ଅଯଂ ଦେଵା ଇହୈଵାସ୍ତ୍ଵଯଂ ମାମୁତ୍ର ଗାଦିତଃ । ଇମଂ ସହସ୍ରଵୀର୍ଯେଣ ମୃତ୍ଯୋରୁତ୍ପାରଯାମସି
ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏଠାରେ ରୁହନ୍ତୁ, ଅନ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଉ ନାହିଁ। ହଜାର ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ଉଠାଇ ନେଉଛୁ।
ଉତ୍ତ୍ଵା ମୃତ୍ଯୋରପୀପରଂ ସଂ ଧମନ୍ତୁ ଵଯୋଧସଃ । ମା ତ୍ଵା ଵ୍ଯସ୍ତକେଶ୍ଯୋ ମା ତ୍ଵାଘରୁଦୋ ରୁଦନ୍
ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁରୁ ଦୂରେ ଭରିଯାଅ। ପ୍ରାଣ ବାୟୁ ଓ ପୋଷଣ ତୁମେ ଭିତରେ ବହିଯାଉ। ଖୋଲା କେଶ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ଦୁଃଖର ଦୂତ ତୁମକୁ କେବେ ଧରି ନେଉ ନାହିଁ।
ଆହାର୍ଷମଵିଦଂ ତ୍ଵା ପୁନରାଗାଃ ପୁନର୍ଣଵଃ । ସର୍ଵାଙ୍ଗ ସର୍ଵଂ ତେ ଚକ୍ଷୁଃ ସର୍ଵମାଯୁଶ୍ଚ ତେଽଵିଦମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଫେରାଇ ଆଣିଛି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଖୋଜି ପାଇଛି। ତୁମେ ପୁନି ଏଠାକୁ ଫେରିଛ, ନୂତନ ହୋଇଛ। ତୁମର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ, ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଆୟୁଷ୍ୟ—ମୁଁ ସବୁ ତୁମକୁ ଫେରାଇ ଦେଇଛି।
ଵ୍ଯଵାତ୍ତେ ଜ୍ଯୋତିରଭୂଦପ ତ୍ଵତ୍ତମୋ ଅକ୍ରମୀତ୍। ଅପ ତ୍ଵନ୍ ମୃତ୍ଯୁଂ ନିର୍ଋତିମପ ଯକ୍ଷ୍ମଂ ନି ଦଧ୍ମସି
ଆଲୋକ ଉଦିତ ହେଲା, ଅନ୍ଧକାର ତୁମଠାରୁ ଦୂରେ ଚାଲିଗଲା। ମୃତ୍ୟୁ, ବିନାଶ ଓ ରୋଗକୁ ଆମେ ତୁମଠାରୁ ଦୂରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଉଛୁ।
ଆ ରଭସ୍ଵେମାମମୃତସ୍ଯ ଶ୍ନୁଷ୍ଟିମଛିଦ୍ଯମାନା ଜରଦଷ୍ଟିରସ୍ତୁ ତେ । ଅସୁଂ ତ ଆଯୁଃ ପୁନରା ଭରାମି ରଜସ୍ତମୋ ମୋପ ଗା ମା ପ୍ର ମେଷ୍ଠାଃ
ଏହି ଅମୃତ ରସକୁ ଧରି ନିଅ। ବୟସର କ୍ଷୟ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାହା ତୁମକୁ କେବେ ଛିନି ନେଉ ନାହିଁ। ମୁଁ ତୁମର ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ପୁନି ଫେରାଇ ଦେଉଛି। ଅନ୍ଧକାର ରାଜ୍ୟକୁ ଯାଅ ନାହିଁ, ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଉ ନାହିଁ।
ଜୀଵତାଂ ଜ୍ଯୋତିରଭ୍ଯେହ୍ଯର୍ଵାଙା ତ୍ଵା ହରାମି ଶତଶାରଦାଯ । ଅଵମୁଞ୍ଚନ୍ ମୃତ୍ଯୁପାଶାନ୍ ଅଶସ୍ତିଂ ଦ୍ରାଘୀଯ ଆଯୁଃ ପ୍ରତରଂ ତେ ଦଧାମି
ଜୀବନ୍ତମାନଙ୍କ ଆଲୋକକୁ ନିକଟକୁ ଆସ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫେରାଇ ନେଉଛି। ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଅପମଙ୍ଗଳର ବନ୍ଧନ ଖୋଲି, ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେଉଛି।
ଵାତାତ୍ତେ ପ୍ରାନମଵିଦଂ ସୂର୍ଯାଚ୍ଚକ୍ଷୁରହଂ ତଵ । ଯତ୍ତେ ମନସ୍ତ୍ଵଯି ତଦ୍ଧାରଯାମି ସଂ ଵିତ୍ସ୍ଵାଙ୍ଗୈର୍ଵଦ ଜିହ୍ଵଯାଲପନ୍
ବାୟୁରୁ ମୁଁ ତୁମର ପ୍ରାଣକୁ ଫେରାଇ ଦେଲି, ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟିକୁ। ତୁମର ମନକୁ ମୁଁ ତୁମ ଭିତରେ ଧରି ରଖିଛି। ତୁମ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ଜାଣ, ଜିଭରେ କଥା କହ।
ପ୍ରାଣେନ ତ୍ଵା ଦ୍ଵିପଦାଂ ଚତୁଷ୍ପଦାମଗ୍ନିମିଵ ଜାତମଭି ସଂ ଧମାମି । ନମସ୍ତେ ମୃତ୍ଯୋ ଚକ୍ଷୁଷେ ନମଃ ପ୍ରାଣାଯ ତେଽକରମ୍
ତୁମ ପ୍ରାଣ ସହିତ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦୁଇପଦୀ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦୀ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ପରି ଶକ୍ତି ଦେଉଛି। ମୃତ୍ୟୁ, ତୁମକୁ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ନମସ୍କାର। ତୁମ ପ୍ରାଣକୁ ମୁଁ ଅର୍ପଣ କଲି।
ଅଯଂ ଜୀଵତୁ ମା ମୃତେମଂ ସମୀରଯାମସି । କୃଣୋମ୍ଯସ୍ମୈ ଭେଷଜଂ ମୃତ୍ଯୋ ମା ପୁରୁଷଂ ଵଧୀଃ
ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଜୀବନ୍ତ ରୁହନ୍ତୁ, ମୃତ୍ୟୁ ହେଉ ନାହିଁ। ଆମେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାଣ ସହିତ ପଠାଉଛୁ। ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଔଷଧି ତିଆରି କରୁଛି—ହେ ମୃତ୍ୟୁ, ଏହି ମଣିଷକୁ ମାରି ଦିଅ ନାହିଁ।
ଜୀଵଲାଂ ନଘାରିଷାଂ ଜୀଵନ୍ତୀମୋଷଧୀମହମ୍ । ତ୍ରାଯମାଣାଂ ସହମାନାଂ ସହସ୍ଵତୀମିହ ହୁଵେଽସ୍ମା ଅରିଷ୍ଟତାତଯେ
ମୁଁ ଜୀବନ୍ତ, ଅମର ଓ ଜୀବନ ଦେଇଥିବା ଔଷଧିମାନେ—ଯେଉଁମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସହିଥାନ୍ତି ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ—ସେମାନେ ଏଠାରେ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନିରାପଦ ପାଇଁ ଡାକୁଛି।
ଅଧି ବ୍ରୂହି ମା ରଭଥାଃ ସୃଜେମଂ ତଵୈଵ ସନ୍ତ୍ସର୍ଵହାଯାଃ ଇହାସ୍ତୁ । ଭଵାଶର୍ଵୌ ମୃଡତଂ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତମପସିଧ୍ଯ ଦୁରିତଂ ଧତ୍ତମାଯୁଃ
ତାଙ୍କ ଉପରେ କଥା କହ, ଧରି ନ ନଅ, ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ, ସେ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଏଠାରେ ରୁହନ୍ତୁ। ଭବ ଓ ଶର୍ବ, ଦୟା କର, ରକ୍ଷା ଦିଅ, ଅପମଙ୍ଗଳ ଦୂର କର, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ।
ଅସ୍ମୈ ମୃତ୍ଯୋ ଅଧି ବ୍ରୂହୀମଂ ଦଯସ୍ଵୋଦିତୋଽଯମେତୁ । ଅରିଷ୍ଟଃ ସର୍ଵାଙ୍ଗଃ ସୁଶ୍ରୁଜ୍ଜରସା ଶତହାଯନ ଆତ୍ମନା ଭୁଜମଶ୍ନୁତାମ୍
ହେ ମୃତ୍ୟୁ, ତାଙ୍କ ଉପରେ କଥା କହ, ଦୟା କର, ସେ ଉଠିଯାଉନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ରହୁ, ଭଲ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ୍ତ ରୁହନ୍ତୁ, ନିଜ ଆତ୍ମା ସହିତ ଜୀବନର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ।
ଦେଵାନାଂ ହେତିଃ ପରି ତ୍ଵା ଵୃଣକ୍ତୁ ପାରଯାମି ତ୍ଵା ରଜସ ଉତ୍ତ୍ଵା ମୃତ୍ଯୋରପୀପରମ୍ । ଆରାଦଗ୍ନିଂ କ୍ରଵ୍ଯାଦଂ ନିରୂହଂ ଜୀଵାତଵେ ତେ ପରିଧିଂ ଦଧାମି
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ତୁମ ଉପରେ ପଡ଼ିବାରୁ ଦୂରେ ରହୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଧୂଳି ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଆଗେଇ ନେଉଛି। ମୁଁ ତୁମ ଜୀବନ ପାଇଁ ମାଂସ ଖାଇଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ ଦୂରେ ରଖିଛି, ଏବଂ ତୁମ ଚାରିପାଖରେ ରକ୍ଷାବନ୍ଧନ ପିନ୍ଧାଉଛି।
ଯତ୍ତେ ନିଯାନଂ ରଜସଂ ମୃତ୍ଯୋ ଅନଵଧର୍ଷ୍ଯମ୍ । ପଥ ଇମଂ ତସ୍ମାଦ୍ରକ୍ଷନ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ମୈ ଵର୍ମ କୃଣ୍ମସି
ହେ ମୃତ୍ୟୁ, ଧୂଳିରେ ଯେଉଁ ତୁମର ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ପଥ ଅଛି, ସେଠାରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଆମେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମର ଏକ ବର୍ମ ତିଆରି କରୁଛୁ।
{୩} କୃଣୋମି ତେ ପ୍ରାଣାପାନୌ ଜରାଂ ମୃତ୍ଯୁଂ ଦୀର୍ଘମାଯୁଃ ସ୍ଵସ୍ତି । ଵୈଵସ୍ଵତେନ ପ୍ରହିତାନ୍ ଯମଦୂତାଂଶ୍ଚରତୋଽପ ସେଧାମି ସର୍ଵାନ୍
ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରାଣ ଓ ଶ୍ୱାସ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ମୃତ୍ୟୁ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି। ମୁଁ ବୈବସ୍ବତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା ଯମର ସମସ୍ତ ଦୂତମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଉଛି।
ଆରାଦରାତିଂ ନିର୍ଋତିଂ ପରୋ ଗ୍ରାହିଂ କ୍ରଵ୍ଯାଦଃ ପିଶାଚାନ୍ । ରକ୍ଷୋ ଯତ୍ସର୍ଵଂ ଦୁର୍ଭୂତଂ ତତ୍ତମ ଇଵାପ ହନ୍ମସି
ମୁଁ ଶତ୍ରୁତା, ନାଶ, ଧରିନେବା, ମାଂସ ଖାଇବା, ପିଶାଚ ଓ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଉଛି; ଯେଉଁଠି ଦୁଷ୍ଟତା ଅଛି, ମୁଁ ସେଠିକୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ଫିଙ୍ଗି ଦେଉଛି।
ଅଗ୍ନେଷ୍ଟ ପ୍ରାନମମୃତାଦାଯୁଷ୍ମତୋ ଵନ୍ଵେ ଜାତଵେଦସଃ । ଯଥା ନ ରିଷ୍ଯା ଅମୃତଃ ସଜୂରସସ୍ତତ୍ତେ କୃଣୋମି ତଦୁ ତେ ସମୃଧ୍ଯତାମ୍
ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା, ତାଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଅମୃତତ୍ୱର ପ୍ରାଣ ଓ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଚାହୁଁଛି। ଯେପରି ଅମର ଜଣେ ସହଯାତୀମାନେ ସହିତ କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେପରି ମୁଁ ଏହାକୁ ତୁମ ପାଇଁ କରୁଛି; ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ସଫଳ ହେଉ।
ଶିଵେ ତେ ସ୍ତାଂ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅସଂତାପେ ଅଭିଶ୍ରିଯୌ । ଶଂ ତେ ସୂର୍ଯ ଆ ତପତୁ ଶଂ ଵାତୋ ଵାତୁ ତେ ହୃଦେ । ଶିଵା ଅଭି କ୍ଷରନ୍ତୁ ତ୍ଵାପୋ ଦିଵ୍ଯାଃ ପଯସ୍ଵତୀଃ
ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ଦୁଃଖ ରହିତ ଓ ରୂପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ଉପରେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଆଲୋକ ଦିଅ, ବାତାସ ତୁମ ହୃଦୟ ପାଇଁ ଶୁଭ ଭାବେ ବହୁ, ଦିବ୍ୟ ଓ ଦୁଧ ଭରା ପାଣି ତୁମ ଚାରିପାଖରେ ଶୁଭ ଭାବେ ବହୁ।
ଶିଵାସ୍ତେ ସନ୍ତ୍ଵୋଷଧଯ ଉତ୍ତ୍ଵାହାର୍ଷମଧରସ୍ଯା ଉତ୍ତରାଂ ପୃଥିଵୀମଭି । ତତ୍ର ତ୍ଵାଦିତ୍ଯୌ ରକ୍ଷତାଂ ସୂର୍ଯାଚନ୍ଦ୍ରମସାଵୁଭା
ଔଷଧିମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ତଳ ଭୂମିରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଉପର ଭୂମି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ସେଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଦୁଇ ଆଦିତ୍ୟ, ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଯତ୍ତେ ଵାସଃ ପରିଧାନଂ ଯାଂ ନୀଵିଂ କୃଣୁଷେ ତ୍ଵମ୍ । ଶିଵଂ ତେ ତନ୍ଵେ ତତ୍କୃଣ୍ମଃ ସଂସ୍ପର୍ଶେଽଦ୍ରୂକ୍ଷ୍ଣମସ୍ତୁ ତେ
ତୁମେ ଯେଉଁ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧୁଛ, ଯେଉଁ ନୀବି ଧରୁଛ, ଆମେ ଏହାକୁ ତୁମ ଦେହ ପାଇଁ ଶୁଭ କରୁଛୁ; ଏହାର ସ୍ପର୍ଶ ତୁମକୁ କେବେ ଅପକାର କରୁନାହୁଁ।
ଯତ୍କ୍ଷୁରେଣ ମର୍ଚଯତା ସୁତେଜସା ଵପ୍ତା ଵପସି କେଶଶ୍ମଶ୍ରୁ । ଶୁଭଂ ମୁଖଂ ମା ନ ଆଯୁଃ ପ୍ର ମୋଷୀଃ
ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଉଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଯେବେ ଚୁଲ ଓ ଦାଢ଼ି କାଟୁଛ, ସେବେ ତୁମ ମୁହଁ ଶୁଭ ହେଉ; ଆମର ଆୟୁଷ୍ୟ କେବେ ହରିନିଅ।
ଶିଵୌ ତେ ସ୍ତାଂ ଵ୍ରୀହିଯଵାଵବଲାସାଵଦୋମଧୌ । ଏତୌ ଯକ୍ଷ୍ମଂ ଵି ବାଧେତେ ଏତୌ ମୁଞ୍ଚତୋ ଅଂହସଃ
ଧାନ ଓ ଯବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ସାହ ଥିବା, ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ଏହି ଦୁଇଟି ରୋଗକୁ ଦୂର କରେ, ଏହି ଦୁଇଟି ତୁମକୁ ଅପମାଦ ଠାରୁ ମୁକ୍ତ କରେ।
ଯଦଶ୍ନାସି ଯତ୍ପିବସି ଧାନ୍ଯଂ କୃଷ୍ଯାଃ ପଯଃ । ଯଦାଦ୍ଯଂ ଯଦନାଦ୍ଯଂ ସର୍ଵଂ ତେ ଅନ୍ନମଵିଷଂ କୃଣୋମି
ତୁମେ ଯାହା ଖାଉଛ, ଯାହା ପିଉଛ—ଧାନ୍ୟ, ଗାଈର ଦୁଧ, ଯାହା ଖାଉଛ କିମ୍ବା ନାହିଁ—ମୁଁ ତୁମ ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟକୁ ବିଷମୁକ୍ତ କରୁଛି।
ଅହ୍ନେ ଚ ତ୍ଵା ରାତ୍ରଯେ ଚୋଭାଭ୍ଯାଂ ପରି ଦଦ୍ମସି । ଅରାଯେଭ୍ଯୋ ଜିଘତ୍ସୁଭ୍ଯ ଇମଂ ମେ ପରି ରକ୍ଷତ
ଦିନ ଓ ରାତି, ଦୁଇଟି ସମୟରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖୁଛୁ। ଶତ୍ରୁ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରଣା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେଠାରୁ ଏହି ଜଣକୁ ରକ୍ଷା କର।
{୪} ଶତଂ ତେଽଯୁତଂ ହାଯନାନ୍ ଦ୍ଵେ ଯୁଗେ ତ୍ରୀଣି ଚତ୍ଵାରି କୃଣ୍ମଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସ୍ତେଽନୁ ମନ୍ଯନ୍ତାମହୃଣୀଯମାନାଃ
ଶତ ବର୍ଷ, ଅନେକ ବର୍ଷ, ଦୁଇ ଯୁଗ, ତିନି, ଚାରି—ଏହାମାନେ ତୁମକୁ ଦେଉଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ଅନୁମୋଦନ କରୁନ୍ତୁ, କୌଣସି ବାଧା ନ ଆସୁ।
ଶରଦେ ତ୍ଵା ହେମନ୍ତାଯ ଵସନ୍ତାଯ ଗ୍ରୀଷ୍ମାଯ ପରି ଦଦ୍ମସି । ଵର୍ଷାଣି ତୁଭ୍ଯଂ ସ୍ଯୋନାନି ଯେଷୁ ଵର୍ଧନ୍ତ ଓଷଧୀଃ
ଶରତ୍, ହେମନ୍ତ, ବସନ୍ତ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖୁଛୁ। ବର୍ଷମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ସୁଖଦ ହେଉ, ଯେଉଁଠି ଔଷଧିମାନେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି।
ମୃତ୍ଯୁରୀଶେ ଦ୍ଵିପଦାଂ ମୃତ୍ଯୁରୀଶେ ଚତୁଷ୍ପଦାମ୍ । ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵାଂ ମୃତ୍ଯୋର୍ଗୋପତେରୁଦ୍ଭରାମି ସ ମା ବିଭେଃ
ମୃତ୍ୟୁ ଦୁଇପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ଉପରେ ଅଧିକାରୀ। ସେଇ ମୃତ୍ୟୁ, ଗୋପାଳକ ଠାରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଉଠାଇ ନେଉଛି; ତାଙ୍କୁ ଭୟ କରନି।
ସୋଽରିଷ୍ଟ ନ ମରିଷ୍ଯସି ନ ମରିଷ୍ଯସି ମା ବିଭେଃ । ନ ଵୈ ତତ୍ର ମ୍ରିଯନ୍ତେ ନୋ ଯନ୍ତି ଅଧମଂ ତମଃ
ତୁମେ ଅକ୍ଷତ ରୁହ, ମୃତ୍ୟୁ ହେବ ନାହିଁ, ମୃତ୍ୟୁ ହେବ ନାହିଁ; ଭୟ କରନି। ସେଠାରେ କେହି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଅଧମ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
ସର୍ଵୋ ଵୈ ତତ୍ର ଜୀଵତି ଗୌରଶ୍ଵଃ ପୁରୁଷଃ ପଶୁଃ । ଯତ୍ରେଦଂ ବ୍ରହ୍ମ କ୍ରିଯତେ ପରିଧିର୍ଜୀଵନାଯ କମ୍
ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ବଞ୍ଚନ୍ତି—ଧଳା, ଘୋଡ଼ା, ମଣିଷ, ପଶୁ—ଯେଉଁଠି ଏହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ, ଜୀବନ ପାଇଁ ବନ୍ଧନ ହେଉଛି।
ପରି ତ୍ଵା ପାତୁ ସମାନେଭ୍ଯୋଽଭିଚାରାତ୍ସବନ୍ଧୁଭ୍ଯଃ । ଅମମ୍ରିର୍ଭଵାମୃତୋଽତିଜୀଵୋ ମା ତେ ହାସିଷୁରସଵଃ ଶରୀରମ୍
ତୁମ ସମାନ ବୟସ୍କ ଲୋକ, ମନ୍ତ୍ର ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେଠାରୁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରାଯାଉ। ଅମର ହେଉ, ଅମୃତ ହେଉ, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ହେଉ; ତୁମ ପ୍ରାଣ କେବେ ଦେହ ଛାଡ଼ି ଯିଅ ନାହିଁ।