ଯଦି ସ୍ଥ ତମସାଵୃତା ଜାଲେନଭିହିତା ଇଵ । ସର୍ଵାଃ ସଂଲୁପ୍ଯେତଃ କୃତ୍ଯାଃ ପୁନଃ କର୍ତ୍ରେ ପ୍ର ହିଣ୍ମସି
ତୁ ଯଦି ଅନ୍ଧାରରେ ଢାକାଯାଇଛୁ, ଜାଲରେ ଘେରାଯାଇଥିବା ପରି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ନଶ୍ଟ ହେଉ; ଆମେ ତୋକୁ ପୁଣି କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଫେରାଇଦେଉ।
କୃତ୍ଯାକୃତୋ ଵଲଗିନୋଽଭିନିଷ୍କାରିଣଃ ପ୍ରଜାମ୍ । ମୃଣୀହି କୃତ୍ଯେ ମୋଚ୍ଛିଷୋଽମୂନ୍ କୃତ୍ଯାକୃତୋ ଜହି
ମନ୍ତ୍ର, ଫନ୍ଦା, ଆମ ଲୋକଙ୍କୁ ନିମନ୍ତେ ଯିଏ ଲାଗାଇଛି, ସେଠାକୁ ନଶ୍ଟ କର। ମନ୍ତ୍ର, ଏଠାରେ ରୁହିନାହିଁ, ନଷ୍ଟ ହେଉ। ଯିଏ ମନ୍ତ୍ର କରେ, ସେମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଉ।
ଯଥା ସୂର୍ଯୋ ମୁଚ୍ଯତେ ତମସସ୍ପରି ରାତ୍ରିଂ ଜହାତ୍ଯୁଷସଶ୍ଚ କେତୂନ୍ । ଏଵାହଂ ସର୍ଵଂ ଦୁର୍ଭୂତଂ କର୍ତ୍ରଂ କୃତ୍ଯାକୃତା କୃତଂ ହସ୍ତୀଵ ରଜୋ ଦୁରିତଂ ଜହାମି
ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ, ଯେପରି ରାତି ଉଷାର ଚିହ୍ନକୁ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ସେପରି ମୁଁ ସମସ୍ତ ଅପଶକ ଓ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ମନ୍ତ୍ରକୁ, ହାତୀ ଧୁଳି ଝାଡ଼ିଦେଉଥିବା ପରି, ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରେ।
କେନ ପାର୍ଷ୍ଣୀ ଆଭୃତେ ପୂରୁଷସ୍ଯ କେନ ମାଂସଂ ସଂଭୃତଂ କେନ ଗୁଲ୍ଫୌ । କେନାଙ୍ଗୁଲୀଃ ପେଶନୀଃ କେନ ଖାନି କେନୋଚ୍ଛ୍ଲଙ୍ଖୌ ମଧ୍ଯତଃ କଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାମ୍
ମଣିଷର ପାଦର ଆଖି ଏମିତି କିଏ ତିଆରି କଲା? ମାଂସ କିଏ ଏକଠା କଲା? ଗୋଡ଼ର ଗୁଠି କିଏ ତିଆରି କଲା? ଆଙ୍ଗୁଠି, ଗଠି, ଗଡ଼ିକୁ କିଏ ତିଆରି କଲା? ଗୋଡ଼ର ତଳ ଏବଂ ମଧ୍ୟଭାଗର ଆଧାର କଣ?
କସ୍ମାନ୍ ନୁ ଗୁଲ୍ଫାଵଧରାଵକୃଣ୍ଵନ୍ନ୍ ଅଷ୍ଠୀଵନ୍ତାଵୁତ୍ତରୌ ପୂରୁଷସ୍ଯ । ଜଙ୍ଘେ ନିର୍ଋତ୍ଯ ନ୍ଯଦଧୁଃ କ୍ଵ ସ୍ଵିଜ୍ଜାନୁନୋଃ ସଂଧୀ କ ଉ ତଚ୍ଚିକେତ
ମଣିଷର ତଳ ଓ ଉପର ଗୁଠି, ଦୁହିଁଟି ଅସ୍ଥି ଥିବା, କେଉଁଠୁ ତିଆରି ହେଲା? ଜଂଘାକୁ ନିରୃତି ପାଖରେ ରଖାଯାଇଛି; ହାଟୁର ଗଠି କେଉଁଠି ଅଛି, ଏହା କିଏ ଜାଣେ?
ଚତୁଷ୍ଟଯଂ ଯୁଜତେ ସଂହିତାନ୍ତଂ ଜାନୁଭ୍ଯାମୂର୍ଧ୍ଵଂ ଶିଥିରଂ କବନ୍ଧମ୍ । ଶ୍ରୋଣୀ ଯଦୂରୂ କ ଉ ତଜ୍ଜଜାନ ଯାଭ୍ଯାଂ କୁସିନ୍ଧଂ ସୁଦୃଢଂ ବଭୂଵ
ଚାରିଟି ଅଂଶ ଏକଠି ହୋଇ, ଯୋଗରେ ଶେଷ ହୁଏ; ହାଟୁ ଉପରେ ଢିଲା ଦେହ ଅଛି। ନିଉଁ ଓ ଉରୁ କିଏ ତିଆରି କଲା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ଼ ଆଧାର ହେଲା?
କତି ଦେଵାଃ କତମେ ତ ଆସନ୍ ଯ ଉରୋ ଗ୍ରୀଵାଶ୍ଚିକ୍ଯୁଃ ପୁରୁଷସ୍ଯ । କତି ସ୍ତନୌ ଵ୍ଯଦଧୁଃ କଃ କଫୋଦୌ କତି ସ୍କନ୍ଧାନ୍ କତି ପୃଷ୍ଟୀରଚିନ୍ଵନ୍
କେତେ ଦେବତା, କେଉଁଠିଏ ଦେବତାମାନେ ମିଶି ମଣିଷର ଛାତି ଓ ଗଳା ତିଆରି କଲେ? କେତେ ଜଣେ ତାଙ୍କର ଛାତି ଓ ଦୁଇ ଥନ ଦେଲେ, କିଏ ତାଙ୍କର କନ୍ଧ ତିଆରି କଲେ, ଏବଂ କେତେ ଜଣେ ତାଙ୍କର ପିଠି ଗଢ଼ିଲେ?
କୋ ଅସ୍ଯ ବାହୂ ସମଭରଦ୍ଵୀର୍ଯାଂ କରଵାଦିତି । ଅଂସୌ କୋ ଅସ୍ଯ ତଦ୍ଦେଵଃ କୁସିନ୍ଧେ ଅଧ୍ଯା ଦଧୌ
କିଏ ତାଙ୍କର ବାହୁକୁ ଏକଠା କରି, 'ଏହାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ କାମକୁଯୋଗ୍ୟ କରିବା' କହିଲେ? କିଏ ତାଙ୍କର କନ୍ଧକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ରଖିଲେ, କେଉଁ ଦେବତା ଏହାକୁ ଦୃଢ଼ କଲେ?
କଃ ସପ୍ତ ଖାନି ଵି ତତର୍ଦ ଶୀର୍ଷଣି କର୍ଣାଵିମୌ ନାସିକେ ଚକ୍ଷଣୀ ମୁଖମ୍ । ଯେଷାଂ ପୁରୁତ୍ରା ଵିଜଯସ୍ଯ ମହ୍ନନି ଚତୁଷ୍ପାଦୋ ଦ୍ଵିପଦୋ ଯନ୍ତି ଯାମମ୍
କିଏ ସାତଟି ରନ୍ଧ୍ର—ମୁଣ୍ଡ, ଦୁଇ କାନ, ଦୁଇ ନାକର ଚିରା, ଦୁଇ ଆଖି ଓ ମୁଁହ—କୁ ତିଆରି କଲେ? କାହାର ମହିମାରେ ଚାରିପାଏ ଓ ଦୁଇପାଏ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସବୁଠାରେ ଚଳାଚଳ କରନ୍ତି?
ହନ୍ଵୋର୍ହି ଜିହ୍ଵାମଦଧାତ୍ପୁରୂଚୀମଧା ମହୀମଧି ଶିଶ୍ରାଯ ଵାଚମ୍ । ସ ଆ ଵରୀଵର୍ତି ଭୁଵନେଷ୍ଵନ୍ତରପୋ ଵସାନଃ କ ଉ ତଚ୍ଚିକେତ
ଜିହ୍ବାକୁ ଚବାଡ଼ି ମଧ୍ୟରେ ରଖାଯାଇଛି, ମାଟି ଉପରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା ରଖାଯାଇଛି। ସମସ୍ତ ଜଗତ ଭିତରେ ରହି, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା କିଏ ଏହି ଗୁପ୍ତତାକୁ ଜାଣେ?
ମସ୍ତିଷ୍କମସ୍ଯ ଯତମୋ ଲଲାଟଂ କକାଟିକାଂ ପ୍ରଥମୋ ଯଃ କପାଲମ୍ । ଚିତ୍ଵା ଚିତ୍ଯଂ ହନ୍ଵୋଃ ପୂରୁଷସ୍ଯ ଦିଵଂ ରୁରୋହ କତମଃ ସ ଦେଵଃ
କିଏ ତାଙ୍କର ମସ୍ତିଷ୍କ, କପାଳ, ଲଳାଟ ଓ ପ୍ରଥମ କପାଳ ଅଂଶ ତିଆରି କଲେ? ମଣିଷର ଚବାଡ଼ି ତିଆରି କରି, କେଉଁ ଦେବତା ଆକାଶକୁ ଉଠିଗଲେ?
ପ୍ରିଯାପ୍ରିଯାଣି ବହୁଲା ସ୍ଵପ୍ନଂ ସଂବାଧତନ୍ଦ୍ର୍ଯଃ । ଆନନ୍ଦାନ୍ ଉଗ୍ରୋ ନନ୍ଦାଂଶ୍ଚ କସ୍ମାଦ୍ଵହତି ପୂରୁଷଃ
ପ୍ରେମ ଓ ଅପ୍ରେମ, ଅନେକ ସ୍ୱପ୍ନ, ଭିଡ଼ ଘୁମ୍ ଓ କ୍ଲାନ୍ତି—ମଣିଷ କାହିଁକି ଏତେ ତୀବ୍ର ଆନନ୍ଦ ଓ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରେ?
ଆର୍ତିରଵର୍ତିର୍ନିର୍ଋତିଃ କୁତୋ ନୁ ପୁରୁଷେଽମତିଃ । ରାଦ୍ଧିଃ ସମୃଦ୍ଧିରଵ୍ଯୃଦ୍ଧିର୍ମତିରୁଦିତଯଃ କୁତଃ
ବେଦନା ଓ ନିବାରଣ, ନାଶ ଓ ମୂଢ଼ତା କେଉଁଠୁ ମଣିଷ ଭିତରେ ଆସେ? ସଫଳତା, ସମୃଦ୍ଧି, ଅବନତି, ବୁଦ୍ଧି ଓ କନ୍ଦା କେଉଁଠୁ ଆସେ?
{୪} କୋ ଅସ୍ମିନ୍ନ୍ ଆପୋ ଵ୍ଯଦଧାତ୍ଵିଷୂଵୃତଃ ପୁରୂଵୃତଃ ସିନ୍ଧୁସୃତ୍ଯାଯ ଜାତାଃ । ତୀଵ୍ରା ଅରୁଣା ଲୋହିନୀସ୍ତାମ୍ରଧୂମ୍ରା ଊର୍ଧ୍ଵା ଅଵାଚୀଃ ପୁରୁଷେ ତିରଶ୍ଚୀଃ
କିଏ ତାଙ୍କର ଭିତରେ ଜଳକୁ ରଖିଲେ, ଯାହା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଢାକା, ଅନେକ ଧାରାରେ ବହୁଛି, ନଦୀ ପରି ଚାଲିଛି? ତୀବ୍ର, ରକ୍ତିମ, ଲାଲ, ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ଧୂମ୍ର, ଉପରକୁ, ତଳକୁ ଓ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଥିବା ଏହି ଜଳକୁ କିଏ ତିଆରି କଲେ?
କୋ ଅସ୍ମିନ୍ ରୂପମଦଧାତ୍କୋ ମହ୍ମାନଂ ଚ ନାମ ଚ । ଗାତୁଂ କୋ ଅସ୍ମିନ୍ କଃ କେତୁଂ କଶ୍ଚରିତ୍ରାନି ପୂରୁଷେ
କିଏ ତାଙ୍କୁ ରୂପ ଦେଲେ, କିଏ ମହତ୍ତ୍ୱ ଓ ନାମ ଦେଲେ? କିଏ ତାଙ୍କର ଗତି, ଚିହ୍ନ ଓ ଚରିତ୍ର ରଖିଲେ?
କୋ ଅସ୍ମିନ୍ ପ୍ରାଣମଵଯତ୍କୋ ଅପାନଂ ଵ୍ଯାନମୁ । ସମାନମସ୍ମିନ୍ କୋ ଦେଵୋଽଧି ଶିଶ୍ରାଯ ପୂରୁଷେ
କିଏ ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ରଖିଲେ, କିଏ ବାହାରୁ ଓ ଭିତରୁ ବହୁଥିବା ବାୟୁକୁ ଦେଲେ? କେଉଁ ଦେବତା ତାଙ୍କର ଭିତରେ ସମତୁଳନ ବାୟୁ ରଖିଲେ?
କୋ ଅସ୍ମିନ୍ ଯଜ୍ଞମଦଧାଦେକୋ ଦେଵୋଽଧି ପୂରୁଷେ । କୋ ଅସ୍ମିନ୍ତ୍ସତ୍ଯଂ କୋଽନୃତଂ କୁତୋ ମୃତ୍ଯୁଃ କୁତୋଽମୃତମ୍
କିଏ ତାଙ୍କର ଭିତରେ ଯଜ୍ଞକୁ ରଖିଲେ, କେଉଁ ଦେବତା ମଣିଷରେ ବସିଛନ୍ତି? ସତ୍ୟ କ'ଣ, ମିଥ୍ୟା କ'ଣ, ମୃତ୍ୟୁ କେଉଁଠୁ, ଅମୃତତ୍ୱ କେଉଁଠୁ?
କୋ ଅସ୍ମୈ ଵାସଃ ପର୍ଯଦଧାତ୍କୋ ଅସ୍ଯାଯୁରକଲ୍ପଯତ୍। ବଲଂ କୋ ଅସ୍ମୈ ପ୍ରାଯଚ୍ଛତ୍କୋ ଅସ୍ଯାକଲ୍ପଯଜ୍ଜଵମ୍
କିଏ ତାଙ୍କୁ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧାଇଲେ, କିଏ ତାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ? କିଏ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଲେ, କିଏ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୱରିତ ଗତି ଦେଲେ?
କେନାପୋ ଅନ୍ଵତନୁତ କେନାହରକରୋଦ୍ରୁଚେ । ଉଷସଂ କେନାନ୍ଵୈନ୍ଦ୍ଧ କେନ ସାଯଂଭଵଂ ଦଦେ
କିଏ ଜଳକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ, କିଏ ପ୍ରଭାତକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଲେ? କିଏ ସକାଳକୁ ଆଲୋକିତ କଲେ, କିଏ ସନ୍ଧ୍ୟାକୁ ଦେଲେ?
କୋ ଅସ୍ମିନ୍ ରେତୋ ନ୍ଯଦଧାତ୍ତନ୍ତୁରା ତାଯତାମିତି । ମେଧାଂ କୋ ଅସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅଧ୍ଯୌହତ୍କୋ ବାଣଂ କୋ ନୃତୋ ଦଧୌ
କିଏ ତାଙ୍କର ଭିତରେ ବୀଜ ରଖି, 'ତାନ୍ତୁ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ' କହିଲେ? କିଏ ତାଙ୍କର ଭିତରେ ବୁଦ୍ଧି ଭରିଲେ, କିଏ ତୀର ଓ ନୃତ୍ୟକୁ ରଖିଲେ?
କେନେମାଂ ଭୂମିମୌର୍ଣୋତ୍କେନ ପର୍ଯଭଵଦ୍ଦିଵମ୍ । କେନାଭି ମହ୍ନା ପର୍ଵତାନ୍ କେନ କର୍ମାଣି ପୁରୁଷଃ
କିଏ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କଲେ, କିଏ ଆକାଶକୁ ଘେରିଲେ? କାହାର ମହିମାରେ ପାହାଡ଼ ଅଛି, କିଏ ମଣିଷର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି?
କେନ ପର୍ଜନ୍ଯମନ୍ଵେତି କେନ ସୋମଂ ଵିଚକ୍ଷଣମ୍ । କେନ ଯଜ୍ଞଂ ଚ ଶ୍ରଦ୍ଧାଂ ଚ କେନାସ୍ମିନ୍ ନିହିତଂ ମନଃ
କିଏ ମେଘକୁ ଚଳାଇଥାଏ, କିଏ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ସୋମକୁ ଜଣାଇଥାଏ? କିଏ ଯଜ୍ଞ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାକୁ ଦେଇଛି, କିଏ ମଣିଷର ଭିତରେ ମନକୁ ରଖିଛି?
କେନ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯମାପ୍ନୋତି କେନେମଂ ପରମେଷ୍ଠିନମ୍ । କେନେମମଗ୍ନିଂ ପୂରୁଷଃ କେନ ସଂଵତ୍ସରଂ ମମେ
କିଏ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନ ମିଳେ, କିଏ ଦ୍ୱାରା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ? କିଏ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ପାଏ, କିଏ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଷକୁ ମାପେ?
{୫} ବ୍ରହ୍ମ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯମାପ୍ନୋତି ବ୍ରହ୍ମେମଂ ପରମେଷ୍ଠିନମ୍ । ବ୍ରହ୍ମେମମଗ୍ନିଂ ପୂରୁଷୋ ବ୍ରହ୍ମ ସଂଵତ୍ସରଂ ମମେ
ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନ ମିଳେ, ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶା ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ପାଏ, ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ବର୍ଷକୁ ମାପେ।
କେନ ଦେଵାମନୁ କ୍ଷିଯତି କେନ ଦୈଵଜନୀର୍ଵିଶଃ । କେନେଦମନ୍ଯନ୍ ନକ୍ଷତ୍ରଂ କେନ ସତ୍କ୍ଷତ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
କେଉଁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ବାସ କରନ୍ତି? କେଉଁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦେବମାନ୍ୟ ଜନମାନେ ଅଛନ୍ତି? କେଉଁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅନ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ର ଅଛି? କେଉଁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟ ଶକ୍ତି ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ?
ବ୍ରହ୍ମ ଦେଵାମନୁ କ୍ଷିଯତି ବ୍ରହ୍ମ ଦୈଵଜନୀର୍ଵିଶଃ । ବ୍ରହ୍ମେଦମନ୍ଯନ୍ ନକ୍ଷତ୍ରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସତ୍କ୍ଷତ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ବାସ କରନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଦେବମାନ୍ୟ ଜନମାନେ ଅଛନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅନ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ର ଅଛି, ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟ ଶକ୍ତି ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।
କେନେଯଂ ଭୂମିର୍ଵିହିତା କେନ ଦ୍ଯୌରୁତ୍ତରା ହିତା । କେନେଦମୂର୍ଧ୍ଵଂ ତିର୍ଯକ୍ଚାନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଵ୍ଯଚୋ ହିତମ୍
କେଉଁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହି ପୃଥିବୀ ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି? କେଉଁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଉପର ଆକାଶ ରହିଛି? କେଉଁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହି ଉପର ଓ ଚାରିପାଖ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇଛି?
ବ୍ରହ୍ମଣା ଭୂମିର୍ଵିହିତା ବ୍ରହ୍ମ ଦ୍ଯୌରୁତ୍ତରା ହିତା । ବ୍ରହ୍ମେଦମୂର୍ଧ୍ଵଂ ତିର୍ଯକ୍ଚାନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଵ୍ଯଚୋ ହିତମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି, ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଉପର ଆକାଶ ରହିଛି, ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଉପର ଓ ଚାରିପାଖ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇଛି।
ମୂର୍ଧାନମସ୍ଯ ସଂସୀଵ୍ଯାଥର୍ଵା ହୃଦଯଂ ଚ ଯତ୍। ମସ୍ତିଷ୍କାଦୂର୍ଧ୍ଵଃ ପ୍ରୈରଯତ୍ପଵମାନୋଽଧି ଶୀର୍ଷତଃ
ଅଥର୍ବା ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଓ ହୃଦୟକୁ ଏକତ୍ର କରିଥିଲେ; ମସ୍ତିଷ୍କ ଉପରୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଶକ୍ତି ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା।
ତଦ୍ଵା ଅଥର୍ଵଣଃ ଶିରୋ ଦେଵକୋଶଃ ସମୁବ୍ଜିତଃ । ତତ୍ପ୍ରାଣୋ ଅଭି ରକ୍ଷତି ଶିରୋ ଅନ୍ନମଥୋ ମନଃ
ଏହି ଅଥର୍ବାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ, ଦେବତାଙ୍କର ଧନର ଭଣ୍ଡାର, ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଗଢ଼ାଯାଇଛି; ପ୍ରାଣ ଏହି ମୁଣ୍ଡକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ଖାଦ୍ୟ ଓ ମନ ମଧ୍ୟ ଏହି ମୁଣ୍ଡକୁ ସହାୟତା କରେ।