବସୁ।
ସମାଚିନୁଷ୍ଵାନୁସଂପ୍ରଯାହ୍ଯଗ୍ନେ ପଥଃ କଲ୍ପଯ ଦେଵଯାନାନ୍ । ଏତୈଃ ସୁକୃତୈରନୁ ଗଚ୍ଛେମ ଯଜ୍ଞଂ ନାକେ ତିଷ୍ଠନ୍ତମଧି ସପ୍ତରଶ୍ମୌ
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକଠା କର, କ୍ରମରେ ଯାଅ; ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମାର୍ଗ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ଏହି ସଦ୍କର୍ମମାନେ ସହିତ ଆମେ ଯଜ୍ଞକୁ ଅନୁସରିବା, ସେଠାରେ ସପ୍ତରଶ୍ମି ରହନ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା।
ଯେନ ଦେଵା ଜ୍ଯୋତିଷା ଦ୍ଯାମୁଦାଯନ୍ ବ୍ରହ୍ମୌଦନଂ ପକ୍ତ୍ଵା ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକମ୍ । ତେନ ଗେଷ୍ମ ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକଂ ସ୍ଵରାରୋହନ୍ତୋ ଅଭି ନାକମୁତ୍ତମମ୍
ଯେଉଁ ଆଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠିଥିଲେ, ବ୍ରହ୍ମଉଦନ ପକାଇ, ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ରହୁଥିବା ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ—ସେଇ ମାର୍ଗରେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ରହୁଥିବା ଲୋକକୁ ଯିବା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା।
ଭଵାଶର୍ଵୌ ମୃଡତଂ ମାଭି ଯାତଂ ଭୂତପତୀ ପଶୁପତୀ ନମୋ ଵାମ୍ । ପ୍ରତିହିତାମାଯତାଂ ମା ଵି ସ୍ରାଷ୍ଟଂ ମା ନୋ ହିଂସିଷ୍ଟଂ ଦ୍ଵିପଦୋ ମା ଚତୁଷ୍ପଦଃ
ଭବ ଓ ଶର୍ବ, ଦୟା କର, ଆମ ପାଖକୁ କଷ୍ଟ ନେଇ ଆସନି; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଓ ପଶୁମାନଙ୍କ ଠାକୁର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଯେ ଅସ୍ତ୍ର ଧରାଯାଇଛି, ତାହା ଛାଡ଼ି ଦିଅନି; ଆମକୁ ଆଘାତ କରନି, ଦୁଇପଦି ଓ ଚାରିପଦି ପ୍ରାଣୀକୁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଶୁନେ କ୍ରୋଷ୍ଟ୍ରେ ମା ଶରୀରାଣି କର୍ତମଲିକ୍ଲଵେଭ୍ଯୋ ଗୃଧ୍ରେଭ୍ଯୋ ଯେ ଚ କୃଷ୍ଣା ଅଵିଷ୍ଯଵଃ । ମକ୍ଷିକାସ୍ତେ ପଶୁପତେ ଵଯାଂସି ତେ ଵିଘସେ ମା ଵିଦନ୍ତ
କୁକୁର କିମ୍ବା ଶିଆଳଙ୍କ ଶରୀରକୁ କ୍ଷତି କରନି, ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ, ଗୃଧ୍ର, କିମ୍ବା କଳା ମାଂସ ଖାଉଥିବା ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ପଶୁମାନଙ୍କ ଠାକୁର, ମକିଁମାନେ ତୁମ ପକ୍ଷୀ; ମାଂସ ଖାଉଥିବାମାନେ ଆମକୁ ଦେଖିବାକୁ ନ ପାଆନ୍ତୁ।
କ୍ରନ୍ଦାଯ ତେ ପ୍ରାଣାଯ ଯାଶ୍ଚ ତେ ଭଵ ରୋପଯଃ । ନମସ୍ତେ ରୁଦ୍ର କୃଣ୍ମଃ ସହସ୍ରାକ୍ଷାଯାମର୍ତ୍ଯ
ତୁମର କ୍ରନ୍ଦନ, ଶ୍ୱାସ ଓ ତୁମେ ଯେଉଁ ମୂଳ ରୋପିଛ, ସେସବୁକୁ ଆମେ ଶିର ନମାଉଛୁ। ହେ ରୁଦ୍ର, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଅମର, ତୁମକୁ ଆମର ପ୍ରଣାମ।
ପୁରସ୍ତାତ୍ତେ ନମଃ କୃଣ୍ମ ଉତ୍ତରାଦଧରାଦୁତ । ଅଭୀଵର୍ଗାଦ୍ଦିଵସ୍ପର୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷାଯ ତେ ନମଃ
ପୂର୍ବ, ଉତ୍ତର, ତଳ ଓ ଉପର—ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ। ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଆମର ପ୍ରଣାମ।