ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ନିରୁଷସାମଗ୍ରମଖ୍ଯତ୍ପ୍ରତି ଅହାନି ପ୍ରଥମୋ ଜାତଵେଦାଃ । ପ୍ରତି ସୂର୍ଯସ୍ଯ ପୁରୁଧା ଚ ରଶ୍ମୀନ୍ ପ୍ରତି ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଆ ତତାନ
ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଉଷା ପୂର୍ବରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ; ପ୍ରତିଦିନ, ସେ ପ୍ରଥମ ଜ୍ଞାନୀ। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଅନେକ କିରଣ ବ୍ୟାପିଲେ; ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ।
ଘୃତଂ ତେ ଅଗ୍ନେ ଦିଵ୍ଯେ ସଧସ୍ଥେ ଘୃତେନ ତ୍ଵାଂ ମନୁରଦ୍ଯା ସମିନ୍ଧେ । ଘୃତଂ ତେ ଦେଵୀର୍ନପ୍ତ୍ଯ ଆ ଵହନ୍ତୁ ଘୃତଂ ତୁଭ୍ଯଂ ଦୁହ୍ରତାଂ ଗାଵୋ ଅଗ୍ନେ
ଅଗ୍ନି, ଦିବ୍ୟ ଆସନରେ ତୁମର ଘୃତ ଅଛି; ଘୃତରେ ମନୁ ଆଜି ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କଲେ। ଦେବୀ ନପ୍ତ୍ୟମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଘୃତ ଆଣନ୍ତୁ; ଗାଈମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଘୃତ ଦିଅନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନି।
ଅପ୍ସୁ ତେ ରାଜନ୍ ଵରୁଣ ଗୃହୋ ହିରଣ୍ଯଯୋ ମିତଃ । ତତୋ ଧୃତଵ୍ରତୋ ରାଜା ସର୍ଵା ଧାମାନି ମୁଞ୍ଚତୁ
ଜଳରେ, ରାଜା ବରୁଣ, ତୁମର ସୁନାର ମାପିତ ଘର ଅଛି। ସେଠାରୁ, ଦୃଢ଼ ନିୟମର ରାଜା, ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନ ଖୋଲିଦିଅ।
ଦାମ୍ନୋଦାମ୍ନୋ ରାଜନ୍ନ୍ ଇତୋ ଵରୁଣ ମୁଞ୍ଚ ନଃ । ଯଦାପୋ ଅଘ୍ନ୍ଯା ଇତି ଵରୁଣେତି ଯଦୂଚିମ ତତୋ ଵରୁଣ ମୁଞ୍ଚ ନଃ
ବନ୍ଧନରୁ ବନ୍ଧନକୁ, ରାଜା ବରୁଣ, ଏଠି ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର। ଯେତେବେଳେ ଆମେ କହୁ, 'ଅଘ୍ନ୍ୟା ଜଳ, ବରୁଣ', ସେତେବେଳେ ବରୁଣ, ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର।
ଉଦୁତ୍ତମଂ ଵରୁଣ ପାଶମସ୍ମଦଵାଧମଂ ଵି ମଧ୍ଯମଂ ଶ୍ରଥାଯ । ଅଧା ଵଯମାଦିତ୍ଯ ଵ୍ରତେ ତଵାନାଗସୋ ଅଦିତଯେ ସ୍ଯାମ
ବରୁଣ, ଆମ ଉପରୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପାଶ ଉଠାଇଦିଅ, ତଳ ଅଲଗା କର, ମଧ୍ୟମ ଖୋଲିଦିଅ। ତେବେ, ଆଦିତ୍ୟ, ତୁମ ନିୟମରେ, ଆମେ ନିର୍ମଳ ଭାବେ ଅଦିତିର ଅଂଶ ହେବାକୁ ପାରିବା।
ପ୍ରାସ୍ମତ୍ପାଶାନ୍ ଵରୁଣ ମୁଞ୍ଚ ସର୍ଵାନ୍ ଯ ଉତ୍ତମା ଅଧମା ଵାରୁଣା ଯେ । ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ଦୁରିତଂ ନି ଷ୍ଵାସ୍ମଦଥ ଗଛେମ ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକମ୍
ବରୁଣ, ଆମ ଉପରୁ ସମସ୍ତ ପାଶ ମୁକ୍ତ କର—ଉପର, ତଳ, ବରୁଣର ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକି। ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଅପଶକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେଇଦିଅ; ତେବେ ଆମେ ନିଷ୍ଠାବାନଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବା।
ଅନାଧୃଷ୍ଯୋ ଜାତଵେଦା ଅମର୍ତ୍ଯୋ ଵିରାଡଗ୍ନେ କ୍ଷତ୍ରଭୃଦ୍ଦୀଦିହୀହ । ଵିଶ୍ଵା ଅମୀଵାଃ ପ୍ରମୁଞ୍ଚନ୍ ମାନୁଷୀଭିଃ ଶିଵାଭିରଦ୍ଯ ପରି ପାହି ନୋ ଗଯମ୍
ଅପରାଜିତ, ଜାତବେଦ, ଅମର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିର ଧାରକ—ଏଠି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ। ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସମସ୍ତ ରୋଗ ଦୂର କର, ଆଜି ଆମ ଜୀବନକୁ ଶୁଭ ରଖ।
ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ଷତ୍ରମଭି ଵାମମୋଜୋଽଜାଯଥା ଵୃଷଭ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍ । ଅପାନୁଦୋ ଜନମମିତ୍ରଯନ୍ତମୁରୁଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଅକୃଣୋରୁ ଲୋକମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶକ୍ତି ଓ ବଳ ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳବାନ। ତୁମେ ଶତ୍ରୁ ଓ ଦ୍ୱେଷୀମାନେକୁ ଦୂର କରିଦେଲେ; ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କଲେ।
ମୃଗୋ ନ ଭୀମଃ କୁଚରୋ ଗିରିଷ୍ଠାଃ ପରାଵତ ଆ ଜଗମ୍ଯାତ୍ପରସ୍ଯାଃ । ସୃକଂ ସଂଶାଯ ପଵିମିନ୍ଦ୍ର ତିଗ୍ମଂ ଵି ଶତ୍ରୂନ୍ ତାଢି ଵି ମୃଧୋ ନୁଦସ୍ଵ
ଭୟଙ୍କର ପଶୁ ଭଳି, ପାହାଡ଼ରେ ଘୁରୁଥିବା, ସେ ଦୂରରୁ ଆସୁ। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣକୁ ଧନୁରେ ଲଗାଅ, ଇନ୍ଦ୍ର; ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାର, ବିପକ୍ଷମାନେକୁ ଚିଥର କର।
ତ୍ଯମୂ ଷୁ ଵାଜିନଂ ଦେଵଜୂତଂ ସହୋଵାନଂ ତରୁତାରଂ ରଥାନାମ୍ । ଅରିଷ୍ଟନେମିଂ ପୃତନାଜିମାଶୁଂ ସ୍ଵସ୍ତଯେ ତାର୍କ୍ଷ୍ଯମିହା ହୁଵେମ
ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ଯୋଗାଇଛନ୍ତି, ଶକ୍ତିର ବାହକ, ରଥମାନେକୁ ଜିତିଥିବା, ଅଟୁଟ ଚକ୍ର ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୁତ—ସେହି ତାର୍କ୍ଷ୍ୟକୁ ଆମେ ଏଠି ଆହ୍ୱାନ କରୁ, ଶୁଭ ପାଇଁ।
ତ୍ରାତାରମିନ୍ଦ୍ରମଵିତାରମିନ୍ଦ୍ରଂ ହଵେହଵେ ସୁହଵଂ ଶୂରମିନ୍ଦ୍ରମ୍ । ହୁଵେ ନୁ ଶକ୍ରଂ ପୁରୁହୂତମିନ୍ଦ୍ରଂ ସ୍ଵସ୍ତି ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମଘଵାନ୍ କୃଣୋତୁ
ଇନ୍ଦ୍ର ରକ୍ଷକ, ଇନ୍ଦ୍ର ସାହାଯ୍ୟକାରୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ସବୁବେଳେ ଡାକାଯାଉଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର ବୀର—ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆହ୍ୱାନରେ ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛି। ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯୋ ଅଗ୍ନୌ ରୁଦ୍ରୋ ଯୋ ଅପ୍ସ୍ଵନ୍ତର୍ଯ ଓଷଧୀର୍ଵୀରୁଧ ଆଵିଵେଶ । ଯ ଇମା ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ଚାକୢପେ ତସ୍ମୈ ରୁଦ୍ରାଯ ନମୋ ଅସ୍ତ୍ଵଗ୍ନଯେ
ଯିଏ ଅଗ୍ନିରେ ରୁଦ୍ର, ଯିଏ ଜଳରେ ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ଔଷଧି ଓ ଗଛରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଗଢ଼ିଛନ୍ତି—ସେହି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ନମସ୍କାର।
ଅପେହ୍ଯରିରସ୍ଯରିର୍ଵା ଅସି ଵିଷେ ଵିଷମପୃକ୍ଥା ଵିଷମିଦ୍ଵା ଅପୃକ୍ଥାଃ । ଅହିମେଵାଭ୍ଯପେହି ତଂ ଜହି
ହେ ଶତ୍ରୁ, ତୁମେ ଏଠାରୁ ଚାଲିଯାଅ, କାରଣ ତୁମେ ଶତ୍ରୁ। ବିଷ, ବିଷ ସହିତ ମିଶିନିଅ, ବିଷ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉନି। ସାପ ଯେମିତି ଦୂରେ ଯାଏ, ସେହିପରି ତାଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଅ, ତାକୁ ମାର।
ଅପୋ ଦିଵ୍ଯା ଅଚାଯିଷଂ ରସେନ ସମପୃକ୍ଷ୍ମହି । ପଯସ୍ଵାନ୍ ଅଗ୍ନ ଆଗମଂ ତଂ ମା ସଂ ସୃଜ ଵର୍ଚସା
ମୁଁ ଦିବ୍ୟ ଜଳ ଖୋଜିଛି; ତାଙ୍କର ରସ ସହିତ ଆମେ ମିଶାଇଛୁ। ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଗ୍ନି ଆସୁ, ତାକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅନି, ତାଙ୍କୁ ତେଜ ଦିଅ।
ସଂ ମାଗ୍ନେ ଵର୍ଚସା ସୃଜ ସଂ ପ୍ରଜଯା ସମାଯୁଷା । ଵିଦ୍ଯୁର୍ମେ ଅସ୍ଯ ଦେଵା ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଦ୍ଯାତ୍ସହ ଋଷିଭିଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ମୋତେ ତୁମେ ତେଜ, ସନ୍ତାନ ଓ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ। ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଋଷିମାନେ ମୋର ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଜାଣନ୍ତୁ।
ଇଦମାପଃ ପ୍ର ଵହତାଵଦ୍ଯଂ ଚ ମଲଂ ଚ ଯତ୍। ଯଚ୍ଚାଭିଦୁଦ୍ରୋହାନୃତଂ ଯଚ୍ଚ ଶେପେ ଅଭୀରୁଣମ୍
ଏହି ଜଳମାନେ ଯାହା ଅପବିତ୍ର ଓ ଖରାପ, ଯେଉଁ ମିଛ, ଧୋଖା ବା ଶାପ କହାଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବହି ନେଉନ୍ତୁ।
ଏଧୋଽସ୍ଯେଧିଷୀଯ ସମିଦସି ସମେଧିଷୀଯ । ତେଜୋଽସି ତେଜୋ ମଯି ଧେହି
ତୁମେ ଇଂଧନ, ତୁମେ ସମିଧା; ତୁମେ ତେଜ। ସେଇ ତେଜକୁ ମୋ ଭିତରେ ଦିଅ।
ଅପି ଵୃଶ୍ଚ ପୁରାଣଵଦ୍ଵ୍ରତତେରିଵ ଗୁଷ୍ପିତମ୍ । ଓଜୋ ଦାସସ୍ଯ ଦମ୍ଭଯ
ପୁରୁଣା ସମୟରୁ ଯେପରି ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ଥିବା କଥାକୁ କଟିଦିଅ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟମ ପାଳନ କରିଥିବା ଭଳି। ଦାସର ଶକ୍ତିକୁ ଦମନ କର।
ଵଯଂ ତଦସ୍ଯ ସମ୍ଭୃତଂ ଵସ୍ଵିନ୍ଦ୍ରେଣ ଵି ଭଜାମହୈ । ମ୍ଲାପଯାମି ଭ୍ରଜଃ ଶିଭ୍ରଂ ଵରୁଣସ୍ଯ ଵ୍ରତେନ ତେ
ଯେଉଁ ଧନ ସେ ସଂଗ୍ରହ କରିଛି, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଧନ ସହିତ ଭାଗ କରୁ। ମୁଁ ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜକୁ ବରୁଣଙ୍କ ନିୟମରେ କ୍ଷୀଣ କରେ।
ଯଥା ଶେପୋ ଅପାଯାତୈ ସ୍ତ୍ରୀଷୁ ଚାସଦନାଵଯାଃ । ଅଵସ୍ଥସ୍ଯ କ୍ନଦୀଵତଃ ଶାଙ୍କୁରସ୍ଯ ନିତୋଦିନଃ । ଯଦାତତମଵ ତତ୍ତନୁ ଯଦୁତ୍ତତଂ ନି ତତ୍ତନୁ
ଯେପରି ଶାପ ଦୂରେ ଯାଏ, ଓ ଜନୀମାନେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେପରି ଶାଙ୍କୁର ଗଠିତ ମୂଳ ଖୁଲିଯାଏ, ସେପରି ଯାହା ଟାଣି ରଖାଯାଇଛି ଛାଡ଼ି ଦିଅ, ଯାହା ଉଠାଯାଇଛି ତାହାକୁ ନମାଇ ଦିଅ।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୁତ୍ରାମା ସ୍ଵଵାମଵୋଭିଃ ସୁମୃଡୀକୋ ଭଵତୁ ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ । ବାଧତାଂ ଦ୍ଵେଷୋ ଅଭଯଂ ନଃ କୃଣୋତୁ ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯ ପତଯଃ ସ୍ଯାମ
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ସ୍ୱୟଂପ୍ରଭୁ, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର କୃପା ଓ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଉନ୍ତୁ। ଘୃଣାକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଆମକୁ ନିର୍ଭୟତା ଦିଅନ୍ତୁ; ଆମେ ବୀରତାର ମାଲିକ ହେଉ।
ସ ସୁତ୍ରାମା ସ୍ଵଵାମିନ୍ଦ୍ରୋ ଅସ୍ମଦାରାଚ୍ଚିଦ୍ଦ୍ଵେଷଃ ସନୁତର୍ଯୁଯୋତୁ । ତସ୍ଯ ଵଯଂ ସୁମତୌ ଯଜ୍ଞିଯସ୍ଯାପି ଭଦ୍ରେ ସୌମନସେ ସ୍ଯାମ
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଓ ସ୍ୱୟଂପ୍ରଭୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପରିବାରରୁ ମଧ୍ୟ ଘୃଣାକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଆମେ ପୂଜ୍ୟ ଭଗବାନଙ୍କର ଭଲ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଶୁଭ ମନରେ ରୁହୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ମନ୍ଯୁନା ଵଯମଭି ଷ୍ଯାମ ପୃତନ୍ଯତଃ । ଘ୍ନନ୍ତୋ ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯପ୍ରତି
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରୋଷ ସହିତ ଆମେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜିତ କରିବା; ବିରୋଧୀମାନେକୁ ଅବିରୋଧରେ ମାରିବା।
ଧ୍ରୁଵଂ ଧ୍ରୁଵେଣ ହଵିଷାଵ ସୋମଂ ନଯାମସି । ଯଥା ନ ଇନ୍ଦ୍ରଃ କେଵଲୀର୍ଵିଶଃ ସଂମନସସ୍କରତ୍
ଦୃଢ଼ ଆହୁତି ସହିତ ଆମେ ଦୃଢ଼ତାରେ ସୋମକୁ ନେଉଛୁ; ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଏକତାରେ ବାନ୍ଧନ୍ତି।
ଉଦସ୍ଯ ଶ୍ଯାଵୌ ଵିଥୁରୌ ଗୃଧ୍ରୌ ଦ୍ଯାମିଵ ପେତତୁଃ । ଉଚ୍ଛୋଚନପ୍ରଶୋଚନାଵସ୍ଯୋଚ୍ଛୋଚନୌ ହୃଦଃ
ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ଧୂସର, ଘୁଞ୍ଚିବା, ଲୋଭୀ ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶ ପରି ଉଡ଼ିଗଲେ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଚମକୁଥିବା ସେମାନେ ହୃଦୟରୁ ଆଲୋକିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ଅହମେନାଵୁଦତିଷ୍ଠିପଂ ଗାଵୌ ଶ୍ରାନ୍ତସଦାଵିଵ । କୁର୍କୁରାଵିଵ କୂଜନ୍ତାଵୁଦଵନ୍ତୌ ଵୃକାଵିଵ
ମୁଁ ଏକା ଉଠିଲି, ଦୁଇଟି କ୍ଲାନ୍ତ ଗାଈ ଯେପରି ବସିଥାଏ; ଦୁଇଟି ପକ୍ଷୀ ଯେପରି ଡାକେ, ଦୁଇଟି ମେଉଁଯେପରି ହୁଁକାର କରେ।
ଆତୋଦିନୌ ନିତୋଦିନାଵଥୋ ସଂତୋଦିନାଵୁତ । ଅପି ନହ୍ଯାମ୍ଯସ୍ଯ ମେଢ୍ରଂ ଯ ଇତଃ ସ୍ତ୍ରୀ ପୁମାନ୍ ଜଭାର
ଛିଦ୍ର କରୁଥିବା, ଚୋଟ ଦେଉଥିବା, ଏବଂ ଏକତ୍ର କରୁଥିବା; ତଥାପି ମୁଁ ତାଙ୍କର ଲିଙ୍ଗକୁ ଛୁଁଅନି—ଏଠାରେ ଯିଏ ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ, ତାହାକୁ ଧରିଛି।
ଅସଦନ୍ ଗାଵଃ ସଦନେଽପପ୍ତଦ୍ଵସତିଂ ଵଯଃ । ଆସ୍ଥାନେ ପର୍ଵତା ଅସ୍ଥୁଃ ସ୍ଥାମ୍ନି ଵୃକ୍କାଵତିଷ୍ଠିପମ୍
ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କର ଘରେ ବସିଲେ; ପକ୍ଷୀମାନେ ତାଙ୍କର ଚଉଁଚାରେ ପଡ଼ିଲେ। ପାହାଡ଼ମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ଦଢ଼ିଲେ; ମୁଁ ମେଉଁର ଆଶ୍ରୟରେ ଦଢ଼ିଲି।
ଯଦଦ୍ଯ ତ୍ଵା ପ୍ରଯତି ଯଜ୍ଞେ ଅସ୍ମିନ୍ ହୋତଶ୍ଚିକିତ୍ଵନ୍ନ୍ ଅଵୃଣୀମହୀହ । ଧ୍ରୁଵମଯୋ ଧ୍ରୁଵମୁତା ଶଵିଷ୍ଠୈପ୍ରଵିଦ୍ଵାନ୍ ଯଜ୍ଞମୁପ ଯାହି ସୋମମ୍
ଆଜି ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଆମେ ତୁମକୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ହୋତା, ବାଛିଛୁ। ଦୃଢ଼ତା ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ଯଜ୍ଞକୁ, ସୋମକୁ ଆସ।
ସମିନ୍ଦ୍ର ନୋ ମନସା ନେଷ ଗୋଭିଃ ସଂ ସୂରିଭିର୍ହରିଵନ୍ତ୍ସଂ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯା । ସଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ଦେଵହିତଂ ଯଦସ୍ତି ସଂ ଦେଵାନାଂ ସୁମତୌ ଯଜ୍ଞିଯାନାମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମନ, ଗାଈ, ମହାନ୍ଭାବ ଓ ହରିତମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ନେଉ। ଭଲ ମନ, ଦେବତାଙ୍କର ଉପକୃତି, ପୂଜ୍ୟ ଦେବମାନେଙ୍କର ଦୟା ସହିତ ଏକତା ଦିଅ।