ଅଧି ବ୍ରୂହି ମା ରଭଥାଃ ସୃଜେମଂ ତଵୈଵ ସନ୍ତ୍ସର୍ଵହାଯାଃ ଇହାସ୍ତୁ । ଭଵାଶର୍ଵୌ ମୃଡତଂ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତମପସିଧ୍ଯ ଦୁରିତଂ ଧତ୍ତମାଯୁଃ
ତାଙ୍କ ଉପରେ କଥା କହ, ଧରି ନ ନଅ, ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ, ସେ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଏଠାରେ ରୁହନ୍ତୁ। ଭବ ଓ ଶର୍ବ, ଦୟା କର, ରକ୍ଷା ଦିଅ, ଅପମଙ୍ଗଳ ଦୂର କର, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ।
ଅସ୍ମୈ ମୃତ୍ଯୋ ଅଧି ବ୍ରୂହୀମଂ ଦଯସ୍ଵୋଦିତୋଽଯମେତୁ । ଅରିଷ୍ଟଃ ସର୍ଵାଙ୍ଗଃ ସୁଶ୍ରୁଜ୍ଜରସା ଶତହାଯନ ଆତ୍ମନା ଭୁଜମଶ୍ନୁତାମ୍
ହେ ମୃତ୍ୟୁ, ତାଙ୍କ ଉପରେ କଥା କହ, ଦୟା କର, ସେ ଉଠିଯାଉନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ରହୁ, ଭଲ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ୍ତ ରୁହନ୍ତୁ, ନିଜ ଆତ୍ମା ସହିତ ଜୀବନର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ।
ଦେଵାନାଂ ହେତିଃ ପରି ତ୍ଵା ଵୃଣକ୍ତୁ ପାରଯାମି ତ୍ଵା ରଜସ ଉତ୍ତ୍ଵା ମୃତ୍ଯୋରପୀପରମ୍ । ଆରାଦଗ୍ନିଂ କ୍ରଵ୍ଯାଦଂ ନିରୂହଂ ଜୀଵାତଵେ ତେ ପରିଧିଂ ଦଧାମି
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ତୁମ ଉପରେ ପଡ଼ିବାରୁ ଦୂରେ ରହୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଧୂଳି ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଆଗେଇ ନେଉଛି। ମୁଁ ତୁମ ଜୀବନ ପାଇଁ ମାଂସ ଖାଇଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ ଦୂରେ ରଖିଛି, ଏବଂ ତୁମ ଚାରିପାଖରେ ରକ୍ଷାବନ୍ଧନ ପିନ୍ଧାଉଛି।
ଯତ୍ତେ ନିଯାନଂ ରଜସଂ ମୃତ୍ଯୋ ଅନଵଧର୍ଷ୍ଯମ୍ । ପଥ ଇମଂ ତସ୍ମାଦ୍ରକ୍ଷନ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ମୈ ଵର୍ମ କୃଣ୍ମସି
ହେ ମୃତ୍ୟୁ, ଧୂଳିରେ ଯେଉଁ ତୁମର ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ପଥ ଅଛି, ସେଠାରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଆମେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମର ଏକ ବର୍ମ ତିଆରି କରୁଛୁ।
{୩} କୃଣୋମି ତେ ପ୍ରାଣାପାନୌ ଜରାଂ ମୃତ୍ଯୁଂ ଦୀର୍ଘମାଯୁଃ ସ୍ଵସ୍ତି । ଵୈଵସ୍ଵତେନ ପ୍ରହିତାନ୍ ଯମଦୂତାଂଶ୍ଚରତୋଽପ ସେଧାମି ସର୍ଵାନ୍
ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରାଣ ଓ ଶ୍ୱାସ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ମୃତ୍ୟୁ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି। ମୁଁ ବୈବସ୍ବତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା ଯମର ସମସ୍ତ ଦୂତମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଉଛି।
ଆରାଦରାତିଂ ନିର୍ଋତିଂ ପରୋ ଗ୍ରାହିଂ କ୍ରଵ୍ଯାଦଃ ପିଶାଚାନ୍ । ରକ୍ଷୋ ଯତ୍ସର୍ଵଂ ଦୁର୍ଭୂତଂ ତତ୍ତମ ଇଵାପ ହନ୍ମସି
ମୁଁ ଶତ୍ରୁତା, ନାଶ, ଧରିନେବା, ମାଂସ ଖାଇବା, ପିଶାଚ ଓ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଉଛି; ଯେଉଁଠି ଦୁଷ୍ଟତା ଅଛି, ମୁଁ ସେଠିକୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ଫିଙ୍ଗି ଦେଉଛି।
ଅଗ୍ନେଷ୍ଟ ପ୍ରାନମମୃତାଦାଯୁଷ୍ମତୋ ଵନ୍ଵେ ଜାତଵେଦସଃ । ଯଥା ନ ରିଷ୍ଯା ଅମୃତଃ ସଜୂରସସ୍ତତ୍ତେ କୃଣୋମି ତଦୁ ତେ ସମୃଧ୍ଯତାମ୍
ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା, ତାଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଅମୃତତ୍ୱର ପ୍ରାଣ ଓ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଚାହୁଁଛି। ଯେପରି ଅମର ଜଣେ ସହଯାତୀମାନେ ସହିତ କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେପରି ମୁଁ ଏହାକୁ ତୁମ ପାଇଁ କରୁଛି; ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ସଫଳ ହେଉ।
ଶିଵେ ତେ ସ୍ତାଂ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅସଂତାପେ ଅଭିଶ୍ରିଯୌ । ଶଂ ତେ ସୂର୍ଯ ଆ ତପତୁ ଶଂ ଵାତୋ ଵାତୁ ତେ ହୃଦେ । ଶିଵା ଅଭି କ୍ଷରନ୍ତୁ ତ୍ଵାପୋ ଦିଵ୍ଯାଃ ପଯସ୍ଵତୀଃ
ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ଦୁଃଖ ରହିତ ଓ ରୂପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ଉପରେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଆଲୋକ ଦିଅ, ବାତାସ ତୁମ ହୃଦୟ ପାଇଁ ଶୁଭ ଭାବେ ବହୁ, ଦିବ୍ୟ ଓ ଦୁଧ ଭରା ପାଣି ତୁମ ଚାରିପାଖରେ ଶୁଭ ଭାବେ ବହୁ।
ଶିଵାସ୍ତେ ସନ୍ତ୍ଵୋଷଧଯ ଉତ୍ତ୍ଵାହାର୍ଷମଧରସ୍ଯା ଉତ୍ତରାଂ ପୃଥିଵୀମଭି । ତତ୍ର ତ୍ଵାଦିତ୍ଯୌ ରକ୍ଷତାଂ ସୂର୍ଯାଚନ୍ଦ୍ରମସାଵୁଭା
ଔଷଧିମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ତଳ ଭୂମିରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଉପର ଭୂମି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ସେଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଦୁଇ ଆଦିତ୍ୟ, ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଯତ୍ତେ ଵାସଃ ପରିଧାନଂ ଯାଂ ନୀଵିଂ କୃଣୁଷେ ତ୍ଵମ୍ । ଶିଵଂ ତେ ତନ୍ଵେ ତତ୍କୃଣ୍ମଃ ସଂସ୍ପର୍ଶେଽଦ୍ରୂକ୍ଷ୍ଣମସ୍ତୁ ତେ
ତୁମେ ଯେଉଁ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧୁଛ, ଯେଉଁ ନୀବି ଧରୁଛ, ଆମେ ଏହାକୁ ତୁମ ଦେହ ପାଇଁ ଶୁଭ କରୁଛୁ; ଏହାର ସ୍ପର୍ଶ ତୁମକୁ କେବେ ଅପକାର କରୁନାହୁଁ।
ଯତ୍କ୍ଷୁରେଣ ମର୍ଚଯତା ସୁତେଜସା ଵପ୍ତା ଵପସି କେଶଶ୍ମଶ୍ରୁ । ଶୁଭଂ ମୁଖଂ ମା ନ ଆଯୁଃ ପ୍ର ମୋଷୀଃ
ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଉଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଯେବେ ଚୁଲ ଓ ଦାଢ଼ି କାଟୁଛ, ସେବେ ତୁମ ମୁହଁ ଶୁଭ ହେଉ; ଆମର ଆୟୁଷ୍ୟ କେବେ ହରିନିଅ।
ଶିଵୌ ତେ ସ୍ତାଂ ଵ୍ରୀହିଯଵାଵବଲାସାଵଦୋମଧୌ । ଏତୌ ଯକ୍ଷ୍ମଂ ଵି ବାଧେତେ ଏତୌ ମୁଞ୍ଚତୋ ଅଂହସଃ
ଧାନ ଓ ଯବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ସାହ ଥିବା, ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ଏହି ଦୁଇଟି ରୋଗକୁ ଦୂର କରେ, ଏହି ଦୁଇଟି ତୁମକୁ ଅପମାଦ ଠାରୁ ମୁକ୍ତ କରେ।
ଯଦଶ୍ନାସି ଯତ୍ପିବସି ଧାନ୍ଯଂ କୃଷ୍ଯାଃ ପଯଃ । ଯଦାଦ୍ଯଂ ଯଦନାଦ୍ଯଂ ସର୍ଵଂ ତେ ଅନ୍ନମଵିଷଂ କୃଣୋମି
ତୁମେ ଯାହା ଖାଉଛ, ଯାହା ପିଉଛ—ଧାନ୍ୟ, ଗାଈର ଦୁଧ, ଯାହା ଖାଉଛ କିମ୍ବା ନାହିଁ—ମୁଁ ତୁମ ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟକୁ ବିଷମୁକ୍ତ କରୁଛି।
ଅହ୍ନେ ଚ ତ୍ଵା ରାତ୍ରଯେ ଚୋଭାଭ୍ଯାଂ ପରି ଦଦ୍ମସି । ଅରାଯେଭ୍ଯୋ ଜିଘତ୍ସୁଭ୍ଯ ଇମଂ ମେ ପରି ରକ୍ଷତ
ଦିନ ଓ ରାତି, ଦୁଇଟି ସମୟରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖୁଛୁ। ଶତ୍ରୁ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରଣା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେଠାରୁ ଏହି ଜଣକୁ ରକ୍ଷା କର।
{୪} ଶତଂ ତେଽଯୁତଂ ହାଯନାନ୍ ଦ୍ଵେ ଯୁଗେ ତ୍ରୀଣି ଚତ୍ଵାରି କୃଣ୍ମଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସ୍ତେଽନୁ ମନ୍ଯନ୍ତାମହୃଣୀଯମାନାଃ
ଶତ ବର୍ଷ, ଅନେକ ବର୍ଷ, ଦୁଇ ଯୁଗ, ତିନି, ଚାରି—ଏହାମାନେ ତୁମକୁ ଦେଉଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ଅନୁମୋଦନ କରୁନ୍ତୁ, କୌଣସି ବାଧା ନ ଆସୁ।
ଶରଦେ ତ୍ଵା ହେମନ୍ତାଯ ଵସନ୍ତାଯ ଗ୍ରୀଷ୍ମାଯ ପରି ଦଦ୍ମସି । ଵର୍ଷାଣି ତୁଭ୍ଯଂ ସ୍ଯୋନାନି ଯେଷୁ ଵର୍ଧନ୍ତ ଓଷଧୀଃ
ଶରତ୍, ହେମନ୍ତ, ବସନ୍ତ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖୁଛୁ। ବର୍ଷମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ସୁଖଦ ହେଉ, ଯେଉଁଠି ଔଷଧିମାନେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି।
ମୃତ୍ଯୁରୀଶେ ଦ୍ଵିପଦାଂ ମୃତ୍ଯୁରୀଶେ ଚତୁଷ୍ପଦାମ୍ । ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵାଂ ମୃତ୍ଯୋର୍ଗୋପତେରୁଦ୍ଭରାମି ସ ମା ବିଭେଃ
ମୃତ୍ୟୁ ଦୁଇପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ଉପରେ ଅଧିକାରୀ। ସେଇ ମୃତ୍ୟୁ, ଗୋପାଳକ ଠାରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଉଠାଇ ନେଉଛି; ତାଙ୍କୁ ଭୟ କରନି।
ସୋଽରିଷ୍ଟ ନ ମରିଷ୍ଯସି ନ ମରିଷ୍ଯସି ମା ବିଭେଃ । ନ ଵୈ ତତ୍ର ମ୍ରିଯନ୍ତେ ନୋ ଯନ୍ତି ଅଧମଂ ତମଃ
ତୁମେ ଅକ୍ଷତ ରୁହ, ମୃତ୍ୟୁ ହେବ ନାହିଁ, ମୃତ୍ୟୁ ହେବ ନାହିଁ; ଭୟ କରନି। ସେଠାରେ କେହି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଅଧମ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
ସର୍ଵୋ ଵୈ ତତ୍ର ଜୀଵତି ଗୌରଶ୍ଵଃ ପୁରୁଷଃ ପଶୁଃ । ଯତ୍ରେଦଂ ବ୍ରହ୍ମ କ୍ରିଯତେ ପରିଧିର୍ଜୀଵନାଯ କମ୍
ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ବଞ୍ଚନ୍ତି—ଧଳା, ଘୋଡ଼ା, ମଣିଷ, ପଶୁ—ଯେଉଁଠି ଏହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ, ଜୀବନ ପାଇଁ ବନ୍ଧନ ହେଉଛି।
ପରି ତ୍ଵା ପାତୁ ସମାନେଭ୍ଯୋଽଭିଚାରାତ୍ସବନ୍ଧୁଭ୍ଯଃ । ଅମମ୍ରିର୍ଭଵାମୃତୋଽତିଜୀଵୋ ମା ତେ ହାସିଷୁରସଵଃ ଶରୀରମ୍
ତୁମ ସମାନ ବୟସ୍କ ଲୋକ, ମନ୍ତ୍ର ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେଠାରୁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରାଯାଉ। ଅମର ହେଉ, ଅମୃତ ହେଉ, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ହେଉ; ତୁମ ପ୍ରାଣ କେବେ ଦେହ ଛାଡ଼ି ଯିଅ ନାହିଁ।
ଯେ ମୃତ୍ଯଵ ଏକଶତଂ ଯା ନାଷ୍ଟ୍ରା ଅତିତାର୍ଯାଃ । ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵାଂ ଦେଵା ଅଗ୍ନେର୍ଵୈଶ୍ଵାନରାଦଧି
ଯେ ସେ ଶତମୃତ୍ୟୁ ଓ ବାଧାକାରୀ ଅଟକାଣିଗୁଡ଼ିକ, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଯାଉନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଅପାୟରୁ, ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନେଃ ଶରୀରମସି ପାରଯିଷ୍ଣୁ ରକ୍ଷୋହାସି ସପତ୍ନହା । ଅଥୋ ଅମୀଵଚାତନଃ ପୂତୁଦ୍ରୁର୍ନାମ ଭେଷଜମ୍
ତୁମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦେହ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନାଶ କରୁଥିବା; ତୁମେ ରୋଗକୁ ଦୂର କର, ତୁମ ନାମ ପୂତୁଦ୍ରୁ, ଏହା ଔଷଧ।
8.3 ରକ୍ଷୋହଣଂ ଵାଜିନମା ଜିଘର୍ମି ମିତ୍ରଂ ପ୍ରଥିଷ୍ଠମୁପ ଯାମି ଶର୍ମ । ଶିଶାନୋ ଅଗ୍ନିଃ କ୍ରତୁଭିଃ ସମିଦ୍ଧଃ ସ ନୋ ଦିଵା ସ ରିଷଃ ପାତୁ ନକ୍ତମ୍
ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୁଷ୍ଟନାଶକ, ତୀବ୍ର ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରୁଛି, ଯିଏ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ; ଅଗ୍ନି, ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଦୀପ୍ତ, ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଆମକୁ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅଯୋଦଂଷ୍ଟ୍ରୋ ଅର୍ଚିଷା ଯାତୁଧାନାନ୍ ଉପ ସ୍ପୃଶ ଜାତଵେଦଃ ସମିଦ୍ଧଃ । ଆ ଜିହ୍ଵଯା ମୂରଦେଵାନ୍ ରଭସ୍ଵ କ୍ରଵ୍ଯାଦୋ ଵୃଷ୍ଟ୍ଵାପି ଧତ୍ସ୍ଵାସନ୍
ଜାତବେଦ, ଉଦ୍ଦୀପ୍ତ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଦାନ୍ତବିହୀନ ଆଲୋକରେ ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କୁ ଛୁଅ; ତୁମ ଜିଭାରେ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାମାନେ ଧର, ମାଂସଭୋଜୀମାନେ ଖାଇ ଦେଉ ଏବଂ ସେମାନେ ବର୍ଷାହୀନ ସ୍ଥାନକୁ ପହଁଚନ୍ତୁ।
ଉଭୋଭଯାଵିନ୍ନ୍ ଉପ ଧେହି ଦଂଷ୍ଟ୍ରୌ ହିଂସ୍ରଃ ଶିଶାନୋଽଵରଂ ପରଂ ଚ । ଉତାନ୍ତରିକ୍ଷେ ପରି ଯାହ୍ଯଗ୍ନେ ଜମ୍ଭୈଃ ସଂ ଧେହ୍ଯଭି ଯାତୁଧାନାନ୍
ତୁମର ଉପର ଓ ତଳ ଦୁଇଟି ଜହ୍ନା ତୀବ୍ର ଓ ଧାରାଳୁ ଭାବରେ ରଖ; ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଗର୍ଜନରେ ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଚଳା, ଯାତୁଧାନମାନେ ଉପରେ ଆଘାତ କର।
ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵଚଂ ଯାତୁଧାନସ୍ଯ ଭିନ୍ଧି ହିଂସ୍ରାଶନିର୍ହରସା ହନ୍ତ୍ଵେନମ୍ । ପ୍ର ପର୍ଵାଣି ଜାତଵେଦଃ ଶୃଣୀହି କ୍ରଵ୍ଯାତ୍କ୍ରଵିଷ୍ଣୁର୍ଵି ଚିନୋତ୍ଵେନମ୍
ଅଗ୍ନି, ଯାତୁଧାନଙ୍କ ଚର୍ମ ଭାଙ୍ଗ; ତୁମ ତୀବ୍ର ଆଗୁନ ଶକ୍ତିରେ ସେମାନେ ନାଶ ହେଉ; ଜାତବେଦ, ସେମାନଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଭାଙ୍ଗି ଦେଉ ଏବଂ ମାଂସଭୋଜୀମାନେ ଚିଥରାଇ ଦିଅ।
ଯତ୍ରେଦାନୀଂ ପଶ୍ଯସି ଜାତଵେଦସ୍ତିଷ୍ଠନ୍ତମଗ୍ନ ଉତ ଵା ଚରନ୍ତମ୍ । ଉତାନ୍ତରିକ୍ଷେ ପତନ୍ତଂ ଯାତୁଧାନଂ ତମସ୍ତା ଵିଧ୍ଯ ଶର୍ଵା ଶିଶାନଃ
ଏବେ ଯେଉଁଠି ତୁମେ ଦେଖୁଛ, ଜାତବେଦ, ସେଠାରେ ଯାତୁଧାନ ଦଢ଼ିଆ କିମ୍ବା ଚଳିଛି, କିମ୍ବା ଆକାଶରେ ଉଡ଼ୁଛି, ସେଠି ତୁମ ଅସ୍ତ୍ରରେ ତୀବ୍ର ଭାବରେ ଆଘାତ କର।
ଯଜ୍ଞୈରିଷୂଃ ସଂନମମାନୋ ଅଗ୍ନେ ଵାଚା ଶଲ୍ଯାଁ ଅଶନିଭିର୍ଦିହାନଃ । ତାଭିର୍ଵିଧ୍ଯ ହୃଦଯେ ଯାତୁଧାନାନ୍ ପ୍ରତୀଚୋ ବାହୂନ୍ ପ୍ରତି ଭଙ୍ଗ୍ଧ୍ଯେଷାମ୍
ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ତୀରକୁ ବାଙ୍କ କର, କଥାକୁ ଶଳ୍ୟ ଓ ପାଥରକୁ ଅସ୍ତ୍ର କରି, ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଘାତ କର; ସେମାନଙ୍କ ଆଗରୁ ହାତ ଭାଙ୍ଗି ଦିଅ।
ଉତାରବ୍ଧାନ୍ତ୍ସ୍ପୃନୁହି ଜାତଵେଦ ଉତାରେଭାଣାମୃଷ୍ଟିଭିର୍ଯାତୁଧାନାନ୍ । ଅଗ୍ନେ ପୂର୍ଵୋ ନି ଜହି ଶୋଶୁଚାନ ଆମାଦଃ କ୍ଷ୍ଵିଙ୍କାସ୍ତମଦନ୍ତ୍ଵେନୀଃ
ଯେଉଁମାନେ ଉଠିଛନ୍ତି ଓ ଯେଉଁମାନେ ଉଠିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପରେ ଜାତବେଦ, ତୁମ ଆଗୁନରେ ଦୂର କର; ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଥମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ନାଶ ହେଉ, ଭକ୍ଷକମାନେ ଅନ୍ୟ ଭକ୍ଷକଙ୍କୁ ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତୁ।
ଇହ ପ୍ର ବ୍ରୂହି ଯତମଃ ସୋ ଅଗ୍ନେ ଯାତୁଧାନୋ ଯ ଇଦଂ କୃଣୋତି । ତମା ରଭସ୍ଵ ସମିଧା ଯଵିଷ୍ଠ ନୃଚକ୍ଷସଶ୍ଚକ୍ଷୁଷେ ରନ୍ଧଯୈନମ୍
ଏଠାରେ କିଏ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି, ଅଗ୍ନି, କିଏ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି, ସେଠି ଘୋଷଣା କର; ତୁମ ଉଦ୍ଦୀପ୍ତ ଆଗୁନରେ ସେଉଁଠି ଧର, ଏବଂ ମଣିଷମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ସେଉଁଠି ଅନ୍ଧା କର।