ଯୋ ଅନ୍ଯେଦ୍ଯୁରୁଭଯଦ୍ଯୁରଭ୍ଯେତୀମଂ ମଣ୍ଡୂକମ୍ । ଅଭ୍ଯେତ୍ଵଵ୍ରତଃ
ଯେଉଁଠି ଦିନେ, କିମ୍ବା ଦୁଇ ଦିନରେ, ଏହି ବେଙ୍ଗ ପାଖକୁ କେହି ଆସନ୍ତି, ସେ ନିୟମ ନ ରଖିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆସନ୍ତୁ।
ଆ ମନ୍ଦ୍ରୈରିନ୍ଦ୍ର ହରିଭିର୍ଯାହି ମଯୂରରୋମଭିଃ । ମା ତ୍ଵା କେ ଚିଦ୍ଵି ଯମନ୍ ଵିଂ ନ ପାଶିନୋଽତି ଧନ୍ଵେଵ ତାମିହି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୟୂର ପାଖ ଲଗାଇଥିବା ସୁନାଳି ଘୋଡ଼ାରେ ଆସ, କେହି ତୁମକୁ ରୋକିନପାରୁନ୍ତୁ, କେହି ବାନ୍ଧି ରଖିନପାରୁନ୍ତୁ, ତୀର ଭଳି ସିଧା ଏଠାକୁ ଆସ।
ମର୍ମାଣି ତେ ଵର୍ମଣା ଛାଦଯାମି ସୋମସ୍ତ୍ଵା ରାଜାମୃତେନାନୁ ଵସ୍ତାମ୍ । ଉରୋର୍ଵରୀଯୋ ଵରୁଣସ୍ତେ କୃଣୋତୁ ଜଯନ୍ତଂ ତ୍ଵାନୁ ଦେଵା ମଦନ୍ତୁ
ମୁଁ ତୁମର ମୂଳ ସ୍ଥାନକୁ କବଚରେ ଢାକି ଦେଉଛି। ସୋମ ରାଜା ତୁମକୁ ଅମୃତ ଦେଇ ଅଭିଷେକ କରୁନ୍ତୁ। ବରୁଣ ତୁମକୁ ବିଶାଳ ଛାତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ବିଜୟୀ କରନ୍ତୁ ଓ ତୁମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉନ୍ତୁ।
ଅନ୍ତକାଯ ମୃତ୍ଯଵେ ନମଃ ପ୍ରାଣା ଅପାନା ଇହ ତେ ରମନ୍ତାମ୍ । ଇହାଯମସ୍ତୁ ପୁରୁଷଃ ସହାସୁନା ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଭାଗେ ଅମୃତସ୍ଯ ଲୋକେ
ମୃତ୍ୟୁ ଓ ସମାପ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମର ଶ୍ୱାସ ଓ ପ୍ରଶ୍ୱାସ ଏଠି ରୁହୁ। ଏହି ମଣିଷ ଜୀବନ ସହିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅଂଶରେ, ଅମୃତତ୍ୱର ଲୋକରେ ଏଠି ରୁହନ୍ତୁ।
ଉଦେନଂ ଭଗୋ ଅଗ୍ରଭୀଦୁଦେନଂ ସୋମୋ ଅଂଶୁମାନ୍ । ଉଦେନଂ ମରୁତୋ ଦେଵା ଉଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ଭଗ ତାଙ୍କୁ ଉଠାନ୍ତୁ, ଆଲୋକମୟ ସୋମ ତାଙ୍କୁ ଉଠାନ୍ତୁ, ମାରୁତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉଠାନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ଭଲ ରଖନ୍ତୁ।
ଇହ ତେଽସୁରିହ ପ୍ରାଣ ଇହାଯୁରିହ ତେ ମନଃ । ଉତ୍ତ୍ଵା ନିର୍ଋତ୍ଯାଃ ପାଶେଭ୍ଯୋ ଦୈଵ୍ଯା ଵଚା ଭରାମସି
ତୁମର ଶ୍ୱାସ, ଜୀବନ ଓ ମନ ଏଠି ଅଛି। ଦେବତାଙ୍କ ଶବ୍ଦରେ ଆମେ ତୁମକୁ ନିରୃତିର ଫାନ୍ଦାରୁ ଦୂରେ ନେଉଛୁ।
ଉତ୍କ୍ରାମାତଃ ପୁରୁଷ ମାଵ ପତ୍ଥା ମୃତ୍ଯୋଃ ପଡ୍ଵୀଷମଵମୁଞ୍ଚମାନଃ । ମା ଛିତ୍ଥା ଅସ୍ମାଲ୍ଲୋକାଦଗ୍ନେଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ସଂଦୃଶଃ
ଉଠ, ମଣିଷ, ମୃତ୍ୟୁର ପଥକୁ ଚାଲିନଯାଅ। ବଡ଼ ଘରକୁ ଯାଅନି, ଏହି ଲୋକରୁ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦୂରେ ଯାଅନି।
ତୁଭ୍ଯଂ ଵାତଃ ପଵତାଂ ମାତରିଶ୍ଵା ତୁଭ୍ଯଂ ଵର୍ଷନ୍ତ୍ଵମୃତାନ୍ଯାପଃ । ସୂର୍ଯସ୍ତେ ତନ୍ଵେ ଶଂ ତପାତି ତ୍ଵାଂ ମୃତ୍ଯୁର୍ଦଯତାଂ ମା ପ୍ର ମେଷ୍ଠାଃ
ତୁମ ପାଇଁ ବାତାସ ବହୁ, ମାତରିଶ୍ୱାନ, ଅମୃତ ଜଳ ବର୍ଷା କରୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ଦେହକୁ ଶୁଭ ଆଲୋକ ଦିଅ, ମୃତ୍ୟୁ ତୁମପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ—ତୁମେ ଯାଅନି।
ଉଦ୍ଯାନଂ ତେ ପୁରୁଷ ନାଵଯାନଂ ଜୀଵାତୁଂ ତେ ଦକ୍ଷତାତିଂ କୃଣୋମି । ଆ ହି ରୋହେମମମୃତଂ ସୁଖଂ ରଥମଥ ଜିର୍ଵିର୍ଵିଦଥମା ଵଦାସି
ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଫେରିବା ପଥ, ଜୀବନ ପାଇଁ ନୌକା, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଦକ୍ଷତା ତିଆରି କରୁଛି। ଆସ, ଏହି ଅମୃତ ଓ ସୁଖଦାୟକ ରଥକୁ ଚଢ଼, ସ୍ପଷ୍ଟ କଥା କହ।
ମା ତେ ମନସ୍ତତ୍ର ଗାନ୍ ମା ତିରୋ ଭୂନ୍ ମା ଜୀଵେଭ୍ଯଃ ପ୍ର ମଦୋ ମାନୁ ଗାଃ ପିତୄନ୍ । ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଭି ରକ୍ଷନ୍ତୁ ତ୍ଵେହ
ତୁମର ମନ ସେଠାକୁ ଯାଉନି, ଲୁଚିଯାଉନି, ଜୀବନ୍ତମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉନି, ପିତୃମାନେଠାରେ ଯାଉନି। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏଠି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ମା ଗତାନାମା ଦୀଧୀଥା ଯେ ନଯନ୍ତି ପରାଵତମ୍ । ଆ ରୋହ ତମସୋ ଜ୍ଯୋତିରେହ୍ଯା ତେ ହସ୍ତୌ ରଭାମହେ
ଯେଉଁମାନେ ଚାଲିଗଲେ, ଦୂର ନେଇଯାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଆଶା କରନି। ଅନ୍ଧକାରରୁ ଆଲୋକକୁ ଚଢ଼, ଆସ, ଆମେ ତୁମର ହାତ ଧରିବା।
ଶ୍ଯାମଶ୍ଚ ତ୍ଵା ମା ଶବଲଶ୍ଚ ପ୍ରେଷିତୌ ଯମସ୍ଯ ଯୌ ପଥିରକ୍ଷୀ ଶ୍ଵାନୌ । ଅର୍ଵାଙେହି ମା ଵି ଦୀଧ୍ଯୋ ମାତ୍ର ତିଷ୍ଠଃ ପରାଙ୍ମନାଃ
ଯମଙ୍କର କଳା ଓ ଚିତ୍ତି ଦୁଇଟି କୁକୁର, ଯେମାନେ ପଥ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ନେଇଯିବାକୁ ଆସନ୍ତି। ତୁମେ ଏଠିକୁ ଆସ, ଭ୍ରମଣ କରନି, ମନ ଦୂରେ ରଖି ଅଲଗା ହେଉନି।
ମୈତଂ ପନ୍ଥାମନୁ ଗା ଭୀମ ଏଷ ଯେନ ପୂର୍ଵଂ ନେଯଥ ତଂ ବ୍ରଵୀମି । ତମ ଏତତ୍ପୁରୁଷ ମା ପ୍ର ପତ୍ଥା ଭଯଂ ପରସ୍ତାଦଭଯଂ ତେ ଅର୍ଵାକ୍
ସେଇ ପଥକୁ ଚାଲିନଯାଅ, ଏହା ଭୟଙ୍କର, ଯେଉଁଠି ପୂର୍ବରୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ—ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି। ମଣିଷ, ସେଇ ପଥକୁ ଚାଲିନଯାଅ। ସେଠାରେ ଭୟ ଅଛି, ଏଠାରେ ତୁମ ପାଇଁ ନିରାପଦ।
{୧} ରକ୍ଷନ୍ତୁ ତ୍ଵାଗ୍ନଯୋ ଯେ ଅପ୍ସ୍ଵନ୍ତା ରକ୍ଷତୁ ତ୍ଵା ମନୁଷ୍ଯା ଯମିନ୍ଧତେ । ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ରକ୍ଷତୁ ଜାତଵେଦା ଦିଵ୍ଯସ୍ତ୍ଵା ମା ପ୍ର ଧାଗ୍ଵିଦ୍ଯୁତା ସହ
ପାଣିରେ ଥିବା ଅଗ୍ନିମାନେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ମଣିଷମାନେ ଯେଉଁଅଗ୍ନି ଜଳାନ୍ତି ସେଉଁଠି ଅଗ୍ନି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ବୈଶ୍ୱାନର ଓ ଜାତବେଦ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦିବ୍ୟ ଅଗ୍ନି ତୁମକୁ ବିଜୁଳି ସହିତ ଦୂରେ ନେଇଯାଉନି।
ମା ତ୍ଵା କ୍ରଵ୍ଯାଦଭି ମଂସ୍ତାରାତ୍ସଂକସୁକାଚ୍ଚର ରକ୍ଷତୁ ତ୍ଵା ଦ୍ଯୌ ରକ୍ଷତୁ । ପୃଥିଵୀ ସୂର୍ଯଶ୍ଚ ତ୍ଵା ରକ୍ଷତାଂ ଚନ୍ଦ୍ରମାଶ୍ଚ । ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ରକ୍ଷତୁ ଦେଵହେତ୍ଯାଃ
ମାଂସ ଖାଇବା ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ ଅଛି, ସେ ତୁମକୁ କେବେ ହାନି ନ କରୁ। ଯେଉଁଠାରୁ ଦୁଃଖ ଆସେ, ସେଠାରୁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଆକାଶ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମଧ୍ୟାକାଶ ଦେବତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରରୁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ବୋଧଶ୍ଚ ତ୍ଵା ପ୍ରତିବୋଧଶ୍ଚ ରକ୍ଷତାମସ୍ଵପ୍ନଶ୍ଚ ତ୍ଵାନଵଦ୍ରାଣଶ୍ଚ ରକ୍ଷତାମ୍ । ଗୋପାଯଂଶ୍ଚ ତ୍ଵା ଜାଗୃଵିଶ୍ଚ ରକ୍ଷତାମ୍
ଜାଗ୍ରତ ଓ ସଚେତନ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସ୍ବପ୍ନ ଶୂନ୍ୟ ଶୟନ ଓ ଅବିଚଳ ଶାନ୍ତି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଓ ଜାଗୁଥିବା ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ତେ ତ୍ଵା ରକ୍ଷନ୍ତୁ ତେ ତ୍ଵା ଗୋପାଯନ୍ତୁ ତେଭ୍ଯୋ ନମସ୍ତେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ସେମାନେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସେମାନେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସେମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ।
ଜୀଵେଭ୍ଯସ୍ତ୍ଵା ସମୁଦେ ଵାଯୁରିନ୍ଦ୍ରୋ ଧାତା ଦଧାତୁ ସଵିତା ତ୍ରାଯମାଣଃ । ମା ତ୍ଵା ପ୍ରାଣୋ ବଲଂ ହାସୀଦସୁଂ ତେଽନୁ ହ୍ଵଯାମସି
ବାୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଧାତା ଓ ସବିତା ତୁମକୁ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତୁ, ତୁମେ ଜୀବନ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ରୁହ। ତୁମର ଶ୍ୱାସ ଓ ଶକ୍ତି କେବେ ଛାଡ଼ି ଯେଉ ନାହିଁ। ଆମେ ତୁମର ପ୍ରାଣକୁ ଫେରାଇ ଡାକୁଛୁ।
ମା ତ୍ଵା ଜମ୍ଭଃ ସଂହନୁର୍ମା ତମୋ ଵିଦନ୍ ମା ଜିହ୍ଵା ବର୍ହିସ୍ପ୍ରମଯୁଃ କଥା ସ୍ଯାଃ । ଉତ୍ତ୍ଵାଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ଭରନ୍ତୂଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ଜମ୍ଭ ଦେବତା, ଭାଙ୍ଗିବା ଶକ୍ତି କିମ୍ବା ଅନ୍ଧକାର କେବେ ତୁମକୁ ହାନି ନ କରୁ। ତୁମର ଜିଭ କେବେ ବର୍ହିକୁ ନ ଛୁଉ। ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ତୁମର କୁଶଳ ହେବା ପାଇଁ ଉଠାଇ ନେଉନ୍ତୁ।
ଉତ୍ତ୍ଵା ଦ୍ଯୌରୁତ୍ପୃଥିଵ୍ଯୁତ୍ପ୍ରଜାପତିରଗ୍ରଭୀତ୍। ଉତ୍ତ୍ଵା ମୃତ୍ଯୋରୋଷଧଯଃ ସୋମରାଜ୍ଞୀରପୀପରନ୍
ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଓ ପ୍ରଜାପତି ତୁମକୁ ଉଠାଇ ରଖନ୍ତୁ। ଔଷଧି ଓ ସୋମ ରାଣୀ ତୁମକୁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ଦୂରେ ରଖି, ଜୀବନ ଦେଉନ୍ତୁ।
ଅଯଂ ଦେଵା ଇହୈଵାସ୍ତ୍ଵଯଂ ମାମୁତ୍ର ଗାଦିତଃ । ଇମଂ ସହସ୍ରଵୀର୍ଯେଣ ମୃତ୍ଯୋରୁତ୍ପାରଯାମସି
ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏଠାରେ ରୁହନ୍ତୁ, ଅନ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଉ ନାହିଁ। ହଜାର ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ଉଠାଇ ନେଉଛୁ।
ଉତ୍ତ୍ଵା ମୃତ୍ଯୋରପୀପରଂ ସଂ ଧମନ୍ତୁ ଵଯୋଧସଃ । ମା ତ୍ଵା ଵ୍ଯସ୍ତକେଶ୍ଯୋ ମା ତ୍ଵାଘରୁଦୋ ରୁଦନ୍
ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁରୁ ଦୂରେ ଭରିଯାଅ। ପ୍ରାଣ ବାୟୁ ଓ ପୋଷଣ ତୁମେ ଭିତରେ ବହିଯାଉ। ଖୋଲା କେଶ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ଦୁଃଖର ଦୂତ ତୁମକୁ କେବେ ଧରି ନେଉ ନାହିଁ।
ଆହାର୍ଷମଵିଦଂ ତ୍ଵା ପୁନରାଗାଃ ପୁନର୍ଣଵଃ । ସର୍ଵାଙ୍ଗ ସର୍ଵଂ ତେ ଚକ୍ଷୁଃ ସର୍ଵମାଯୁଶ୍ଚ ତେଽଵିଦମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଫେରାଇ ଆଣିଛି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଖୋଜି ପାଇଛି। ତୁମେ ପୁନି ଏଠାକୁ ଫେରିଛ, ନୂତନ ହୋଇଛ। ତୁମର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ, ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଆୟୁଷ୍ୟ—ମୁଁ ସବୁ ତୁମକୁ ଫେରାଇ ଦେଇଛି।
ଵ୍ଯଵାତ୍ତେ ଜ୍ଯୋତିରଭୂଦପ ତ୍ଵତ୍ତମୋ ଅକ୍ରମୀତ୍। ଅପ ତ୍ଵନ୍ ମୃତ୍ଯୁଂ ନିର୍ଋତିମପ ଯକ୍ଷ୍ମଂ ନି ଦଧ୍ମସି
ଆଲୋକ ଉଦିତ ହେଲା, ଅନ୍ଧକାର ତୁମଠାରୁ ଦୂରେ ଚାଲିଗଲା। ମୃତ୍ୟୁ, ବିନାଶ ଓ ରୋଗକୁ ଆମେ ତୁମଠାରୁ ଦୂରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଉଛୁ।
ଆ ରଭସ୍ଵେମାମମୃତସ୍ଯ ଶ୍ନୁଷ୍ଟିମଛିଦ୍ଯମାନା ଜରଦଷ୍ଟିରସ୍ତୁ ତେ । ଅସୁଂ ତ ଆଯୁଃ ପୁନରା ଭରାମି ରଜସ୍ତମୋ ମୋପ ଗା ମା ପ୍ର ମେଷ୍ଠାଃ
ଏହି ଅମୃତ ରସକୁ ଧରି ନିଅ। ବୟସର କ୍ଷୟ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାହା ତୁମକୁ କେବେ ଛିନି ନେଉ ନାହିଁ। ମୁଁ ତୁମର ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ପୁନି ଫେରାଇ ଦେଉଛି। ଅନ୍ଧକାର ରାଜ୍ୟକୁ ଯାଅ ନାହିଁ, ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଉ ନାହିଁ।
ଜୀଵତାଂ ଜ୍ଯୋତିରଭ୍ଯେହ୍ଯର୍ଵାଙା ତ୍ଵା ହରାମି ଶତଶାରଦାଯ । ଅଵମୁଞ୍ଚନ୍ ମୃତ୍ଯୁପାଶାନ୍ ଅଶସ୍ତିଂ ଦ୍ରାଘୀଯ ଆଯୁଃ ପ୍ରତରଂ ତେ ଦଧାମି
ଜୀବନ୍ତମାନଙ୍କ ଆଲୋକକୁ ନିକଟକୁ ଆସ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫେରାଇ ନେଉଛି। ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଅପମଙ୍ଗଳର ବନ୍ଧନ ଖୋଲି, ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେଉଛି।
ଵାତାତ୍ତେ ପ୍ରାନମଵିଦଂ ସୂର୍ଯାଚ୍ଚକ୍ଷୁରହଂ ତଵ । ଯତ୍ତେ ମନସ୍ତ୍ଵଯି ତଦ୍ଧାରଯାମି ସଂ ଵିତ୍ସ୍ଵାଙ୍ଗୈର୍ଵଦ ଜିହ୍ଵଯାଲପନ୍
ବାୟୁରୁ ମୁଁ ତୁମର ପ୍ରାଣକୁ ଫେରାଇ ଦେଲି, ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟିକୁ। ତୁମର ମନକୁ ମୁଁ ତୁମ ଭିତରେ ଧରି ରଖିଛି। ତୁମ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ଜାଣ, ଜିଭରେ କଥା କହ।
ପ୍ରାଣେନ ତ୍ଵା ଦ୍ଵିପଦାଂ ଚତୁଷ୍ପଦାମଗ୍ନିମିଵ ଜାତମଭି ସଂ ଧମାମି । ନମସ୍ତେ ମୃତ୍ଯୋ ଚକ୍ଷୁଷେ ନମଃ ପ୍ରାଣାଯ ତେଽକରମ୍
ତୁମ ପ୍ରାଣ ସହିତ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦୁଇପଦୀ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦୀ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ପରି ଶକ୍ତି ଦେଉଛି। ମୃତ୍ୟୁ, ତୁମକୁ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ନମସ୍କାର। ତୁମ ପ୍ରାଣକୁ ମୁଁ ଅର୍ପଣ କଲି।
ଅଯଂ ଜୀଵତୁ ମା ମୃତେମଂ ସମୀରଯାମସି । କୃଣୋମ୍ଯସ୍ମୈ ଭେଷଜଂ ମୃତ୍ଯୋ ମା ପୁରୁଷଂ ଵଧୀଃ
ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଜୀବନ୍ତ ରୁହନ୍ତୁ, ମୃତ୍ୟୁ ହେଉ ନାହିଁ। ଆମେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାଣ ସହିତ ପଠାଉଛୁ। ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଔଷଧି ତିଆରି କରୁଛି—ହେ ମୃତ୍ୟୁ, ଏହି ମଣିଷକୁ ମାରି ଦିଅ ନାହିଁ।
ଜୀଵଲାଂ ନଘାରିଷାଂ ଜୀଵନ୍ତୀମୋଷଧୀମହମ୍ । ତ୍ରାଯମାଣାଂ ସହମାନାଂ ସହସ୍ଵତୀମିହ ହୁଵେଽସ୍ମା ଅରିଷ୍ଟତାତଯେ
ମୁଁ ଜୀବନ୍ତ, ଅମର ଓ ଜୀବନ ଦେଇଥିବା ଔଷଧିମାନେ—ଯେଉଁମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସହିଥାନ୍ତି ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ—ସେମାନେ ଏଠାରେ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନିରାପଦ ପାଇଁ ଡାକୁଛି।