ଯତ୍କ୍ଷୁରେଣ ମର୍ଚଯତା ସୁତେଜସା ଵପ୍ତା ଵପସି କେଶଶ୍ମଶ୍ରୁ । ଶୁଭଂ ମୁଖଂ ମା ନ ଆଯୁଃ ପ୍ର ମୋଷୀଃ
ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଉଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଯେବେ ଚୁଲ ଓ ଦାଢ଼ି କାଟୁଛ, ସେବେ ତୁମ ମୁହଁ ଶୁଭ ହେଉ; ଆମର ଆୟୁଷ୍ୟ କେବେ ହରିନିଅ।
ଶିଵୌ ତେ ସ୍ତାଂ ଵ୍ରୀହିଯଵାଵବଲାସାଵଦୋମଧୌ । ଏତୌ ଯକ୍ଷ୍ମଂ ଵି ବାଧେତେ ଏତୌ ମୁଞ୍ଚତୋ ଅଂହସଃ
ଧାନ ଓ ଯବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ସାହ ଥିବା, ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ଏହି ଦୁଇଟି ରୋଗକୁ ଦୂର କରେ, ଏହି ଦୁଇଟି ତୁମକୁ ଅପମାଦ ଠାରୁ ମୁକ୍ତ କରେ।
ଯଦଶ୍ନାସି ଯତ୍ପିବସି ଧାନ୍ଯଂ କୃଷ୍ଯାଃ ପଯଃ । ଯଦାଦ୍ଯଂ ଯଦନାଦ୍ଯଂ ସର୍ଵଂ ତେ ଅନ୍ନମଵିଷଂ କୃଣୋମି
ତୁମେ ଯାହା ଖାଉଛ, ଯାହା ପିଉଛ—ଧାନ୍ୟ, ଗାଈର ଦୁଧ, ଯାହା ଖାଉଛ କିମ୍ବା ନାହିଁ—ମୁଁ ତୁମ ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟକୁ ବିଷମୁକ୍ତ କରୁଛି।
ଅହ୍ନେ ଚ ତ୍ଵା ରାତ୍ରଯେ ଚୋଭାଭ୍ଯାଂ ପରି ଦଦ୍ମସି । ଅରାଯେଭ୍ଯୋ ଜିଘତ୍ସୁଭ୍ଯ ଇମଂ ମେ ପରି ରକ୍ଷତ
ଦିନ ଓ ରାତି, ଦୁଇଟି ସମୟରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖୁଛୁ। ଶତ୍ରୁ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରଣା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେଠାରୁ ଏହି ଜଣକୁ ରକ୍ଷା କର।
{୪} ଶତଂ ତେଽଯୁତଂ ହାଯନାନ୍ ଦ୍ଵେ ଯୁଗେ ତ୍ରୀଣି ଚତ୍ଵାରି କୃଣ୍ମଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସ୍ତେଽନୁ ମନ୍ଯନ୍ତାମହୃଣୀଯମାନାଃ
ଶତ ବର୍ଷ, ଅନେକ ବର୍ଷ, ଦୁଇ ଯୁଗ, ତିନି, ଚାରି—ଏହାମାନେ ତୁମକୁ ଦେଉଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ଅନୁମୋଦନ କରୁନ୍ତୁ, କୌଣସି ବାଧା ନ ଆସୁ।
ଶରଦେ ତ୍ଵା ହେମନ୍ତାଯ ଵସନ୍ତାଯ ଗ୍ରୀଷ୍ମାଯ ପରି ଦଦ୍ମସି । ଵର୍ଷାଣି ତୁଭ୍ଯଂ ସ୍ଯୋନାନି ଯେଷୁ ଵର୍ଧନ୍ତ ଓଷଧୀଃ
ଶରତ୍, ହେମନ୍ତ, ବସନ୍ତ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖୁଛୁ। ବର୍ଷମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ସୁଖଦ ହେଉ, ଯେଉଁଠି ଔଷଧିମାନେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି।
ମୃତ୍ଯୁରୀଶେ ଦ୍ଵିପଦାଂ ମୃତ୍ଯୁରୀଶେ ଚତୁଷ୍ପଦାମ୍ । ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵାଂ ମୃତ୍ଯୋର୍ଗୋପତେରୁଦ୍ଭରାମି ସ ମା ବିଭେଃ
ମୃତ୍ୟୁ ଦୁଇପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ଉପରେ ଅଧିକାରୀ। ସେଇ ମୃତ୍ୟୁ, ଗୋପାଳକ ଠାରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଉଠାଇ ନେଉଛି; ତାଙ୍କୁ ଭୟ କରନି।
ସୋଽରିଷ୍ଟ ନ ମରିଷ୍ଯସି ନ ମରିଷ୍ଯସି ମା ବିଭେଃ । ନ ଵୈ ତତ୍ର ମ୍ରିଯନ୍ତେ ନୋ ଯନ୍ତି ଅଧମଂ ତମଃ
ତୁମେ ଅକ୍ଷତ ରୁହ, ମୃତ୍ୟୁ ହେବ ନାହିଁ, ମୃତ୍ୟୁ ହେବ ନାହିଁ; ଭୟ କରନି। ସେଠାରେ କେହି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଅଧମ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
ସର୍ଵୋ ଵୈ ତତ୍ର ଜୀଵତି ଗୌରଶ୍ଵଃ ପୁରୁଷଃ ପଶୁଃ । ଯତ୍ରେଦଂ ବ୍ରହ୍ମ କ୍ରିଯତେ ପରିଧିର୍ଜୀଵନାଯ କମ୍
ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ବଞ୍ଚନ୍ତି—ଧଳା, ଘୋଡ଼ା, ମଣିଷ, ପଶୁ—ଯେଉଁଠି ଏହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ, ଜୀବନ ପାଇଁ ବନ୍ଧନ ହେଉଛି।
ପରି ତ୍ଵା ପାତୁ ସମାନେଭ୍ଯୋଽଭିଚାରାତ୍ସବନ୍ଧୁଭ୍ଯଃ । ଅମମ୍ରିର୍ଭଵାମୃତୋଽତିଜୀଵୋ ମା ତେ ହାସିଷୁରସଵଃ ଶରୀରମ୍
ତୁମ ସମାନ ବୟସ୍କ ଲୋକ, ମନ୍ତ୍ର ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେଠାରୁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରାଯାଉ। ଅମର ହେଉ, ଅମୃତ ହେଉ, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ହେଉ; ତୁମ ପ୍ରାଣ କେବେ ଦେହ ଛାଡ଼ି ଯିଅ ନାହିଁ।
ଯେ ମୃତ୍ଯଵ ଏକଶତଂ ଯା ନାଷ୍ଟ୍ରା ଅତିତାର୍ଯାଃ । ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵାଂ ଦେଵା ଅଗ୍ନେର୍ଵୈଶ୍ଵାନରାଦଧି
ଯେ ସେ ଶତମୃତ୍ୟୁ ଓ ବାଧାକାରୀ ଅଟକାଣିଗୁଡ଼ିକ, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଯାଉନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଅପାୟରୁ, ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନେଃ ଶରୀରମସି ପାରଯିଷ୍ଣୁ ରକ୍ଷୋହାସି ସପତ୍ନହା । ଅଥୋ ଅମୀଵଚାତନଃ ପୂତୁଦ୍ରୁର୍ନାମ ଭେଷଜମ୍
ତୁମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦେହ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନାଶ କରୁଥିବା; ତୁମେ ରୋଗକୁ ଦୂର କର, ତୁମ ନାମ ପୂତୁଦ୍ରୁ, ଏହା ଔଷଧ।
8.3 ରକ୍ଷୋହଣଂ ଵାଜିନମା ଜିଘର୍ମି ମିତ୍ରଂ ପ୍ରଥିଷ୍ଠମୁପ ଯାମି ଶର୍ମ । ଶିଶାନୋ ଅଗ୍ନିଃ କ୍ରତୁଭିଃ ସମିଦ୍ଧଃ ସ ନୋ ଦିଵା ସ ରିଷଃ ପାତୁ ନକ୍ତମ୍
ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୁଷ୍ଟନାଶକ, ତୀବ୍ର ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରୁଛି, ଯିଏ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ; ଅଗ୍ନି, ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଦୀପ୍ତ, ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଆମକୁ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅଯୋଦଂଷ୍ଟ୍ରୋ ଅର୍ଚିଷା ଯାତୁଧାନାନ୍ ଉପ ସ୍ପୃଶ ଜାତଵେଦଃ ସମିଦ୍ଧଃ । ଆ ଜିହ୍ଵଯା ମୂରଦେଵାନ୍ ରଭସ୍ଵ କ୍ରଵ୍ଯାଦୋ ଵୃଷ୍ଟ୍ଵାପି ଧତ୍ସ୍ଵାସନ୍
ଜାତବେଦ, ଉଦ୍ଦୀପ୍ତ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଦାନ୍ତବିହୀନ ଆଲୋକରେ ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କୁ ଛୁଅ; ତୁମ ଜିଭାରେ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାମାନେ ଧର, ମାଂସଭୋଜୀମାନେ ଖାଇ ଦେଉ ଏବଂ ସେମାନେ ବର୍ଷାହୀନ ସ୍ଥାନକୁ ପହଁଚନ୍ତୁ।
ଉଭୋଭଯାଵିନ୍ନ୍ ଉପ ଧେହି ଦଂଷ୍ଟ୍ରୌ ହିଂସ୍ରଃ ଶିଶାନୋଽଵରଂ ପରଂ ଚ । ଉତାନ୍ତରିକ୍ଷେ ପରି ଯାହ୍ଯଗ୍ନେ ଜମ୍ଭୈଃ ସଂ ଧେହ୍ଯଭି ଯାତୁଧାନାନ୍
ତୁମର ଉପର ଓ ତଳ ଦୁଇଟି ଜହ୍ନା ତୀବ୍ର ଓ ଧାରାଳୁ ଭାବରେ ରଖ; ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଗର୍ଜନରେ ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଚଳା, ଯାତୁଧାନମାନେ ଉପରେ ଆଘାତ କର।
ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵଚଂ ଯାତୁଧାନସ୍ଯ ଭିନ୍ଧି ହିଂସ୍ରାଶନିର୍ହରସା ହନ୍ତ୍ଵେନମ୍ । ପ୍ର ପର୍ଵାଣି ଜାତଵେଦଃ ଶୃଣୀହି କ୍ରଵ୍ଯାତ୍କ୍ରଵିଷ୍ଣୁର୍ଵି ଚିନୋତ୍ଵେନମ୍
ଅଗ୍ନି, ଯାତୁଧାନଙ୍କ ଚର୍ମ ଭାଙ୍ଗ; ତୁମ ତୀବ୍ର ଆଗୁନ ଶକ୍ତିରେ ସେମାନେ ନାଶ ହେଉ; ଜାତବେଦ, ସେମାନଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଭାଙ୍ଗି ଦେଉ ଏବଂ ମାଂସଭୋଜୀମାନେ ଚିଥରାଇ ଦିଅ।
ଯତ୍ରେଦାନୀଂ ପଶ୍ଯସି ଜାତଵେଦସ୍ତିଷ୍ଠନ୍ତମଗ୍ନ ଉତ ଵା ଚରନ୍ତମ୍ । ଉତାନ୍ତରିକ୍ଷେ ପତନ୍ତଂ ଯାତୁଧାନଂ ତମସ୍ତା ଵିଧ୍ଯ ଶର୍ଵା ଶିଶାନଃ
ଏବେ ଯେଉଁଠି ତୁମେ ଦେଖୁଛ, ଜାତବେଦ, ସେଠାରେ ଯାତୁଧାନ ଦଢ଼ିଆ କିମ୍ବା ଚଳିଛି, କିମ୍ବା ଆକାଶରେ ଉଡ଼ୁଛି, ସେଠି ତୁମ ଅସ୍ତ୍ରରେ ତୀବ୍ର ଭାବରେ ଆଘାତ କର।
ଯଜ୍ଞୈରିଷୂଃ ସଂନମମାନୋ ଅଗ୍ନେ ଵାଚା ଶଲ୍ଯାଁ ଅଶନିଭିର୍ଦିହାନଃ । ତାଭିର୍ଵିଧ୍ଯ ହୃଦଯେ ଯାତୁଧାନାନ୍ ପ୍ରତୀଚୋ ବାହୂନ୍ ପ୍ରତି ଭଙ୍ଗ୍ଧ୍ଯେଷାମ୍
ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ତୀରକୁ ବାଙ୍କ କର, କଥାକୁ ଶଳ୍ୟ ଓ ପାଥରକୁ ଅସ୍ତ୍ର କରି, ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଘାତ କର; ସେମାନଙ୍କ ଆଗରୁ ହାତ ଭାଙ୍ଗି ଦିଅ।
ଉତାରବ୍ଧାନ୍ତ୍ସ୍ପୃନୁହି ଜାତଵେଦ ଉତାରେଭାଣାମୃଷ୍ଟିଭିର୍ଯାତୁଧାନାନ୍ । ଅଗ୍ନେ ପୂର୍ଵୋ ନି ଜହି ଶୋଶୁଚାନ ଆମାଦଃ କ୍ଷ୍ଵିଙ୍କାସ୍ତମଦନ୍ତ୍ଵେନୀଃ
ଯେଉଁମାନେ ଉଠିଛନ୍ତି ଓ ଯେଉଁମାନେ ଉଠିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପରେ ଜାତବେଦ, ତୁମ ଆଗୁନରେ ଦୂର କର; ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଥମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ନାଶ ହେଉ, ଭକ୍ଷକମାନେ ଅନ୍ୟ ଭକ୍ଷକଙ୍କୁ ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତୁ।
ଇହ ପ୍ର ବ୍ରୂହି ଯତମଃ ସୋ ଅଗ୍ନେ ଯାତୁଧାନୋ ଯ ଇଦଂ କୃଣୋତି । ତମା ରଭସ୍ଵ ସମିଧା ଯଵିଷ୍ଠ ନୃଚକ୍ଷସଶ୍ଚକ୍ଷୁଷେ ରନ୍ଧଯୈନମ୍
ଏଠାରେ କିଏ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି, ଅଗ୍ନି, କିଏ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି, ସେଠି ଘୋଷଣା କର; ତୁମ ଉଦ୍ଦୀପ୍ତ ଆଗୁନରେ ସେଉଁଠି ଧର, ଏବଂ ମଣିଷମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ସେଉଁଠି ଅନ୍ଧା କର।
ତୀକ୍ଷ୍ଣେନାଗ୍ନେ ଚକ୍ଷୁଷା ରକ୍ଷ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରାଞ୍ଚଂ ଵସୁଭ୍ଯଃ ପ୍ର ଣଯ ପ୍ରଚେତଃ । ହିଂସ୍ରଂ ରକ୍ଷାଂସ୍ଯଭି ଶୋଶୁଚାନଂ ମା ତ୍ଵା ଦଭନ୍ ଯାତୁଧାନା ନୃଚକ୍ଷଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କର, ଏହାକୁ ଭଲ ପାଇଁ ଆଗକୁ ନେଉ, ଜ୍ଞାନୀ; ତୀବ୍ର ଆଲୋକରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନାଶ ହେଉ, ଯାତୁଧାନମାନେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ନୃଚକ୍ଷା ରକ୍ଷଃ ପରି ପଶ୍ଯ ଵିକ୍ଷୁ ତସ୍ଯ ତ୍ରୀଣି ପ୍ରତି ଶୃଣୀହ୍ଯଗ୍ରା । ତସ୍ଯାଗ୍ନେ ପୃଷ୍ଟୀର୍ହରସା ଶୃଣୀହି ତ୍ରେଧା ମୂଲଂ ଯାତୁଧାନସ୍ଯ ଵୃଶ୍ଚ
ହେ ଦୃଷ୍ଟିଶାଳୀ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଷ୍ଟକୁ ଚାରିପାଖ ଦେଖ; ତାଙ୍କର ତିନିଟି ପ୍ରଧାନ ଅଙ୍ଗ କାଟି ଦିଅ; ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କର ପିଠି କାଟି ଦିଅ ଏବଂ ଯାତୁଧାନଙ୍କ ମୂଳକୁ ତିନି ଭାଗରେ ବିଭାଜିତ କର।
{୬} ତ୍ରିର୍ଯାତୁଧାନଃ ପ୍ରସିତିଂ ତ ଏତ୍ଵୃତଂ ଯୋ ଅଗ୍ନେ ଅନୃତେନ ହନ୍ତି । ତମର୍ଚିଷା ସ୍ଫୂର୍ଜଯନ୍ ଜାତଵେଦଃ ସମକ୍ଷମେନଂ ଗୃଣତେ ନି ଯୁଙ୍ଗ୍ଧି
ତିନିଥର ଯାତୁଧାନ ପଥରେ ଆସେ; ଯିଏ, ଅଗ୍ନି, ମିଥ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତି କରେ; ଜାତବେଦ, ତୁମ ଆଲୋକରେ ତାଙ୍କୁ ଚମକାଇ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ବାନ୍ଧି ଦିଅ।
ଯଦଗ୍ନେ ଅଦ୍ଯ ମିଥୁନା ଶପାତୋ ଯଦ୍ଵାଚସ୍ତୃଷ୍ଟଂ ଜନଯନ୍ତ ରେଭାଃ । ମନ୍ଯୋର୍ମନସଃ ଶରଵ୍ଯା ଜାଯତେ ଯା ତଯା ଵିଧ୍ଯ ହୃଦଯେ ଯାତୁଧାନାନ୍
ଅଗ୍ନି, ଆଜି ଯେଉଁ ଶାପ ଦୁଇଜଣ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଉଛି, କିମ୍ବା ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ ଯେଉଁ କଥା ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଛନ୍ତି, କିମ୍ବା କ୍ରୋଧ ଓ ମନର ତୀର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଛି, ସେଇ ତୀରରେ ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଘାତ କର।
ପରା ଶୃଣୀହି ତପସା ଯାତୁଧାନାନ୍ ପରାଗ୍ନେ ରକ୍ଷୋ ହରସା ଶୃଣୀହି । ପରାର୍ଚିଷା ମୂରଦେଵାନ୍ ଛୃଣୀହି ପରାସୁତୃପଃ ଶୋଶୁଚତଃ ଶୃଣୀହି
ତୁମ ତାପରେ ଯାତୁଧାନମାନେ ଦୂରେଇଯାଉ; ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୂରେଇଯାଉ; ତୁମ ଆଲୋକରେ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାମାନେ ଦୂରେଇଯାଉ; ଲୋଭୀ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ଦୂରେଇଯାଉ।
ପରାଦ୍ଯ ଦେଵା ଵୃଜିନଂ ଶୃଣନ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ଯଗେନଂ ଶପଥା ଯନ୍ତୁ ସୃଷ୍ଟାଃ । ଵାଚାସ୍ତେନଂ ଶରଵ ଋଚ୍ଛନ୍ତୁ ମର୍ମନ୍ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯୈତୁ ପ୍ରସିତିଂ ଯାତୁଧାନଃ
ଆଜି ଦେବତାମାନେ ଅପରାଧକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ଶାପଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କୁ ଫେରିଯାଉ; କଥା ଓ ତୀର ତାଙ୍କର ମୂଳ ଅଂଶକୁ ଆଘାତ କର; ଯାତୁଧାନ ସମସ୍ତ ପଥରୁ ଦୂରେଇଯାଉ।
ଯଃ ପୌରୁଷେଯେଣ କ୍ରଵିଷା ସମଙ୍କ୍ତେ ଯୋ ଅଶ୍ଵ୍ଯେନ ପଶୁନା ଯାତୁଧାନଃ । ଯୋ ଅଘ୍ନ୍ଯାଯା ଭରତି କ୍ଷୀରମଗ୍ନେ ତେଷାଂ ଶୀର୍ଷାଣି ହରସାପି ଵୃଶ୍ଚ
ଯିଏ ମାନବ ମାଂସରେ ଲିପ୍ତ, କିମ୍ବା ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈରେ, ସେ ଯାତୁଧାନ; ଯିଏ ଅଘ୍ନ୍ୟା ଗାଈର ଦୁଧ ଆଣେ, ଅଗ୍ନି, ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ କାଟି ଦିଅ।
ଵିଷଂ ଗଵାଂ ଯାତୁଧାନା ଭରନ୍ତାମା ଵୃଶ୍ଚନ୍ତାମଦିତଯେ ଦୁରେଵାଃ । ପରୈଣାନ୍ ଦେଵଃ ସଵିତା ଦଦାତୁ ପରା ଭାଗମୋଷଧୀନାଂ ଜଯନ୍ତାମ୍
ଗାଈମାନଙ୍କ ଦୁଧରୁ ଯାତୁଧାନମାନେ ବିଷ ନେଉନ୍ତୁ; ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଅଦିତି ପାଇଁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ; ଦେବତା ସବିତା ସେମାନେ ଦୂରେଇଦିଅନ୍ତୁ; ଔଷଧମାନଙ୍କ ଅଂଶ ଅନ୍ୟଠାରେ ବିଜୟୀ ହେଉ।
ସଂଵତ୍ସରୀଣଂ ପଯ ଉସ୍ରିଯାଯାସ୍ତସ୍ଯ ମାଶୀଦ୍ଯାତୁଧାନୋ ନୃଚକ୍ଷଃ । ପୀଯୂଷମଗ୍ନେ ଯତମସ୍ତିତୃପ୍ସାତ୍ତଂ ପ୍ରତ୍ଯଞ୍ଚମର୍ଚିଷା ଵିଧ୍ଯ ମର୍ମଣି
ଏହି ବର୍ଷର ଗାଈର ଦୁଧକୁ, ମାଂସ ଖାଉଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିପାରୁଥିବା ଭୂତ ଖାଇନପାରୁ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେ ମଧୁର ରସକୁ ଲୋଭୀ ଚାହେ, ସେଠିକୁ ତୁମେ ତୁମର ପୁନଃ ଫେରୁଥିବା ଆଗିର ଶିଖାରେ ତାଙ୍କର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥାନରେ ଆଘାତ କର।
ସନାଦଗ୍ନେ ମୃଣସି ଯାତୁଧାନାନ୍ ନ ତ୍ଵା ରକ୍ଷାଂସି ପୃତନାସୁ ଜିଗ୍ଯୁଃ । ସହମୂରାନ୍ ଅନୁ ଦହ କ୍ରଵ୍ଯାଦୋ ମା ତେ ହେତ୍ଯା ମୁକ୍ଷତ ଦୈଵ୍ଯାଯାଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସଦା ଦୁଷ୍ଟ ଭୂତମାନେକୁ ନଶ୍ୱାନ କର, ଯୁଦ୍ଧରେ ରାକ୍ଷସମାନେ କେବେ ତୁମକୁ ଜିତିପାରିନାହାନ୍ତି। ମାଂସ ଖାଉଥିବା ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ସହଚରମାନେକୁ ଏକାଠି ଜଳାଇଦିଅ, ଦେବତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ତୁମକୁ କେବେ ଛୁଅନାହେଁ।