ମଧୁ ଜନିଷୀଯ ମଧୁ ଵଂସିଷୀଯ । ପଯସ୍ଵାନ୍ ଅଗ୍ନ ଆଗମଂ ତଂ ମା ସଂ ସୃଜ ଵର୍ଚସା
ମୁଁ ମଧୁର ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉ, ମୁଁ ମଧୁର ହୋଇଯାଉ। ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ, ସେ ମୋତେ ଆଲୋକ ସହିତ ଏକତ୍ର କରୁନ୍ତୁ।
ସଂ ମାଗ୍ନେ ଵର୍ଚସା ସୃଜ ସଂ ପ୍ରଜଯା ସମାଯୁଷା । ଵିଦ୍ଯୁର୍ମେ ଅସ୍ଯ ଦେଵା ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଦ୍ଯାତ୍ସହ ଋଷିଭିଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ମୋତେ ଆଲୋକ, ସନ୍ତାନ ଓ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ସହିତ ଏକତ୍ର କର। ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ମୋ ପାଇଁ ଜାଣନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଋଷିମାନଙ୍କ ସହ ଏହାକୁ ଜାଣନ୍ତୁ।
ଯଥା ମଧୁ ମଧୁକୃତଃ ସଂଭରନ୍ତି ମଧାଵଧି । ଏଵା ମେ ଅଶ୍ଵିନା ଵର୍ଚ ଆତ୍ମନି ଧ୍ରିଯତାମ୍
ଯେପରି ମଧୁ ତିଆରି କରୁଥିବାମାନେ ବହୁତ ମଧୁ ଏକଠା କରନ୍ତି, ସେପରି ମୋ ଭିତରେ ଆଲୋକ ଅବସ୍ଥିତ ହେଉ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ।
ଯଥା ମକ୍ଷାଃ ଇଦଂ ମଧୁ ନ୍ଯଞ୍ଜନ୍ତି ମଧାଵଧି । ଏଵା ମେ ଅଶ୍ଵିନା ଵର୍ଚସ୍ତେଜୋ ବଲମୋଜଶ୍ଚ ଧ୍ରିଯତାମ୍
ଯେପରି ମଖିମାନେ ଏହି ମଧୁକୁ ବହୁତ ଏକଠା କରନ୍ତି, ସେପରି ମୋ ଭିତରେ ଆଲୋକ, ତେଜ, ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହ ଅବସ୍ଥିତ ହେଉ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ।
ଯଦ୍ଗିରିଷୁ ପର୍ଵତେଷୁ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଯନ୍ ମଧୁ । ସୁରାଯାଂ ସିଚ୍ଯମାନାଯାଂ ଯତ୍ତତ୍ର ମଧୁ ତନ୍ ମଯି
ପାହାଡ଼, ପର୍ବତ, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା ଭିତରେ ଯେଉଁ ମଧୁ ଅଛି, ଝରୁଥିବା ସୁରାରେ ଯେଉଁ ମଧୁ ଅଛି, ସେ ସମସ୍ତ ମଧୁ ମୋ ଭିତରେ ରହୁ।
ଅଶ୍ଵିନା ସାରଘେଣ ମା ମଧୁନାଙ୍କ୍ତଂ ଶୁଭସ୍ପତୀ । ଯଥା ଵର୍ଚସ୍ଵତୀଂ ଵାଚମାଵଦାନି ଜନାମନୁ
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ମୋତେ ମଧୁର ସାର ଦେଇ ଅଙ୍କିତ କର, ହେ ଶୋଭାର ଠାକୁରମାନେ, ଯେପରି ମୁଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋକମୟ କଥା କହିପାରିବି।
ସ୍ତନଯିତ୍ନୁସ୍ତେ ଵାକ୍ପ୍ରଜାପତେ ଵୃଷା ଶୁଷ୍ମଂ କ୍ଷିପସି ଭୂମ୍ଯାଂ ଦିଵି । ତାଂ ପଶଵ ଉପ ଜୀଵନ୍ତି ସର୍ଵେ ତେନୋ ସେଷମୂର୍ଜଂ ପିପର୍ତି
ତୁମର ଗର୍ଜନ ହେଉଛି ବାକ୍, ହେ ପ୍ରଜାପତି, ବୃଷଭ ଭଳି ତୁମେ ତୁମର ଶକ୍ତିକୁ ଭୂମି ଓ ଆକାଶ ଉପରେ ଛାଡ଼ୁଛ। ସମସ୍ତ ପଶୁ ଏହା ଉପରେ ଜୀବନ୍ତି, ସେଇ ଶେଷ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପୂରଣ କର।
ପୃଥିଵୀ ଦଣ୍ଡୋଽନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଗର୍ଭୋ ଦ୍ଯୌଃ କଶା ଵିଦ୍ଯୁତ୍ପ୍ରକଶୋ ହିରଣ୍ଯଯୋ ବିନ୍ଦୁଃ
ପୃଥିବୀ ହେଉଛି ଦଣ୍ଡ, ମଧ୍ୟାକାଶ ହେଉଛି ଗର୍ଭ, ଦ୍ୟୁଲୋକ ହେଉଛି କୋଡ଼, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ହେଉଛି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆଲୋକ, ଏବଂ ଏକ ବିନ୍ଦୁ।
ଯୋ ଵୈ କଶାଯାଃ ସପ୍ତ ମଧୂନି ଵେଦ ମଧୁମାନ୍ ଭଵତି । ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚ ରାଜା ଚ ଧେନୁଶ୍ଚାନଡ୍ଵାଂଶ୍ଚ ଵ୍ରୀହିଶ୍ଚ ଯଵଶ୍ଚ ମଧୁ ସପ୍ତମମ୍
ଯିଏ କୋଡ଼ର ସାତ ପ୍ରକାର ମଧୁ ଜାଣେ, ସେ ମଧୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ: ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରାଜା, ଗାଈ, ଛାଗ, ଧାନ, ଯବ ଓ ସପ୍ତମ ହେଉଛି ମଧୁ।
ମଧୁମାନ୍ ଭଵତି ମଧୁମଦସ୍ଯାହାର୍ଯଂ ଭଵତି । ମଧୁମତୋ ଲୋକାନ୍ ଜଯତି ଯ ଏଵଂ ଵେଦ
ସେ ମଧୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ମଧୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ଯିଏ ଏପରି ଜାଣେ, ସେ ମଧୁର ଲୋକମାନେ ଜୟ କରେ।
ଯଦ୍ଵୀଧ୍ରେ ସ୍ତନଯତି ପ୍ରଜାପତିରେଵ ତତ୍ପ୍ରଜାଭ୍ଯଃ ପ୍ରାଦୁର୍ଭଵତି । ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରାଚୀନୋପଵୀତସ୍ତିଷ୍ଠେ ପ୍ରଜାପତେଽନୁ ମା ବୁଧ୍ଯସ୍ଵେତି । ଅନ୍ଵେନଂ ପ୍ରଜା ଅନୁ ପ୍ରଜାପତିର୍ବୁଧ୍ଯତେ ଯ ଏଵଂ ଵେଦ
ଯେତେବେଳେ ଗର୍ଭରେ ଗର୍ଜନ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ପ୍ରଜାପତି ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି। ତେଣୁ ଡାହାଣ ମାନେ ଉପବୀତ ଧରି ଦାଉଡ଼ିଆ ହୋଇ ଦଢ଼ିବା ଉଚିତ, 'ପ୍ରଜାପତି ସହିତ ମୁଁ ଜାଗିଉ' ଭାବି। ଏପରି ଯିଏ ଜାଣେ, ପ୍ରଜାପତି ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଜାଗିଉଛନ୍ତି।
ସପତ୍ନହନମୃଷଭଂ ଘୃତେନ କାମଂ ଶିକ୍ଷାମି ହଵିଷାଜ୍ଯେନ । ନୀଚୈଃ ସପତ୍ନାନ୍ ମମ ପାଦଯ ତ୍ଵମଭିଷ୍ଟୁତୋ ମହତା ଵୀର୍ଯେଣ
ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀଙ୍କୁ ହରାଇବା ବୃଷଭଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ମୁଁ ଘିଅ ଓ ହବିଷ୍ୟ ଦେଇ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି। ତୁମେ ମୋର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେକୁ ତୁମ ମହାଶକ୍ତିରେ ନିମ୍ନ କର।
ଯନ୍ ମେ ମନସୋ ନ ପ୍ରିଯଂ ଚକ୍ଷୁଷୋ ଯନ୍ ମେ ବଭସ୍ତି ନାଭିନନ୍ଦତି । ତଦ୍ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ପ୍ରତି ମୁଞ୍ଚାମି ସପତ୍ନେ କାମଂ ସ୍ତୁତ୍ଵୋଦହଂ ଭିଦେଯମ୍
ମୋ ମନକୁ ଯାହା ପ୍ରିୟ ନୁହେଁ, ମୋ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଯାହା ଆନନ୍ଦ ଦେଉନାହିଁ, ମୋ ଜିଭାକୁ ଯାହା ରୁଚି ଦେଉନାହିଁ—ସେଇ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଛାଡ଼ିଦେଉଛି। ମୋ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ, ଯିଏ ପ୍ରଶଂସିତ, ସେ ଭାଙ୍ଗିଯାଉ, ଭଗ୍ନ ହେଉ।
ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ କାମ ଦୁରିତଂ ଚ କମାପ୍ରଜସ୍ତାମସ୍ଵଗତାମଵର୍ତିମ୍ । ଉଗ୍ର ଈଶାନଃ ପ୍ରତି ମୁଞ୍ଚ ତସ୍ମିନ୍ ଯୋ ଅସ୍ମଭ୍ଯମଂହୂରଣା ଚିକିତ୍ସାତ୍
ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ, ଅପେକ୍ଷା, ଦୁଃଖ, ସନ୍ତାନହୀନତା, ଅନ୍ଧକାର ଓ ଭ୍ରମ—ହେ ଭୟଙ୍କର ନାୟକ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଲୋକ ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଦେବାକୁ ଚାହେ, ସେଠାରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର।
ନୁଦସ୍ଵ କାମ ପ୍ର ଣୁଦସ୍ଵ କାମାଵର୍ତିଂ ଯନ୍ତୁ ମମ ଯେ ସପତ୍ନାଃ । ତେଷାଂ ନୁତ୍ତାନାମଧମା ତମାଂସ୍ଯଗ୍ନେ ଵାସ୍ତୂନି ନିର୍ଦହ ତ୍ଵମ୍
ହେ କାମ, ମୋର ମନର ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ଦୂର କର, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ ମୋଠାରୁ ଦୂରେ ଚାଲିଯାନ୍ତୁ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁମାନେ ହାରିଗଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ଧାର ଏବଂ ନିମ୍ନ ସ୍ଥାନକୁ ତୁମେ ପୁରାଇ ଦହିଦିଅ।
ସା ତେ କାମ ଦୁହିତା ଧେନୁରୁଚ୍ଯତେ ଯାମାହୁର୍ଵାଚଂ କଵଯୋ ଵିରାଜମ୍ । ତଯା ସପତ୍ନାନ୍ ପରି ଵୃଙ୍ଗ୍ଧି ଯେ ମମ ପର୍ଯେନାନ୍ ପ୍ରାଣଃ ପଶଵୋ ଜୀଵନଂ ଵୃଣକ୍ତୁ
ତୁମର ଏହି କାମନା, ଯାହାକୁ ତୁମର ଝିଅ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବାଣୀ ବୋଲି କହନ୍ତି। ଏହି କାମନା ଦ୍ୱାରା ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ ଚାରିପଟେ ଘେରିଦିଅ, ଯେପରି ଶ୍ୱାସ, ଚାଷ, ଓ ଜୀବନ ମୋତେ ଚୟନ କରନ୍ତୁ।
କାମସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ଵିଷ୍ଣୋର୍ବଲେନ ସଵିତୁଃ ସଵେନ । ଅଗ୍ନେର୍ହୋତ୍ରେଣ ପ୍ର ଣୁଦେ ସପତ୍ନାଂ ଛମ୍ବୀଵ ନାଵମୁଦକେଷୁ ଧୀରଃ
କାମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ସବିତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ହୋମ ଦ୍ୱାରା, ମୋ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଏମିତି ଦୂରେ ହଟାଇଦିଅ, ଯେପରି ଦକ୍ଷ ଲୋକେ ନୌକାକୁ ବନ୍ଧନରୁ ଛାଡ଼ି ପାଣିରେ ଚାଲିଦିଅନ୍ତି।
ଅଧ୍ଯକ୍ଷୋ ଵାଜୀ ମମ କାମ ଉଗ୍ରଃ କୃଣୋତୁ ମହ୍ଯମସପତ୍ନମେଵ । ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ମମ ନାଥଂ ଭଵନ୍ତୁ ସର୍ଵେ ଦେଵା ହଵମା ଯନ୍ତୁ ମ ଇମମ୍
ମୋ ପାଇଁ କାମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ତୀବ୍ର, ମୋତେ ଶତ୍ରୁମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମୋର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ହେଉନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମୋର ଆହ୍ୱାନକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ଇଦମାଜ୍ଯଂ ଘୃତଵଜ୍ଜୁଷାଣାଃ କାମଜ୍ଯେଷ୍ଠା ଇହ ମାଦଯଧ୍ଵମ୍ । କୃଣ୍ଵନ୍ତୋ ମହ୍ଯମସପତ୍ନମେଵ
ଏହି ଘୃତରେ ଆନନ୍ଦ କର, ହେ କାମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଏହାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ। ମୋତେ ଏକାକି ଏବଂ ଶତ୍ରୁମୁକ୍ତ କର।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ କାମ ସରଥଂ ହି ଭୂତ୍ଵା ନୀଚୈଃ ସପତ୍ନାନ୍ ମମ ପାଦଯାଥଃ । ତେଷାଂ ପନ୍ନାନାମଧମା ତମାଂସ୍ଯଗ୍ନେ ଵାସ୍ତୂନ୍ଯନୁନିର୍ଦହ ତ୍ଵମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ମୋ ପାଇଁ କାମ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହେଉନ୍ତୁ, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନିମ୍ନକୁ ଦବାଇଦିଅ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁମାନେ ହାରିଗଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ଧାର ଏବଂ ନିମ୍ନ ସ୍ଥାନକୁ ତୁମେ ପୁରାଇ ଦହିଦିଅ।
ଜହି ତ୍ଵଂ କାମ ମମ ଯେ ସପତ୍ନା ଅନ୍ଧା ତମାଂସ୍ଯଵ ପାଦଯୈନାନ୍ । ନିରିନ୍ଦ୍ରିଯା ଅରସାଃ ସନ୍ତୁ ସର୍ଵେ ମା ତେ ଜୀଵିଷୁଃ କତମଚ୍ଚନାହଃ
ହେ କାମ, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଳିଦିଅ, ସେମାନେ ଅନ୍ଧାରରେ ପଡ଼ିଯାଉନ୍ତୁ, ତଳକୁ ଢଳିଯାଉନ୍ତୁ। ସମସ୍ତେ ଶକ୍ତିହୀନ ଓ ରସହୀନ ହେଉନ୍ତୁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ଦିନ ମଧ୍ୟ ଜୀବନ ନ ମିଳୁ।
{୩} ଅଵଧୀତ୍କାମୋ ମମ ଯେ ସପତ୍ନା ଉରୁଂ ଲୋକମକରନ୍ ମହ୍ଯମେଧତୁମ୍ । ମହ୍ଯଂ ନମନ୍ତାଂ ପ୍ରଦିଶଶ୍ଚତସ୍ରୋ ମହ୍ଯଂ ଷଡୁର୍ଵୀର୍ଘୃତମା ଵହନ୍ତୁ
କାମ ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରୁନ୍ତୁ, ମୋ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଜଗତ ତିଆରି କରନ୍ତୁ, ଯାହା ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ଚାରିଦିଗ ମୋ ପାଖରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଉନ୍ତୁ, ଛଅଟି ବିଶାଳ ଘୃତ ଧାରା ମୋ ପାଖକୁ ବହିଆସୁ।
ତେଽଧରାଞ୍ଚଃ ପ୍ର ପ୍ଲଵନ୍ତାଂ ଛିନ୍ନା ନୌରିଵ ବନ୍ଧନାତ୍। ନ ସାଯକପ୍ରଣୁତ୍ତାନାଂ ପୁନରସ୍ତି ନିଵର୍ତନମ୍
ଯେଉଁମାନେ ତଳକୁ ପଡ଼ିଗଲେ, ସେମାନେ ବନ୍ଧନ ଛିଡ଼ା ନୌକା ପରି ଦୂରେ ଭସିଯାଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ବାଣରେ ଆଘାତ ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଣି ଫେରିବା ନାହିଁ।
ଅଗ୍ନିର୍ଯଵ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯଵଃ ସୋମୋ ଯଵଃ । ଯଵଯାଵାନୋ ଦେଵା ଯଵଯନ୍ତ୍ଵେନମ୍
ଅଗ୍ନି ଯବ, ଇନ୍ଦ୍ର ଯବ, ସୋମ ଯବ। ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଯବକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହାକୁ ଦୂରେ କରନ୍ତୁ।
ଅସର୍ଵଵୀରଶ୍ଚରତୁ ପ୍ରଣୁତ୍ତୋ ଦ୍ଵେଷ୍ଯୋ ମିତ୍ରାନାଂ ପରିଵର୍ଗ୍ଯଃ ସ୍ଵାନାମ୍ । ଉତ ପୃଥିଵ୍ଯାମଵ ସ୍ଯନ୍ତି ଵିଦ୍ଯୁତ ଉଗ୍ରୋ ଵୋ ଦେଵଃ ପ୍ର ମୃଣତ୍ସପତ୍ନାନ୍
ଯେଉଁମାନେ ତଳକୁ ପଡ଼ିଗଲେ, ସେମାନେ ସନ୍ତାନହୀନ ହୋଇ ଘୃଣିତ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟାଜିତ ହେଉନ୍ତୁ। ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବିଜୁଳି ପରି ଲୁଚିଯାଉନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଳିଦିଅ।
ଚ୍ଯୁତା ଚେଯଂ ବୃହତ୍ଯଚ୍ଯୁତା ଚ ଵିଦ୍ଯୁଦ୍ବିଭର୍ତି ସ୍ତନଯିତ୍ନୂଂଶ୍ଚ ସର୍ଵାନ୍ । ଉଦ୍ଯନ୍ନ୍ ଆଦିତ୍ଯୋ ଦ୍ରଵିଣେନ ତେଜସା ନୀଚୈଃ ସପତ୍ନାନ୍ ନୁଦତାଂ ମେ ସହସ୍ଵାନ୍
ଏହି ବଡ଼ଟି ତଳକୁ ପଡ଼ିଛି, ଓ ଯେଉଁ ବିଜୁଳି ତଳକୁ ନପଡ଼େ, ସେ ସମସ୍ତ ଗର୍ଜନକୁ ଧାରଣ କରେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଧନ ଓ ତେଜରେ ଉଦୟମାନ ହେବାବେଳେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ତଳକୁ ହଟାଇଦିଅ।
ଯତ୍ତେ କାମ ଶର୍ମ ତ୍ରିଵରୂଥମୁଦ୍ଭୁ ବ୍ରହ୍ମ ଵର୍ମ ଵିତତମନତିଵ୍ଯାଧ୍ଯଂ କୃତମ୍ । ତେନ ସପତ୍ନାନ୍ ପରି ଵୃଙ୍ଗ୍ଧି ଯେ ମମ ପର୍ଯେନାନ୍ ପ୍ରାଣଃ ପଶଵୋ ଜୀଵନଂ ଵୃଣକ୍ତୁ
ହେ କାମ, ତୁମର ତିନିପଟିଆ ସୁରକ୍ଷା, ଯାହା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଅଭେଦ୍ୟ ବର୍ଚ୍ଛ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଚାରିପଟେ ଘେରିଦିଅ, ଯେପରି ଶ୍ୱାସ, ଚାଷ, ଓ ଜୀବନ ମୋତେ ଚୟନ କରନ୍ତୁ।
ଯେନ ଦେଵା ଅସୁରାନ୍ ପ୍ରାଣୁଦନ୍ତ ଯେନେନ୍ଦ୍ରୋ ଦସ୍ଯୂନ୍ ଅଧମଂ ତମୋ ନିନାଯ । ତେନ ତ୍ଵଂ କାମ ମମ ଯେ ସପତ୍ନାସ୍ତାନ୍ ଅସ୍ମାଲ୍ଲୋକାତ୍ପ୍ର ଣୁଦସ୍ଵ ଦୂରମ୍
ଯେ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନେକୁ ହଟାଇଥିଲେ, ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଦସ୍ୟୁମାନେକୁ ଗଭୀର ଅନ୍ଧାରକୁ ନେଇଥିଲେ, ସେଇ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ହେ କାମ, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଏହି ଜଗତରୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦିଅ।
ଯଥା ଦେଵା ଅସୁରାନ୍ ପ୍ରାଣୁଦନ୍ତ ଯଥେନ୍ଦ୍ରୋ ଦସ୍ଯୂନ୍ ଅଧମଂ ତମୋ ବବାଧେ । ତଥା ତ୍ଵଂ କାମ ମମ ଯେ ସପତ୍ନାସ୍ତାନ୍ ଅସ୍ମାଲ୍ଲୋକାତ୍ପ୍ର ଣୁଦସ୍ଵ ଦୂରମ୍
ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନେକୁ ହଟାଇଥିଲେ, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଦସ୍ୟୁମାନେକୁ ଏବଂ ଅଧମ ଅନ୍ଧାରକୁ ଦଳିଥିଲେ, ସେପରି, ହେ କାମ, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଏହି ଜଗତରୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦିଅ।
କାମୋ ଜଜ୍ଞେ ପ୍ରଥମୋ ନୈନଂ ଦେଵା ଆପୁଃ ପିତରୋ ନ ମର୍ତ୍ଯାଃ । ତତସ୍ତ୍ଵମସି ଜ୍ଯାଯାନ୍ ଵିଶ୍ଵହା ମହାଂସ୍ତସ୍ମୈ ତେ କାମ ନମ ଇତ୍କୃନୋମି
କାମ ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ଦେବତା, ପିତୃମାନେ କିମ୍ବା ମଣିଷମାନେ ତାଙ୍କୁ ପାଇପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏହିପରି, ତୁମେ ସବୁଠୁ ବଡ଼, ସବୁକିଛି ଜିତିଥିବା ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତୁମକୁ ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ନମସ୍କାର କରେ।