ତେଷାଂ ନ କଶ୍ଚନାହୋତା
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି ମଧ୍ୟ ହୋତା ନୁହଁନ୍ତି।
ଯଦ୍ଵା ଅତିଥିପତିରତିଥୀନ୍ ପରିଵିଷ୍ଯ ଗୃହାନ୍ ଉପୋଦୈତ୍ଯଵଭୃଥମେଵ ତଦୁପାଵୈତି
ଅଥବା, ଯେତେବେଳେ ଅତିଥିପତି ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ସେ ଅବଭୃଥ ସ୍ନାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଯତ୍ସଭାଗଯତି ଦକ୍ଷିଣାଃ ସଭାଗଯତି ଯଦନୁତିଷ୍ଠତ ଉଦଵସ୍ଯତ୍ଯେଵ ତତ୍
ଯେଉଁ ଦାନ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ସେ ଦାନ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି; ଯେଉଁ କାମ କରନ୍ତି, ସେ ତାହା ସଫଳ କରନ୍ତି।
ସ ଉପହୂତଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଭକ୍ଷଯତ୍ଯୁପହୂତସ୍ତସ୍ମିନ୍ ଯତ୍ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଵିଶ୍ଵରୂପମ୍
ସେ ଡାକାଯିବାବେଳେ ପୃଥିବୀରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି; ଡାକାଯିବାବେଳେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଆକୃତି ତାଙ୍କ ଭିତରେ ରହେ।
ସ ଉପହୂତୋଽନ୍ତରିକ୍ଷେ ଭକ୍ଷଯତ୍ଯୁପହୂତସ୍ତସ୍ମିନ୍ ଯଦ୍ଦିଵି ଵିଶ୍ଵରୂପମ୍
ସେ ଡାକାଯିବାବେଳେ ଆକାଶରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି; ଡାକାଯିବାବେଳେ ଆକାଶର ସମସ୍ତ ଆକୃତି ତାଙ୍କ ଭିତରେ ରହେ।
ସ ଉପହୂତୋ ଦିଵି ଭକ୍ଷଯତ୍ଯୁପହୂତସ୍ତସ୍ମିନ୍ ଯଦ୍ଦିଵି ଵିଶ୍ଵରୂପମ୍
ସେ ଡାକାଯିବାବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି; ଡାକାଯିବାବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗର ସମସ୍ତ ଆକୃତି ତାଙ୍କ ଭିତରେ ରହେ।
ସ ଉପହୂତୋ ଦେଵେଷୁ ଭକ୍ଷଯତ୍ଯୁପହୂତସ୍ତସ୍ମିନ୍ ଯଦ୍ଦିଵି ଵିଶ୍ଵରୂପମ୍
ସେ ଡାକାଯିବାବେଳେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି; ଡାକାଯିବାବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗର ସମସ୍ତ ଆକୃତି ତାଙ୍କ ଭିତରେ ରହେ।
ସ ଉପହୂତୋ ଲୋକେଷୁ ଭକ୍ଷଯତ୍ଯୁପହୂତସ୍ତସ୍ମିନ୍ ଯଦ୍ଦିଵି ଵିଶ୍ଵରୂପମ୍
ସେ ଡାକାଯିବାବେଳେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି; ଡାକାଯିବାବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗର ସମସ୍ତ ଆକୃତି ତାଙ୍କ ଭିତରେ ରହେ।
ସ ଉପହୂତ ଉପହୂତଃ
ସେ ଡାକାଯାଉଛନ୍ତି, ଡାକାଯାଉଛନ୍ତି।
ଆପ୍ନୋତୀମଂ ଲୋକମାପ୍ନୋତ୍ଯମୁମ୍
ସେ ଏହି ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେ ଅପର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଜ୍ଯୋତିଷ୍ମତୋ ଲୋକାନ୍ ଜଯତି ଯ ଏଵଂ ଵେଦ
ଯେଉଁଠି ଏହିପରି ଜାଣେ, ସେ ଆଲୋକମୟ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜିତିନେଇ।
ଯଜମାନବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଵା ଏତଦତିଥିପତିଃ କୁରୁତେ ଯଦାହାର୍ଯାଣି ପ୍ରେକ୍ଷତ ଇଦଂ ଭୂଯା୩ ଇଦା୩ ଇତି
ଯେତେବେଳେ ଅତିଥିପତି ଭୋଜନକୁ ଦେଖି, 'ଏହା ଅଧିକ ହେଉ, ଏହା ଅଧିକ ହେଉ' ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଯଜମାନ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିଜ ପରି କରନ୍ତି।
ଯଦାହ ଭୂଯ ଉଦ୍ଧରେତି ପ୍ରାଣମେଵ ତେନ ଵର୍ଷୀଯାଂସଂ କୁରୁତେ
ଯେତେବେଳେ ସେ 'ଅଧିକ ଆଣ' ବୋଲନ୍ତି, ଏହା ଦ୍ୱାରା ସେ ପ୍ରାଣକୁ ବଡ଼ କରନ୍ତି।
ଉପ ହରତି ହଵୀଂଷ୍ଯା ସାଦଯତି
ସେ ହବିଷ୍ୟ ଆଣନ୍ତି, ସେ ତାହାକୁ ବସାନ୍ତି।
ତେଷାମାସନ୍ନାନାମତିଥିରାତ୍ମନ୍ ଜୁହୋତି
ଯେଉଁମାନେ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତିଥି ନିଜକୁ ଉପହାର କରନ୍ତି।
ସ୍ରୁଚା ହସ୍ତେନ ପ୍ରାଣେ ଯୂପେ ସ୍ରୁକ୍କାରେଣ ଵଷଟ୍କାରେଣ
ହାତରେ ଚମଚ ଧରି, ଶ୍ୱାସରେ, ବଳିଦାନ ଶିଳାରେ, ଅନ୍ୟ ଚମଚରେ ଓ 'ବଷଟ୍' ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଉପହାର ଦିଆଯାଏ।
ଏତେ ଵୈ ପ୍ରିଯାଶ୍ଚାପ୍ରିଯାଶ୍ଚ ର୍ତ୍ଵିଜଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଲୋକଂ ଗମଯନ୍ତି ଯଦତିଥଯଃ
ଏହି ଅତିଥିମାନେ, ସେମାନେ ପ୍ରିୟ ହେଉନ୍ତୁ କି ଅପ୍ରିୟ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।
ସ ଯ ଏଵଂ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ନ ଦ୍ଵିଷନ୍ନ୍ ଅଶ୍ନୀଯାନ୍ ନ ଦ୍ଵିଷତୋଽନ୍ନମଶ୍ନୀଯାନ୍ ନ ମୀମାଂସିତସ୍ଯ ନ ମୀମାଂସମାନସ୍ଯ
ଯିଏ ଏହିପରି ଜାଣେ, ସେ ଦ୍ୱେଷରେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଦ୍ୱେଷ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯିଏ ପରୀକ୍ଷିତ ନୁହେଁ କିମ୍ବା ପରୀକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସର୍ଵୋ ଵା ଏଷ ଜଗ୍ଧପାପ୍ମା ଯସ୍ଯାନ୍ନମଶ୍ନନ୍ତି
ଯାହାର ଅନ୍ନ ଅନ୍ୟମାନେ ଖାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଖାଇବାର ପାପ ସେଉଁଠି ଯାଏ।
ସର୍ଵୋ ଵା ଏସୋଽଜଗ୍ଧପାପ୍ମା ଯସ୍ଯାନ୍ନଂ ନାଶ୍ନନ୍ତି
ଯାହାର ଅନ୍ନ ଅନ୍ୟମାନେ ଖାନ୍ତି ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ଖାଇବାର ପାପ ସେଠାରୁ ଦୂରେ ରହେ।
ସର୍ଵଦା ଵା ଏଷ ଯୁକ୍ତଗ୍ରାଵାର୍ଦ୍ରପଵିତ୍ରୋ ଵିତତାଧ୍ଵର ଆହୃତଯଜ୍ଞକ୍ରତୁର୍ଯ ଉପହରତି
ସବୁବେଳେ, ଯିଏ ଠିକ୍ ଭାବେ ପିଷା ପାଥର, ଭିଜା ଛାନି, ଓ ବିସ୍ତୃତ ଯଜ୍ଞ ସହିତ ଉପହାର ଦିଏ, ସେ ଯଜ୍ଞକୁ ଆଗେଇ ନେଇଯାଏ।
ପ୍ରାଜାପତ୍ଯୋ ଵା ଏତସ୍ଯ ଯଜ୍ଞୋ ଵିତତୋ ଯ ଉପହରତି
ଯିଏ ଉପହାର ଦିଏ, ସେଠି ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ବିସ୍ତୃତ ହୁଏ।
ପ୍ରଜାପତେର୍ଵା ଏଷ ଵିକ୍ରମାନ୍ ଅନୁଵିକ୍ରମତେ ଯ ଉପହରତି
ଯିଏ ଉପହାର ଦିଏ, ସେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପଦଚିହ୍ନକୁ ଅନୁସରଣ କରେ।
ଯୋଽତିଥୀନାଂ ସ ଆହଵନୀଯୋ ଯୋ ଵେଶ୍ମନି ସ ଗାର୍ହପତ୍ଯୋ ଯସ୍ମିନ୍ ପଚନ୍ତି ସ ଦକ୍ଷିଣାଗ୍ନିଃ
ଯିଏ ଅତିଥିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଆହବନୀୟ ଅଗ୍ନି; ଯିଏ ଘରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଗାର୍ହପତ୍ୟ ଅଗ୍ନି; ଯାହାରେ ରନ୍ଧାଯାଏ, ସେ ଦକ୍ଷିଣାଗ୍ନି।
ଇଷ୍ଟଂ ଚ ଵା ଏଷ ପୂର୍ତଂ ଚ ଗୃହାଣାମଶ୍ନାତି ଯଃ ପୂର୍ଵୋଽତିଥେରଶ୍ନାତି
ଯିଏ ଅତିଥି ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଖାଏ, ସେ ନିଜେ କରାଯାଇଥିବା ଓ ପୂରଣ ହୋଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଦୁଇଟି ଉପଲବ୍ଧ କରେ।
ପଯଶ୍ଚ ଵା ଏଷ ରସଂ ଚ ଗୃହାଣାମଶ୍ନାତି ଯଃ ପୂର୍ଵୋଽତିଥେରଶ୍ନାତି
ଯିଏ ଅତିଥି ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଖାଏ, ସେ ଦୁଧ ଓ ରସ ଦୁଇଟି ଉପଲବ୍ଧ କରେ।
ଊର୍ଜାଂ ଚ ଵା ଏଷ ସ୍ଫାତିଂ ଚ ଗୃହାଣାମଶ୍ନାତି ଯଃ ପୂର୍ଵୋଽତିଥେରଶ୍ନାତି
ଯିଏ ଅତିଥି ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଖାଏ, ସେ ଶକ୍ତି ଓ ବୃଦ୍ଧି ଦୁଇଟି ଉପଲବ୍ଧ କରେ।
ପ୍ରଜାଂ ଵା ଏଷ ପଶୂଂଶ୍ଚ ଗୃହାଣାମଶ୍ନାତି ଯଃ ପୂର୍ଵୋଽତିଥେରଶ୍ନାତି
ଯିଏ ଅତିଥି ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଖାଏ, ସେ ସନ୍ତାନ ଓ ପଶୁ ଦୁଇଟି ଉପଲବ୍ଧ କରେ।
କୀର୍ତିଂ ଵା ଏଷ ଯଶଶ୍ଚ ଗୃହାଣାମଶ୍ନାତି ଯଃ ପୂର୍ଵୋଽତିଥେରଶ୍ନାତି
ଯିଏ ଅତିଥି ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଖାଏ, ସେ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଯଶ ଦୁଇଟି ଉପଲବ୍ଧ କରେ।
ଶ୍ରିଯଂ ଵା ଏଷ ସଂଵିଦଂ ଚ ଗୃହାଣାମଶ୍ନାତି ଯଃ ପୂର୍ଵୋଽତିଥେରଶ୍ନାତି
ଯିଏ ଅତିଥି ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଖାଏ, ସେ ଶ୍ରୀ ଓ ବୁଝିବାର ଶକ୍ତି ଦୁଇଟି ଉପଲବ୍ଧ କରେ।