ଅପ୍ସରସଃ ସଧମାଦଂ ମଦନ୍ତି ହଵିର୍ଧାନମନ୍ତରା ସୂର୍ଯଂ ଚ । ତା ମେ ହସ୍ତୌ ସଂ ସୃଜନ୍ତୁ ଘୃତେନ ସପତ୍ନଂ ମେ କିତଵଂ ରନ୍ଧଯନ୍ତୁ
ଅପ୍ସରାମାନେ ସାଧାରଣ ଭୋଜନରେ ଓ ଯଜ୍ଞ ଅନ୍ନରେ, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି, ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଘୃତ ସହିତ ମୋ ହାତକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ମୋ ବିପକ୍ଷୀ ଠକେଇବାକୁ ଦମନ କରନ୍ତୁ।
ଆଦିନଵଂ ପ୍ରତିଦୀଵ୍ନେ ଘୃତେନାସ୍ମାମଭି କ୍ଷର । ଵୃକ୍ଷମିଵାଶନ୍ଯା ଜହି ଯୋ ଅସ୍ମାନ୍ ପ୍ରତିଦୀଵ୍ଯତି
ନୂତନ ଓ ପୁନର୍ବାର ଆସୁଥିବା ଶକ୍ତିକୁ ଘୃତ ସହିତ ଆମ ଉପରେ ପ୍ରବାହିତ କର। ଯେଉଁଠି ଆମକୁ ପ୍ରତିବାଦ କରେ, ତାକୁ କୁହାଡିରେ ଗଛ କାଟିବା ପରି ଦମନ କର।
ଯୋ ନୋ ଦ୍ଯୁଵେ ଧନମିଦଂ ଚକାର ଯୋ ଅକ୍ଷାଣାଂ ଗ୍ଲହନଂ ଶେଷଣଂ ଚ । ସ ନୋ ଦେଵୋ ହଵିରିଦଂ ଜୁଷାଣୋ ଗନ୍ଧର୍ଵେଭିଃ ସଧମାଦଂ ମଦେମ
ଯିଏ ଦିନେ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ଧନ ଦେଇଛନ୍ତି, ଯିଏ ଦ୍ୟୁତରେ ଜିତିବା ଓ ହାରିବା ଦେଇଛନ୍ତି—ସେ ଦେବତା, ଏହି ହବି ଗ୍ରହଣ କରି, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସହିତ ସାଧାରଣ ଭୋଜନରେ ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସଂଵସଵ ଇତି ଵୋ ନାମଧେଯମୁଗ୍ରଂପଶ୍ଯା ରାଷ୍ଟ୍ରଭୃତୋ ହ୍ଯକ୍ଷାଃ । ତେଭ୍ଯୋ ଵ ଇନ୍ଦଵୋ ହଵିଷା ଵିଧେମ ଵଯଂ ସ୍ଯାମ ପତଯୋ ରଯୀଣାମ୍
‘ସଂବସବ’ ହେଉଛି ତୁମର ନାମ, ଭୟଙ୍କର ଦ୍ୟୁତଗୁଡ଼ିକ, ରାଜ୍ୟର ଅଧିପତି। ସେମାନଙ୍କୁ ଆମେ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରୁଛୁ—ଆମେ ଧନର ମାଲିକ ହେବାକୁ ପାରିବା।
ଦେଵାନ୍ ଯନ୍ ନାଥିତୋ ହୁଵେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଂ ଯଦୂଷିମ । ଅକ୍ଷାନ୍ ଯଦ୍ବଭ୍ରୂନ୍ ଆଲଭେ ତେ ନୋ ମୃଡନ୍ତ୍ଵୀଦୃଶେ
ଯେତେବେଳେ ଆମେ ସହାୟତା ଚାହିଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଛୁ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପିତାମ୍ବର ଦ୍ୟୁତ ଧରୁଛୁ—ସେମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଦାଶୁଷେ ହତୋ ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯପ୍ରତି । ଉଭା ହି ଵୃତ୍ରହନ୍ତମା
ଅଗ୍ନି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବିନାଶ କରିଛ। ଦୁହେଁ ଶତ୍ରୁଘାତୀ।
ଯାଭ୍ଯାମଜଯନ୍ତ୍ସ୍ଵରଗ୍ର ଏଵ ଯାଵାତସ୍ଥତୁର୍ଭୁଵନାନି ଵିଶ୍ଵା । ପ୍ର ଚର୍ଷଣୀଵୃଷଣା ଵଜ୍ରବାହୂ ଅଗ୍ନିମିନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃତ୍ରହଣା ହୁଵେଽହମ୍
ଯେଉଁଠି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଆରମ୍ଭରେ ଜିତାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଠି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଲେ—ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୃଢ଼ବାହୁ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ମୁଁ ଅଗ୍ନି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଯେଉଁମାନେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରନ୍ତି।
ଉପ ତ୍ଵା ଦେଵୋ ଅଗ୍ରଭୀଚ୍ଚମସେନ ବୃହସ୍ପତିଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ଗୀର୍ଭିର୍ନ ଆ ଵିଶ ଯଜମାନାଯ ସୁନ୍ଵତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି ତୁମ ପାଇଁ କମଣ୍ଡଳୁ ଧରିଥିଲେ। ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଉପକୃତ କରିବା ପାଇଁ, ଗୀତରେ ଆସ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କୁକ୍ଷିରସି ସୋମଧାନ ଆତ୍ମା ଦେଵାନାମୁତ ମାନୁଷାଣାମ୍ । ଇହ ପ୍ରଜା ଜନଯ ଯାସ୍ତ ଆସୁ ଯା ଅନ୍ଯତ୍ରେହ ତାସ୍ତେ ରମନ୍ତାମ୍
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗଭ, ସୋମର ଆସନ, ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଆତ୍ମା। ଏଠାରେ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କର—ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ଓ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉନ୍ତୁ।
ଶୁମ୍ଭନୀ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅନ୍ତିସୁମ୍ନେ ମହିଵ୍ରତେ । ଆପଃ ସପ୍ତ ସୁସ୍ରୁଵୁର୍ଦେଵୀସ୍ତା ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଦ୍ୟୌ ଓ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ମହାନ ନୀତିର ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା। ସାତ ଦେବୀ ଜଳ ଧାରା ହୋଇ ବହିଛି—ସେମାନେ ଆମକୁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ ମା ଶପଥ୍ଯାଦଥୋ ଵରୁଣ୍ଯାଦୁତ । ଅଥୋ ଯମସ୍ଯ ପଡ୍ଵୀଶାଦ୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦ୍ଦେଵକିଲ୍ବିଷାତ୍
ସେମାନେ ମୋତେ ଶାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କ ରୋଷରୁ ମଧ୍ୟ। ଯମଙ୍କ ବନ୍ଧନ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଅପରାଧରୁ ମୋତେ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ତୃଷ୍ଟିକେ ତୃଷ୍ଟଵନ୍ଦନ ଉଦମୂଂ ଛିନ୍ଧି ତୃଷ୍ଟିକେ । ଯଥା କୃତଦ୍ଵିଷ୍ଟାସୋଽମୁଷ୍ମୈ ଶେପ୍ଯାଵତେ
ହେ ତୃଷ୍ଣା, ତୃଷ୍ଣା ଦୂର କରିବାରୀ, ସେଇ ତୃଷ୍ଣାକୁ କାଟି ଦେ। ଯେପରି ଅପରାଧ କରିଥିବାମାନେ ବନ୍ଧାଯାନ୍ତି, ସେପରି ଏହି ତୃଷ୍ଣାକୁ ବନ୍ଧ।
ତୃଷ୍ଟାସି ତୃଷ୍ଟିକା ଵିଷା ଵିଷାତକ୍ଯସି । ପରିଵୃକ୍ତା ଯଥାସସ୍ଯୃଷଭସ୍ଯ ଵଶେଵ
ତୁମେ ତୃଷ୍ଣା, ତୃଷ୍ଣା ଦୂର କରିବାରୀ, ତୁମେ ବିଷ, ତୁମେ ବିଷ ଦୂର କରିବାରୀ। ଯେପରି ଏକ ରସି ବଳଦକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଏ, ସେପରି ମୋତେ ମୁକ୍ତ କର।
7.119(7.114) ଆ ତେ ଦଦେ ଵକ୍ଷଣାଭ୍ଯ ଆ ତେଽହଂ ହୃଦଯାଦ୍ଦଦେ । ଆ ତେ ମୁଖସ୍ଯ ସଙ୍କାଶାତ୍ସର୍ଵଂ ତେ ଵର୍ଚ ଆ ଦଦେ
ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋ ଦୁଇ ପାଶ୍ୱରୁ ଦେଉଛି, ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋ ହୃଦୟରୁ ଦେଉଛି, ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋ ମୁଖର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରୁ ଦେଉଛି—ଏଭଳି ମୁଁ ତୁମ ସମସ୍ତ ତେଜ ଦେଉଛି।
ପ୍ରେତୋ ଯନ୍ତୁ ଵ୍ଯାଧ୍ଯଃ ପ୍ରାନୁଧ୍ଯାଃ ପ୍ରୋ ଅଶସ୍ତଯଃ । ଅଗ୍ନୀ ରକ୍ଷସ୍ଵିନୀର୍ହନ୍ତୁ ସୋମୋ ହନ୍ତୁ ଦୁରସ୍ଯତୀଃ
ରୋଗମାନେ ଦୂରେ ଯାଉ, ଖରାପ କଥା ଦୂରେ ହଟିଯାଉ। ଅଗ୍ନି ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ନଶ୍ୱନ କରୁନ୍ତୁ, ସୋମ ଖରାପମନ୍ତିକୁ ନଶ୍ୱନ କରୁନ୍ତୁ।
ପ୍ର ପତେତଃ ପାପି ଲକ୍ଷ୍ମି ନଶ୍ଯେତଃ ପ୍ରାମୁତଃ ପତ । ଅଯସ୍ମଯେନାଙ୍କେନ ଦ୍ଵିଷତେ ତ୍ଵା ସଜାମସି
ଖରାପ ଚିହ୍ନ ପଡ଼ିଯାଉ, ନଶ୍ୱନ ହେଉ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ହଟିଯାଉ। ଲୋହା ଚିହ୍ନ ଦେଇ ତୁମକୁ ତୁମ ଶତ୍ରୁ ସହିତ ଯୋଗାଉଛି।
ଯା ମା ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ପତଯାଲୂରଜୁଷ୍ଟାଭିଚସ୍କନ୍ଦ ଵନ୍ଦନେଵ ଵୃକ୍ଷମ୍ । ଅନ୍ଯତ୍ରାସ୍ମତ୍ସଵିତସ୍ତାମିତୋ ଧା ହିରଣ୍ଯହସ୍ତୋ ଵସୁ ନୋ ରରାଣଃ
ଯେଉଁ ଅସୁଭ ଓ ଦୁର୍ଦ୍ରୁଷ୍ଟି, ଦୁଃଖ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ମୋ ଉପରେ ପଡ଼ିଛି, ଯେପରି ଲତା ଗଛରୁ ଖସିଯାଏ, ହେ ସବିତା, ସୁନା ହାତ ଧରିଥିବା, ଧନ ଦେଇଥିବା, ସେଇ ଦୁଃଖକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ନେଇଯା।
ଏକଶତଂ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୋ ମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ ସାକଂ ତନ୍ଵା ଜନୁଷୋଽଧି ଜାତାଃ । ତାସାଂ ପାପିଷ୍ଠା ନିରିତଃ ପ୍ର ହିଣ୍ମଃ ଶିଵା ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଜାତଵେଦୋ ନିଯଚ୍ଛ
ମଣିଷ ଜନ୍ମ ସହିତ ଶତଶଃ ଦୁଃଖ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ଆମେ ସବୁଠାରୁ ଖରାପ ଓ ନଷ୍ଟକରିବା ଦୁଃଖକୁ ଦୂରେ ହଟାଉଛୁ। ହେ ଜାତବେଦ, ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିଅ।
ଏତା ଏନା ଵ୍ଯାକରଂ ଖିଲେ ଗା ଵିଷ୍ଠିତା ଇଵ । ରମନ୍ତାଂ ପୁଣ୍ଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଯାଃ ପାପୀସ୍ତା ଅନୀନଶମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ମୁଁ ଦୁଃଖକୁ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟରୁ ଅଲଗା କରୁଛି, ଯେପରି ଗୋଛାରେ ଗାଁକୁ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଏ। ଶୁଭ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏଠାରେ ରୁହନ୍ତୁ, ଖରାପ ଭାଗ୍ୟ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉ।
ନମୋ ରୂରାଯ ଚ୍ଯଵନାଯ ନୋଦନାଯ ଧୃଷ୍ଣଵେ । ନମଃ ଶୀତାଯ ପୂର୍ଵକାମକୃତ୍ଵନେ
ରୂରାଙ୍କୁ, ଚଳନଶୀଳକୁ, ଉତ୍ସାହୀକୁ, ଶୀତଳତାକୁ, ପୁରୁଣା ଇଚ୍ଛା ପୂରଣକାରୀଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଯୋ ଅନ୍ଯେଦ୍ଯୁରୁଭଯଦ୍ଯୁରଭ୍ଯେତୀମଂ ମଣ୍ଡୂକମ୍ । ଅଭ୍ଯେତ୍ଵଵ୍ରତଃ
ଯେଉଁଠି ଦିନେ, କିମ୍ବା ଦୁଇ ଦିନରେ, ଏହି ବେଙ୍ଗ ପାଖକୁ କେହି ଆସନ୍ତି, ସେ ନିୟମ ନ ରଖିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆସନ୍ତୁ।
ଆ ମନ୍ଦ୍ରୈରିନ୍ଦ୍ର ହରିଭିର୍ଯାହି ମଯୂରରୋମଭିଃ । ମା ତ୍ଵା କେ ଚିଦ୍ଵି ଯମନ୍ ଵିଂ ନ ପାଶିନୋଽତି ଧନ୍ଵେଵ ତାମିହି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୟୂର ପାଖ ଲଗାଇଥିବା ସୁନାଳି ଘୋଡ଼ାରେ ଆସ, କେହି ତୁମକୁ ରୋକିନପାରୁନ୍ତୁ, କେହି ବାନ୍ଧି ରଖିନପାରୁନ୍ତୁ, ତୀର ଭଳି ସିଧା ଏଠାକୁ ଆସ।
ମର୍ମାଣି ତେ ଵର୍ମଣା ଛାଦଯାମି ସୋମସ୍ତ୍ଵା ରାଜାମୃତେନାନୁ ଵସ୍ତାମ୍ । ଉରୋର୍ଵରୀଯୋ ଵରୁଣସ୍ତେ କୃଣୋତୁ ଜଯନ୍ତଂ ତ୍ଵାନୁ ଦେଵା ମଦନ୍ତୁ
ମୁଁ ତୁମର ମୂଳ ସ୍ଥାନକୁ କବଚରେ ଢାକି ଦେଉଛି। ସୋମ ରାଜା ତୁମକୁ ଅମୃତ ଦେଇ ଅଭିଷେକ କରୁନ୍ତୁ। ବରୁଣ ତୁମକୁ ବିଶାଳ ଛାତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ବିଜୟୀ କରନ୍ତୁ ଓ ତୁମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉନ୍ତୁ।
ଅନ୍ତକାଯ ମୃତ୍ଯଵେ ନମଃ ପ୍ରାଣା ଅପାନା ଇହ ତେ ରମନ୍ତାମ୍ । ଇହାଯମସ୍ତୁ ପୁରୁଷଃ ସହାସୁନା ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଭାଗେ ଅମୃତସ୍ଯ ଲୋକେ
ମୃତ୍ୟୁ ଓ ସମାପ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମର ଶ୍ୱାସ ଓ ପ୍ରଶ୍ୱାସ ଏଠି ରୁହୁ। ଏହି ମଣିଷ ଜୀବନ ସହିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅଂଶରେ, ଅମୃତତ୍ୱର ଲୋକରେ ଏଠି ରୁହନ୍ତୁ।
ଉଦେନଂ ଭଗୋ ଅଗ୍ରଭୀଦୁଦେନଂ ସୋମୋ ଅଂଶୁମାନ୍ । ଉଦେନଂ ମରୁତୋ ଦେଵା ଉଦିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ଭଗ ତାଙ୍କୁ ଉଠାନ୍ତୁ, ଆଲୋକମୟ ସୋମ ତାଙ୍କୁ ଉଠାନ୍ତୁ, ମାରୁତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉଠାନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ଭଲ ରଖନ୍ତୁ।
ଇହ ତେଽସୁରିହ ପ୍ରାଣ ଇହାଯୁରିହ ତେ ମନଃ । ଉତ୍ତ୍ଵା ନିର୍ଋତ୍ଯାଃ ପାଶେଭ୍ଯୋ ଦୈଵ୍ଯା ଵଚା ଭରାମସି
ତୁମର ଶ୍ୱାସ, ଜୀବନ ଓ ମନ ଏଠି ଅଛି। ଦେବତାଙ୍କ ଶବ୍ଦରେ ଆମେ ତୁମକୁ ନିରୃତିର ଫାନ୍ଦାରୁ ଦୂରେ ନେଉଛୁ।
ଉତ୍କ୍ରାମାତଃ ପୁରୁଷ ମାଵ ପତ୍ଥା ମୃତ୍ଯୋଃ ପଡ୍ଵୀଷମଵମୁଞ୍ଚମାନଃ । ମା ଛିତ୍ଥା ଅସ୍ମାଲ୍ଲୋକାଦଗ୍ନେଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ସଂଦୃଶଃ
ଉଠ, ମଣିଷ, ମୃତ୍ୟୁର ପଥକୁ ଚାଲିନଯାଅ। ବଡ଼ ଘରକୁ ଯାଅନି, ଏହି ଲୋକରୁ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦୂରେ ଯାଅନି।
ତୁଭ୍ଯଂ ଵାତଃ ପଵତାଂ ମାତରିଶ୍ଵା ତୁଭ୍ଯଂ ଵର୍ଷନ୍ତ୍ଵମୃତାନ୍ଯାପଃ । ସୂର୍ଯସ୍ତେ ତନ୍ଵେ ଶଂ ତପାତି ତ୍ଵାଂ ମୃତ୍ଯୁର୍ଦଯତାଂ ମା ପ୍ର ମେଷ୍ଠାଃ
ତୁମ ପାଇଁ ବାତାସ ବହୁ, ମାତରିଶ୍ୱାନ, ଅମୃତ ଜଳ ବର୍ଷା କରୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ଦେହକୁ ଶୁଭ ଆଲୋକ ଦିଅ, ମୃତ୍ୟୁ ତୁମପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ—ତୁମେ ଯାଅନି।
ଉଦ୍ଯାନଂ ତେ ପୁରୁଷ ନାଵଯାନଂ ଜୀଵାତୁଂ ତେ ଦକ୍ଷତାତିଂ କୃଣୋମି । ଆ ହି ରୋହେମମମୃତଂ ସୁଖଂ ରଥମଥ ଜିର୍ଵିର୍ଵିଦଥମା ଵଦାସି
ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଫେରିବା ପଥ, ଜୀବନ ପାଇଁ ନୌକା, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଦକ୍ଷତା ତିଆରି କରୁଛି। ଆସ, ଏହି ଅମୃତ ଓ ସୁଖଦାୟକ ରଥକୁ ଚଢ଼, ସ୍ପଷ୍ଟ କଥା କହ।
ମା ତେ ମନସ୍ତତ୍ର ଗାନ୍ ମା ତିରୋ ଭୂନ୍ ମା ଜୀଵେଭ୍ଯଃ ପ୍ର ମଦୋ ମାନୁ ଗାଃ ପିତୄନ୍ । ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଭି ରକ୍ଷନ୍ତୁ ତ୍ଵେହ
ତୁମର ମନ ସେଠାକୁ ଯାଉନି, ଲୁଚିଯାଉନି, ଜୀବନ୍ତମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉନି, ପିତୃମାନେଠାରେ ଯାଉନି। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏଠି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।