ଯଦ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷେ ଯଦି ଵାତ ଆସ ଯଦି ଵୃକ୍ଷେଷୁ ଯଦି ଵୋଲପେଷୁ । ଯଦଶ୍ରଵନ୍ ପଶଵ ଉଦ୍ଯମାନଂ ତଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ପୁନରସ୍ମାନ୍ ଉପୈତୁ
ଯଦି ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ, ଯଦି ପବନରେ, ଯଦି ଗଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିମ୍ବା ଗହ୍ବରରେ, ବଢ଼ି ଆସୁଥିବା ଯେଉଁ ଶବ୍ଦ ଗାଏମାନେ ଶୁଣିଥିଲେ, ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆମ ପାଖକୁ ପୁଣି ଫେରିଆସୁ।
ପୁନର୍ମୈତ୍ଵିନ୍ଦ୍ରିଯଂ ପୁନରାତ୍ମା ଦ୍ରଵିଣଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଚ । ପୁନରଗ୍ନଯୋ ଧିଷ୍ଣ୍ଯା ଯଥାସ୍ଥାମ କଲ୍ପଯନ୍ତାମିହୈଵ
ମୋର ଶକ୍ତି, ଆତ୍ମା, ଧନ-ଦୌଲତ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁଣି ଆସୁ। ଅଗ୍ନିମାନେ ତାଙ୍କର ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ପୁଣି ସ୍ଥିର ହେଉନ୍ତୁ।
ସରସ୍ଵତି ଵ୍ରତେଷୁ ତେ ଦିଵ୍ଯେଷୁ ଦେଵି ଧାମସୁ । ଜୁଷସ୍ଵ ହଵ୍ଯମାହୁତଂ ପ୍ରଜାଂ ଦେଵି ରରାସ୍ଵ ନଃ
ହେ ସରସ୍ୱତୀ, ତୁମର ଦିବ୍ୟ ବ୍ରତ ଓ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଗୃହରେ, ଆମ ଦିଆଯାଇଥିବା ହବି ଗ୍ରହଣ କର। ହେ ଦେବୀ, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ।
ଇଦଂ ତେ ହଵ୍ଯଂ ଘୃତଵତ୍ସରସ୍ଵତୀଦଂ ପିତୄଣାଂ ହଵିରାସ୍ଯଂ ଯତ୍। ଇମାନି ତ ଉଦିତା ଶମ୍ତମାନି ତେଭିର୍ଵଯଂ ମଧୁମନ୍ତଃ ସ୍ଯାମ
ହେ ସରସ୍ୱତୀ, ଏହି ହବି ଘିଅରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏହି ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୋଜନ। ଏହି ତୁମର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ମଧୁରତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।
ଶଂ ନୋ ଵାତୋ ଵାତୁ ଶଂ ନସ୍ତପତୁ ସୂର୍ଯଃ । ଅହାନି ଶଂ ଭଵନ୍ତୁ ନଃ ଶଂ ରାତ୍ରୀ ପ୍ରତି ଧୀଯତାମ୍ । ଶମୁଷା ନୋ ଵ୍ଯୁଚ୍ଛତୁ
ବାତାସ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆମକୁ ମୃଦୁତାରେ ତାପିଉ। ଦିନ ଓ ରାତି ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ, ପ୍ରଭାତ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ।
ଯତ୍କିଂ ଚାସୌ ମନସା ଯଚ୍ଚ ଵାଚା ଯଜ୍ଞୈର୍ଜୁହୋତି ହଵିଷା ଯଜୁଷା । ତନ୍ ମୃତ୍ଯୁନା ନିର୍ଋତିଃ ସଂଵିଦାନା ପୁରା ସତ୍ଯାଦାହୁତିଂ ହନ୍ତ୍ଵସ୍ଯ
ଯେଉଁ କିଛି ସେ ମନ, କଥା, ଯଜ୍ଞ, ହବି ବା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରେ, ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ନିରୃତି ଏହି ଅର୍ପଣକୁ ସତ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ ନଷ୍ଟ କରୁ।
ଯାତୁଧାନା ନିର୍ଋତିରାଦୁ ରକ୍ଷସ୍ତେ ଅସ୍ଯ ଘ୍ନନ୍ତ୍ଵନୃତେନ ସତ୍ଯମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରେଷିତା ଦେଵା ଆଜମସ୍ଯ ମଥ୍ନନ୍ତୁ ମା ତତ୍ସଂ ପାଦି ଯଦସୌ ଜୁହୋତି
ଯାତୁଧାନ ଏବଂ ନିରୃତି ତାଙ୍କୁ ଅସତ୍ୟରେ ବାନ୍ଧି, ସତ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଯଜ୍ଞକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତୁ; ସେ ଯାହା ଅର୍ପଣ କରେ, ତାହା ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚୁନାହୁଁ।
ଅଜିରାଧିରାଜୌ ଶ୍ଯେନୌ ସଂପାତିନାଵିଵ । ଆଜ୍ଯଂ ପୃତନ୍ଯତୋ ହତାଂ ଯୋ ନଃ କଶ୍ଚାଭ୍ଯଘାଯତି
ଦୁଇଟି ତୀବ୍ର ରାଜା, ଦୁଇଟି ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ ପରି, ଘିଅ ଭାରି ତୀବ୍ର ଭାବେ ବାହାରି, ଯିଏ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିଛି, ସେଉଁଠାରେ ବିନାଶ ଆଣୁ।
ଅପାଞ୍ଚୌ ତ ଉଭୌ ବାହୂ ଅପି ନହ୍ଯାମ୍ଯାସ୍ଯମ୍ । ଅଗ୍ନେର୍ଦେଵସ୍ଯ ମନ୍ଯୁନା ତେନ ତେଽଵଧିଷଂ ହଵିଃ
ମୁଁ ତୋର ଦୁଇଟି ହାତ ପଛକୁ ବାନ୍ଧୁଛି, ମୁଁ ତୋର ମୁଁହ ବନ୍ଧୁଛି। ଦେବତା ଅଗ୍ନିଙ୍କ କ୍ରୋଧରେ ମୁଁ ତୋର ହବିକୁ ନଷ୍ଟ କରିଛି।
ଅପି ନହ୍ଯାମି ତେ ବାହୂ ଅପି ନହ୍ଯାମ୍ଯାସ୍ଯମ୍ । ଅଗ୍ନେର୍ଘୋରସ୍ଯ ମନ୍ଯୁନା ତେନଽଵଧିଷଂ ହଵିଃ
ମୁଁ ତୋର ହାତ ବାନ୍ଧୁଛି, ମୁଁ ତୋର ମୁଁହ ବନ୍ଧୁଛି। ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନିଙ୍କ କ୍ରୋଧରେ ମୁଁ ତୋର ହବିକୁ ନଷ୍ଟ କରିଛି।
ପରି ତ୍ଵାଗ୍ନେ ପୁରଂ ଵଯଂ ଵିପ୍ରଂ ସହସ୍ଯ ଧୀମହି । ଧୃଷଦ୍ଵର୍ଣଂ ଦିଵେଦିଵେ ହନ୍ତାରଂ ଭଙ୍ଗୁରାଵତଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଘେରି ରହୁଛୁ, ଦିନେ ଦିନେ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୃଢ଼ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଭଙ୍ଗକାରୀଙ୍କୁ ନାଶ କରୁଥିବା।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠତାଵ ପଶ୍ଯତେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଭାଗମୃତ୍ଵିଯମ୍ । ଯଦି ଶ୍ରାତଂ ଜୁହୋତନ ଯଦ୍ଯଶ୍ରାତଂ ମମତ୍ତନ
ଉଠ, ଆସ, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଂଶ ଦେଖିବା। ଯଦି ପାକା ହବି ଅର୍ପଣ କରିଛ, କିମ୍ବା ନାହିଁ କରିଛ, ସେଥିରେ ସ୍ପଷ୍ଟ କହ।
ଶ୍ରାତଂ ହଵିରୋ ଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ପ୍ର ଯାହି ଜଗାମ ସୂରୋ ଅଧ୍ଵନୋ ଵି ମଧ୍ଯମ୍ । ପରି ତ୍ଵାସତେ ନିଧିଭିଃ ସଖାଯଃ କୁଲପା ନ ଵ୍ରାଜପତିଂ ଚରନ୍ତମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଦି ହବି ପାକା, ତେବେ ଆସ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ପଥରେ ଚାଲିଗଲା। ତୁମ ସାଥୀମାନେ ଧନ-ଦୌଲତରେ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖିଛନ୍ତି, ଯେପରି ଗୃହସ୍ଥମାନେ ଗୋତିପତିଙ୍କୁ ଘେରି ଚାଲନ୍ତି।
ଶ୍ରାତଂ ମନ୍ଯ ଊଧନି ଶ୍ରାତମଗ୍ନୌ ସୁଶୃତଂ ମନ୍ଯେ ତଦୃତଂ ନଵୀଯଃ । ମାଧ୍ଯନ୍ଦିନସ୍ଯ ସଵନସ୍ଯ ଦଧ୍ନଃ ପିବେନ୍ଦ୍ର ଵଜ୍ରିନ୍ ପୁରୁକୃଜ୍ଜୁଷାଣଃ
ମୁଁ ଭାବୁଛି, ପାତ୍ରରେ ରାନ୍ଧାଯାଇଥିବା ହବି, ଅଗ୍ନିରେ ରାନ୍ଧାଯାଇଥିବା ହବି, ଭଲ ଭାବେ ପାକା; ଏହା ନୂତନ ଏବଂ ସତ୍ୟ। ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସୋମ ଚାପିବାବେଳେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନେକ ଦାନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଦୁଧ ପିଉ।
ସମିଦ୍ଧୋ ଅଗ୍ନିର୍ଵୃଷଣା ରଥୀ ଦିଵସ୍ତପ୍ତୋ ଘର୍ମୋ ଦୁହ୍ଯତେ ଵାମିଷେ ମଧୁ । ଵଯଂ ହି ଵାଂ ପୁରୁଦମାସୋ ଅଶ୍ଵିନା ହଵାମହେ ସଧମାଦେଷୁ କାରଵଃ
ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନି, ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦିବ୍ୟ ରଥୀ, ତାପିଥିବା ହବି ତୁମ ପାଇଁ ମଧୁ ପରି ଦୋହାଯାଉଛି। ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଆମେ ଗାୟକମାନେ ସଭାରେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ।
ସମିଦ୍ଧୋ ଅଗ୍ନିରଶ୍ଵିନା ତପ୍ତୋ ଵାଂ ଘର୍ମ ଆ ଗତମ୍ । ଦୁହ୍ଯନ୍ତେ ନୂନଂ ଵୃଷଣେହ ଧେନଵୋ ଦସ୍ରା ମଦନ୍ତି ଵେଧସଃ
ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନି, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ତାପିଥିବା ହବି—ଆସନ୍ତୁ। ବର୍ତ୍ତମାନ ଗାଈମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଦୁଧ ଦେଉଛନ୍ତି, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ନିର୍ମାତାମାନେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି।
ସ୍ଵାହାକୃତଃ ଶୁଚିର୍ଦେଵେଷୁ ଯଜ୍ଞୋ ଯୋ ଅଶ୍ଵିନୋଶ୍ଚମସୋ ଦେଵପାନଃ । ତମୁ ଵିଶ୍ଵେ ଅମୃତାସୋ ଜୁଷାଣା ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ଯ ପ୍ରତ୍ଯାସ୍ନା ରିହନ୍ତି
ସ୍ୱାହା ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଦ୍ଧ ଯଜ୍ଞ, ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ପାତ୍ର, ଦେବତାମାନେ ପିବିବାଯୋଗ୍ୟ—ଏହାକୁ ଅମୃତମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ଅନୁକ୍ରମରେ ଚାଖନ୍ତି।
ଯଦୁସ୍ରିଯାସ୍ଵାହୁତଂ ଘୃତଂ ପଯୋଽଯଂ ସ ଵାମଶ୍ଵିନା ଭାଗ ଆ ଗତମ୍ । ମାଧ୍ଵୀ ଧର୍ତାରା ଵିଦଥସ୍ଯ ସତ୍ପତୀ ତପ୍ତଂ ଘର୍ମଂ ପିବତଂ ଦିଵଃ
ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଘିଅ ଓ ଦୁଧ—ଏହା, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ତୁମର ଅଂଶ। ଏହି ସଭାର ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀମାନେ, ଦିବ୍ୟ ତାପିଥିବା ହବି ପିଉନ୍ତୁ।
ତପ୍ତୋ ଵାଂ ଘର୍ମୋ ନକ୍ଷତୁ ସ୍ଵହୋତା ପ୍ର ଵାମଧ୍ଵର୍ଯୁଶ୍ଚରତୁ ପଯସ୍ଵାନ୍ । ମଧୋର୍ଦୁଗ୍ଧସ୍ଯାଶ୍ଵିନା ତନାଯା ଵୀତଂ ପାତଂ ପଯସ ଉସ୍ରିଯାଯାଃ
ତୁମ ପାଇଁ ତାତିଥିବା ହବି ଢାଳାଯାଉ, ନିଜେ ଆହୁତି ଦେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଯିଉ ନାହିଁ, ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିବା ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ତୁମ ପାଇଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ। ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ମଧୁ ମିଶିଥିବା ଗାଈରୁ ଦୁହାଯାଇଥିବା ମିଠା ଦୁଧ ପିଉନ୍ତୁ, ହଳଦିଆ ଗାଈର ଦୁଧ ପିଉନ୍ତୁ।
ଉପ ଦ୍ରଵ ପଯସା ଗୋଧୁଗୋଷମା ଘର୍ମେ ସିଞ୍ଚ ପଯ ଉସ୍ରିଯାଯାଃ । ଵି ନାକମଖ୍ଯତ୍ସଵିତା ଵରେଣ୍ଯୋଽନୁପ୍ରଯାଣମୁଷସୋ ଵି ରାଜତି
ଗାଈ ରୋଦନ କରୁଥିବାବେଳେ ଦୁଧ ନେଇ ନିକଟକୁ ଯାଅ, ତାତିଥିବା ପାତ୍ରରେ ହଳଦିଆ ଗାଈର ଦୁଧ ଢାଳ। ପୂଜ୍ୟ ସବିତା ଆକାଶକୁ ପ୍ରକାଶିତ କରିଛନ୍ତି, ଉଷାଙ୍କ ପଥରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରଭା ଚମକୁଛି।
ଉପ ହ୍ଵଯେ ସୁଦୁଘାଂ ଧେନୁମେତାଂ ସୁହସ୍ତୋ ଗୋଧୁଗୁତ ଦୋହଦେନାମ୍ । ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ସଵଂ ସଵିତା ସାଵିଷନ୍ ନୋଽଭୀଦ୍ଧୋ ଘର୍ମସ୍ତଦୁ ଷୁ ପ୍ର ଵୋଚତ୍
ମୁଁ ଏହି ଭଲ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈକୁ ଡାକୁଛି, ଭଲ ହାତରେ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଲୋକ ଏହାକୁ ଦୁହନ୍ତୁ। ସବିତା ଆମ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶକ୍ତି ଆଣନ୍ତୁ, ଅବିରୋଧିତ ତାତିଥିବା ପାତ୍ର ଏହି କଥା ଆମ ପାଇଁ ଘୋଷଣା କରୁ।
ହିଙ୍କୃଣ୍ଵତୀ ଵସୁପତ୍ନୀ ଵସୂନାଂ ଵତ୍ସମିଚ୍ଛନ୍ତୀ ମନସା ନ୍ଯାଗନ୍ । ଦୁହାମଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ପଯୋ ଅଘ୍ନ୍ଯେଯଂ ସା ଵର୍ଧତାଂ ମହତେ ସୌଭଗାଯ
ଧନର ମାଲିକା ଗାଈ, ତାଙ୍କ ଛୁଆକୁ ମନରେ ଚାହିଁ, ରୋଦନ କରୁଥିବାବେଳେ ନିକଟକୁ ଆସେ। ଆମେ ଏହି ଅଘ୍ନ୍ୟା ଗାଈର ଦୁଧ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁହିବା, ସେ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।
ଜୁଷ୍ଟୋ ଦମୂନା ଅତିଥିର୍ଦୁରୋଣ ଇମଂ ନୋ ଯଜ୍ଞମୁପ ଯାହି ଵିଦ୍ଵାନ୍ । ଵିଶ୍ଵା ଅଗ୍ନେ ଅଭିଯୁଜୋ ଵିହତ୍ଯ ଶତ୍ରୂଯତାମା ଭରା ଭୋଜନାନି
ପ୍ରିୟ ଗୃହସ୍ୱାମୀ, ଗୃହର ଅତିଥି, ଏହି ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଜାଣି, ଆସନ୍ତୁ। ହେ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି, ଆମ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଆଣ, ଏହା ଶତ୍ରୁଙ୍କ ହାନି ପାଇଁ ହେଉ।
ଅଗ୍ନେ ଶର୍ଧ ମହତେ ସୌଭଗାଯ ତଵ ଦ୍ଯୁମ୍ନାନ୍ଯୁତ୍ତମାନି ସନ୍ତୁ । ସଂ ଜାସ୍ପତ୍ଯଂ ସୁଯମମା କୃଣୁଷ୍ଵ ଶତ୍ରୂଯତାମଭି ତିଷ୍ଠା ମହାଂସି
ହେ ଅଗ୍ନି, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କର, ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହିମା ଆମର ହେଉ। ଆମ ଘରକୁ ଏକତାରେ ବାନ୍ଧ, ଶତ୍ରୁ ଥିବା ବଡ଼ ଶକ୍ତିମାନ୍ଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ।
ସୂଯଵସାଦ୍ଭଗଵତୀ ହି ଭୂଯା ଅଧା ଵଯଂ ଭଗଵନ୍ତଃ ସ୍ଯାମ । ଅଦ୍ଧି ତୃଣମଘ୍ନ୍ଯେ ଵିଶ୍ଵଦାନୀଂ ପିବ ଶୁଦ୍ଧମୁଦକମାଚରନ୍ତୀ
ସେ ଭଲ ଚରାଗାହ ପାଉ, ତେବେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେବୁ। ହେ ଅଘ୍ନ୍ୟା, ସମସ୍ତକୁ ଦେଉଥିବା, ତୁମେ ଘାସ ଖାଅ, ପବିତ୍ର ପାଣି ପିଉଅ, ଯେଉଁପରି ଚାଲୁଛ।
ଅପଚିତାଂ ଲୋହିନୀନାଂ କୃଷ୍ଣା ମାତେତି ଶୁଶ୍ରୁମ । ମୁନେର୍ଦେଵସ୍ଯ ମୂଲେନ ସର୍ଵା ଵିଧ୍ଯାମି ତା ଅହମ୍
ଆମେ ଶୁଣିଛୁ ଯେ, କଳା ଗାଈକୁ ଲାଲ ଗାଈମାନଙ୍କ ମାଆ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଦେବତା ମୁନିଙ୍କ ମୂଳ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିନାଶ କରେ।
ଵିଧ୍ଯାମ୍ଯାସାଂ ପ୍ରଥମାଂ ଵିଧ୍ଯାମି ଉତ ମଧ୍ଯମାମ୍ । ଇଦଂ ଜଘନ୍ଯାମାସାମା ଛିନଦ୍ମି ସ୍ତୁକାମିଵ
ମୁଁ ପ୍ରଥମଟିକୁ ବିନାଶ କରେ, ମଧ୍ୟରଟିକୁ ମଧ୍ୟ ବିନାଶ କରେ। ଏହି ଶେଷଟିକୁ ମୁଁ କେଶ ଚିରିବା ପରି କାଟି ଦେଉଛି।
ତ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରେଣାହଂ ଵଚସା ଵି ତ ଈର୍ଷ୍ଯାମମୀମଦମ୍ । ଅଥୋ ଯୋ ମନ୍ଯୁଷ୍ଟେ ପତେ ତମୁ ତେ ଶମଯାମସି
ତ୍ୱଷ୍ଟାରଙ୍କ ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମର ଇର୍ଷ୍ୟାକୁ ଦୂର କରିଛି। ତୁମର ମନରେ ଯେଉଁ କ୍ରୋଧ ଅଛି, ଆମେ ସେଥିପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଆଣୁଛୁ।
ଵ୍ରତେନ ତ୍ଵଂ ଵ୍ରତପତେ ସମକ୍ତୋ ଵିଶ୍ଵାହା ସୁମନା ଦୀଦିହୀହ । ତଂ ତ୍ଵା ଵଯଂ ଜାତଵେଦଃ ସମିଦ୍ଧଂ ପ୍ରଜାଵନ୍ତ ଉପ ସଦେମ ସର୍ଵେ
ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା, ହେ ବ୍ରତର ନାଥ, ତୁମେ ଶୋଭିତ। ସଦା ଭଲ ମନେ ଏଠାରେ ଚମକ, ହେ ଜାତବେଦସ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସନ୍ତାନସମୃଦ୍ଧ ଥିବାବେଳେ ନିକଟକୁ ଆସୁଛୁ।
ପ୍ରଜାଵତୀଃ ସୂଯଵସେ ରୁଶନ୍ତୀଃ ଶୁଦ୍ଧା ଅପଃ ସୁପ୍ରପାଣେ ପିବନ୍ତୀଃ । ମା ଵ ସ୍ତେନ ଈଶତ ମାଘଶଂସଃ ପରି ଵୋ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ହେତିର୍ଵୃଣକ୍ତୁ
ସନ୍ତାନସମୃଦ୍ଧ, ଧଳା, ପବିତ୍ର, ଭଲ ହାତରେ ଦୁଧ ପିଉଥିବା ଜଳ ଚୋର କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନ ନିଆଯାଉ। ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ତୁମଠାରୁ ଦୂରେ ରୁହୁ।