ଵଶାମେଵାମୃତମାହୁର୍ଵଶାଂ ମୃତ୍ଯୁମୁପାସତେ । ଵଶେଦଂ ସର୍ଵମଭଵଦ୍ଦେଵା ମନୁଷ୍ଯା ଅସୁରାଃ ପିତର ଋଷଯଃ
ଲୋକେ ବଶାକୁ ଅମୃତ ଭାବେ ଡାକନ୍ତି, ବଶାକୁ ମୃତ୍ୟୁ ଭାବେ ପୂଜନ୍ତି। ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ, ଅସୁର, ପିତୃ, ଋଷି—ସମସ୍ତ ଏହି ବଶା ହେଲା।
ଯ ଏଵଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ସ ଵଶାଂ ପ୍ରତି ଗୃହ୍ଣୀଯାତ୍। ତଥା ହି ଯଜ୍ଞଃ ସର୍ଵପାଦ୍ଦୁହେ ଦାତ୍ରେଽନପସ୍ଫୁରନ୍
ଯିଏ ଏଭଳି ଜାଣିଛି, ସେ ବଶାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ଯଜ୍ଞ ଦାତାକୁ ସମସ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଅବିଫଳ।
ତିସ୍ରୋ ଜିହ୍ଵା ଵରୁଣସ୍ଯାନ୍ତର୍ଦୀଦ୍ଯତ୍ଯାସନି । ତାସାଂ ଯା ମଧ୍ଯେ ରାଜତି ସା ଵଶା ଦୁଷ୍ପ୍ରତିଗ୍ରହା
ଭାରୁଣଙ୍କର ତିନିଟି ଜିହ୍ବା ଭିତରେ ଜ୍ୱଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁଟି ମଧ୍ୟରେ ରାଜ କରେ, ସେ 'ବଶା', ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଅତି କଷ୍ଟ।
ଚତୁର୍ଧା ରେତୋ ଅଭଵଦ୍ଵଶାଯାଃ । ଆପସ୍ତୁରୀଯମମୃତଂ ତୁରୀଯଂ ଯଜ୍ଞସ୍ତୁରୀଯଂ ପଶଵସ୍ତୁରୀଯମ୍
ବଶାର ବୀଜ ଚାରି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲା: ଜଳ, ଚତୁର୍ଥ ଅମୃତ, ଚତୁର୍ଥ ଯଜ୍ଞ, ଚତୁର୍ଥ ପଶୁ।
ଵଶା ଦ୍ଯୌର୍ଵଶା ପୃଥିଵୀ ଵଶା ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରଜାପତିଃ । ଵଶାଯା ଦୁଗ୍ଧମପିବନ୍ତ୍ସାଧ୍ଯା ଵସଵଶ୍ଚ ଯେ
ବଶା ଦିବ, ବଶା ପୃଥିବୀ, ବଶା ବିଷ୍ଣୁ, ପ୍ରଜାପତି। ସାଧ୍ୟ ଓ ବସୁମାନେ ବଶାର ଦୁଧ ପିଇଥିଲେ।
ଵଶାଯା ଦୁଗ୍ଧଂ ପୀତ୍ଵା ସାଧ୍ଯା ଵସଵଶ୍ଚ ଯେ । ତେ ଵୈ ବ୍ରଧ୍ନସ୍ଯ ଵିଷ୍ଟପି ପଯୋ ଅସ୍ଯା ଉପାସତେ
ବଶାର ଦୁଧ ପିଇ ଥିବା ସାଧ୍ୟ ଓ ବସୁମାନେ ବ୍ରଧ୍ନାଙ୍କ ଗୃହର ଦୁଧକୁ ପୂଜନ୍ତି।
ସୋମମେନାମେକେ ଦୁହ୍ରେ ଘୃତମେକ ଉପାସତେ । ଯ ଏଵଂ ଵିଦୁଷେ ଵଶାଂ ଦଦୁସ୍ତେ ଗତାସ୍ତ୍ରିଦିଵଂ ଦିଵଃ
କେହି ବଶାରୁ ସୋମ ଦୁହନ୍ତି, କେହି ଘୃତକୁ ପୂଜନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ବଶାକୁ ଜ୍ଞାନୀକୁ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଵଶାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵାଂଲ୍ଲୋକାନ୍ତ୍ସମଶ୍ନୁତେ । ଋତଂ ହ୍ଯସ୍ଯାମାର୍ପିତମପି ବ୍ରହ୍ମାଥୋ ତପଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବଶାକୁ ଦେଇ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କରେ ନିଷ୍ଠା ରହିଛି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ତପସ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଵଶାଂ ଦେଵା ଉପ ଜୀଵନ୍ତି ଵଶାଂ ମନୁଷ୍ଯା ଉତ । ଵଶେଦଂ ସର୍ଵମଭଵଦ୍ଯାଵତ୍ସୂର୍ଯୋ ଵିପଶ୍ଯତି
ଦେବତାମାନେ ବଶା ଉପରେ ଜୀବନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଏହି ବଶା ହେଲା।
ଅଗ୍ନେ ଜାଯସ୍ଵାଦିତିର୍ନାଥିତେଯଂ ବ୍ରହ୍ମୌଦନଂ ପଚତି ପୁତ୍ରକାମା । ସପ୍ତଋଷଯୋ ଭୂତକୃତସ୍ତେ ତ୍ଵା ମନ୍ଥନ୍ତୁ ପ୍ରଜଯା ସହେହ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଜନ୍ମ ନିଅ। ଅଦିତି ତୁମର ରକ୍ଷକ। ସେ ପୁତ୍ର ଚାହିଁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଉଦନ ପାକୁଛି। ସପ୍ତ ଋଷି, ଭୂତ ଉତ୍ପାଦକ, ଏଠାରେ ପ୍ରଜା ସହିତ ତୁମକୁ ମଥନ କରନ୍ତି।
କୃଣୁତ ଧୂମଂ ଵୃଷଣଃ ସଖାଯୋଽଦ୍ରୋଘାଵିତା ଵାଚମଚ୍ଛ । ଅଯମଗ୍ନିଃ ପୃତନାଷାଟ୍ସୁଵୀରୋ ଯେନ ଦେଵା ଅସହନ୍ତ ଦସ୍ଯୂନ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମିତ୍ରମାନେ ଧୂଆଁ କରନ୍ତୁ, ଅସତ୍ୟ ଛାଡି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ କଥା କରନ୍ତୁ। ଏହି ଅଗ୍ନି ସେନା ନାଶ କରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟବନ୍ତ, ଦେବତାମାନେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦାସ୍ୟୁମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଥିଲେ।
ଅଗ୍ନେଽଜନିଷ୍ଠା ମହତେ ଵୀର୍ଯାଯ ବ୍ରହ୍ମୌଦନାଯ ପକ୍ତଵେ ଜାତଵେଦଃ । ସପ୍ତଋଷଯୋ ଭୂତକୃତସ୍ତେ ତ୍ଵାଜୀଜନନ୍ନ୍ ଅସ୍ଯୈ ରଯିଂ ସର୍ଵଵୀରଂ ନି ଯଚ୍ଛ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ବଡ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବ୍ରହ୍ମାଉଦନ ପାକୁଥିବା ପାଇଁ, ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା। ସପ୍ତ ଋଷି, ଭୂତ ଉତ୍ପାଦକ, ତୁମକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଏହି ଜନନୀକୁ ସମସ୍ତ ଶୂରବଳୀ ଧନ ଦେଇ ନିବାସ କର।
ସମିଦ୍ଧୋ ଅଗ୍ନେ ସମିଧା ସମିଧ୍ଯସ୍ଵ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଦେଵାନ୍ ଯଜ୍ଞିଯାମେହ ଵକ୍ଷଃ । ତେଭ୍ଯୋ ହଵିଃ ଶ୍ରପଯଂ ଜାତଵେଦ ଉତ୍ତମଂ ନାକମଧି ରୋହଯେମମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଜଳାଇ ହେବା, ଜଳାଇ ହେବା, ଜଣା, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ଦେବତାମାନେକୁ ଏଠାରେ ଆଣ। ସେମାନେ ପାଇଁ ହବି ଦେଉ, ଜାତବେଦା, ଏହି ଜନକୁ ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠାଇ ଦେ।
ତ୍ରେଧା ଭାଗୋ ନିହିତୋ ଯଃ ପୁରା ଵୋ ଦେଵାନାଂ ପିତୄଣାଂ ମର୍ତ୍ଯାନାମ୍ । ଅଂଶାଂ ଜାନୀଧ୍ଵଂ ଵି ଭଜାମି ତାନ୍ ଵୋ ଯୋ ଦେଵାନାଂ ସ ଇମାଂ ପାରଯାତି
ପୂର୍ବରୁ ଦେବତା, ପିତୃ, ଏବଂ ମାନବମାନେ ପାଇଁ ତିନିଭାଗ ଅଂଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସେଠି ଅଂଶଗୁଡିକୁ ଜଣା, ମୁଁ ସେମାନେ ପାଇଁ ବଣ୍ଟନ କରୁଛି। ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅଂଶ ଯିଏ, ସେ ଏହି ଦେଉ।
ଅଗ୍ନେ ସହସ୍ଵାନ୍ ଅଭିଭୂରଭୀଦସି ନୀଚୋ ନ୍ଯୁବ୍ଜ ଦ୍ଵିଷତଃ ସପତ୍ନାନ୍ । ଇଯଂ ମାତ୍ରା ମୀଯମାନା ମିତା ଚ ସଜାତାଂସ୍ତେ ବଲିହୃତଃ କୃଣୋତୁ
ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିଜୟୀ ଏବଂ ଜୟକର, ଶତ୍ରୁ ଏବଂ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେକୁ ନମ୍ର କର, ଦମନ କର, ନିମ୍ନ କର। ଏହି ମାପ, ଏହି ସୀମା, ଏବଂ ସମାନ ପ୍ରକୃତିର ଲୋକମାନେ, ବଳି ନେବାମାନେକୁ ଅଶକ୍ତ କର।
ସାକଂ ସଜାତୈଃ ପଯସା ସହୈଧ୍ଯୁଦୁବ୍ଜୈନାଂ ମହତେ ଵୀର୍ଯାଯ । ଊର୍ଧ୍ଵୋ ନାକସ୍ଯାଧି ରୋହ ଵିଷ୍ଟପଂ ସ୍ଵର୍ଗୋ ଲୋକ ଇତି ଯଂ ଵଦନ୍ତି
ସମାନ ପ୍ରକୃତିର ସହିତ, ପୋଷଣ ସହିତ, ବଡ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଏକତ୍ର ହେଉ। ଉପରକୁ ଉଠି, ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଉ, ଯାହାକୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଇଯଂ ମହୀ ପ୍ରତି ଗୃହ୍ଣାତୁ ଚର୍ମ ପୃଥିଵୀ ଦେଵୀ ସୁମନସ୍ଯମାନା । ଅଥ ଗଚ୍ଛେମ ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକମ୍
ଏହି ବଡ ପୃଥିବୀ, ଦେବୀ, ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ଚର୍ମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁ। ତାପରେ, ଆମେ ଉତ୍ତମ କର୍ମର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିବା।
ଏତୌ ଗ୍ରାଵାଣୌ ସଯୁଜା ଯୁଙ୍ଧି ଚର୍ମଣି ନିର୍ବିନ୍ଧ୍ଯଂଶୂନ୍ ଯଜମାନାଯ ସାଧୁ । ଅଵଘ୍ନତୀ ନି ଜହି ଯ ଇମାଂ ପୃତନ୍ଯଵ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ପ୍ରଜାମୁଦ୍ଭରନ୍ତ୍ଯୁଦୂହ
ଏହି ଦୁଇଟି ପାଥରକୁ ଚର୍ମ ପାଇଁ ଏକତ୍ର କର, ଯଜ୍ମାନ ପାଇଁ ତାନାଗୁଡିକୁ ଫୁଟାଇ ଦେ। ଯେମାନେ ବିରୋଧ କରନ୍ତି, ଉପରକୁ ସନ୍ତାନକୁ ଉଠାନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ନିମ୍ନ କର, ଦୂର କର।
ଗୃହାଣ ଗ୍ରାଵାଣୌ ସକୃତୌ ଵୀର ହସ୍ତ ଆ ତେ ଦେଵା ଯଜ୍ଞିଯା ଯଜ୍ଞମଗୁଃ । ତ୍ରଯୋ ଵରା ଯତମାଂସ୍ତ୍ଵଂ ଵୃଣୀଷେ ତାସ୍ତେ ସମୃଦ୍ଧୀରିହ ରାଧଯାମି
ବୀର ହସ୍ତରେ ଦୁଇଟି ପାଥର ନେଉ। ଦେବତାମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ଲାଗିଛନ୍ତି, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ। ତୁମେ ତିନିଟି ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର, ମୁଁ ସେଗୁଡିକୁ ଏଠାରେ ପୂରଣ କରିବି।
{୧} ଇଯଂ ତେ ଧୀତିରିଦମୁ ତେ ଜନିତ୍ରଂ ଗୃହ୍ଣାତୁ ତ୍ଵାମଦିତିଃ ଶୂରପୁତ୍ରା । ପରା ପୁନୀହି ଯ ଇମାଂ ପୃତନ୍ଯଵୋଽସ୍ଯୈ ରଯିଂ ସର୍ଵଵୀରଂ ନି ଯଚ୍ଛ
ଏହା ତୁମ ଚିନ୍ତା, ଏହା ତୁମ ଉତ୍ପତ୍ତି। ଅଦିତି, ଶୂରପୁତ୍ରୀ, ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁ। ଯେମାନେ ବିରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ପରିଶୁଦ୍ଧ କର, ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବୀର ସହିତ ଧନ ଦେ।
ଉପଶ୍ଵସେ ଦ୍ରୁଵଯେ ସୀଦତା ଯୂଯଂ ଵି ଵିଚ୍ଯଧ୍ଵଂ ଯଜ୍ଞିଯାସସ୍ତୁଷୈଃ । ଶ୍ରିଯା ସମାନାନ୍ ଅତି ସର୍ଵାନ୍ତ୍ସ୍ଯାମାଧସ୍ପଦଂ ଦ୍ଵିଷତସ୍ପାଦଯାମି
ସ୍ଥିର ଏବଂ ଦୃଢ଼ ପାଇଁ ବସ, ସମସ୍ତେ। ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଭିନ୍ନ କର। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ମୁଁ ଶତ୍ରୁକୁ ନିମ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ରଖିବି।
ପରେହି ନାରି ପୁନରେହି କ୍ଷିପ୍ରମପାଂ ତ୍ଵା ଗୋଷ୍ଠୋ ଅଧ୍ଯରୁକ୍ଷଦ୍ଭରାଯ । ତାସାଂ ଗୃହ୍ଣୀତାଦ୍ଯତମା ଯଜ୍ଞିଯା ଅସନ୍ ଵିଭାଜ୍ଯ ଧୀରୀତରା ଜହୀତାତ୍
ଯାଉ, ନାରୀ, ଶୀଘ୍ର ଫେରି ଆସ। ଗୋଠରେ ପ୍ରବେଶ ହୋଇଛି, ଭାର ବହିବା ପାଇଁ। ପୂଜାଯୋଗ୍ୟମାନେ ଉଦ୍ୟମ କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ଅଧିକ ବିବେକୀ ଭାଗକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତୁ।
ଏମା ଅଗୁର୍ଯୋଷିତଃ ଶୁମ୍ଭମାନା ଉତ୍ତିଷ୍ଠ ନାରି ତଵସଂ ରଭସ୍ଵ । ସୁପତ୍ନୀ ପତ୍ଯା ପ୍ରଜଯା ପ୍ରଜାଵତ୍ଯା ତ୍ଵାଗନ୍ ଯଜ୍ଞଃ ପ୍ରତି କୁମ୍ଭଂ ଗୃଭାଯ
ଏହି ଯୁବତୀମାନେ, ଚମକୁଥିବା, ଉଠ, ନାରୀ, ଶକ୍ତିକୁ ଧର। ଭଲ ଘରଣୀ ଭାବେ, ସନ୍ତାନ ଏବଂ ପ୍ରଜା ସହିତ, ଯଜ୍ଞ ତୁମକୁ ପାତ୍ର ପାଖକୁ ଆଣିଛି; ତାକୁ ଧର।
ଊର୍ଜୋ ଭାଗୋ ନିହିତୋ ଯଃ ପୁରା ଵ ଋଷିପ୍ରଶିଷ୍ଟାପ ଆ ଭରୈତାଃ । ଅଯଂ ଯଜ୍ଞୋ ଗାତୁଵିନ୍ ନାଥଵିତ୍ପ୍ରଜାଵିଦୁଗ୍ରଃ ପଶୁଵିଦ୍ଵୀରଵିଦ୍ଵୋ ଅସ୍ତୁ
ଯେ ପୋଷଣ ଅଂଶ ପୂର୍ବରୁ ତୁମ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଥିଲା, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଋଷିମାନେ ଦେଇଥିଲେ, ସେଠିକୁ ଆଣ। ଏହି ଯଜ୍ଞ ଆମ ପାଇଁ ପଥ ଦେଖାଉ, ରକ୍ଷା କର, ପ୍ରଜା, ପଶୁ ଏବଂ ବୀରରେ ଧନୀ ହେଉ।
ଅଗ୍ନେ ଚରୁର୍ଯଜ୍ଞିଯସ୍ତ୍ଵାଧ୍ଯରୁକ୍ଷଚ୍ଛୁଚିସ୍ତପିଷ୍ଠସ୍ତପସା ତପୈନମ୍ । ଆର୍ଷେଯା ଦୈଵା ଅଭିସଂଗତ୍ଯ ଭାଗମିମଂ ତପିଷ୍ଠା ଋତୁଭିସ୍ତପନ୍ତୁ
ଅଗ୍ନି, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ, ଅତି ତାପମୟ, ତାପରେ ଏହିକୁ ତାପିବା। ଋଷି ଏବଂ ଦେବତାମାନେ, ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଋତୁମାନେ ସହିତ ଏହି ଅଂଶକୁ ତାପିବା।
ଶୁଦ୍ଧାଃ ପୂତା ଯୋଷିତୋ ଯଜ୍ଞିଯା ଇମା ଆପଶ୍ଚରୁମଵ ସର୍ପନ୍ତୁ ଶୁଭ୍ରାଃ । ଅଦୁଃ ପ୍ରଜାଂ ବହୁଲାଂ ପଶୂନ୍ ନଃ ପକ୍ତୌଦନସ୍ଯ ସୁକୃତାମେତୁ ଲୋକମ୍
ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ପରିଶୁଦ୍ଧ ଯୁବତୀମାନେ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ଏହି ଜଳ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଭୋଗରେ ବହିଯାଉ। ଅଧିକ ସନ୍ତାନ ଏବଂ ପଶୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ପକା ଭୋଗ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ କର୍ମର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିବା।
ବ୍ରହ୍ମଣା ଶୁଦ୍ଧା ଉତ ପୂତା ଘୃତେନ ସୋମସ୍ଯାଂଶଵସ୍ତଣ୍ଡୁଲା ଯଜ୍ଞିଯା ଇମେ । ଅପଃ ପ୍ର ଵିଶତ ପ୍ରତି ଗୃହ୍ଣାତୁ ଵଶ୍ଚରୁରିମଂ ପକ୍ତ୍ଵା ସୁକୃତାମେତ ଲୋକମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ, ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ପରିଶୁଦ୍ଧ, ଏହି ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ଚାଉଳ ହେଉଛି ସୋମର ଅଂଶ। ଜଳକୁ ପ୍ରବେଶ କର, ବଡ ପୃଥିବୀ ଏହି ଭୋଗକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁ। ପକାଇ, ଉତ୍ତମ କର୍ମର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିବା।
ଉରୁଃ ପ୍ରଥସ୍ଵ ମହତା ମହିମ୍ନା ସହସ୍ରପୃଷ୍ଠଃ ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକେ । ପିତାମହାଃ ପିତରଃ ପ୍ରଜୋପଜାହଂ ପକ୍ତା ପଞ୍ଚଦଶସ୍ତେ ଅସ୍ମି
ବଡ ମହିମା ସହିତ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ, ହଜାର ପିଠ ଥିବା, ଉତ୍ତମ କର୍ମର ଲୋକରେ। ପୁରୁଷ ପିତାମହ, ପିତା, ପ୍ରଜା, ମୁଁ ପନ୍ଦରଟି ପକାଇ ଦେଇଛି।
ସହସ୍ରପୃଷ୍ଠଃ ଶତଧାରୋ ଅକ୍ଷିତୋ ବ୍ରହ୍ମୌଦନୋ ଦେଵଯାନଃ ସ୍ଵର୍ଗଃ । ଅମୂଂସ୍ତ ଆ ଦଧାମି ପ୍ରଜଯା ରେଷଯୈନାନ୍ ବଲିହାରାଯ ମୃଡତାନ୍ ମହ୍ଯମେଵ
ହଜାର ପିଠ ଥିବା, ଶତ ଧାରା, ଅକ୍ଷୟ, ବ୍ରହ୍ମା ପକାଇଥିବା, ଦିବ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗୀୟ। ମୁଁ ସେମାନେକୁ ପ୍ରଜା ସହିତ ସେଠି ରଖୁଛି; ବଳି ପାଇଁ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ମୋତେ କୃପା କରନ୍ତୁ।
{୨} ଉଦେହି ଵେଦିଂ ପ୍ରଜଯା ଵର୍ଧଯୈନାଂ ନୁଦସ୍ଵ ରକ୍ଷଃ ପ୍ରତରଂ ଧେହ୍ଯେନାମ୍ । ଶ୍ରିଯା ସମାନାନ୍ ଅତି ସର୍ଵାନ୍ତ୍ସ୍ଯାମାଧସ୍ପଦଂ ଦ୍ଵିଷତସ୍ପାଦଯାମି
ଉଠ, ବେଦିକୁ ପ୍ରଜା ସହିତ ବୃଦ୍ଧି କର, ରାକ୍ଷସକୁ ଦୂର କର, ଏହା ପାଇଁ ପଥ ଦେ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ମୁଁ ଶତ୍ରୁକୁ ନିମ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ରଖିବି।