ଋଚୋ ଅକ୍ଷରେ ପରମେ ଵ୍ଯୋମନ୍ ଯସ୍ମିନ୍ ଦେଵା ଅଧି ଵିଶ୍ଵେ ନିଷେଦୁଃ । ଯସ୍ତନ୍ ନ ଵେଦ କିମୃଚା କରିଷ୍ଯତି ଯ ଇତ୍ତଦ୍ଵିଦୁସ୍ତେ ଅମୀ ସମାସତେ
ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଅବିନାଶୀ, ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ବସିଛି, ସେଠି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆସି ବସିଛନ୍ତି। ଯିଏ ଏହିକଥା ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ସେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କଣ କରିପାରିବେ? ଯେଉଁମାନେ ଏହିକଥା ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଋଚଃ ପଦଂ ମାତ୍ରଯା କଲ୍ପଯନ୍ତୋଽର୍ଧର୍ଚେନ ଚକୢପୁର୍ଵିଶ୍ଵମେଜତ୍। ତ୍ରିପାଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ପୁରୁରୂପଂ ଵି ତଷ୍ଠେ ତେନ ଜୀଵନ୍ତି ପ୍ରଦିଶଶ୍ଚତସ୍ରଃ
ମନ୍ତ୍ରର ମାପ ଗଠନ କରି, ସେମାନେ ଅର୍ଧ ମନ୍ତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ, ସମସ୍ତ ଚଳିତ। ତିନି ପଦ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମା, ବହୁ ଆକୃତିରେ ଗଢ଼ାଗଲା; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଚାରି ଦିଗ ବଞ୍ଚି ରହିଛି।
ସୂଯଵସାଦ୍ଭଗଵତୀ ହି ଭୂଯା ଅଧା ଵଯଂ ଭଗଵନ୍ତଃ ସ୍ଯାମ । ଅଦ୍ଧି ତୃଣମଘ୍ନ୍ଯେ ଵିଶ୍ଵଦାନୀଂ ପିବ ଶୁଦ୍ଧମୁଦକମାଚରନ୍ତୀ
ଭଲ ଦେଉଥିବା ଭାଗ୍ୟବତୀ ଅଧିକ ଧନ୍ୟ ହେଉ। ତେବେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ହେବୁ। ହେ ଗାଈ, ସମସ୍ତକୁ ଦେଇଥିବା, ତୁମେ ଘାସ ଖାଅ, ପରିଚ୍ଛନ୍ନ ଜଳ ପିଉ, ଚଳମାନ ଥିବା।
{୨୭} ଗୌରିନ୍ ମିମାଯ ସଲିଲାନି ତକ୍ଷତୀ ଏକପଦୀ ଦ୍ଵିପଦୀ ସା ଚତୁଷ୍ପଦୀ । ଅଷ୍ଟାପଦୀ ନଵପଦୀ ବଭୂଵୁଷୀ ସହସ୍ରାକ୍ଷରା ଭୁଵନସ୍ଯ ପଙ୍କ୍ତିସ୍ତସ୍ଯାଃ ସମୁଦ୍ରା ଅଧି ଵି କ୍ଷରନ୍ତି
ଗାଈ ଜଳକୁ ମାପି, ଏହାକୁ ଗଢ଼ିଥିଲେ; ସେ ଏକ ପଦ, ଦୁଇ ପଦ, ଚାରି ପଦ ହେଲେ। ସେ ଆଠ ପଦ, ନଅ ପଦ ହେଲେ; ହଜାର ଅକ୍ଷର ଥିବା ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ଜଗତର ଛନ୍ଦ; ତାଙ୍କର ଧାରା ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ବହେ।
କୃଷ୍ଣଂ ନିଯାନଂ ହରଯଃ ସୁପର୍ଣା ଅପୋ ଵସାନା ଦିଵମୁତ୍ପତନ୍ତି । ତମାଵଵୃତ୍ରନ୍ତ୍ସଦନାଦୃତସ୍ଯାଦିଦ୍ଘୃତେନ ପୃଥିଵୀଂ ଵ୍ଯୂଦୁଃ
କଳା ଚଳିଥିବାମାନେ, ପିତାମ୍ବର ପକ୍ଷୀମାନେ, ଜଳ ପିନ୍ଧି, ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ିଯାନ୍ତି। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆବୃତ କଲେ, ସତ୍ୟର ଆସନରୁ; ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ।
ଅପାଦେତି ପ୍ରଥମା ପଦ୍ଵତୀନାଂ କସ୍ତଦ୍ଵାଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଚିକେତ । ଗର୍ଭୋ ଭାରଂ ଭରତ୍ଯା ଚିଦସ୍ଯା ଋତଂ ପିପର୍ତି ଅନୃତଂ ନି ପାତି
ସେ ପଦ ଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମେ ପଦ ଚାଲିଥିବା। ଏହିକଥା କିଏ ଜାଣନ୍ତି, ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ? ଗର୍ଭ ତାଙ୍କର ଭାର ବହେ, ସେ ସତ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରେ, ଅସତ୍ୟକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ।
ଵିରାଡ୍ଵାଗ୍ଵିରାଟ୍ପୃଥିଵୀ ଵିରାଡନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଵିରାଟ୍ପ୍ରଜାପତିଃ । ଵିରାଣ୍ମୃତ୍ଯୁଃ ସାଧ୍ଯାନାମଧିରାଜୋ ବଭୂଵ ତସ୍ଯ ଭୂତଂ ଭଵ୍ଯଂ ଵଶେ ସ ମେ ଭୂତଂ ଭଵ୍ଯଂ ଵଶେ କୃଣୋତୁ
ବିରାଟ୍ ହେଉଛି ବାଣୀ, ବିରାଟ୍ ହେଉଛି ପୃଥିବୀ, ବିରାଟ୍ ହେଉଛି ଆକାଶ, ବିରାଟ୍ ହେଉଛି ପ୍ରଜାପତି। ବିରାଟ୍ ହେଉଛି ମୃତ୍ୟୁ, ସେ ସାଧ୍ୟମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ହେଲେ; ତାଙ୍କର ଗତ ଓ ଆଗାମୀ ସବୁ ତାଙ୍କର ଅଧୀନରେ। ମୋର ଗତ ଓ ଆଗାମୀ ସବୁ ମୋ ଅଧୀନରେ ହେଉ।
ଶକମଯଂ ଧୂମମାରାଦପଶ୍ଯଂ ଵିଷୂଵତା ପର ଏନାଵରେଣ । ଉକ୍ଷାଣଂ ପୃଶ୍ନିମପଚନ୍ତ ଵୀରାସ୍ତାନି ଧର୍ମାଣି ପ୍ରଥମାନ୍ଯାସନ୍
ମୁଁ ଦୂରରୁ ଧୂଆଁ ଉଠୁଥିବା ଦେଖିଲି, ସୀମା ଚାଲି ଅତିକ୍ରମ କରି। ବୀରମାନେ ଚିହ୍ନିତ ଗାଈକୁ ଦୋହନ କଲେ; ସେଗୁଡ଼ିକ ଥିଲେ ପ୍ରଥମ ନୀତି।
ତ୍ରଯଃ କେଶିନ ଋତୁଥା ଵି ଚକ୍ଷତେ ସଂଵତ୍ସରେ ଵପତ ଏକ ଏଷାମ୍ । ଵିଶ୍ଵମନ୍ଯୋ ଅଭିଚଷ୍ଟେ ଶଚୀଭିର୍ଧ୍ରାଜିରେକସ୍ଯ ଦଦୃଶେ ନ ରୂପମ୍
ତିନି ଲମ୍ବା କେଶ ଥିବାମାନେ, ଋତୁ ଅନୁଯାୟୀ ଦେଖାଯାନ୍ତି; ବର୍ଷରେ ଗୋଟିଏଙ୍କୁ କେଶ କାଟାଯାଏ। ଅନ୍ୟଜଣ ସମସ୍ତକୁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଦେଖନ୍ତି; ରଥଚାଳକଙ୍କ ଆକୃତି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।
ଚତ୍ଵାରି ଵାକ୍ପରିମିତା ପଦାନି ତାନି ଵିଦୁର୍ବ୍ରାହ୍ମଣା ଯେ ମନୀଷିଣଃ । ଗୁହା ତ୍ରୀଣି ନିହିତା ନେଙ୍ଗଯନ୍ତି ତୁରୀଯଂ ଵାଚୋ ମନୁଷ୍ଯା ଵଦନ୍ତି
ବାଣୀ ଚାରି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ; ଏହିକଥା ଜାଣନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଜ୍ଞାନୀ। ତିନି ଭାଗ ଗୁପ୍ତ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଚଳେନି; ଚତୁର୍ଥ ଭାଗକୁ ମାନବମାନେ କହନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମିତ୍ରଂ ଵରୁଣମଗ୍ନିମାହୁରଥୋ ଦିଵ୍ଯଃ ସ ସୁପର୍ଣୋ ଗରୁତ୍ମାନ୍ । ଏକଂ ସଦ୍ଵିପ୍ରା ବହୁଧା ଵଦନ୍ତ୍ଯଗ୍ନିଂ ଯମଂ ମାତରିଶ୍ଵାନମାହୁଃ
ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଗ୍ନି ବୋଲି କହନ୍ତି; ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଦିବ୍ୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପକ୍ଷୀ ଗରୁଡ଼ ମଧ୍ୟ। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏକକୁ ବହୁ ରୂପରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି: କେହି ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି, କେହି ଯମ, କେହି ମାତରିଶ୍ୱାନ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଯାଂ କଲ୍ପଯନ୍ତି ଵହତୌ ଵଧୂମିଵ ଵିଶ୍ଵରୂପାଂ ହସ୍ତକୃତାଂ ଚିକିତ୍ସଵଃ । ସାରାଦେତ୍ଵପ ନୁଦାମ ଏନାମ୍
ଯେଉଁ ଔଷଧି ଚିକିତ୍ସକମାନେ ବିବାହର ବଧୂ ପରି ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ, ହାତରେ ତିଆରି କରନ୍ତି— ଆମେ ତାହାର ସାର ଭାଗରୁ ଏହି ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦୂର କରୁଛୁ।
ଶୀର୍ଷଣ୍ଵତୀ ନସ୍ଵତୀ କର୍ଣିଣୀ କୃତ୍ଯାକୃତା ସଂଭୃତା ଵିଶ୍ଵରୂପା । ସାରାଦେତ୍ଵପ ନୁଦାମ ଏନାମ୍
ଯାହାର ମୁଣ୍ଡ, ନାକ, କାନ ଅଛି, ଯାହା କୌଶଳରେ ତିଆରି, ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଏକଠି କରାଯାଇଛି— ଆମେ ତାହାର ସାର ଭାଗରୁ ଏହି ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦୂର କରୁଛୁ।
ଶୂଦ୍ରକୃତା ରାଜକୃତା ସ୍ତ୍ରୀକୃତା ବ୍ରହ୍ମଭିଃ କୃତା । ଜାଯା ପତ୍ଯା ନୁତ୍ତେଵ କର୍ତାରଂ ବନ୍ଧ୍ଵୃଚ୍ଛତୁ
ଯାହା ଶୂଦ୍ର, ରାଜା, ଜନାନୀ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ସେଇ ମନ୍ତ୍ର ତାହାର ସୃଷ୍ଟାଙ୍କୁ ଫେରିଯାଉ, ଯେପରି ଜନା ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଫେରେ, ତେଣୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ତାହାର ନିଜ ଲୋକଙ୍କୁ ଖୋଜିଯାଉ।
ଅନଯାହମୋଷଧ୍ଯା ସର୍ଵାଃ କୃତ୍ଯା ଅଦୂଦୁଷମ୍ । ଯାଂ କ୍ଷେତ୍ରେ ଚକ୍ରୁର୍ଯାଂ ଗୋଷୁ ଯାଂ ଵା ତେ ପୁରୁଷେଷୁ
ଏହି ଔଷଧି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଲୋକଙ୍କୁ ଲାଗିଥିବା ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦୂର କରୁଛି— କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିମ୍ବା ତୁମ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା କରାଯାଇଥିଲା।
ଅଘମସ୍ତ୍ଵଘକୃତେ ଶପଥଃ ଶପଥୀଯତେ । ପ୍ରତ୍ଯକ୍ପ୍ରତିପ୍ରହିଣ୍ମୋ ଯଥା କୃତ୍ଯାକୃତଂ ହନତ୍
ଯିଏ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଛି, ତାଙ୍କ ଉପରେ ଅପଶପଥ ପଡ଼ୁ; ଯିଏ ମିଥ୍ୟା ଶପଥ କରିଛି, ତାଙ୍କୁ ଶପଥ ଫେରିଯାଉ। ଆମେ ଏହାକୁ ତାହାର ସୃଷ୍ଟାଙ୍କୁ ଫେରାଉଛୁ, ଯେପରି ମନ୍ତ୍ର ତାହାର ସୃଷ୍ଟାକୁ ହାନି କରୁ।
ପ୍ରତୀଚୀନ ଆଙ୍ଗିରସୋଽଧ୍ଯକ୍ଷୋ ନଃ ପୁରୋହିତଃ । ପ୍ରତୀଚୀଃ କୃତ୍ଯା ଆକୃତ୍ଯାମୂନ୍ କୃତ୍ଯାକୃତୋ ଜହି
ଆମ ସାମ୍ନାରେ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଓ ପୁରୋହିତ ହେଉନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଆମ ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟତା ଓ ତାହାର ସୃଷ୍ଟାମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତୁ।
ଯସ୍ତ୍ଵୋଵାଚ ପରେହୀତି ପ୍ରତିକୂଲମୁଦାଯ୍ଯମ୍ । ତଂ କୃତ୍ଯେଽଭିନିଵର୍ତସ୍ଵ ମାସ୍ମାନ୍ ଇଛୋ ଅନାଗସଃ
ଯିଏ ତୁମକୁ ଦୂରେ ଯିବାକୁ କହିଥିଲେ, ଦ୍ୱେଷଭାବରେ— ଏହି ଦୁଷ୍ଟତା, ତୁମେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଫେରିଯାଉ; ଆମ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଉପରେ ଆଶା କରନି।
ଯସ୍ତେ ପରୂଂଷି ସଂଦଧୌ ରଥସ୍ଯେଵ ର୍ଭୁର୍ଧିଯା । ତଂ ଗଚ୍ଛ ତତ୍ର ତେଽଯନମଜ୍ଞାତସ୍ତେଽଯଂ ଜନଃ
ଯିଏ ଚତୁର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ଚକା ତିଆରି କରୁଥିବା କାରିଗର ପରି ତୁମ ପାଇଁ ଫାନ୍ଦ ପତିଛି, ସେଠାକୁ ଯାଅ; ସେଠି ତୁମର ଘର, ଏହି ଅଜଣା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନୁହେଁ।
ଯେ ତ୍ଵା କୃତ୍ଵାଲେଭିରେ ଵିଦ୍ଵଲା ଅଭିଚାରିଣଃ । ଶଂଭ୍ଵିଦଂ କୃତ୍ଯାଦୂଷଣଂ ପ୍ରତିଵର୍ତ୍ମ ପୁନଃସରଂ ତେନ ତ୍ଵା ସ୍ନପଯାମସି
ଯେମାନେ ତୁମକୁ ତିଆରି କରି, ମନ୍ତ୍ର ଓ ମାୟା ଜାଣି, ବ୍ୟବହାର କରିଛନ୍ତି— ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଷ୍ଟତା ଫେରିଯାଏ, ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ନାନ କରାଉଛୁ।
ଯଦ୍ଦୁର୍ଭଗାଂ ପ୍ରସ୍ନପିତାଂ ମୃତଵତ୍ସାମୁପେଯିମ । ଅପୈତୁ ସର୍ଵଂ ମତ୍ପାପଂ ଦ୍ରଵିଣଂ ମୋପ ତିଷ୍ଠତୁ
ଯଦି ମୁଁ ଅସୁଭାଗ୍ୟବାନ୍, ସ୍ନାନ କରିଥିବା କିମ୍ବା ଶିଶୁ ହରାଇଥିବା ଜଣେ ନାରୀଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ଆସିଛି— ମୋ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହେଉ, ଧନ ସଦା ମୋ ପାଖରେ ରହୁ।
{୧} ଯତ୍ତେ ପିତୃଭ୍ଯୋ ଦଦତୋ ଯଜ୍ଞେ ଵା ନାମ ଜଗୃହୁଃ । ସଂଦେଶ୍ଯାତ୍ସର୍ଵସ୍ମାତ୍ପାପାଦିମା ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ ତ୍ଵୌଷଧୀଃ
ଯେଉଁ ନାମ ତୁମରୁ ନେଇ, ପିତୃମାନେ କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞରେ ଦେଇଥିଲେ— ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଦୁତି ଠାରୁ ଔଷଧିମାନେ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।
ଦେଵୈନସାତ୍ପିତ୍ର୍ଯାନ୍ ନାମଗ୍ରାହାତ୍ସଂଦେଶ୍ଯାଦଭିନିଷ୍କୃତାତ୍। ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ ତ୍ଵା ଵୀରୁଧୋ ଵୀର୍ଯେଣ ବ୍ରହ୍ମଣା ଋଗ୍ଭିଃ ପଯସା ଋଷୀଣାମ୍
ଦେବତାଙ୍କ ପାପ, ପିତୃମାନେ ନାମ ନେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଦୁତି, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତି— ଏହାଠାରୁ ଔଷଧିମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମ, ଋକ୍, ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।
ଯଥା ଵାତଶ୍ଚ୍ଯାଵଯତି ଭୂମ୍ଯା ରେଣୁମନ୍ତରିକ୍ଷାଚ୍ଚାଭ୍ରମ୍ । ଏଵା ମତ୍ସର୍ଵଂ ଦୁର୍ଭୂତଂ ବ୍ରହ୍ମନୁତ୍ତମପାଯତି
ଯେପରି ବାତାସ ଭୂମିରୁ ଧୂଳି ଓ ଆକାଶରୁ ମେଘକୁ ଚାଲିଯାଇଥାଏ— ଏଭଳି, ହେ ବ୍ରହ୍ମଣ, ମୋ ସମସ୍ତ ଅଶୁଭକୁ ଦୂର କର।
ଅପ କ୍ରାମ ନାନଦତୀ ଵିନଦ୍ଧା ଗର୍ଦଭୀଵ । କର୍ତୄନ୍ ନକ୍ଷସ୍ଵେତୋ ନୁତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମଣା ଵୀର୍ଯାଵତା
କାନ୍ଦିବା ନୁହଁ, ବନ୍ଧା ଗଧିନୀ ପରି ଦୂରେ ଯାଅ; ତୁମ ସୃଷ୍ଟାଙ୍କୁ ଯାଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହୋ।
ଅଯଂ ପନ୍ଥାଃ କୃତ୍ଯେତି ତ୍ଵା ନଯାମୋଽଭିପ୍ରହିତାଂ ପ୍ରତି ତ୍ଵା ପ୍ର ହିଣ୍ମଃ । ତେନାଭି ଯାହି ଭଞ୍ଜତ୍ଯନସ୍ଵତୀଵ ଵାହିନୀ ଵିଶ୍ଵରୂପା କୁରୂତିନୀ
ଏହି ହେଉଛି ଦୁଷ୍ଟତାର ପଥ— ଏହିପଥରେ ଆମେ ତୁମକୁ ନେଉଛୁ; ପଠାଇ, ଆମେ ତୁମକୁ ଫେରାଉଛୁ। ଏହିପଥରେ ଯାଅ; ଅସନ୍ତାନ ଜନାର ଯାତ୍ରା ପରି ଭାଙ୍ଗିଯାଅ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ଚତୁର୍ତ୍ତା ସହିତ।
ପରାକ୍ତେ ଜ୍ଯୋତିରପଥଂ ତେ ଅର୍ଵାଗନ୍ଯତ୍ରାସ୍ମଦଯନା କୃଣୁଷ୍ଵ । ପରେଣେହି ନଵତିଂ ନାଵ୍ଯା ଅତି ଦୁର୍ଗାଃ ସ୍ରୋତ୍ଯା ମା କ୍ଷଣିଷ୍ଠାଃ ପରେହି
ଆଲୋକର ପଥରେ ଦୂରେ ଯାଅ; ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଅନ୍ୟଠାରେ ତୁମ ଘର କର। ନୌକାରେ ଚଢ଼ି, କଠିନ ସ୍ଥାନ ଅଟିକି, ଆଗକୁ ଯାଅ; ଏଠାରେ ବିଳମ୍ବ କରନି, ଆଗକୁ ଯାଅ।
ଵାତ ଇଵ ଵୃକ୍ଷାନ୍ ନି ମୃଣୀହି ପାଦଯ ମା ଗାମଶ୍ଵଂ ପୁରୁଷମୁଚ୍ଛିଷ ଏଷାମ୍ । କର୍ତୄନ୍ ନିଵୃତ୍ଯେତଃ କୃତ୍ଯେଽପ୍ରଜାସ୍ତ୍ଵାଯ ବୋଧଯ
ଯେପରି ବାତାସ ଗଛକୁ ଉଖଳି ଫିଙ୍କିଦିଏ, ସେପରି ସେମାନେକୁ ଭୂଇଁରେ ପତିଅ; ଏହିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା କିମ୍ବା ମଣିଷକୁ ଛୁଅନି। ଦୁଷ୍ଟତା, ତୁମ ସୃଷ୍ଟାଙ୍କୁ ଫେରିଯାଅ; ସେମାନେକୁ ସନ୍ତାନହୀନ କର।
ଯାଂ ତେ ବର୍ହିଷି ଯାଂ ଶ୍ମଶାନେ କ୍ଷେତ୍ରେ କୃତ୍ଯାଂ ଵଲଗଂ ଵା ନିଚଖ୍ନୁଃ । ଅଗ୍ନୌ ଵା ତ୍ଵା ଗାର୍ହପତ୍ଯେଽଭିଚେରୁଃ ପାକଂ ସନ୍ତଂ ଧୀରତରା ଅନାଗସମ୍
ତୁମ ପାଇଁ ବେଦିର ଦରବାରେ, ଶ୍ମଶାନରେ, କ୍ଷେତ୍ରରେ କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ମନ୍ତ୍ର ଗୋପନ କରାଯାଇଛି, କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ଫନ୍ଦା କିମ୍ବା ଫାନ୍ଦ ପତିଆଯାଇଛି, କିମ୍ବା ଘରର ଅଗ୍ନିକୁ ନିମନ୍ତେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ରନ୍ଧା ଭୋଗ ଦିଆଯାଇଛି—ସେ ସବୁ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଲୋକେ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତୁ।
ଉପାହୃତମନୁବୁଦ୍ଧଂ ନିଖାତଂ ଵୈରଂ ତ୍ସାର୍ଯନ୍ଵଵିଦାମ କର୍ତ୍ରମ୍ । ତଦେତୁ ଯତ ଆଭୃତଂ ତତ୍ରାଶ୍ଵ ଇଵ ଵି ଵର୍ତତାଂ ହନ୍ତୁ କୃତ୍ଯାକୃତଃ ପ୍ରଜାମ୍
ଯେ ଶତ୍ରୁତା ଏଠାକୁ ଆଣାଯାଇଛି, ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇ ମାଟି ତଳେ ଲୁଚାଯାଇଛି, ଆମେ ସେଥିକୁ ଚିହ୍ନିଛୁ ଓ ଧରିଛୁ। ଯାହା ଏଠାକୁ ଆଣାଯାଇଛି, ସେ ଯେଉଁଠାରୁ ଆସିଛି, ସେଠାକୁ ଘୋଡା ପରି ପଛକୁ ଫେରିଯାଉ। ମନ୍ତ୍ର କରିଥିବା ଲୋକ ଆମ ଲୋକଙ୍କୁ କ୍ଷତି ନଦିଅ।