ନ ଵା ଉ ସୋମୋ ଵୃଜିନଂ ହିନୋତି ନ କ୍ଷତ୍ରିଯଂ ମିଥୁଯା ଧାରଯନ୍ତମ୍ । ହନ୍ତି ରକ୍ଷୋ ହନ୍ତ୍ଯାସଦ୍ଵଦନ୍ତମୁଭାଵିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରସିତୌ ଶଯାତେ
ସୋମ କେବେ ଦୋଷହୀନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି ନାହିଁ, ନ ନ୍ୟାୟ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଶାସକଙ୍କୁ; ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଥିବାକୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି—ଏହି ଦୁଇଜଣ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ତଳେ ପଡ଼ି ରହନ୍ତି।
ଯଦି ଵାହମନୃତଦେଵୋ ଅସ୍ମି ମୋଘଂ ଵା ଦେଵାମପ୍ଯୂହେ ଅଗ୍ନେ । କିମସ୍ମଭ୍ଯଂ ଜାତଵେଦୋ ହୃଣୀଷେ ଦ୍ରୋଘଵାଚସ୍ତେ ନିର୍ଋଥଂ ସଚନ୍ତାମ୍
ଯଦି ମୁଁ ମିଥ୍ୟା ଦେବତା, କିମ୍ବା ମୁଁ ବ୍ୟର୍ଥରେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଛି, ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ଜାତବେଦସ, ତେବେ ଆମ ପ୍ରତି ତୁମେ କଣ ଦ୍ୱେଷ କରୁଛ? ଯେଉଁମାନେ ଠକା କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ନଶ୍ୱରତା ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ।
ଅଦ୍ଯା ମୁରୀଯ ଯଦି ଯାତୁଧାନୋ ଅସ୍ମି ଯଦି ଵାଯୁସ୍ତତପ ପୁରୁଷସ୍ଯ । ଅଧା ସ ଵୀରୈର୍ଦଶଭିର୍ଵି ଯୂଯା ଯୋ ମା ମୋଘଂ ଯାତୁଧାନେତ୍ଯାହ
ଯଦି ମୁଁ ଆଜି ଯାତୁଧାନ ଅଟୁଛି, କିମ୍ବା ମୁଁ କାହାରୋ ମନକୁ କ୍ଷତି କରିଛି, ତେବେ ମୁଁ ନଶ୍ୱର ହେଉ। ଯେଉଁଠି ମୋତେ ମିଥ୍ୟା ଭାବେ ଯାତୁଧାନ ବୋଲି କହେ, ସେ ତାଙ୍କର ଦଶ ନାୟକଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଉ।
ଯୋ ମାଯାତୁଂ ଯାତୁଧାନେତ୍ଯାହ ଯୋ ଵା ରକ୍ଷାଃ ଶିଚିରସ୍ମୀତ୍ଯାହ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ତଂ ହନ୍ତୁ ମହତା ଵଧେନ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଜନ୍ତୋରଧମସ୍ପଦୀଷ୍ଟ
ଯେଉଁଠି ମୋତେ ଯାତୁଧାନ ବୋଲି କହେ, କିମ୍ବା କହେ 'ମୁଁ ଦାନବ', ତାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ବଡ଼ ଆଘାତରେ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ତଳକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତୁ।
ପ୍ର ଯା ଜିଗାତି ଖର୍ଗଲେଵ ନକ୍ତମପ ଦ୍ରୁହୁସ୍ତନ୍ଵଂ୧ ଗୂହମାନା । ଵଵ୍ରମନନ୍ତମଵ ସା ପଦୀଷ୍ଟ ଗ୍ରାଵାଣୋ ଘ୍ନନ୍ତୁ ରକ୍ଷସ ଉପବ୍ଦୈଃ
ଯିଏ ମୁଙ୍ଗୁସ ଭଳି ରାତିରେ ଚୁପଚାପ ଚାଲିଯାଏ, ନିଜ ଦୁଷ୍ଟ ଦେହକୁ ଲୁଚାଏ, ସେ ଅସୀମ ଗଡ଼ିକୁ ପଡ଼ିଯାଉ, ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଦାନବକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରାଯାଉ।
ଵି ତିଷ୍ଠଧ୍ଵଂ ମରୁତୋ ଵିକ୍ଷ୍ଵିଚ୍ଛତ ଗୃଭାଯତ ରକ୍ଷସଃ ସଂ ପିନଷ୍ଟନ୍ । ଵଯୋ ଯେ ଭୂତ୍ଵା ପତଯନ୍ତି ନକ୍ତଭିର୍ଯେ ଵା ରିପୋ ଦଧିରେ ଦେଵେ ଅଧ୍ଵରେ
ଉଠ, ହେ ମାରୁତମାନେ, ଦାନବମାନେକୁ ଚିତ୍ତିଭ୍ରମ କର, ଧରି ଚୁର୍ଣ୍ଣ କର। ଯେଉଁମାନେ ପକ୍ଷୀ ହୋଇ ରାତିରେ ଉଡ଼ନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଦେବତାମାନେ ଭଳି ଅବସ୍ଥାନ କରିଛନ୍ତି।
ପ୍ର ଵର୍ତଯ ଦିଵୋଽଶ୍ମାନମିନ୍ଦ୍ର ସୋମଶିତଂ ମଘଵନ୍ତ୍ସଂ ଶିଶାଧି । ପ୍ରାକ୍ତୋ ଅପାକ୍ତୋ ଅଧରାଦୁଦକ୍ତୋଽଭି ଜହି ରକ୍ଷସଃ ପର୍ଵତେନ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ସୋମପାନୀ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆକାଶରୁ ପାଥର ଗଡ଼ି ତଳେ ପକାଇଦିଅ। ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ତଳ, ଉପରୁ—ପାହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଦାନବମାନେକୁ ଆଘାତ କର।
ଏତ ଉ ତ୍ଯେ ପତଯନ୍ତି ଶ୍ଵଯାତଵ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଦିପ୍ସନ୍ତି ଦିପ୍ସଵୋଽଦାଭ୍ଯମ୍ । ଶିଶୀତେ ଶକ୍ରଃ ପିଶୁନେଭ୍ଯୋ ଵଧଂ ନୁନଂ ସୃଜଦଶନିଂ ଯାତୁମଦ୍ଭ୍ଯଃ
ଏମାନେ ମାଂସ ଭକ୍ଷକ, ଚାରିପାଖରେ ଉଡ଼ୁଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି; ଏବେ, ହେ ଶକ୍ର, ଅପବାଦକମାନେ ଉପରେ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼, ଯାତୁଧାନମାନେ ଉପରେ ବଜ୍ରପାତ କର।
{୧୦} ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯାତୂନାମଭଵତ୍ପରାଶରୋ ହଵିର୍ମଥୀନାମଭ୍ଯାଵିଵାସତାମ୍ । ଅଭୀଦୁ ଶକ୍ରଃ ପରଶୁର୍ଯଥା ଵନଂ ପାତ୍ରେଵ ଭିନ୍ଦନ୍ତ୍ସତ ଏତୁ ରକ୍ଷସଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଯାତୁଧାନମାନେର ନାଶକ ହେଲେ, ହବି ଚୋରାଇଥିବାମାନେକୁ ତାଡ଼ିଦେଲେ; ଶକ୍ର, କାଠରେ କୁହାଡ଼ ଭଳି, ପାତ୍ର ଭାଙ୍ଗିଦେଉଥିବା ଭଳି, ଦାନବମାନେକୁ ଭଙ୍ଗ କରି ଆସନ୍ତୁ।
ଉଲୂକଯାତୁଂ ଶୁଶୁଲୂକଯାତୁଂ ଜହି ଶ୍ଵଯାତୁମୁତ କୋକଯାତୁମ୍ । ସୁପର୍ଣଯାତୁମୁତ ଗୃଧ୍ରଯାତୁଂ ଦୃଷଦେଵ ପ୍ର ମୃଣ ରକ୍ଷ ଇନ୍ଦ୍ର
ଉଲୁକ ଯାତୁଧାନ, ଶୁଶୁଲୁକ ଯାତୁଧାନ, ମାଂସ ଭକ୍ଷକ, କୋକ ଯାତୁଧାନ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଯାତୁଧାନ, ଗୃଧ୍ର ଯାତୁଧାନ—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଦାନବକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କର।
ମା ନୋ ରକ୍ଷୋ ଅଭି ନଡ୍ଯାତୁମାଵଦପୋଚ୍ଛନ୍ତୁ ମିଥୁନା ଯେ କିମୀଦିନଃ । ପୃଥିଵୀ ନଃ ପାର୍ଥିଵାତ୍ପାତ୍ଵଂହସୋଽନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଦିଵ୍ଯାତ୍ପାତ୍ଵସ୍ମାନ୍
ଦାନବ, ନଡ଼ ଯାତୁଧାନ ବା ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଦୁଇଜଣ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିନପାରନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଭୌମ ଅପଦ୍ରବ୍ୟରୁ, ମଧ୍ୟାକାଶ ଆମକୁ ଆକାଶୀୟ ଅପଦ୍ରବ୍ୟରୁ, ଦିଗନ୍ତ ଆମକୁ ଦିବ୍ୟ ଅପଦ୍ରବ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଜହି ପୁମାଂସଂ ଯାତୁଧାନମୁତ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ମାଯଯା ଶାଶଦାନାମ୍ । ଵିଗ୍ରୀଵାସୋ ମୂରଦେଵା ଋଦନ୍ତୁ ମା ତେ ଦୃଶନ୍ତ୍ସୂର୍ଯମୁଚ୍ଚରନ୍ତମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁରୁଷ ଯାତୁଧାନକୁ ଓ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଠକାଇଥିବା ଜଣେ ମହିଳାକୁ ନଶ୍ଟ କର। ଟେଢ଼ା ଗଳା ମୂଳଦେବତାମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ—ସେମାନେ ତୁମକୁ ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିନପାରନ୍ତୁ।
ପ୍ରତି ଚକ୍ଷ୍ଵ ଵି ଚକ୍ଷ୍ଵେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ସୋମ ଜାଗୃତମ୍ । ରକ୍ଷୋଭ୍ଯୋ ଵଧମସ୍ଯତମଶନିଂ ଯାତୁମଦ୍ଭ୍ଯଃ
ଚାହିଅ, ଚାରିପାଖ ଦେଖ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ସଚେତନ ରୁହ। ଦାନବମାନେ ଉପରେ ଅସ୍ତ୍ର ପଡ଼, ଯାତୁଧାନମାନେ ଉପରେ ବଜ୍ରପାତ ହେଉ।
8.5 ଅଯଂ ପ୍ରତିସରୋ ମଣିର୍ଵୀରୋ ଵୀରାଯ ବଧ୍ଯତେ । ଵୀର୍ଯଵାନ୍ତ୍ସପତ୍ନହା ଶୂରଵୀରଃ ପରିପାଣଃ ସୁମଙ୍ଗଲଃ
ଏହି ପ୍ରତିସର ମଣି ଶୂରବୀର ପାଇଁ ବାନ୍ଧାଯାଉଛି; ଶୂରତା, ଶତ୍ରୁନାଶକ ଶକ୍ତି, ଶୂରବୀର ଗୁଣ, ରକ୍ଷାକାରୀ ଓ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା।
ଅଯଂ ମଣିଃ ସପତ୍ନହା ସୁଵୀରଃ ସହସ୍ଵାନ୍ ଵାଜୀ ସହମାନ ଉଗ୍ରଃ । ପ୍ରତ୍ଯକ୍କୃତ୍ଯା ଦୂଷଯନ୍ନ୍ ଏତି ଵୀରଃ
ଏହି ମଣି ବିପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ୟ କରେ, ଶୂର ଶକ୍ତି, ପ୍ରବଳତା, ବିଜୟ, ସହିଷ୍ଣୁତା ଓ ଦାରୁଣତା ରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏହି ଶୂରବୀର ସମ୍ମୁଖରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଆସିଲେ ମୁହାଁ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ହରାଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଏ।
ଅନେନେନ୍ଦ୍ରୋ ମଣିନା ଵୃତ୍ରମହନ୍ନ୍ ଅନେନାସୁରାନ୍ ପରାଭାଵଯନ୍ ମନୀଷୀ । ଅନେନାଜଯଦ୍ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଉଭେ ଇମେ ଅନେନାଜଯତ୍ପ୍ରଦିଶଶ୍ଚତସ୍ରଃ
ଏହି ମଣି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଙ୍କର ବୃତ୍ରକୁ ମାରିଥିଲେ; ଏହି ମଣି ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନୀ ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଥିଲେ। ଏହି ମଣି ଦ୍ୱାରା ସେ ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ଓ ଦିନିଆ-ଜମିନିକୁ ଜିତିଥିଲେ; ଏହି ମଣି ଦ୍ୱାରା ସେ ସମସ୍ତ ଚାରିଦିଗକୁ ବଶ କରିଥିଲେ।
ଅଯଂ ସ୍ରାକ୍ତ୍ଯୋ ମଣିଃ ପ୍ରତୀଵର୍ତଃ ପ୍ରତିସରଃ । ଓଜସ୍ଵାନ୍ ଵିମୃଧୋ ଵଶୀ ସୋ ଅସ୍ମାନ୍ ପାତୁ ସର୍ଵତଃ
ଏହି ସ୍ରାକ୍ତ୍ୟ ମଣି ଏକ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ରକ୍ଷା ତାଲିସ୍ମାନ, ଏକ ସୁରକ୍ଷା ଚିହ୍ନ। ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଚୁର୍ମାର କରୁଥିବା ଓ ସ୍ୱାମୀଭାବ ଧାରଣ କରୁଥିବା ମଣି ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ତଦଗ୍ନିରାହ ତଦୁ ସୋମ ଆହ ବୃହସ୍ପତିଃ ସଵିତା ତଦିନ୍ଦ୍ରଃ । ତେ ମେ ଦେଵାଃ ପୁରୋହିତାଃ ପ୍ରତୀଚୀଃ କୃତ୍ଯାଃ ପ୍ରତିସରୈରଜନ୍ତୁ
ଏହି କଥା ଅଗ୍ନି କହିଛନ୍ତି, ସୋମ କହିଛନ୍ତି, ବୃହସ୍ପତି, ସବିତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ର କହିଛନ୍ତି। ଏହି ଦେବତାମାନେ, ମୋର ପୁରୋହିତମାନେ, ରକ୍ଷା ତାଲିସ୍ମାନ ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟମାନେକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଅନ୍ତର୍ଦଧେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଉତାହରୁତ ସୂର୍ଯମ୍ । ତେ ମେ ଦେଵାଃ ପୁରୋହିତାଃ ପ୍ରତୀଚୀଃ କୃତ୍ଯାଃ ପ୍ରତିସରୈରଜନ୍ତୁ
ସେ ଦିନିଆ-ଜମିନିକୁ ଲୁଚାଇ ଦେଲେ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଣିଲେ। ଏହି ଦେବତାମାନେ, ମୋର ପୁରୋହିତମାନେ, ରକ୍ଷା ତାଲିସ୍ମାନ ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟମାନେକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଯେ ସ୍ରାକ୍ତ୍ଯଂ ମଣିଂ ଜନା ଵର୍ମାଣି କୃଣ୍ଵତେ । ସୂର୍ଯ ଇଵ ଦିଵମାରୁହ୍ଯ ଵି କୃତ୍ଯା ବାଧତେ ଵଶୀ
ଯେମାନେ ସ୍ରାକ୍ତ୍ୟ ମଣିକୁ ନିଜର କବଚ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଆକାଶକୁ ଉଠିଯାନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଭାବରେ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟମାନେକୁ ଦୂର କରନ୍ତି।
ସ୍ରାକ୍ତ୍ଯେନ ମଣିନା ଋଷିଣେଵ ମନୀଷିଣା । ଅଜୈଷଂ ସର୍ଵାଃ ପୃତନା ଵି ମୃଧୋ ହନ୍ମି ରକ୍ଷସଃ
ସ୍ରାକ୍ତ୍ୟ ମଣି ଓ ଋଷିଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ଜିତିଛି; ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଚୁର୍ମାର କରି ନଶ୍ୟ କରେ।
ଯାଃ କୃତ୍ଯା ଆଙ୍ଗିରସୀର୍ଯାଃ କୃତ୍ଯା ଆସୁରୀର୍ଯାଃ । କୃତ୍ଯାଃ ସ୍ଵଯଂକୃତା ଯା ଉ ଚାନ୍ଯେଭିରାଭୃତାଃ । ଉଭଯୀସ୍ତାଃ ପରା ଯନ୍ତୁ ପରାଵତୋ ନଵତିଂ ନାଵ୍ଯା ଅତି
ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ଆଙ୍ଗିରସମାନେ, ଅସୁରମାନେ, ନିଜେଇ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ଆଣିଥିବେ—ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ଏଠାରୁ ଦୂରେ, ଏକାଣବେ ନୌକା ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଉ।
ଅସ୍ମୈ ମଣିଂ ଵର୍ମ ବଧ୍ନନ୍ତୁ ଦେଵା ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସଵିତା ରୁଦ୍ରୋ ଅଗ୍ନିଃ । ପ୍ରଜାପତିଃ ପରମେଷ୍ଠୀ ଵିରାଡ୍ଵୈଶ୍ଵାନର ଋଷଯଶ୍ଚ ସର୍ଵେ
ଦେବତାମାନେ ଏହି ମଣିକୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ କବଚ ଭାବେ ବାନ୍ଧନ୍ତୁ: ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ସବିତା, ରୁଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଜାପତି, ପରମେଷ୍ଠୀ, ବିରାଟ୍, ବୈଶ୍ୱାନର ଓ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ।
{୧୨} ଉତ୍ତମୋ ଅସ୍ଯୋଷଧୀନାମନଡ୍ଵାନ୍ ଜଗତାମିଵ ଵ୍ଯାଘ୍ରଃ ଶ୍ଵପଦାମିଵ । ଯମୈଛାମାଵିଦାମ ତଂ ପ୍ରତିସ୍ପାଶନମନ୍ତିତମ୍
ଏହି ମଣି ଉଷଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଜଗତରେ ଅଦମ୍ୟ, ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ପରି। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁ ମିଳିଛି—ସେ ଅନ୍ତିମ ରକ୍ଷକ।
ସ ଇଦ୍ଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ଭଵତ୍ଯଥୋ ସିଂହୋ ଅଥୋ ଵୃଷା । ଅଥୋ ସପତ୍ନକର୍ଶନୋ ଯୋ ବିଭର୍ତୀମଂ ମଣିମ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ମଣି ଧାରଣ କରାଯାଏ, ସେ ବାଘ, ସିଂହ, ବଳିଅଂଶ ବୃଷ ଓ ବିପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିବା ହୋଇଯାଏ।
ନୈନଂ ଘ୍ନନ୍ତ୍ଯପ୍ସରସୋ ନ ଗନ୍ଧର୍ଵା ନ ମର୍ତ୍ଯାଃ । ସର୍ଵା ଦିଶୋ ଵି ରାଜତି ଯୋ ବିଭର୍ତୀମଂ ମଣିମ୍
ଏହି ମଣି ଧାରଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ନ ଅପ୍ସରା, ନ ଗନ୍ଧର୍ବ, ନ ମଣିଷ କେହି କ୍ଷତି କରିପାରେନି। ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ।
କଶ୍ଯପସ୍ତ୍ଵାମସୃଜତ କଶ୍ଯପସ୍ତ୍ଵା ସମୈରଯତ୍। ଅବିଭସ୍ତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରୋ ମାନୁଷେ ବିଭ୍ରତ୍ସଂଶ୍ରେଷିଣେଽଜଯତ୍। ମଣିଂ ସହସ୍ରଵୀର୍ଯଂ ଵର୍ମ ଦେଵା ଅକୃଣ୍ଵତ
କଶ୍ୟପ ତୁମକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, କଶ୍ୟପ ତୁମକୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟହୀନ ହୋଇ, ତୁମକୁ ପିନ୍ଧି ଜୟ କଲେ। ଦେବତାମାନେ ଏହି ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଣିକୁ କବଚ କରିଥିଲେ।
ଯସ୍ତ୍ଵା କୃତ୍ଯାଭିର୍ଯସ୍ତ୍ଵା ଦୀକ୍ଷାଭିର୍ଯଜ୍ଞୈର୍ଯସ୍ତ୍ଵା ଜିଘାଂସତି । ପ୍ରତ୍ଯକ୍ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ତଂ ଜହି ଵଜ୍ରେଣ ଶତପର୍ଵଣା
ଯେଉଁଠି କେହି ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ, ଦୀକ୍ଷା କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଶତପର୍ଣ୍ଣ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନେକୁ ପ୍ରତିହତ କର।
ଅଯମିଦ୍ଵୈ ପ୍ରତୀଵର୍ତ ଓଜସ୍ଵାନ୍ ସଂଜଯୋ ମଣିଃ । ପ୍ରଜାଂ ଧନଂ ଚ ରକ୍ଷତୁ ପରିପାଣଃ ସୁମଙ୍ଗଲଃ
ଏହି ମଣି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବିଜୟୀ। ଏହା ଆମର ସନ୍ତାନ ଓ ଧନକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଶୁଭ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉ।
ଅସପତ୍ନଂ ନୋ ଅଧରାଦସପତ୍ନଂ ନ ଉତ୍ତରାତ୍। ଇନ୍ଦ୍ରାସପତ୍ନଂ ନଃ ପଶ୍ଚାଜ୍ଜ୍ଯୋତିଃ ଶୂର ପୁରସ୍କୃଧି
ଆମ ପାଖରେ ତଳୁ ରୁ କୌଣସି ବିପକ୍ଷୀ ନ ରହୁ, ଉପରୁ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ବିପକ୍ଷୀ ନ ରହୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ପଛରୁ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ବିପକ୍ଷୀ ନ ରହୁ; ହେ ଶୂର, ଆଗରେ ଆଲୋକ ଦେଖା।