ଯସ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵପ୍ନେ ନିପଦ୍ଯତେ ଭ୍ରାତା ଭୂତ୍ଵା ପିତେଵ ଚ । ବଜସ୍ତାନ୍ତ୍ସହତାମିତଃ କ୍ଲୀବରୂପାଂସ୍ତିରୀଟିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ତୁମ ସହ ଶୋଇଥାନ୍ତି, ଭାଇ କିମ୍ବା ବାପା ଭାବରେ—ଏହି ଅଶକ୍ତ ଓ ଚୂଡ଼ା ଥିବାମାନେ ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ରହୁ।
ଯସ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵପନ୍ତୀଂ ତ୍ସରତି ଯସ୍ତ୍ଵା ଦିପ୍ସତି ଜାଗ୍ରତୀମ୍ । ଛାଯାମିଵ ପ୍ର ତାନ୍ତ୍ସୂର୍ଯଃ ପରିକ୍ରାମନ୍ନ୍ ଅନୀନଶତ୍
ଯେଉଁମାନେ ତୁମେ ଶୁଅଉଥିବାବେଳେ ଚାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଜାଗିଥିବାବେଳେ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି—ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଛାୟା ପରି ଘୂରି ଦୂର କରୁ।
ଯଃ କୃଣୋତି ମୃତଵତ୍ସାମଵତୋକାମିମାଂ ସ୍ତ୍ରିଯମ୍ । ତମୋଷଧେ ତ୍ଵଂ ନାଶଯାସ୍ଯାଃ କମଲମଞ୍ଜିଵମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଜଣାଣୀଙ୍କୁ ମୃତ ଶିଶୁ ମାଆ କିମ୍ବା ବିଧବା ପରି କରିଦିଅନ୍ତି—ହେ ଔଷଧ, ଏହି ଅନ୍ଧକାର, ଶୁଷ୍କ ଅବସ୍ଥାକୁ ତୁମେ ନଶ୍ୱ କର।
ଯେ ଶାଲାଃ ପରିନୃତ୍ଯନ୍ତି ସାଯଂ ଗର୍ଦଭନାଦିନଃ । କୁସୂଲା ଯେ ଚ କୁକ୍ଷିଲାଃ କକୁଭାଃ କରୁମାଃ ସ୍ରିମାଃ । ତାନ୍ ଓଷଧେ ତ୍ଵଂ ଗନ୍ଧେନ ଵିଷୂଚୀନାନ୍ ଵି ନାଶଯ
ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଘର ଚାରିପାଖରେ ଗଧା ପରି ଚିତ୍କାର କରି ନାଚନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ କୁବଡ଼, ଥୋର, ବାଙ୍କା, କଳା, ଶୁକ୍ଳା, ହଡ଼ିଆ—ହେ ଔଷଧ, ତୁମ ଗନ୍ଧରେ ଏହି ରୋଗ ଆଣୁଥିବାମାନେକୁ ନଶ୍ୱ କର।
{୧୪} ଯେ କୁକୁନ୍ଧାଃ କୁକିରଭାଃ କୃତ୍ତୀର୍ଦୂର୍ଶାନି ବିଭ୍ରତି । କ୍ଲୀବା ଇଵ ପ୍ରନୃତ୍ଯନ୍ତୋ ଵନେ ଯେ କୁର୍ଵତେ ଘୋଷଂ ତାନ୍ ଇତୋ ନାଶଯାମସି
ଯେଉଁମାନେ କୁବଡ଼, ବାଙ୍କା, ଫାଟିଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଅଶକ୍ତ ଲୋକମାନେ ପରି ଜଙ୍ଗଲରେ ନାଚି ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି—ଆମେ ସେମାନେକୁ ଏଠାରୁ ଦୂର କରୁ।
ଯେ ସୂର୍ଯଂ ନ ତିତିକ୍ଷନ୍ତ ଆତପନ୍ତମମୁଂ ଦିଵଃ । ଅରାଯାନ୍ ବସ୍ତଵାସିନୋ ଦୁର୍ଗନ୍ଧୀଂଲ୍ଲୋହିତାସ୍ଯାନ୍ ମକକାନ୍ ନାଶଯାମସି
ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶରେ ତପ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ସହିପାରନ୍ତିନାହିଁ, ଯେଉଁ ଶତ୍ରୁମାନେ ଛାଗ ଚର୍ମରେ ରହନ୍ତି, ଦୁର୍ଗନ୍ଧୀ, ଲାଲ ମୁଁହ, ମାକି ପରି—ଆମେ ସେମାନେକୁ ଦୂର କରୁ।
ଯ ଆତ୍ମାନମତିମାତ୍ରମଂସ ଆଧାଯ ବିଭ୍ରତି । ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଶ୍ରୋଣିପ୍ରତୋଦିନ ଇନ୍ଦ୍ର ରକ୍ଷାଂସି ନାଶଯ
ଯେଉଁମାନେ ଅତିରିକ୍ତ ମାଂସ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଜଣାଣୀମାନଙ୍କର ନିତମ୍ଭକୁ ଆଘାତ କରନ୍ତି—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେହି ଦେମନ୍ମାନେକୁ ନଶ୍ୱ କର।
ଯେ ପୂର୍ଵେ ବଧ୍ଵୋ ଯନ୍ତି ହସ୍ତେ ଶୃଙ୍ଗାନି ବିଭ୍ରତଃ । ଆପାକେସ୍ଥାଃ ପ୍ରହାସିନ ସ୍ତମ୍ବେ ଯେ କୁର୍ଵତେ ଜ୍ଯୋତିସ୍ତାନ୍ ଇତୋ ନାଶଯାମସି
ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀମାନେ ପରି ହାତରେ ସିଂଗ ଧରି ଘୁରୁଛନ୍ତି, ଅପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ରହନ୍ତି, ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେ ହସନ୍ତି, ଗଛ ତଳେ ଆଲୋକ କରନ୍ତି—ଆମେ ସେମାନେକୁ ଏଠାରୁ ଦୂର କରୁ।
ଯେଷାଂ ପଶ୍ଚାତ୍ପ୍ରପଦାନି ପୁରଃ ପାର୍ଷ୍ଣୀଃ ପୁରୋ ମୁଖା । ଖଲଜାଃ ଶକଧୂମଜା ଉରୁଣ୍ଡା ଯେ ଚ ମଟ୍ମଟାଃ କୁମ୍ଭମୁଷ୍କା ଅଯାଶଵଃ । ତାନ୍ ଅସ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ପ୍ରତୀବୋଧେନ ନାଶଯ
ଯେଉଁମାନେ ପଛରେ ପାଦ, ସାମ୍ନାରେ ଆଢ଼ି, ସାମ୍ନାରେ ମୁଁହ, ଚୁଲକା ନଥିବା, ଧୂମରୁ ଜନ୍ମ, ଫୁଲିଥିବା, ବୁଡ଼ବୁଡ଼ କରୁଥିବା, ଥୋର ପେଟ, ଲୋହା ମଣ୍ଡ, ଅତି ଖାଇବା—ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ତାଙ୍କୁ ଏହି ଜଣାଣୀ ପାଇଁ ସଚେତନତା ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ୱ କର।
ପର୍ଯସ୍ତାକ୍ଷା ଅପ୍ରଚଙ୍କଶା ଅସ୍ତ୍ରୈଣାଃ ସନ୍ତୁ ପଣ୍ଡଗାଃ । ଅଵ ଭେଷଜ ପାଦଯ ଯ ଇମାଂ ସଂଵିଵୃତ୍ସତ୍ଯପତିଃ ସ୍ଵପତିଂ ସ୍ତ୍ରିଯମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଲୁହା ଆଖି, ଅସାମର୍ଥ୍ୟ, ଅଶକ୍ତ, ସେମାନେ ଅଶକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ। ହେ ଔଷଧ, ଏହି ଜଣାଣୀଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଠାରୁ ଅଲଗା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବାମାନେକୁ ତୁମେ ନମାଇଦିଅ।
ଉଦ୍ଧର୍ଷିଣଂ ମୁନିକେଶଂ ଜମ୍ଭଯନ୍ତଂ ମରୀମୃଶମ୍ । ଉପେଷନ୍ତମୁଦୁମ୍ବଲଂ ତୁଣ୍ଡେଲମୁତ ଶାଲୁଡମ୍ । ପଦା ପ୍ର ଵିଧ୍ଯ ପାର୍ଷ୍ଣ୍ଯା ସ୍ଥାଲୀଂ ଗୌରିଵ ସ୍ପନ୍ଦନା
ଯେଉଁଠି ଉଠିଆସୁଛି, ମୁଣ୍ଡ ଚୁଲିଆ ମୁନି, ଜମ୍ଭା ଦେଉଥିବା, ଅପବିତ୍ରତାକୁ ଛୁଉଥିବା, ଉଦୁମ୍ବର ଗଛ ପାଖକୁ ଯାଉଥିବା, ଚୁଞ୍ଚ ଥିବା ପକ୍ଷୀ, କିମ୍ବା ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଚୁଆଁ ଥିବା ପକ୍ଷୀ—ଏମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ପାଦ ଦ୍ୱାରା, ଗାଈ ଯେପରି ଦୁଧ ବାଟିରେ ଲାଘା ମାରେ, ସେପରି ଆଘାତ କର।
ଯସ୍ତେ ଗର୍ଭଂ ପ୍ରତିମୃଶାଜ୍ଜାତଂ ଵା ମାରଯାତି ତେ । ପିଙ୍ଗସ୍ତମୁଗ୍ରଧନ୍ଵା କୃଣୋତୁ ହୃଦଯାଵିଧମ୍
ଯିଏ ତୁମର ଗର୍ଭକୁ କ୍ଷତି କରେ କିମ୍ବା ଧ୍ୱଂସ କରେ, ଜନ୍ମ ହୋଇଛି କିମ୍ବା ହେଉଛି, ସେଉଁଠି ତାକୁ ପିଙ୍ଗଳ, ଭୟଙ୍କର ଧନୁର୍ଧର, ହୃଦୟରେ ଆଘାତ କରୁ।
ଯେ ଅମ୍ନୋ ଜତାନ୍ ମାରଯନ୍ତି ସୂତିକା ଅନୁଶେରତେ । ସ୍ତ୍ରୀଭାଗାନ୍ ପିଙ୍ଗୋ ଗନ୍ଧର୍ଵାନ୍ ଵାତୋ ଅଭ୍ରମିଵାଜତୁ
ଯେମାନେ ଅଜନ୍ମା ଶିଶୁଙ୍କୁ ମାରନ୍ତି, ଯେମାନେ ପିଲା ହେଉଥିବା ମହିଳାଙ୍କ ପାଖରେ ଲୁଚି ରହନ୍ତି, ଯେମାନେ ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ ଅଂଶ ଦଖଳ କରନ୍ତି, ସେହି ପିଙ୍ଗଳ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ—ବାତାସ ସେମାନଙ୍କୁ ମେଘ ପରି ଦୂରେ ଉଡାଇ ଦେଉ।
ପରିସୃଷ୍ଟଂ ଧରଯତୁ ଯଦ୍ଧିତଂ ମାଵ ପାଦି ତତ୍। ଗର୍ଭଂ ତ ଉଗ୍ରୌ ରକ୍ଷତାଂ ଭେଷଜୌ ନୀଵିଭାର୍ଯୌ
ଯାହା ଛିଟିଯାଇଛି, ତାହା ଏକଠା ହେଉ, ଯାହା ଭଲ, ତାହା ଚାଲିନଯାଉ; ଦୁଇ ଭୟଙ୍କର ଔଷଧ ଭାଇ ତୁମର ଗର୍ଭକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
{୧୫} ପଵୀନସାତ୍ତଙ୍ଗଲ୍ଵାଚ୍ଛାଯକାଦୁତ ନଗ୍ନକାତ୍। ପ୍ରଜାଯୈ ପତ୍ଯେ ତ୍ଵା ପିଙ୍ଗଃ ପରି ପାତୁ କିମୀଦିନଃ
ଯିଏ ଭଙ୍ଗା ଲିଙ୍ଗ ଥିବା, ଯିଏ ମୁଣ୍ଡ କଟା, ନଗ୍ନ ଥିବା—ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖି, ପିଙ୍ଗଳ କିମୀଦିନ ତୁମକୁ ସନ୍ତାନ ଓ ପତି ପାଇଁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଦ୍ଵ୍ଯାସ୍ଯାଚ୍ଚତୁରକ୍ଷାତ୍ପଞ୍ଚପଦାଦନଙ୍ଗୁରେଃ । ଵୃନ୍ତାଦଭି ପ୍ରସର୍ପତଃ ପରି ପାହି ଵରୀଵୃତାତ୍
ଦୁଇଟି ମୁଁହ, ଚାରିଟି ଆଖି, ପାଞ୍ଚଟି ପାଦ, ଆଠି ନଥିବା, ଗଛର ଡାଳରୁ ଘୁସୁଡ଼ି ଆସୁଥିବା, ଏମାନଙ୍କୁ ଘେରି ଆସୁଥିବା ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯ ଆମଂ ମାଂସମଦନ୍ତି ପୌରୁଷେଯଂ ଚ ଯେ କ୍ରଵିଃ । ଗର୍ଭାନ୍ ଖାଦନ୍ତି କେଶଵାସ୍ତାନ୍ ଇତୋ ନାଶଯାମସି
ଯେମାନେ କଚ୍ଚା ମାଂସ ଖାନ୍ତି, ମଣିଷର ମାଂସ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ଚୁଲିଆ ହୋଇ ଗର୍ଭ ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କୁ ଏଠାରୁ ଦୂରେ କରିଦେଉ।
ଯେ ସୂର୍ଯାତ୍ପରିସର୍ପନ୍ତି ସ୍ନୁଷେଵ ଶ୍ଵଶୁରାଦଧି । ବଜଶ୍ଚ ତେଷାଂ ପିଙ୍ଗଶ୍ଚ ହୃଦଯେଽଧି ନି ଵିଧ୍ଯତାମ୍
ଯେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ଘୁସୁଡ଼ି ଆସନ୍ତି, ଯେପରି ବୁହା ଶ୍ୱଶୁର ଘରୁ ବାହାରୁଛି—ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ରସି ଓ ପିଙ୍ଗଳ ଛିଦ୍ର କରନ୍ତୁ।
ପିଙ୍ଗ ରକ୍ଷ ଜାଯମାନଂ ମା ପୁମାଂସଂ ସ୍ତ୍ରିଯଂ କ୍ରନ୍ । ଆଣ୍ଡାଦୋ ଗର୍ଭାନ୍ ମା ଦଭନ୍ ବାଧସ୍ଵେତଃ କିମୀଦିନଃ
ପିଙ୍ଗଳ, ଜନ୍ମ ହେଉଥିବାକୁ ରକ୍ଷା କର; ଜଣେ ମହିଳାକୁ ପୁରୁଷ କରିନଦେଉ; ଡିମ୍ବରୁ ଗର୍ଭକୁ ଚିଁଡ଼ି ଦିଅନାହିଁ—ଏହି କିମୀଦିନମାନେକୁ ଦୂରେ ରଖ।
ଅପ୍ରଜାସ୍ତ୍ଵଂ ମାର୍ତଵତ୍ସମାଦ୍ରୋଦମଘମାଵଯମ୍ । ଵୃକ୍ଷାଦିଵ ସ୍ରଜଂ କୃତ୍ଵାପ୍ରିଯେ ପ୍ରତି ମୁଞ୍ଚ ତତ୍
ବନ୍ଧ୍ୟାତ୍ୱ, ବସନ୍ତର ଅପଶକୁନ, ପିତୃଦେବତାଙ୍କ ଅପମାନ ଆମକୁ ଆଘାତ ନକରୁ; ଗଛରୁ ମାଳା ଖୋଲି ଦେଉଥିବା ପରି, ଅପ୍ରିୟ ଯାହା, ତାହାରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର।
ଯା ବଭ୍ରଵୋ ଯାଶ୍ଚ ଶୁକ୍ରା ରୋହିଣୀରୁତ ପୃଶ୍ନଯଃ । ଅସିକ୍ନୀଃ କୃଷ୍ଣା ଓଷଧୀଃ ସର୍ଵା ଅଚ୍ଛାଵଦାମସି
ଯେଉଁ ଔଷଧମାନେ ଭୂରୁଣା, ଯେଉଁମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଲାଲ୍ ଓ ଚିଟିକିଆ, କଳା ଓ ଗାଢ଼ ରଙ୍ଗର—ସମସ୍ତ ଔଷଧମାନେ, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ।
ତ୍ରାଯନ୍ତାମିମଂ ପୁରୁଷଂ ଯକ୍ଷ୍ମାଦ୍ଦେଵେଷିତାଦଧି । ଯାସାଂ ଦ୍ଯୌଃ ପିତା ପୃଥିଵୀ ମାତା ସମୁଦ୍ରୋ ମୂଲଂ ଵୀରୁଧାଂ ବଭୂଵ
ଯାଁଠାରେ ଆକାଶ ପିତା, ମାଟି ମାଆ, ସମୁଦ୍ର ମୂଳ, ସେଉଁଠି ଥିବା ଔଷଧମାନେ, ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆସିଥିବା ରୋଗରୁ ଏହି ପୁରୁଷକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଆପୋ ଅଗ୍ରଂ ଦିଵ୍ଯା ଓଷଧଯଃ । ତାସ୍ତେ ଯକ୍ଷ୍ମମେନସ୍ଯମଙ୍ଗାଦଙ୍ଗାଦନୀନଶନ୍
ପାଣି, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଦିବ୍ୟ ଔଷଧମାନେ—ତୁମେ ଏହି ପୁରୁଷର ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଅଂଶରୁ ରୋଗକୁ ଦୂରେ କର।
ପ୍ରସ୍ତୃଣତୀ ସ୍ତମ୍ବିନୀରେକଶୁଙ୍ଗାଃ ପ୍ରତନ୍ଵତୀରୋଷଧୀରା ଵଦାମି । ଅଂଶୁମତୀଃ କଣ୍ଡିନୀର୍ଯା ଵିଶାଖା ହ୍ଵଯାମି ତେ ଵୀରୁଧୋ ଵୈଶ୍ଵଦେଵୀରୁଗ୍ରାଃ ପୁରୁଷଜୀଵନୀଃ
ଯେଉଁ ଔଷଧମାନେ ପ୍ରସାରିତ, ଅଟକାଇଥିବା, ଏକ ଶିଖା ଥିବା, ବିସ୍ତାରିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, କାଁଟା ଥିବା, ଅନେକ ଶାଖା ଥିବା—ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ବିଶ୍ୱର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଛମାନେ, ମଣିଷଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଉଥିବା।
ଯଦ୍ଵଃ ସହଃ ସହମାନା ଵୀର୍ଯଂ୧ ଯଚ୍ଚ ଵୋ ବଲମ୍ । ତେନେମମସ୍ମାଦ୍ଯକ୍ଷ୍ମାତ୍ପୁରୁଷଂ ମୁଞ୍ଚତୌଷଧୀରଥୋ କୃଣୋମି ଭେଷଜମ୍
ତୁମର ଶକ୍ତି, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଶକ୍ତିରେ, ଔଷଧମାନେ, ଏହି ପୁରୁଷକୁ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ କର; ଏବେ ମୁଁ ଔଷଧ ତିଆରି କରୁଛି।
ଜୀଵଲାଂ ନଘାରିଷାଂ ଜୀଵନ୍ତୀମୋଷଧୀମହମ୍ । ଅରୁନ୍ଧତୀମୁନ୍ନଯନ୍ତୀଂ ପୁଷ୍ପାଂ ମଧୁମତୀମିହ ହୁଵେଽସ୍ମା ଅରିଷ୍ଟତାତଯେ
ମୁଁ ସେଉଁଠି ଥିବା ଜୀବନଦାୟିନୀ, ଅବିନାଶୀ, ଜୀବନ ଦେଉଥିବା ଔଷଧମାନେ, ସଦା ଉତ୍ତଳ, ଫୁଲିଥିବା, ମଧୁର ଫୁଲ ଥିବା—ତୁମକୁ ଏଠାରେ ଡାକୁଛି, ଏହି ପୁରୁଷର ନିରାପତ୍ତି ପାଇଁ।
ଇହା ଯନ୍ତୁ ପ୍ରଚେତସୋ ମେଦିନୀର୍ଵଚସୋ ମମ । ଯଥେମଂ ପାରଯାମସି ପୁରୁଷଂ ଦୁରିତାଦଧି
ମୋ ଉପରେ ମାଟିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନ ଔଷଧମାନେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆମେ ଏହି ପୁରୁଷକୁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରିପାରିବା।
ଅଗ୍ନେର୍ଘାସୋ ଅପାଂ ଗର୍ଭୋ ଯା ରୋହନ୍ତି ପୁନର୍ଣଵାଃ । ଧ୍ରୁଵାଃ ସହସ୍ରନାମ୍ନୀର୍ଭେଷଜୀଃ ସନ୍ତ୍ଵାଭୃତାଃ
ଅଗ୍ନିର ଆହାର, ପାଣିର ଗର୍ଭ, ପୁନିପୁନି ଉଗୁଥିବା ଗଛମାନେ—ଦୃଢ଼, ହଜାର ନାମ ଥିବା ଔଷଧମାନେ ଏଠାକୁ ଆଣାଯାଉ।
ଅଵକୋଲ୍ବା ଉଦକାତ୍ମାନ ଓଷଧଯଃ । ଵ୍ଯୃଷନ୍ତୁ ଦୁରିତଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣଶୃଙ୍ଗ୍ଯଃ
ଯେ ଔଷଧମାନେ ଜଳର ମୂଳ ଏବଂ ତଳକୁ ଝୁଲିଥିବା ଡାଣ୍ଡା ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଖର ଅଛି, ସେମାନେ ମୋର ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟକୁ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ।
ଉନ୍ମୁଞ୍ଚନ୍ତୀର୍ଵିଵରୁଣା ଉଗ୍ରା ଯା ଵିଷଦୂଷଣୀଃ । ଅଥୋ ବଲାସନାଶନୀଃ କୃତ୍ଯାଦୂଷଣୀଶ୍ଚ ଯାସ୍ତା ଇହା ଯନ୍ତ୍ଵୋଷଧୀଃ
ଯେ ଭୟଙ୍କର ଔଷଧମାନେ ବିଷକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତି, ଶକ୍ତି ଓ ଖାଦ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର-ତନ୍ତ୍ର ଦୂର କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଏଠାରେ ମୁକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ।