ଇନ୍ଦ୍ରାସୋମା ଦୁଷ୍କୃତୋ ଵଵ୍ରେ ଅନ୍ତରନାରମ୍ଭଣେ ତମସି ପ୍ର ଵିଧ୍ଯତମ୍ । ଯତୋ ନୈଷାଂ ପୁନରେକଶ୍ଚନୋଦଯତ୍ତଦ୍ଵାମସ୍ତୁ ସହସେ ମନ୍ଯୁମଚ୍ଛଵଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାମାନେକୁ ଅନ୍ଧକାର ଗଭୀର ଗଡ଼ରେ ଫିଙ୍କିଦିଅ, ଯେଉଁଠାରେ କିଛି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ। ସେମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ମଧ୍ୟ ପୁଣି ଉଠିନପାରୁ, ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ କ୍ରୋଧ ସେମାନେ ଉପରେ ବିଜୟୀ ହେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ରାସୋମା ଵର୍ତଯତଂ ଦିଵୋ ଵଧଂ ସଂ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଘଶଂସାଯ ତର୍ହଣମ୍ । ଉତ୍ତକ୍ଷତଂ ସ୍ଵର୍ଯଂ୧ ପର୍ଵତେଭ୍ଯୋ ଯେନ ରକ୍ଷୋ ଵାଵୃଧାନଂ ନିଜୂର୍ଵଥଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ଦିଗନ୍ତରୁ ଆଘାତ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ବିନାଶ ଦୁଷ୍ଟ ଇଚ୍ଛା ରଖୁଥିବା ଉପରେ ପଠାଅ। ପାହାଡ଼ରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକକୁ ଆଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବଢ଼ୁଥିବା ଭୂତକୁ ନଶ୍ୱାନ କରିପାରିବ।
ଇନ୍ଦ୍ରାସୋମା ଵର୍ତଯତଂ ଦିଵସ୍ପର୍ଯଗ୍ନିତପ୍ତେଭିର୍ଯୁଵମଶ୍ମହନ୍ମଭିଃ । ତପୁର୍ଵଧେଭିରଜରେଭିରତ୍ତ୍ରିଣୋ ନି ପର୍ଶାନେ ଵିଧ୍ଯତଂ ଯନ୍ତୁ ନିସ୍ଵରମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ଦିଗନ୍ତରୁ ଆଘାତ ପଠାଅ, ଅଗ୍ନିରେ ତାପିଥିବା ପାଥର ଦ୍ୱାରା। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଓ ଅଜର ଅସ୍ତ୍ରରେ ମାଂସ ଖାଉଥିବାକୁ ଆଘାତ କର, ସେମାନେ ଚୁପଚାପ ନଶ୍ୱାନକୁ ଯାଉନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରାସୋମା ପରି ଵାଂ ଭୂତୁ ଵିଶ୍ଵତ ଇଯଂ ମତିଃ କକ୍ଷ୍ଯାଶ୍ଵେଵ ଵାଜିନା । ଯାଂ ଵାଂ ହୋତ୍ରାଂ ପରିହିନୋମି ମେଧଯେମା ବ୍ରହ୍ମାଣି ନୃପତୀ ଇଵ ଜିନ୍ଵତମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଆମର, ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘେରି ରଉ, ଯେପରି ମାଇଦାନରେ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା। ଯେ ହବନ ଆମେ ତୁମକୁ ଦେଉଛୁ, ରାଜାଙ୍କ ପରି ଏହି ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କର।
ପ୍ରତି ସ୍ମରେଥାଂ ତୁଜଯଦ୍ଭିରେଵୈର୍ହତଂ ଦ୍ରୁହୋ ରକ୍ଷସୋ ଭଙ୍ଗୁରାଵତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାସୋମା ଦୁଷ୍କୃତେ ମା ସୁଗଂ ଭୂଦ୍ଯୋ ମା କଦା ଚିଦଭିଦାସତି ଦ୍ରୁହୁଃ
ବିଜୟୀ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ଦୁଷ୍ଟ, ଭୂତ ଓ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ସ୍ମରଣ କର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ଦୁଷ୍ଟକୁ ସହଜ ରାସ୍ତା ମିଳିନପାରୁ, ଶତ୍ରୁ କେବେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିନପାରୁ।
ଯୋ ମା ପାକେନ ମନସା ଚରନ୍ତମଭିଚଷ୍ଟେ ଅନୃତେଭିର୍ଵଚୋଭିଃ । ଆପ ଇଵ କାଶିନା ସମ୍ଗୃଭୀତା ଅସନ୍ନ୍ ଅସ୍ତ୍ଵସତଃ ଇନ୍ଦ୍ର ଵକ୍ତା
ଯିଏ ମୋତେ ଖରାପ ମନ ଓ ମିଥ୍ୟା କଥାରେ ଦେଖୁଛି, ମୁଁ ଚାଲୁଥିବାବେଳେ, ସେ ଯେପରି ତୀବ୍ର ପାଣିରେ ଧରାପଡ଼ିଥିବା ଲୋକ, ସେମାନେ ମିଥ୍ୟାବାଦୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ହରାଇଯାଉ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେ କଥା କହୁଥିବା ନ ହେଉ।
ଯେ ପାକଶଂସଂ ଵିହରନ୍ତ ଏଵୈର୍ଯେ ଵା ଭଦ୍ରଂ ଦୂଷଯନ୍ତି ସ୍ଵଧାଭିଃ । ଅହଯେ ଵା ତାନ୍ ପ୍ରଦଦାତୁ ସୋମ ଆ ଵା ଦଧାତୁ ନିର୍ଋତେରୁପଷ୍ଠେ
ଯେମାନେ ପକ୍ୱତା ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ବା ନିଜ ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ଭଲ କଥାକୁ ଖରାପ କରୁଥିବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସୋମ ନାଗଙ୍କୁ ଦେଉନ୍ତୁ କିମ୍ବା ସେମାନେ ନଶ୍ୱରତାର ଆଞ୍ଚଳକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଉନ୍ତୁ।
ଯୋ ନୋ ରସଂ ଦିପ୍ସତି ପିତ୍ଵୋ ଅଗ୍ନେ ଅଶ୍ଵାନାଂ ଗଵାଂ ଯସ୍ତନୂନାମ୍ । ରିପୁ ସ୍ତେନ ସ୍ତେଯକୃଦ୍ଦଭ୍ରମେତୁ ନି ଷ ହୀଯତାଂ ତନ୍ଵା ତନା ଚ
ଯେଉଁଠି ଆମର ରସକୁ ଲୋଭ କରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଚାହେଁ ସେ ଘୋଡା, ଗାଈ ବା ଆମ ଦେହର; ଏମିତି ଶତ୍ରୁ, ଚୋର, ଚୋରି କରୁଥିବା ଲୋକ ଭ୍ରମିତ ହେଉ, ତାଙ୍କର ଦେହ ଓ ସନ୍ତାନ କମିଯାଉ।
{୯} ପରଃ ସୋ ଅସ୍ତୁ ତନ୍ଵା ତନା ଚ ତିସ୍ରଃ ପୃଥିଵୀରଧୋ ଅସ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵାଃ । ପ୍ରତି ଶୁଷ୍ଯତୁ ଯଶୋ ଅସ୍ଯ ଦେଵା ଯୋ ମା ଦିଵା ଦିପ୍ସତି ଯଶ୍ଚ ନକ୍ତମ୍
ତାଙ୍କୁ ଦେହ ଓ ସନ୍ତାନରେ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ, ତିନୋଟି ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ତଳକୁ ଛାଡ଼ାଯାଉ, ଯେଉଁଠି ଦିନ ବା ରାତିରେ ମୋତେ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ତାଙ୍କର ଯଶ ଶୁଖିଯାଉ, ହେ ଦେବତାମାନେ।
ସୁଵିଜ୍ଞାନଂ ଚିକିତୁଷେ ଜନାଯ ସଚ୍ଚାସଚ୍ଚ ଵଚସୀ ପସ୍ପୃଧାତେ । ତସ୍ଯୋର୍ଯତ୍ସତ୍ଯଂ ଯତରଦୃଜୀଯସ୍ତଦିତ୍ସୋମୋଽଵତି ହନ୍ତ୍ଯାସତ୍
ଯିଏ ବୁଝିବାକୁ ଚାହେ, ସେଠି ସ୍ପଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧି ମିଳେ; ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟା କଥାରେ ଲଢ଼େ। ଏହାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯାହା ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମିକ, ସେଉଠି ସୋମ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ମିଥ୍ୟାକୁ ସେ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି।
ନ ଵା ଉ ସୋମୋ ଵୃଜିନଂ ହିନୋତି ନ କ୍ଷତ୍ରିଯଂ ମିଥୁଯା ଧାରଯନ୍ତମ୍ । ହନ୍ତି ରକ୍ଷୋ ହନ୍ତ୍ଯାସଦ୍ଵଦନ୍ତମୁଭାଵିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରସିତୌ ଶଯାତେ
ସୋମ କେବେ ଦୋଷହୀନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି ନାହିଁ, ନ ନ୍ୟାୟ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଶାସକଙ୍କୁ; ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଥିବାକୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି—ଏହି ଦୁଇଜଣ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ତଳେ ପଡ଼ି ରହନ୍ତି।
ଯଦି ଵାହମନୃତଦେଵୋ ଅସ୍ମି ମୋଘଂ ଵା ଦେଵାମପ୍ଯୂହେ ଅଗ୍ନେ । କିମସ୍ମଭ୍ଯଂ ଜାତଵେଦୋ ହୃଣୀଷେ ଦ୍ରୋଘଵାଚସ୍ତେ ନିର୍ଋଥଂ ସଚନ୍ତାମ୍
ଯଦି ମୁଁ ମିଥ୍ୟା ଦେବତା, କିମ୍ବା ମୁଁ ବ୍ୟର୍ଥରେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଛି, ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ଜାତବେଦସ, ତେବେ ଆମ ପ୍ରତି ତୁମେ କଣ ଦ୍ୱେଷ କରୁଛ? ଯେଉଁମାନେ ଠକା କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ନଶ୍ୱରତା ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ।
ଅଦ୍ଯା ମୁରୀଯ ଯଦି ଯାତୁଧାନୋ ଅସ୍ମି ଯଦି ଵାଯୁସ୍ତତପ ପୁରୁଷସ୍ଯ । ଅଧା ସ ଵୀରୈର୍ଦଶଭିର୍ଵି ଯୂଯା ଯୋ ମା ମୋଘଂ ଯାତୁଧାନେତ୍ଯାହ
ଯଦି ମୁଁ ଆଜି ଯାତୁଧାନ ଅଟୁଛି, କିମ୍ବା ମୁଁ କାହାରୋ ମନକୁ କ୍ଷତି କରିଛି, ତେବେ ମୁଁ ନଶ୍ୱର ହେଉ। ଯେଉଁଠି ମୋତେ ମିଥ୍ୟା ଭାବେ ଯାତୁଧାନ ବୋଲି କହେ, ସେ ତାଙ୍କର ଦଶ ନାୟକଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଉ।
ଯୋ ମାଯାତୁଂ ଯାତୁଧାନେତ୍ଯାହ ଯୋ ଵା ରକ୍ଷାଃ ଶିଚିରସ୍ମୀତ୍ଯାହ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ତଂ ହନ୍ତୁ ମହତା ଵଧେନ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଜନ୍ତୋରଧମସ୍ପଦୀଷ୍ଟ
ଯେଉଁଠି ମୋତେ ଯାତୁଧାନ ବୋଲି କହେ, କିମ୍ବା କହେ 'ମୁଁ ଦାନବ', ତାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ବଡ଼ ଆଘାତରେ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ତଳକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତୁ।
ପ୍ର ଯା ଜିଗାତି ଖର୍ଗଲେଵ ନକ୍ତମପ ଦ୍ରୁହୁସ୍ତନ୍ଵଂ୧ ଗୂହମାନା । ଵଵ୍ରମନନ୍ତମଵ ସା ପଦୀଷ୍ଟ ଗ୍ରାଵାଣୋ ଘ୍ନନ୍ତୁ ରକ୍ଷସ ଉପବ୍ଦୈଃ
ଯିଏ ମୁଙ୍ଗୁସ ଭଳି ରାତିରେ ଚୁପଚାପ ଚାଲିଯାଏ, ନିଜ ଦୁଷ୍ଟ ଦେହକୁ ଲୁଚାଏ, ସେ ଅସୀମ ଗଡ଼ିକୁ ପଡ଼ିଯାଉ, ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଦାନବକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରାଯାଉ।
ଵି ତିଷ୍ଠଧ୍ଵଂ ମରୁତୋ ଵିକ୍ଷ୍ଵିଚ୍ଛତ ଗୃଭାଯତ ରକ୍ଷସଃ ସଂ ପିନଷ୍ଟନ୍ । ଵଯୋ ଯେ ଭୂତ୍ଵା ପତଯନ୍ତି ନକ୍ତଭିର୍ଯେ ଵା ରିପୋ ଦଧିରେ ଦେଵେ ଅଧ୍ଵରେ
ଉଠ, ହେ ମାରୁତମାନେ, ଦାନବମାନେକୁ ଚିତ୍ତିଭ୍ରମ କର, ଧରି ଚୁର୍ଣ୍ଣ କର। ଯେଉଁମାନେ ପକ୍ଷୀ ହୋଇ ରାତିରେ ଉଡ଼ନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଦେବତାମାନେ ଭଳି ଅବସ୍ଥାନ କରିଛନ୍ତି।
ପ୍ର ଵର୍ତଯ ଦିଵୋଽଶ୍ମାନମିନ୍ଦ୍ର ସୋମଶିତଂ ମଘଵନ୍ତ୍ସଂ ଶିଶାଧି । ପ୍ରାକ୍ତୋ ଅପାକ୍ତୋ ଅଧରାଦୁଦକ୍ତୋଽଭି ଜହି ରକ୍ଷସଃ ପର୍ଵତେନ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ସୋମପାନୀ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆକାଶରୁ ପାଥର ଗଡ଼ି ତଳେ ପକାଇଦିଅ। ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ତଳ, ଉପରୁ—ପାହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଦାନବମାନେକୁ ଆଘାତ କର।
ଏତ ଉ ତ୍ଯେ ପତଯନ୍ତି ଶ୍ଵଯାତଵ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଦିପ୍ସନ୍ତି ଦିପ୍ସଵୋଽଦାଭ୍ଯମ୍ । ଶିଶୀତେ ଶକ୍ରଃ ପିଶୁନେଭ୍ଯୋ ଵଧଂ ନୁନଂ ସୃଜଦଶନିଂ ଯାତୁମଦ୍ଭ୍ଯଃ
ଏମାନେ ମାଂସ ଭକ୍ଷକ, ଚାରିପାଖରେ ଉଡ଼ୁଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି; ଏବେ, ହେ ଶକ୍ର, ଅପବାଦକମାନେ ଉପରେ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼, ଯାତୁଧାନମାନେ ଉପରେ ବଜ୍ରପାତ କର।
{୧୦} ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯାତୂନାମଭଵତ୍ପରାଶରୋ ହଵିର୍ମଥୀନାମଭ୍ଯାଵିଵାସତାମ୍ । ଅଭୀଦୁ ଶକ୍ରଃ ପରଶୁର୍ଯଥା ଵନଂ ପାତ୍ରେଵ ଭିନ୍ଦନ୍ତ୍ସତ ଏତୁ ରକ୍ଷସଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଯାତୁଧାନମାନେର ନାଶକ ହେଲେ, ହବି ଚୋରାଇଥିବାମାନେକୁ ତାଡ଼ିଦେଲେ; ଶକ୍ର, କାଠରେ କୁହାଡ଼ ଭଳି, ପାତ୍ର ଭାଙ୍ଗିଦେଉଥିବା ଭଳି, ଦାନବମାନେକୁ ଭଙ୍ଗ କରି ଆସନ୍ତୁ।
ଉଲୂକଯାତୁଂ ଶୁଶୁଲୂକଯାତୁଂ ଜହି ଶ୍ଵଯାତୁମୁତ କୋକଯାତୁମ୍ । ସୁପର୍ଣଯାତୁମୁତ ଗୃଧ୍ରଯାତୁଂ ଦୃଷଦେଵ ପ୍ର ମୃଣ ରକ୍ଷ ଇନ୍ଦ୍ର
ଉଲୁକ ଯାତୁଧାନ, ଶୁଶୁଲୁକ ଯାତୁଧାନ, ମାଂସ ଭକ୍ଷକ, କୋକ ଯାତୁଧାନ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଯାତୁଧାନ, ଗୃଧ୍ର ଯାତୁଧାନ—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଦାନବକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କର।
ମା ନୋ ରକ୍ଷୋ ଅଭି ନଡ୍ଯାତୁମାଵଦପୋଚ୍ଛନ୍ତୁ ମିଥୁନା ଯେ କିମୀଦିନଃ । ପୃଥିଵୀ ନଃ ପାର୍ଥିଵାତ୍ପାତ୍ଵଂହସୋଽନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଦିଵ୍ଯାତ୍ପାତ୍ଵସ୍ମାନ୍
ଦାନବ, ନଡ଼ ଯାତୁଧାନ ବା ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଦୁଇଜଣ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିନପାରନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଭୌମ ଅପଦ୍ରବ୍ୟରୁ, ମଧ୍ୟାକାଶ ଆମକୁ ଆକାଶୀୟ ଅପଦ୍ରବ୍ୟରୁ, ଦିଗନ୍ତ ଆମକୁ ଦିବ୍ୟ ଅପଦ୍ରବ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଜହି ପୁମାଂସଂ ଯାତୁଧାନମୁତ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ମାଯଯା ଶାଶଦାନାମ୍ । ଵିଗ୍ରୀଵାସୋ ମୂରଦେଵା ଋଦନ୍ତୁ ମା ତେ ଦୃଶନ୍ତ୍ସୂର୍ଯମୁଚ୍ଚରନ୍ତମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁରୁଷ ଯାତୁଧାନକୁ ଓ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଠକାଇଥିବା ଜଣେ ମହିଳାକୁ ନଶ୍ଟ କର। ଟେଢ଼ା ଗଳା ମୂଳଦେବତାମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ—ସେମାନେ ତୁମକୁ ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିନପାରନ୍ତୁ।
ପ୍ରତି ଚକ୍ଷ୍ଵ ଵି ଚକ୍ଷ୍ଵେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ସୋମ ଜାଗୃତମ୍ । ରକ୍ଷୋଭ୍ଯୋ ଵଧମସ୍ଯତମଶନିଂ ଯାତୁମଦ୍ଭ୍ଯଃ
ଚାହିଅ, ଚାରିପାଖ ଦେଖ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ସଚେତନ ରୁହ। ଦାନବମାନେ ଉପରେ ଅସ୍ତ୍ର ପଡ଼, ଯାତୁଧାନମାନେ ଉପରେ ବଜ୍ରପାତ ହେଉ।
8.5 ଅଯଂ ପ୍ରତିସରୋ ମଣିର୍ଵୀରୋ ଵୀରାଯ ବଧ୍ଯତେ । ଵୀର୍ଯଵାନ୍ତ୍ସପତ୍ନହା ଶୂରଵୀରଃ ପରିପାଣଃ ସୁମଙ୍ଗଲଃ
ଏହି ପ୍ରତିସର ମଣି ଶୂରବୀର ପାଇଁ ବାନ୍ଧାଯାଉଛି; ଶୂରତା, ଶତ୍ରୁନାଶକ ଶକ୍ତି, ଶୂରବୀର ଗୁଣ, ରକ୍ଷାକାରୀ ଓ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା।
ଅଯଂ ମଣିଃ ସପତ୍ନହା ସୁଵୀରଃ ସହସ୍ଵାନ୍ ଵାଜୀ ସହମାନ ଉଗ୍ରଃ । ପ୍ରତ୍ଯକ୍କୃତ୍ଯା ଦୂଷଯନ୍ନ୍ ଏତି ଵୀରଃ
ଏହି ମଣି ବିପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ୟ କରେ, ଶୂର ଶକ୍ତି, ପ୍ରବଳତା, ବିଜୟ, ସହିଷ୍ଣୁତା ଓ ଦାରୁଣତା ରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏହି ଶୂରବୀର ସମ୍ମୁଖରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଆସିଲେ ମୁହାଁ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ହରାଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଏ।
ଅନେନେନ୍ଦ୍ରୋ ମଣିନା ଵୃତ୍ରମହନ୍ନ୍ ଅନେନାସୁରାନ୍ ପରାଭାଵଯନ୍ ମନୀଷୀ । ଅନେନାଜଯଦ୍ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଉଭେ ଇମେ ଅନେନାଜଯତ୍ପ୍ରଦିଶଶ୍ଚତସ୍ରଃ
ଏହି ମଣି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଙ୍କର ବୃତ୍ରକୁ ମାରିଥିଲେ; ଏହି ମଣି ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନୀ ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଥିଲେ। ଏହି ମଣି ଦ୍ୱାରା ସେ ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ଓ ଦିନିଆ-ଜମିନିକୁ ଜିତିଥିଲେ; ଏହି ମଣି ଦ୍ୱାରା ସେ ସମସ୍ତ ଚାରିଦିଗକୁ ବଶ କରିଥିଲେ।
ଅଯଂ ସ୍ରାକ୍ତ୍ଯୋ ମଣିଃ ପ୍ରତୀଵର୍ତଃ ପ୍ରତିସରଃ । ଓଜସ୍ଵାନ୍ ଵିମୃଧୋ ଵଶୀ ସୋ ଅସ୍ମାନ୍ ପାତୁ ସର୍ଵତଃ
ଏହି ସ୍ରାକ୍ତ୍ୟ ମଣି ଏକ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ରକ୍ଷା ତାଲିସ୍ମାନ, ଏକ ସୁରକ୍ଷା ଚିହ୍ନ। ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଚୁର୍ମାର କରୁଥିବା ଓ ସ୍ୱାମୀଭାବ ଧାରଣ କରୁଥିବା ମଣି ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ତଦଗ୍ନିରାହ ତଦୁ ସୋମ ଆହ ବୃହସ୍ପତିଃ ସଵିତା ତଦିନ୍ଦ୍ରଃ । ତେ ମେ ଦେଵାଃ ପୁରୋହିତାଃ ପ୍ରତୀଚୀଃ କୃତ୍ଯାଃ ପ୍ରତିସରୈରଜନ୍ତୁ
ଏହି କଥା ଅଗ୍ନି କହିଛନ୍ତି, ସୋମ କହିଛନ୍ତି, ବୃହସ୍ପତି, ସବିତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ର କହିଛନ୍ତି। ଏହି ଦେବତାମାନେ, ମୋର ପୁରୋହିତମାନେ, ରକ୍ଷା ତାଲିସ୍ମାନ ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟମାନେକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଅନ୍ତର୍ଦଧେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଉତାହରୁତ ସୂର୍ଯମ୍ । ତେ ମେ ଦେଵାଃ ପୁରୋହିତାଃ ପ୍ରତୀଚୀଃ କୃତ୍ଯାଃ ପ୍ରତିସରୈରଜନ୍ତୁ
ସେ ଦିନିଆ-ଜମିନିକୁ ଲୁଚାଇ ଦେଲେ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଣିଲେ। ଏହି ଦେବତାମାନେ, ମୋର ପୁରୋହିତମାନେ, ରକ୍ଷା ତାଲିସ୍ମାନ ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟମାନେକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଯେ ସ୍ରାକ୍ତ୍ଯଂ ମଣିଂ ଜନା ଵର୍ମାଣି କୃଣ୍ଵତେ । ସୂର୍ଯ ଇଵ ଦିଵମାରୁହ୍ଯ ଵି କୃତ୍ଯା ବାଧତେ ଵଶୀ
ଯେମାନେ ସ୍ରାକ୍ତ୍ୟ ମଣିକୁ ନିଜର କବଚ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଆକାଶକୁ ଉଠିଯାନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଭାବରେ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟମାନେକୁ ଦୂର କରନ୍ତି।