ଜ୍ଯୋତିଷ୍ମତୋ ଲୋକାନ୍ ଜଯତି ଯ ଏଵଂ ଵେଦ
ଯେଉଁଠି ଏହିପରି ଜାଣେ, ସେ ଆଲୋକମୟ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜିତିନେଇ।
ଯଜମାନବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଵା ଏତଦତିଥିପତିଃ କୁରୁତେ ଯଦାହାର୍ଯାଣି ପ୍ରେକ୍ଷତ ଇଦଂ ଭୂଯା୩ ଇଦା୩ ଇତି
ଯେତେବେଳେ ଅତିଥିପତି ଭୋଜନକୁ ଦେଖି, 'ଏହା ଅଧିକ ହେଉ, ଏହା ଅଧିକ ହେଉ' ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଯଜମାନ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିଜ ପରି କରନ୍ତି।
ଯଦାହ ଭୂଯ ଉଦ୍ଧରେତି ପ୍ରାଣମେଵ ତେନ ଵର୍ଷୀଯାଂସଂ କୁରୁତେ
ଯେତେବେଳେ ସେ 'ଅଧିକ ଆଣ' ବୋଲନ୍ତି, ଏହା ଦ୍ୱାରା ସେ ପ୍ରାଣକୁ ବଡ଼ କରନ୍ତି।
ଉପ ହରତି ହଵୀଂଷ୍ଯା ସାଦଯତି
ସେ ହବିଷ୍ୟ ଆଣନ୍ତି, ସେ ତାହାକୁ ବସାନ୍ତି।
ତେଷାମାସନ୍ନାନାମତିଥିରାତ୍ମନ୍ ଜୁହୋତି
ଯେଉଁମାନେ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତିଥି ନିଜକୁ ଉପହାର କରନ୍ତି।
ସ୍ରୁଚା ହସ୍ତେନ ପ୍ରାଣେ ଯୂପେ ସ୍ରୁକ୍କାରେଣ ଵଷଟ୍କାରେଣ
ହାତରେ ଚମଚ ଧରି, ଶ୍ୱାସରେ, ବଳିଦାନ ଶିଳାରେ, ଅନ୍ୟ ଚମଚରେ ଓ 'ବଷଟ୍' ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଉପହାର ଦିଆଯାଏ।
ଏତେ ଵୈ ପ୍ରିଯାଶ୍ଚାପ୍ରିଯାଶ୍ଚ ର୍ତ୍ଵିଜଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଲୋକଂ ଗମଯନ୍ତି ଯଦତିଥଯଃ
ଏହି ଅତିଥିମାନେ, ସେମାନେ ପ୍ରିୟ ହେଉନ୍ତୁ କି ଅପ୍ରିୟ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।
ସ ଯ ଏଵଂ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ନ ଦ୍ଵିଷନ୍ନ୍ ଅଶ୍ନୀଯାନ୍ ନ ଦ୍ଵିଷତୋଽନ୍ନମଶ୍ନୀଯାନ୍ ନ ମୀମାଂସିତସ୍ଯ ନ ମୀମାଂସମାନସ୍ଯ
ଯିଏ ଏହିପରି ଜାଣେ, ସେ ଦ୍ୱେଷରେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଦ୍ୱେଷ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯିଏ ପରୀକ୍ଷିତ ନୁହେଁ କିମ୍ବା ପରୀକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସର୍ଵୋ ଵା ଏଷ ଜଗ୍ଧପାପ୍ମା ଯସ୍ଯାନ୍ନମଶ୍ନନ୍ତି
ଯାହାର ଅନ୍ନ ଅନ୍ୟମାନେ ଖାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଖାଇବାର ପାପ ସେଉଁଠି ଯାଏ।
ସର୍ଵୋ ଵା ଏସୋଽଜଗ୍ଧପାପ୍ମା ଯସ୍ଯାନ୍ନଂ ନାଶ୍ନନ୍ତି
ଯାହାର ଅନ୍ନ ଅନ୍ୟମାନେ ଖାନ୍ତି ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ଖାଇବାର ପାପ ସେଠାରୁ ଦୂରେ ରହେ।
ସର୍ଵଦା ଵା ଏଷ ଯୁକ୍ତଗ୍ରାଵାର୍ଦ୍ରପଵିତ୍ରୋ ଵିତତାଧ୍ଵର ଆହୃତଯଜ୍ଞକ୍ରତୁର୍ଯ ଉପହରତି
ସବୁବେଳେ, ଯିଏ ଠିକ୍ ଭାବେ ପିଷା ପାଥର, ଭିଜା ଛାନି, ଓ ବିସ୍ତୃତ ଯଜ୍ଞ ସହିତ ଉପହାର ଦିଏ, ସେ ଯଜ୍ଞକୁ ଆଗେଇ ନେଇଯାଏ।
ପ୍ରାଜାପତ୍ଯୋ ଵା ଏତସ୍ଯ ଯଜ୍ଞୋ ଵିତତୋ ଯ ଉପହରତି
ଯିଏ ଉପହାର ଦିଏ, ସେଠି ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ବିସ୍ତୃତ ହୁଏ।
ପ୍ରଜାପତେର୍ଵା ଏଷ ଵିକ୍ରମାନ୍ ଅନୁଵିକ୍ରମତେ ଯ ଉପହରତି
ଯିଏ ଉପହାର ଦିଏ, ସେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପଦଚିହ୍ନକୁ ଅନୁସରଣ କରେ।
ଯୋଽତିଥୀନାଂ ସ ଆହଵନୀଯୋ ଯୋ ଵେଶ୍ମନି ସ ଗାର୍ହପତ୍ଯୋ ଯସ୍ମିନ୍ ପଚନ୍ତି ସ ଦକ୍ଷିଣାଗ୍ନିଃ
ଯିଏ ଅତିଥିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଆହବନୀୟ ଅଗ୍ନି; ଯିଏ ଘରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଗାର୍ହପତ୍ୟ ଅଗ୍ନି; ଯାହାରେ ରନ୍ଧାଯାଏ, ସେ ଦକ୍ଷିଣାଗ୍ନି।
ଇଷ୍ଟଂ ଚ ଵା ଏଷ ପୂର୍ତଂ ଚ ଗୃହାଣାମଶ୍ନାତି ଯଃ ପୂର୍ଵୋଽତିଥେରଶ୍ନାତି
ଯିଏ ଅତିଥି ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଖାଏ, ସେ ନିଜେ କରାଯାଇଥିବା ଓ ପୂରଣ ହୋଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଦୁଇଟି ଉପଲବ୍ଧ କରେ।
ପଯଶ୍ଚ ଵା ଏଷ ରସଂ ଚ ଗୃହାଣାମଶ୍ନାତି ଯଃ ପୂର୍ଵୋଽତିଥେରଶ୍ନାତି
ଯିଏ ଅତିଥି ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଖାଏ, ସେ ଦୁଧ ଓ ରସ ଦୁଇଟି ଉପଲବ୍ଧ କରେ।
ଊର୍ଜାଂ ଚ ଵା ଏଷ ସ୍ଫାତିଂ ଚ ଗୃହାଣାମଶ୍ନାତି ଯଃ ପୂର୍ଵୋଽତିଥେରଶ୍ନାତି
ଯିଏ ଅତିଥି ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଖାଏ, ସେ ଶକ୍ତି ଓ ବୃଦ୍ଧି ଦୁଇଟି ଉପଲବ୍ଧ କରେ।
ପ୍ରଜାଂ ଵା ଏଷ ପଶୂଂଶ୍ଚ ଗୃହାଣାମଶ୍ନାତି ଯଃ ପୂର୍ଵୋଽତିଥେରଶ୍ନାତି
ଯିଏ ଅତିଥି ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଖାଏ, ସେ ସନ୍ତାନ ଓ ପଶୁ ଦୁଇଟି ଉପଲବ୍ଧ କରେ।
କୀର୍ତିଂ ଵା ଏଷ ଯଶଶ୍ଚ ଗୃହାଣାମଶ୍ନାତି ଯଃ ପୂର୍ଵୋଽତିଥେରଶ୍ନାତି
ଯିଏ ଅତିଥି ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଖାଏ, ସେ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଯଶ ଦୁଇଟି ଉପଲବ୍ଧ କରେ।
ଶ୍ରିଯଂ ଵା ଏଷ ସଂଵିଦଂ ଚ ଗୃହାଣାମଶ୍ନାତି ଯଃ ପୂର୍ଵୋଽତିଥେରଶ୍ନାତି
ଯିଏ ଅତିଥି ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଖାଏ, ସେ ଶ୍ରୀ ଓ ବୁଝିବାର ଶକ୍ତି ଦୁଇଟି ଉପଲବ୍ଧ କରେ।
ଏଷ ଵା ଅତିଥିର୍ଯଚ୍ଛ୍ରୋତ୍ରିଯସ୍ତସ୍ମାତ୍ପୂର୍ଵୋ ନାଶ୍ନୀଯାତ୍
ଏହି ଅତିଥି, ଯେତେବେଳେ ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ଆଗରେ କେବେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଶିତାଵତ୍ଯତିଥାଵଶ୍ନୀଯାଦ୍ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସାତ୍ମତ୍ଵାଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯାଵିଚ୍ଛେଦାଯ ତଦ୍ଵ୍ରତମ୍
ଅତିଥି ଖାଇସାରିବା ପରେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍, ଯଜ୍ଞର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣତା ଓ ତାର ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନତା ପାଇଁ; ଏହି ହେଉଛି ବ୍ରତ।
ଏତଦ୍ଵା ଉ ସ୍ଵାଦୀଯୋ ଯଦଧିଗଵଂ କ୍ଷୀରଂ ଵା ମାଂସଂ ଵା ତଦେଵ ନାଶ୍ନୀଯାତ୍
ଯେଉଁଠି ଦହି, ଦୁଧ କିମ୍ବା ମାଂସ ଭଲ ଲାଗୁଥାଏ, ସେହି ସ୍ବାଦିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସ ଯ ଏଵଂ ଵିଦ୍ଵାନ୍ କ୍ଷୀରମୁପସିଚ୍ଯୋପହରତି । ଯାଵଦଗ୍ନିଷ୍ଟୋମେନେଷ୍ଟ୍ଵା ସୁସମୃଦ୍ଧେନାଵରୁନ୍ଦ୍ଧେ ତାଵଦେନେନାଵ ରୁନ୍ଦ୍ଧେ
ଯିଏ ଏହି ଜ୍ଞାନ ରଖି ଦୁଧ ଢାଳି ଉପହାର କରେ, ସେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞରେ ଯେତେ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସେତେ ଲାଭ ପାଏ।
ସ ଯ ଏଵଂ ଵିଦ୍ଵାନ୍ତ୍ସର୍ପିରୁପସିଚ୍ଯୋପହରତି । ଯାଵଦତିରାତ୍ରେଣେଷ୍ଟ୍ଵା ସୁସମୃଦ୍ଧେନାଵରୁନ୍ଦ୍ଧେ ତାଵଦେନେନାଵ ରୁନ୍ଦ୍ଧେ
ଯିଏ ଏହି ଜ୍ଞାନ ରଖି ଘିଁ ଢାଳି ଉପହାର କରେ, ଅତିରାତ୍ର ଯଜ୍ଞରେ ଯେତେ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସେତେ ଲାଭ ପାଏ।
ସ ଯ ଏଵଂ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ମଧୂପସିଚ୍ଯୋପହରତି । ଯାଵଦ୍ସତ୍ତ୍ରସଦ୍ଯେନେଷ୍ଟ୍ଵା ସୁସମୃଦ୍ଧେନାଵରୁନ୍ଦ୍ଧେ ତାଵଦେନେନାଵ ରୁନ୍ଦ୍ଧେ
ଯିଏ ଏହି ଜ୍ଞାନ ରଖି ମଧୁ ଢାଳି ଉପହାର କରେ, ସତ୍ତ୍ରସତ୍ୟ ଯଜ୍ଞରେ ଯେତେ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସେତେ ଲାଭ ପାଏ।
ସ ଯ ଏଵଂ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ମାଂସମୁପସିଚ୍ଯୋପହରତି । ଯାଵଦ୍ଦ୍ଵାଦଶାହେନେଷ୍ଟ୍ଵା ସୁସମୃଦ୍ଧେନାଵରୁନ୍ଦ୍ଧେ ତାଵଦେନେନାଵ ରୁନ୍ଦ୍ଧେ
ଯିଏ ଏହି ଜ୍ଞାନ ରଖି ମାଂସ ଢାଳି ଉପହାର କରେ, ଦ୍ୱାଦଶାହ ଯଜ୍ଞରେ ଯେତେ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସେତେ ଲାଭ ପାଏ।
ସ ଯ ଏଵଂ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଉଦକମୁପସିଚ୍ଯୋପହରତି । ପ୍ରଜାନାଂ ପ୍ରଜନନାଯ ଗଚ୍ଛତି ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ପ୍ରିଯଃ ପ୍ରଜାନାଂ ଭଵତି ଯ ଏଵଂ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଉପସିଚ୍ଯୋପହରତି
ଯିଏ ଏହି ଜ୍ଞାନ ରଖି ପାଣି ଢାଳି ଉପହାର କରେ, ସେ ସନ୍ତାନ ଲାଭରେ ଯାଏ, ଦୃଢ଼ ଆଧାର ପାଏ, ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ କରନ୍ତି; ଏହିପରି ଜ୍ଞାନ ରଖି ଉପହାର କରିଥିବା ଲୋକ ପ୍ରିୟ ହୁଏ।
ତସ୍ମା ଉଷା ହିଙ୍କୃଣୋତି ସଵିତା ପ୍ର ସ୍ତୌତି । ବୃହସ୍ପତିରୂର୍ଜଯୋଦ୍ଗାଯତି ତ୍ଵଷ୍ଟା ପୁଷ୍ଟ୍ଯା ପ୍ରତି ହରତି ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ନିଧନମ୍
ଏହି କାରଣରୁ ଉଷା ହିଂ ଶବ୍ଦ କରେ, ସବିତା ପ୍ରଶଂସା କରେ, ବୃହସ୍ପତି ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଏ, ତ୍ୱଷ୍ଟା ପୋଷଣ ପାଇଁ ଦେଇଥାଏ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ନିଧନ ପାଇଁ କରନ୍ତି।
ନିଧନଂ ଭୂତ୍ଯାଃ ପ୍ରଜାଯାଃ ପଶୂନାଂ ଭଵତି ଯ ଏଵଂ ଵେଦ
ଯିଏ ଏହିପରି ଜ୍ଞାନ ରଖିଛି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିଧନ ସମୃଦ୍ଧି, ସନ୍ତାନ ଓ ପଶୁର ଆଧାର ହୁଏ।