ପଦଜ୍ଞା ସ୍ଥ ରମତଯଃ ସଂହିତା ଵିଶ୍ଵନାମ୍ନୀଃ । ଉପ ମା ଦେଵୀର୍ଦେଵେଭିରେତ । ଇମଂ ଗୋଷ୍ଠମିଦଂ ସଦୋ ଘୃତେନାସ୍ମାନ୍ତ୍ସମୁକ୍ଷତ
ତୁମେ ପଦ ଜାଣିଥିବା, ଆନନ୍ଦିତ, ଏକତାରେ, ସମସ୍ତ ନାମ ଧାରଣ କରିଛ। ଦେବୀମାନେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ମୋ ପାଖକୁ ଆସ। ଏହି ଗୋଖାଟିରେ, ଏହି ଆସନରେ, ଆମ ପାଇଁ ଘୃତ ଢାଳାଯାଉ।
ଆ ସୁସ୍ରସଃ ସୁସ୍ରସୋ ଅସତୀଭ୍ଯୋ ଅସତ୍ତରାଃ । ସେହୋରରସତରା ହଵଣାଦ୍ଵିକ୍ଲେଦୀଯସୀଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରବାହମୟ, ସେମାନେ କମ୍ ପ୍ରବାହମୟ ଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରବାହିତ ହେଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଅଧିକ ରସମୟ, ସେମାନେ କମ୍ ରସମୟ ଠାରୁ ଅଧିକ ରସିଳା ହେଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ସହଜରେ ଗଳିଯାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନ୍ୟମାନେଠାରୁ ଅଧିକ ଗଳିଯାଉନ୍ତୁ।
ଯା ଗ୍ରୈଵ୍ଯା ଅପଚିତୋଽଥୋ ଯା ଉପପକ୍ଷ୍ଯାଃ । ଵିଜାମ୍ନି ଯା ଅପଚିତଃ ସ୍ଵଯଂସ୍ରସଃ
ଯେଉଁମାନେ ଗଳାରୁ, ଯେଉଁମାନେ ପାଶ୍ୱରୁ, ଯେଉଁମାନେ ଯୋଡ଼ାଠାରୁ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରବାହିତ—
ଯଃ କୀକସାଃ ପ୍ରଶୃଣାତି ତଲୀଦ୍ଯମଵତିଷ୍ଠତି । ନିର୍ହାସ୍ତଂ ସର୍ଵଂ ଜାଯାନ୍ଯଂ ଯଃ କଶ୍ଚ କକୁଦି ଶ୍ରିତଃ
ଯିଏ ଚୁଲି ଦେଇ ଚିରେ, କିମ୍ବା ଚେଚେଡ଼ା ହୋଇ ଦଢ଼ି ରହେ, ସେ ସମସ୍ତ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଚର୍ମ ରୋଗ, ଏବଂ ଯାହା କୁହିଁରେ ରହିଛି, ସେ ସବୁ ଦୂରେ ଯାଉ।
ପକ୍ଷୀ ଜାଯାନ୍ଯଃ ପତତି ସ ଆ ଵିଶତି ପୂରୁଷମ୍ । ତଦକ୍ଷିତସ୍ଯ ଭେଷଜମୁଭଯୋଃ ସୁକ୍ଷତସ୍ଯ ଚ
ପକ୍ଷୀ ପରି ଉଡ଼ୁଥିବା ଚର୍ମ ରୋଗ ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ; ଏହା ଅସୁସ୍ଥ ଓ ସୁସ୍ଥ ଉଭୟଙ୍କ ପାଇଁ ଔଷଧ।
ଵିଦ୍ମ ଵୈ ତେ ଜାଯାନ୍ଯ ଜାନଂ ଯତୋ ଜାଯାନ୍ଯ ଜାଯସେ । କଥଂ ହ ତତ୍ର ତ୍ଵଂ ହନୋ ଯସ୍ଯ କୃଣ୍ମୋ ହଵିର୍ଗୃହେ
ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣୁଛୁ ତୁମର ଚର୍ମ ରୋଗ, ଯେଉଁଠାରୁ ତୁମେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଛ। ତେବେ ଆମେ ଘରେ ହବି ଦେଉଥିବାବେଳେ କିପରି ତୁମକୁ ନଶ୍ଟ କରିପାରିବୁ?
ଧୃଷତ୍ପିବ କଲଶେ ସୋମମିନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରହା ଶୂର ସମରେ ଵସୂନାମ୍ । ମାଧ୍ଯନ୍ଦିନେ ସଵନ ଆ ଵୃଷସ୍ଵ ରଯିଷ୍ଠାନୋ ରଯିମସ୍ମାସୁ ଧେହି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୀର ଓ ବୃତ୍ରନାଶକ, ତୁମେ କଳଶରେ ସୋମରସ ପିଉ। ଧନ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୂର ହେଇ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ। ଆମ ପାଇଁ ବହୁତ ଧନ ଦିଅ।
ସାଂତପନା ଇଦଂ ହଵିର୍ମରୁତସ୍ତଜ୍ଜୁଜୁଷ୍ଟନ । ଅସ୍ମାକୋତୀ ରିଶାଦସଃ
ହେ ମରୁତଗଣ, ଯେଉଁମାନେ କଷ୍ଟ ଦେଉଛନ୍ତି, ଏହି ହବି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେ, ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆମ ପକ୍ଷରେ ରୁହନ୍ତୁ।
ଯୋ ନୋ ମର୍ତୋ ମରୁତୋ ଦୁର୍ହୃଣାଯୁସ୍ତିରଶ୍ଚିତ୍ତାନି ଵସଵୋ ଜିଘାଂସତି । ଦ୍ରୁହଃ ପାଶାନ୍ ପ୍ରତି ମୁଞ୍ଚତାଂ ସସ୍ତପିଷ୍ଠେନ ତପସା ହନ୍ତନା ତମ୍
ହେ ମରୁତମାନେ, ଯଦି କୌଣସି ମଣିଷ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ବା ଦୁଷ୍ଟ ମନେ ଚିନ୍ତା କରେ, ହେ ବସୁମାନେ, ଆମକୁ ଭଳିଆ ଚାଳକଳାର ପାଶରୁ ଛାଡିଦିଅ। ତୁମେ ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାପରେ ତାକୁ ନଶ୍ଟ କର।
ସମ୍ଵତ୍ସରୀଣା ମରୁତଃ ସ୍ଵର୍କା ଉରୁକ୍ଷଯାଃ ସଗଣା ମାନୁଷାସଃ । ତେ ଅସ୍ମତ୍ପାଶାନ୍ ପ୍ର ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵେନସସ୍ସାଂତପନା ମତ୍ସରା ମାଦଯିଷ୍ଣଵଃ
ହେ ମରୁତମାନେ, ଆଲୋକମୟ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଗୃହରେ ବସୁଥିବା, ତୁମର ସମସ୍ତ ଗଣ ଓ ମଣିଷ ସହିତ, ଆମକୁ ପାପର ପାଶରୁ ମୁକ୍ତ କର। ହେ କଷ୍ଟଦାୟକ, ଇର୍ଷ୍ୟାଳୁ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର।
ଵି ତେ ମୁଞ୍ଚାମି ରଶନାଂ ଵି ଯୋକ୍ତ୍ରଂ ଵି ନିଯୋଜନମ୍ । ଇହୈଵ ତ୍ଵମଜସ୍ର ଏଧ୍ଯଗ୍ନେ
ମୁଁ ତୁମର ରଶି, ଯୋକ୍ତ୍ର ଓ ବାନ୍ଧନ ଖୋଲିଦେଉଛି। ଏଠାରେ ଏବଂ ଏବେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅବିରତ ଜଳିଉ।
ଅସ୍ମୈ କ୍ଷତ୍ରାଣି ଧାରଯନ୍ତମଗ୍ନେ ଯୁନଜ୍ମି ତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଣା ଦୈଵ୍ଯେନ । ଦୀଦିହ୍ଯସ୍ମଭ୍ଯଂ ଦ୍ରଵିଣେହ ଭଦ୍ରଂ ପ୍ରେମଂ ଵୋଚୋ ହଵିର୍ଦାଂ ଦେଵତାସୁ
ଯିଏ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା ସହିତ ତୁମକୁ ଯୋଗାଉଛି। ଏଠାରେ ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦେଖାଅ। ଦେବତାଙ୍କୁ ହବି ଦେଇଥିବା ତୁମେ, ଆମ ସହିତ ମିଠା କଥା କହ।
ଯତ୍ତେ ଦେଵା ଅକୃଣ୍ଵନ୍ ଭାଗଧେଯମମାଵାସ୍ଯେ ସଂଵସନ୍ତୋ ମହିତ୍ଵା । ତେନା ନୋ ଯଜ୍ଞଂ ପିପୃହି ଵିଶ୍ଵଵାରେ ରଯିଂ ନୋ ଧେହି ସୁଭଗେ ସୁଵୀରମ୍
ଯେ ଭାଗ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ, ଅମାବାସ୍ୟା ରାତିରେ ସମସ୍ତେ ଏକଠି ହୋଇ, ସେଇ ମହତ୍ତ୍ୱରେ—ସେଇ ଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟଦାତା। ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଆମକୁ ଧନ ଓ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଦିଅ।
ଅହମେଵାସ୍ମ୍ଯମାଵାସ୍ଯା ମାମା ଵସନ୍ତି ସୁକୃତୋ ମଯୀମେ । ମଯି ଦେଵା ଉଭଯେ ସାଧ୍ଯାଶ୍ଚେନ୍ଦ୍ରଜ୍ଯେଷ୍ଠାଃ ସମଗଚ୍ଛନ୍ତ ସର୍ଵେ
ମୁଁ ନିଜେ ଏହି ଅମାବାସ୍ୟା। ନିର୍ମଳ କର୍ମ କରୁଥିବାମାନେ ମୋରେ ବସନ୍ତି। ମୋରେ, ଦେବତାମାନେ ଓ ସାଧ୍ୟମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ମୁଖ୍ୟ ହୋଇ, ସମସ୍ତେ ଏକଠି ହୋଇଛନ୍ତି।
ଆଗନ୍ ରାତ୍ରୀ ସଙ୍ଗମନୀ ଵସୂନାମୂର୍ଜଂ ପୁଷ୍ଟଂ ଵସ୍ଵାଵେଶଯନ୍ତୀ । ଅମାଵାସ୍ଯାଯୈ ହଵିଷା ଵିଧେମୋର୍ଜଂ ଦୁହାନା ପଯସା ନ ଆଗନ୍
ରାତି ଆସିଛି, ଧନର ସଂଗ୍ରାହକୀ, ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ଆଣି, ଧନର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି। ଅମାବାସ୍ୟା ପାଇଁ ଆମେ ହବି ଦେଉଛୁ। ଶକ୍ତିର ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଅମାବାସ୍ୟା ଦୁଧର ଭଳି ପୂର୍ଣ୍ଣତା ସହିତ ଆସିଛି।
ଅମାଵାସ୍ଯେ ନ ତ୍ଵଦେତାନ୍ଯନ୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଣି ପରିଭୂର୍ଜଜାନ । ଯତ୍କାମାସ୍ତେ ଜୁହୁମସ୍ତନ୍ ନୋ ଅସ୍ତୁ ଵଯଂ ସ୍ଯାମ ପତଯୋ ରଯୀଣାମ୍
ଅମାବାସ୍ୟାରେ, ତୁମ୍ବି ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେହି ଏ ସମସ୍ତ ରୂପ ତିଆରି କରିନାହାନ୍ତି, ହେ ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ। ଆମେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଅର୍ପଣ କରୁ, ସେଗୁଡିକ ପୂରଣ ହେଉ। ଆମେ ଧନର ମାଲିକ ହେଉ।
ପୂର୍ଣା ପଶ୍ଚାଦୁତ ପୂର୍ଣା ପୁରସ୍ତାଦୁନ୍ମଧ୍ଯତଃ ପୌର୍ଣମାସୀ ଜିଗାଯ । ତସ୍ଯାଂ ଦେଵୈଃ ସଂଵସନ୍ତୋ ମହିତ୍ଵା ନାକସ୍ଯ ପୃଷ୍ଠେ ସମିଷା ମଦେମ
ପଛରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସାମ୍ନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମଧ୍ୟରେ ଉଦୟମାନ, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଚନ୍ଦ୍ର ଜୟ ପାଇଛି। ତାଙ୍କରେ, ଦେବତାମାନେ ସହିତ ମହତ୍ତ୍ୱରେ ବସି, ଆମେ ସ୍ୱର୍ଗର ଶିଖରରେ ହବି ଦେଇ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ପାରିବୁ।
ଵୃଷଭଂ ଵାଜିନଂ ଵଯଂ ପୌର୍ଣମାସଂ ଯଜାମହେ । ସ ନୋ ଦଦାତ୍ଵକ୍ଷିତାଂ ରଯିମନୁପଦସ୍ଵତୀମ୍
ବଳିୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଆମେ ଯଜ୍ଞ କରୁଛୁ। ସେ ଆମକୁ ଅକ୍ଷୟ ଓ ବଢ଼ୁଥିବା ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ପ୍ରଜାପତେ ନ ତ୍ଵଦେତାନ୍ଯନ୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଣି ପରିଭୂର୍ଜଜାନ । ଯତ୍କାମାସ୍ତେ ଜୁହୁମସ୍ତନ୍ ନୋ ଅସ୍ତୁ ଵଯଂ ସ୍ଯାମ ପତଯୋ ରଯୀଣାମ୍
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ତୁମ୍ବି ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେହି ଏ ସମସ୍ତ ରୂପ ତିଆରି କରିନାହାନ୍ତି। ଆମେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଅର୍ପଣ କରୁ, ସେଗୁଡିକ ପୂରଣ ହେଉ। ଆମେ ଧନର ମାଲିକ ହେଉ।
ପୌର୍ଣମାସୀ ପ୍ରଥମା ଯଜ୍ଞିଯାସୀଦହ୍ନାଂ ରାତ୍ରୀଣାମତିଶର୍ଵରେଷୁ । ଯେ ତ୍ଵାଂ ଯଜ୍ଞୈର୍ଯଜ୍ଞିଯେ ଅର୍ଧଯନ୍ତ୍ଯମୀ ତେ ନାକେ ସୁକୃତଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟାଃ
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ରାତି ସମସ୍ତ ରାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ହୋଇଥିଲା, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି। ଯେମାନେ ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେଇ ନିର୍ମଳମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି।
ପୂର୍ଵାପରଂ ଚରତୋ ମାଯଯୈତୌ ଶିଶୂ କ୍ରୀଡନ୍ତୌ ପରି ଯାତୋଽର୍ଣଵମ୍ । ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯୋ ଭୁଵନା ଵିଚଷ୍ଟ ଋତୂଂଁରନ୍ଯୋ ଵିଦଧଜ୍ଜାଯସେ ନଵଃ
ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମକୁ ଚଳି, ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଏଇ ଦୁଇଟି ଶିଶୁ ଖେଳୁଛନ୍ତି, ସମୁଦ୍ରକୁ ଘେରି ଘୁଞ୍ଚୁଛନ୍ତି। ଗୋଟିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଦେଖେ, ଅନ୍ୟଟି ଋତୁମାନେ ଗଠନ କରେ। ତୁମେ ପୁନଃ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ହେଉଛ।
ନଵୋନଵୋ ଭଵସି ଜାଯମାନୋଽହ୍ନାଂ କେତୁରୁଷସାମେଷ୍ଯଗ୍ରମ୍ । ଭାଗଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଵି ଦଧାସ୍ଯାଯନ୍ ପ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରମସ୍ତିରସେ ଦୀର୍ଘମାଯୁଃ
ପ୍ରତିବାର ନୂତନ ହେଇ ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଉଛ, ଦିନମାନଙ୍କର ଚିହ୍ନ ହେଇ, ପ୍ରଭାତ ସହିତ ପ୍ରଥମେ ଆସ। ଚଳିବା ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଭାଗ ବଣ୍ଟନ କର, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚନ୍ଦ୍ର, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ।
ସୋମସ୍ଯାଂଶୋ ଯୁଧାଂ ପତେଽନୂନୋ ନାମ ଵା ଅସି । ଅନୂନଂ ଦର୍ଶ ମା କୃଧି ପ୍ରଜଯା ଚ ଧନେନ ଚ
ତୁମେ ସୋମର ଅଂଶ, ଯୁଦ୍ଧର ନାୟକ। ତୁମର ନାମ 'ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ'। ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଓ ଧନରେ କେବେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ କରନି।
ଦର୍ଶୋଽସି ଦର୍ଶତୋଽସି ସମଗ୍ରୋଽସି ସମନ୍ତଃ । ସମଗ୍ରଃ ସମନ୍ତୋ ଭୂଯାସଂ ଗୋଭିରଶ୍ଵୈଃ ପ୍ରଜଯା ପଶୁଭିର୍ଗୃହୈର୍ଧନେନ
ତୁମେ ଦର୍ଶ, ଦେଖାଯାଉଥିବା, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଗୋ, ଅଶ୍ୱ, ସନ୍ତାନ, ପଶୁ, ଘର ଓ ଧନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସମସ୍ତ ହେଉ।
ଯୋଽସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଂ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମସ୍ତସ୍ଯ ତ୍ଵଂ ପ୍ରାଣେନା ପ୍ଯାଯସ୍ଵ । ଆ ଵଯଂ ପ୍ଯାସିଷୀମହି ଗୋଭିରଶ୍ଵୈଃ ପ୍ରଜଯା ପଶୁଭିର୍ଗୃହୈର୍ଧନେନ
ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁଛୁ—ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ତୁମ ଶ୍ୱାସରେ ପୂରଣ କର। ଆମେ ଗୋ, ଘୋଡା, ସନ୍ତାନ, ପଶୁ, ଘର ଓ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ଦିଅ।
ଯଂ ଦେଵା ଅଂଶୁମାପ୍ଯାଯଯନ୍ତି ଯମକ୍ଷିତମକ୍ଷିତା ଭକ୍ଷଯନ୍ତି । ତେନାସ୍ମାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ବୃହସ୍ପତିରା ପ୍ଯାଯଯନ୍ତୁ ଭୁଵନସ୍ଯ ଗୋପାଃ
ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ସୋମ ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଅମରମାନେ ପୋଷଣ କରନ୍ତି—ସେଉଁଥିରେ ଆମକୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ ଓ ବୃହସ୍ପତି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷକମାନେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ।
ଅଭ୍ଯର୍ଚତ ସୁଷ୍ଟୁତିଂ ଗଵ୍ଯମାଜିମସ୍ମାସୁ ଭଦ୍ରା ଦ୍ରଵିଣାନି ଧତ୍ତ । ଇମଂ ଯଜ୍ଞଂ ନଯତ ଦେଵତା ନୋ ଘୃତସ୍ଯ ଧାରା ମଧୁମତ୍ପଵନ୍ତାମ୍
ସୁନ୍ଦର ଷ୍ଟୁତି ଯାହା ଗୋ ଆଣେ, ସେହି ସ୍ତୁତିକୁ ଅର୍ପଣ କର; ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଧନ ଦିଅ। ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଆମ ପାଇଁ ନେଇଯାଅ, ଦେବତାମାନେ; ଘୃତର ମଧୁର ଧାରା ବହୁଅ।
ମଯ୍ଯଗ୍ରେ ଅଗ୍ନିଂ ଗୃହ୍ଣାମି ସହ କ୍ଷତ୍ରେଣ ଵର୍ଚସା ବଲେନ । ମଯି ପ୍ରଜାଂ ମଯ୍ଯାଯୁର୍ଦଧାମି ସ୍ଵାହା ମଯ୍ଯଗ୍ନିମ୍
ଆଗରେ ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି, ଶକ୍ତି, ତେଜ ଓ ବଳ ସହିତ। ମୋ ଭିତରେ ସନ୍ତାନ ଓ ଆୟୁଷ୍ୟ ରଖୁଛି—ସ୍ୱାହା!—ମୋ ଭିତରେ ଅଗ୍ନି।
ଇହୈଵାଗ୍ନେ ଅଧ୍ଯ୍ଧାରଯା ରଯିଂ ମା ତ୍ଵା ନି କ୍ରନ୍ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତା ନିକାରିଣଃ । କ୍ଷତ୍ରେଣାଗ୍ନେ ସୁଯମମସ୍ତୁ ତୁଭ୍ଯମୁପସତ୍ତା ଵର୍ଧତାଂ ତେ ଅନିଷ୍ଟୃତଃ
ଏଠିଏଠି ଅଗ୍ନି, ମୋ ପାଇଁ ଧନ ଥାପନ କର; ପୁରୁଣା ମନସ୍କାମନା ଥିବା ନାଶକମାନେ ତୁମକୁ ନେଇଯିବାକୁ ଦିଅନି। ଶକ୍ତି ସହିତ, ଅଗ୍ନି, ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ ଶାସନ ହେଉ; ତୁମ ଉପାସକ ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଭାବେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।
ଅନ୍ଵଗ୍ନିରୁଷସାମଗ୍ରମଖ୍ଯଦନ୍ଵହାନି ପ୍ରଥମୋ ଜାତଵେଦାଃ । ଅନୁ ସୂର୍ଯ ଉଷସୋ ଅନୁ ରଶ୍ମୀନ୍ ଅନୁ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଆ ଵିଵେଶ
ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଉଷାକୁ ଅନୁସରିଲେ; ପ୍ରତିଦିନ, ସେ ପ୍ରଥମ ଜ୍ଞାନୀ। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ, ଉଷା, ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଅନୁସରି ବ୍ୟାପିଗଲେ।