ସ୍ରାକ୍ତ୍ଯେନ ମଣିନା ଋଷିଣେଵ ମନୀଷିଣା । ଅଜୈଷଂ ସର୍ଵାଃ ପୃତନା ଵି ମୃଧୋ ହନ୍ମି ରକ୍ଷସଃ
ସ୍ରାକ୍ତ୍ୟ ମଣି ଓ ଋଷିଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ଜିତିଛି; ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଚୁର୍ମାର କରି ନଶ୍ୟ କରେ।
ଯାଃ କୃତ୍ଯା ଆଙ୍ଗିରସୀର୍ଯାଃ କୃତ୍ଯା ଆସୁରୀର୍ଯାଃ । କୃତ୍ଯାଃ ସ୍ଵଯଂକୃତା ଯା ଉ ଚାନ୍ଯେଭିରାଭୃତାଃ । ଉଭଯୀସ୍ତାଃ ପରା ଯନ୍ତୁ ପରାଵତୋ ନଵତିଂ ନାଵ୍ଯା ଅତି
ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ଆଙ୍ଗିରସମାନେ, ଅସୁରମାନେ, ନିଜେଇ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ଆଣିଥିବେ—ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ଏଠାରୁ ଦୂରେ, ଏକାଣବେ ନୌକା ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଉ।
ଅସ୍ମୈ ମଣିଂ ଵର୍ମ ବଧ୍ନନ୍ତୁ ଦେଵା ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସଵିତା ରୁଦ୍ରୋ ଅଗ୍ନିଃ । ପ୍ରଜାପତିଃ ପରମେଷ୍ଠୀ ଵିରାଡ୍ଵୈଶ୍ଵାନର ଋଷଯଶ୍ଚ ସର୍ଵେ
ଦେବତାମାନେ ଏହି ମଣିକୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ କବଚ ଭାବେ ବାନ୍ଧନ୍ତୁ: ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ସବିତା, ରୁଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଜାପତି, ପରମେଷ୍ଠୀ, ବିରାଟ୍, ବୈଶ୍ୱାନର ଓ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ।
{୧୨} ଉତ୍ତମୋ ଅସ୍ଯୋଷଧୀନାମନଡ୍ଵାନ୍ ଜଗତାମିଵ ଵ୍ଯାଘ୍ରଃ ଶ୍ଵପଦାମିଵ । ଯମୈଛାମାଵିଦାମ ତଂ ପ୍ରତିସ୍ପାଶନମନ୍ତିତମ୍
ଏହି ମଣି ଉଷଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଜଗତରେ ଅଦମ୍ୟ, ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ପରି। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁ ମିଳିଛି—ସେ ଅନ୍ତିମ ରକ୍ଷକ।
ସ ଇଦ୍ଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ଭଵତ୍ଯଥୋ ସିଂହୋ ଅଥୋ ଵୃଷା । ଅଥୋ ସପତ୍ନକର୍ଶନୋ ଯୋ ବିଭର୍ତୀମଂ ମଣିମ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ମଣି ଧାରଣ କରାଯାଏ, ସେ ବାଘ, ସିଂହ, ବଳିଅଂଶ ବୃଷ ଓ ବିପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିବା ହୋଇଯାଏ।
ନୈନଂ ଘ୍ନନ୍ତ୍ଯପ୍ସରସୋ ନ ଗନ୍ଧର୍ଵା ନ ମର୍ତ୍ଯାଃ । ସର୍ଵା ଦିଶୋ ଵି ରାଜତି ଯୋ ବିଭର୍ତୀମଂ ମଣିମ୍
ଏହି ମଣି ଧାରଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ନ ଅପ୍ସରା, ନ ଗନ୍ଧର୍ବ, ନ ମଣିଷ କେହି କ୍ଷତି କରିପାରେନି। ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ।
କଶ୍ଯପସ୍ତ୍ଵାମସୃଜତ କଶ୍ଯପସ୍ତ୍ଵା ସମୈରଯତ୍। ଅବିଭସ୍ତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରୋ ମାନୁଷେ ବିଭ୍ରତ୍ସଂଶ୍ରେଷିଣେଽଜଯତ୍। ମଣିଂ ସହସ୍ରଵୀର୍ଯଂ ଵର୍ମ ଦେଵା ଅକୃଣ୍ଵତ
କଶ୍ୟପ ତୁମକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, କଶ୍ୟପ ତୁମକୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟହୀନ ହୋଇ, ତୁମକୁ ପିନ୍ଧି ଜୟ କଲେ। ଦେବତାମାନେ ଏହି ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଣିକୁ କବଚ କରିଥିଲେ।
ଯସ୍ତ୍ଵା କୃତ୍ଯାଭିର୍ଯସ୍ତ୍ଵା ଦୀକ୍ଷାଭିର୍ଯଜ୍ଞୈର୍ଯସ୍ତ୍ଵା ଜିଘାଂସତି । ପ୍ରତ୍ଯକ୍ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ତଂ ଜହି ଵଜ୍ରେଣ ଶତପର୍ଵଣା
ଯେଉଁଠି କେହି ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ, ଦୀକ୍ଷା କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଶତପର୍ଣ୍ଣ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନେକୁ ପ୍ରତିହତ କର।
ଅଯମିଦ୍ଵୈ ପ୍ରତୀଵର୍ତ ଓଜସ୍ଵାନ୍ ସଂଜଯୋ ମଣିଃ । ପ୍ରଜାଂ ଧନଂ ଚ ରକ୍ଷତୁ ପରିପାଣଃ ସୁମଙ୍ଗଲଃ
ଏହି ମଣି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବିଜୟୀ। ଏହା ଆମର ସନ୍ତାନ ଓ ଧନକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଶୁଭ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉ।
ଅସପତ୍ନଂ ନୋ ଅଧରାଦସପତ୍ନଂ ନ ଉତ୍ତରାତ୍। ଇନ୍ଦ୍ରାସପତ୍ନଂ ନଃ ପଶ୍ଚାଜ୍ଜ୍ଯୋତିଃ ଶୂର ପୁରସ୍କୃଧି
ଆମ ପାଖରେ ତଳୁ ରୁ କୌଣସି ବିପକ୍ଷୀ ନ ରହୁ, ଉପରୁ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ବିପକ୍ଷୀ ନ ରହୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ପଛରୁ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ବିପକ୍ଷୀ ନ ରହୁ; ହେ ଶୂର, ଆଗରେ ଆଲୋକ ଦେଖା।
ଵର୍ମ ମେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଵର୍ମାହର୍ଵର୍ମ ସୂର୍ଯଃ । ଵର୍ମ ମ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚାଗ୍ନିଶ୍ଚ ଵର୍ମ ଧାତା ଦଧାତୁ ମେ
ଦିନିଆ-ଜମିନି ମୋର କବଚ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ମୋର କବଚ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ମୋର କବଚ, ଧାତା ମୋ ପାଇଁ କବଚ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଐନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନଂ ଵର୍ମ ବହୁଲଂ ଯଦୁଗ୍ରଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ନାତିଵିଧ୍ଯନ୍ତି ସର୍ଵେ । ତନ୍ ମେ ତନ୍ଵଂ ତ୍ରାଯତାଂ ସର୍ଵତୋ ବୃହଦାଯୁଷ୍ମାଂ ଜରଦଷ୍ଟିର୍ଯଥାସାନି
ଇନ୍ଦ୍ର-ଅଗ୍ନିଙ୍କର ଏହି ଅଧିକ ଓ ଦାରୁଣ କବଚ, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଭେଦ କରିପାରନ୍ତିନି—ସେହି କବଚ ମୋ ଦେହକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଯେପରି ଏଯାଁ ସଦା ଦେଇଆସୁଛି।
ଆ ମାରୁକ୍ଷଦ୍ଦେଵମଣିର୍ମହ୍ଯା ଅରିଷ୍ଟତାତଯେ । ଇମଂ ମେଥିମଭିସଂଵିଶଧ୍ଵଂ ତନୂପାନଂ ତ୍ରିଵରୂଥମୋଜସେ
ଦେବତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ମଣି ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଏହି ଜଣେ ଜଣାଣୀଙ୍କୁ ତିନି ପ୍ରକାର ଶରୀରୀକ ସୁରକ୍ଷା ସହିତ, ସମସ୍ତେ ଏଗିଯାଅ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ପାଇଁ।
ଅସ୍ମିନ୍ନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନି ଦଧାତୁ ନୃମ୍ଣମିମଂ ଦେଵାସୋ ଅଭିସଂଵିଶଧ୍ଵମ୍ । ଦୀର୍ଘାଯୁତ୍ଵାଯ ଶତଶାରଦାଯାଯୁଷ୍ମାନ୍ ଜରଦଷ୍ଟିର୍ଯଥାସତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଜଣେ ଜଣାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଦେଉନ୍ତୁ। ହେ ଦେବଗଣ, ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କର। ସେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ, ଦାନ୍ତ ସହିତ ବୃଦ୍ଧ ହେଉନ୍ତୁ।
ଯୌ ତେ ମାତୋନ୍ମମାର୍ଜ ଜାତାଯାଃ ପତିଵେଦନୌ । ଦୁର୍ଣାମା ତତ୍ର ମା ଗୃଧଦଲିଂଶ ଉତ ଵତ୍ସପଃ
ମାଆ, ତୁମେ ନୂତନ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଶିଶୁରୁ ଯେଉଁ ଜନ୍ମ ଚିହ୍ନ ମାଛିଦେଉଛ, ସେଠାରେ କୌଣସି ଖରାପ ନାମ, ମାଞ୍ଜା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କିଛି ଲାଗି ନ ଯାଉ।
ପଲାଲାନୁପଲାଲୌ ଶର୍କୁଂ କୋକଂ ମଲିମ୍ଲୁଚଂ ପଲୀଜକମ୍ । ଆଶ୍ରେଷଂ ଵଵ୍ରିଵାସସମୃକ୍ଷଗ୍ରୀଵଂ ପ୍ରମୀଲିନମ୍
ପାଳି, ଚାଉଳ ଚୁଣା, ଚିପି, ଛିଲକା, ଚିପି ଲଗା, ଝିଲି, ଆବରଣ, ଭୃକୁଟି ଚମ୍ମ, ନାଳର ଗଳା, ଏବଂ ଆଖି ବନ୍ଦ କରୁଥିବା—
ମା ସଂ ଵୃତୋ ମୋପ ସୃପ ଊରୂ ମାଵ ସୃପୋଽନ୍ତରା । କୃଣୋମ୍ଯସ୍ଯୈ ଭେଷଜଂ ବଜଂ ଦୁର୍ଣାମଚାତନମ୍
ଏମାନେ କେହି ତୁମକୁ ଘେରି ନ ରଖୁନ୍ତୁ, ନ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ, ତୁମ ଉରୁକୁ ଛୁଇଁ ନ ପାଉନ୍ତୁ, ମଧ୍ୟରେ ନ ଆସନ୍ତୁ। ମୁଁ ଏହି ଜଣାଣୀ ପାଇଁ ଔଷଧ ତିଆରି କରୁଛି, ଖରାପ ନାମ ଦୂର କରିବା ମନ୍ତ୍ର।
ଦୁର୍ଣାମା ଚ ସୁନାମା ଚୋଭା ସମ୍ଵୃତମିଚ୍ଛତଃ । ଅରାଯାନ୍ ଅପ ହନ୍ମଃ ସୁନାମା ସ୍ତ୍ରୈଣମିଚ୍ଛତାମ୍
ଖରାପ ନାମ ଓ ଭଲ ନାମ, ଯେଉଁଠି ଲାଗିବାକୁ ଚାହେଁ, ଆମେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର କରିଦେଉ। ଭଲ ନାମ ସେମାନେ ପାଉନ୍ତୁ, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱାମୀକୁ ଆଶା କରନ୍ତି।
ଯଃ କୃଷ୍ଣଃ କେଶ୍ଯସୁର ସ୍ତମ୍ବଜ ଉତ ତୁଣ୍ଡିକଃ । ଅରାଯାନ୍ ଅସ୍ଯା ମୁଷ୍କାଭ୍ଯାଂ ଭଂସସୋଽପ ହନ୍ମସି
ଯେଉଁମାନେ କଳା, ଲମ୍ବା କେଶ, ଦାନବ, ଗଛ ତଳେ ରହୁଥିବା, କିମ୍ବା ଚୁଞ୍ଚ ଥିବା—ଏହି ଶତ୍ରୁମାନେ, ତାଙ୍କର ମଣ୍ଡ ଓ ମୁଁହ ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ଦୂର କରୁ।
ଅନୁଜିଘ୍ରଂ ପ୍ରମୃଶନ୍ତଂ କ୍ରଵ୍ଯାଦମୁତ ରେରିହମ୍ । ଅରାଯାଂ ଛ୍ଵକିଷ୍କିଣୋ ବଜଃ ପିଙ୍ଗୋ ଅନୀନଶତ୍
ଯେଉଁମାନେ ଘ୍ରାଣ କରନ୍ତି, ଛୁଁଇଁଦିଅନ୍ତି, ମାଂସ ଖାଆନ୍ତି, କିମ୍ବା ଚାଟନ୍ତି—ଏହି ଶତ୍ରୁମାନେ, ଭୁକୁଭୁକୁ କରୁଥିବା, ହଳଦିଆ, ଦାନ୍ତ ନଥିବା, ଆମେ ଦୂର କରୁ।
ଯସ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵପ୍ନେ ନିପଦ୍ଯତେ ଭ୍ରାତା ଭୂତ୍ଵା ପିତେଵ ଚ । ବଜସ୍ତାନ୍ତ୍ସହତାମିତଃ କ୍ଲୀବରୂପାଂସ୍ତିରୀଟିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ତୁମ ସହ ଶୋଇଥାନ୍ତି, ଭାଇ କିମ୍ବା ବାପା ଭାବରେ—ଏହି ଅଶକ୍ତ ଓ ଚୂଡ଼ା ଥିବାମାନେ ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ରହୁ।
ଯସ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵପନ୍ତୀଂ ତ୍ସରତି ଯସ୍ତ୍ଵା ଦିପ୍ସତି ଜାଗ୍ରତୀମ୍ । ଛାଯାମିଵ ପ୍ର ତାନ୍ତ୍ସୂର୍ଯଃ ପରିକ୍ରାମନ୍ନ୍ ଅନୀନଶତ୍
ଯେଉଁମାନେ ତୁମେ ଶୁଅଉଥିବାବେଳେ ଚାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଜାଗିଥିବାବେଳେ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି—ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଛାୟା ପରି ଘୂରି ଦୂର କରୁ।
ଯଃ କୃଣୋତି ମୃତଵତ୍ସାମଵତୋକାମିମାଂ ସ୍ତ୍ରିଯମ୍ । ତମୋଷଧେ ତ୍ଵଂ ନାଶଯାସ୍ଯାଃ କମଲମଞ୍ଜିଵମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଜଣାଣୀଙ୍କୁ ମୃତ ଶିଶୁ ମାଆ କିମ୍ବା ବିଧବା ପରି କରିଦିଅନ୍ତି—ହେ ଔଷଧ, ଏହି ଅନ୍ଧକାର, ଶୁଷ୍କ ଅବସ୍ଥାକୁ ତୁମେ ନଶ୍ୱ କର।
ଯେ ଶାଲାଃ ପରିନୃତ୍ଯନ୍ତି ସାଯଂ ଗର୍ଦଭନାଦିନଃ । କୁସୂଲା ଯେ ଚ କୁକ୍ଷିଲାଃ କକୁଭାଃ କରୁମାଃ ସ୍ରିମାଃ । ତାନ୍ ଓଷଧେ ତ୍ଵଂ ଗନ୍ଧେନ ଵିଷୂଚୀନାନ୍ ଵି ନାଶଯ
ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଘର ଚାରିପାଖରେ ଗଧା ପରି ଚିତ୍କାର କରି ନାଚନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ କୁବଡ଼, ଥୋର, ବାଙ୍କା, କଳା, ଶୁକ୍ଳା, ହଡ଼ିଆ—ହେ ଔଷଧ, ତୁମ ଗନ୍ଧରେ ଏହି ରୋଗ ଆଣୁଥିବାମାନେକୁ ନଶ୍ୱ କର।
{୧୪} ଯେ କୁକୁନ୍ଧାଃ କୁକିରଭାଃ କୃତ୍ତୀର୍ଦୂର୍ଶାନି ବିଭ୍ରତି । କ୍ଲୀବା ଇଵ ପ୍ରନୃତ୍ଯନ୍ତୋ ଵନେ ଯେ କୁର୍ଵତେ ଘୋଷଂ ତାନ୍ ଇତୋ ନାଶଯାମସି
ଯେଉଁମାନେ କୁବଡ଼, ବାଙ୍କା, ଫାଟିଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଅଶକ୍ତ ଲୋକମାନେ ପରି ଜଙ୍ଗଲରେ ନାଚି ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି—ଆମେ ସେମାନେକୁ ଏଠାରୁ ଦୂର କରୁ।
ଯେ ସୂର୍ଯଂ ନ ତିତିକ୍ଷନ୍ତ ଆତପନ୍ତମମୁଂ ଦିଵଃ । ଅରାଯାନ୍ ବସ୍ତଵାସିନୋ ଦୁର୍ଗନ୍ଧୀଂଲ୍ଲୋହିତାସ୍ଯାନ୍ ମକକାନ୍ ନାଶଯାମସି
ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶରେ ତପ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ସହିପାରନ୍ତିନାହିଁ, ଯେଉଁ ଶତ୍ରୁମାନେ ଛାଗ ଚର୍ମରେ ରହନ୍ତି, ଦୁର୍ଗନ୍ଧୀ, ଲାଲ ମୁଁହ, ମାକି ପରି—ଆମେ ସେମାନେକୁ ଦୂର କରୁ।
ଯ ଆତ୍ମାନମତିମାତ୍ରମଂସ ଆଧାଯ ବିଭ୍ରତି । ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଶ୍ରୋଣିପ୍ରତୋଦିନ ଇନ୍ଦ୍ର ରକ୍ଷାଂସି ନାଶଯ
ଯେଉଁମାନେ ଅତିରିକ୍ତ ମାଂସ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଜଣାଣୀମାନଙ୍କର ନିତମ୍ଭକୁ ଆଘାତ କରନ୍ତି—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେହି ଦେମନ୍ମାନେକୁ ନଶ୍ୱ କର।
ଯେ ପୂର୍ଵେ ବଧ୍ଵୋ ଯନ୍ତି ହସ୍ତେ ଶୃଙ୍ଗାନି ବିଭ୍ରତଃ । ଆପାକେସ୍ଥାଃ ପ୍ରହାସିନ ସ୍ତମ୍ବେ ଯେ କୁର୍ଵତେ ଜ୍ଯୋତିସ୍ତାନ୍ ଇତୋ ନାଶଯାମସି
ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀମାନେ ପରି ହାତରେ ସିଂଗ ଧରି ଘୁରୁଛନ୍ତି, ଅପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ରହନ୍ତି, ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେ ହସନ୍ତି, ଗଛ ତଳେ ଆଲୋକ କରନ୍ତି—ଆମେ ସେମାନେକୁ ଏଠାରୁ ଦୂର କରୁ।
ଯେଷାଂ ପଶ୍ଚାତ୍ପ୍ରପଦାନି ପୁରଃ ପାର୍ଷ୍ଣୀଃ ପୁରୋ ମୁଖା । ଖଲଜାଃ ଶକଧୂମଜା ଉରୁଣ୍ଡା ଯେ ଚ ମଟ୍ମଟାଃ କୁମ୍ଭମୁଷ୍କା ଅଯାଶଵଃ । ତାନ୍ ଅସ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ପ୍ରତୀବୋଧେନ ନାଶଯ
ଯେଉଁମାନେ ପଛରେ ପାଦ, ସାମ୍ନାରେ ଆଢ଼ି, ସାମ୍ନାରେ ମୁଁହ, ଚୁଲକା ନଥିବା, ଧୂମରୁ ଜନ୍ମ, ଫୁଲିଥିବା, ବୁଡ଼ବୁଡ଼ କରୁଥିବା, ଥୋର ପେଟ, ଲୋହା ମଣ୍ଡ, ଅତି ଖାଇବା—ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ତାଙ୍କୁ ଏହି ଜଣାଣୀ ପାଇଁ ସଚେତନତା ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ୱ କର।
ପର୍ଯସ୍ତାକ୍ଷା ଅପ୍ରଚଙ୍କଶା ଅସ୍ତ୍ରୈଣାଃ ସନ୍ତୁ ପଣ୍ଡଗାଃ । ଅଵ ଭେଷଜ ପାଦଯ ଯ ଇମାଂ ସଂଵିଵୃତ୍ସତ୍ଯପତିଃ ସ୍ଵପତିଂ ସ୍ତ୍ରିଯମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଲୁହା ଆଖି, ଅସାମର୍ଥ୍ୟ, ଅଶକ୍ତ, ସେମାନେ ଅଶକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ। ହେ ଔଷଧ, ଏହି ଜଣାଣୀଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଠାରୁ ଅଲଗା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବାମାନେକୁ ତୁମେ ନମାଇଦିଅ।