ପୂର୍ଵାପରଂ ଚରତୋ ମାଯଯୈତୌ ଶିଶୂ କ୍ରୀଡନ୍ତୌ ପରି ଯାତୋଽର୍ଣଵମ୍ । ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯୋ ଭୁଵନା ଵିଚଷ୍ଟ ଋତୂଂଁରନ୍ଯୋ ଵିଦଧଜ୍ଜାଯସେ ନଵଃ
ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମକୁ ଚଳି, ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଏଇ ଦୁଇଟି ଶିଶୁ ଖେଳୁଛନ୍ତି, ସମୁଦ୍ରକୁ ଘେରି ଘୁଞ୍ଚୁଛନ୍ତି। ଗୋଟିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଦେଖେ, ଅନ୍ୟଟି ଋତୁମାନେ ଗଠନ କରେ। ତୁମେ ପୁନଃ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ହେଉଛ।
ନଵୋନଵୋ ଭଵସି ଜାଯମାନୋଽହ୍ନାଂ କେତୁରୁଷସାମେଷ୍ଯଗ୍ରମ୍ । ଭାଗଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଵି ଦଧାସ୍ଯାଯନ୍ ପ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରମସ୍ତିରସେ ଦୀର୍ଘମାଯୁଃ
ପ୍ରତିବାର ନୂତନ ହେଇ ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଉଛ, ଦିନମାନଙ୍କର ଚିହ୍ନ ହେଇ, ପ୍ରଭାତ ସହିତ ପ୍ରଥମେ ଆସ। ଚଳିବା ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଭାଗ ବଣ୍ଟନ କର, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚନ୍ଦ୍ର, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ।
ସୋମସ୍ଯାଂଶୋ ଯୁଧାଂ ପତେଽନୂନୋ ନାମ ଵା ଅସି । ଅନୂନଂ ଦର୍ଶ ମା କୃଧି ପ୍ରଜଯା ଚ ଧନେନ ଚ
ତୁମେ ସୋମର ଅଂଶ, ଯୁଦ୍ଧର ନାୟକ। ତୁମର ନାମ 'ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ'। ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଓ ଧନରେ କେବେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ କରନି।
ଦର୍ଶୋଽସି ଦର୍ଶତୋଽସି ସମଗ୍ରୋଽସି ସମନ୍ତଃ । ସମଗ୍ରଃ ସମନ୍ତୋ ଭୂଯାସଂ ଗୋଭିରଶ୍ଵୈଃ ପ୍ରଜଯା ପଶୁଭିର୍ଗୃହୈର୍ଧନେନ
ତୁମେ ଦର୍ଶ, ଦେଖାଯାଉଥିବା, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଗୋ, ଅଶ୍ୱ, ସନ୍ତାନ, ପଶୁ, ଘର ଓ ଧନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସମସ୍ତ ହେଉ।
ଯୋଽସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଂ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମସ୍ତସ୍ଯ ତ୍ଵଂ ପ୍ରାଣେନା ପ୍ଯାଯସ୍ଵ । ଆ ଵଯଂ ପ୍ଯାସିଷୀମହି ଗୋଭିରଶ୍ଵୈଃ ପ୍ରଜଯା ପଶୁଭିର୍ଗୃହୈର୍ଧନେନ
ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁଛୁ—ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ତୁମ ଶ୍ୱାସରେ ପୂରଣ କର। ଆମେ ଗୋ, ଘୋଡା, ସନ୍ତାନ, ପଶୁ, ଘର ଓ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ଦିଅ।
ଯଂ ଦେଵା ଅଂଶୁମାପ୍ଯାଯଯନ୍ତି ଯମକ୍ଷିତମକ୍ଷିତା ଭକ୍ଷଯନ୍ତି । ତେନାସ୍ମାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ବୃହସ୍ପତିରା ପ୍ଯାଯଯନ୍ତୁ ଭୁଵନସ୍ଯ ଗୋପାଃ
ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ସୋମ ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଅମରମାନେ ପୋଷଣ କରନ୍ତି—ସେଉଁଥିରେ ଆମକୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ ଓ ବୃହସ୍ପତି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷକମାନେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ।
ଅଭ୍ଯର୍ଚତ ସୁଷ୍ଟୁତିଂ ଗଵ୍ଯମାଜିମସ୍ମାସୁ ଭଦ୍ରା ଦ୍ରଵିଣାନି ଧତ୍ତ । ଇମଂ ଯଜ୍ଞଂ ନଯତ ଦେଵତା ନୋ ଘୃତସ୍ଯ ଧାରା ମଧୁମତ୍ପଵନ୍ତାମ୍
ସୁନ୍ଦର ଷ୍ଟୁତି ଯାହା ଗୋ ଆଣେ, ସେହି ସ୍ତୁତିକୁ ଅର୍ପଣ କର; ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଧନ ଦିଅ। ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଆମ ପାଇଁ ନେଇଯାଅ, ଦେବତାମାନେ; ଘୃତର ମଧୁର ଧାରା ବହୁଅ।
ମଯ୍ଯଗ୍ରେ ଅଗ୍ନିଂ ଗୃହ୍ଣାମି ସହ କ୍ଷତ୍ରେଣ ଵର୍ଚସା ବଲେନ । ମଯି ପ୍ରଜାଂ ମଯ୍ଯାଯୁର୍ଦଧାମି ସ୍ଵାହା ମଯ୍ଯଗ୍ନିମ୍
ଆଗରେ ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି, ଶକ୍ତି, ତେଜ ଓ ବଳ ସହିତ। ମୋ ଭିତରେ ସନ୍ତାନ ଓ ଆୟୁଷ୍ୟ ରଖୁଛି—ସ୍ୱାହା!—ମୋ ଭିତରେ ଅଗ୍ନି।
ଇହୈଵାଗ୍ନେ ଅଧ୍ଯ୍ଧାରଯା ରଯିଂ ମା ତ୍ଵା ନି କ୍ରନ୍ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତା ନିକାରିଣଃ । କ୍ଷତ୍ରେଣାଗ୍ନେ ସୁଯମମସ୍ତୁ ତୁଭ୍ଯମୁପସତ୍ତା ଵର୍ଧତାଂ ତେ ଅନିଷ୍ଟୃତଃ
ଏଠିଏଠି ଅଗ୍ନି, ମୋ ପାଇଁ ଧନ ଥାପନ କର; ପୁରୁଣା ମନସ୍କାମନା ଥିବା ନାଶକମାନେ ତୁମକୁ ନେଇଯିବାକୁ ଦିଅନି। ଶକ୍ତି ସହିତ, ଅଗ୍ନି, ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ ଶାସନ ହେଉ; ତୁମ ଉପାସକ ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଭାବେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।
ଅନ୍ଵଗ୍ନିରୁଷସାମଗ୍ରମଖ୍ଯଦନ୍ଵହାନି ପ୍ରଥମୋ ଜାତଵେଦାଃ । ଅନୁ ସୂର୍ଯ ଉଷସୋ ଅନୁ ରଶ୍ମୀନ୍ ଅନୁ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଆ ଵିଵେଶ
ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଉଷାକୁ ଅନୁସରିଲେ; ପ୍ରତିଦିନ, ସେ ପ୍ରଥମ ଜ୍ଞାନୀ। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ, ଉଷା, ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଅନୁସରି ବ୍ୟାପିଗଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ନିରୁଷସାମଗ୍ରମଖ୍ଯତ୍ପ୍ରତି ଅହାନି ପ୍ରଥମୋ ଜାତଵେଦାଃ । ପ୍ରତି ସୂର୍ଯସ୍ଯ ପୁରୁଧା ଚ ରଶ୍ମୀନ୍ ପ୍ରତି ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଆ ତତାନ
ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଉଷା ପୂର୍ବରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ; ପ୍ରତିଦିନ, ସେ ପ୍ରଥମ ଜ୍ଞାନୀ। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଅନେକ କିରଣ ବ୍ୟାପିଲେ; ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ।
ଘୃତଂ ତେ ଅଗ୍ନେ ଦିଵ୍ଯେ ସଧସ୍ଥେ ଘୃତେନ ତ୍ଵାଂ ମନୁରଦ୍ଯା ସମିନ୍ଧେ । ଘୃତଂ ତେ ଦେଵୀର୍ନପ୍ତ୍ଯ ଆ ଵହନ୍ତୁ ଘୃତଂ ତୁଭ୍ଯଂ ଦୁହ୍ରତାଂ ଗାଵୋ ଅଗ୍ନେ
ଅଗ୍ନି, ଦିବ୍ୟ ଆସନରେ ତୁମର ଘୃତ ଅଛି; ଘୃତରେ ମନୁ ଆଜି ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କଲେ। ଦେବୀ ନପ୍ତ୍ୟମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଘୃତ ଆଣନ୍ତୁ; ଗାଈମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଘୃତ ଦିଅନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନି।
ଅପ୍ସୁ ତେ ରାଜନ୍ ଵରୁଣ ଗୃହୋ ହିରଣ୍ଯଯୋ ମିତଃ । ତତୋ ଧୃତଵ୍ରତୋ ରାଜା ସର୍ଵା ଧାମାନି ମୁଞ୍ଚତୁ
ଜଳରେ, ରାଜା ବରୁଣ, ତୁମର ସୁନାର ମାପିତ ଘର ଅଛି। ସେଠାରୁ, ଦୃଢ଼ ନିୟମର ରାଜା, ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନ ଖୋଲିଦିଅ।
ଦାମ୍ନୋଦାମ୍ନୋ ରାଜନ୍ନ୍ ଇତୋ ଵରୁଣ ମୁଞ୍ଚ ନଃ । ଯଦାପୋ ଅଘ୍ନ୍ଯା ଇତି ଵରୁଣେତି ଯଦୂଚିମ ତତୋ ଵରୁଣ ମୁଞ୍ଚ ନଃ
ବନ୍ଧନରୁ ବନ୍ଧନକୁ, ରାଜା ବରୁଣ, ଏଠି ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର। ଯେତେବେଳେ ଆମେ କହୁ, 'ଅଘ୍ନ୍ୟା ଜଳ, ବରୁଣ', ସେତେବେଳେ ବରୁଣ, ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର।
ଉଦୁତ୍ତମଂ ଵରୁଣ ପାଶମସ୍ମଦଵାଧମଂ ଵି ମଧ୍ଯମଂ ଶ୍ରଥାଯ । ଅଧା ଵଯମାଦିତ୍ଯ ଵ୍ରତେ ତଵାନାଗସୋ ଅଦିତଯେ ସ୍ଯାମ
ବରୁଣ, ଆମ ଉପରୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପାଶ ଉଠାଇଦିଅ, ତଳ ଅଲଗା କର, ମଧ୍ୟମ ଖୋଲିଦିଅ। ତେବେ, ଆଦିତ୍ୟ, ତୁମ ନିୟମରେ, ଆମେ ନିର୍ମଳ ଭାବେ ଅଦିତିର ଅଂଶ ହେବାକୁ ପାରିବା।
ପ୍ରାସ୍ମତ୍ପାଶାନ୍ ଵରୁଣ ମୁଞ୍ଚ ସର୍ଵାନ୍ ଯ ଉତ୍ତମା ଅଧମା ଵାରୁଣା ଯେ । ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ଦୁରିତଂ ନି ଷ୍ଵାସ୍ମଦଥ ଗଛେମ ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକମ୍
ବରୁଣ, ଆମ ଉପରୁ ସମସ୍ତ ପାଶ ମୁକ୍ତ କର—ଉପର, ତଳ, ବରୁଣର ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକି। ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଅପଶକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେଇଦିଅ; ତେବେ ଆମେ ନିଷ୍ଠାବାନଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବା।
ଅନାଧୃଷ୍ଯୋ ଜାତଵେଦା ଅମର୍ତ୍ଯୋ ଵିରାଡଗ୍ନେ କ୍ଷତ୍ରଭୃଦ୍ଦୀଦିହୀହ । ଵିଶ୍ଵା ଅମୀଵାଃ ପ୍ରମୁଞ୍ଚନ୍ ମାନୁଷୀଭିଃ ଶିଵାଭିରଦ୍ଯ ପରି ପାହି ନୋ ଗଯମ୍
ଅପରାଜିତ, ଜାତବେଦ, ଅମର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିର ଧାରକ—ଏଠି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ। ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସମସ୍ତ ରୋଗ ଦୂର କର, ଆଜି ଆମ ଜୀବନକୁ ଶୁଭ ରଖ।
ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ଷତ୍ରମଭି ଵାମମୋଜୋଽଜାଯଥା ଵୃଷଭ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍ । ଅପାନୁଦୋ ଜନମମିତ୍ରଯନ୍ତମୁରୁଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଅକୃଣୋରୁ ଲୋକମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶକ୍ତି ଓ ବଳ ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳବାନ। ତୁମେ ଶତ୍ରୁ ଓ ଦ୍ୱେଷୀମାନେକୁ ଦୂର କରିଦେଲେ; ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କଲେ।
ମୃଗୋ ନ ଭୀମଃ କୁଚରୋ ଗିରିଷ୍ଠାଃ ପରାଵତ ଆ ଜଗମ୍ଯାତ୍ପରସ୍ଯାଃ । ସୃକଂ ସଂଶାଯ ପଵିମିନ୍ଦ୍ର ତିଗ୍ମଂ ଵି ଶତ୍ରୂନ୍ ତାଢି ଵି ମୃଧୋ ନୁଦସ୍ଵ
ଭୟଙ୍କର ପଶୁ ଭଳି, ପାହାଡ଼ରେ ଘୁରୁଥିବା, ସେ ଦୂରରୁ ଆସୁ। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣକୁ ଧନୁରେ ଲଗାଅ, ଇନ୍ଦ୍ର; ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାର, ବିପକ୍ଷମାନେକୁ ଚିଥର କର।
ତ୍ଯମୂ ଷୁ ଵାଜିନଂ ଦେଵଜୂତଂ ସହୋଵାନଂ ତରୁତାରଂ ରଥାନାମ୍ । ଅରିଷ୍ଟନେମିଂ ପୃତନାଜିମାଶୁଂ ସ୍ଵସ୍ତଯେ ତାର୍କ୍ଷ୍ଯମିହା ହୁଵେମ
ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ଯୋଗାଇଛନ୍ତି, ଶକ୍ତିର ବାହକ, ରଥମାନେକୁ ଜିତିଥିବା, ଅଟୁଟ ଚକ୍ର ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୁତ—ସେହି ତାର୍କ୍ଷ୍ୟକୁ ଆମେ ଏଠି ଆହ୍ୱାନ କରୁ, ଶୁଭ ପାଇଁ।
ତ୍ରାତାରମିନ୍ଦ୍ରମଵିତାରମିନ୍ଦ୍ରଂ ହଵେହଵେ ସୁହଵଂ ଶୂରମିନ୍ଦ୍ରମ୍ । ହୁଵେ ନୁ ଶକ୍ରଂ ପୁରୁହୂତମିନ୍ଦ୍ରଂ ସ୍ଵସ୍ତି ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମଘଵାନ୍ କୃଣୋତୁ
ଇନ୍ଦ୍ର ରକ୍ଷକ, ଇନ୍ଦ୍ର ସାହାଯ୍ୟକାରୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ସବୁବେଳେ ଡାକାଯାଉଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର ବୀର—ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆହ୍ୱାନରେ ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛି। ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯୋ ଅଗ୍ନୌ ରୁଦ୍ରୋ ଯୋ ଅପ୍ସ୍ଵନ୍ତର୍ଯ ଓଷଧୀର୍ଵୀରୁଧ ଆଵିଵେଶ । ଯ ଇମା ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ଚାକୢପେ ତସ୍ମୈ ରୁଦ୍ରାଯ ନମୋ ଅସ୍ତ୍ଵଗ୍ନଯେ
ଯିଏ ଅଗ୍ନିରେ ରୁଦ୍ର, ଯିଏ ଜଳରେ ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ଔଷଧି ଓ ଗଛରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଗଢ଼ିଛନ୍ତି—ସେହି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ନମସ୍କାର।
ଅପେହ୍ଯରିରସ୍ଯରିର୍ଵା ଅସି ଵିଷେ ଵିଷମପୃକ୍ଥା ଵିଷମିଦ୍ଵା ଅପୃକ୍ଥାଃ । ଅହିମେଵାଭ୍ଯପେହି ତଂ ଜହି
ହେ ଶତ୍ରୁ, ତୁମେ ଏଠାରୁ ଚାଲିଯାଅ, କାରଣ ତୁମେ ଶତ୍ରୁ। ବିଷ, ବିଷ ସହିତ ମିଶିନିଅ, ବିଷ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉନି। ସାପ ଯେମିତି ଦୂରେ ଯାଏ, ସେହିପରି ତାଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଅ, ତାକୁ ମାର।
ଅପୋ ଦିଵ୍ଯା ଅଚାଯିଷଂ ରସେନ ସମପୃକ୍ଷ୍ମହି । ପଯସ୍ଵାନ୍ ଅଗ୍ନ ଆଗମଂ ତଂ ମା ସଂ ସୃଜ ଵର୍ଚସା
ମୁଁ ଦିବ୍ୟ ଜଳ ଖୋଜିଛି; ତାଙ୍କର ରସ ସହିତ ଆମେ ମିଶାଇଛୁ। ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଗ୍ନି ଆସୁ, ତାକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅନି, ତାଙ୍କୁ ତେଜ ଦିଅ।
ସଂ ମାଗ୍ନେ ଵର୍ଚସା ସୃଜ ସଂ ପ୍ରଜଯା ସମାଯୁଷା । ଵିଦ୍ଯୁର୍ମେ ଅସ୍ଯ ଦେଵା ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଦ୍ଯାତ୍ସହ ଋଷିଭିଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ମୋତେ ତୁମେ ତେଜ, ସନ୍ତାନ ଓ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ। ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଋଷିମାନେ ମୋର ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଜାଣନ୍ତୁ।
ଇଦମାପଃ ପ୍ର ଵହତାଵଦ୍ଯଂ ଚ ମଲଂ ଚ ଯତ୍। ଯଚ୍ଚାଭିଦୁଦ୍ରୋହାନୃତଂ ଯଚ୍ଚ ଶେପେ ଅଭୀରୁଣମ୍
ଏହି ଜଳମାନେ ଯାହା ଅପବିତ୍ର ଓ ଖରାପ, ଯେଉଁ ମିଛ, ଧୋଖା ବା ଶାପ କହାଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବହି ନେଉନ୍ତୁ।
ଏଧୋଽସ୍ଯେଧିଷୀଯ ସମିଦସି ସମେଧିଷୀଯ । ତେଜୋଽସି ତେଜୋ ମଯି ଧେହି
ତୁମେ ଇଂଧନ, ତୁମେ ସମିଧା; ତୁମେ ତେଜ। ସେଇ ତେଜକୁ ମୋ ଭିତରେ ଦିଅ।
ଅପି ଵୃଶ୍ଚ ପୁରାଣଵଦ୍ଵ୍ରତତେରିଵ ଗୁଷ୍ପିତମ୍ । ଓଜୋ ଦାସସ୍ଯ ଦମ୍ଭଯ
ପୁରୁଣା ସମୟରୁ ଯେପରି ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ଥିବା କଥାକୁ କଟିଦିଅ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟମ ପାଳନ କରିଥିବା ଭଳି। ଦାସର ଶକ୍ତିକୁ ଦମନ କର।
ଵଯଂ ତଦସ୍ଯ ସମ୍ଭୃତଂ ଵସ୍ଵିନ୍ଦ୍ରେଣ ଵି ଭଜାମହୈ । ମ୍ଲାପଯାମି ଭ୍ରଜଃ ଶିଭ୍ରଂ ଵରୁଣସ୍ଯ ଵ୍ରତେନ ତେ
ଯେଉଁ ଧନ ସେ ସଂଗ୍ରହ କରିଛି, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଧନ ସହିତ ଭାଗ କରୁ। ମୁଁ ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜକୁ ବରୁଣଙ୍କ ନିୟମରେ କ୍ଷୀଣ କରେ।
ଯଥା ଶେପୋ ଅପାଯାତୈ ସ୍ତ୍ରୀଷୁ ଚାସଦନାଵଯାଃ । ଅଵସ୍ଥସ୍ଯ କ୍ନଦୀଵତଃ ଶାଙ୍କୁରସ୍ଯ ନିତୋଦିନଃ । ଯଦାତତମଵ ତତ୍ତନୁ ଯଦୁତ୍ତତଂ ନି ତତ୍ତନୁ
ଯେପରି ଶାପ ଦୂରେ ଯାଏ, ଓ ଜନୀମାନେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେପରି ଶାଙ୍କୁର ଗଠିତ ମୂଳ ଖୁଲିଯାଏ, ସେପରି ଯାହା ଟାଣି ରଖାଯାଇଛି ଛାଡ଼ି ଦିଅ, ଯାହା ଉଠାଯାଇଛି ତାହାକୁ ନମାଇ ଦିଅ।