ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମିତ୍ରଂ ଵରୁଣମଗ୍ନିମାହୁରଥୋ ଦିଵ୍ଯଃ ସ ସୁପର୍ଣୋ ଗରୁତ୍ମାନ୍ । ଏକଂ ସଦ୍ଵିପ୍ରା ବହୁଧା ଵଦନ୍ତ୍ଯଗ୍ନିଂ ଯମଂ ମାତରିଶ୍ଵାନମାହୁଃ
ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଗ୍ନି ବୋଲି କହନ୍ତି; ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଦିବ୍ୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପକ୍ଷୀ ଗରୁଡ଼ ମଧ୍ୟ। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏକକୁ ବହୁ ରୂପରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି: କେହି ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି, କେହି ଯମ, କେହି ମାତରିଶ୍ୱାନ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଯାଂ କଲ୍ପଯନ୍ତି ଵହତୌ ଵଧୂମିଵ ଵିଶ୍ଵରୂପାଂ ହସ୍ତକୃତାଂ ଚିକିତ୍ସଵଃ । ସାରାଦେତ୍ଵପ ନୁଦାମ ଏନାମ୍
ଯେଉଁ ଔଷଧି ଚିକିତ୍ସକମାନେ ବିବାହର ବଧୂ ପରି ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ, ହାତରେ ତିଆରି କରନ୍ତି— ଆମେ ତାହାର ସାର ଭାଗରୁ ଏହି ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦୂର କରୁଛୁ।
ଶୀର୍ଷଣ୍ଵତୀ ନସ୍ଵତୀ କର୍ଣିଣୀ କୃତ୍ଯାକୃତା ସଂଭୃତା ଵିଶ୍ଵରୂପା । ସାରାଦେତ୍ଵପ ନୁଦାମ ଏନାମ୍
ଯାହାର ମୁଣ୍ଡ, ନାକ, କାନ ଅଛି, ଯାହା କୌଶଳରେ ତିଆରି, ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଏକଠି କରାଯାଇଛି— ଆମେ ତାହାର ସାର ଭାଗରୁ ଏହି ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦୂର କରୁଛୁ।
ଶୂଦ୍ରକୃତା ରାଜକୃତା ସ୍ତ୍ରୀକୃତା ବ୍ରହ୍ମଭିଃ କୃତା । ଜାଯା ପତ୍ଯା ନୁତ୍ତେଵ କର୍ତାରଂ ବନ୍ଧ୍ଵୃଚ୍ଛତୁ
ଯାହା ଶୂଦ୍ର, ରାଜା, ଜନାନୀ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ସେଇ ମନ୍ତ୍ର ତାହାର ସୃଷ୍ଟାଙ୍କୁ ଫେରିଯାଉ, ଯେପରି ଜନା ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଫେରେ, ତେଣୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ତାହାର ନିଜ ଲୋକଙ୍କୁ ଖୋଜିଯାଉ।
ଅନଯାହମୋଷଧ୍ଯା ସର୍ଵାଃ କୃତ୍ଯା ଅଦୂଦୁଷମ୍ । ଯାଂ କ୍ଷେତ୍ରେ ଚକ୍ରୁର୍ଯାଂ ଗୋଷୁ ଯାଂ ଵା ତେ ପୁରୁଷେଷୁ
ଏହି ଔଷଧି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଲୋକଙ୍କୁ ଲାଗିଥିବା ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦୂର କରୁଛି— କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିମ୍ବା ତୁମ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା କରାଯାଇଥିଲା।
ଅଘମସ୍ତ୍ଵଘକୃତେ ଶପଥଃ ଶପଥୀଯତେ । ପ୍ରତ୍ଯକ୍ପ୍ରତିପ୍ରହିଣ୍ମୋ ଯଥା କୃତ୍ଯାକୃତଂ ହନତ୍
ଯିଏ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଛି, ତାଙ୍କ ଉପରେ ଅପଶପଥ ପଡ଼ୁ; ଯିଏ ମିଥ୍ୟା ଶପଥ କରିଛି, ତାଙ୍କୁ ଶପଥ ଫେରିଯାଉ। ଆମେ ଏହାକୁ ତାହାର ସୃଷ୍ଟାଙ୍କୁ ଫେରାଉଛୁ, ଯେପରି ମନ୍ତ୍ର ତାହାର ସୃଷ୍ଟାକୁ ହାନି କରୁ।
ପ୍ରତୀଚୀନ ଆଙ୍ଗିରସୋଽଧ୍ଯକ୍ଷୋ ନଃ ପୁରୋହିତଃ । ପ୍ରତୀଚୀଃ କୃତ୍ଯା ଆକୃତ୍ଯାମୂନ୍ କୃତ୍ଯାକୃତୋ ଜହି
ଆମ ସାମ୍ନାରେ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଓ ପୁରୋହିତ ହେଉନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଆମ ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟତା ଓ ତାହାର ସୃଷ୍ଟାମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତୁ।
ଯସ୍ତ୍ଵୋଵାଚ ପରେହୀତି ପ୍ରତିକୂଲମୁଦାଯ୍ଯମ୍ । ତଂ କୃତ୍ଯେଽଭିନିଵର୍ତସ୍ଵ ମାସ୍ମାନ୍ ଇଛୋ ଅନାଗସଃ
ଯିଏ ତୁମକୁ ଦୂରେ ଯିବାକୁ କହିଥିଲେ, ଦ୍ୱେଷଭାବରେ— ଏହି ଦୁଷ୍ଟତା, ତୁମେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଫେରିଯାଉ; ଆମ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଉପରେ ଆଶା କରନି।
ଯସ୍ତେ ପରୂଂଷି ସଂଦଧୌ ରଥସ୍ଯେଵ ର୍ଭୁର୍ଧିଯା । ତଂ ଗଚ୍ଛ ତତ୍ର ତେଽଯନମଜ୍ଞାତସ୍ତେଽଯଂ ଜନଃ
ଯିଏ ଚତୁର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ଚକା ତିଆରି କରୁଥିବା କାରିଗର ପରି ତୁମ ପାଇଁ ଫାନ୍ଦ ପତିଛି, ସେଠାକୁ ଯାଅ; ସେଠି ତୁମର ଘର, ଏହି ଅଜଣା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନୁହେଁ।
ଯେ ତ୍ଵା କୃତ୍ଵାଲେଭିରେ ଵିଦ୍ଵଲା ଅଭିଚାରିଣଃ । ଶଂଭ୍ଵିଦଂ କୃତ୍ଯାଦୂଷଣଂ ପ୍ରତିଵର୍ତ୍ମ ପୁନଃସରଂ ତେନ ତ୍ଵା ସ୍ନପଯାମସି
ଯେମାନେ ତୁମକୁ ତିଆରି କରି, ମନ୍ତ୍ର ଓ ମାୟା ଜାଣି, ବ୍ୟବହାର କରିଛନ୍ତି— ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଷ୍ଟତା ଫେରିଯାଏ, ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ନାନ କରାଉଛୁ।
ଯଦ୍ଦୁର୍ଭଗାଂ ପ୍ରସ୍ନପିତାଂ ମୃତଵତ୍ସାମୁପେଯିମ । ଅପୈତୁ ସର୍ଵଂ ମତ୍ପାପଂ ଦ୍ରଵିଣଂ ମୋପ ତିଷ୍ଠତୁ
ଯଦି ମୁଁ ଅସୁଭାଗ୍ୟବାନ୍, ସ୍ନାନ କରିଥିବା କିମ୍ବା ଶିଶୁ ହରାଇଥିବା ଜଣେ ନାରୀଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ଆସିଛି— ମୋ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହେଉ, ଧନ ସଦା ମୋ ପାଖରେ ରହୁ।
{୧} ଯତ୍ତେ ପିତୃଭ୍ଯୋ ଦଦତୋ ଯଜ୍ଞେ ଵା ନାମ ଜଗୃହୁଃ । ସଂଦେଶ୍ଯାତ୍ସର୍ଵସ୍ମାତ୍ପାପାଦିମା ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ ତ୍ଵୌଷଧୀଃ
ଯେଉଁ ନାମ ତୁମରୁ ନେଇ, ପିତୃମାନେ କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞରେ ଦେଇଥିଲେ— ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଦୁତି ଠାରୁ ଔଷଧିମାନେ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।
ଦେଵୈନସାତ୍ପିତ୍ର୍ଯାନ୍ ନାମଗ୍ରାହାତ୍ସଂଦେଶ୍ଯାଦଭିନିଷ୍କୃତାତ୍। ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ ତ୍ଵା ଵୀରୁଧୋ ଵୀର୍ଯେଣ ବ୍ରହ୍ମଣା ଋଗ୍ଭିଃ ପଯସା ଋଷୀଣାମ୍
ଦେବତାଙ୍କ ପାପ, ପିତୃମାନେ ନାମ ନେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଦୁତି, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତି— ଏହାଠାରୁ ଔଷଧିମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମ, ଋକ୍, ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।
ଯଥା ଵାତଶ୍ଚ୍ଯାଵଯତି ଭୂମ୍ଯା ରେଣୁମନ୍ତରିକ୍ଷାଚ୍ଚାଭ୍ରମ୍ । ଏଵା ମତ୍ସର୍ଵଂ ଦୁର୍ଭୂତଂ ବ୍ରହ୍ମନୁତ୍ତମପାଯତି
ଯେପରି ବାତାସ ଭୂମିରୁ ଧୂଳି ଓ ଆକାଶରୁ ମେଘକୁ ଚାଲିଯାଇଥାଏ— ଏଭଳି, ହେ ବ୍ରହ୍ମଣ, ମୋ ସମସ୍ତ ଅଶୁଭକୁ ଦୂର କର।
ଅପ କ୍ରାମ ନାନଦତୀ ଵିନଦ୍ଧା ଗର୍ଦଭୀଵ । କର୍ତୄନ୍ ନକ୍ଷସ୍ଵେତୋ ନୁତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମଣା ଵୀର୍ଯାଵତା
କାନ୍ଦିବା ନୁହଁ, ବନ୍ଧା ଗଧିନୀ ପରି ଦୂରେ ଯାଅ; ତୁମ ସୃଷ୍ଟାଙ୍କୁ ଯାଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହୋ।
ଅଯଂ ପନ୍ଥାଃ କୃତ୍ଯେତି ତ୍ଵା ନଯାମୋଽଭିପ୍ରହିତାଂ ପ୍ରତି ତ୍ଵା ପ୍ର ହିଣ୍ମଃ । ତେନାଭି ଯାହି ଭଞ୍ଜତ୍ଯନସ୍ଵତୀଵ ଵାହିନୀ ଵିଶ୍ଵରୂପା କୁରୂତିନୀ
ଏହି ହେଉଛି ଦୁଷ୍ଟତାର ପଥ— ଏହିପଥରେ ଆମେ ତୁମକୁ ନେଉଛୁ; ପଠାଇ, ଆମେ ତୁମକୁ ଫେରାଉଛୁ। ଏହିପଥରେ ଯାଅ; ଅସନ୍ତାନ ଜନାର ଯାତ୍ରା ପରି ଭାଙ୍ଗିଯାଅ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ଚତୁର୍ତ୍ତା ସହିତ।
ପରାକ୍ତେ ଜ୍ଯୋତିରପଥଂ ତେ ଅର୍ଵାଗନ୍ଯତ୍ରାସ୍ମଦଯନା କୃଣୁଷ୍ଵ । ପରେଣେହି ନଵତିଂ ନାଵ୍ଯା ଅତି ଦୁର୍ଗାଃ ସ୍ରୋତ୍ଯା ମା କ୍ଷଣିଷ୍ଠାଃ ପରେହି
ଆଲୋକର ପଥରେ ଦୂରେ ଯାଅ; ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଅନ୍ୟଠାରେ ତୁମ ଘର କର। ନୌକାରେ ଚଢ଼ି, କଠିନ ସ୍ଥାନ ଅଟିକି, ଆଗକୁ ଯାଅ; ଏଠାରେ ବିଳମ୍ବ କରନି, ଆଗକୁ ଯାଅ।
ଵାତ ଇଵ ଵୃକ୍ଷାନ୍ ନି ମୃଣୀହି ପାଦଯ ମା ଗାମଶ୍ଵଂ ପୁରୁଷମୁଚ୍ଛିଷ ଏଷାମ୍ । କର୍ତୄନ୍ ନିଵୃତ୍ଯେତଃ କୃତ୍ଯେଽପ୍ରଜାସ୍ତ୍ଵାଯ ବୋଧଯ
ଯେପରି ବାତାସ ଗଛକୁ ଉଖଳି ଫିଙ୍କିଦିଏ, ସେପରି ସେମାନେକୁ ଭୂଇଁରେ ପତିଅ; ଏହିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା କିମ୍ବା ମଣିଷକୁ ଛୁଅନି। ଦୁଷ୍ଟତା, ତୁମ ସୃଷ୍ଟାଙ୍କୁ ଫେରିଯାଅ; ସେମାନେକୁ ସନ୍ତାନହୀନ କର।
ଯାଂ ତେ ବର୍ହିଷି ଯାଂ ଶ୍ମଶାନେ କ୍ଷେତ୍ରେ କୃତ୍ଯାଂ ଵଲଗଂ ଵା ନିଚଖ୍ନୁଃ । ଅଗ୍ନୌ ଵା ତ୍ଵା ଗାର୍ହପତ୍ଯେଽଭିଚେରୁଃ ପାକଂ ସନ୍ତଂ ଧୀରତରା ଅନାଗସମ୍
ତୁମ ପାଇଁ ବେଦିର ଦରବାରେ, ଶ୍ମଶାନରେ, କ୍ଷେତ୍ରରେ କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ମନ୍ତ୍ର ଗୋପନ କରାଯାଇଛି, କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ଫନ୍ଦା କିମ୍ବା ଫାନ୍ଦ ପତିଆଯାଇଛି, କିମ୍ବା ଘରର ଅଗ୍ନିକୁ ନିମନ୍ତେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ରନ୍ଧା ଭୋଗ ଦିଆଯାଇଛି—ସେ ସବୁ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଲୋକେ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତୁ।
ଉପାହୃତମନୁବୁଦ୍ଧଂ ନିଖାତଂ ଵୈରଂ ତ୍ସାର୍ଯନ୍ଵଵିଦାମ କର୍ତ୍ରମ୍ । ତଦେତୁ ଯତ ଆଭୃତଂ ତତ୍ରାଶ୍ଵ ଇଵ ଵି ଵର୍ତତାଂ ହନ୍ତୁ କୃତ୍ଯାକୃତଃ ପ୍ରଜାମ୍
ଯେ ଶତ୍ରୁତା ଏଠାକୁ ଆଣାଯାଇଛି, ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇ ମାଟି ତଳେ ଲୁଚାଯାଇଛି, ଆମେ ସେଥିକୁ ଚିହ୍ନିଛୁ ଓ ଧରିଛୁ। ଯାହା ଏଠାକୁ ଆଣାଯାଇଛି, ସେ ଯେଉଁଠାରୁ ଆସିଛି, ସେଠାକୁ ଘୋଡା ପରି ପଛକୁ ଫେରିଯାଉ। ମନ୍ତ୍ର କରିଥିବା ଲୋକ ଆମ ଲୋକଙ୍କୁ କ୍ଷତି ନଦିଅ।
ସ୍ଵାଯସା ଅସଯଃ ସନ୍ତି ନୋ ଗୃହେ ଵିଦ୍ମା ତେ କୃତ୍ଯେ ଯତିଧା ପରୂଂଷି । ଉତ୍ତିଷ୍ଠୈଵ ପରେହୀତୋଽଜ୍ଞାତେ କିମିହେଚ୍ଛସି
ଆମ ଘରେ ଲୋହାର କୁଅଡ଼ିଆ ଅଛି; ତୋର ମନ୍ତ୍ରର ଅନେକ ରୂପ ଆମେ ଜାଣୁ। ଏଠାରୁ ଉଠିଯା, ଅଜଣା ବ୍ୟକ୍ତି—ତୁ ଏଠାରେ କଣ ଚାହୁଁଛୁ?
{୨} ଗ୍ରୀଵାସ୍ତେ କୃତ୍ଯେ ପାଦୌ ଚାପି କର୍ତ୍ସ୍ଯାମି ନିର୍ଦ୍ରଵ । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅସ୍ମାନ୍ ରକ୍ଷତାଂ ଯୌ ପ୍ରଜାନାଂ ପ୍ରଜାଵତୀ
ମନ୍ତ୍ର, ତୋର ଗଳା ଓ ପାଦ କାଟିଦେବି, ଦୌଡ଼ି ପଳା। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସନ୍ତାନବତୀ।
ସୋମୋ ରାଜାଧିପା ମୃଡିତା ଚ ଭୂତସ୍ଯ ନଃ ପତଯୋ ମୃଡଯନ୍ତୁ
ସୋମ ରାଜା, ଭୂତମାନଙ୍କର ନାୟକ ଓ ମୃଡିତା, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ।
ଭଵାଶର୍ଵାଵସ୍ଯତାଂ ପାପକୃତେ କୃତ୍ଯାକୃତେ । ଦୁଷ୍କୃତେ ଵିଦ୍ଯୁତଂ ଦେଵହେତିମ୍
ଭବ ଓ ଶର୍ବ, ଦୁଷ୍ଟ କାମ କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ର କରିଥିବା ପାଇଁ ଆମ ଉପରେ ଦୟା କର; ଦୁଷ୍କର୍ମ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ବିଜୁଳି ପରି ହେଉ।
ଯଦ୍ଯେଯଥ ଦ୍ଵିପଦୀ ଚତୁଷ୍ପଦୀ କୃତ୍ଯାକୃତା ସଂଭୃତା ଵିଶ୍ଵରୂପା । ସେତୋଽଷ୍ଟାପଦୀ ଭୂତ୍ଵା ପୁନଃ ପରେହି ଦୁଛୁନେ
ମନ୍ତ୍ର ଦୁଇଟି ପାଉଁ, ଚାରିଟି ପାଉଁ, ବହୁ ରୂପରେ, କିମ୍ବା ଅଠଟି ପାଉଁ ଥିଲେ—ସେ ସମସ୍ତେ ସୀମା ହୋଇ, ପୁଣି ଦୂର ସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଯାଉ।
ଅଭ୍ଯକ୍ତାକ୍ତା ସ୍ଵରଂକୃତା ସର୍ଵଂ ଭରନ୍ତୀ ଦୁରିତଂ ପରେହି । ଜାନୀହି କୃତ୍ଯେ କର୍ତାରଂ ଦୁହିତେଵ ପିତରଂ ସ୍ଵମ୍
ଲେପାଯାଇଥିବା, ଚିହ୍ନ ଦିଆଯାଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଅପଶକୁ ଉଠାଇ ନେଉଥିବା—ପଳାଯା! ମନ୍ତ୍ର, ତୋର କର୍ତ୍ତାକୁ ଚିହ୍ନି, ଯେପରି ଝିଅ ନିଜ ବାପାକୁ ଚିହ୍ନେ।
ପରେହି କୃତ୍ଯେ ମା ତିଷ୍ଠୋ ଵିଦ୍ଧସ୍ଯେଵ ପଦଂ ନଯ । ମୃଗଃ ସ ମୃଗଯୁସ୍ତ୍ଵଂ ନ ତ୍ଵା ନିକର୍ତୁମର୍ହତି
ମନ୍ତ୍ର, ପଳାଯା, ଏଠାରେ ରୁହିନାହିଁ; ଆଘାତ ପାଇଥିବା ଚିହ୍ନ ଅନୁସରି ଯା। ତୁ ହେଉଛୁ ଶିକାର, ଶିକାରୀ ତୋ ପଛରେ ଅଛି; ସେ ତୋକୁ କାଟିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଉତ ହନ୍ତି ପୂର୍ଵାସିନଂ ପ୍ରତ୍ଯାଦାଯାପର ଇଷ୍ଵା । ଉତ ପୂର୍ଵସ୍ଯ ନିଘ୍ନତୋ ନି ହନ୍ତ୍ଯପରଃ ପ୍ରତି
ଏକ ଲୋକ ପୂର୍ବ ଥିବାକୁ ଆଘାତ କରେ, ଦିଆଯାଇଥିବା ଜିନିଷ ଫେରାଇ ନେଇ; ଆଉ ଜଣେ, ପୂର୍ବ ଆଘାତ କରୁଥିବାକୁ ଆଘାତ କରି, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲୋକ ତାକୁ ଆଘାତ କରେ।
ଏତଦ୍ଧି ଶୃଣୁ ମେ ଵଚୋଽଥେହି ଯତ ଏଯଥ । ଯସ୍ତ୍ଵା ଚକାର ତଂ ପ୍ରତି
ମୋ କଥା ଶୁଣ, ଯେଉଁଠି ଅଛୁ, ସେଠାରୁ ଏଠାକୁ ଆ। ଯିଏ ତୋକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି, ସେଠାକୁ ତୁ ଫେରିଯା।
ଅନାଗୋହତ୍ଯା ଵୈ ଭୀମା କୃତ୍ଯେ ମା ନୋ ଗାମଶ୍ଵଂ ପୁରୁଷଂ ଵଧୀଃ । ଯତ୍ରଯତ୍ରାସି ନିହିତା ତତସ୍ତ୍ଵୋତ୍ଥାପଯାମସି ପର୍ଣାଲ୍ଲଘୀଯସୀ ଭଵ
ନିର୍ଦ୍ଦୋଷଙ୍କୁ ମାରିବା ଭୟଙ୍କର, ମନ୍ତ୍ର—ଆମ ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା କିମ୍ବା ଲୋକକୁ ମାରିନା। ତୁ କେଉଁଠି ଲୁଚିଛୁ, ସେଠାରୁ ତୋକୁ ଉଠାଉଛୁ; ପତ୍ରଠାରୁ ହଳକା ହେଉ।