ତ୍ରାତାରମିନ୍ଦ୍ରମଵିତାରମିନ୍ଦ୍ରଂ ହଵେହଵେ ସୁହଵଂ ଶୂରମିନ୍ଦ୍ରମ୍ । ହୁଵେ ନୁ ଶକ୍ରଂ ପୁରୁହୂତମିନ୍ଦ୍ରଂ ସ୍ଵସ୍ତି ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମଘଵାନ୍ କୃଣୋତୁ
ଇନ୍ଦ୍ର ରକ୍ଷକ, ଇନ୍ଦ୍ର ସାହାଯ୍ୟକାରୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ସବୁବେଳେ ଡାକାଯାଉଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର ବୀର—ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆହ୍ୱାନରେ ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛି। ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯୋ ଅଗ୍ନୌ ରୁଦ୍ରୋ ଯୋ ଅପ୍ସ୍ଵନ୍ତର୍ଯ ଓଷଧୀର୍ଵୀରୁଧ ଆଵିଵେଶ । ଯ ଇମା ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ଚାକୢପେ ତସ୍ମୈ ରୁଦ୍ରାଯ ନମୋ ଅସ୍ତ୍ଵଗ୍ନଯେ
ଯିଏ ଅଗ୍ନିରେ ରୁଦ୍ର, ଯିଏ ଜଳରେ ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ଔଷଧି ଓ ଗଛରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଗଢ଼ିଛନ୍ତି—ସେହି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ନମସ୍କାର।
ଅପେହ୍ଯରିରସ୍ଯରିର୍ଵା ଅସି ଵିଷେ ଵିଷମପୃକ୍ଥା ଵିଷମିଦ୍ଵା ଅପୃକ୍ଥାଃ । ଅହିମେଵାଭ୍ଯପେହି ତଂ ଜହି
ହେ ଶତ୍ରୁ, ତୁମେ ଏଠାରୁ ଚାଲିଯାଅ, କାରଣ ତୁମେ ଶତ୍ରୁ। ବିଷ, ବିଷ ସହିତ ମିଶିନିଅ, ବିଷ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉନି। ସାପ ଯେମିତି ଦୂରେ ଯାଏ, ସେହିପରି ତାଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଅ, ତାକୁ ମାର।
ଅପୋ ଦିଵ୍ଯା ଅଚାଯିଷଂ ରସେନ ସମପୃକ୍ଷ୍ମହି । ପଯସ୍ଵାନ୍ ଅଗ୍ନ ଆଗମଂ ତଂ ମା ସଂ ସୃଜ ଵର୍ଚସା
ମୁଁ ଦିବ୍ୟ ଜଳ ଖୋଜିଛି; ତାଙ୍କର ରସ ସହିତ ଆମେ ମିଶାଇଛୁ। ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଗ୍ନି ଆସୁ, ତାକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅନି, ତାଙ୍କୁ ତେଜ ଦିଅ।
ସଂ ମାଗ୍ନେ ଵର୍ଚସା ସୃଜ ସଂ ପ୍ରଜଯା ସମାଯୁଷା । ଵିଦ୍ଯୁର୍ମେ ଅସ୍ଯ ଦେଵା ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଦ୍ଯାତ୍ସହ ଋଷିଭିଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ମୋତେ ତୁମେ ତେଜ, ସନ୍ତାନ ଓ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ। ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଋଷିମାନେ ମୋର ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଜାଣନ୍ତୁ।
ଇଦମାପଃ ପ୍ର ଵହତାଵଦ୍ଯଂ ଚ ମଲଂ ଚ ଯତ୍। ଯଚ୍ଚାଭିଦୁଦ୍ରୋହାନୃତଂ ଯଚ୍ଚ ଶେପେ ଅଭୀରୁଣମ୍
ଏହି ଜଳମାନେ ଯାହା ଅପବିତ୍ର ଓ ଖରାପ, ଯେଉଁ ମିଛ, ଧୋଖା ବା ଶାପ କହାଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବହି ନେଉନ୍ତୁ।
ଏଧୋଽସ୍ଯେଧିଷୀଯ ସମିଦସି ସମେଧିଷୀଯ । ତେଜୋଽସି ତେଜୋ ମଯି ଧେହି
ତୁମେ ଇଂଧନ, ତୁମେ ସମିଧା; ତୁମେ ତେଜ। ସେଇ ତେଜକୁ ମୋ ଭିତରେ ଦିଅ।
ଅପି ଵୃଶ୍ଚ ପୁରାଣଵଦ୍ଵ୍ରତତେରିଵ ଗୁଷ୍ପିତମ୍ । ଓଜୋ ଦାସସ୍ଯ ଦମ୍ଭଯ
ପୁରୁଣା ସମୟରୁ ଯେପରି ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ଥିବା କଥାକୁ କଟିଦିଅ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟମ ପାଳନ କରିଥିବା ଭଳି। ଦାସର ଶକ୍ତିକୁ ଦମନ କର।
ଵଯଂ ତଦସ୍ଯ ସମ୍ଭୃତଂ ଵସ୍ଵିନ୍ଦ୍ରେଣ ଵି ଭଜାମହୈ । ମ୍ଲାପଯାମି ଭ୍ରଜଃ ଶିଭ୍ରଂ ଵରୁଣସ୍ଯ ଵ୍ରତେନ ତେ
ଯେଉଁ ଧନ ସେ ସଂଗ୍ରହ କରିଛି, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଧନ ସହିତ ଭାଗ କରୁ। ମୁଁ ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜକୁ ବରୁଣଙ୍କ ନିୟମରେ କ୍ଷୀଣ କରେ।
ଯଥା ଶେପୋ ଅପାଯାତୈ ସ୍ତ୍ରୀଷୁ ଚାସଦନାଵଯାଃ । ଅଵସ୍ଥସ୍ଯ କ୍ନଦୀଵତଃ ଶାଙ୍କୁରସ୍ଯ ନିତୋଦିନଃ । ଯଦାତତମଵ ତତ୍ତନୁ ଯଦୁତ୍ତତଂ ନି ତତ୍ତନୁ
ଯେପରି ଶାପ ଦୂରେ ଯାଏ, ଓ ଜନୀମାନେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେପରି ଶାଙ୍କୁର ଗଠିତ ମୂଳ ଖୁଲିଯାଏ, ସେପରି ଯାହା ଟାଣି ରଖାଯାଇଛି ଛାଡ଼ି ଦିଅ, ଯାହା ଉଠାଯାଇଛି ତାହାକୁ ନମାଇ ଦିଅ।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୁତ୍ରାମା ସ୍ଵଵାମଵୋଭିଃ ସୁମୃଡୀକୋ ଭଵତୁ ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ । ବାଧତାଂ ଦ୍ଵେଷୋ ଅଭଯଂ ନଃ କୃଣୋତୁ ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯ ପତଯଃ ସ୍ଯାମ
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ସ୍ୱୟଂପ୍ରଭୁ, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର କୃପା ଓ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଉନ୍ତୁ। ଘୃଣାକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଆମକୁ ନିର୍ଭୟତା ଦିଅନ୍ତୁ; ଆମେ ବୀରତାର ମାଲିକ ହେଉ।
ସ ସୁତ୍ରାମା ସ୍ଵଵାମିନ୍ଦ୍ରୋ ଅସ୍ମଦାରାଚ୍ଚିଦ୍ଦ୍ଵେଷଃ ସନୁତର୍ଯୁଯୋତୁ । ତସ୍ଯ ଵଯଂ ସୁମତୌ ଯଜ୍ଞିଯସ୍ଯାପି ଭଦ୍ରେ ସୌମନସେ ସ୍ଯାମ
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଓ ସ୍ୱୟଂପ୍ରଭୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପରିବାରରୁ ମଧ୍ୟ ଘୃଣାକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଆମେ ପୂଜ୍ୟ ଭଗବାନଙ୍କର ଭଲ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଶୁଭ ମନରେ ରୁହୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ମନ୍ଯୁନା ଵଯମଭି ଷ୍ଯାମ ପୃତନ୍ଯତଃ । ଘ୍ନନ୍ତୋ ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯପ୍ରତି
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରୋଷ ସହିତ ଆମେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜିତ କରିବା; ବିରୋଧୀମାନେକୁ ଅବିରୋଧରେ ମାରିବା।
ଧ୍ରୁଵଂ ଧ୍ରୁଵେଣ ହଵିଷାଵ ସୋମଂ ନଯାମସି । ଯଥା ନ ଇନ୍ଦ୍ରଃ କେଵଲୀର୍ଵିଶଃ ସଂମନସସ୍କରତ୍
ଦୃଢ଼ ଆହୁତି ସହିତ ଆମେ ଦୃଢ଼ତାରେ ସୋମକୁ ନେଉଛୁ; ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଏକତାରେ ବାନ୍ଧନ୍ତି।
ଉଦସ୍ଯ ଶ୍ଯାଵୌ ଵିଥୁରୌ ଗୃଧ୍ରୌ ଦ୍ଯାମିଵ ପେତତୁଃ । ଉଚ୍ଛୋଚନପ୍ରଶୋଚନାଵସ୍ଯୋଚ୍ଛୋଚନୌ ହୃଦଃ
ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ଧୂସର, ଘୁଞ୍ଚିବା, ଲୋଭୀ ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶ ପରି ଉଡ଼ିଗଲେ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଚମକୁଥିବା ସେମାନେ ହୃଦୟରୁ ଆଲୋକିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ଅହମେନାଵୁଦତିଷ୍ଠିପଂ ଗାଵୌ ଶ୍ରାନ୍ତସଦାଵିଵ । କୁର୍କୁରାଵିଵ କୂଜନ୍ତାଵୁଦଵନ୍ତୌ ଵୃକାଵିଵ
ମୁଁ ଏକା ଉଠିଲି, ଦୁଇଟି କ୍ଲାନ୍ତ ଗାଈ ଯେପରି ବସିଥାଏ; ଦୁଇଟି ପକ୍ଷୀ ଯେପରି ଡାକେ, ଦୁଇଟି ମେଉଁଯେପରି ହୁଁକାର କରେ।
ଆତୋଦିନୌ ନିତୋଦିନାଵଥୋ ସଂତୋଦିନାଵୁତ । ଅପି ନହ୍ଯାମ୍ଯସ୍ଯ ମେଢ୍ରଂ ଯ ଇତଃ ସ୍ତ୍ରୀ ପୁମାନ୍ ଜଭାର
ଛିଦ୍ର କରୁଥିବା, ଚୋଟ ଦେଉଥିବା, ଏବଂ ଏକତ୍ର କରୁଥିବା; ତଥାପି ମୁଁ ତାଙ୍କର ଲିଙ୍ଗକୁ ଛୁଁଅନି—ଏଠାରେ ଯିଏ ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ, ତାହାକୁ ଧରିଛି।
ଅସଦନ୍ ଗାଵଃ ସଦନେଽପପ୍ତଦ୍ଵସତିଂ ଵଯଃ । ଆସ୍ଥାନେ ପର୍ଵତା ଅସ୍ଥୁଃ ସ୍ଥାମ୍ନି ଵୃକ୍କାଵତିଷ୍ଠିପମ୍
ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କର ଘରେ ବସିଲେ; ପକ୍ଷୀମାନେ ତାଙ୍କର ଚଉଁଚାରେ ପଡ଼ିଲେ। ପାହାଡ଼ମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ଦଢ଼ିଲେ; ମୁଁ ମେଉଁର ଆଶ୍ରୟରେ ଦଢ଼ିଲି।
ଯଦଦ୍ଯ ତ୍ଵା ପ୍ରଯତି ଯଜ୍ଞେ ଅସ୍ମିନ୍ ହୋତଶ୍ଚିକିତ୍ଵନ୍ନ୍ ଅଵୃଣୀମହୀହ । ଧ୍ରୁଵମଯୋ ଧ୍ରୁଵମୁତା ଶଵିଷ୍ଠୈପ୍ରଵିଦ୍ଵାନ୍ ଯଜ୍ଞମୁପ ଯାହି ସୋମମ୍
ଆଜି ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଆମେ ତୁମକୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ହୋତା, ବାଛିଛୁ। ଦୃଢ଼ତା ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ଯଜ୍ଞକୁ, ସୋମକୁ ଆସ।
ସମିନ୍ଦ୍ର ନୋ ମନସା ନେଷ ଗୋଭିଃ ସଂ ସୂରିଭିର୍ହରିଵନ୍ତ୍ସଂ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯା । ସଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ଦେଵହିତଂ ଯଦସ୍ତି ସଂ ଦେଵାନାଂ ସୁମତୌ ଯଜ୍ଞିଯାନାମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମନ, ଗାଈ, ମହାନ୍ଭାବ ଓ ହରିତମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ନେଉ। ଭଲ ମନ, ଦେବତାଙ୍କର ଉପକୃତି, ପୂଜ୍ୟ ଦେବମାନେଙ୍କର ଦୟା ସହିତ ଏକତା ଦିଅ।
ଯାନ୍ ଆଵହ ଉଶତୋ ଦେଵ ଦେଵାଂସ୍ତାନ୍ ପ୍ରେରଯ ସ୍ଵେ ଅଗ୍ନେ ସଧସ୍ଥେ । ଜକ୍ଷିଵାଂସଃ ପପିଵାଂସୋ ମଧୂନ୍ଯସ୍ମୈ ଧତ୍ତ ଵସଵୋ ଵସୂନି
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଆସିବାକୁ ଆତୁର, ସେମାନେଠାରେ ଆଣି, ତୁମର ନିଜ ଗୃହରେ ବସାଅ। ସେମାନେ ମଧୁର ହବି ଭୋଜନ କରି, ଆମକୁ ନିଜ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସୁଗା ଵୋ ଦେଵାଃ ସଦନା ଅକର୍ମ ଯ ଆଜଗ୍ମ ସଵନେ ମା ଜୁଷାଣାଃ । ଵହମାନା ଭରମାଣାଃ ସ୍ଵା ଵସୂନି ଵସୁଂ ଘର୍ମଂ ଦିଵମା ରୋହତାନୁ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ବସିବା ସ୍ଥାନ ସୁବିଧାଜନକ କରିଛୁ, ତୁମେ ଆନନ୍ଦରେ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିଛ। ନିଜ ଧନ-ସମ୍ପଦ ବହି ନେଇ, ଧନ ସହିତ ଉଷ୍ମ ଆକାଶକୁ ଉଠିଯାଅ।
ଯଜ୍ଞ ଯଜ୍ଞଂ ଗଚ୍ଛ ଯଜ୍ଞପତିଂ ଗଚ୍ଛ । ସ୍ଵାଂ ଯୋନିଂ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା
ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଅ, ଯଜ୍ଞର ନାୟକଙ୍କୁ ଯାଅ, ନିଜ ମୂଳକୁ ଯାଅ—ସ୍ୱାହା।
ଏଷ ତେ ଯଜ୍ଞୋ ଯଜ୍ଞପତେ ସହସୂକ୍ତଵାକଃ । ସୁଵୀର୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ହେ ଯଜ୍ଞପତି, ଏହି ତୁମର ଯଜ୍ଞ, ହଜାର ଶ୍ଲୋକରେ ଉଚ୍ଚାରିତ। ଏହା ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ—ସ୍ୱାହା।
ଵଷଡ୍ଧୁତେଭ୍ଯୋ ଵଷଡହୁତେଭ୍ଯଃ । ଦେଵା ଗାତୁଵିଦୋ ଗାତୁଂ ଵିତ୍ତ୍ଵା ଗାତୁମିତ
ଯେଉଁମାନେ ବଷଟ୍ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଅର୍ପିତ ହେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ନୁହଁନ୍ତି, ହେ ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ପଥ ଜାଣି, ପଥ ଚିହ୍ନଟ କରି, ସେହି ପଥରେ ଚାଲ।
ମନସସ୍ପତ ଇମଂ ନୋ ଦିଵି ଦେଵେଷୁ ଯଜ୍ଞମ୍ । ସ୍ଵାହା ଦିଵି ସ୍ଵାହା ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ସ୍ଵାହାନ୍ତରିକ୍ଷେ ସ୍ଵାହା ଵାତେ ଧାଂ ସ୍ଵାହା
ହେ ମନସ୍ପତି, ଏହି ଆମର ଯଜ୍ଞ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ—ସ୍ୱାହା ସ୍ୱର୍ଗରେ, ସ୍ୱାହା ପୃଥିବୀରେ, ସ୍ୱାହା ମଧ୍ୟାକାଶରେ, ସ୍ୱାହା ବାୟୁରେ, ସ୍ୱାହା।
ସଂ ବର୍ହିରକ୍ତଂ ହଵିଷା ଘୃତେନ ସମିନ୍ଦ୍ରେଣ ଵସୁନା ସଂ ମରୁଦ୍ଭିଃ । ସଂ ଦେଵୈର୍ଵିଶ୍ଵଦେଵେଭିରକ୍ତମିନ୍ଦ୍ରଂ ଗଚ୍ଛତୁ ହଵିଃ ସ୍ଵାହା
ବେଦୀରେ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା କୁଶ, ହବି ଏବଂ ଘୃତ—ଏମାନେ ଏକତ୍ର ହେଉ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଧନ, ମାରୁତମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଇ, ଏହି ହବି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚୁ—ସ୍ୱାହା।
ପରି ସ୍ତୃଣୀହି ପରି ଧେହି ଵେଦିଂ ମା ଜାମିଂ ମୋଷୀରମୁଯା ଶଯାନାମ୍ । ହୋତୃଷଦନଂ ହରିତଂ ହିରଣ୍ଯଯଂ ନିଷ୍କା ଏତେ ଯଜମାନସ୍ଯ ଲୋକେ
ବେଦୀକୁ ଚାରିପାଖରେ ଛାଡ଼, ଚାରିପାଖରେ ରଖ। ଜଣେ ଆତ୍ମୀୟ କିମ୍ବା ମୂଳ ସହିତ ଶୋଇଥିବାକୁ ନେଉନି। ହୋତାଙ୍କର ସ୍ଥାନ, ହରିତ ଏବଂ ସୁନାର ରଙ୍ଗର, ଏମାନେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଲୋକର ଅଳଙ୍କାର।
ପର୍ଯାଵର୍ତେ ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯାତ୍ପାପାତ୍ସ୍ଵପ୍ନ୍ଯାଦଭୂତ୍ଯାଃ । ବ୍ରହ୍ମାହମନ୍ତରଂ କୃଣ୍ଵେ ପରା ସ୍ଵପ୍ନମୁଖାଃ ଶୁଚଃ
ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ, ପାପ ସ୍ୱପ୍ନ, ଅଶୁଭ ଘଟଣାଠାରୁ ଦୂରେ ରୁହ। ମୁଁ ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରରେ ରକ୍ଷା କରୁଛି—ସ୍ୱପ୍ନର ମୁହଁ ଦୂରେ ହେଉ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପବିତ୍ର ହେଉ।
ଯତ୍ସ୍ଵପ୍ନେ ଅନ୍ନମଶ୍ନାମି ନ ପ୍ରାତରଧିଗମ୍ଯତେ । ସର୍ଵଂ ତଦସ୍ତୁ ମେ ଶିଵଂ ନହି ତଦ୍ ଦୃଶ୍ଯତେ ଦିଵା
ସ୍ୱପ୍ନରେ ମୁଁ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ଯାହା ସକାଳେ ମିଳେନାହିଁ, ସେସବୁ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ; କାରଣ ଦିନେ ଏହା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।